داستان های پیامبران | قسمت (11) | داستان لوط علیه السلام

◉ 924 بازدید ⏱ 22:15 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 داستان‌های پیامبران
0:02 داستان‌های پیامبران
0:05 علیهم‌السلام
0:07 درود الله
0:09 پس از آن
0:11 سلام
0:13 بر بهترین آفریده‌ها
0:15 همگی
0:17 اولوالعزم‌ها (پیامبران صاحب عزم)
0:20 جایگاه او
0:22 بلند است
0:24 داستان لوط
0:26 علیه‌السلام
0:28 بسم الله الرحمن الرحیم
0:32 الحمد لله رب العالمین
0:34 و درود و سلام
0:36 بر پیامبرمان محمد
0:38 و بر آل و یاران او
0:40 همگی
0:42 اما بعد
0:44 در منطقه اردن
0:46 میان حجاز و شام
0:48 نزدیک دریای مرده
0:50 روستای سدوم واقع بود
0:52 آن روستا
0:54 قومی در آن سکونت داشتند
0:57 از راه و روش معمول خارج شده بودند
0:59 فطرتشان واژگون شده بود
1:01 فطرتشان واژگون شده بود
1:03 و عقیده‌شان نیز تباه گشته بود
1:05 و اخلاقشان بد شده بود
1:07 زیرا آنان کفر ورزیدند
1:09 به الله متعال
1:11 و غیر او را با او شریک قرار دادند
1:13 و افزون بر این
1:15 به نهایت رسیدند
1:17 در پستی اخلاق
1:19 و کمی حیا
1:21 و اوج سفاهت و نادانی
1:23 آنان از فطرت پاک
1:25 که مردم بر آن آفریده شده‌اند
1:27 منحرف شدند
1:29 و گفته می‌شود: مرد به زن (تمایل دارد)
1:31 و برعکس
1:33 پس مردان آنان
1:35 به یکدیگر روی می‌آوردند
1:37 و آنچه الله از همسرانشان برای آنان آفریده بود، رها می‌کردند
1:39 (آنچه الله از همسرانشان برای آنان آفریده بود)
1:41 پس الله آنان را زشت‌روی ساخت
1:43 و کردارشان را نیز زشت گردانید
1:45 و با این همه
1:47 آنان همچنین راهزنی می‌کردند
1:49 بر مسافران
1:51 پس به ایشان تجاوز می‌کردند
1:53 و آنان را می‌کشتند و می‌گرفتند
1:55 اموال‌شان را
1:57 همچنین در مجالس خود
1:59 کار زشت و عمل ناپسند انجام می‌دادند
2:01 برخی از
2:04 مفسّران
2:06 یاد کرده‌اند که آنان در مجالس خود باد شکم می‌کردند
2:08 در نشست‌های خود
2:10 و از این کار شرم نمی‌کردند
2:12 بلکه بر آن می‌خندیدند
2:14 افزون بر کردار خود
2:16 انواع منکرات از
2:18 گفتار و کردار
2:21 لوط علیه‌السلام بود
2:23 که او پسر برادر ابراهیم بود
2:25 علیه‌السلام
2:27 و از پیامبر الله
2:29 ابراهیم علیه‌السلام پیروی کرد
2:31 و به سرزمین
2:33 فلسطین هجرت کرد
2:35 پس الله او را برگزید و برگزیده ساخت
2:37 و او را گرامی داشت و وحی فرمود
2:39 به او، سپس
2:41 او را به سوی روستای سدوم فرستاد
2:43 به عنوان پیامبر و رسول
2:45 تا ایشان را به عبادت
2:47 الله یگانه‌ای که شریکی ندارد فراخواند
2:49 و شرک را کنار نهند
2:51 و پرستش غیر الله را
2:53 و تا رفتارشان راست شود
2:55 و آنچه از فطرتشان تباه شده بود اصلاح گردد
2:57 آغاز کرد
3:00 لوط علیه‌السلام مأموریت خود را
3:02 در دعوت به سوی الله
3:04 در روستای سدوم
3:06 و روستاهای همجوار آن
3:08 پس ایشان را به توحید فراخواند
3:10 و شرک را کنار نهادند
3:12 و آنان را از عذاب الله متعال بیم داد و هشدار داد که
3:14 آنان
3:16 با فرمان او مخالفت کرده‌اند
3:18 و کار زشتشان را بر آنان سرزنش کرد
3:20 و به ایشان گفت:
3:22 آیا شما با مردان از روی شهوت آمیزش می‌کنید
3:24 به جای زنان؟
3:26 «بل أنتم قوم تجهلون» — بلکه شما گروهی هستید که نادانی می‌کنید.
