داستان های پیامبران | قسمت (15) | داستان یوسف علیه السلام (4)

◉ 551 بازدید ⏱ 24:02 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 داستان‌های پیامبران، داستان‌های پیامبران علیهم‌السلام
0:08 درود الله و پس از آن سلام
0:13 بر بهترین آفریدگان همگی
0:19 اولوالعزم‌ها که جایگاهشان والاست
0:24 داستان یوسف علیه‌السلام
0:29 بسم الله الرحمن الرحیم
0:34 ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است.
0:37 و درود و سلام بر پیامبر ما محمد
0:40 و بر آل و اصحابش همگی
0:44 و اما بعد
0:46 و چه بسا الله دو پراکنده را پس از آنکه
0:49 گمان می‌بردند که هرگز به هم نخواهند رسید، گرد هم آورد
0:53 این بیت شایستگی دارد
0:56 که عنوانی باشد برای مرحلهٔ نوین زندگی پیامبر الله یوسف علیه‌السلام
1:03 زیرا پس از آزمون‌هایی که از سر گذراند
1:06 از شب‌های وحشتناک چاه
1:09 تا شب‌های تاریک زندان
1:11 و آنچه میان این دو از روزهای شکوفای کاخ گذشت
1:15 و لحظه‌های فتنهٔ تباه‌کننده
1:18 اینک یوسف علیه‌السلام است
1:21 که بر تخت خزائن مصر تکیه می‌زند
1:24 و بزرگ‌ترین اقتصاد منطقه را اداره می‌کند
1:27 با آنچه الله به او آموخته بود
1:29 و با تدبیر اداری نبوی
1:32 ربانی
1:34 پس او نگاه‌دارندهٔ دانا است
1:36 پس از سپری شدن هفت سال فراوانی
1:41 که در آن یوسف خوراک را ذخیره کرد
1:44 و غله را در خوشه‌اش برای هنگام نیاز نگه داشت
1:48 هفت سال خشک و قحطی فرا رسید
1:51 و خوراک کم شد
1:53 و قحطی در سرزمین‌ها پدیدار گشت
1:56 و کاروان‌های بازرگانان از هر جا آمدند
2:00 تا برای توشه‌گیری خوراک بگیرند
2:02 از بازار پررونق مصر
2:04 پس از آنکه خشکسالی همهٔ سرزمین‌ها را فرا گرفت
2:08 پس یوسف علیه‌السلام بود
2:10 که خزانه‌هایش را به اندازه‌ای برای همگان می‌گشود
2:14 و به هر کس به اندازهٔ بار شترش می‌داد
2:17 تا آنکه خوراک برای همهٔ جویندگان کافی باشد
2:21 و برادران یوسف از سرزمین فلسطین آمدند
2:24 پس از آنکه درباره بازار مصر شنیده بودند
2:27 می‌خواستند آذوقه بگیرند همچون دیگر مردم
2:31 و الله می‌خواست برادران ستمکار را
2:34 با برادر مظلومشان گرد آورد
2:36 پس از سال‌ها دوری و جفا
2:41 پس چون بر او وارد شدند
2:43 و چشمش بر چشمانشان افتاد
2:46 آنان را شناخت
2:47 و خاطره‌اش به سال‌های گذشته بازگشت
2:51 پس نیرنگ و سختدلی‌شان را به یاد آورد
2:54 و بدرفتاری و درشتخویی‌شان را
2:57 و آنان با همه‌ی شمارشان
2:59 جز آنکه او را انکار می‌کردند
3:02 او را نشناختند
3:05 فراموشش کرده بودند
3:06 اما مظلوم فراموش نمی‌کند
