داستان های پیامبران | قسمت (3) | داستان آدم و ادریس علیهم السلام

◉ 1412 بازدید ⏱ 23:04 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 قصه‌های پیامبران
0:02 قصه‌های پیامبران
0:05 (درود و سلام) بر آنان
0:07 درود الله
0:09 پس از آن
0:11 سلام
0:13 بر بهترین آفریدگان
0:15 همگی
0:17 صاحبان عزم
0:20 مقام‌شان والا بود
0:22 و نور
0:24 هدایت‌ها
0:26 داستان آدم و ادریس
0:28 (درود و سلام) بر آنان
0:30 به نام الله، بخشاینده‌ی مهربان
0:34 ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است
0:36 و نماز و سلام
0:38 بر پیامبرمان محمد
0:40 و بر آل و یارانش
0:42 همگی
0:44 اما بعد
0:46 آدم و حوا فرود آمدند
0:49 به زمین
0:51 از بهشت، سرای بقا، بیرون رفتند
0:53 به سوی دنیا
0:55 سرای فنا
0:57 از سرای آسایش بیرون رفتند
0:59 به سرای رنج
1:01 و از سرای امنیت
1:03 به سرای ترس
1:05 «إنا لله»
1:07 «و إنا إلیه راجعون»
1:09 آدم و موسی با یکدیگر مجادله کردند
1:12 (درود و سلام) بر آنان
1:14 موسی گفت
1:17 تو آدمی
1:19 که الله تو را با دست خویش آفرید
1:21 و از روح خود در تو دمید
1:23 و فرشتگانش را بر تو سجده کرد
1:25 و تو را در بهشتش جای داد
1:27 سپس
1:29 مردم را به سبب خطایت فرود آوردی
1:31 به زمین
1:33 آدم گفت
1:35 تو موسایی
1:37 که الله تو را برگزید
1:39 با رسالت‌ها و سخن‌گفتنش
1:41 و الواح را به تو داد که در آن‌ها
1:43 بیان هر چیزی است
1:45 و تو را برای راز و نیاز نزدیک ساخت
1:47 پس در چه زمانی الله عزوجل را یافتی
1:49 که تورات را پیش از
1:51 آفرینش من نوشته است؟
1:53 موسی گفت
1:55 چهل سال پیش
1:57 آدم گفت
1:59 و آدم پروردگارش را نافرمانی کرد
2:01 و گمراه شد
2:03 موسی گفت آری
2:05 گفت
2:07 آیا مرا به سبب کاری سرزنش می‌کنی که الله عزوجل
2:09 آن را بر من مقرر کرده بود
2:11 پیش از آن‌که من آن را انجام دهم
2:13 پیش از آن‌که مرا چهل
2:15 سال پیش از آفرینش بیافریند؟ فرمود: الله
2:17 او را درود و سلام فرستد
2:19 پس آدم بر موسی حجت آورد،
2:21 یعنی او را مغلوب کرد
2:23 با دلیل
2:27 آدم (درود و سلام بر او) زیست
2:29 پیامبری گرامی
2:31 یادکننده الله تعالی
2:33 آمرزش‌خواه و بسیار بازگردنده
2:35 توبه‌کار
2:37 برپادارنده شریعت الله تعالی
2:39 در فرزندانش
2:41 فرمان‌دهنده به کار نیک
2:43 بازدارنده از کار ناپسند
2:45 و حوا مادر ما بود
2:47 (درود و سلام) بر او
2:49 چه نیکو زنی صالح برای پدر ما
2:51 آدم (درود و سلام بر او) بود
2:53 او را در تنهایی‌اش یاری می‌داد
2:55 و در وحشتش مونس او بود
2:57 و هرگاه با او همبستر می‌شد
2:59 در شکمش حمل می‌گرفت
3:01 دوقلو، یک پسر
3:03 و یک دختر
3:05 و همین‌گونه در هر بار
3:07 تا آن‌که برای او
3:09 چهل شکم فرزند آورد
3:11 و از شریعت و سنت او این بود
3:13 که پسر را به دختری از همان شکم
3:15 تزویج نمی‌کرد
3:17 بلکه پسر را
3:19 از شکم نخست
3:21 به دختری از شکم دیگر تزویج می‌کرد
3:23 و دختر را
3:25 از شکم نخست
3:27 به پسری از شکم دیگر تزویج می‌کرد
3:29 فرزندان ازدواج کردند
3:31 تا آنکه نسل
3:33 آدم علیه‌السلام
3:35 فزونی گرفت، و او در زمین
3:37 عمر کرد تا آنکه فرزندان خود را دید،
3:39 و نوادگان خود و نوادگان نوادگانش را.