3:28 قوم [ایشان] پاسخ مثبت به دعوت
3:30 اهل آن دیارها به دعوت نداد
3:32 پیامبرشان لوط علیه‌السلام
3:34 بلکه او را مسخره کردند
3:36 و به او و دعوتش کفر ورزیدند
3:38 و در سرکشی‌شان پافشاری کردند
3:40 سرگردان و کورمال‌کورمال می‌رفتند
3:42 و چون لوط علیه‌السلام بر ایشان زیاده‌روی کرد
3:44 در انکار [منکرات]
3:46 و شروع کرد به آزار دادنشان در مجالس‌شان
3:48 او را به اخراج تهدید کردند
3:50 از شهر و دیارشان
3:52 و به او گفتند
3:54 اگر دست برنداری ای لوط
3:56 حتماً از رانده‌شدگان خواهی بود
3:58 و یکدیگر را سفارش می‌کردند
4:00 به یکدیگر و می‌گفتند
4:02 خاندان لوط را
4:04 از شهرتان بیرون کنید
4:06 آنان مردمی‌اند که خود را پاک می‌دارند
4:08 ای شگفتا!
4:10 جرم لوط [چیست]
4:12 و جرم خانواده‌اش
4:14 که پاکدامن‌اند
4:16 پس آلوده نمی‌شوند
4:18 و در گل و لای [گناه] فرو نمی‌روند
4:20 قومشان در آن فرو نمی‌رفت
4:22 و این [پاکدامنی] به عیب‌جویی از آنان تبدیل شد
4:24 و نکوهش ایشان گشت
4:26 و در حقیقت
4:28 در آن دیارها ستوده نمی‌شود
4:30 مگر لوط علیه‌السلام
4:32 و خاندانش که
4:34 از زشتی‌های ناپسند خودداری کردند
4:36 اما
4:38 آنگاه که فطرت تباه شود
4:40 ستایش نکوهش می‌شود
4:42 و پاکدامنی جرم می‌گردد
4:45 لوط علیه‌السلام از دعوت خود دست برنداشت
4:47 و از تهدید و وعیدی که با آن ترساندنش
4:49 [گرچه] آن را
4:51 [تهدیدی] که با آن او را می‌ترساندند
4:53 و همچنان در نصیحت و راهنمایی ایشان پایداری کرد
4:55 و ارشادشان
4:57 پس چون در مخالفت با ایشان ادامه داد
4:59 به او گفتند
5:01 به‌صورت مبارزه‌طلبی
5:03 عذاب الله را برای ما بیاور
5:05 «إن کنت من الصادقین» — اگر از راستگویانی.
5:07 آنگاه
5:09 لوط علیه‌السلام
5:11 پروردگارش را فراخواند و گفت
5:13 پروردگارا مرا یاری ده
5:15 بر قوم تباه‌کار
5:17 الله تعالی فرمود
5:19 و لوط را [فرستادیم]
5:21 آنگاه که به قومش گفت
5:23 «شما زشتکاری می‌کنید؛
5:25 «آن کار زشت را»
5:27 «شما آن کار زشت را انجام می‌دهید؛
5:29 «که پیش از شما»
5:31 «هیچ‌کس از آن [کار] نکرده است»
5:33 «از جهانیان»
5:35 «آیا شما با مردان نزدیکی می‌کنید،
5:37 «و راه [نسل] را می‌بندید،
5:39 «و در مجالس خود
5:41 «کار ناپسند انجام می‌دهید؟»
5:43 «ناپسند»
5:45 «فما کان جواب قومه» — پس پاسخ قومش جز این نبود.
5:47 مگر آنکه گفتند
5:49 «عذاب الله را برای ما بیاور»
5:51 مگر آنکه گفتند
5:53 «عذاب الله را برای ما بیاور»
5:55 «إن کنت من الصادقین» — اگر از راستگویانی.
