از مجموعهٔ و شهر تاریک شد (سریال کامل شد) · درس 8 از 13

و شهر تاریک شد | قسمت (7) | مردن و اراده

◉ 433 بازدید ⏱ 14:17 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:02 به نام الله رحمن و رحیم؛ و مدینه از شدت احتضار و وصیت تاریک شد
0:23 اصحاب دریافتند که این لحظات، گرم‌ترین و آخرین لحظات است
0:31 اینک عباس بن عبدالمطلب است
0:34 با علی سخن می‌گوید که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به وفات نزدیک شده است
0:41 ابن عباس روایت کرده است
0:44 که علی بن ابی‌طالب رضی‌الله‌عنه
0:48 از نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در بیماری‌ای که در آن وفات یافت بیرون آمد
0:55 پس مردم گفتند
0:57 ای ابوالحسن
0:59 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) چگونه صبح کرد؟
1:04 پس گفت
1:06 به حمد الله، بهبود یافته صبح کرد
1:09 پس عباس بن عبدالمطلب دست او را گرفت
1:12 و به او گفت
1:14 به خدا سوگند، تو پس از سه روز بنده عصا خواهی بود
1:18 و به خدا سوگند که من می‌بینم رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
1:24 از این بیماری‌اش وفات خواهد یافت
1:28 من چهره‌های فرزندان عبدالمطلب را هنگام مرگ می‌شناسم
1:34 بیا با هم نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) برویم
1:39 و درباره این امر از او بپرسیم
1:42 اگر این امر در میان ما باشد، آن را می‌دانیم
1:45 و اگر در غیر ما باشد، آن را می‌دانیم و او ما را سفارش کند
1:50 پس علی گفت
1:52 به خدا سوگند، اگر آن را از رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بخواهیم
1:58 و او از ما دریغ کند، مردم پس از او آن را به ما نخواهند داد
2:03 و به خدا سوگند، من آن را از رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نخواهم خواست
2:11 و عبدالرحمن بن ابی‌بکر بر پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) وارد می‌شود
2:17 و حال او چنان سنگین شده که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) توان سخن گفتن ندارد
2:23 عایشه گفت
2:25 عبدالرحمن بن ابی‌بکر وارد شد و مسواکی همراه داشت که با آن دندان‌های خود را مسواک می‌کرد
2:32 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به آن نگاه کرد
2:37 و به او گفت
2:39 ای عبدالرحمن، این مسواک را به من بده
2:43 پس او به من داد
2:45 آن را جویدم و سپس نرم کردم
2:48 و آن را به رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) دادم
2:52 پس با آن مسواک کرد، در حالی که به سینه من تکیه داده بود
2:57 و روایت دیگر (این حال را) بیان می‌کند
2:59 حال پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در آن هنگام چگونه بود؟
3:05 عایشه گفت
3:08 عبدالرحمن نزد من آمد و مسواک در دستش بود
3:12 و من رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را به خود تکیه داده بودم
3:17 دیدم که به آن نگاه می‌کند
3:20 و دانستم که مسواک را دوست دارد
3:23 پس گفتم
3:25 آن را برایت بگیرم؟
3:27 پس با سر اشاره کرد که آری
3:30 آن را گرفتم، اما برای او سخت بود
3:35 و گفتم
3:36 آن را برایت نرم کنم؟
3:38 پس با سر اشاره کرد که آری
3:41 پس نرمش کردم
3:43 و علائم جان‌کندن بر پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آشکار شد
3:48 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) صلاح دید که برای اصحاب نوشته‌ای بنویسد
3:54 تا پس از آن هرگز گمراه نشوند
3:57 ابن عباس گفت
3:59 هنگامی که رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در حال احتضار بود و در خانه مردانی حضور داشتند
4:05 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود
4:10 آیا برای شما نوشته‌ای بنویسم؟
4:13 پس از آن هرگز گمراه نخواهید شد
4:15 پس برخی از ایشان گفتند
4:18 به راستی رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
4:21 بیماری بر او غلبه کرده است
4:23 و قرآن نزد شماست
4:25 کتاب الله ما را بس است
4:28 پس اهل خانه اختلاف کردند و به نزاع پرداختند
4:31 برخی از ایشان می‌گفتند
4:33 نزدیک آیید تا برای شما نوشته‌ای بنویسد که پس از آن گمراه نشوید
4:38 و برخی دیگر غیر از این می‌گفتند
4:42 پس چون سخنان بیهوده و اختلاف زیاد شد
4:45 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود
4:49 برخیزید
4:51 و ماجرای این نوشته در روز پنجشنبه رخ داد
4:54 پیش از وفات پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
4:58 چهار روز
5:00 چنان‌که روایت سعید بن جبیر بیان کرده است
5:03 گفت
5:05 ابن عباس گفت
5:07 روز پنجشنبه
5:09 و روز پنجشنبه چه روزی است؟
5:11 بیماری رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) شدت یافت
5:16 پس فرمود
5:18 برایم بیاورید تا برای شما نوشته‌ای بنویسم
5:21 که هرگز پس از آن گمراه نشوید
5:24 و در صحیح بخاری در کتاب جهاد آمده است
5:28 ابن عباس گفت
5:30 روز پنجشنبه
5:32 و روز پنجشنبه چه روزی است؟
5:34 سپس گریست
5:36 تا آنجا که اشک‌هایش ریگ‌ریزه‌ها را تر کرد
5:39 پس گفت
5:41 بیماری رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در روز پنجشنبه شدت یافت
5:47 پس گفت
5:49 کتابی برایم بیاورید تا برای شما نوشته‌ای بنویسم
5:53 که هرگز پس از آن گمراه نشوید
5:56 پس به نزاع پرداختند
5:58 و نزد پیامبر نزاع روا نیست
6:02 پس گفتند
6:04 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) هذیان می‌گوید
6:08 گفت
6:10 مرا رها کنید
6:11 آنچه من در آن هستم، از آنچه مرا به سوی آن می‌خوانی، بهتر است.
