داستان های پیامبران | قسمت (13) | داستان یوسف علیه السلام (2)

◉ 805 بازدید ⏱ 23:42 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 قصص الانبیاء
0:02 قصص الانبیاء
0:05 علیهم السلام
0:07 صلاة الله — درود خدا
0:09 عقبها — به دنبال آن
0:11 سلام
0:13 بر بهترین آفریدگان
0:15 همگی
0:17 اولوالعزم، دو تن
0:20 مقامشان بلند است
0:22 و نور
0:24 داستان یوسف
0:26 علیه السلام
0:28 بسم الله الرحمن الرحیم
0:32 الحمد لله رب العالمین
0:34 و درود و سلام
0:36 بر پیامبرمان محمد
0:38 و بر خاندان و یارانش
0:40 همگی
0:42 اما بعد
0:44 ما همچنان در میان نیکوترین داستان‌ها هستیم
0:46 داستان پیامبر خدا یوسف
0:48 علیه السلام
0:50 و با فصلی تازه
0:52 از فصل‌های این داستان
0:54 بزرگ
0:56 پس برادران یوسف
1:00 هنگامی که او را در چاه افکندند
1:02 و از او دور شدند
1:04 آب در چاه اندک بود
1:06 پس یوسف نشست
1:08 بر صخره‌ای در آن
1:10 پس کاروانی آمد
1:12 به مکانی نزدیک
1:14 پس آب‌آورشان را به سوی چاه فرستادند
1:16 تا برایشان آب بیاورد
1:18 پس چون دلو را فرو فرستاد
1:20 آن مرد دلوش را به داخل چاه
1:22 یوسف به دلو آویخت
1:24 پس چون آن را بالا کشید
1:26 آن مرد غافلگیر شد
1:28 زیرا در دلو آبی نبود
1:30 بلکه پسری بود
1:32 که به آن آویخته بود
1:34 از زیباترین آفریده‌های خدا
1:36 پس از شدت شادی‌اش
1:38 شروع کرد به فریاد زدن و گفتن
1:40 ای بشری! این
1:42 پسری است
1:44 ای بشری! این پسری است
1:46 و او را
1:48 نزد یارانش آورد
1:50 پس از آنچه یافته بود شگفت‌زده شدند
1:52 آب‌آورشان
1:54 و ترسیدند که این پسر
1:56 از خانواده‌ای گریخته و جدا شده باشد
1:58 و خانواده‌اش به دنبالش می‌گردند
2:00 پس او را به‌عنوان کالایی پنهان کردند
2:02 همراهشان
2:04 و او را با کالاهایشان قرار دادند
2:06 به امید فروش او
2:08 و بهره‌بردن از بهای او
2:10 و یوسف خاموش بود و سخن نمی‌گفت
2:12 یا
2:14 به سبب اختلاف زبانشان با زبان او
2:16 یا از ترس خود
2:18 که او را نزد برادرانش بازگردانند
2:20 و برای او نیرنگی بزرگ بچینند
2:22 دیگر بزرگ‌تر
2:24 یا او را بکشند
2:26 گاهی نزدیک‌تر
2:28 از برادری نزدیک، امان‌بخش‌تر است
2:30 و خدا یاری‌دهنده است
2:32 چون کاروان
2:36 به مصر رسید
2:38 او را آنجا فروختند
2:40 به بهای ناچیز
2:42 که خدا آن را دراهم
2:44 شمرده‌شده توصیف کرده است، و
2:46 آنان در آن از بی‌رغبتان بودند
2:48 زیرا برای به دست آوردن او زحمتی نکشیدند
2:50 و با این حال از آن می‌ترسیدند
2:52 که خانواده‌اش به او دست یابند
2:54 و او را بازپس گیرند
2:56 از این رو خود را از او رها کردند
2:58 و سریع او را فروختند
3:00 و کسی که او را از ایشان خرید
3:02 عزیز مصر بود
3:04 مردی از بزرگان مصر
3:06 پس یوسف را
3:08 با خود به خانه‌اش برد
3:10 و به همسرش گفت
3:12 و آن که او را از مصر خرید به همسرش گفت
3:14 او را گرامی بدار
3:16 امید که به ما سود رساند
3:18 یا او را به فرزندی گیریم
3:20 امید که به ما سود رساند