6:01 او گفت: پروردگارا، مرا یاری ده
6:03 بر قوم تباه‌کار
6:08 الله دعای بنده و پیامبرش لوط علیه‌السلام را اجابت کرد
6:10 و پیامبرش لوط علیه‌السلام
6:12 پس هلاکت بر قوم ستمکار واجب شد
6:14 بر قوم ستمکار
6:16 تباه‌کار
6:18 در آن هنگام
6:20 الله به آن شهر فرستاد
6:22 و آنچه پیرامونش از شهرها بود
6:24 که در گناه با آن شریک بودند
6:26 سه [فرشته] به سوی ایشان فرستاد
6:28 از فرشتگان
6:30 آنان جبرئیل و میکائیل بودند
6:32 و اسرافیل
6:34 و به صورت انسان در آمدند
6:36 با چهره‌های زیبا
6:38 و نخست
6:40 به فرمان الله تعالی
6:42 به سوی فلسطین رهسپار شدند
6:44 و به ابراهیم و همسرش سارة مژده دادند
6:46 که الله به آن دو [فرزندی به نام] اسحاق روزی خواهد کرد، و پس از اسحاق [نوهٔ او] یعقوب علیهما‌السلام
6:48 [و پس از] اسحاق
6:50 [نوهٔ او] یعقوب علیهما‌السلام
6:54 سپس به او خبر دادند که ایشان فرستادگان الله تعالی‌اند
6:56 برای هلاک [قوم لوط]
6:58 قوم لوط
7:00 ابراهیم علیه‌السلام پس گرفت
7:02 با آنان در این باره مجادله می‌کند.
7:04 و به ایشان گفت:
7:06 آیا قریه‌ای را که در آن است هلاک می‌کنید؟
7:08 پنجاه مسلمان
7:10 آیا (شما) هلاک می‌شوید؟
7:12 قریه‌ای که در آن
7:14 چهل مسلمان
7:16 گفتند: نه
7:18 آیا شما هلاک می‌شوید؟
7:20 روستایی که در آن ده
7:22 از مسلمانان
7:25 گفتند: نه
7:27 آیا شما نابود می‌شوید؟
7:29 روستایی که در آن یک مسلمان باشد
7:31 گفتند: نه
7:33 در آن هنگام به ایشان گفت
7:35 زیرا در آن
7:37 لوط نبی الله بود.
7:39 و رسولش
7:41 فرشتگان گفتند
7:43 «نحن أعلم بمن فیها» — ما به کسانی که در آن‌اند داناتریم.
7:45 ما او را نجات نخواهیم داد
7:47 و خانواده‌اش، جز همسرش
7:49 زیرا او از گروه هلاک‌شوندگان است.
7:51 سپس به او گفتند
7:53 ای ابراهیم
7:55 از این جدال روی می‌گردانم
7:57 همانا آمده است
7:59 فرمان پروردگارت درباره ایشان
8:01 و همانا آنان را (آن عذاب) به سراغشان خواهد آمد
8:03 عذاب غیر مردود
8:05 الله سبحانه و تعالی فرمود
8:07 هنگامی که رفت
8:09 از ابراهیم
8:11 روع
8:13 و نزد او آمد
8:15 بشره (پوست) با آن جدال می‌کند
8:17 قوم لوط
8:19 اِن
8:21 ابراهیم لحلیم
8:23 آه‌آه
8:25 منیب
8:27 ای ابراهیم
8:29 از این روی‌گردان
8:31 همانا او
8:33 آمده است
8:35 امر پروردگارت
8:37 و اینکه آنان
8:39 عذابی بر آنان فرو می‌فرستم.