3:09 یوسف علیه‌السلام به استقبال آنان رفت
3:13 با اخلاق بزرگان
3:15 هویت خود را آشکار نکرد
3:17 و گذشته را به یادشان نیاورد
3:20 زیرا روزگار خود کفیل این کار است
3:23 گرامی‌شان داشت و به آنان نیکی کرد
3:26 و از احوالشان پرسید
3:28 و از احوال کسانی که پشت سرشان گذاشته بودند از بزرگواران
3:31 در سرزمین مبارک فلسطین
3:34 سپس آذوقه‌ای را که سهم آنان بود به ایشان داد
3:38 پس به او گفتند
3:40 سهمی هم برای پدرمان و برادرمان به ما بده
3:43 زیرا حضور آنان با ما میسر نشده است
3:46 پس عذر پدرشان را از حضور پذیرفت
3:49 و سهم آنان را داد
3:51 ولی به ایشان گفت
3:53 دفعهٔ آینده برادرتان را بیاورید
3:56 سهم شما را و سهم او را به شما خواهم داد
3:59 آیا نمی‌بینید که با شما و با دیگران نیکی می‌کنم
4:02 و این شرط من بر شماست
4:05 پس اگر در دفعهٔ آینده او را نزد من نیاورید
4:08 پس برای آمدن زحمت نکشید
4:11 پس نزد من برای شما چیزی نیست
4:14 و به سرزمین و بازار من نزدیک نشوید
4:17 این گونه بود سخن گفتن او
4:20 سخن قاطع و فرمان حتمی بود
4:23 اما دل از شوق و اشتیاق می‌سوخت
4:26 برای دیدار برادر بزرگوار مهربان
4:29 و برادر همخون
4:33 یوسف علیه‌السلام ترسید که آنان بازنگردند
4:36 زیرا از حالشان فقر و نیازمندی‌شان را دریافته بود
4:39 پس ترسید که سرمایهٔ آنان که با آن خوراک می‌خرند کم شود
4:42 پس از عهدهٔ خرید برنیایند
4:45 و از بازگشت دوباره ناتوان شوند
4:48 پس به غلامانش گفت
4:51 سرمایه‌ای را که با خود آورده بودند به آنان بازگردانید
4:54 آن را بی‌آنکه بدانند در بارهای‌شان بگذارید
4:57 شاید وقتی به خانه‌هایشان بازگشتند آن را ببینند
5:00 و دوباره بازگردند
5:03 و بهای خوراکشان را هم
5:06 که از مال خاص من برداشته شده است، بگیرید
5:09 زیرا یوسف بزرگوار
5:12 از برادرانش بهای خوراک را نگرفت
5:15 آنچه با خود آورده بودند
5:18 و بدخلقی آن است که [برادرانش] از پدرش و برادرانش مال را برای خوراک بگیرد
5:21 [...]
5:24 پس به آنان احسان کرد و در برابر بدی [آنان] نیکی نمود
5:27 برادرانش را با نیکی به خود آنان [پاسخ داد]
5:30 برادران به سوی پدرشان بازگشتند
5:34 و گفتند: به راستی خوراک به دست آوردیم
5:37 آنچه برای این سال به آن نیاز داریم
5:40 اما در سال آینده به خوراک دست نخواهیم یافت، مگر آنکه برویم
5:43 در سال آینده، مگر آنکه برویم
5:46 برادرمان بنیامین را با ما
5:49 و این شرطی بر ما [گذاشته شده] است
5:52 پس او را همراه ما بفرست که ما به راستی نگهبان او هستیم
5:56 [...]