6:16 و هنگام مرگ به سه چیز سفارش کرد
6:20 مشرکان را از جزیرة العرب بیرون کنید
6:24 و به همان‌گونه که من به آنان جایزه می‌دادم، به هیئت‌های نمایندگی جایزه بدهید.
6:29 و سومی را فراموش کردم
6:31 طلحه بن مصرف روایت کرد که گفت:
6:36 از عبدالله ابن ابی اوفی رضی‌الله‌عنه پرسیدم
6:40 آیا پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) وصیت کرده بود؟
6:45 گفت: نه.
6:47 گفتم
6:48 چگونه وصیت بر مردم نوشته شد؟
6:51 یا به وصیت کردن دستور داده شده‌اند
6:54 گفت
6:55 به کتاب الله سفارش کرد
6:58 و عایشه (رضی‌الله‌عنها) نظر عبدالله بن ابی اوفی (رضی‌الله‌عنه) را می‌پذیرفت.
7:04 این‌که رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) هیچ چیز خاصی را وصیت نکرده بود
7:12 پس گفت
7:14 از اسود روایت است که گفت:
7:16 گفته شد نزد عایشه (رضی‌الله‌عنها) که علی (رضی‌الله‌عنه) وصی (پیامبر) بوده است.
7:22 پس گفت
7:24 کِی به او وصیت کرد
7:26 و من او را به سینه‌ام تکیه داده بودم.
7:29 یا گفت: «دامنم»
7:32 فدعی بالقست
7:34 و به‌راستی در دامنم خم شد
7:37 پس احساس نکردم که او مرده است.
7:40 پس چه زمانی به او وصیت کرد
7:43 و رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در آن لحظات دشوار
7:49 با جان‌کندن سخت دست‌وپنجه نرم می‌کند
7:52 همان‌گونه که عایشه و ابن عباس روایت کرده‌اند
7:57 از عایشه و ابن عباس روایت شده که گفت
8:00 هنگامی که (آن حالت) بر رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرود آمد
8:05 او شروع کرد به کشیدن عبای خود بر روی صورتش
8:09 پس هرگاه اندوهگین شد
8:11 کشف آن از چهره‌اش
8:13 و او نیز چنین می‌گوید
8:16 لعنت الله بر یهود و نصاری
8:20 قبرهای پیامبرانشان را مسجد قرار دادند
8:24 از آنچه ساخته‌اند، برحذر باشند.
8:27 عایشه گفت
8:29 اگر آن نبود، قبرش آشکار می‌شد.
8:32 ترسید که (آن را) مسجد قرار دهد
8:35 روایت می‌کند اسامه بن زید
8:38 داستان عقد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
8:42 گفتند: این غزوه برای او (باشد).
8:46 میگوید
8:48 هنگامی که بیماری پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) سنگین شد
8:52 او فرود آمد و مردم در مدینه فرود آمدند.
8:56 نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) وارد شدم
9:00 و او خاموش ماند و سخنی نگفت
9:04 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) شروع کرد
9:07 دستانش را روی آن‌ها می‌گذارد و آن‌ها را بالا می‌برد
9:12 و از ام سلمه رضی‌الله‌عنها
9:15 که رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
9:19 در بیماری‌ای که در آن وفات یافت، می‌فرمود
9:24 نماز و آنچه دست راست‌های شما مالک آن شده‌اند
9:28 او همچنان آن را می‌گفت تا آنجا که زبانش از گفتن آن باز نمی‌ایستاد.