3:22 امید که
3:24 به ما سود رساند
3:26 یا او را به فرزندی گیریم
3:28 و همچنین
3:30 ما (او را) استقرار دادیم
3:32 یوسف را در آن سرزمین
3:34 و تا او را بیاموزیم
3:36 از
3:38 تأویل
3:40 احادیث (خواب‌ها)
3:42 و الله بر کار خود چیره است
3:44 بر امر خویش
3:46 ولی
3:48 بیشتر مردم
3:50 نمی‌دانند
3:52 نبود
3:54 برای عزیز مصر فرزندی
3:56 از این رو
3:58 به یوسف توجه کرد
4:00 و او را گرامی داشت و نگهداری‌اش نمود
4:02 و یوسف کم‌کم بزرگ می‌شد
4:04 اندک‌اندک در قصر (عزیز)
4:06 زیر نظر
4:08 زن عزیز
4:10 پس دلش به یوسف دل‌بسته شد
4:12 و او را دوست داشت، دوستی‌ای
4:14 که از حدود توانش بیرون رفت
4:16 از مهار کردن سرکشی آن
4:18 پس خویشتن‌داری نتوانست
4:20 تا آنکه او را به خود فرا خواند
4:22 و به او پیشنهاد کرد
4:24 فحشا (گناه)
4:27 الله تعالی در توصیف
4:29 آن صحنه می‌فرماید
4:31 و آن زنی که او در خانه‌اش بود، یوسف را به خود فرا خواند
4:33 در خانه‌اش (بود) دربارهٔ خویشتن (او)
4:35 و درها را بستند
4:37 درها را
4:39 و گفت
4:41 بیا که از آن تو هستم
4:43 (یوسف) گفت: پناه بر الله
4:45 همانا او
4:47 پروردگارم است
4:49 که جای مرا نیکو گردانیده است
4:51 همانا او
4:53 رستگار نمی‌شود
4:55 ستمکاران
4:57 و قطعاً آهنگ او کرد (زن)
5:00 به او
5:02 و (یوسف) نیز آهنگ او کرد
5:04 اگر برهان پروردگارش را ندیده بود
5:06 برهان پروردگارش
5:08 این‌گونه (ما) بازداشتیم
5:10 از او بدی را
5:12 و فحشا را
5:14 همانا او از بندگان
5:17 ما که مخلص‌اند بود
5:21 آزمون بزرگ
5:23 یوسف
5:26 جوان مجرد و غریب
5:28 خدمتکار نزد بانوی خود
5:30 در خانه‌اش
5:32 آزمون دشواری است
5:34 کسی از آن رهایی نمی‌یابد
5:36 مگر آن را که الله توفیقش دهد
5:38 و او را نگاه دارد
5:40 درهایی که بسته و قفل‌شده‌اند
5:42 و آن زن خود را برای او آراسته بود
5:44 با تمام زیبایی‌اش
5:46 و او را به سوی خود فرا می‌خواند
5:48 و می‌گوید
5:51 یعنی: من خود را برای تو آماده کرده‌ام
5:53 پس به سوی من بیا
5:55 پس یوسف به پروردگارش پناه برد
5:57 و از او یاری خواست
5:59 از این فتنه
6:01 و گفت
6:03 چگونه به مردی که مرا پرورده خیانت کنم
6:05 و جای مرا نیکو گردانیده است
6:07 این از ستم است
6:09 که ستمکار رستگار نمی‌شود
6:12 امّا آن زن، شیطان در عقلش بازی کرده است
6:14 (او را فریفته است)
6:16 پس به او آرزومند شد
6:18 و بر آن پافشاری کرد
6:21 جوان مجرد و غریب
6:23 اگر حفظ الله او را نبود
6:25 قطعاً آهنگ آن زن کرده بود
6:27 نیز
6:29 امّا الله برهان خود را به او نشان داد
6:31 که او را از آن بازگرداند
6:33 و این‌گونه نگاه می‌دارد
6:35 الله بندگان مخلص خود را
6:37 یوسف گریخت
6:40 به سوی در
6:42 می‌خواست از جایگاه
6:44 فتنه بیرون رود و رهایی یابد
6:46 از این محنت
6:48 و زن عزیز دوید
6:50 از پشت سرش، می‌خواست او را به خود بکشاند
6:52 این صحنه‌ای است
6:54 از مسابقه میان خیر
6:56 و شر در وجود آن دو
6:58 هدف و مقصد، همان در بود.
