متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
الله عزّ وجلّ فرموده است: «آیا گمان کردهاید که داخل بهشت میشوید، در حالی که الله هنوز مجاهدان از میان شما را معلوم نکرده و صابران را (معلوم نکرده است)؟»
0:33
گفت: پس بر او وارد شد و گفت: من به دیدار تو و عیادت و مژدهدادن آمدهام.
0:45
گفت: بیرون آمدم در حالی که قصد دیدار تو را داشتم، پس خبر بیماریات به من رسید، و این عیادت شد.
0:53
و تو را به چیزی مژده میدهم که از رسول الله (ﷺ) شنیدم.
0:59
فرمود: هرگاه برای بنده از سوی الله منزلتی پیشی گرفته باشد که با عمل خود به آن نرسد،
1:06
الله او را در بدنش یا در مالش یا در فرزندش مبتلا میکند،
1:10
سپس او را صبر میدهد تا وی را به همان منزلتی برساند که از سوی او برایش مقدر شده بود.
1:17
روایت احمد.
1:20
فایده.
1:23
و زهیر بن عَیْم رحمهالله گفت:
1:26
همانا این امر جز با دو چیز تمام نمیشود:
1:30
صبر و یقین.
1:32
پس اگر یقین باشد و صبر همراهش نباشد،
1:36
(کار) تمام نمیشود.
1:38
و اگر صبر باشد و یقین همراهش نباشد،
1:41
(کار) تمام نمیشود.
1:43
و ابوالدرداء برای این دو مثالی زد و گفت:
1:47
مَثَل یقین و صبر،
1:49
مانند دو گاوآهن است که زمین را شیار میکنند،
1:52
پس هرگاه یکی بنشیند، دیگری (نیز) مینشیند.