داستان های پیامبران | قسمت (7) | داستان حضرت ابراهیم علیه السلام (1)

◉ 960 بازدید ⏱ 17:48 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 داستان‌های پیامبران
0:02 داستان‌های پیامبران
0:05 علیهم‌السلام
0:07 درود الله
0:09 پس از آن
0:11 سلام
0:13 بر بهترین
0:15 همه آفریدگان
0:17 اولوالعزم (دو تن از پیامبران صاحب عزم)
0:20 در جایگاه
0:22 بلند و والا
0:24 داستان
0:26 ابراهیم
0:28 علیه‌السلام
0:33 بسم الله الرحمن الرحیم
0:35 الحمد لله رب العالمین
0:37 و درود و سلام
0:39 بر پیامبرمان محمد (ﷺ)
0:41 و بر خاندانش
0:43 و یارانش همگی
0:45 اما بعد
0:48 در شمال عراق
0:50 و در شهر بابل
0:52 به‌طور مشخص
0:54 آن شهر کهن
0:56 پیامبر الله ابراهیم
0:58 علیه‌السلام پرورش یافت
1:00 و قوم او در آن شهر بودند
1:02 که بت‌ها را می‌پرستیدند
1:04 و برخی از ایشان
1:06 همراه آن، پرستش ستارگان را نیز داشتند
1:08 و سیارات را
1:10 و آزر پدر ابراهیم بود
1:12 نجار بود
1:14 و برای قوم خود بت‌ها می‌ساخت
1:16 و گاهی آن‌ها را
1:18 به فرزندش ابراهیم می‌داد
1:20 که نوجوانی کم‌سن بود
1:22 تا آن‌ها را در بازار بفروشد
1:24 پس ابراهیم با آن‌ها بیرون می‌رفت
1:26 به بازار و میان مردم ندا می‌داد
1:28 چه کسی می‌خرد آنچه زیان می‌رساند
1:30 چه کسی می‌خرد آنچه سود نمی‌رساند؟ (بخرد آنچه زیان می‌رساند و سود نمی‌رساند)
1:32 و سود نمی‌رساند
1:34 و گاهی به کنار آب می‌برد
1:36 آن‌ها را
1:38 و سر آن را در آب فرو می‌برد
1:40 و می‌گفت بنوش
1:42 ای خدایان
1:44 به تمسخر و استهزا
1:46 با آن‌ها در این
1:49 جامعه جاهلی
1:51 دور از توحید
1:53 خلیل الله تعالی
1:55 ابراهیم علیه‌السلام پرورش یافت
1:57 و از آنچه
1:59 ابراهیم علیه با قومش
2:01 بیزار بود، پس بسیار دیده می‌شد که کناره می‌گرفت
2:03 از ایشان همراه گوسفندانش
2:05 که آن‌ها را می‌چراند و به آن‌ها اهمیت می‌داد
2:07 و او تنها کسی بود
2:09 در میان قومش که بر فطرت سالم
2:11 و عقیده خالص بود
2:13 پس الله او را برگزید
2:15 و او را برای نبوت انتخاب کرد
2:17 و او را به سوی قومش فرستاد
2:19 تا ایشان را به سوی الله فرا خواند
2:21 و ایشان را از آنچه در آن بودند برحذر دارد
2:23 از بت‌پرستی و شرک
2:25 ابراهیم علیه
2:27 السلام مأموریت خود را در میان قومش آغاز کرد
2:29 و
2:31 نخستین کاری که انجام داد
2:33 دعوت پدرش بود
2:35 زیرا با او به نرمی رفتار کرد
2:37 بسیار نرم‌خویانه
2:39 و با هر گونه احترامی با او سخن گفت
2:41 پس به او گفت
2:43 آنگاه که به پدرش گفت
2:45 ای پدر، چرا چیزی را می‌پرستی
2:47 «ما لا یسمع ولا یبصر»
2:49 و هیچ سودی از تو دریغ نمی‌کند
2:51 چیزی را
2:53 ای پدر
2:55 به‌راستی که از دانش به من رسیده است
2:59 «من العلم ما لم یأتک»
3:01 پس از من پیروی کن
3:03 پس از من پیروی کن
3:05 تو را به راهی راست هدایت می‌کنم
3:07 استوار
3:09 ای پدر
3:11 شیطان را پرستش مکن
3:15 زیرا شیطان
3:18 نسبت به رحمان
3:20 نافرمان بود
3:22 ای پدر
3:24 به‌راستی من می‌ترسم
