از مجموعهٔ داستان های پیامبران (مجموعه کامل شد)
· درس 15 از 15
داستان های پیامبران | قسمت (15) | داستان یوسف علیه السلام (4)
صوت ترجمهشده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش میشود. متن زیر بهطور کامل ترجمه شده است.
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
داستانهای پیامبران، داستانهای پیامبران علیهمالسلام
0:08
درود الله و پس از آن سلام
0:13
بر بهترین آفریدگان همگی
0:19
اولوالعزمها که جایگاهشان والاست
0:24
داستان یوسف علیهالسلام
0:29
بسم الله الرحمن الرحیم
0:34
ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است.
0:37
و درود و سلام بر پیامبر ما محمد
0:40
و بر آل و اصحابش همگی
0:44
و اما بعد
0:46
و چه بسا الله دو پراکنده را پس از آنکه
0:49
گمان میبردند که هرگز به هم نخواهند رسید، گرد هم آورد
0:53
این بیت شایستگی دارد
0:56
که عنوانی باشد برای مرحلهٔ نوین زندگی پیامبر الله یوسف علیهالسلام
1:03
زیرا پس از آزمونهایی که از سر گذراند
1:06
از شبهای وحشتناک چاه
1:09
تا شبهای تاریک زندان
1:11
و آنچه میان این دو از روزهای شکوفای کاخ گذشت
1:15
و لحظههای فتنهٔ تباهکننده
1:18
اینک یوسف علیهالسلام است
1:21
که بر تخت خزائن مصر تکیه میزند
1:24
و بزرگترین اقتصاد منطقه را اداره میکند
1:27
با آنچه الله به او آموخته بود
1:29
و با تدبیر اداری نبوی
1:32
ربانی
1:34
پس او نگاهدارندهٔ دانا است
1:36
پس از سپری شدن هفت سال فراوانی
1:41
که در آن یوسف خوراک را ذخیره کرد
1:44
و غله را در خوشهاش برای هنگام نیاز نگه داشت
1:48
هفت سال خشک و قحطی فرا رسید
1:51
و خوراک کم شد
1:53
و قحطی در سرزمینها پدیدار گشت
1:56
و کاروانهای بازرگانان از هر جا آمدند
2:00
تا برای توشهگیری خوراک بگیرند
2:02
از بازار پررونق مصر
2:04
پس از آنکه خشکسالی همهٔ سرزمینها را فرا گرفت
2:08
پس یوسف علیهالسلام بود
2:10
که خزانههایش را به اندازهای برای همگان میگشود
2:14
و به هر کس به اندازهٔ بار شترش میداد
2:17
تا آنکه خوراک برای همهٔ جویندگان کافی باشد
2:21
و برادران یوسف از سرزمین فلسطین آمدند
2:24
پس از آنکه درباره بازار مصر شنیده بودند
2:27
میخواستند آذوقه بگیرند همچون دیگر مردم
2:31
و الله میخواست برادران ستمکار را
2:34
با برادر مظلومشان گرد آورد
2:36
پس از سالها دوری و جفا
2:41
پس چون بر او وارد شدند
2:43
و چشمش بر چشمانشان افتاد
2:46
آنان را شناخت
2:47
و خاطرهاش به سالهای گذشته بازگشت
2:51
پس نیرنگ و سختدلیشان را به یاد آورد
2:54
و بدرفتاری و درشتخوییشان را
2:57
و آنان با همهی شمارشان
2:59
جز آنکه او را انکار میکردند