7:00 زن (عزیز مصر) به یوسف رسید
7:02 پیش از آن‌که او (به در) برسد،
7:04 پس او را از پشت سرش کشید،
7:06 و پیراهنش پاره شد.
7:08 و او (یوسف) کشیده می‌شد و می‌گریخت
7:10 به سوی هدفش، تا آن‌که
7:12 در باز شد.
7:14 ناگهان شوهرش، عزیز،
7:16 پشت در ایستاده بود.
7:18 این صحنهٔ مشکوک
7:20 در این‌جا پیش می‌آید،
7:22 «مکر زنان» (نمودار می‌شود).
7:24 امّ زلیخا (زن عزیز) موقعیت را دریافت
7:26 و با سرعت
7:28 با حاضرجوابی، ماجرا را برگرداند
7:30 به زیان یوسف،
7:32 و او را متهم کرد که خود او همان است که
7:34 از او کام خواسته بود (به خود دعوت کرده بود)
7:36 و قصد بدی به او داشت.
7:38 سپس به شوهرش
7:40 فرصت اندیشیدن نداد،
7:42 و درباره یوسف حکم صادر کرد،
7:44 و گفت:
7:46 «جزای کسی که قصد بد به اهل تو داشته باشد،
7:48 جز این نیست که زندانی شود،
7:50 یا عذابی دردناک (بیند).»
7:54 یوسف از خود دفاع کرد
7:56 و گفت:
7:58 او مرا از خویشتنم (به سوی خود) فرا می‌خواند
8:00 «و (در این میان) من بودم که این کار زشت را انجام دادم.»
8:02 (این کار) زشت را انجام داد.
8:04 در این‌جا سخن گفت
8:06 مردی از خویشان آن زن،
8:08 گفته می‌شود که پسر خالهٔ او بود،
8:10 و با عزیز بود
8:12 نزد در.
8:14 گفت:
8:16 «پیراهن پاره‌شده (را ببینید)،
8:18 اگر از جلو پاره شده باشد،
8:20 پس آن زن
8:22 در گفتارش راستگوست،
8:24 و یوسف از دروغگویان است.
8:26 و اگر پیراهن
8:28 از پشت پاره شده باشد،
8:30 آن‌گاه زن دروغ گفته است،
8:32 و یوسف از راستگویان است.»
8:34 این مرد
8:36 شاهد، احتمال بی‌گناهی زن را
8:38 نخست (مطرح) کرد،
8:40 زیرا او از خویشاوندان او بود.
8:42 پس چون به پیراهن نگریستند
8:44 دیدند که از پشت پاره شده است،
8:46 پس بی‌گناهی
8:48 یوسف پاک‌دامن آشکار شد،
8:50 و عزیز راستگویی یوسف و دروغ‌گویی همسرش را دانست.
8:52 (به زن) گفت:
8:54 «این کار
8:56 از مکر شما (زنان) است، ای زنان!
8:58 قطعاً مکر شما
9:00 بزرگ است.»
9:02 سپس رو به یوسف کرد و به او گفت:
9:04 «یوسف،
9:06 از این ماجرا روی بگردان،
9:08 همه چیز همین‌جا تمام شد.»