5:59 [ایشان] پدرشان را در جای کشنده‌ای [از دلش] زخمی کردند
6:02 پس با اندوه به آنان گفت
6:05 چگونه بر بنیامین به شما اعتماد کنم
6:08 در حالی که پیش از این بر برادرش یوسف به شما اعتماد کردم
6:11 و امانت مرا ضایع کردید
6:14 پس او را با شما نخواهم فرستاد
6:17 و الله او را به نگهداری‌اش حفظ می‌کند
6:20 و برادرش را حفظ می‌کند و ما را از گرسنگی نگه می‌دارد
6:23 و او مهربان‌ترین مهربانان است
6:26 پس [برادران] خاموش ماندند و نتوانستند
6:29 به چیزی پاسخ دهند، زیرا گناهکار
6:32 دلیلش ضعیف است؛ برادران [بارها] را گشودند
6:35 کالاهایشان را تا خوراک خود را فرود آورند
6:38 که از مصر با خود آورده بودند
6:41 و سرمایه‌ای که با آن برای خریدن خوراک رفته بودند
6:44 به ایشان بازگردانده شده است
6:47 پس شاد شدند و در حالی که شادمان بودند نزد پدرشان آمدند
6:50 و به او گفتند
6:53 ای پدر ما، ما چه چیزی بیش از این می‌خواهیم؟
6:56 ما خوراک آورده‌ایم
6:59 و این سرمایه ماست که به ما بازگردانده شده است
7:02 و این از احسان وزیر به ماست
7:05 اکنون هر آنچه می‌خواهیم [فراهم است]
7:08 پس با برادرمان می‌رویم
7:11 و خوراک را برای خود و همه خانواده‌مان می‌آوریم
7:14 و برادرمان را در سفرمان نگه می‌داریم
7:17 و نیز به اندازه بار شترش پیمانه بیشتری خواهیم گرفت
7:20 این بهره‌ای اندک و آسان است
7:23 و پدرشان را در این باره سخت به اصرار واداشتند
7:26 پس پدر اندوهگین موافقت کرد
7:29 اما بر ایشان شرطی گذاشت
7:32 که پیمان‌های استوار به او بدهند
7:36 و در نگهداری او [بکوشند]
7:39 مگر آنکه بر او مغلوب شوند
7:43 پس چون پیمان‌ها و عهدها را به او دادند
7:46 به برادرشان بنیامین اجازه داد که همراه ایشان برود
7:49 به سوی بازار مصر
7:52 و دیدار وزیر آن [سرزمین]
7:55 الله تعالی فرمود
7:58 و برادران یوسف آمدند و بر او وارد شدند.
8:01 پس او آنان را شناخت
8:05 و چون آنان را آماده کرد
8:08 با بارشان، گفت
8:11 برادری از پدرتان را نزد من بیاورید
8:14 [...]
8:17 آیا نمی‌بینید که
8:20 پیمانه را تمام می‌دهم و من بهترین میزبانانم.
8:23 پس اگر آن را نزد من نیاورید،
8:26 دیگر برای شما پیمانه‌ای نزد من نیست.
8:29 و [به من] نزدیک نخواهید شد
8:32 گفتند: به زودی از پدرش او را [برای آمدن] خواهیم خواست
8:35 و ما به راستی
8:38 انجام‌دهنده [آن] هستیم
8:41 و به خدمتکاران خود گفت: سرمایه ایشان را در بارهایشان بگذارید
8:44 [...]
8:47 شاید آن را بشناسند
8:50 شاید آن را بشناسند
8:53 هنگامی که به سوی خانواده‌شان بازگشتند،
8:56 شاید باز آیند
8:59 پس چون نزد پدرشان بازگشتند،
9:02 گفتند: ای پدر ما، (از ما) جلوگیری شد.
9:05 از ما [پیمانه] بازداشته شد
9:08 گفتند: ای پدر ما، (از ما) جلوگیری شد.
9:11 از ما پیمانه (گرفتن) بازداشته شد؛ پس برادرمان را با ما بفرست.
9:14 تا پیمانه بگیریم
9:17 و ما به راستی
9:20 نگهبان او هستیم
9:23 گفت: آیا به شما اعتماد کنم
9:26 جز همان گونه که پیش از این به شما بر برادرش اعتماد کردم؟
9:29 بر برادرش پیش از این.
9:32 پس الله بهترین نگهبان است
9:35 و او مهربان‌ترین مهربانان است
9:38 و چون
9:41 بارهای خود را گشودند، دیدند
9:44 سرمایه‌شان به ایشان بازگردانده شده است
9:47 گفتند: ای پدر ما، چه می‌خواهیم؟
9:50 این سرمایه ماست
9:53 که به ما بازگردانده شده است
9:56 و خانواده‌مان را خوراک می‌دهیم
9:59 و برادرمان را نگه می‌داریم
10:02 و پیمانه شتری بیشتر می‌گیریم
10:05 آن پیمانه‌ای اندک است
10:08 گفت: هرگز او را با شما نخواهم فرستاد.