3:02
او را نشناختند
3:05
فراموشش کرده بودند
3:06
اما مظلوم فراموش نمیکند
3:09
یوسف علیهالسلام به استقبال آنان رفت
3:13
با اخلاق بزرگان
3:15
هویت خود را آشکار نکرد
3:17
و گذشته را به یادشان نیاورد
3:20
زیرا روزگار خود کفیل این کار است
3:23
گرامیشان داشت و به آنان نیکی کرد
3:26
و از احوالشان پرسید
3:28
و از احوال کسانی که پشت سرشان گذاشته بودند از بزرگواران
3:31
در سرزمین مبارک فلسطین
3:34
سپس آذوقهای را که سهم آنان بود به ایشان داد
3:38
پس به او گفتند
3:40
سهمی هم برای پدرمان و برادرمان به ما بده
3:43
زیرا حضور آنان با ما میسر نشده است
3:46
پس عذر پدرشان را از حضور پذیرفت
3:49
و سهم آنان را داد
3:51
ولی به ایشان گفت
3:53
دفعهٔ آینده برادرتان را بیاورید
3:56
سهم شما را و سهم او را به شما خواهم داد
3:59
آیا نمیبینید که با شما و با دیگران نیکی میکنم
4:02
و این شرط من بر شماست
4:05
پس اگر در دفعهٔ آینده او را نزد من نیاورید
4:08
پس برای آمدن زحمت نکشید
4:11
پس نزد من برای شما چیزی نیست
4:14
و به سرزمین و بازار من نزدیک نشوید
4:17
این گونه بود سخن گفتن او
4:20
سخن قاطع و فرمان حتمی بود
4:23
اما دل از شوق و اشتیاق میسوخت
4:26
برای دیدار برادر بزرگوار مهربان
4:29
و برادر همخون
4:33
یوسف علیهالسلام ترسید که آنان بازنگردند
4:36
زیرا از حالشان فقر و نیازمندیشان را دریافته بود
4:39
پس ترسید که سرمایهٔ آنان که با آن خوراک میخرند کم شود
4:42
پس از عهدهٔ خرید برنیایند
4:45
و از بازگشت دوباره ناتوان شوند
4:48
پس به غلامانش گفت
4:51
سرمایهای را که با خود آورده بودند به آنان بازگردانید
4:54
آن را بیآنکه بدانند در بارهایشان بگذارید
4:57
شاید وقتی به خانههایشان بازگشتند آن را ببینند
5:00
و دوباره بازگردند
5:03
و بهای خوراکشان را هم
5:06
که از مال خاص من برداشته شده است، بگیرید
5:09
زیرا یوسف بزرگوار
5:12
از برادرانش بهای خوراک را نگرفت
5:15
آنچه با خود آورده بودند
5:18
و بدخلقی آن است که [برادرانش] از پدرش و برادرانش مال را برای خوراک بگیرد
5:21
[...]
5:24
پس به آنان احسان کرد و در برابر بدی [آنان] نیکی نمود
5:27
برادرانش را با نیکی به خود آنان [پاسخ داد]
5:30
برادران به سوی پدرشان بازگشتند
5:34
و گفتند: به راستی خوراک به دست آوردیم
5:37
آنچه برای این سال به آن نیاز داریم
5:40
اما در سال آینده به خوراک دست نخواهیم یافت، مگر آنکه برویم
5:43
در سال آینده، مگر آنکه برویم
5:46
برادرمان بنیامین را با ما
5:49
و این شرطی بر ما [گذاشته شده] است
5:52
پس او را همراه ما بفرست که ما به راستی نگهبان او هستیم
5:56
[...]