9:10 و به همسرش گفت:
9:12 «برای گناهت آمرزش بخواه،
9:14 زیرا تو از خطاکاران بودی.»
9:16 که تو از خطاکاران بودی
9:18 با کمال بی‌تفاوتی (سخن گفت).
9:20 و این موضع عزیز
9:22 ضعف شخصیت او را در برابر همسرش نشان می‌دهد،
9:24 از این رو
9:26 واکنش او با این رویداد هم‌خوان نبود.
9:28 خداوند متعال این حوادث را
9:30 با بهترین توصیف
9:32 و دقیق‌ترین عبارت (بیان) کرده است.
9:35 و (قرآن) فرمود:
9:37 «و (یوسف) به سوی در شتافت،
9:39 و (زلیخا) پیراهنش را از پشت پاره کرد،
9:41 و (در همین حال) سرور خود را در کنار در یافتند.»
9:43 (زلیخا) گفت:
9:45 «جزای کسی که قصد بد به اهل تو داشته باشد،»
9:47 «جز این نیست که زندانی شود،
9:49 یا عذابی دردناک (بیند).»
9:51 (یوسف) گفت:
9:53 «او مرا از خودم کام می‌طلبید.»
9:55 و گواهی داد گواهی از خانوادهٔ او
9:57 «اگر پیراهنش از جلو پاره شده باشد،
9:59 پس (زن) راست گفته
10:01 و (یوسف) از دروغگویان است،
10:03 و اگر پیراهنش از پشت پاره شده باشد،
10:05 پس (زن) دروغ گفته
10:07 و (یوسف) از راستگویان است.»
10:09 و اگر پیراهنش
10:11 از پیش (از جلو) پاره شده باشد.
10:13 و گواهی داد گواهی از خانوادهٔ او
10:15 (که) اگر پیراهنش
10:17 از پیش (از جلو) پاره شده باشد،
10:19 پس (زن) راست گفته، و (یوسف) از دروغگویان است.
10:21 اگر پیراهنش از جلو پاره شده باشد،
10:23 (پس) از پیش (یعنی از جلو) پاره شده است،
10:25 پس (زن) راست گفته است،
10:27 و او از دروغگویان است.
10:31 و اگر پیراهنش از پشت پاره شده باشد،
10:33 (پس) از پشت پاره شده است،
10:35 پس (زن) دروغ گفته است،
10:37 و دروغ گفته است،
10:39 و او از راستگویان است.
10:41 پس چون (عزیز مصر)
10:43 پیراهن او را دید
10:45 که از پشت پاره شده است،
10:47 گفت: بی‌گمان این
10:49 از نیرنگ شماست؛
10:51 بی‌تردید
10:53 نیرنگ شما
10:55 بزرگ است.
10:57 ای یوسف!
10:59 از این بگذر،
11:01 و تو ای (زن)، برای گناهت آمرزش بخواه،
11:03 که تو
11:05 بی‌گمان
11:08 از
11:10 خطاکاران بوده‌ای.
11:12 خبر زن عزیز
11:14 با یوسف در شهر
11:16 (در میان مردم) پخش شد،
11:18 پس آن را همچون علف می‌جویدند
11:20 و زبان‌ها بر آن گشود
11:22 و موضوع مجالس و سخن مردم شد.
11:24 (و آن را در میان خود بازگو می‌کردند)
11:26 و زنانی در شهر گفتند
11:28 با حیله و نیرنگ:
11:30 زن عزیز، جوان خود را
11:32 از خود کام می‌طلبد،
11:34 که عشق او تا اعماق دلش نفوذ کرده است.
11:36 ما بی‌گمان او را
11:38 در گمراهی آشکار می‌بینیم.
11:40 و مقصود آنان از این سخن این بود که
11:42 این زن را ببینند
11:44 (همان) جوانی که زن عزیز
11:46 او را به فریب کشیده است.
