داستان های پیامبران | قسمت (6) | داستان صالح علیه السلام

◉ 971 بازدید ⏱ 21:22 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 داستان‌های پیامبران ... داستان‌های پیامبران ... علیهم‌السلام
0:08 درود خدا و پس از آن سلام
0:13 بر بهترین آفریدگان، همگی
0:19 اولوالعزم، با مقامی والا
0:23 و نور هدایت ... داستان صالح علیه‌السلام
0:30 بسم الله الرحمن الرحیم
0:34 الحمد لله رب العالمین
0:37 و درود و سلام بر پیامبر ما محمد
0:40 و بر خاندان و یاران او، همگی
0:44 و اما بعد ... در شمال غربی جزیرةالعرب
0:50 میان منطقهٔ حجاز و تبوک
0:53 قبیلهٔ ثمود سکونت داشت
0:56 در منطقه‌ای که به آن حجر می‌گفتند
0:59 که از مدینهٔ نبوی دور بود
1:02 نزدیک به چهارصد کیلومتر
1:05 و این قبیله‌ای عرب بود
1:07 مردمش گروهی متکبر و شرور بودند
1:11 و نیز توانمند و سرکش
1:14 یعنی ماهر در تراشیدن کوه‌ها
1:17 الله نیروی بدنی به آنان بخشیده بود
1:20 پس از کوه‌ها خانه‌هایی می‌تراشیدند
1:23 و در دشت‌ها کاخ‌هایی بنا می‌کردند
1:26 با این همه، الله معیشتشان را گشایش داده بود
1:31 و برای آنان باغ‌ها و کشتزارها و نخلستان‌ها بود
1:35 و الله ایشان را در زمین بهره‌مند ساخته بود
1:38 پس زمانی دراز زندگی می‌کردند
1:41 و در زمین بسیار آباد می‌ساختند
1:44 اما با وجود همهٔ این نعمت‌هایی که در آن بودند
1:48 الله سبحانه و تعالی را سپاس نگفتند
1:52 بلکه شرک ورزیدند و بت‌ها را پرستیدند
1:55 و در کارهای ناپسند سهل‌انگاری کردند
1:57 و گناهان بزرگ مرتکب شدند
2:00 از قوم ثمود و از اشراف آنان
2:03 مردی بود به نام صالح
2:06 از نسب شریف و والا در میانشان
2:09 و خردمندی استوار و حکیم بود
2:12 در اختلافاتشان به او رجوع می‌کردند
2:15 و در امور زندگی‌شان از او مشورت می‌خواستند
2:19 صالح به آنچه قومش از شرک داشتند خشنود نبود
2:24 و ناسپاسی نعمت‌های الله تعالی را نمی‌پذیرفت
2:27 پس با گوسفندانش که آن‌ها را می‌چراند از آنان کناره گرفت
2:30 از گوشت آن‌ها می‌خورد و از شیرشان می‌نوشید
2:34 پس الله تعالی او را به پیامبری برگزید
2:37 و او را به فرستادگی به سوی قومش مبعوث کرد
2:40 تا ایشان را برحذر دارد و هشدار دهد
2:43 و به راه راست بازگرداند
2:46 صالح علیه‌السلام فرمان الله تعالی را اجرا کرد
2:50 و به دعوت قومش به توحید آغاز کرد
2:54 و به آنان گفت
2:56 ای قوم من، الله را بپرستید؛ جز او هیچ معبودی برای شما نیست.