3:41 قرآن برای ما
3:45 داستانی را حکایت کرده است
3:47 از دو تن از فرزندان آدم
3:49 علیه‌السلام.
3:51 روایات یادآور می‌شوند
3:53 که نام آن دو قابیل
3:55 و هابیل بود، و آنان در
3:57 امر ازدواج اختلاف کردند،
3:59 هر یک از آن دو خواهان ازدواج بود
4:01 با خواهری از خود آنان
4:03 که به نیکویی شناخته شده بود،
4:05 و به زیبایی و ادب،
4:07 و عبادت.
4:09 پس آدم علیه‌السلام به آن دو فرمان داد
4:11 که قربانی‌ای تقدیم کنند،
4:13 و هرکس که خدا قربانی‌اش را بپذیرد،
4:15 با آن خواهر ازدواج کند.
4:17 ...
4:19 پس قابیل بدترین چیزی را که
4:21 از محصول زراعت داشت قربانی کرد،
4:23 زیرا او صاحب کشت و کشاورزی بود.
4:25 و هابیل قوچی
4:27 از بهترین آنچه داشت قربانی کرد،
4:29 و او
4:31 چوپان بود.
4:33 پس خدا قربانی هابیل را پذیرفت،
4:35 و قربانی
4:37 برادرش قابیل را نپذیرفت.
4:39 پس دل قابیل
4:41 از حسد پر شد و برادرش را
4:43 به قتل تهدید کرد.
4:45 و هابیل از او
4:47 نیرومندتر بود،
4:49 اما ترس مانعش شد.
4:51 ... هابیل به کسی که برادرش را می‌کشد، اعتراض کرد.
4:53 پس به او گفت:
4:55 ای برادرم،
4:57 همانا خدا فقط از
4:59 پرهیزگاران می‌پذیرد.
5:01 سپس او را با خدا بیم داد،
5:03 و گفت:
5:05 اگر تو جرأت کنی و دستت را برای
5:07 کشتن من دراز کنی،
5:09 من آن نیستم که دست به
5:11 مانند کار تو دراز کنم،
5:13 زیرا من از خدا،
5:15 پروردگار جهانیان، می‌ترسم.
5:17 و اگر تصمیمت را عملی کنی،
5:19 با گناه من و گناه خودت بازخواهی گشت،
5:21 و از اهل
5:23 آتش خواهی بود؛ و این است جزای ستمکاران.
5:25 پس قابیل
5:27 پند را نپذیرفت
5:29 و جرأت کرد،
5:31 پس برادرش هابیل را کشت،
5:33 و در نتیجه به زیان آشکار دچار شد.
5:35 ...
5:38 قابیل حیران ماند
5:40 که با جسد برادرش چه کند،
5:42 که در برابرش افتاده بود.
5:44 این نخستین جنایت
5:46 قتل در زمین بود.
5:48 پس خدا کلاغی فرستاد
5:50 که در زمین می‌کَند
5:52 تا کلاغ دیگری را که مرده بود دفن کند.
5:54 ...
5:57 پس کلاغ گودالی کَند،
5:59 و کلاغ مرده را در آن انداخت،
6:01 سپس خاک را بر آن ریخت.
6:03 ...
6:05 قابیل به کار کلاغ نگریست،
6:07 گویی معلمی است که
6:09 درسی از زندگی به او می‌آموزد.
6:11 ...
6:13 پس گفت:
6:15 ای وای بر من،
6:17 آیا من مانند این کلاغ نیستم؟
6:19 تا جسد برادرم را پنهان کنم.
6:21 پس برخاست و گودالی کَند
6:23 در زمین،
6:25 و برادرش را در آن پنهان کرد.
6:27 و این
6:29 مسئله را برگشت،
6:31 با گناه هر قتلی که
6:33 در زمین به ناحق رخ می‌دهد،
6:35 تا برپایی قیامت.
6:37 پیامبر (ﷺ) فرمود:
6:39 هیچ جانی
6:41 به ناحق کشته نمی‌شود
6:43 مگر آنکه بر پسر آدم
6:45 سهمی از خونش باشد، زیرا او نخستین کسی بود که قتل را رواج داد.