11:49 زن عزیز آنچه را آنان می‌گفتند فهمید،
11:51 و (به ایشان) پاسخ داد
11:53 با نیرنگی که در گفتارشان بود
11:55 (و خود) با کار (نیرنگ‌آمیز) آنان را جواب داد،
11:57 زیرا او به نیرنگ بزرگ شناخته شده بود.
11:59 پس (کسی) را به سوی آنان فرستاد
12:01 و آنان را به ضیافتی فراخواند
12:03 که برای ایشان آماده کرده بود.
12:05 و برای هر یک از آنان
12:07 تکیه‌گاهی (مسند) آماده کرد،
12:09 که بر آن در مجلس خود تکیه می‌زنند.
12:11 و غذا را برای آنان آورد،
12:13 و این غذا
12:15 به چاقو نیاز داشت.
12:17 پس به هر یک از آنان
12:19 چاقویی داد.
12:21 چون شروع کردند
12:23 به بریدن غذا و خوردن آن،
12:25 در این هنگام
12:27 به یوسف دستور داد که بیرون آید
12:29 و بر آنان (ظاهر شود).
12:31 پس زنان با دیدن یوسف غافلگیر شدند
12:33 در برابر چشمانشان،
12:35 و از زیبایی او مبهوت گشتند،
12:37 و حیران ماندند و (عظمت) او در چشمانشان بزرگ شد،
12:39 (زیرا او در دیدگانشان بزرگ جلوه کرد).
12:41 و در میان این حیرت،
12:43 دست‌های خود را با چاقویی که در دست داشتند بریدند،
12:45 (همان چاقویی) که در دستانشان بود،
12:47 بی‌آنکه متوجه شوند.
12:49 و گفتند: محال است که این
12:51 از آدمیان باشد،
12:53 این جز فرشته‌ای بزرگوار نیست.
12:55 پس زن عزیز به آنان گفت:
12:57 (آری،)
12:59 این همان است که مرا درباره‌اش سرزنش کردید.
13:01 عقل‌هایتان مختل شد،
13:03 و به سبب او مبهوت گشتید
13:05 از همان نخستین نگاه.
13:07 اما من
13:09 هر روز به او می‌نگریستم،
13:11 بیش از یک بار.
13:13 سپس در برابر آنان اعتراف کرد
13:15 و گفت:
13:17 بی‌گمان من از او خواستم که خود را در اختیارم گذارد،
13:19 اما او خودداری کرد.
13:21 و اکنون به او
13:23 این امر را دوباره عرضه می‌کنم.
13:25 و اگر آنچه را به او فرمان می‌دهم انجام ندهد،
13:27 حتماً او را به زندان خواهم افکند،
13:29 و قطعاً از خواران (ذلیلان)
13:31 خوار و زبون خواهد بود.
13:34 امر (به این‌جا) پایان نیافت
13:36 و به همین حد متوقف نشد،
13:38 بلکه زنان نیز
13:40 یوسف را به کام‌جویی از خود فرا خواندند.
13:42 پاسخ یوسف (به ایشان) این بود:
13:44 (خداوندا!) این زندان، از آنچه مرا به آن می‌خوانند، برای من محبوب‌تر است.
13:46 او را نزد پروردگارش فرستاد.
13:48 پس (یوسف) گفت:
13:50 ای پروردگار، زندان برای من محبوب‌تر است از آنچه
13:52 (از آنچه مرا به آن فرا می‌خوانند)
13:54 و من، ای پروردگارم، بنده‌ای هستم
13:56 غریب در این سرزمین.
13:58 و اگر تو مکر آنان را از من بازنگردانی،
14:00 (مکرشان را)
14:02 پس به‌راستی می‌ترسم که به سوی آنان متمایل شوم
14:04 و از جاهلان گردم.
14:06 یوسف در آزمون پیروز شد
14:08 (در امتحان)
14:10 و الله دعای او را پذیرفت
14:12 پس مکر آنان را از او بازگرداند،
14:14 همگی.