8:41 غیرمردود
8:43 انطلقت
8:47 فرشتگان فرستادگان الله هستند
8:49 تا لوط علیه‌السلام
8:51 هنگامی که وارد آن شهر شدند
8:53 دخترش را یافتند
8:55 از آب سیراب می‌کند
8:57 هنگامی که آن‌ها را دید
8:59 [به آنان] گفت: شما کیستید؟
9:01 شکل‌های شما عجیب است
9:03 از این سرزمین‌ها
9:05 به او گفتند
9:07 ما مهمانانیم
9:09 و از اهل آن قریه بر ایشان ترسیدم
9:11 و به آنان گفت
9:13 از جایتان حرکت نکنید
9:15 تا به سراغتان بیایم
9:17 رفتم نزد پدرش
9:19 گفت: ای پدرم،
9:21 من مردانی را دیدم
9:23 حسان الوجوه
9:25 آنان از اهل این شهر نیستند
9:27 و من بر ایشان بیمناکم
9:29 از قوممان
9:31 پس به حالشان بنگر
9:33 لوط (علیه‌السلام) نزد ایشان رفت
9:35 وقتی ایشان را دیدند
9:37 بدگمان شوند
9:39 و از (آمدن) ایشان دلتنگ و درمانده شد.
9:41 و با خود گفت
9:43 این روزی سخت و دشوار است.
9:45 با آن‌که این
9:47 از اخلاق پیامبران نیست
9:49 و نه عادتشان با میهمانانشان
9:51 اما امر با
9:53 لوط علیه‌السلام
9:55 بزرگ‌تر از آن
9:57 او بر آنان بیمناک بود
9:59 این‌که حرمت‌های ایشان پایمال شود
10:01 شهر ستمکارِ اهلش
10:04 لوط (علیه‌السلام) آنان را فرا گرفت
10:06 به خانه‌اش
10:08 هنگامی که از آن آگاه شد
10:10 زنش (ممرأته) قوم خود را آگاه کرد.
10:12 و این به این‌گونه بود که [آتش را] برافروخت
10:14 در خانه‌اش آتش
10:16 دودش به بیرون بالا می‌رود
10:18 نشانه‌ای که میان آن‌ها است
10:20 و میان قوم خود، بر وجود (آن)
10:22 مهمانان در خانهٔ ایشان
10:24 و این خیانت اوست
10:26 نسبت به شوهرش، چنان‌که الله در
10:28 قرآن کریم یاد کرده است
10:30 پس قوم لوط آمدند
10:33 شتابان به سوی او، نفس‌زنان
10:35 که مهمانان را بگیرند
10:37 از او، گویی
10:39 بر شکاری گران‌بها افتاده‌اند
10:41 الله فرمود:
10:43 «و تعالی»
10:45 و اهل
10:47 شهر، شادمانه آمدند
10:49 گفت: «اینان
10:51 مهمانان من‌اند
10:53 پس مرا رسوا نکنید،
10:55 رسوا نکنید
10:57 و از الله بپرهیزید
10:59 و مرا خوار نسازید»
11:01 گفتند: «آیا تو را
11:03 از جهانیان بازنداشتیم؟»
11:05 گفت:
11:07 «اینان
11:09 دختران من‌اند، اگر
11:11 کننده‌اید [آنچه باید کنید]»
11:13 «به جانت سوگند،
11:15 که آنان در
11:17 مستی خود سرگردان‌اند»
11:19 و شاید
11:21 مقصود لوط علیه‌السلام
11:23 از گفتارش: «اینان
11:25 «بناتی إن کنتم فاعلین» — دخترانم، اگر کارگزار (انجام‌دهنده) هستید.
11:27 و الله داناتر است،
11:29 الزام و ناتوان‌سازی است،
11:31 مانند گفتهٔ تو به مردی
11:33 که می‌خواهد مهمانت را بکشد،
11:35 پس تو او را بازمی‌داری و می‌گویی:
11:37 «این پسرم را بگیر و او را بکش،
11:39 و مهمانم را نکش
11:41 در حالی که تو به یقین می‌دانی
11:43 که او هرگز نخواهد کشت
11:45 پسرت را، زیرا او را به آن نیازی نیست
11:47 و جز این نمی‌خواهد
11:49 که مهمانت را بکشد
11:51 و بس.»
11:53 پس بر این اساس، سخن
11:55 از باب
11:57 الزام و ناتوان‌سازی است،
11:59 نه از باب تقریر (اثبات)
12:01 و دلیل بر این
12:03 آن است که به او گفتند:
12:05 «ای لوط، به‌یقین دانستی که نیاز ما چیست،
12:07 و تو می‌دانی
12:09 که ما دخترانت را نمی‌خواهیم
12:11 و ما را در آنان
12:13 حقی نیست؛ پس مهمانانت را به سوی ما بیرون آر.»
12:15 [...]
