داستان های پیامبران | قسمت (9) | داستان حضرت ابراهیم علیه السلام (3)

◉ 766 بازدید ⏱ 21:46 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 داستان‌های پیامبران
0:02 داستان‌های پیامبران
0:05 (علیهم‌السلام)
0:07 درود الله
0:09 پس از آن
0:11 سلام
0:13 بر بهترین آفریدگان
0:15 همگی
0:17 اولوالعزم دو تن
0:20 مقامشان بلند است
0:22 و نور
0:24 داستان ابراهیم
0:26 (علیه‌السلام)
0:28 بسم الله الرحمن الرحیم
0:33 بسم الله الرحمن الرحیم
0:35 الحمد لله رب العالمین
0:37 و درود و سلام
0:39 بر پیامبرمان محمد
0:41 و بر آل و اصحابش
0:43 همگی
0:45 اما بعد
0:47 در مکه، شهر حرام
0:49 و با قبیله جُرهم
0:51 که عرب بودند
0:53 امّ اسماعیل، هاجر، زندگی می‌کرد
0:55 با پسرش اسماعیل
0:57 و در فلسطین
0:59 سرزمین مبارک
1:01 ابراهیم زندگی می‌کرد
1:03 (علیه‌السلام)
1:05 دور از پسر یگانه‌اش
1:07 که گفته بود: «من تَظَره» (چشم به راه او باش)
1:09 پس در پیری به او عطا شد
1:11 پس از صبر و دعای طولانی
1:13 طولانی
1:15 پس او را به شدت دوست داشت
1:17 اما
1:19 ناچار شد او را در مکه بگذارد
1:21 دور از خود
1:23 در اطاعت از فرمان الله تعالی
1:25 و او را گاهی زیارت می‌کرد
1:27 گهگاه
1:31 اسماعیل (علیه‌السلام)
1:33 کم‌کم بزرگ می‌شد
1:35 و چون به
1:37 سنّ سعی و تلاش رسید
1:39 همان سنی
1:41 که در آن فرزند نزد پدر محبوب‌ترین
1:43 چیز است
1:45 زیرا با او راه می‌رود و می‌رود
1:47 و می‌آید
1:49 سنّی که رنج‌هایش به پایان رسیده
1:51 و سود و یاری‌اش آغاز شده است
1:53 و هنگامی که
1:55 محبتش در دل پدر جای گرفت
1:57 الله عزّ وجل خواست
1:59 قلب خلیلش را بیازماید
2:01 ابراهیم (علیه‌السلام)
2:03 تا دلش خالص شود
2:05 با محبت پروردگارش و دوستی با او
2:07 و بر محبت هر چیز دیگری برتری یابد
2:09 هر آنچه جز او باشد
2:11 ابراهیم (علیه‌السلام) دید
2:13 در خواب
2:15 که پسرش اسماعیل را ذبح می‌کند
2:17 و خوابِ پیامبران
2:19 حق است
2:21 پس ببین موضع ابراهیم (علیه‌السلام) چه بود
2:23 ابراهیم (علیه‌السلام)
2:25 اگر
2:28 ابراهیم به فرمان پروردگارش
2:30 تسلیم اراده او شد
2:32 پس نزد فرزندش آمد
2:34 و پاره تنش
2:36 و گفت
2:38 ای پسرکم
2:40 «إنّی أری فی المنام» (همانا در خواب می‌بینم)
2:42 که تو را ذبح می‌کنم
2:44 پس بنگر چه می‌بینی
2:46 آن امر را بر او عرضه کرد
2:48 تا برای دلش خوشایندتر
2:50 و برایش آسان‌تر باشد
2:52 به جای آنکه او را به زور ببرد
2:54 و به قهر ذبحش کند
2:56 پس پاسخ از جانب
2:58 پسر نیکوکار و بردبار آمد
3:00 و هر دو تسلیم فرمان الله
3:02 بلندمرتبه بزرگ شدند
3:04 ای پدر، آنچه مأمور شده‌ای انجام ده
3:06 ...
3:08 زیرا ما را از اطاعتش گریزی نیست
3:10 ...
3:12 «ستجدنی إن شاء الله» (به زودی مرا، اگر الله بخواهد، خواهی یافت)
3:14 ...
3:17 ای کاش می‌دانستم
3:19 آیا باید از پدری در شگفت باشیم که پسرش را ذبح خواهد کرد
3:21 ...