14:16 به‌راستی الله شنواست برای کسی که او را می‌خواند،
14:18 داناست به حال او.
14:20 همسر عزیز (زلیخا)
14:23 از شوهرش خواست که یوسف را
14:25 به زندان افکند،
14:27 تا سخن مردم درباره‌ی او قطع شود
14:29 (درباره‌ی او)
14:31 پس او جز این نکرد که
14:33 (آری) به درخواست او پاسخ داد
14:35 و دستورش را اجرا کرد.
14:37 پس با مسئولان زندان گرد آمد
14:39 (زندان)
14:41 و درباره‌ی کار یوسف به گفت‌وگو نشستند،
14:43 پس برایشان آشکار شد و در نزدشان حکم قطعی گشت
14:45 (حکم)
14:47 پس از آنکه نشانه‌ها را دیدند
14:49 که دلیل بر بی‌گناهی او بود،
14:51 که او را تا مدتی زندانی کنند،
14:53 یعنی تا آنکه سخن مردم درباره‌ی همسر عزیز
14:55 (درباره‌ی همسر عزیز) قطع شود
14:57 و زبان‌ها از فرو رفتن در کار او باز ایستد.
14:59 (در کار او)
15:01 (آنان) توافق کردند
15:04 بر زندانی کردن او تا زمانی
15:06 نامشخص.
15:08 و این از بزرگ‌ترین ستم‌ها بر زندانی است
15:10 (بر زندانی)
15:12 که بدون محاکمه رها شود،
15:14 بی‌آنکه بداند پایان حکمش چیست،
15:16 تا زندگی کند
15:18 با درد و امید در هر روز.
15:20 الله تعالی فرمود:
15:22 و زنانی گفتند
15:24 در شهر:
15:26 همسر عزیز
15:28 غلام خود را فریب می‌دهد
15:30 تا (او را) از خویشتن بازدارد.
15:32 به‌راستی دلباختگی او به وی رسیده است؛
15:34 ما به‌یقین
15:36 او را در
15:39 گمراهی آشکار می‌بینیم.
15:41 پس چون
15:43 (زلیخا) سخن آنان را شنید، با نیرنگ
15:45 (آنان)
15:47 کسی به‌سوی آنان فرستاد
15:49 و برای آنان مجلسی آراست
15:51 و تکیه‌گاهی
15:53 و برای آنان مجلسی آراست
15:55 و تکیه‌گاهی
15:57 و به هر یک از آنان
15:59 از ایشان
16:01 کاردی داد
16:03 و به هر یک از آنان
16:05 از ایشان
16:07 کاردی داد
16:09 و (به یوسف) گفت: بر ایشان درآی.
16:11 پس چون
16:13 او را دیدند،
16:15 او را بزرگ شمردند و دست‌های خود را بریدند،
16:17 (دست‌های خود را)
16:19 و دست‌های خود را بریدند
16:21 و گفتند:
16:23 پاکی و منزهی الله را! این بشر نیست،
16:25 نه بشر.
16:27 و گفتند: پاکی الله را!
16:29 این بشر نیست،
16:31 این
16:33 جز فرشته‌ای بزرگوار نیست.
16:35 (زلیخا) گفت: این همان است
16:37 که
16:39 مرا درباره‌اش ملامت کردید.
16:41 (درباره‌ی او)
16:43 و به‌راستی من او را از خویشتن کام‌جویی خواستم،
16:45 از خویشتن (خواستم)،
16:47 اما او خودداری ورزید.
16:49 و اگر آنچه را به او دستور می‌دهم انجام ندهد،
16:51 (آنچه به او دستور می‌دهم) قطعاً به زندان خواهد افتاد
16:53 و از
16:55 خوارشدگان خواهد بود.