3:00 همان‌گونه که دعوت همهٔ پیامبران پیش و پس از او چنین بود
3:05 پس دعوتشان یکی بود
3:07 با قومشان بر سر مقام‌ها رقابت نکردند
3:10 و از اموال آنان چیزی نخواستند
3:14 بلکه تنها ایشان را به پرستش الله یگانه‌ای که شریکی ندارد فرا می‌خواندند
3:20 اما ثمود در برابر دعوت پیامبرشان صالح علیه‌السلام چه کردند؟
3:26 او را تکذیب کردند و مسخره‌اش نمودند و دعوتش را رد کردند
3:32 و به او گفتند
3:34 ای صالح، ما در تو خرد می‌دیدیم
3:38 و تو را شایستهٔ آن می‌دانستیم که از اشراف ما باشی
3:42 اکنون چگونه است که ما را از پرستش آنچه پدرانمان می‌پرستیدند بازمی‌داری؟
3:47 آیا می‌خواهی ما سخنت را باور کنیم؟
3:50 ما در شک از سخن تو و در تردید از کار تو هستیم
3:55 تو ای صالح جز این نیستی که افسون‌شده‌ای
3:58 صالح علیه‌السلام به سخنشان توجهی نکرد
4:02 بلکه در دعوت و هشدارشان ادامه داد
4:05 و آنان را از عذاب الله تعالی بیم داد
4:09 و نعمت‌های الله تعالی را که بر ایشان ارزانی داشته بود یادآوری کرد
4:14 و از سرانجام امت‌های هلاک‌شدهٔ پیش از ایشان برحذرشان داشت
4:18 همچون قوم عاد
4:20 اما ایشان خردهای خود را تباه کردند
4:22 و در سرکشی و لجاجت خود پایدار ماندند
4:26 و تمسخرکنان گفتند
4:28 آیا الله کسی جز تو را نیافت که به سوی ما بفرستد؟
4:32 و اگر از تو پیروی کنیم، ما بدتر از دیوانگان خواهیم بود
4:37 الله تعالی فرمود
4:40 و به سوی ثمود، برادرشان صالح را [فرستادیم]
4:44 گفت ای قوم، الله را بپرستید
4:47 جز او هیچ معبودی برای شما نیست.
4:51 او شما را از زمین پدید آورد.
4:55 و عمران آن را به شما سپرد؛ پس از او آمرزش بخواهید
4:59 سپس به سوی او توبه کنید
5:05 «همانا پروردگارم نزدیک و اجابت‌کننده است.»
5:11 گفتند: ای صالح، پیش از این امید ما به تو بود.
5:19 آیا ما را از پرستش آنچه پدرانمان می‌پرستیدند بازمی‌داری؟
5:25 و ما قطعاً در شکی
5:29 «و ما در آنچه ما را به سوی آن می‌خوانی، در شکی سخت تردیدآمیزیم.»
5:38 و تعالی فرمود
5:40 «قوم ثمود پیامبران را تکذیب کردند»
5:43 هنگامی که برادرشان صالح به ایشان گفت: آیا پرهیزگاری نمی‌کنید؟
5:50 «من برای شما فرستاده‌ای امین هستم.»
5:54 «پس الله را پروا کنید و از من فرمان برید»
5:57 «و در برابر آن از شما مزدی نمی‌خواهم؛ مزد من تنها بر پروردگار جهانیان است.»
6:05 «آیا شما در آنچه اینجا هست، در امان رها می‌شوید؟»
6:10 «در باغ‌ها و چشمه‌ساران»
6:15 «و کشتزارها و نخلستانی که شکوفه‌هایش لطیف است»
6:20 «و از کوه‌ها خانه‌هایی با مهارت می‌تراشید»
6:26 «پس الله را پروا کنید و از من فرمان برید»
6:30 و تعالی فرمود
6:32 «قوم ثمود هشدارها را تکذیب کردند»
6:36 گفتند: آیا از میان خودمان، تنها یک بشر را پیروی کنیم؟
6:42 «در آن صورت، ما قطعاً در گمراهی و آتش‌سوزی خواهیم بود.»
6:46 «آیا یادآوری (وحی) از میان ما بر او نازل شده است؟»
6:50 «بلکه او دروغگویی سرکش است.»
6:53 «به‌زودی فردا خواهند دانست که دروغگوی سرکش کیست.»
6:58 سپس قوم ثمود به شیوه‌ی تحدّی روی آوردند
7:03 و از صالح (علیه‌السلام) خواستند
7:06 این‌که برای آنان نشانه‌ای بیاورد، به‌عنوان دلیلی بر راستگویی‌اش و گواهی بر صحت دعوایش
7:11 از او خواستند که از آن صخره بزرگ که کنار چاهشان بود، برای ایشان شتری بیرون آورد.
7:18 و به او وعده دادند که اگر آنچه را از او خواسته‌اند انجام دهد
7:21 پس به او ایمان می‌آورند و او را تصدیق می‌کنند.
