از مجموعهٔ و شهر تاریک شد (سریال کامل شد) · درس 3 از 13

و شهر تاریک شد | قسمت (2) | پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم به یاران خود از نزدیک شدن مرگش خبر داد.

◉ 662 بازدید ⏱ 13:17 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:02 بسم الله الرحمن الرحیم
0:06 و مدینه تاریک شد
0:08 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) با مهربانی
0:22 در خبر دادن به صحابه از نزدیک شدن اجلش
0:25 و اجل پیامبر (ﷺ) نزدیک می‌شد و نزدیک‌تر می‌گشت
0:35 پس به یادآوری اصحابش از نزدیک شدن اجلش می‌پرداخت
0:39 و هرگاه چیزی از این سخن از ایشان (ﷺ) می‌شنیدند
0:46 به گریه افتادند و هق‌هق کردند
0:50 از ابو مویهبه، آزادشدهٔ رسول الله (ﷺ) روایت است که گفت
0:56 رسول الله (ﷺ) شب مرا بیدار کرد
1:02 پس فرمود: ای ابا مویهبه
1:06 به من فرمان داده شده که برای اهل بقیع آمرزش بخواهم
1:10 پس با او بیرون آمدم تا به بقیع رسیدیم
1:15 دست‌ها را برداشت و مدت طولانی برای ایشان آمرزش خواست
1:19 سپس فرمود
1:21 گوارایتان باد آنچه در آن صبح کرده‌اید
1:24 از آنچه مردم در آن صبح کرده‌اند
1:27 فتنه‌ها چون پاره‌های شب تاریک روی آورده‌اند
1:32 پسین آن‌ها پیشین را دنبال می‌کند
1:35 پسین بدتر از پیشین است
1:40 ای ابا مویهبه
1:42 به‌راستی کلیدهای گنجینه‌های دنیا به من داده شده
1:47 و جاودانگی در آن، سپس بهشت
1:51 پس میان آن و دیدار پروردگارم و بهشت مخیر شدم
1:57 گفتم: ای رسول الله
2:00 پدر و مادرم فدای تو باد
2:03 کلیدهای گنجینه‌های دنیا و جاودانگی در آن، سپس بهشت را بگیر
2:09 فرمود
2:11 به خدا سوگند ای ابا مویهبه
2:14 دیدار پروردگارم و بهشت را برگزیده‌ام
2:18 سپس رسول الله (ﷺ) بازگشت
2:24 چون صبح شد
2:26 با بیماری‌ای که الله در آن ایشان را قبض کرد آغاز شد
2:31 و پیامبر (ﷺ) بود که
2:34 در آن ایام بسیار ایشان را یادآوری و به دینشان نیکو سفارش می‌کرد
2:41 روایت از معاذ بن جبل رضی‌الله‌عنه که گفت
2:47 چون رسول الله (ﷺ) او را به یمن فرستاد
2:52 رسول الله (ﷺ) با او بیرون رفت و سفارش‌اش می‌کرد
2:58 و معاذ سوار بود
3:00 و رسول الله (ﷺ) زیر مرکبش راه می‌رفت
3:06 چون سخنش پایان یافت فرمود
3:09 ای معاذ
3:11 شاید پس از این سالم مرا نبینی
3:16 یا شاید از مسجد من یا قبرم بگذری
3:21 پس معاذ از شدت جدایی از پیامبر (ﷺ) گریست
3:28 و گویا آن حضرت (ﷺ)
3:33 با خبر دادن به ایشان مهربانی می‌کرد
3:36 تا با آن سفارش‌ها ایشان را وداع گوید
3:39 ابو داود روایت کرده است
3:42 از عرباض بن ساریه که گفت
3:45 روزی رسول الله (ﷺ) با ما نماز گزارد
3:51 سپس به ما روی آورد و موعظه‌ای رسا برایمان کرد
3:56 که چشم‌ها از آن اشک ریخت و دل‌ها از آن هراسان شد
4:01 پس گوینده‌ای گفت
4:05 ای رسول الله
4:07 این موعظهٔ کسی است که وداع می‌گوید
4:10 پس
4:12 آنان رضی‌الله‌عنهم بزرگی این مصیبت سنگین را دریافتند