16:57 (یوسف) گفت:
16:59 پروردگارا، زندان
17:01 برای من محبوب‌تر است
17:03 از آنچه مرا به سوی آن می‌خوانند،
17:05 به سوی آن (فرا می‌خوانند)،
17:07 و اگر تو (مکر آنان را) از من بازنگردانی
17:09 از من مکر آنان را
17:11 اصب
17:13 به سوی ایشان
17:15 و به سوی ایشان
17:17 و از نادانان باشم
17:19 از نادانان
17:21 پس (پروردگارش) او را اجابت کرد
17:23 پروردگارش، پس گرداند
17:25 از او مکر آنان را
17:27 همانا او
17:29 او همان شنوای
17:31 دانای است
17:33 سپس آشکار شد
17:35 برای ایشان، از پس
17:37 آنچه نشانه‌ها را دیدند
17:39 قطعاً او را زندانی خواهند کرد
17:41 قطعاً او را زندانی خواهند کرد
17:43 تا مدتی
17:47 زندگی یوسف این‌گونه بود
17:49 علیه‌السلام در کاخ
17:51 عزیز؛ همانا آن
17:53 رویدادهایی است که در آن بسیاری از
17:55 درس‌ها و عبرت‌ها هست
17:57 و شاید از آن‌ها
17:59 نخست، پرهیز
18:01 از خلوت با زنان
18:03 به ویژه آنکه از آن
18:05 فتنه بیم می‌رود؛ (پیامبر) فرمود
18:07 صلی‌الله‌علیه‌وسلم
18:09 پس از خود فتنه‌ای
18:11 زیان‌بارتر بر مردان
18:13 از زنان نگذاشتم
18:16 روایت بخاری
18:18 دوم
18:20 هر که به گناهی فراخوانده شود
18:22 باید به الله پناه برد
18:24 از آن، تا الله او را
18:26 از آن نگاه دارد
18:28 یوسف علیه‌السلام گفت
18:30 پناه بر الله
18:33 سوم
18:35 لزوم وفای به حق مرد
18:37 صاحب احسان
18:39 و خیانت نکردن در حق خانواده‌اش
18:41 یوسف علیه‌السلام
18:43 همانا او پروردگار من است، جایگاهم را نیکو گردانید
18:45 جایگاه من
18:47 چهارم
18:49 قصد امرأة العزیز
18:51 آن قصد، تصمیم بر انجام
18:53 کار زشت بود
18:56 اما قصد یوسف علیه‌السلام
18:58 بنا بر این قول که او قصد
19:00 آن کرد، برداشت او
19:02 از انگیزه‌های نفس اماره
19:04 به بدی بود، و این طبیعت
19:06 بشری در اکثر
19:08 مردم است، و آن
19:10 امری عارض و اندیشه‌ای نفسانی
19:12 بدون اختیار و بدون
19:14 تصمیم بود، و الله آن را
19:16 از او دور کرد
19:18 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
19:20 هر که قصد گناهی کند
19:22 و آن را انجام ندهد
19:24 الله برای او یک حسنه کامل می‌نویسد
19:26 نزد او حسنه‌ای کامل
19:28 روایت بخاری
19:30 و یوسف ترک کرد
19:32 این قصد عارض را برای الله
19:34 متعال
19:36 و ترس از الله بر انگیزه
19:38 نفس و هوا غلبه یافت
19:40 پس از کسانی بود که از مقام
19:42 پروردگارش ترسید و نفس را
19:44 از هوا بازداشت
19:46 و از هفت گروهی بود که الله
19:48 ایشان را در سایه عرشش
19:50 در روزی که سایه‌ای جز
19:52 سایه او نیست، سایه می‌دهد
19:54 صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
19:56 و مردی که زنی صاحب
19:58 منصب و جمال او را فراخواند
20:00 پس گفت: من از الله می‌ترسم
20:02 متفق علیه
20:04 پنجم
20:07 دل‌هایی که از الله روی‌گردانند
