داستان های پیامبران | قسمت (8) | داستان حضرت ابراهیم علیه السلام (2)

◉ 776 بازدید ⏱ 18:55 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 داستان‌های پیامبران
0:02 داستان‌های پیامبران
0:05 علیهم‌السلام
0:07 درود الهی
0:09 پس از آن
0:11 و سلام
0:13 بر بهترین آفریدگان
0:15 همگی
0:17 پیامبران اولوالعزم
0:20 مقامشان بلند است
0:22 و نور
0:24 داستان ابراهیم
0:27 علیه‌السلام
0:29 بسم الله الرحمن الرحیم
0:33 بسم الله الرحمن الرحیم
0:35 «الحمد لله رب العالمین»
0:37 و درود و سلام
0:39 بر پیامبرمان محمد
0:41 و بر آل و یارانش
0:43 همگی
0:45 اما بعد
0:48 پس از آنکه ابراهیم علیه‌السلام ستاره‌پرستان را دید
0:50 که بت‌پرستان چگونه الله
0:52 تعالی ابراهیم علیه‌السلام را
0:54 از آتش عظیم آنان نجات داد
0:56 آن واقعه بر آنان نیفزود
0:58 جز سرکشی و تکبر
1:00 پس به او ایمان نیاوردند
1:02 و بر کفر خود و
1:04 لجاجتشان ادامه دادند
1:06 مگر یک مرد از آنان
1:08 که به او ایمان آورد و پیروی کرد
1:10 و او لوط علیه‌السلام بود
1:12 در آن هنگام یقین کرد
1:14 پیامبر الله ابراهیم علیه‌السلام
1:16 که هیچ فایده‌ای نیست
1:18 در دعوت این‌ها
1:20 این قوم
1:22 به‌ویژه که قومش قصد داشتند
1:24 او را به انتقام خدایانشان
1:26 که ادعا می‌کردند بکشند
1:28 پس به فکر هجرت به سرزمینی افتاد
1:30 که در آن بتواند دعوت را نشر دهد
1:32 و رسالت را تبلیغ کند
1:34 پس الله تعالی
1:36 به او اجازه هجرت به سرزمین
1:38 شام را داد، آن
1:40 سرزمین مبارک
1:42 که بستر
1:44 رسالت‌های آینده خواهد بود
1:47 پس خلیل ابراهیم علیه
1:49 السلام آن سفر
1:51 مبارک و هجرت
1:53 بزرگ به سرزمین
1:55 شام را آغاز کرد
1:58 ابراهیم علیه‌السلام در مسیر خود
2:00 به شهری گذشت که پادشاهی ستمگر بر آن حکم می‌راند
2:02 که نامش
2:04 نمرود بود
2:06 و این پادشاه خود را
2:08 خدای ربوبیت می‌خواند. چون
2:10 از داستان ابراهیم علیه
2:12 السلام و آنچه با او
2:14 در آن آتش رخ داده بود شنید، خواست
2:16 او را ببیند. چون
2:18 با او دیدار کرد و داستانش را شنید،
2:20 شیفته‌اش شد
2:22 و ابراهیم علیه
2:24 السلام به او گفت که
2:26 او تنها برای گذر به شهرش
2:28 و تهیه خوراک آمده است
2:30 و برای ادامه سفر خود
2:32 به سوی پروردگارش مهاجرت می‌کند
2:34 پس پادشاه از او پرسید
2:36 درباره پروردگاری که او می‌پرستد
2:38 ابراهیم
2:40 علیه‌السلام گفت
2:42 الله، پروردگار من را که یگانه است می‌پرستم
2:44 که شریکی ندارد
2:46 همان که زنده می‌کند و می‌میراند
2:48 پس پادشاه با ابراهیم
2:50 علیه‌السلام مجادله کرد و گفت: من هم
2:52 پروردگارم
2:54 و من هم
2:56 زنده می‌کنم و می‌میرانم
2:58 پس پادشاه دو مرد را که محکوم به اعدام بودند فراخواند
3:00 و یکی را کشت
3:02 و دیگری را آزاد کرد
3:04 و به ابراهیم گفت: این را زنده کردم
3:06 و او را از بند رها کردم
3:08 پس از آنکه در شمار مردگان بود، و آن دیگری را کشتم، پس من
3:10 زنده می‌کنم و می‌میرانم
3:12 در اینجا ابراهیم علیه‌السلام
3:14 به کم‌خردی آن کسی پی برد که
3:16 ندانست
3:18 که الله جل جلاله زنده می‌کند
3:20 و می‌میراند
3:22 و
3:24 ...