7:25 صالح علیه‌السلام پروردگارش را خواند.
7:29 و از او خواست که آنچه را خواسته بودند به ایشان بدهد
7:32 و این به امید آن بود که آنان اسلام آورند.
7:35 پس الله دعای او را اجابت فرمود
7:38 و آنچه را خواستند به ایشان عطا کرد
7:40 اما بر اساس شرایط مشخصی
7:43 پس آن صخره شکافته شد
7:45 و مردم شتر را دیدند
7:47 و آن (آب) از آن سنگ سخت و صَمّاء بیرون می‌آید
7:50 نشانه‌ای برای پیامبر الله صالح (علیه‌السلام)
7:54 و حجت بر آنان
7:56 و پیامبرشان صالح (علیه‌السلام) به آنان گفت
8:00 همانا الله این ناقه را برای شما بیرون آورد، همان‌گونه که درخواست کردید
8:05 و برای آن (ناقه) نوبت آب‌نوشیدن یک روز از آب چاه قرار داده شد.
8:09 و برای شما یک روز نوشیدنی (نوبت آب‌نوشیدن) است.
8:11 پس بر آن روزِ نوشیدنِ آن [شتر] تجاوز نکنید.
8:14 بگذارید این شتر در زمین الله بچرد.
8:18 و به آن آسیبی نرسانید
8:21 اینها فرمان‌های پروردگار جهانیان است.
8:24 پس با آن مخالفت نکنید، تا مبادا عذاب دردناک به شما برسد.
8:31 و با وجود قوت این آیه و دیدن آنان آن را
8:34 به پیامبر الله صالح علیه‌السلام ایمان نیاورد
8:38 جز اندکی از قوم او از مستضعفان
8:42 و بیشتر مردم بر کفر و لجاجت خود باقی ماندند
8:46 قوم ثمود روزهایی را در حالی گذراندند که به شتر الله می‌نگریستند
8:50 و در میان آنان راه می‌رفت
8:52 و از آب‌شان می‌نوشی
8:54 و آنان به آن (آتش) با بدی نزدیک نمی‌شوند.
8:58 شیطان آن‌ها را به لغزش انداخت
9:00 پس صبح کردند و به توطئه‌چینی و نقشه‌کشی مشغول شدند.
9:03 و در میان خود نیرنگ می‌زدند تا آن ماده‌شتر را از روی ستم و کفر بکشند.
9:08 در روایات آمده است
9:12 زنی فاحشه‌پیشه‌ای نزد مردی از آنان آمد
9:16 به او «مصرع بن مهرج» گفته می‌شود.
9:19 او خود را به او عرضه کرد
9:21 و زنی زیبا بود
9:23 پس به او گفت
9:25 با تو ازدواج می‌کنم، و مهریه‌ام این است که شتر صالح را بکشی.
9:30 و زنی سالخورده‌ی دیگر نزد مردی آمد که به او قدار بن سالف گفته می‌شد.
9:36 و به او گفت
9:38 من چهار دختر دارم
9:40 «تو را به ازدواج هر یک از آنان که بخواهی درآورم»
9:42 اگر شتر صالح کشته شد
9:45 این دو مرد گرد هم آمدند
9:49 ابن مهرج و قدار
9:51 و آن دو، یاران خود را به کشتن ناقه فرا خواندند
9:55 پس هفت نفر دیگر (دعای) آن دو را اجابت کردند.
9:58 پس در مدینه نُه نفر از آنان باقی ماندند.
10:01 در آن تباهی می‌کنند و اصلاح نمی‌کنند
10:04 اینان سران فتنه‌اند
10:07 با آن‌که همه به کشته شدن شتر رضایت داده بودند
10:11 بنا بر روایتی، کسی که شتر (ماده) را پی کرد، به قوم خود گفت:
10:15 آن را نمی‌کشم تا این‌که همگی به این کار راضی شوید.
10:19 پس شروع کردند به رفتن و از مردم می‌پرسیدند
10:22 تا آنجا که آنان بر زن در خلوتگاهش وارد می‌شدند.