10:11 تا آنکه به من پیمانی استوار از الله بدهید
10:14 که او را به نزد من بیاورید
10:17 [...]
10:20 مگر آنکه شما در محاصره افتید.
10:23 پس چون نزد او آمدند،
10:26 (یعقوب) از ایشان پیمان گرفت؛ گفت: «الله بر آنچه می‌گوییم گواه و نگهبان است.»
10:29 بر آنچه می‌گوییم، وکیل (گواه و نگهبان) است.
10:32 سپس چون (برادران) تصمیم به رفتن گرفتند،
10:36 (یعقوب) به برادران گفت:
10:39 پدرشان یعقوب علیه‌السلام که خیرخواه و دلسوز بود،
10:42 گفت: «ای پسران من،
10:45 همانا مصر را چهار دروازه است،
10:48 و از همه دروازه‌ها وارد شوید،
10:51 و از یک دروازه داخل نشوید.»
10:54 گفته شده است که او از چشم‌زدن بر ایشان بیم داشت،
10:57 زیرا ایشان ده برادر بودند،
11:00 و چهره‌هایشان جلب‌توجه می‌کرد،
11:03 و چشم‌زدن حق است،
11:06 و اگر چیزی بر قضای الهی پیشی می‌گرفت، چشم‌زدن بر آن پیشی می‌گرفت،
11:09 چنان‌که پیامبر (ﷺ) فرمود:
11:12 پس آنان همان‌گونه عمل کردند که پدرشان از ایشان خواسته بود،
11:15 و همان‌طور که پدرشان امر کرده بود وارد شدند،
11:18 (اما) آن (تدبیر) چیزی از (قضای) الله را از ایشان دفع نمی‌کرد،
11:21 آنگاه که (الله) آن را بر ایشان مقدّر کرده باشد،
11:24 جز اینکه حاجتی را در دل پدرشان برآوردند،
11:27 و او علیه‌السلام صاحب علم بود،
11:30 (علمی که) الله به او آموخته بود،
11:33 که بسیاری از مردم آن را نمی‌دانند.
11:37 چون به سرزمین مصر دوباره رسیدند،
11:40 یوسف علیه‌السلام ایشان را فراخواند،
11:44 و هر دو نفر را در یک منزل جای داد،
11:47 و برادرشان بنیامین تنها ماند،
11:50 و چون (برادران) به جایگاه‌های خود بازگشتند،
11:53 یوسف بی‌آنکه ایشان بدانند، برادرش را نزد خود جای داد،
11:56 و او را در آغوش کشید،
11:59 برادر محبوب و هم‌مادر خود،
12:02 و خود را به او شناساند و گفت:
12:05 «من همان برادرت یوسفم،
12:08 پس اندوهگین و غمگین مباش.»
12:12 سپس با او بر شیوه‌ای توافق کرد
12:15 که بدان وسیله نزدش در مصر بماند،
12:18 پس یوسف پیمانه مخصوص پادشاه مصر را
12:21 در بار برادرش نهاد و (ایشان) رفتند.
12:25 و روز بعد، برادران (برای رفتن) آماده شدند،
12:28 مرکب‌هایشان را (بار کردند) و خواستند بازگردند،
12:31 پس از آنکه آذوقه‌شان را گرفته بودند،
12:34 که ناگاه ندادهنده‌ای ایشان را صدا زد،
12:37 «ای کاروانیان!
12:40 ای گروه مسافران!
12:43 قطعاً شما دزدید.»
12:46 برادران از این اتهام در شگفت شدند،
12:49 و گفتند: «شاید در این کار اشتباهی رخ داده باشد.»
12:52 پس نزد ندادهنده آمدند و به او گفتند:
12:55 «چه چیزی گم کرده‌اید؟»
12:58 گفت: «پیمانه پادشاه را گم کرده‌ایم،
13:01 و این پیمانه گرانبها و نفیس است،
13:04 و هر که آن را خودش بیاورد،
13:07 برای او بار یک شتر، افزون بر سهمش، خواهد بود،
13:10 و من این را ضامنم.»