3:26 ...
3:28 از نیستی (عدم)
3:30 پس ابراهیم علیه‌السلام
3:32 از بحث با او در این امر دست کشید
3:34 و دلیل دیگری برای او آورد
3:36 که او را لال کرد
3:38 گفت: «پروردگار من
3:40 خورشید را از
3:42 مشرق می‌آورد، پس تو آن را
3:44 از مغرب بیاور»
3:46 پس آن کسی که کفر ورزیده بود مبهوت شد
3:48 و زبانش بند آمد
3:50 و حجتش قطع شد
3:52 و پاسخی نیافت
3:55 اما با این همه
3:57 لجاجت کرد و تکبر ورزید
3:59 و او را از خوردن غذا از شهرش بازداشت
4:01 به عنوان کیفر او به سبب
4:03 ناباوری‌اش به او
4:05 به‌عنوان پروردگار
4:07 و بر این کار او را تهدید کرد
4:09 پس ابراهیم
4:11 علیه‌السلام از شهرش بیرون رفت
4:13 شتابان، از ترس
4:15 اینکه مبادا به او آسیبی برسانند
4:18 الله تعالی فرمود:
4:20 «آیا ندیدی به آن کسی که…»
4:22 با
4:24 ابراهیم
4:26 درباره پروردگارش محاجه کرد، زیرا
4:28 الله به او
4:30 فرمانروایی داده بود؟
4:32 آنگاه که ابراهیم گفت:
4:34 «پروردگار من
4:36 آن است که زنده می‌کند و می‌میراند»
4:38 آنگاه که
4:40 ابراهیم گفت:
4:42 «پروردگار من آن است که زنده می‌کند و می‌میراند»
4:44 گفت: «من زنده می‌کنم
4:46 و می‌میرانم»
4:48 ابراهیم گفت:
4:50 «همانا الله خورشید را
4:52 از مشرق می‌آورد
4:54 پس تو آن را از مغرب بیاور»
4:56 پس آن را
4:58 از مغرب آورد، پس مبهوت شد
5:00 آن کسی که کفر ورزیده بود
5:02 و الله گروه ستمکاران را هدایت نمی‌کند»
5:04 [بخشی از آیه]
5:06 و از
5:08 رخدادهایی که رخ داد
5:10 برای ابراهیم علیه‌السلام
5:12 و همسرش سارہ، در سفرشان
5:14 این بود که آنان بر
5:16 یکی از جباران گذشتند
5:18 گفته شده که او خود نمرود بوده است
5:20 و گفته شده که او پادشاه
5:22 ستمگر دیگری بوده
5:24 غیر از نمرود
5:26 به این پادشاه ستمگر گفته شد:
5:28 «همانا این
5:30 زنی از بهترین زنان است
5:32 و او شایسته
5:34 جز برای تو نیست» و او را به آن ترغیب کردند
5:36 پس
5:38 آن پادشاه جبار
5:40 به نزد ابراهیم علیه‌السلام فرستاد
5:42 تا درباره زنی که با
5:44 او بود از او بپرسد. پس
5:46 ابراهیم علیه‌السلام
5:48 گفت: «او خواهر من است»
5:50 پس او را رها کرد
5:52 و به سپاهیان فرمان داد که
5:54 سارہ را نزد او بیاورند
5:56 پس پیامبر الله ابراهیم
5:58 علیه‌السلام نزد سارہ بازگشت
6:00 و به او گفت: «همانا
6:02 این پادشاه اگر بداند
6:04 که تو همسر منی، بر من و تو چیره می‌شود
6:06 پس اگر از تو پرسید
6:08 پس به او بگو که تو خواهر منی
6:10 زیرا تو در اسلام خواهر منی
6:12 و جز من و تو
6:14 مؤمنی روی زمین نیست»