10:25 آیا راضی هستی که ناقه کشته شود؟
10:29 پس می‌گوید: آری
10:31 حتی سألوا الصبیان
10:33 آیا راضی می‌شوید که آن شتر پی‌ـ‌کرده شود؟
10:36 گویند: بله
10:38 آنگاه قدار بن سالف جرئت یافت
10:42 و همراهش ابن مهرج و هر که با آن دو بود
10:45 و برای ناقه، در جایی که آب می‌نوشید کمین کردند.
10:49 ابن مهرج را با تیری زد
10:52 تیر به ساق او اصابت کرد
10:55 زنان در حالی بیرون آمدند که در سراسر قبیله می‌گشتند.
10:59 و قد کشفنا عن وجوهن
11:01 و حسرنا عن شعورهن
11:03 و به مردان فریاد زدیم
11:06 ناقه را بکش، ناقه را بکش
11:09 قدار بن سالف به سوی آن (ناقه) برخاست.
11:12 با شمشیر بر آن (گروه) فشار آورد.
11:14 آن را در گلوگاهش زد
11:17 فخرت میته
11:19 و قدار بن سالف بود.
11:21 او بدبخت‌ترین قوم ثمود بود.
11:23 آن‌که بار سنگین‌تر (گناه بزرگ‌تر) را در کشتن ناقه بر دوش داشت
11:27 سپس قوم ثمود به پیامبرشان با حالت تحدّی گفتند:
11:32 ای صالح، آنچه ما را به آن وعده می‌دادی از عذاب را برای ما بیاور
11:37 اگر راستی از فرستادگان راستگو هستی
11:41 صالح (علیه‌السلام) به ایشان گفت
11:44 ای قوم من، چرا عذاب را پیش از نیکی به شتاب می‌خواهید؟
11:50 آیا از الله استغفار کردید؟
11:52 شاید که شما را رحم کند
11:54 اما این شیوه با آنان سودی نبخشید
11:58 پس الله باران را از آسمان از آنان بازداشت
12:01 برای ترساندن ایشان و هشدار دادن (به آنان)
12:04 گفتند: باران ما را بازنداشت (از آمدن / از این کار)
12:07 جز به سبب کار شایسته و همراهی با او
12:10 ایشان خدایان ما را به خشم آوردند.
12:13 و آنان سرچشمهٔ نحوست برای ما بودند.
12:16 و ما به سبب آنان فال بد زدیم.
12:18 در آن هنگام آن گروه [از سران قوم] سوگند خوردند،
12:21 آن پیشوایان کفر که صالح (علیه‌السلام) را بکشند.
12:26 پس از آنکه ماده‌شتر را کشتند،
12:29 و نقشهٔ ایشان این بود که شبانه به او شبیخون زنند و او را بکشند.
12:34 آنگاه چون مردم صبح کنند، به خاندان صالح و قبیلهٔ او بگویند:
12:40 ما تازه اکنون از کشته شدن او آگاه شدیم.
12:43 و ما راستگو هستیم.
12:46 الله تعالی فرمود:
12:50 و به یقین، صالح، برادرشان، را به سوی ثمود فرستادیم.
12:55 «که الله را بپرستند.»
12:58 ناگهان آنان دو گروه شدند که با یکدیگر ستیز می‌کردند.
13:02 گفت: ای قوم من، چرا برای (رسیدن به) بدی شتاب می‌کنید؟
13:06 «[چرا پیش از نیکی به بدی شتاب می‌کنید؟]»
13:09 «چرا از الله آمرزش نمی‌خواهید؟»
13:12 «تا شاید مورد رحمت قرار گیرید.»
13:15 گفتند: ما به تو و کسانی که با تو هستند فال بد زده‌ایم.
13:20 گفت: فال شما نزد الله است.
13:25 بلکه شما گروهی هستید که آزمایش می‌شوید.
13:30 و در آن شهر نه گروه بودند که در زمین تباهی می‌کردند و اصلاح نمی‌کردند.
13:38 گفتند: با الله سوگند یاد کنید که شبانه بر او و خانواده‌اش شبیخون می‌زنیم.
13:44 سپس به ولی او خواهیم گفت:
13:50 ما نابودی خانواده‌اش را ندیدیم (و نمی‌دانیم چه شد).
13:53 و ما راستگو هستیم.