5:59
[ایشان] پدرشان را در جای کشندهای [از دلش] زخمی کردند
6:02
پس با اندوه به آنان گفت
6:05
چگونه بر بنیامین به شما اعتماد کنم
6:08
در حالی که پیش از این بر برادرش یوسف به شما اعتماد کردم
6:11
و امانت مرا ضایع کردید
6:14
پس او را با شما نخواهم فرستاد
6:17
و الله او را به نگهداریاش حفظ میکند
6:20
و برادرش را حفظ میکند و ما را از گرسنگی نگه میدارد
6:23
و او مهربانترین مهربانان است
6:26
پس [برادران] خاموش ماندند و نتوانستند
6:29
به چیزی پاسخ دهند، زیرا گناهکار
6:32
دلیلش ضعیف است؛ برادران [بارها] را گشودند
6:35
کالاهایشان را تا خوراک خود را فرود آورند
6:38
که از مصر با خود آورده بودند
6:41
و سرمایهای که با آن برای خریدن خوراک رفته بودند
6:44
به ایشان بازگردانده شده است
6:47
پس شاد شدند و در حالی که شادمان بودند نزد پدرشان آمدند
6:50
و به او گفتند
6:53
ای پدر ما، ما چه چیزی بیش از این میخواهیم؟
6:56
ما خوراک آوردهایم
6:59
و این سرمایه ماست که به ما بازگردانده شده است
7:02
و این از احسان وزیر به ماست
7:05
اکنون هر آنچه میخواهیم [فراهم است]
7:08
پس با برادرمان میرویم
7:11
و خوراک را برای خود و همه خانوادهمان میآوریم
7:14
و برادرمان را در سفرمان نگه میداریم
7:17
و نیز به اندازه بار شترش پیمانه بیشتری خواهیم گرفت
7:20
این بهرهای اندک و آسان است
7:23
و پدرشان را در این باره سخت به اصرار واداشتند
7:26
پس پدر اندوهگین موافقت کرد
7:29
اما بر ایشان شرطی گذاشت
7:32
که پیمانهای استوار به او بدهند
7:36
و در نگهداری او [بکوشند]
7:39
مگر آنکه بر او مغلوب شوند
7:43
پس چون پیمانها و عهدها را به او دادند
7:46
به برادرشان بنیامین اجازه داد که همراه ایشان برود
7:49
به سوی بازار مصر
7:52
و دیدار وزیر آن [سرزمین]
7:55
الله تعالی فرمود
7:58
و برادران یوسف آمدند و بر او وارد شدند.
8:01
پس او آنان را شناخت
8:05
و چون آنان را آماده کرد
8:08
با بارشان، گفت
8:11
برادری از پدرتان را نزد من بیاورید
8:14
[...]
8:17
آیا نمیبینید که
8:20
پیمانه را تمام میدهم و من بهترین میزبانانم.
8:23
پس اگر آن را نزد من نیاورید،
8:26
دیگر برای شما پیمانهای نزد من نیست.
8:29
و [به من] نزدیک نخواهید شد
8:32
گفتند: به زودی از پدرش او را [برای آمدن] خواهیم خواست
8:35
و ما به راستی
8:38
انجامدهنده [آن] هستیم
8:41
و به خدمتکاران خود گفت: سرمایه ایشان را در بارهایشان بگذارید
8:44
[...]
8:47
شاید آن را بشناسند
8:50
شاید آن را بشناسند
8:53
هنگامی که به سوی خانوادهشان بازگشتند،
8:56
شاید باز آیند
8:59
پس چون نزد پدرشان بازگشتند،
9:02
گفتند: ای پدر ما، (از ما) جلوگیری شد.
9:05
از ما [پیمانه] بازداشته شد
9:08
گفتند: ای پدر ما، (از ما) جلوگیری شد.
9:11
از ما پیمانه (گرفتن) بازداشته شد؛ پس برادرمان را با ما بفرست.
9:14
تا پیمانه بگیریم
9:17
و ما به راستی
9:20
نگهبان او هستیم
9:23
گفت: آیا به شما اعتماد کنم
9:26
جز همان گونه که پیش از این به شما بر برادرش اعتماد کردم؟
9:29
بر برادرش پیش از این.
9:32
پس الله بهترین نگهبان است
9:35
و او مهربانترین مهربانان است
9:38
و چون
9:41
بارهای خود را گشودند، دیدند
9:44
سرمایهشان به ایشان بازگردانده شده است
9:47
گفتند: ای پدر ما، چه میخواهیم؟
9:50
این سرمایه ماست
9:53
که به ما بازگردانده شده است
9:56
و خانوادهمان را خوراک میدهیم
9:59
و برادرمان را نگه میداریم
10:02
و پیمانه شتری بیشتر میگیریم
10:05
آن پیمانهای اندک است
10:08
گفت: هرگز او را با شما نخواهم فرستاد.