3:23 یا از فرزندی در شگفت باشیم که راضی می‌شود
3:25 تا یاور پدرش باشد
3:27 در خشنودی آفریدگارش
3:29 براستی
3:31 «الله أعلم حیث یجعل» (الله داناتر است به اینکه (رسالت خود را) کجا قرار دهد)
3:33 رسالته
3:36 پدر همراه پسرش بیرون رفت
3:38 در لذت کبده
3:40 او بیرون آمد و چاقو در دستش بود
3:42 تا فرزندش را به عنوان قربانی ذبح کند
3:44 «الحمد لله رب العالمین» — نه، این خط فقط «لله رب العالمین» است؛ ترجمه‌اش: برای الله، پروردگار جهانیان.
3:46 در این لحظات
3:48 شیطان برای آنان مجسم می‌شود
3:50 در راه
3:52 در تصویر مرد نصیحت‌گر
3:54 با آن دو سخن گفت
3:56 تا آن دو را از کار (فرمان) بازدارد
3:58 پروردگارشان
4:00 تلاش کرد تا دل را به مهربانی و نرمی برانگیزد.
4:02 ابراهیم بر فرزندش
4:04 حضرت ابراهیم علیه‌السلام فرمود
4:06 با هفت سنگریزه
4:08 شیطان با گریز می‌گوید
4:10 و ابراهیم (آن را) کامل کرد
4:13 و اسماعیل (علیهما السلام)
4:15 سلام، المسیر
4:17 آنگاه شیطان بر ایشان ظاهر شد
4:19 یک بار دیگر
4:21 تلاش کن که ابن ثنیل را از طاعت (فرمانبرداری) باز داری
4:23 فرمود: ابراهیم
4:25 همچنین بر او سلام باد
4:27 با هفت سنگریزه
4:29 در زمین فساد می‌کرد
4:31 سپس بار سوم بر آن دو ظاهر شد
4:33 تلاش کن
4:35 تأثیر گذاشتن بر آن دو به هیچ حال
4:37 مادر اسماعیل
4:39 مسکینه چگونه (آن را) درست می‌کند؟
4:41 هنگامی که از مرگ فرزندش آگاه شد
4:43 فرمود: ابراهیم
4:45 ابراهیم (خلیل) نیز با هفت سنگریزه (رمی کرد)
4:47 در زمین فساد کرد
4:49 بی‌بازگشت
4:52 و چون به آن مکان رسید
4:54 آن‌که می‌خواهند
4:56 و در برابر فرمان الله عزّ وجل تسلیم شو
4:58 و عزمِ من
5:00 بر انجام آنچه به آن امر کرده است
5:02 در آن هنگام
5:04 ابراهیم فرزندش را (بر زمین) افکند.
5:06 اسماعیل بر روی صورتش
5:08 و پیشانی‌اش را قرار داد
5:10 در زمین
5:12 و خواست او را از پشت گردنش ذبح کند.
5:14 تا چشمش نیفتد
5:16 به چشم فرزندش
5:18 نفسش ضعیف می‌شود
5:20 اجرا آغاز شد
5:22 ابراهیم علیه‌السلام
5:24 و تکبیر گفت
5:26 و کودک (فرزند) شهادت می‌دهد
5:28 برای مرگ و صبر کنی
5:30 ابراهیم به کارد دستور داد.
5:32 بر قفل ابن
5:34 پس قطع نشد
5:36 تلاش کرد و تلاش کرد
5:38 اما فرمان الله نافذ است
5:40 پس آتش نمی‌سوزاند
5:42 و نه چاقو
5:44 قطع می‌شود
5:46 الله غالب بر (همه‌چیز) است
5:48 آن‌گاه
5:51 از آسمان به ابراهیم خلیل ندا داده شد
5:53 ای ابراهیم
5:55 رؤیا تحقق یافت.
5:57 آن را با قلبت تصدیق کرده‌ای
5:59 و صدقه‌اش
6:01 با عملت
6:03 مقصود از آزمون شما حاصل شد.
6:05 و شتاب‌ورزیدن تو به
6:07 امرِ پروردگارت
6:09 و بدین‌ترتیب فرزندت را برای قربانی (تقدیم کرد)
6:11 و شما هر دو در امتحان موفق شدید.
6:13 و الله قرار داد
6:15 برای ابراهیم علیه‌السلام
6:17 و مکان فرزندش
6:19 قوچی را به جای پسرش ذبح می‌کند.