4:16 که اجل پیامبر (ﷺ) فرا رسیده است
4:21 این را از شیوهٔ پیامبر (ﷺ) دانستند
4:26 در سفارش به ایشان
4:28 و موعظهٔ رسا
4:31 و از این رو پیامبر (ﷺ) بود که
4:36 اصحابش را به دیدارش برمی‌انگیخت
4:39 و به بسیار نشستن در نزد او
4:42 چنان‌که ابو هریره رضی‌الله‌عنه روایت کرد که گفت
4:47 رسول الله (ﷺ) فرمود
4:51 سوگند به آن که جان محمد در دست اوست
4:55 بر یکی از شما روزی خواهد آمد که مرا نبیند
5:00 سپس دیدن من برای او محبوب‌تر از خانواده و مالش با ایشان است
5:07 نووی در پی آن گفت
5:10 مقصود حدیث
5:12 برانگیختن ایشان به ملازمت مجلس کریم پیامبر (ﷺ) است
5:19 و ابو سعید خدری رضی‌الله‌عنه روایت می‌کند
5:23 از پیامبر (ﷺ) حدیثی دیگر
5:28 که در آن شیوهٔ پیامبر (ﷺ) را در آماده کردن اصحابش
5:35 برای خبر وفات ایشان (ﷺ) بیان می‌کند
5:39 گفت: رسول الله (ﷺ) بر منبر نشست
5:46 پس فرمود: بنده‌ای را الله میان آن‌که شکوفهٔ دنیا به او دهد
5:54 و میان آنچه نزد اوست مخیر ساخت
5:56 پس آنچه نزد الله است را برگزید
5:58 پس ابو بکر گریست و گریست
6:02 گفت: پدران و مادرانمان فدای تو باد
6:09 گفت: پس رسول الله (ﷺ) خود همان مخیّر بود
6:16 و ابو بکر داناترین ما به آن بود
6:20 ابن حجر گفت
6:22 گویا ابو بکر از نشانه‌ای که پیامبر (ﷺ) بدان اشاره کرد فهمید
6:29 از قرینه‌ی یادکردش از آن در بیماری مرگش
6:34 پس احساس کرد که خود را اراده کرده است
6:38 و از این رو گریست
6:40 سپس پیامبر (ﷺ) بیرون آمد
6:45 برای زیارت قبور شهیدان احد
6:49 گویی که با زندگان و مردگان وداع می‌کند
6:53 از عقبة بن عامر رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت
6:58 رسول الله (ﷺ) بر کشتگان احد نماز گزارد
7:05 پس از هشت سال
7:08 همچون وداع‌کننده با زندگان و مردگان
7:12 سپس بر منبر برآمد و فرمود
7:15 من پیشاپیش شما پیش‌رو هستم
7:18 و بر شما گواهم
7:21 و همانا وعده‌گاه شما حوض (کوثر) است.
7:24 و من از این جایگاهم به آن می‌نگرم.
7:28 و من بر شما از این نمی‌ترسم که شرک بورزید،
7:32 اما بر شما از دنیا می‌ترسم که در آن رقابت کنید.
7:38 (راوی) گفت:
7:41 پس آخرین نگاهی که به رسول الله (ﷺ) کردم همین بود.
7:48 سپس پیامبر (ﷺ) بر همسران خود وارد می‌شد
7:54 و نشانه‌های ناخوشی از بیماری‌ای که در آن جان سپرد در او ظاهر می‌شد.
8:00 از اسماء دختر عمیس رضی‌الله‌عنها روایت است که گفت:
8:06 نخستین بار که رسول الله (ﷺ) بیمار شد
8:11 در خانهٔ میمونه بود.
8:14 پس بیماری‌اش شدت یافت تا آن‌که بی‌هوش شد.
8:18 مسلمانان حدیثی مانند آن را از عایشه نیز نقل کرده‌اند.
8:24 حدیث زیر
8:27 چگونگی شدت یافتن بیماری پیامبر (ﷺ) را در آن لحظات روشن می‌سازد
8:33 و این‌که همسرانش چگونه کوشیدند او را درمان کنند
8:37 یا شدت بیماری را برای او کاهش دهند.
8:41 اسماء دختر عمیس رضی‌الله‌عنها می‌گوید:
8:46 بیماری‌اش شدت یافت تا آن‌که بی‌هوش شد.