6:51 متفق علیه. و خداوند متعال فرمود:
6:56 و بر ایشان خبر دو پسر آدم را به حق بخوان
7:00 هنگامی که هر دو قربانی‌ای تقدیم کردند، پس از یکی از آن دو پذیرفته شد
7:08 و از دیگری پذیرفته نشد. گفت: «قطعاً تو را می‌کشم.»
7:14 گفت: «الله فقط از پرهیزگاران می‌پذیرد»
7:21 «اگر تو دستت را به سوی من دراز کنی تا مرا بکشی، من دستم را به سوی تو دراز نمی‌کنم تا تو را بکشم.
7:32 «من از الله، پروردگار جهانیان می‌ترسم»
7:39 «من می‌خواهم که گناه من و گناه خودت را بر دوش بگیری و از اهل دوزخ شوی»
7:50 «و این است کیفر ستمکاران.»
7:56 پس نفس او کشتن برادرش را برایش آسان ساخت، پس او را کشت و از زیانکاران شد
8:04 پس الله کلاغی را برانگیخت که در زمین می‌کاوید تا به او نشان دهد چگونه عورت برادرش را بپوشاند
8:14 گفت: «ای وای بر من! آیا ناتوان شدم از اینکه مانند این کلاغ باشم و عورت برادرم را بپوشانم؟»
8:23 پس از پشیمانان شد.
8:29 و از فرزندان آدم، علیه‌السلام، شیث بود.
8:34 گفته شده که الله پس از کشته شدن هابیل، او را به آن دو عطا کرد.
8:38 پس شیث بر روش پدرش آدم، علیه‌السلام، در صلاح و تقوا رفت.
8:44 و در عبادت و ذکر و طاعت.
8:48 سپس پس از مرگ پدرش به پیامبری برانگیخته شد.
8:50 پس مردم را پند می‌داد و آنان را به یاد الله می‌انداخت.
8:56 و چون اجل آدم فرا رسید و فرشته مرگ نزد او آمد،
9:01 آدم، علیه‌السلام، بر او اعتراض کرد.
9:04 و استدلال کرد که هنوز بخشی از اجلش باقی است.
9:08 و این فراموشی از سوی او، علیه‌السلام، بود.
9:13 و خبر آن چنین است که چون الله تعالی آدم را آفرید،
9:18 دست بر پشت او کشید،
9:20 پس از پشت او هر جانی فرو ریخت
9:23 که او تا روز قیامت آفریننده‌اش از نسل اوست.
9:27 پس آنان همچون مورچگان بودند.
9:30 و میان دو چشم هر مردی از آنان درخشش نوری قرار داد.
9:35 سپس آنان را بر آدم عرضه کرد.
9:38 آدم گفت:
9:39 «ای پروردگارم، اینان کیستند؟»
9:42 فرمود:
9:44 «اینان فرزندان تواند.»
9:46 پس آدم، علیه‌السلام، مردی از ایشان را دید
9:50 و درخشش میان دو چشمش او را به شگفتی انداخت.
9:53 پس گفت:
9:55 «ای پروردگارم، این کیست؟»
9:57 فرمود:
9:59 «این مردی از امت‌های پایانی، از فرزندان توست.
10:03 او را داوود می‌گویند.»
10:06 گفت:
10:07 «پروردگارا، عمرش را چقدر قرار دادی؟»
10:10 فرمود:
10:11 «شصت سال.»
10:13 گفت:
10:14 «ای پروردگارم،
10:15 چهل سال از عمر من به او بیفزای.»
10:18 پس چون عمر آدم، علیه‌السلام، به پایان رسید،
10:22 فرشته مرگ نزد او آمد.
10:24 آدم به او گفت:
10:26 «آیا چهل سال از عمرم باقی نمانده است؟»
10:30 فرشته گفت:
10:31 «آیا آن را به پسرت داوود نبخشیدی؟»
10:35 پیامبر ما (ﷺ) فرمود:
10:38 پس آدم انکار کرد،
10:40 و فرزندانش انکار کردند.
10:42 و آدم فراموش کرد،
10:44 و فرزندانش فراموش کردند.
10:46 و آدم خطا کرد،
10:48 و فرزندانش خطا کردند.
10:52 وفات پدرمان آدم، علیه‌السلام، در روز جمعه بود.
10:57 و هنگام مرگش،
10:58 الله از بهشت کفن و حنوط نزد او فرستاد.
11:03 و پسرش شیث، علیه‌السلام، بر او نماز گزارد.
11:07 و غسل و کفن و دفن او
11:10 به شیوه‌ای مشابه آنچه الله برای امت‌های بشر پس از او مقرر کرد، انجام شد.