3:26 که به تو برسد
3:28 عذابی از سوی رحمان
3:30 به‌راستی من می‌ترسم
3:32 که نگه دارد
3:34 عذابی از جانب الرحمن
3:36 پس برای شیطان باشد
3:38 دوست و یاور
3:40 و در هر بار
3:42 که با او بحث می‌کند
3:45 ابراهیم به پدرش
3:47 به‌تنهایی
3:49 یا در بحثی عمومی
3:51 با قومش
3:53 و شنیدن سخنش را نمی‌پذیرد
3:55 و دعوتش را رد می‌کند
3:57 و او را سرزنش کرده و تهدیدش می‌کند
3:59 به راندن و دوری طولانی
4:01 پس آنچه از
4:03 ابراهیم علیه‌السلام سر می‌زند
4:05 جز این نیست که به او پاسخ می‌دهد
4:07 با شیوه‌ای نیکو و سخنی
4:09 پاکیزه
4:11 و به او وعده می‌دهد که برایش آمرزش بخواهد
4:13 مادام که از آن بازداشته نشده باشد
4:16 ابراهیم علیه‌السلام به دعوت قومش
4:18 روی آورد
4:20 پس آغاز کرد به بحث با آنان
4:22 شاید که خردهای خود را به کار گیرید
4:24 (خردهایشان را)
4:26 تا از خطای خود بازگردند
4:28 و گمراهی خود
4:30 پس به ایشان گفت، چنان‌که هر پیامبری به قومش گفت:
4:32 (همان‌گونه)
4:34 الله را بپرستید و از او پروا کنید
4:36 این برای شما بهتر است
4:38 اگر بدانید
4:40 و به آنان گفت
4:42 همانا پرستش شما این بت‌ها را
4:44 که آن‌ها را می‌تراشید
4:46 با دستان خود می‌سازید
4:48 جز این نیست که از دروغ آشکار است
4:50 خطای آشکار
4:52 پس آن‌ها را رها کنید
4:54 و الله را بپرستید که شما را آفرید
4:56 و آنچه می‌کنید
4:58 و روزی شما نزد اوست
5:00 و به سوی او بازگردانده می‌شوید
5:02 و او علیه‌السلام بود
5:04 که ناتوانی خدایانشان را آشکار می‌ساخت
5:06 پس به ایشان می‌گفت:
5:08 این خدایانی که می‌پرستید
5:10 آیا برای شما سودی دارند
5:12 در چیزی، یا زیانی به شما می‌رسانند؟
5:14 پس مالک (کاری) نیستند
5:16 پاسخی (دهند)
5:18 گفتند: ما پدران خود را یافتیم
5:20 که چنین می‌کردند
5:22 پس (ابراهیم) به ایشان پاسخ می‌دهد
5:24 آیا دیده‌اید آنچه
5:26 می‌پرستیدید
5:28 شما و پدران پیشین‌تان؟
5:30 که آنان
5:32 دشمن منند
5:34 جز پروردگار جهانیان
5:38 سپس به مناظره با ایشان پرداخت
5:40 درباره پرستش آنان ستارگان را
5:42 و خورشید و ماه را
5:44 پس روزی
5:46 و آسمان صاف بود
5:48 به قومش گفت
5:50 این پروردگار من است
5:52 سپس درنگ نکرد
5:54 تا آن ستاره غروب کرد
5:56 پس ابراهیم گفت
5:58 علیه‌السلام
6:00 غروب‌کنندگان را دوست ندارم
6:02 (خدایی که) می‌رود و مرا وامی‌گذارد
6:04 سپس به ماه نگریست
6:06 و گفت: این پروردگار من است
6:08 سپس درنگ نکرد
6:10 تا آنکه تاریکی برچیده شد
6:12 و ماه غروب کرد
6:14 و خورشید برآمد
6:16 پس گفت: این نیز
6:18 شایسته خدایی بودن برای من نیست
6:20 سپس به خورشید نگریست
6:22 و گفت:
6:24 این پروردگار من است
6:26 این بزرگ‌تر است از آنچه
6:28 پیش از آن بود، از ماه
6:30 و ستاره
6:32 پس چون غروب فرا رسید
6:34 و خورشید غروب کرد
6:36 به قومش گفت
6:38 همانا من بیزارم
6:40 از آنچه شریک (الله) قرار می‌دهید
6:42 الله تعالی فرمود
6:45 و این‌گونه به ابراهیم
6:47 ملکوت آسمان‌ها
6:49 و زمین را نشان دادیم