8:50 (راوی) گفت: همسرانش در [دادن] داروی لدود به او مشورت کردند
8:56 و آن را به او خوراندند. چون به هوش آمد، فرمود:
9:00 این کار زنانی است که از این‌ها آمده‌اند،
9:05 و به سرزمین حبشه اشاره فرمود.
9:08 و اسماء دختر عمیس نیز در میان آنان بود.
9:12 گفتند: ای رسول الله، ما تو را به ذات‌الجنب مبتلا می‌پنداشتیم.
9:18 فرمود: این بیماری‌ای است که الله مرا به آن دچار نمی‌کرد.
9:26 در خانه کسی باقی نماند مگر آن‌که داروی لدود به او خورانده شد.
9:31 بخاری این خبر را از روایت عایشه رضی‌الله‌عنها آورده است.
9:36 (عایشه) رضی‌الله‌عنها گفت:
9:39 در بیماری‌اش به او داروی لدود خوراندیم.
9:42 او با اشاره به ما فرمود که مرا دارو ندهید.
9:46 ما گفتیم: این کراهت بیمار از دارو است.
9:52 چون به هوش آمد، فرمود:
9:55 آیا شما را از دارو دادن به من نهی نکردم؟
9:58 گفتیم: این کراهت بیمار از دارو است.
10:02 فرمود: در خانه کسی باقی نماند مگر آن‌که داروی لدود به او خورانده شود، در حالی‌که من می‌نگرم،
10:10 مگر عباس، زیرا او حاضر نبود.
10:16 و عایشه ام‌المؤمنین رضی‌الله‌عنها روایت می‌کند
10:20 که پیامبر (ﷺ) بار دیگر دچار ناخوشی‌ای شد
10:25 پس از بازگشت از تشییع جنازهٔ برخی از اصحابش.
10:29 عایشه رضی‌الله‌عنها می‌گوید:
10:33 روزی پیامبر (ﷺ) از تشییع جنازه‌ای از بقیع به سوی من بازگشت
10:41 و مرا دید که سردرد دارم
10:45 و می‌گفتم: ای سرم!
10:49 فرمود: بلکه من‌ام ای عایشه، ای سرم!
10:55 و فرمود: چه زیانی دارد اگر پیش از من بمیری،
10:59 من تو را غسل دهم و کفن کنم
11:03 و بر تو نماز بگزارم و دفنت کنم؟ عایشه گفت: به الله سوگند، گویی تو چنین کاری می‌کنی،
11:08 و به خانه‌ام باز می‌گردی و در آن با برخی از همسرانت عروسی می‌کنی.
11:14 عایشه گفت: پس رسول الله (ﷺ) تبسم کرد.
11:20 سپس دچار دردی شد که در آن درگذشت.
11:24 اما بیماری پیامبر (ﷺ) و شدت آن:
11:31 پس حدیث عایشه و ابوسعید و ابن مسعود را بشنو.
11:36 عایشه رضی‌الله‌عنها گفت:
11:40 ندیدم کسی را که درد بیشتر بر او سخت باشد از رسول الله (ﷺ).
11:48 اما حدیث ابوسعید:
11:52 پیش‌تر برخی از آنچه پیامبر (ﷺ) در آن لحظات تحمل می‌کرد بیان کردیم.
11:59 ابوسعید گفت:
12:01 بر رسول الله (ﷺ) وارد شدم در حالی‌که تب داشت،
12:07 دستم را بر او نهادم
12:09 و گرمای [تن] او را روی لحاف در میان دستم یافتم.
12:14 گفتم: ای رسول الله، چقدر این [تب] بر تو سخت است!
12:19 فرمود: چنین است؛ بلا بر ما دوچندان می‌شود و پاداش ما نیز دوچندان می‌گردد.
12:28 عبد الله ابن مسعود رضی‌الله‌عنه گفت:
12:32 در بیماری‌اش نزد رسول الله (ﷺ) رفتم
12:38 در حالی‌که تب سختی داشت.
12:42 بیماری بر پیامبر (ﷺ) افزون و سنگین می‌شد
12:48 و چشم به راه روز خود نزد عایشه رضی‌الله‌عنها بود و از او می‌پرسید،
12:55 چنان‌که احادیث در بخش زیر بیان می‌کند.
13:02 و مدینه تاریک شد.