10:11
تا آنکه به من پیمانی استوار از الله بدهید
10:14
که او را به نزد من بیاورید
10:17
[...]
10:20
مگر آنکه شما در محاصره افتید.
10:23
پس چون نزد او آمدند،
10:26
(یعقوب) از ایشان پیمان گرفت؛ گفت: «الله بر آنچه میگوییم گواه و نگهبان است.»
10:29
بر آنچه میگوییم، وکیل (گواه و نگهبان) است.
10:32
سپس چون (برادران) تصمیم به رفتن گرفتند،
10:36
(یعقوب) به برادران گفت:
10:39
پدرشان یعقوب علیهالسلام که خیرخواه و دلسوز بود،
10:42
گفت: «ای پسران من،
10:45
همانا مصر را چهار دروازه است،
10:48
و از همه دروازهها وارد شوید،
10:51
و از یک دروازه داخل نشوید.»
10:54
گفته شده است که او از چشمزدن بر ایشان بیم داشت،
10:57
زیرا ایشان ده برادر بودند،
11:00
و چهرههایشان جلبتوجه میکرد،
11:03
و چشمزدن حق است،
11:06
و اگر چیزی بر قضای الهی پیشی میگرفت، چشمزدن بر آن پیشی میگرفت،
11:09
چنانکه پیامبر (ﷺ) فرمود:
11:12
پس آنان همانگونه عمل کردند که پدرشان از ایشان خواسته بود،
11:15
و همانطور که پدرشان امر کرده بود وارد شدند،
11:18
(اما) آن (تدبیر) چیزی از (قضای) الله را از ایشان دفع نمیکرد،
11:21
آنگاه که (الله) آن را بر ایشان مقدّر کرده باشد،
11:24
جز اینکه حاجتی را در دل پدرشان برآوردند،
11:27
و او علیهالسلام صاحب علم بود،
11:30
(علمی که) الله به او آموخته بود،
11:33
که بسیاری از مردم آن را نمیدانند.
11:37
چون به سرزمین مصر دوباره رسیدند،
11:40
یوسف علیهالسلام ایشان را فراخواند،
11:44
و هر دو نفر را در یک منزل جای داد،
11:47
و برادرشان بنیامین تنها ماند،
11:50
و چون (برادران) به جایگاههای خود بازگشتند،
11:53
یوسف بیآنکه ایشان بدانند، برادرش را نزد خود جای داد،
11:56
و او را در آغوش کشید،
11:59
برادر محبوب و هممادر خود،
12:02
و خود را به او شناساند و گفت:
12:05
«من همان برادرت یوسفم،
12:08
پس اندوهگین و غمگین مباش.»
12:12
سپس با او بر شیوهای توافق کرد
12:15
که بدان وسیله نزدش در مصر بماند،
12:18
پس یوسف پیمانه مخصوص پادشاه مصر را
12:21
در بار برادرش نهاد و (ایشان) رفتند.
12:25
و روز بعد، برادران (برای رفتن) آماده شدند،
12:28
مرکبهایشان را (بار کردند) و خواستند بازگردند،
12:31
پس از آنکه آذوقهشان را گرفته بودند،
12:34
که ناگاه ندادهندهای ایشان را صدا زد،
12:37
«ای کاروانیان!
12:40
ای گروه مسافران!
12:43
قطعاً شما دزدید.»
12:46
برادران از این اتهام در شگفت شدند،
12:49
و گفتند: «شاید در این کار اشتباهی رخ داده باشد.»
12:52
پس نزد ندادهنده آمدند و به او گفتند:
12:55
«چه چیزی گم کردهاید؟»
12:58
گفت: «پیمانه پادشاه را گم کردهایم،
13:01
و این پیمانه گرانبها و نفیس است،
13:04
و هر که آن را خودش بیاورد،
13:07
برای او بار یک شتر، افزون بر سهمش، خواهد بود،
13:10
و من این را ضامنم.»