12:17 پس لوط علیه‌السلام به آنان گفت،
12:19 هنگامی که بر او چیره شدند
12:21 و کوشیدند درِ خانه‌اش را بشکنند
12:23 تا مهمانانش را بگیرند،
12:25 گفت به آنان:
12:27 «اگر برای دفع شما توانی داشتم،
12:29 یا پناه می‌بردم
12:31 به قومی نیرومند
12:33 که مرا از شما بازدارند،»
12:36 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
12:38 «الله رحمت کند
12:40 بر لوط،
12:42 که او به پناهگاهی استوار پناه می‌برد،»
12:44 [...]
12:46 یعنی الله عزوجل.
12:49 این رویدادها جریان داشت
12:51 در برابر دیدگان مهمانان،
12:53 در نهایت آرامش،
12:55 که به آنچه میان لوط و قومش می‌گذشت توجهی نداشتند.
12:57 [...]
12:59 پس چون کار به
13:01 نهایت خود رسید
13:03 و عجز لوط علیه‌السلام را
13:05 از رویارویی با قومش دیدند،
13:07 به او گفتند:
13:09 «آرام باش، ای لوط،
13:11 ما از بشر نیستیم،
13:13 ما فرستادگان پروردگار تو به سوی تو‌ایم،
13:15 و ما نابودکنندهٔ اهل
13:17 این شهر هستیم،
13:19 و این قوم بزهکار
13:21 هرگز به تو آسیبی نخواهند رساند.
13:23 پس مترس
13:25 و غمگین مباش، ای لوط!
13:27 ما تو را رهایی می‌بخشیم،
13:29 و خانوادهٔ تو را [نیز]».
13:31 سپس جبرئیل علیه‌السلام به سوی ایشان بیرون آمد،
13:33 در حالی که آنان می‌کوشیدند درِ خانه را بشکنند،
13:35 پس بر چهره‌هایشان زد
13:37 با نوک بال خود،
13:39 و چشمانشان را محو کرد،
13:41 پس نابینا شدند،
13:43 و آنگاه به یکدیگر تنه زدند.
13:45 با یکدیگر برخورد می‌کردند
13:47 نمی‌دانستند کجا بروند
13:49 سپس به خانه‌های خود بازگشتند
13:51 و لوط را تهدید کردند
13:53 خشمگین
13:55 فردا به سراغت می‌آییم
13:57 چون اوضاع آرام شد
13:59 و نبیّ الله
14:01 لوط علیه السلام آرام گرفت
14:03 فرشتگان به او گفتند
14:05 هنگامی که شب فرا رسد
14:08 با خانواده‌ات شبانه (از شهر) برو
14:10 و از این شهر بیرون روید
14:12 «ولا یلتفت منکم أحد» — و هیچ‌یک از شما روی برنگرداند.
14:14 به سوی آنان، هنگامی که عذاب فرود آید
14:16 بر ایشان
14:18 زیرا عذاب به آن (زن) خواهد رسید
14:20 همان‌چه به آنان رسید
14:22 لوط علیه السلام برای عذاب بر ایشان شتاب کرد
14:24 عذاب بر ایشان
14:26 پس فرشتگان به او گفتند
14:28 قطعاً وعده‌گاه ایشان
14:30 صبح است
14:32 آیا صبح نزدیک نیست ای لوط؟
14:34 لوط علیه السلام
14:37 با دخترانش بیرون رفت
14:39 هنگامی که تاریکی فرا رسید
14:41 و همسرش از بیرون رفتن
14:43 با آنان امتناع ورزید
14:45 و ترجیح داد با قوم خود بماند
14:47 زیرا او بر آیین آنان بود
14:49 چون صبح دمید
14:51 آمد
14:53 فرمان الله تعالی
14:55 به نابودی آن شهرهای ستمکار
14:57 پس جبرئیل آن‌ها را برداشت
14:59 علیه السلام از روی
15:01 زمین با نوک بال خود
15:03 تا آن‌که آن‌ها را به آسمان رساند
15:05 پس اهل آسمان
15:07 بانگ سگان و فریاد خروس‌ها را شنیدند
15:09 سپس
15:11 آن‌ها را واژگونه کرد
15:13 سپس الله
15:15 سنگ‌هایی از جهنم را پی‌درپی
15:17 بر آنان فرو فرستاد
15:19 مانند دانه‌های گردنبند چیده‌شده
15:21 که بر هر سنگ
15:23 نام مردی که با آن هلاک می‌شد نوشته شده بود
15:25 الله تعالی فرمود
15:29 و چون
15:31 فرستادگان ما نزد لوط آمدند
15:33 او از (آمدن) ایشان دلگیر شد
15:39 و از ایشان دلتنگ شد
15:41 و گفت این روزی سخت است
15:43 دشوار
15:45 و قومش
15:47 شتابان به سوی او آمدند
15:49 و پیش از این
15:51 کارهای زشت می‌کردند
15:53 بدی‌ها
15:55 گفت ای قوم
15:57 اینان دختران من‌اند
15:59 آنان برای شما پاکیزه‌ترند
16:01 پس از الله پروا کنید
16:03 و مرا در (حق) مهمانم خوار نکنید
16:05 آیا در میان شما
16:07 مردی درست‌کار نیست؟
16:09 (مردی) رشید؟
16:11 گفتند به‌یقین
16:13 می‌دانی که ما را
16:15 «فی بناتک من حق» — در مورد دخترانت حقی (نیست).