6:21 قربانی کرد
6:23 ابراهیم علیه‌السلام
6:25 و قربانی از آن پس
6:27 سنت برای مسلمانان
6:29 ابن قیم گفت
6:32 رحمه‌الله
6:34 هنگامی که فرزندش را در راه الله بذل کرد
6:36 و بذل الولد
6:38 برای الله (با خود او)
6:40 الله نسلش را دوچندان کند
6:42 و در آن برکت قرار داد
6:44 و (آن‌قدر) زیاد شد تا آن را پر کرد
6:47 و نبوّت و کتاب را (در خاندان او) قرار داد
6:49 در میان فرزندانش به‌ویژه
6:51 و از میان ایشان بیرون آورد
6:53 محمد
6:54 صلی‌الله‌علیه‌وسلم
6:56 قال الله تعالی
6:58 پروردگارا، به من ببخش
7:00 از شایستگان
7:04 پس ما او را به پسری بردبار مژده دادیم
7:06 (بردبار)
7:08 پس چون
7:10 به همراه او به تلاش (کار) رسید
7:12 گفت: ای پسرکم
7:14 ای پسرکم
7:16 «إنّی أری فی المنام» (همانا در خواب می‌بینم)
7:18 گفت: ای پسرکم
7:20 من می‌بینم
7:22 در خواب
7:24 که تو را ذبح می‌کنم
7:26 پس بنگر چه می‌بینی
7:28 گفت: ای پدر
7:30 آنچه را مأموری انجام ده
7:32 خواهی یافت مرا
7:34 اگر خواست
7:36 الله
7:38 از شکیبایان
7:40 پس چون
7:42 هر دو تسلیم شدند و او را
7:44 به پیشانی (بر زمین) افکند
7:46 و او را ندا دادیم
7:48 که ای
7:50 ابراهیم
7:52 به راستی خواب را تصدیق کردی
7:54 (خواب را)
7:56 ما نیکوکاران را این‌گونه پاداش می‌دهیم
7:58 نیکوکاران را پاداش می‌دهیم
8:00 به یقین
8:02 این برای او
8:04 همان آزمون
8:06 آشکار بود
8:08 و او را با قربانی بزرگی فدا دادیم
8:10 با ذبح بزرگی
8:12 بازگشت
8:16 ابراهیم علیه‌السلام
8:18 به سوی سرزمین فلسطین
8:20 و در آنجا آنقدر ماند که الله خواست
8:22 الله، سپس آمد
8:24 پس از آن به سوی مکه
8:26 برای دیدار پسرش
8:28 او را دید که تیرها را می‌تراشد
8:30 زیر درختی نزدیک
8:32 از آب زمزم
8:34 پس چون اسماعیل او را دید
8:36 به سوی او برخاست
8:38 و همان‌گونه کرد که (پدر و پسر) انجام می‌دهند
8:40 و فرزند با فرزند
8:42 پس گفت
8:44 ابراهیم علیه‌السلام
8:46 به فرزندش
8:48 ای اسماعیل
8:50 به راستی الله به من فرمانی داده است
8:52 اسماعیل گفت
8:54 آنچه پروردگارت به تو فرمان داده انجام ده
8:56 گفت
8:58 و یاری‌ام می‌دهی؟
9:00 گفت: آری، و یاری‌ات خواهم داد
9:02 گفت
9:04 به راستی الله به من فرمان داده که برای او خانه‌ای بسازم
9:06 در اینجا خانه‌ای
9:08 پس به توده‌ای از خاک اشاره کرد
9:10 که از اطراف خود بلندتر بود
9:12 از زمین
9:15 پس اسماعیل فرمان پدرش را پذیرفت
9:17 و به کار آغاز کرد
9:19 پایه‌های
9:21 خانه را بالا برد
9:23 پس اسماعیل شروع کرد به آوردن
9:25 سنگ‌ها
9:27 و ابراهیم می‌ساخت
9:29 تا آنکه بنا بالا آمد
9:31 اسماعیل این
9:33 سنگ را آورد و آن را
9:35 برای او نهاد و ابراهیم بر آن ایستاد
9:37 در حالی که می‌ساخت
9:39 از این رو اکنون
9:41 مقام ابراهیم است
9:43 و آن دو شروع کردند به ساختن خانه
9:45 و می‌گفتند
9:47 پروردگارا، از ما بپذیر
9:49 به راستی تو شنوای
9:51 دانایی
9:53 و اثر پاهای
9:55 ابراهیم علیه‌السلام
9:57 بر آن سنگی که بر آن
9:59 ایستاده بود و خانه را می‌ساخت، نقش بست
10:01 پس الله این
10:03 سنگ را جاودانه ساخت
10:05 تا آن را جایگاه نماز قرار دهیم
10:07 پشت سر آن نماز بگزاریم
10:09 پس از طواف خانه
10:11 سپس الله تعالی
10:14 ابراهیم علیه‌السلام را
10:16 فرمان داد که در میان مردم ندا دهد
10:18 تا به سوی این خانه قصد کنند
10:20 در حرام (مکه) و بانگ بزن
10:22 (مردم را به) ادای مناسک در آن فراخواند
10:24 پس ابراهیم گفت
10:26 «و صدایم چه بلند باشد؟ (به همه نمی‌رسد)»
10:28 پس الله تعالی فرمود
10:30 «بر تو (رساندن) بانگ است
10:32 و بر ما رساندن (آن به گوش‌ها)»
10:34 پس ابراهیم علیه‌السلام برخاست
10:36 بر کوه ابوقبیس
10:38 و دو انگشت خود را گذاشت
10:40 در گوش‌هایش
10:42 و با چهره به سوی راست
10:44 و چپ و شرق
10:46 و غرب روی آورد و فریاد زد
10:48 «ای مردم!