6:51 تا از اهل یقین باشد
6:53 از یقین‌کنندگان
6:55 پس چون شب او را فرا گرفت
6:57 شب بر او چیره شد
6:59 ستاره‌ای را دید
7:01 گفت این
7:03 پروردگار من است
7:05 پس چون غروب کرد
7:07 گفت من غروب‌کنندگان را دوست ندارم
7:09 (غروب‌کنندگان)
7:11 پس چون دید
7:13 ماه را که تابان است
7:15 گفت این
7:17 پروردگار من است
7:19 پس چون غروب کرد
7:21 گفت اگر پروردگارم مرا هدایت نکند
7:23 قطعاً از
7:25 گروه
7:27 گمراهان خواهم بود
7:29 پس چون
7:31 خورشید را دید
7:33 که تابان است
7:35 گفت این پروردگار من است
7:37 این بزرگ‌تر است
7:39 پس چون غروب کرد
7:41 گفت ای قوم
7:43 من از
7:45 آنچه
7:47 شریک می‌آورید بیزارم
7:49 من
7:51 «روی خود را به سوی کسی کردم که
7:53 آسمان‌ها را
7:55 و زمین را آفریده است، در حالی که حنیف‌ام»
7:57 و من از
7:59 مشرکان نیستم
8:01 همانا جایگاه
8:04 ابراهیم علیه السلام
8:06 درباره این ستارگان
8:08 جایگاه مناظره است نه جایگاه
8:10 اعتقاد
8:12 ابراهیم هرگز درباره الله
8:14 جل و علا تردید نکرد
8:16 و هرگز یک روز نیندیشید
8:18 که ستاره و خورشید و ماه
8:20 ممکن است پروردگاران باشند
8:22 اما او این کار را کرد
8:24 از باب اقامه حجت
8:26 بر آنان
8:28 و این از آموزش الله تعالی به اوست
8:30 چنان‌که الله تعالی فرمود
8:32 پس از آن مناظره
8:34 «و این حجت ماست
8:36 که به ابراهیم دادیم
8:38 بر قومش»
8:41 پس از این مناظره‌ها
8:43 و گفت‌وگوهایی که سودی
8:45 با قومش نبخشید
8:47 ابراهیم علیه السلام اراده کرد
8:49 که بر آنان سفاهت
8:51 عقل‌هایشان را ثابت کند
8:53 و این که این بت‌ها از خود
8:55 زیانی را دفع نمی‌کنند
8:57 تا چه رسد به این که
8:59 از غیر خود دفع کنند
9:01 پس زمان عیدی برایشان فرا رسید
9:03 که در آن برای جشن بیرون می‌رفتند
9:05 بیرون از شهر
9:07 و به او گفت که با آنان بیرون رود
9:09 تا در عیدشان شرکت کند
9:11 او به بیماری عذر آورد
9:13 چون رفتند
9:15 به سرعت به سوی خدایانشان رفت
9:17 غذا را
9:19 پیش رویشان آماده یافت
9:21 پس به آن‌ها گفت
9:23 آیا نمی‌خورید؟
9:25 «چرا جواب نمی‌دهید؟ شما را چه شده که سخن نمی‌گویید؟»
9:27 سپس آغاز کرد
9:29 به زدن بت‌ها با تبر
9:31 و شکستن آن‌ها تکه‌تکه
9:33 کوچک
9:35 که بزرگ‌ترین‌شان را
9:37 رها کرد و تبر را بر گردن آن آویخت
9:39 سپس رفت
9:42 چون قوم ابراهیم بازگشتند
9:44 خدایان را
9:46 درهم‌شکسته یافتند
9:48 گفتند چه کسی این را
9:50 با خدایان ما کرده است؟
9:52 سپس به یاد آوردند آنچه را که ابراهیم علیه السلام
9:54 درباره نیرنگ بر بت‌هایشان
9:56 به آنان وعده داده بود
9:58 گفتند شنیدیم
10:00 جوانی
10:02 که او را ابراهیم می‌نامند از آنان یاد می‌کند به بدی
10:04 پس بزرگان
10:06 و سران قوم گفتند
10:08 او را در برابر چشم مردم بیاورید
10:10 شاید آنان گواهی دهند
10:12 چون ابراهیم علیه السلام آمد
10:14 از او در برابر همه پرسیدند
10:16 آیا تو این کار را کردی؟
10:18 آیا تو با خدایان ما چنین کردی؟
10:20 با خدایان ما، ای ابراهیم!