13:13
برادران با اطمینان کامل پاسخ دادند:
13:16
«به الله سوگند، شما میدانید که ما نیامدهایم
13:19
تا در این سرزمین فساد کنیم،
13:22
و از وضع ما این را دانستهاید.»
13:25
گفته شده است که ایشان هنگام حرکت، دهان شترانشان را میبستند
13:28
تا میان کشتزارها و باغهای مصر (گذر کنند)
13:31
و از آنها نخورند.
13:35
آنان با نفی کامل، ادعای خود را درباره دزدی تأکید کردند.
13:38
پس (ندادهنده) به ایشان گفت:
13:41
«کیفر دزد چیست، اگر (دزد) از میان شما باشد؟»
13:44
«و اگر دروغگو باشید.»
13:47
مسئول پیمانه خواست،
13:50
و به دستور یوسف علیهالسلام،
13:53
کیفر دزد را همانگونه که نزد خودشان مقرر بود،
13:56
مطابق شریعت خودشان قرار دهد،
13:59
و آن این است که دزد برده میشود،
14:02
برخلاف قانون پادشاه در مصر،
14:05
که در آن دزد زده و زندانی میشود.
14:08
و از این رو این کار به خود ایشان واگذار شد.
14:11
پس گفتند:
14:14
«کیفر کسی که پیمانه نزدش یافت شود
14:17
این است که نزد شما برده بماند.»
14:20
همگی به این حکم راضی شدند،
14:23
و در این هنگام جستوجو آغاز شد،
14:26
در اسباب همه برادران در کاروان،
14:30
تا مبادا در این کار شک کنند.
14:33
سپس چون به بار بنیامین رسید،
14:36
پیمانه را از آن بیرون آورد،
14:39
و همه برادران سرافکنده شدند،
14:42
و نقشه یوسف علیهالسلام کارگر افتاد،
14:45
و این از تدبیر الهی برای او بود، سبحانه و تعالی.
14:48
پس بنیامین را گرفتند،
14:51
از میان دست برادرانش،
14:54
تا در مصر بماند.
14:59
و چون (برادران) وارد شدند
15:02
بر یوسف، او برادرش را نزد خود جای داد
15:05
و او را (کنار خود نشاند).
15:08
گفت: من همان برادر تو هستم،
15:11
پس از آنچه میکردند غمگین مباش.
15:14
اندوهگین مباش.»
15:17
و چون ایشان را برای رفتن آماده کرد،
15:20
با آذوقهشان، جام (پادشاه) را
15:23
در بار برادرش نهاد.
15:27
سپس ندادهندهای ندا داد.
15:30
ای کاروان، شما قطعاً دزدید.
15:33
(ادامه) دزد.
15:36
گفتند و رو به ایشان آوردند.
15:39
چه چیزی را گم کردهاید؟
15:42
گفتند: پیمانهٔ پادشاه را گم کردهایم.
15:45
و برای کسی که آن را بیاورد،
15:48
بار یک شتر (پاداش).
15:51
و برای کسی که آن را بیاورد،
15:54
بار یک شتر (پاداش).
15:57
و من ضامن آن هستم.
16:00
گفتند: به الله سوگند، شما خود میدانید
16:03
که ما نیامدهایم تا در زمین فساد کنیم.
16:06
و ما دزد نبودهایم.
16:09
گفتند: پس کیفر آن چیست؟
16:12
اگر شما
16:15
دروغگو باشید.
16:18
گفتند: کیفر آن این است که هر که در بارش آن (پیمانه) یافت شود،
16:21
خود کیفرش همان است.
16:24
اینگونه ستمکاران را کیفر میدهیم.
16:27
پس (یوسف) آغاز کرد
16:30
از کیسههای ایشان، پیش از کیسهٔ برادرش.