20:09 و از محبت
20:11 الله متعال تهی‌اند
20:13 به عشق صورت‌ها مبتلا می‌شوند
20:15 زیرا دل چون از
20:17 محبت الله و ترس از او پر شود
20:19 بیماری عشق صورت‌ها را
20:21 از صاحبش دفع می‌کند
20:23 و از این رو متعال فرمود
20:25 درباره یوسف
20:27 «این‌گونه تا بدی و فحشا را از او بگردانیم
20:29 بدی و فحشا را
20:31 زیرا او از بندگان
20:33 مخلص ما بود»
20:36 ششم
20:38 سزاوار است که انسان چون جایی را ببیند
20:40 که در آن فتنه‌ای باشد
20:42 و اسباب معصیتی
20:44 از آن بگریزد و دور شود
20:46 و در برابر منکرات
20:48 و فتنه‌ها و کارهای حرام تسلیم نشود
20:50 الله تعالی می‌فرماید:
20:52 «و در پی در شتافتند»
20:54 هفتم
20:57 زن از خود دفاع کرد
20:59 با تهمت زدن به یوسف
21:01 و متهم ساختن او به خواستن (زنا)
21:03 گفت: کیفر کسی که
21:05 «اراده سوء به اهل تو کرد»
21:07 چه می‌تواند باشد
21:09 مجرم گاه بی‌گناهی را
21:11 و متهم ساختن حریف خود را
21:13 و جرم خویش را با دروغ و فریب
21:15 و نیرنگ و سوگند می‌پوشاند
21:17 تا مردم او را تصدیق کنند
21:19 و گاه ستم‌دیده به سبب ناتوانی
21:21 و کم‌حیلگی خود سخن نمی‌گوید
21:23 و چه بسا
21:25 پاسخش کوتاه باشد
21:27 همان‌گونه که یوسف گفت:
21:29 او مرا به خود خواند
21:31 از نفسم
21:33 الله و درود و سلام او بر پیامبر (ﷺ) فرمود:
21:35 «شما
21:37 نزد من برای داوری می‌آیید
21:39 و شاید برخی از شما
21:41 در دلیل آوردن از دیگری زیرکتر باشد
21:43 پس هر کس را که من به نفع او به حقی حکم کنم
21:45 از برادرش چیزی را به سخن او
21:47 بی‌تردید من برای او پاره‌ای
21:49 از آتش را جدا می‌کنم
21:51 پس نباید آن را بگیرد»
21:53 روایت بخاری
21:55 هشتم
21:58 از مکر و حیله‌های زنان
22:00 و نیرنگ و فریب‌کاری در انجام
22:02 تأکید شده است که
22:04 باید باشد
22:06 کسی که ایشان را رهبری می‌کند
22:08 کاری که مردان از آن ناتوانند
22:10 و از این رو عزیز
22:12 به همسرش گفت:
22:14 «همانا این از نیرنگ شماست،
22:16 بی‌تردید نیرنگ شما بزرگ است»
22:18 نهم
22:20 درباره صالحان در زندان‌ها
22:22 حکایت‌ها و خبرهایی است
22:24 یوسف علیه‌السلام
22:26 پیشوای زندانیان
22:28 الله را می‌خواند و می‌گفت:
22:31 پس زندان با تاریکی‌اش
22:33 برای او بهتر از معصیت بود
22:35 پس به تاریکی‌های زندان درآمد
22:37 در حالی که برای پروردگارش دعایی بزرگوارانه داشت
22:39 و پس از سال‌ها
22:41 خزائن
22:43 زمین به او سپرده شد
22:45 و پدر و مادرش را بر تخت بالا برد
22:47 پس زندان، چنان‌که گفته می‌شود،
22:49 مدرسه یوسف است
22:51 علیه‌السلام
22:54 ادامه سخن در ادامه است
22:56 ان‌شاءالله
22:58 و الله داناتر است
23:00 و درود و سلام
23:02 بر پیامبر ما محمد
23:04 و بر خاندانش
23:06 و یارانش همگی باد
23:08 شما با
23:12 داستان‌های پیامبران باشید