9:34 و در روایت انس بن مالک آمده که گفت
9:38 عمدهٔ وصیت پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
9:43 هنگامی که مرگ او فرا رسید و او در حال جان دادن بود
9:48 نماز و آنچه دست‌های راستتان مالک آن شده‌اند
9:53 ذکوان، آزادشدهٔ عایشه (رضی‌الله‌عنها) روایت می‌کند
9:56 عایشه رضی‌الله‌عنها می‌فرمود
10:01 بی‌گمان رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
10:05 پیش روی او ظرفی (رکوه) بود.
10:07 یا ظرفی که در آن آب باشد
10:10 شک عمر
10:12 او دستش را در آب فرو می‌برد
10:15 با آن صورت خود را مسح می‌کند و می‌گوید
10:18 «لا إله إلا الله»
10:21 برای مرگ سکرات (سختی‌های جان‌کندن) است.
10:24 سپس دستش را بلند کرد و شروع کرد به گفتن
10:28 در رفیق اعلی
10:31 تا قبض (روح شد)
10:33 و دست پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) متمایل شد
10:37 و از جمله آنچه پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به آن سفارش فرمود
10:42 پیش از رحلت او
10:44 آنچه عبدالرحمن بن عوف روایت کرده است
10:47 گفت
10:49 هنگامی که وفات پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرا رسید
10:53 گفتند
10:55 ای رسول الله (ﷺ)، ما را سفارش فرما
10:58 گفت
11:00 میخواهم شما را با پیشگامان نخستین از مهاجرین آشنا کنم.
11:05 و با فرزندانشان پس از ایشان
11:08 اگر آن را انجام ندهید
11:10 از شما هیچ صرف و عدلی پذیرفته نمی‌شود.
11:14 عایشه می‌کوشد تا از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) تسلی بدهد
11:20 پس بر او معوذات را می‌خواند
11:23 عروة بن الزبیر روایت کرده که گفت:
11:26 عایشه رضی‌الله‌عنها به من خبر داد
11:30 این‌که رسول الله (ﷺ) هرگاه بیمار می‌شد
11:35 بر خود دمید با معوذات (سوره‌های فلق و ناس)
11:39 و دستش را بر او کشید
11:41 هنگامی که بیماری‌اش شدت گرفت، همان بیماری‌ای که در آن رحلت کرد
11:45 شروع کردم به دمیدن بر خودش با معوذات
11:49 که می‌دمید (و حکایت می‌کرد)
11:51 و با دست پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بر سر او دست می‌کشم
11:56 و با شدت گرفتن بیماری بر پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
12:02 فاطمه می‌گریست.
12:04 چنان‌که انس بن مالک روایت کرده است،
12:07 انس گفت:
12:09 هنگامی که حال پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) سنگین شد،
12:13 (بیماری) او را فرا گرفت و پوشاند،
12:15 فاطمه (علیها السلام) گفت:
12:18 «وای از اندوه پدرم!»
12:22 پیامبر به او فرمود:
12:24 «پس از امروز، بر پدرت اندوهی نیست.»
12:28 و ام‌المؤمنین صفیه رضی‌الله‌عنها حیران ماند،
12:33 پس نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمد،
12:36 از بیماری او و آنچه بر او بود، اندوهگین بود.
12:40 چنان‌که زید بن اسلم روایت کرده است،
12:43 او گفت:
12:45 زنان پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در بیماری‌ای که در آن وفات یافت، گرد آمدند،
12:49 و همسرانش نزد او جمع شدند،
12:51 پس صفیه دختر حیی گفت:
12:54 «به‌خدا سوگند، ای پیامبر الله!
12:58 دوست می‌داشتم که آن کس که (به سبب آن) بر من گریست،
13:01 به‌جای من (در بیماری) قرار می‌گرفت.»
13:04 پس همسرانش با نگاه‌های خود به یکدیگر اشاره کردند،
13:08 پیامبر فرمود: «(دهان خود را) بشویید (یا: بیندیشید)»
13:11 آنان گفتند: «از چه (چیزی)؟»
13:14 فرمود: «از اشاره‌کردنتان به او.
13:18 به‌خدا سوگند، او راستگوست،
13:21 و گویی رضی‌الله‌عنها
13:25 از جدایی او، صلی‌الله‌علیه‌وسلم، سخت بی‌تاب شده بود.»
13:29 چنان‌که ذوایب روایت کرده و گفته است:
13:32 هنگامی که (وفات) فرا رسید،
13:34 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) (فرمود)
13:38 صفیه گفت:
13:40 «ای رسول الله!
13:42 برای هر زنی از همسرانت، خویشانی است که به آنان پناه برد،
13:47 و تو خانواده مرا (از من) جدا ساخته‌ای،
13:50 پس اگر حادثه‌ای رخ دهد، (کار) به چه کسی (سپرده شود)؟»
13:53 (پیامبر) فرمود:
13:55 «به علی بن ابی طالب.»
14:00 و مدینه تاریک شد.