16:17 و تو
16:19 خوب می‌دانی که چه می‌خواهیم
16:21 گفت
16:23 «لو أن لی بکم» — ای کاش مرا در برابر شما توانی بود.
16:25 یا به تکیه‌گاهی
16:27 استوار پناه می‌بردم
16:29 محکم
16:31 گفتند ای
16:33 لوط ما
16:35 فرستادگان پروردگار تو هستیم
16:37 هرگز به تو دست نخواهند یافت
16:39 پس شبانه با خانواده‌ات برو
16:41 در پاره‌ای
16:43 از شب
16:45 و هیچ‌یک از شما به پشت سر ننگرد
16:47 مگر همسرت
16:49 زیرا آن (عذاب) به او نیز خواهد رسید
16:51 همان‌چه به ایشان رسید
16:54 وعده‌گاه ایشان
16:56 صبح است
16:58 آیا صبح نزدیک نیست؟
17:00 پس چون فرمان ما آمد
17:02 آن (شهر) را زیر و رو کردیم
17:04 آن را زیر و رو کردیم
17:06 آن را زیر و رو کردیم
17:08 آن را زیر و رو کردیم
17:10 آن را زیر و رو کردیم
17:12 آن را زیر و رو کردیم
17:14 سافلهایش
17:16 و بر آنها باران فرو باراندیم
17:18 سنگ‌هایی
17:20 و بر آنها باران سنگ‌هایی فرو باراندیم
17:22 از گِل سنگ‌شده
17:24 روی هم چیده شده
17:26 نشان‌دار
17:28 نزد پروردگارت
17:30 و آن (شهرها) نیست
17:32 از ستمکاران
17:34 دور
17:36 الله تعالی یاد کرده است
17:39 لوط علیه‌السلام را
17:41 در قرآن بیست و هفت بار
17:43 و یاد شده است
17:45 رویدادهای داستان او با قومش
17:47 در بیش از یک سوره
17:49 و از مهم‌ترین درس‌هایی که از
17:51 داستان پیامبر خدا
17:53 لوط علیه‌السلام آموخته می‌شود
17:55 نخست
17:57 زشتی و شناعت جرم قوم
17:59 لوط
18:01 و اینکه این گناهی است که عرش رحمان به‌سبب فجیع بودنش به لرزه درمی‌آید
18:03 به‌سبب فجیع بودنش
18:05 و پناه بر الله
18:08 دوم
18:10 آنگاه که فطرت واژگون شود
18:12 زشت را زیبا می‌بیند
18:14 و جرم در نزد او
18:16 امری عادی می‌شود
18:19 سوم
18:21 سقوط اخلاق
18:23 سبب نابودی جامعه‌ها است
18:25 چنان‌که گفته شده
18:27 ملت‌ها تا وقتی که اخلاق دارند باقی‌اند
18:29 پس اگر اخلاقشان از میان رفت
18:31 خود آنان هم از میان رفتند
18:33 چهارم
18:35 قوم لوط
18:37 نخستین کسانی بودند که این فاحشه را پدید آوردند
18:39 یعنی آمیزش با مردان
18:41 پس وزر آن و وزر هر کس
18:43 که پس از ایشان به آن عمل کند بر عهده آنان است
18:45 الله تعالی درباره ایشان فرموده است
18:47 «آیا شما با مردان نزدیکی می‌کنید
18:49 آن فاحشه‌ای را که
18:51 «سبقکم بها من أحد» — پیش از شما کسی آن را انجام نداده است.