10:22 و این ماجرا
10:24 موقعیتی بسیار مناسب بود
10:26 برای ابراهیم علیه‌السلام
10:28 تا دعوتش در آن آشکار شود
10:30 در برابر همه
10:32 پس به آنان گفت:
10:34 «بل فعله کبیرهم هذا»
10:36 او بر آن بت‌ها غیرت ورزیده است
10:38 که با او پرستش شوند
10:40 پس آنها را خرد کرد
10:42 از بت‌های شکسته بپرسید
10:44 تا به شما خبر دهند
10:46 که چه کسی با آنها چنین کرده است
10:48 یا از بزرگشان بپرسید
10:50 شاید شما را خبر دهد
10:52 در اینجا
10:54 مردم نگاهی به خویشتن افکندند
10:56 به خودشان
10:58 و لحظه‌ای به تأمل ایستادند
11:00 پس خود را به ستم متهم کردند
11:02 چون این بت‌ها را پرستیدند
11:04 همان‌هایی که
11:06 نتوانستند
11:08 از خود دفاع کنند
11:11 اما این تأمل زیاد نپایید
11:13 زیرا سریع دچار سقوط شدند
11:15 و گفتند:
11:17 «لقد علمت ما هؤلاء»
11:19 سخن نمی‌گویند»
11:21 در اینجا ابراهیم علیه‌السلام
11:23 در برابر همه سخن گفت
11:25 و به آنان گفت
11:27 با سرزنش
11:29 آیا جز الله این بت‌ها را می‌پرستید
11:31 که سخن نمی‌گویند
11:33 و به خود سودی نمی‌رسانند
11:35 و به دیگری نیز نه
11:37 و زیانی هم نمی‌رسانند؟
11:39 «اُفٍّ بر شما!
11:41 آیا عقل ندارید
11:43 که با آن بیندیشید؟»
11:46 بر آن نادانان ثابت شد
11:48 که کننده این کار ابراهیم است
11:50 علیه‌السلام
11:52 پس در شیوه‌ای که با آن
11:54 از خدایانشان انتقام بگیرند
11:56 با هم مشورت کردند
11:58 تا او را بدترین کشتن بکشند
12:00 پس گفتند:
12:02 «ابراهیم را بسوزانید
12:04 و از خدایانتان انتقام بگیرید
12:06 و خونشان را بخواهید»
12:08 آن سرکشان
12:10 برای سوزاندن
12:12 پیامبر خدا ابراهیم علیه‌السلام نقشه کشیدند
12:14 پس آتشی
12:16 بزرگ افروختند
12:18 یک ماه تمام آن را برافروختند
12:20 و از آن پاسداری می‌کردند
12:22 تا آنجا که گفته‌اند زنی
12:24 اگر از بیماری‌اش بهبود یابد
12:26 نذر کرده بود
12:28 یا فرزندش شفا یابد
12:30 که هیزم جمع کند
12:32 و در افروختن
12:34 آن آتش سهم بگذارد
12:36 و وزغ در آن مکان
12:38 در آن آتش می‌دمید
12:40 تا در افروختن آن شریک باشد
12:42 پس آتشی بسیار بزرگ برافروختند
12:44 تا آنجا که
12:46 نتوانستند به آن نزدیک شوند
12:48 از شدت گرمای آن
12:50 و پرنده
12:52 هرگاه از کنارش می‌گذشت
12:54 مرده فرو می‌افتاد
12:56 و در روز موعود
12:59 ابراهیم را
13:01 علیه‌السلام
13:03 از لباسش برهنه کردند
13:05 سپس او را در منجنیق نهادند
13:07 و از دور به سوی آتش پرتابش کردند
13:09 با پرتاب
13:12 آنگاه خلیل، ابراهیم
13:14 علیه‌السلام گفت:
13:16 «حسبی الله و نعم الوکیل» (الله مرا بس است و او نیکو کارگزار است)
13:18 پس الله تعالی
13:20 به آن آتش وحی کرد
13:22 که سرد باش
13:24 بر بنده و دوستم
13:26 ابراهیم، پس
13:28 به جسد او نسوزی
13:30 و بر او سلامت باش
13:32 تا از سرما هلاک نشود
13:34 و سلامت باش
13:36 پس استخوانی از او را نشکنی
13:38 و بدین‌گونه الله تعالی
13:40 ابراهیم علیه‌السلام را نجات داد
13:42 (ابراهیم علیه‌السلام).