13:13 برادران با اطمینان کامل پاسخ دادند:
13:16 «به الله سوگند، شما می‌دانید که ما نیامده‌ایم
13:19 تا در این سرزمین فساد کنیم،
13:22 و از وضع ما این را دانسته‌اید.»
13:25 گفته شده است که ایشان هنگام حرکت، دهان شترانشان را می‌بستند
13:28 تا میان کشتزارها و باغ‌های مصر (گذر کنند)
13:31 و از آنها نخورند.
13:35 آنان با نفی کامل، ادعای خود را درباره دزدی تأکید کردند.
13:38 پس (ندادهنده) به ایشان گفت:
13:41 «کیفر دزد چیست، اگر (دزد) از میان شما باشد؟»
13:44 «و اگر دروغگو باشید.»
13:47 مسئول پیمانه خواست،
13:50 و به دستور یوسف علیه‌السلام،
13:53 کیفر دزد را همان‌گونه که نزد خودشان مقرر بود،
13:56 مطابق شریعت خودشان قرار دهد،
13:59 و آن این است که دزد برده می‌شود،
14:02 برخلاف قانون پادشاه در مصر،
14:05 که در آن دزد زده و زندانی می‌شود.
14:08 و از این رو این کار به خود ایشان واگذار شد.
14:11 پس گفتند:
14:14 «کیفر کسی که پیمانه نزدش یافت شود
14:17 این است که نزد شما برده بماند.»
14:20 همگی به این حکم راضی شدند،
14:23 و در این هنگام جست‌وجو آغاز شد،
14:26 در اسباب همه برادران در کاروان،
14:30 تا مبادا در این کار شک کنند.
14:33 سپس چون به بار بنیامین رسید،
14:36 پیمانه را از آن بیرون آورد،
14:39 و همه برادران سرافکنده شدند،
14:42 و نقشه یوسف علیه‌السلام کارگر افتاد،
14:45 و این از تدبیر الهی برای او بود، سبحانه و تعالی.
14:48 پس بنیامین را گرفتند،
14:51 از میان دست برادرانش،
14:54 تا در مصر بماند.
14:59 و چون (برادران) وارد شدند
15:02 بر یوسف، او برادرش را نزد خود جای داد
15:05 و او را (کنار خود نشاند).
15:08 گفت: من همان برادر تو هستم،
15:11 پس از آنچه می‌کردند غمگین مباش.
15:14 اندوهگین مباش.»
15:17 و چون ایشان را برای رفتن آماده کرد،
15:20 با آذوقه‌شان، جام (پادشاه) را
15:23 در بار برادرش نهاد.
15:27 سپس ندادهنده‌ای ندا داد.
15:30 ای کاروان، شما قطعاً دزدید.
15:33 (ادامه) دزد.
15:36 گفتند و رو به ایشان آوردند.
15:39 چه چیزی را گم کرده‌اید؟
15:42 گفتند: پیمانهٔ پادشاه را گم کرده‌ایم.
15:45 و برای کسی که آن را بیاورد،
15:48 بار یک شتر (پاداش).
15:51 و برای کسی که آن را بیاورد،
15:54 بار یک شتر (پاداش).
15:57 و من ضامن آن هستم.
16:00 گفتند: به الله سوگند، شما خود می‌دانید
16:03 که ما نیامده‌ایم تا در زمین فساد کنیم.
16:06 و ما دزد نبوده‌ایم.
16:09 گفتند: پس کیفر آن چیست؟
16:12 اگر شما
16:15 دروغگو باشید.
16:18 گفتند: کیفر آن این است که هر که در بارش آن (پیمانه) یافت شود،
16:21 خود کیفرش همان است.
16:24 این‌گونه ستمکاران را کیفر می‌دهیم.
16:27 پس (یوسف) آغاز کرد
16:30 از کیسه‌های ایشان، پیش از کیسهٔ برادرش.