16:33
سپس آن را بیرون آورد
16:36
از بار برادرش.
16:39
اینگونه تدبیر کردیم
16:42
برای یوسف.
16:45
او (یوسف) نمیتوانست برادرش را در آیین پادشاه بگیرد.
16:48
مگر آنکه الله بخواهد.
16:51
الله
16:54
درجات هر کس را که بخواهد بالا میبرد
16:57
و (کسانی را که بخواهد بالا میبرد)،
17:00
و بالاتر از هر
17:03
صاحب دانشی، دانشمندی است.
17:08
برادران در برابر یوسف، وزیر، حاضر شدند
17:11
(یوسف وزیر)
17:14
و در حالی که عذرخواهی میکردند از آنچه از برادرشان سر زده بود، به او گفتند:
17:17
پیش از این، برادری از او دزدی کرده بود.
17:20
آنان برادرشان یوسف را قصد میکردند،
17:23
هنگامی که او کوچک بود،
17:26
پس صنمی را دزدید و آن را شکست.
17:29
یا اینکه آنان این سخن را از روی دروغ بر او بستند،
17:32
و حسدی که هنوز در دلشان باقی است.
17:35
پس یوسف علیهالسلام در دل خود گفت:
17:38
شما جایگاهتان بدتر است،
17:41
و الله به آنچه وصف میکنید داناتر است.
17:45
پس برادران بد عهدی خود را نسبت به پدرشان بازگو کردند،
17:48
و دشواری موقعیت را احساس کردند،
17:51
پس به یوسف علیهالسلام گفتند:
17:54
ای عزیز (مصر)!
17:57
این جوان پدری سالخورده دارد
18:00
که توان جدایی از او را ندارد،
18:03
پس بر او ببخشای و یکی از ما را به جای او نگاه دار،
18:06
زیرا ما تو را از نیکوکاران میبینیم.
18:09
یوسف علیهالسلام گفت:
18:13
اگر چنین کنیم، ما ستمکاریم.
18:16
برادران با او تلاش کردند،
18:19
اما تلاشهایشان به نتیجه نرسید.
18:22
پس چون کار به ناامیدی کشید،
18:25
در گوشهای جداگانه قرار گرفتند،
18:28
با صدایی آهسته با یکدیگر به نجوا پرداختند.
18:31
بزرگشان گفت:
18:34
آیا ندانستید که پدرتان
18:37
از شما پیمان محکمی گرفته است؟
18:40
پس با چه رویی اکنون با او روبهرو خواهید شد؟
18:43
و پیشتر نیز تقصیری داشتهاید
18:46
در ضایع کردن برادرتان یوسف.
18:49
آیا آن را فراموش کردهاید؟
18:52
اما من، پس نمیتوانم بازگردم
18:55
نزد پدرم در این حال.
18:58
پس من این سرزمین مصر را ترک نخواهم کرد،
19:01
مگر آنکه پدرم به من اجازه دهد (یا در دلم چیزی افکند)،
19:04
یا الله برای من دربارهٔ بازگرداندن برادرم حکم کند.
19:08
شما بازگردید، ای برادرانم،
19:12
و پدرم را از آنچه رخ داده آگاه کنید،
19:15
و حقیقت را بگویید.
19:18
به او بگویید: پسرت دزدی کرد،
19:21
و ما جز آنچه دیدهایم گواهی ندادهایم.
19:24
و اگر ما را باور نکردی،
19:27
از مردم مصر که در میان آنان بودیم بپرس،
19:30
یا از اهل کاروانی که با ما بودند بپرس،
19:33
زیرا ما در سخن خود راستگوییم.
19:36
پس به سوی فلسطین بازگشتند
19:39
و آنچه را که در مصر برایشان رخ داده بود به پدرشان خبر دادند.
19:42
یعقوب علیهالسلام گفت:
19:45
بلکه نفسهایتان کاری را برایتان آراسته است،
19:48
و (پس) صبر نیکو (پیشه خواهم کرد).