11:16 و گفته شده است:
11:17 آدم، علیه‌السلام، در کوه ابوقبیس در مکه دفن شد،
11:22 یا نزدیک کعبه.
11:25 و گفته شده که در سرزمین شام دفن شد.
11:29 سپس مادرمان حوا یک سال پس از او وفات یافت
11:33 و نزدیک قبر پدرمان آدم، علیه‌السلام، دفن شد.
11:38 و الله داناتر است.
11:41 و پس از وفات پدرمان آدم، علیه‌السلام،
11:45 نسل او در زمین پراکنده شد.
11:48 پس برخی در کوه‌ها ساکن شدند،
11:51 و برخی در دشت‌ها و کرانه‌های دریاها.
11:55 و فحشا و گناهان در میانشان گسترش یافت،
11:58 و دوری از الله تعالی.
12:01 پس به پیامبری نیاز داشتند که امر دینشان را برایشان تجدید کند.
12:07 پس الله تعالی به ادریس، علیه‌السلام، وحی فرستاد
12:11 تا پیامبری باشد که امر دین مردم را تجدید کند.
12:15 و ادریس، نوه پنجم آدم، علیه‌السلام، است.
12:21 او آدم را درک کرد و در زمان حیات او زیست.
12:25 در وصف او آمده است که قامتش رسا بود،
12:29 چهره‌اش زیبا و ریشش انبوه،
12:32 شانه‌هایش پهن،
12:34 استخوانش درشت و گوشتش کم بود،
12:37 چشمانش درخشان و سرمه‌کشیده،
12:40 در سخن گفتن آرام و بسیار خاموش بود،
12:44 آرام‌اندام،
12:46 هرگاه راه می‌رفت، بیشتر نگاهش به زمین بود،
12:51 و با نگاهی تند و عبوس.
12:53 و هرگاه خشمگین می‌شد، تند می‌گشت،
12:55 و هنگام سخن، انگشت سبابه‌اش را حرکت می‌داد.
12:59 و او را جایگاهی بلند بود
13:02 نزد الله تعالی و نزد آفریدگانش.
13:05 و ادریس نامیده شد
13:07 به سبب بسیاری درس خواندن کتاب‌ها و اشتغال مدام به آن‌ها.
13:11 پس در زمان او دانش و تمدن گسترش یافت،
13:15 و شهرها ساخته شد و زندگی شکوفا گشت.
13:20 و ادریس، علیه‌السلام.
13:22 او نخستین کسی است که با قلم خط نوشت.
13:25 و نخستین کسی است که به مردم نوشتن آموخت.
13:28 و نخستین کسی است که در دانش ستاره‌شناسی و حساب اندیشید.
13:32 و دانش خود را میان مردم گسترش داد.
13:35 از این رو هر روز برای او عملی بالا برده می‌شد
13:38 همانند عمل همه فرزندان آدم در زمان او.
13:42 زیرا همان‌گونه که در حدیث آمده است:
13:45 هرکس به کار خیری راهنمایی کند،
13:47 برای او پاداشی همانند پاداش انجام‌دهنده‌اش خواهد بود.
13:50 و او همچنین نخستین کسی است که دوخت و لباس پوشید،
13:54 و پیش از آن مردم پوست‌ها می‌پوشیدند.
13:58 و او نخستین کسی است که سلاح برگرفت
14:00 و جهاد را آغاز کرد
14:02 و با تبهکاران در زمین جنگید.
14:06 ادریس را نزد الله تعالی جایگاهی بلند بود.
14:09 نزد الله تعالی.
14:11 زیرا الله سی صحیفه بر او نازل کرد.
14:15 و در زمان او هفتاد و دو
14:17 زبان بود که مردم به آن سخن می‌گفتند،
14:20 و الله زبان همه آنان را به او آموخت،
14:23 پس ادریس علیه‌السلام
14:26 با هر گروهی از آنان به زبان خودشان سخن می‌گفت.
14:30 الله تعالی فرمود:
14:32 و در کتاب، ادریس را یاد کن
14:37 «او راستگویی پیامبر بود»
14:43 و او را به جایگاهی بلند برکشیدیم.»
14:48 الله تعالی در قرآن او را توصیف کرده است
14:51 که شایسته و شکیبا بود.
14:54 پس فرمود:
14:56 «و اسماعیل و ادریس و ذوالکفل،
15:00 همه از شکیبایان بودند،
15:04 و آنان را در رحمت خود درآوردیم،
15:08 که ایشان از شایستگانند.»