13:56 آنگاه الله تعالی به صالح (علیه‌السلام) وحی فرمود
14:01 که به آنان وعدهٔ فرود آمدن عذاب را پس از سه روز بدهد.
14:07 و الله به او فرمان داد که از میان ایشان و کسانی از مؤمنان که از او پیروی کرده بودند، بیرون رود.
14:13 پس صالح (علیه‌السلام) آنچه را الله به او فرمان داده بود، به ایشان خبر داد.
14:17 و با کسانی که به او ایمان آورده بودند، بیرون رفت.
14:20 پس الله ایشان را از عذاب دردناک رهانید.
14:24 اما قوم ثمود،
14:26 در روز نخست، صبح کردند و چهره‌هایشان زرد شده بود.
14:30 هر یک از ایشان زردی را در چهرهٔ برادرش می‌دید.
14:34 پس شک در دل‌هایشان به گردش درآمد:
14:37 آیا این آغاز عذابی است که صالح ما را به آن وعده داده بود؟
14:43 و در روز دوم، صبح کردند و چهره‌هایشان همچون خون سرخ شده بود.
14:49 در آن هنگام به عذاب یقین کردند.
14:52 و در روز سوم، صبح کردند و چهره‌هایشان سیاه شده بود.
14:58 پس آغاز کردند به کندن گورهای خود با دست‌هایشان، در انتظار هلاکت.
15:03 و در آن روز، لرزه از زیر پاهایشان ایشان را فرو گرفت،
15:08 و فریاد [مهیب] از بالای سرشان بر ایشان چیره شد،
15:11 تا آنکه همگی را هلاک کرد.
15:14 و عذاب خوارکننده ایشان را فرو گرفت.
15:17 پس چون خس و خاشاکِ پرچین [گشتند].
15:20 یعنی چون کشتزار خشک‌شده که خرد و پراکنده شده باشد، در آغل گوسفندان.
15:26 [آن را با پاهایشان لگدمال کرده‌اند.]
15:29 صالح (علیه‌السلام) بر قوم خود گذشت، در حالی که ایشان مرده بودند.
15:35 پس شروع کرد به خطاب کردن ایشان و گفت:
15:38 «به‌راستی پیام پروردگارم را به شما رساندم و برای شما خیرخواهی کردم.»
15:42 ولی شما گروهی هستید که پندگویان را دوست نمی‌دارید.
15:47 الله تعالی فرمود:
15:49 و ای قوم من، این ناقه الله است که برای شما نشانه‌ای است.
15:55 پس آن را رها کنید تا در زمین الله بچرد.
15:58 «و به آن آسیبی نرسانید،»
16:04 «که آنگاه عذابی نزدیک شما را فرو خواهد گرفت.»
16:10 «پس آن را پی کردند، [صالح] گفت:»
16:12 در خانه‌هایتان تا سه روز بهره‌مند شوید.
16:18 این وعده‌ای است که دروغ نیست.
16:22 «پس چون فرمان ما آمد،»
16:26 «فرمان ما، صالح را رهانیدیم،»
16:32 «و کسانی را که با او ایمان آورده بودند،»
16:35 «به رحمتی از جانب خود،»
16:41 «و از رسوایی آن روز.»
16:44 «همانا پروردگار تو، او نیرومند و شکست‌ناپذیر است.»
16:51 و کسانی که ستم کردند، صیحه (بانگ هولناک) آنان را فرو گرفت.
16:54 «و در خانه‌های خود بر زانو درافتاده [مرده] صبح کردند،»
16:59 گویی هرگز در آنجا زندگی نکرده بودند.
17:02 «آگاه باشید که قوم ثمود پروردگارشان را انکار کردند.»
17:07 «آگاه باشید که دوری [از رحمت الله] برای قوم ثمود باد.»
17:12 ای برادران گرامی!
17:14 الله تعالی صالح (علیه‌السلام) را
17:17 در قرآن کریم
17:19 نُه بار یاد کرده است،
17:21 و قبیلهٔ او ثمود را
17:23 بیست بار یاد کرده است.