6:16 و همانا
6:19 ابراهیم علیه‌السلام درباره سارہ
6:21 گفت که او خواهر اوست
6:23 تا کمترین دو مفسده را تحمل کند
6:25 زیرا اگر پادشاه ستمگر
6:27 می‌دانست که او همسر اوست
6:29 ابراهیم را می‌کشت و سارہ را می‌گرفت، اما
6:31 اگر می‌دانست که او خواهر اوست
6:33 او را بدون نیاز به
6:35 کشتن ابراهیم
6:37 علیه‌السلام می‌گرفت
6:39 [ادامه]
6:42 هنگامی که سارہ را نزد پادشاه بردند
6:44 ابراهیم علیه‌السلام برخاست
6:46 و نماز گزارد
6:48 و هنگامی که سارہ بر پادشاه وارد شد
6:50 خویشتنداری نتوانست بکند
6:52 نفسه فبسط
6:54 یدَه إلیها من شدّت جمالها
6:56 پس دعا کرد
6:58 سارّه به پروردگارش گفت و
7:00 «خدایا، اگر تو
7:02 می‌دانی که من به تو ایمان آوردم
7:04 و به رسولت، و پاکدامن بودم
7:06 جز برای
7:08 همسرم؛ پس بر من
7:10 کافر را مسلط مگردان»
7:12 پس دستِ آن پادشاه گرفته شد
7:14 گرفتنی سخت
7:16 و چون مشلول شد
7:18 سپس بیهوش شد
7:20 و چون به هوش آمد به او گفت
7:22 از خدا برای من بخواه
7:24 که به تو زیانی نمی‌رسانم
7:26 پس گفت: «خدایا
7:28 اگر او بمیرد، گفته خواهد شد:
7:30 این بود که او را کشت»
7:32 پس خدا را برای او دعا کرد
7:34 و دستش رها شد
7:36 سپس پادشاه بار دیگر او را گرفت
7:38 پس خدای
7:40 عزّوجلّ را خواند
7:42 و مانند بار نخست گرفته شد
7:44 یا شدیدتر
7:46 پس از او خواست که برایش دعا کند
7:48 و او چنین کرد
7:50 و دستش رها شد
7:52 سپس بار دیگر به سوی او برخاست
7:54 و همان‌گونه که در دو بار نخست گرفتار شده بود
7:56 گرفتار شد
7:58 پس آن مردی را که او را آورده بود فراخواند
8:00 و گفت:
8:02 «شما برای من
8:04 انسانی نیاوردید،
8:06 بلکه این زن را برای من نفرستادید،
8:08 او را بازگردانید
8:10 نزد ابراهیم»
8:12 و کنیزی به او بخشید
8:14 که هاجر بود.
8:17 و چون او را رها کرد،
8:19 هاجر همراهش بود،
8:21 نزد ابراهیم علیه‌السلام آمد،
8:23 و او همچنان نماز می‌خواند.
8:25 پس به او گفت:
8:27 چون از نمازش فارغ شد
8:29 «خبر چیست؟»
8:31 سارّه به اختصار گفت
8:33 آنچه رخ داده بود.
8:35 «خدا نیرنگ کافر را بازگرداند
8:37 و هاجر را به خدمت ما درآورد».
8:39 و نیز از جمله رویدادهایی که
8:42 بر ابراهیم
8:44 علیه‌السلام در سفرش گذشت
8:46 این بود که از خدا درخواستی کرد
8:48 و گفت:
8:50 «پروردگارا، به من نشان ده چگونه مردگان را زنده می‌کنی»
8:52 —
8:54 خدای متعال به او فرمود:
8:56 «آیا ایمان نداری ای ابراهیم؟»
8:58 که من بر آن
9:00 توانایم؟
9:02 گفت: ابراهیم گفت:
9:04 «آری ای پروردگار، ولی
9:06 تا دلم آرام گیرد».