15:13 جایگاه بلند ادریس علیه‌السلام
15:17 در دل‌های آدمیان، جایگاهی معنوی است
15:19 تا روز قیامت،
15:21 و جایگاهی محسوس نیز دارد،
15:23 زیرا الله تعالی او را
15:25 به آسمان چهارم برکشید.
15:27 در حدیثی صحیح آمده است
15:29 که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم
15:32 در آسمان چهارم با ادریس دیدار کرد،
15:35 در شب معراج و اسراء.
15:40 ادریس علیه‌السلام
15:41 در میان قوم خود دعوت‌گر و آموزگار زیست.
15:45 و الله به او وحی فرمود:
15:47 «من هر روز عملی را برای تو بالا می‌برم،
15:49 همانند عمل همه فرزندان آدم.»
15:52 ادریس علیه‌السلام دوست داشت
15:54 که عمرش افزوده شود تا عملش بیشتر گردد.
15:58 پس فرشته‌ای از دوستانش از فرشتگان نزدش آمد
16:02 و ادریس به او گفت:
16:04 «الله به من چنین و چنان وحی کرده است،
16:08 پس با فرشته مرگ برای من سخن بگو
16:10 تا اجلم به تأخیر افتد
16:12 تا عملم بیشتر شود.»
16:15 آن فرشته او را میان دو بالش برداشت
16:17 و سپس او را به آسمان برد.
16:20 چون به آسمان چهارم رسید،
16:23 فرشته مرگ فرود آمده به استقبالشان آمد،
16:26 و آن فرشته درباره کسی که او را آورده بود با او سخن گفت.
16:29 ادریس علیه‌السلام.
16:31 فرشته مرگ گفت:
16:33 «ادریس کجاست؟»
16:35 گفت:
16:37 «او اینجاست.»
16:39 گفت:
16:42 «او اینجاست،
16:43 بر پشت من است.»
16:45 فرشته مرگ گفت:
16:48 «شگفتا!
16:50 من فرستاده شده‌ام تا روح ادریس را بگیرم
16:52 در آسمان چهارم،
16:54 و همواره می‌گفتم:
16:56 چگونه روح او را در آسمان چهارم بگیرم
16:59 در حالی که او در زمین است؟»
17:01 سپس روحش را همان‌جا گرفت.
17:04 این است سخن الله تبارک و تعالی:
17:07 «و او را به جایگاهی بلند برکشیدیم.»
17:11 ای برادران گرامی،
17:14 الله ابوالبشر آدم علیه‌السلام را
17:18 به چهار ویژگی برگزید:
17:20 او را با دست خود آفرید،
17:22 و از روح خود در او دمید
17:24 و فرشتگانش را به سجده او واداشت،
17:27 و همه نام‌ها را به او آموخت.
17:30 و الله تعالی آدم را در قرآن
17:33 بیست و پنج بار یاد کرده است،
17:35 و داستان او را به تفصیل
17:38 در بیش از یک جا بیان فرموده است.
17:40 و الله ادریس علیه‌السلام را
17:43 در قرآن دو بار یاد کرده است،
17:45 و این جز برای آن نیست که از خبرهای آنان
17:48 پند و عبرت بگیریم،
17:50 و درس‌ها و عبرت‌ها را الهام گیریم،
17:53 و از مهم‌ترین آنها این است:
17:55 نخست، از خلال داستان آدم
18:00 علیه‌السلام برای ما آشکار شد
18:01 که ناتوانی بشر تا چه اندازه است،
18:03 و اینکه این مخلوق
18:05 ستمکارِ به خویش، نادان
18:07 به مصلحت خودش
18:09 چنان‌که الله تعالی فرموده است
18:11 و انسان آن را بر دوش کشید
18:14 «او همواره ستمکار و نادان بود»
18:19 دوم
18:20 بیان گستره‌ی رحمت الله تبارک و تعالی
18:24 آنگاه که آدم علیه‌السلام توبه کرد
18:27 الله توبه‌ی او را پذیرفت
18:29 پس انسان چون گامش بلغزد
18:32 جز پروردگارش تبارک و تعالی پناهگاهی ندارد
18:36 و زیباتر از سخن توبه‌کننده نیست
18:39 آنگاه که الله ما را آموخت که بگوییم
18:42 «پروردگارا، ما به خویشتن ستم کردیم
18:45 «و اگر ما را نبخشی و بر ما رحم نکنی»
18:48 قطعاً از زیانکاران خواهیم بود»
18:51 سوم