17:25 و ما را در داستان صالح (علیه‌السلام)
17:28 با قومش، درس‌ها و عبرت‌های بسیار است،
17:31 از مهم‌ترین آنها:
17:34 نخست، سرانجام همواره
17:37 از آن پیامبران الله تعالی (علیهم‌السلام) است.
17:41 پس از آنکه طغیان به نهایت خود برسد،
17:44 رستگاری برای بندگان مؤمن الله است،
17:48 و هلاکت برای دشمنان کافر او.
17:51 الله تعالی مهلت می‌دهد اما فرو نمی‌گذارد.
17:55 دوم:
17:57 نشانه‌ها هرچند آشکار باشند،
18:00 مجرمان به آنها ایمان نمی‌آورند و هدایت نمی‌شوند،
18:04 چنان‌که حال قوم ثمود نیز چنین بود.
18:07 آنان ماده‌شتر را همان‌گونه که خواسته بودند، پیش چشمان خود دیدند،
18:11 با این حال ایمان نیاوردند.
18:14 سوم:
18:16 رها کردن حق به سبب کم بودن پیروان آن و کم بودن یاورانش،
18:21 یا پیروی از باطل به سبب بسیاری پیروانش،
18:24 از دیرباز در میان مردم بوده است.
18:27 قوم ثمود گفتند:
18:30 آیا از میان خودمان، تنها یک بشر را پیروی کنیم؟
18:33 «در آن صورت، ما قطعاً در گمراهی و آتش‌سوزی خواهیم بود.»
18:36 چهارم:
18:38 حکم راضی در احکام آخرت، همانند فاعل است
18:43 نزد الله تعالی
18:45 پس الله در کتابش یادآور شده است
18:47 که آن کسی که ماده‌شتر را پی کرد، یکی از ایشان بود
18:51 در حالی که دیگران به آن راضی بودند
18:54 از این رو، فعل را در برخی آیات به همه‌شان نسبت داده است
18:59 و فرموده است
19:00 «فعقروها» (پس آن را پی کردند)
19:02 پس الله همه‌شان را به عذابی فراگیر دچار کرد
19:05 و از میانشان نجات نیافت مگر کسی که به آن راضی نبود
19:09 و آنان مؤمنان بودند
19:11 اما آنچه به احکام دنیا مربوط است
19:14 تنها بر کسی جاری می‌شود که فعل و قول را آشکار کرده است
19:18 پنجم
19:20 مسلمان باید از این عبرت و پند بگیرد
19:23 هنگامی که از سرزمین‌های عذاب‌شدگان می‌گذرد
19:26 مانند قوم ثمود در منطقه حِجر
19:29 از ابن عمر رضی‌الله‌عنهما روایت است
19:32 که رسول الله (ﷺ)
19:35 از شهرهای ثمود گذشت
19:37 و مردم از چاه‌ها آب کشیدند
19:40 و خمیر خود را ورز دادند
19:42 پس پیامبر (ﷺ) به ایشان فرمان داد
19:46 و دیگ‌ها را ریختند
19:48 و خمیر را به شتران خوراندند
19:50 و پیامبر (ﷺ) ایشان را نهی فرمود
19:53 که بر آن قومی که عذاب شدند وارد شوند
19:56 و فرمود
19:57 «من می‌ترسم که مانند آنچه به ایشان رسید، به شما نیز برسد»
20:02 بر ایشان وارد نشوید
20:04 سپس با ردای خود را پوشاند، در حالی که بر شتر سوار بود
20:08 و فرمود
20:10 بر این عذاب‌شدگان وارد نشوید
20:13 مگر آنکه گریان باشید
20:16 و اگر گریان نیستید، بر ایشان وارد نشوید
20:21 و امروز ما می‌بینیم که برخی نادانان به آن مکان‌ها می‌روند و در آنجا عکس‌برداری می‌کنند
20:27 و شاد می‌شوند و می‌خندند
20:29 و این مخالف چیزی است که پیامبر (ﷺ) ما را به آن راهنمایی فرموده است
20:37 ادامه بحث در صورت خواست الله
20:40 و ستایش از آن الله، پروردگار جهانیان است.
20:43 و درود و سلام بر پیامبرمان محمد (ﷺ)
20:47 بر خاندان و یارانش همگی
20:50 شما با داستان‌های پیامبران همراه بودید