13:44 از نیرنگ آنان
13:46 و او راه می‌رفت از میان آتش
13:48 در برابر چشمانشان
13:50 و این‌گونه نجات می‌دهد
13:52 الله پرهیزگاران را
13:54 الله تعالی فرمود
13:56 و به یقین ما داده بودیم
13:58 به ابراهیم رشد (خردمندی) او را
14:00 پیش از این
14:02 و ما به او
14:04 آگاه بودیم
14:06 آنگاه که به پدرش گفت
14:08 و به قومش: این تندیس‌ها چیستند
14:10 که شما
14:12 برای آن‌ها
14:14 مجاور و پرستنده‌اید؟
14:16 گفتند: ما پدرانمان را دیدیم
14:18 که آن‌ها را
14:20 می‌پرستیدند
14:22 گفت: به یقین شما بوده‌اید
14:24 شما
14:26 و پدرانتان
14:28 در گمراهی
14:30 آشکار
14:32 گفتند: آیا حق را برای ما آوردی
14:34 یا تو از بازی‌کنندگانی؟
14:36 (جمله ادامه دارد)
14:38 گفت: بلکه
14:40 پروردگار شما، پروردگار آسمان‌ها
14:42 و زمین است، همان که
14:44 آن‌ها را آفریده
14:46 همان که آن‌ها را آفریده
14:48 آفریده است
14:50 و من بر این
14:52 از گواهان
14:56 و به الله سوگند که چاره‌جویی خواهم کرد
14:58 درباره بت‌های شما
15:00 پس از آن‌که
15:02 پشت کرده و روی‌گردان شوید
15:04 پس آن‌ها را
15:06 ریز‌ریز کرد، جز
15:08 بزرگشان، باشد که به سوی او بازگردند
15:10 (ادامه جمله)
15:14 گفتند: چه کسی با خدایان ما چنین کرد؟
15:16 این کار
15:18 به راستی از
15:20 ستمکاران است
15:22 گفتند: شنیدیم جوانی
15:24 که از آنان یاد می‌کرد، گفته می‌شود
15:26 او ابراهیم است
15:28 گفتند:
15:30 پس او را در برابر
15:32 چشم مردم بیاورید
15:34 تا باشد که گواهی دهند
15:36 گفتند: آیا تو
15:38 این را کرده‌ای
15:40 با خدایان ما ای
15:42 ابراهیم؟
15:44 گفت: بلکه این را
15:46 بزرگشان کرده است، پس
15:48 از آنان بپرسید
15:50 از آنان بپرسید
15:52 اگر سخن می‌گویند
15:56 پس به خود بازگشتند
15:58 و با خود گفتند
16:00 به یقین شما
16:02 خود ستمکارانید
16:06 «ثم نکسوا علی رؤوسهم»
16:08 به یقین تو دانسته‌ای
16:10 که این‌ها
16:12 سخن نمی‌گویند
16:14 گفت: آیا جز الله چیزی را می‌پرستید
16:17 که سودی به شما نمی‌رساند
16:19 و
16:21 چیزی
16:23 و زیانی به شما نمی‌زند؟
16:25 اف بر شما و بر آنچه
16:27 جز الله می‌پرستید
16:29 (ادامه)
16:31 آیا خرد نمی‌ورزید؟
16:33 گفتند: او را بسوزانید
16:35 و خدایان خود را یاری دهید
16:37 اگر
16:39 کاربرانید
16:41 گفتیم: ای آتش
16:43 بر ابراهیم سرد
16:45 و سلامت باش
16:47 ابراهیم را
16:49 و خواستند با او
16:51 نیرنگی کنند
16:53 پس آنان را
16:55 زیان‌کارترین گردانیدیم
16:57 و سخن را ادامه‌ای است
17:00 اگر الله بخواهد
17:02 و الله داناتر است
17:04 «والحمد لله رب العالمین»
17:06 و الله درود و سلام فرستد
17:08 بر پیامبرمان محمد
17:10 و بر خاندانش
17:12 و یارانش همگی
17:14 با
17:18 داستان‌های پیامبران