16:33 سپس آن را بیرون آورد
16:36 از بار برادرش.
16:39 این‌گونه تدبیر کردیم
16:42 برای یوسف.
16:45 او (یوسف) نمی‌توانست برادرش را در آیین پادشاه بگیرد.
16:48 مگر آن‌که الله بخواهد.
16:51 الله
16:54 درجات هر کس را که بخواهد بالا می‌برد
16:57 و (کسانی را که بخواهد بالا می‌برد)،
17:00 و بالاتر از هر
17:03 صاحب دانشی، دانشمندی است.
17:08 برادران در برابر یوسف، وزیر، حاضر شدند
17:11 (یوسف وزیر)
17:14 و در حالی که عذرخواهی می‌کردند از آنچه از برادرشان سر زده بود، به او گفتند:
17:17 پیش از این، برادری از او دزدی کرده بود.
17:20 آنان برادرشان یوسف را قصد می‌کردند،
17:23 هنگامی که او کوچک بود،
17:26 پس صنمی را دزدید و آن را شکست.
17:29 یا این‌که آنان این سخن را از روی دروغ بر او بستند،
17:32 و حسدی که هنوز در دلشان باقی است.
17:35 پس یوسف علیه‌السلام در دل خود گفت:
17:38 شما جایگاهتان بدتر است،
17:41 و الله به آنچه وصف می‌کنید داناتر است.
17:45 پس برادران بد عهدی خود را نسبت به پدرشان بازگو کردند،
17:48 و دشواری موقعیت را احساس کردند،
17:51 پس به یوسف علیه‌السلام گفتند:
17:54 ای عزیز (مصر)!
17:57 این جوان پدری سالخورده دارد
18:00 که توان جدایی از او را ندارد،
18:03 پس بر او ببخشای و یکی از ما را به جای او نگاه دار،
18:06 زیرا ما تو را از نیکوکاران می‌بینیم.
18:09 یوسف علیه‌السلام گفت:
18:13 اگر چنین کنیم، ما ستمکاریم.
18:16 برادران با او تلاش کردند،
18:19 اما تلاش‌هایشان به نتیجه نرسید.
18:22 پس چون کار به ناامیدی کشید،
18:25 در گوشه‌ای جداگانه قرار گرفتند،
18:28 با صدایی آهسته با یکدیگر به نجوا پرداختند.
18:31 بزرگشان گفت:
18:34 آیا ندانستید که پدرتان
18:37 از شما پیمان محکمی گرفته است؟
18:40 پس با چه رویی اکنون با او روبه‌رو خواهید شد؟
18:43 و پیش‌تر نیز تقصیری داشته‌اید
18:46 در ضایع کردن برادرتان یوسف.
18:49 آیا آن را فراموش کرده‌اید؟
18:52 اما من، پس نمی‌توانم بازگردم
18:55 نزد پدرم در این حال.
18:58 پس من این سرزمین مصر را ترک نخواهم کرد،
19:01 مگر آن‌که پدرم به من اجازه دهد (یا در دلم چیزی افکند)،
19:04 یا الله برای من دربارهٔ بازگرداندن برادرم حکم کند.
19:08 شما بازگردید، ای برادرانم،
19:12 و پدرم را از آنچه رخ داده آگاه کنید،
19:15 و حقیقت را بگویید.
19:18 به او بگویید: پسرت دزدی کرد،
19:21 و ما جز آنچه دیده‌ایم گواهی نداده‌ایم.
19:24 و اگر ما را باور نکردی،
19:27 از مردم مصر که در میان آنان بودیم بپرس،
19:30 یا از اهل کاروانی که با ما بودند بپرس،
19:33 زیرا ما در سخن خود راستگوییم.
19:36 پس به سوی فلسطین بازگشتند
19:39 و آنچه را که در مصر برایشان رخ داده بود به پدرشان خبر دادند.
19:42 یعقوب علیه‌السلام گفت:
19:45 بلکه نفس‌هایتان کاری را برایتان آراسته است،
19:48 و (پس) صبر نیکو (پیشه خواهم کرد).