10:50 آگاه باشید که پروردگارتان
10:52 برای شما خانه‌ای بنا کرده است
10:54 و حج این خانه را
10:56 بر شما واجب گردانیده است
10:58 پس پروردگارتان را اجابت کنید»
11:00 پس (هر کس که او را) پاسخ داد
11:02 هر کس که حج می‌گزارد
11:04 از پشت‌های پدران
11:06 و رحم‌های مادران (در پاسخ گفت)
11:08 «لبیک اللهم
11:10 لبیک»
11:12 و ابراهیم علیه‌السلام
11:14 برای اهل مکه برکت را دعا کرد
11:16 پس الله دعای او را
11:18 اجابت کرد
11:20 و مکه سرزمینی مبارک شد
11:22 که روزی‌اش از هر جا
11:24 «رغداً من کل مکان» (فراوان و گوارا از هر جایی)
11:26 و آن را نیز
11:28 سرزمینی امن گردانید
11:30 که هر کس به آن درآید بر جانش
11:32 و بر مالش ترسی نیست
11:34 سپس ابراهیم
11:37 علیه‌السلام
11:39 به سرزمین فلسطین بازگشت
11:41 پس از آنکه مأموریت را ادا کرد
11:43 و امت را دعوت کرد
11:46 و روزی
11:48 فرشتگان نزد ابراهیم
11:50 علیه‌السلام به
11:52 صورت مهمانان آمدند
11:54 پس بر او درآمدند و او ایشان را نمی‌شناخت
11:56 و او علیه‌السلام
11:58 بزرگوار و مهمان‌نواز بود
12:00 پس پنهانی رفت و شتابان
12:02 گوساله‌ای را برای ایشان ذبح کرد
12:04 چاق و فربه
12:06 سپس آن را بر آتش بریان کرد
12:08 سپس آن را نزد مهمانان
12:10 آورد تا از آن بخورند
12:12 اما این مهمانان
12:14 مانند مهمانان معمولی نبودند
12:16 (زیرا) مهمانان باقی
12:18 چون طعام را
12:20 پیش ایشان نهاد
12:22 دست‌های خود را به سوی آن دراز نکردند
12:24 و از آن نخوردند
12:26 پس ابراهیم علیه‌السلام
12:28 از ایشان ترسید
12:30 زیرا نزد مردم معروف است
12:32 که مهمانی
12:34 که از خوردن غذایی
12:36 که پیش او نهاده شده خودداری کند
12:38 حتماً چیزی در دل دارد
12:40 نسبت به میزبانش، یا با خود
12:42 کینه‌ای به دل دارد
12:44 پس چون ابراهیم علیه‌السلام
12:46 از فرشتگان
12:48 ترس را دید، ایشان او را آرام کردند
12:50 و به او خبر دادند که ایشان
12:52 فرشتگانند
12:55 که الله تعالی ایشان را فرستاده
12:57 تا بر آن قوم
12:59 عذاب و هلاکت را فرود آورند
13:01 و همچنین او را به
13:03 تولد سارا
13:05 برای فرزندشان
13:07 اسحاق علیه‌السلام مژده دادند
13:09 و پس از اسحاق
13:11 یعقوب علیه‌السلام (را نیز بشارت دادند)
13:13 الله تعالی فرمود
13:15 و به راستی فرستادگان ما
13:17 برای ابراهیم
13:19 با مژده آمدند
13:21 گفتند «سلام»
13:23 گفت «سلام»
13:25 پس درنگ نکرد که
13:27 بیاورد
13:29 گوساله‌ای بریان شده
13:31 پس چون
13:33 دست‌های ایشان را ندید
13:35 به سوی آن دراز نمی‌شود
13:37 ایشان را ناشناس شمرد
13:39 و در دل از
13:41 ایشان ترسی یافت
13:43 نترس، چرا که ما فرستاده شده‌ایم
13:45 ما فرستاده شده‌ایم
13:47 به سوی قوم لوط
13:49 و همسرش
13:51 ایستاده بود
13:53 ایستاده بود
13:55 پس خندید
13:57 پس او را به (اسحاق) مژده دادیم
13:59 به اسحاق
14:01 و او را مژده دادیم
14:03 به اسحاق
14:05 و از پس
14:07 اسحاق، یعقوب
14:09 گفت: ای وای بر من