18:52 فضیلت علم
18:54 فرشتگان فضل آدم را علیهم‌السلام نشناختند
18:57 مگر به علم
18:59 و همچنین
19:00 ادب بسیار فرشتگان
19:02 در برابر الله تبارک و تعالی بود
19:04 آنگاه که گفتند
19:06 «ما را دانشی نیست جز آنچه به ما آموختی»
19:09 «به راستی تو خود دانای حکیمی»
19:12 چهارم
19:15 حسد و تکبّر و حرص
19:17 از خطرناک‌ترین اخلاق برای بنده‌اند
19:20 پس ابلیس تکبر ورزید و بر آدم حسد برد
19:23 او را به آنچه می‌بینی کشاند
19:26 و حرص آدم و همسرش
19:28 ایشان را به خوردن از آن درخت واداشت
19:31 و اگر رحمت الله برای آن دو نبود
19:34 آنان را به هلاکت می‌کشاند
19:38 پنجم
19:39 برحذر بودن از شیطان رانده‌شده
19:42 زیرا او سوگند خورد و گفت
19:44 «پس به عزّتت سوگند که همه‌شان را گمراه خواهم کرد»
19:48 و الله تعالی ما را آگاه کرده است
19:50 که او دشمن ماست
19:53 پس بر بنده است که از این دشمن برحذر باشد
19:58 ششم
20:00 دانشمندان یادآور شده‌اند
20:01 که نخستین گناهی که با آن الله نافرمانی شد، حسد بود
20:05 و آن این‌که الله تعالی
20:07 چون فرشتگان را به سجده‌ی آدم فرمان داد
20:10 همگی فرمان الهی را اطاعت کردند
20:14 و ابلیس از سجده بر او به سبب حسدش خودداری کرد
20:18 پس الله تعالی او را راند و دور ساخت
20:21 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود
20:24 «چون فرزند آدم آیه‌ی سجده را بخواند و سجده کند
20:28 شیطان کناره می‌گیرد و می‌گرید
20:31 و می‌گوید
20:32 «وای بر من
20:33 فرزند آدم به سجده فرمان یافت و سجده کرد
20:36 پس بهشت از آنِ اوست
20:38 و من به سجده فرمان یافتم و سر باز زدم
20:41 پس دوزخ از آنِ من است»
20:45 هفتم
20:46 بر مسلمان است که در گناهان سهل‌انگاری نکند
20:50 و باید به یاد آورد
20:51 که یک گناه سبب بیرون رفتن آدم علیه‌السلام از بهشت شد
20:58 شاعری گفته است
21:00 گناهان پشت سر هم می‌آیند و آدمی امید دارد
21:03 که با آن‌ها به بهشت‌ها برسد و پیروزی عابد را بیابد
21:07 و فراموش کرده که الله آدم را با یک گناه از آن‌جا به دنیا بیرون راند
21:14 هشتم
21:16 ادریس علیه‌السلام
21:18 بر دانش و انتشار آن میان مردم حریص بود
21:22 و عمر خود را در دعوت به سوی الله تعالی سپری کرد
21:26 پس الله برای او پاداش هر کس را که در زمان او بود نوشت
21:30 هر که به هدایتی دعوت کند
21:33 همانند پاداش انجام‌دهنده‌ی آن را خواهد داشت
21:36 و در این، درسی برای دعوت‌گران است
21:39 نهم
21:41 چون فرزند آدم برادرش را کشت
21:43 و نداشت که چگونه عورت برادرش را بپوشاند
21:46 و چون این کار نزد الله تعالی ناپسند بود
21:50 الله کلاغی را برای او فرستاد
21:53 از مبغوض‌ترین جانداران
21:55 و از جانوران فاسق است
21:57 تا به او بیاموزد که چگونه عورت برادرم را بپوشاند
22:01 دهم
22:03 استعداد انسان برای لغزیدن در خطا
22:07 این از سرشت اوست
22:09 پس همه‌ی فرزندان آدم خطاکارند
22:11 و بهترین خطاکاران توبه‌کنندگانند
22:15 ادامه‌ی سخن ان‌شاءالله در درس بعدی است
22:19 و الله داناتر است
22:21 و ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است
22:24 درود و سلام الله بر پیامبرمان محمد (ﷺ)
22:28 و بر آل و اصحاب او همگی
22:32 شما با داستان‌های پیامبران بودید