9:08 اهل علم گفته‌اند:
9:10 ابراهیم علیه‌السلام خواست
9:12 از مرتبهٔ علم‌الیقین
9:14 به مرتبهٔ بالاتری
9:16 یعنی عین‌الیقین
9:18 منتقل شود،
9:20 و هرگز شکّی در دلش راه نیافت.
9:22 هرگز.
9:25 پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود:
9:27 «ما به شک سزاوارتریم
9:29 از ابراهیم،
9:31 آنگاه که گفت: پروردگارا، به من نشان ده چگونه مردگان را زنده می‌کنی».
9:33 —
9:35 این دفاعی است از سوی پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم
9:37 از پدرش ابراهیم
9:39 علیه‌السلام،
9:41 که او شک نکرد.
9:43 یعنی اگر ما شک نکردیم،
9:45 پس او شک نکرد،
9:47 پس بنابر این، به طریق اولی
9:49 او نیز شک نکرده است.
9:51 درود و سلام خدا بر او باد.
9:53 —
9:56 خدای متعال به ابراهیم
9:58 علیه‌السلام فرمود:
10:00 «چهار پرنده بگیر…»
10:02 از هر نوع پرنده که خواهی،
10:04 سپس آنها را قطعه‌قطعه کن
10:06 و این اجزا را درهم بیامیز
10:08 با یکدیگر،
10:10 سپس قسمتی از این آمیخته را
10:12 بر سر این کوه بگذار
10:14 و قسمتی دیگر بر سر
10:16 آن کوه
10:18 و بخش دیگری بر کوه سوم
10:20 و همین‌گونه
10:22 سپس هر پرنده را فراخوان
10:24 به نامش
10:26 شتابان نزد تو می‌آید
10:28 در حرکتش دوباره نیرومند می‌شود
10:30 الله تعالی فرمود
10:33 «و آنگاه که ابراهیم گفت: پروردگارا…»
10:36 «به من نشان ده چگونه مردگان را زنده می‌کنی»
10:38 فرمود: آیا ایمان نیاورده‌ای؟
10:40 (ایمان نیاورده‌ای؟)
10:42 گفت: چرا
10:44 ولی تا دلم آرام گیرد
10:46 (دلم)
10:48 فرمود: چهار پرنده بگیر
10:50 از میان پرندگان
10:52 و آنها را به خود نزدیک کن
10:54 (نزد خود)
10:56 سپس قرار داد
10:58 بر هر کوه
11:00 از آنها
11:02 بخشی
11:04 سپس قرار داد
11:06 بر هر کوه
11:08 از آنها
11:10 بخشی
11:12 سپس آنها را فراخوان
11:14 نزد تو به شتاب می‌آیند
11:16 با شتاب
11:18 و بدان
11:20 که الله عزیز است
11:22 حکیم است
11:24 ابراهیم علیه‌السلام به
11:26 (علیه‌السلام)
11:28 محل مهاجرت خود رسید
11:30 که سرزمین شام است
11:32 سرزمین مبارک
11:34 پس در آنجا اقامت گزید
11:36 و همراه او همسرش ساره بود
11:38 و کنیزش هاجر
11:40 و الله صحیفه‌ها را بر او فرو فرستاد
11:42 که در آنها از خیر
11:44 و هدایت و رشد است
11:46 و ساره
11:48 همسر ابراهیم علیه‌السلام
11:50 نازا بود
11:52 پس برای او فرزند نیاورد
11:54 پس هاجر را به ابراهیم علیه‌السلام بخشید
11:56 شاید الله تعالی
11:58 از او فرزندی روزی‌اش کند
12:00 و در واقع
12:02 هاجر اسماعیل را به دنیا آورد
12:04 علیه‌السلام
12:06 پس حال دگرگون شد
12:08 و غیرت در دل ساره افتاد
12:10 پس الله تعالی فرمان داد
12:13 به پیامبر و خلیلش
12:15 ابراهیم علیه‌السلام
12:17 که هاجر را
12:19 و پسرش اسماعیل را
12:21 به‌عنوان مهاجر به مکه ببرد
12:23 پس ابراهیم علیه‌السلام فرمان پروردگارش را اجرا کرد