19:51 این از کار یوسف علیه‌السلام است.
19:55 سپس یعقوب خود را به صبر وادار کرد
19:58 و گفت: صبری نیکوست.
20:01 شکایت خود را نزد هیچ مخلوقی نمی‌برم،
20:04 امید است که الله همه ایشان را نزد من آورد.
20:07 یوسف و برادرش بنیامین،
20:10 و برادر بزرگشان.
20:13 و الله بر هر چیزی تواناست.
20:16 الله تعالی فرمود:
20:19 گفتند: ای عزیز،
20:22 برای او پدری است
20:25 سالخورده،
20:28 سالخورده،
20:31 گفتم: به الله (سوگند)،
20:34 که ما (او را) بگیریم.
20:37 مگر کسی که یافتیم
20:40 متاع ما نزد اوست
20:43 مگر آن‌که یافتیم
20:46 کالای ما نزد اوست
20:49 «إنّا إذا لظالمون» — ما در آن صورت قطعاً ستمگر خواهیم بود.
20:52 هنگامی که از (او) نومید شدند
20:55 از آن (کسانی) که نجات یافتند، نجد
20:59 بزرگ‌ترشان گفت: آیا ندانستید
21:02 پدرتان
21:05 [عهد و میثاقی] بر شما گرفته شده است
21:08 موثقاً
21:11 [عهد و میثاقی] بر شما گرفته شده است
21:14 با پیمانی محکم از جانب الله
21:17 و پیش از این که (شما را) از هم جدا کرد
21:20 درباره یوسف، پس هرگز (از این سرزمین) نخواهم رفت
21:23 تا آنکه به زمین... برای من بازگردد
21:26 مگر آنکه پدرم به من اجازه دهد یا الله برایم حکم کند.
21:29 و او بهترین داوران است.
21:32 به سوی... بازگردید
21:35 پدرتان، پس بگویید: ای پدر ما،
21:38 پسرت دزدی کرد
21:41 پس بگویید: ای پدر ما
21:44 پسرت دزدی کرده است
21:47 و ما شاهد نبودیم
21:50 جز آنچه به ما آموخته‌ای
21:53 و ما کنّا للغیب
21:56 حافظین
21:59 و از آن دهکده‌ای که در آن بودیم بپرس،
22:02 و از کاروانی که با آن بازگشتیم (بپرس).
22:05 و ما در آن
22:08 راستگویان.
22:11 گفت: بلکه نفس‌تان کاری را برایتان آراسته است.
22:14 امری را برای خودتان
22:17 صبر جمیل
22:20 امید است الله (برای من) فراهم آورد
22:23 همگی با هم
22:26 بی‌گمان او همان دانای حکیم است.
22:30 برای پرسنده‌ای
22:35 این‌که بپرسد: چگونه باشد برای یوسف؟
22:38 درود و سلام بر او، کاش این‌گونه عمل کند؛ پدرم فدای او باد.
22:41 و چرا [او] به پدرش از کارش خبر نداد؟
22:44 و چرا (یوسف) برادرش را نگه داشت با آنکه (این را) می‌دانست
22:47 با شدتِ اندوهی که بر پدرش داشت، بر او
22:50 پس این از عاقّ بودن و قطع رحم است
22:53 و کمی شفقت
22:56 پاسخ به این پرسش، و الله اعلم.
22:59 اینکه او این کار را به فرمان الله سبحانه و تعالی انجام داد
23:02 امرِ او به یزید در بلاء
23:05 یعقوب علیه‌السلام
23:08 پاداش او دو چندان می‌شود.
23:11 و در مرتبه، به پدرانش که پیش از او درگذشته‌اند، ملحق می‌شود.
23:15 بقیهٔ این حدیث ان‌شاءالله (در ادامه می‌آید).
23:18 الله اعلم
23:21 و ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است.
23:24 درود و سلام الله بر پیامبر ما محمد (ﷺ)
23:27 و بر آل و یاران او همه باد.
23:32 با داستان‌های پیامبران بودیم
23:35 وصل الله