14:11 آیا من فرزند خواهم زایید و حال آنکه
14:13 پیرزنی هستم
14:15 و این شوهر من است
14:17 پیرمردی
14:19 این واقعاً چیزی شگفت است
14:21 گفتند
14:23 آیا از فرمان الله تعجب می‌کنی؟
14:25 فرمان الله
14:27 رحمت الله
14:29 و برکات او بر شما
14:31 ای اهل خانه
14:33 که او ستوده و
14:36 بزرگوار است
14:38 زیست
14:41 ابراهیم علیه‌السلام
14:43 پس از آن در فلسطین
14:45 آنچه الله برای او مقرر کرده بود
14:47 که زندگی کند
14:49 تا آنکه نوه‌اش یعقوب را درک کرد
14:51 علیه‌السلام
14:53 و ثابت شده است که ابراهیم
14:55 علیه‌السلام از دنیا رفت
14:57 در حالی که هشتاد
14:59 ساله بود، و ما را خبر داد
15:01 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
15:03 که او بیش از همه
15:05 مردم به پدرش ابراهیم شباهت داشت
15:07 علیه‌السلام
15:09 و ابراهیم علیه‌الصلاة
15:11 و‌السلام را
15:13 الله تعالی برتری داد و گرامی داشت
15:15 او را برگزید و کامل کرد
15:17 نعمت را بر او
15:19 که پیامبری راستگو است
15:21 و او را به صلاح ستود
15:23 و اینکه بردبار
15:25 و دلسوز است
15:27 و اینکه
15:29 دلی سالم دارد
15:31 و اینکه به او رشد داده شد
15:33 و اینکه ابراهیم علیه‌السلام
15:35 آنچه بر عهده‌اش بود را ادا کرد
15:37 و اینکه او سبحانه
15:39 و تعالی
15:41 درجه‌اش را بالا برد
15:43 و او را از میان
15:45 آفریدگان به خلّت (دوستی) برگزید
15:49 یهودیان و نصرانیان
15:51 درباره ابراهیم علیه‌السلام ادعا کردند
15:53 پس هر یک از آنان
15:55 ادعای انتساب به او را دارد
15:57 و اینکه او علیه‌السلام
15:59 از آنان بود
16:01 پس الله تعالی او را
16:03 از این [ادعا] تبرئه کرد و فرمود:
16:05 ابراهیم
16:07 نه یهودی بود و نه
16:09 نصرانی
16:11 و نه نصرانی
16:13 بلکه
16:15 حنیف
16:17 مسلمان بود
16:19 بلکه
16:21 حنیف
16:23 مسلمان بود
16:25 «وما کان من المشرکین» (و او از مشرکان نبود)
16:29 و الله تعالی خبر داد
16:31 که سزاوارترین مردم
16:33 به ابراهیم علیه‌السلام
16:35 کسانی‌اند که از او پیروی کردند
16:37 و پیامبر ما محمد
16:39 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
16:41 و مؤمنان از امت او
16:43 این‌ها هستند
16:46 الله تعالی فرمود:
16:48 «همانا سزاوارترین مردم
16:51 به ابراهیم
16:53 کسانی‌اند که از او پیروی کردند،
16:55 و این پیامبر
16:57 و این پیامبر
16:59 و کسانی که
17:01 ایمان آوردند،
17:03 و الله ولی
17:05 مؤمنان است»
17:09 و الله تعالی یاد کرد
17:11 ابراهیم علیه‌السلام را
17:13 در قرآن ۶۹ بار
17:15 و از مهم‌ترین درس‌ها
17:17 و درس‌های آموختنی (عبرت‌هایی) که از آن برداشت می‌شود
17:19 داستانِ او، علیه‌السلام
17:21 نخست
17:24 ما مأموریم
17:26 با پیروی از ابراهیم علیه‌السلام
17:28 زیرا الله سبحانه و تعالی فرموده است
17:30 برای شما بود
17:32 الگوی نیکو
17:34 درباره ابراهیم و کسانی که
17:36 با او
17:38 بنابراین بر ما لازم است که در (آن) عمیق شویم.