12:25 (فرمان پروردگارش را)
12:27 پس هاجر و پسرش اسماعیل را (ببرد)
12:29 در حالی که او را شیر می‌داد
12:31 تا آن دو را نزد خانه نهاد
12:33 نزد درخت بزرگی
12:35 بالای زمزم در بالاترین نقطه
12:37 مسجد
12:39 و زمزم در آن زمان موجود نبود
12:41 در آن روزگار
12:43 و در آن روز در مکه کسی نبود و آبی هم نبود
12:45 (کسی نبود و آبی نبود)
12:47 پس آن دو را آنجا نهاد
12:49 و نزد آن دو مشکی (کیسه‌ای) گذاشت
12:51 که در آن خرما بود
12:53 و مشکی که در آن آب بود
12:55 سپس بازگشت و روان شد
12:57 آن دو را آنجا رها کرد
12:59 و رفت
13:01 مادر اسماعیل به دنبالش آمد
13:03 و گفت: ای ابراهیم
13:05 کجا می‌روی و ما را
13:07 در این دره رها می‌کنی
13:09 که در آن انسانی نیست
13:11 و چیزی نیست
13:13 و او به او پاسخ نمی‌دهد و می‌رود
13:15 پس به او گفت
13:17 این را بارها تکرار کرد
13:19 نزد او و او در حال رفتن بود
13:21 از او روی برنمی‌گرداند
13:23 (از او)
13:25 پس به او گفت
13:27 آیا الله این را به تو فرمان داده است؟
13:29 گفت: آری
13:31 گفت:
13:33 پس ما را ضایع نمی‌کند
13:35 با این یقین
13:38 و این توکل بر الله تعالی
13:40 هاجر بازگشت
13:42 نزد فرزندش اسماعیل
13:44 در آن مکان
13:46 که از هرگونه امکانات زندگی خالی بود
13:48 (کلمه‌ای مبهم است؛ بر اساس بافت: «زندگی»)
13:50 اما ابراهیم علیه‌السلام
13:52 روانه شد
13:54 تا آنگاه که به گردنه‌ای رسید
13:56 که دیگر او را نمی‌دیدند
13:58 روی خود را به سوی خانه کرد
14:00 سپس دعا کرد
14:02 با این کلمات
14:04 پروردگارا
14:06 من (فرزندانم را) سکونت دادم
14:08 از نسل خود
14:10 در دره‌ای
14:12 که زراعت در آن نیست
14:14 در دره‌ای که
14:16 زراعت در آن نیست
14:18 نزد خانهٔ محترم تو
14:20 پروردگارا تا نماز را برپا دارند
14:22 نماز
14:24 پروردگارا تا نماز را برپا دارند
14:26 پس دل‌هایی از مردم را
14:28 به سوی ایشان مایل گردان
14:30 که به سوی آنان گرایش یابند
14:32 و از میوه‌ها به ایشان روزی ده
14:34 و به ایشان روزی ده
14:36 از میوه‌ها، باشد که سپاسگزاری کنند
14:38 ایشان شکر کنند
14:40 سپس (ابراهیم) بازگشت
14:43 درود و سلام الله بر او باد
14:45 و مادر اسماعیل
14:47 فرزندش را شیر می‌داد و از آن آب می‌نوشید
14:49 تا آنکه آن آب تمام شد
14:51 پس تشنه شد
14:53 و فرزندش هم تشنه شد
14:55 و به او نگاه می‌کرد که از تشنگی به خود می‌پیچد
14:57 از تشنگی
14:59 پس از ناخوشایندی دیدن او (با آن حال) رفت
15:01 به سوی او در حالی که بر این
15:03 حال بود
15:05 کوه صفا را نزدیک‌ترین کوه
15:07 از زمین که به آن متصل است یافت
15:09 پس بر آن ایستاد
15:11 سپس به سوی دره روی کرد
15:13 نگاه می‌کرد که آیا کسی را می‌بیند
15:15 ولی کسی را ندید
15:17 پس از صفا فرود آمد
15:19 سپس مانند تلاش انسان خسته‌ای تلاش کرد
15:21 (ادامه‌ی همان تشبیه) به سختی
15:23 تا از دره گذشت
15:25 سپس به مروه رسید