18:53 مرتکب آن نشده است»
18:56 پنجم
18:58 بزرگواری پیامبران علیهم‌السلام
19:00 و رعایت حال مهمانانشان
19:02 و دفاع کردن‌شان از آنان
19:04 و لوط علیه‌السلام
19:06 نمونه‌ای برای این امر است
19:08 ششم
19:10 زن را با شوهرش کاری نیست
19:12 هرگاه (زن) بر
19:14 دینی باشد که با دین او مخالف است
19:16 هفتم
19:19 جایز نیست که ما این
19:21 فاحشه‌ای را که
19:23 اختیار کردن مردان است
19:25 «لواطه» بنامیم
19:27 و جایز نیست که به مردی
19:29 که این فاحشه را مرتکب می‌شود
19:31 «لوطی» بگوییم
19:33 زیرا نام لوط
19:35 نامی نیکوست
19:37 و به معنای اصلاح‌کننده است
19:39 و «لواط» به معنای
19:41 اصلاح است
19:43 و پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم خبر داده‌اند
19:45 که قیامت
19:47 هنگامی که برپا شود
19:49 نخستین کسی که بیهوش (صعق) می‌شود
19:51 مردی است که حوض خود را «لواط» می‌کرد
19:53 یعنی حوض خود را اصلاح می‌کرد
19:55 و نیز
19:57 جایز نیست این فعل را
19:59 به لوط علیه‌السلام نسبت دهیم
20:01 «لوطی»
20:03 نسبت به لوط علیه‌السلام
20:05 و لوط علیه‌السلام
20:07 از آن (فعل) مبرّا است
20:09 پس چگونه به او نسبت داده شود آن‌که
20:11 این عمل زشت را انجام می‌دهد
20:13 بلکه باید آن را همان‌گونه بنامیم
20:15 که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم نامیده است
20:17 پس می‌گوییم
20:19 عمل قوم لوط
20:21 یا می‌گوییم
20:23 آن مردی است
20:25 که عمل قوم لوط را انجام می‌دهد
20:28 هشتم
20:30 اسلام ابن تیمیه
20:32 اجماع صحابه و دیگران (بر این است)
20:34 که کسی که این فعل را انجام دهد
20:36 کشته می‌شود
20:38 هرچند که در این مسئله اختلاف کرده‌اند
20:40 در بیان کیفیت کشتن (قوم لوط)
20:42 ابوبکر صدیق فرمود:
20:44 رضی‌الله‌عنه
20:46 از بلندی افکنده شود
20:48 همان‌گونه که با قوم لوط کرده شد
20:50 و علی رضی‌الله‌عنه فرمود:
20:52 دیواری بر او فروریخته شود
20:54 و ابن عباس فرمود:
20:56 رضی‌الله‌عنهما
20:58 با سنگ‌باران کشته شود، سنگسار
21:00 فاعل و مفعول به
21:02 همان‌گونه که با زنا کرده می‌شود
21:04 به الله پناه می‌بریم
21:06 نهم
21:08 هنگامی که کارها تنگ شود
21:10 گشایش فرا می‌رسد
21:12 از جانب الله بلندمرتبه توانا
21:14 و الله سبحانه و تعالی
21:16 یاران خود را رها نمی‌کند
21:18 بلکه آنان را نجات می‌دهد
21:20 و قوم ستمگر را هلاک می‌کند
21:22 برای حدیث
21:26 ادامه، ان‌شاء الله
21:28 و الله داناتر است
21:30 والحمد لله رب العالمین — و ستایش الله را که پروردگار جهانیان است.
21:32 و درود و سلام الله بر
21:34 پیامبرمان محمد (ﷺ)
21:36 و بر آل او
21:38 و یاران او، همگی
21:40 بودید با
21:43 داستان‌های پیامبران
21:45 و درود الله