19:51
این از کار یوسف علیهالسلام است.
19:55
سپس یعقوب خود را به صبر وادار کرد
19:58
و گفت: صبری نیکوست.
20:01
شکایت خود را نزد هیچ مخلوقی نمیبرم،
20:04
امید است که الله همه ایشان را نزد من آورد.
20:07
یوسف و برادرش بنیامین،
20:10
و برادر بزرگشان.
20:13
و الله بر هر چیزی تواناست.
20:16
الله تعالی فرمود:
20:19
گفتند: ای عزیز،
20:22
برای او پدری است
20:25
سالخورده،
20:28
سالخورده،
20:31
گفتم: به الله (سوگند)،
20:34
که ما (او را) بگیریم.
20:37
مگر کسی که یافتیم
20:40
متاع ما نزد اوست
20:43
مگر آنکه یافتیم
20:46
کالای ما نزد اوست
20:49
«إنّا إذا لظالمون» — ما در آن صورت قطعاً ستمگر خواهیم بود.
20:52
هنگامی که از (او) نومید شدند
20:55
از آن (کسانی) که نجات یافتند، نجد
20:59
بزرگترشان گفت: آیا ندانستید
21:02
پدرتان
21:05
[عهد و میثاقی] بر شما گرفته شده است
21:08
موثقاً
21:11
[عهد و میثاقی] بر شما گرفته شده است
21:14
با پیمانی محکم از جانب الله
21:17
و پیش از این که (شما را) از هم جدا کرد
21:20
درباره یوسف، پس هرگز (از این سرزمین) نخواهم رفت
21:23
تا آنکه به زمین... برای من بازگردد
21:26
مگر آنکه پدرم به من اجازه دهد یا الله برایم حکم کند.
21:29
و او بهترین داوران است.
21:32
به سوی... بازگردید
21:35
پدرتان، پس بگویید: ای پدر ما،
21:38
پسرت دزدی کرد
21:41
پس بگویید: ای پدر ما
21:44
پسرت دزدی کرده است
21:47
و ما شاهد نبودیم
21:50
جز آنچه به ما آموختهای
21:53
و ما کنّا للغیب
21:56
حافظین
21:59
و از آن دهکدهای که در آن بودیم بپرس،
22:02
و از کاروانی که با آن بازگشتیم (بپرس).
22:05
و ما در آن
22:08
راستگویان.
22:11
گفت: بلکه نفستان کاری را برایتان آراسته است.
22:14
امری را برای خودتان
22:17
صبر جمیل
22:20
امید است الله (برای من) فراهم آورد
22:23
همگی با هم
22:26
بیگمان او همان دانای حکیم است.
22:30
برای پرسندهای
22:35
اینکه بپرسد: چگونه باشد برای یوسف؟
22:38
درود و سلام بر او، کاش اینگونه عمل کند؛ پدرم فدای او باد.
22:41
و چرا [او] به پدرش از کارش خبر نداد؟
22:44
و چرا (یوسف) برادرش را نگه داشت با آنکه (این را) میدانست
22:47
با شدتِ اندوهی که بر پدرش داشت، بر او
22:50
پس این از عاقّ بودن و قطع رحم است
22:53
و کمی شفقت
22:56
پاسخ به این پرسش، و الله اعلم.
22:59
اینکه او این کار را به فرمان الله سبحانه و تعالی انجام داد
23:02
امرِ او به یزید در بلاء
23:05
یعقوب علیهالسلام
23:08
پاداش او دو چندان میشود.
23:11
و در مرتبه، به پدرانش که پیش از او درگذشتهاند، ملحق میشود.
23:15
بقیهٔ این حدیث انشاءالله (در ادامه میآید).
23:18
الله اعلم
23:21
و ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است.
23:24
درود و سلام الله بر پیامبر ما محمد (ﷺ)
23:27
و بر آل و یاران او همه باد.
23:32
با داستانهای پیامبران بودیم
23:35
وصل الله