15:27 و بر آن ایستاد
15:29 نگاه کرد که آیا کسی را می‌بیند
15:31 ولی کسی را ندید
15:33 این کار را انجام داد
15:35 هفت بار و او میان صفا و مروه رفت و آمد می‌کرد
15:37 میان صفا و مروه
15:39 و در آخرین بار
15:41 هنگامی که بر مروه مشرف شد
15:43 صدایی شنید
15:45 پس گفت: آرام باش
15:47 (با) خود سخن می‌گفت
15:49 زیرا کسی در آن مکان نبود
15:51 در آن مکان
15:53 که او را ساکت کند جز خودش
15:55 سپس نگاه کرد
15:57 ناگهان فرشته‌ای را دید
15:59 در جایگاه زمزم
16:01 نزدیک کودک خردسال
16:03 او با پاشنه‌اش زمین را کاوید
16:05 و با بال خود زد
16:07 تا آنکه آب ظاهر شد
16:09 پس هاجر شتابان به سوی آن آب رفت
16:12 آب را در میان گرفت
16:14 تا آب پخش نشود
16:16 و شروع کرد به برداشتن
16:18 آب در مشک خود
16:20 در حالی که آب می‌جوشید
16:22 پس از آنکه برداشت
16:24 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود
16:26 الله رحمت کند
16:28 مادر اسماعیل را
16:30 اگر زمزم را رها می‌کرد
16:32 و از آب برنمی‌داشت
16:34 قطعاً زمزم
16:36 چشمه‌ای جاری می‌شد
16:38 پس هاجر نوشید و فرزندش را شیر داد
16:40 و فرشته به او گفت
16:42 از تباه شدن (بی‌کسی) نترس
16:44 زیرا در اینجا خانه‌ی الله است
16:46 که این
16:48 نوجوان و پدرش آن را بنا می‌کنند
16:50 مادر اسماعیل همچنان بود
16:53 تا آنکه
16:55 کاروانی از قبیله‌ی جرهم بر او گذشت
16:57 پس در پایین مکه فرود آمدند
16:59 و پرنده‌ای را دیدند که حلقه‌وار
17:01 در آسمان می‌چرخید
17:03 گفتند: همانا
17:05 این پرنده دور نمی‌زند
17:07 مگر بر آب
17:09 و ما این دره را (به یاد) داریم
17:12 پس کسانی را فرستادند تا خبر (آب) را برایشان بیاورد
17:15 ناگاه آنان با آب (روبه‌رو) شدند
17:17 بازگشتند و به ایشان خبر دادند
17:19 که در این مکان
17:21 آب هست
17:23 پس آمدند
17:25 و مادر اسماعیل را نزد آب یافتند
17:27 به او گفتند
17:29 آیا به ما اجازه می‌دهی
17:31 که نزد تو بنشینیم؟
17:33 و این بر بزرگواری
17:35 اخلاق عرب دلالت دارد:
17:37 از او اجازه خواستند، در حالی که وی زنی ناتوان بود
17:39 جز کودکی شیرخواره با او نبود
17:41 و آنان گروهی بسیار بودند
17:43 مادر اسماعیل به ایشان گفت:
17:45 آری،
17:47 ولی
17:49 آب را حقی برای شما نیست
17:51 گفتند: آری
17:53 پس مادر اسماعیل به سبب ایشان
17:56 انس (و همدمی) یافت
17:58 و او این را دوست می‌داشت
18:00 و در میان ایشان پیامبری پرورش یافت:
18:02 اسماعیل، پیامبر الله تعالی،
18:04 علیه‌السلام
18:07 سخن را ادامه‌ای است
18:09 ان‌شاءالله
18:11 و الله داناتر است
18:13 «و ستایش از آن الله، پروردگار جهانیان است»
18:15 و الله درود و سلام فرستد
18:17 بر پیامبرمان محمد (ﷺ)
18:19 و بر آل و یارانش
18:21 همگی
18:23 شما با داستان‌ها
18:26 پیامبران (همراه) بودید
18:35 که مؤمن را هدایت می‌کند
18:39 و الله درود فرستد
18:41 بر مولایمان