از مجموعهٔ بوستان الهدی (سریال تکمیل شد) · درس 33 از 100

بوستان الهدی (33)

◉ 115 بازدید ⏱ 1:55 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 الله عزّ وجلّ فرموده است: «آیا گمان کرده‌اید که داخل بهشت می‌شوید، در حالی که الله هنوز مجاهدان از میان شما را معلوم نکرده و صابران را (معلوم نکرده است)؟»
0:33 گفت: پس بر او وارد شد و گفت: من به دیدار تو و عیادت و مژده‌دادن آمده‌ام.
0:45 گفت: بیرون آمدم در حالی که قصد دیدار تو را داشتم، پس خبر بیماری‌ات به من رسید، و این عیادت شد.
0:53 و تو را به چیزی مژده می‌دهم که از رسول الله (ﷺ) شنیدم.
0:59 فرمود: هرگاه برای بنده از سوی الله منزلتی پیشی گرفته باشد که با عمل خود به آن نرسد،
1:06 الله او را در بدنش یا در مالش یا در فرزندش مبتلا می‌کند،
1:10 سپس او را صبر می‌دهد تا وی را به همان منزلتی برساند که از سوی او برایش مقدر شده بود.
1:17 روایت احمد.
1:20 فایده.
1:23 و زهیر بن عَیْم رحمه‌الله گفت:
1:26 همانا این امر جز با دو چیز تمام نمی‌شود:
1:30 صبر و یقین.
1:32 پس اگر یقین باشد و صبر همراهش نباشد،
1:36 (کار) تمام نمی‌شود.
1:38 و اگر صبر باشد و یقین همراهش نباشد،
1:41 (کار) تمام نمی‌شود.
1:43 و ابوالدرداء برای این دو مثالی زد و گفت:
1:47 مَثَل یقین و صبر،
1:49 مانند دو گاو‌آهن است که زمین را شیار می‌کنند،
1:52 پس هرگاه یکی بنشیند، دیگری (نیز) می‌نشیند.