17:40 در مطالعهٔ سیرهٔ ایشان (علیه‌السلام)
17:42 تا پیروی‌مان را نیکو گردانیم
17:44 ثانیاً
17:47 بهترین وصیت‌ها
17:49 ابراهیم علیه‌السلام این را وصیت کرد.
17:51 بنیه
17:53 آنجا که به ایشان گفت
17:55 «إنّ الله اصطفی لکم الدین» (همانا الله این آیین را برای شما برگزید)
17:57 پس بر آن پایداری کنید
17:59 و هرگز مَمیر مگر
18:01 و شما مسلمان باشید.
18:04 ثالثاً
18:06 کرم ضیافت
18:08 و این همان چیزی است که از او در آن حادثه سر زد.
18:10 فرشتگان میهمانان
18:12 و در آن آداب بسیاری وجود دارد
18:14 آن را تأمل کن
18:16 مانند سلام و اکرام
18:18 رابعاً
18:20 کرم الله تعالی
18:22 برای اولیای او
18:24 آنجا که (الله) ایشان را در سختی‌ها نگاه می‌دارد.
18:26 و به آنان پاداش داد
18:28 صبرشان؛ آنچه از فرزند آرزو می‌کنند
18:30 پنجم
18:33 مشروعیت هجرت در راه الله
18:35 هنگامی که آزار ببیند
18:37 انسان در دین خود، در شهری
18:39 پس بر اوست که هجرت کند
18:41 از آن شهر
18:43 پیامبر الله ابراهیم
18:45 علیه‌السلام
18:48 ششم
18:51 آیا به یاری الله تعالی اطمینان داری؟
18:53 و اگرچه مدت (زمان) طولانی شود
18:55 پس ابراهیم علیه‌السلام
18:57 و [آن کس] به هنگام افکنده شدن در آتش گفت:
18:59 حسبی الله و نعم الوکیل
19:01 الوکیل
19:03 پیروزی از سوی الله عزّ وجلّ فرا رسید
19:05 هفتم
19:07 هر که از الله پروا کند
19:09 «و هر که از الله پروا کند، برایش راه‌گریزی قرار می‌دهد.»
19:11 الله سارا را نجات داد
19:13 از آن پادشاه
19:15 کوه‌های ستمکار
19:17 و الله هاجر را حفظ کرد
19:19 در آن درهٔ خشک و بی‌آب و علف
19:21 آنچه در آن نیست
19:23 زرع و آب نبود
19:26 هشتم
19:28 ابتلا و آزمایش
19:30 از جانب الله جل‌وعلا برای مخلوقاتش
19:32 سپس انسان بر اساس (دینش) آزمایش می‌شود
19:34 قدر دینه
19:36 بنابراین سخت‌ترین مردم
19:38 بلاهای پیامبران
19:40 سپس [مرتبه] برترین پس از برترین
19:42 و هرگاه الله بنده‌ای را دوست بدارد
19:44 نبتلا
19:46 تا مقام و منزلت او را بالا ببرد
19:48 نزد او
19:51 نهم
19:53 کرامت ابراهیم نزد الله تعالی
19:55 ابراهیم (علیه‌السلام) دعا کرد
19:57 علیه‌السلام
19:59 که الله او را روزی که برانگیخته می‌شوند، رسوا نمی‌کند.
20:01 الله پاسخ داد
20:03 دعا (دعای او)
20:05 و در خبر آمده است
20:07 ابراهیم با پدرش دیدار می‌کند.
20:09 آزر در روز قیامت
20:11 «و بر چهره‌ی آزر غبار و سیاهی بود.»
20:13 و غیره
20:15 ابراهیم به او میگوید
20:17 آیا به تو نگفتم؟
20:19 مرا نافرمانی مکن
20:21 پدرش می‌گوید
20:23 امروز تو را نافرمانی نمی‌کنم.
20:25 ابراهیم می‌فرماید
20:27 یا رب
20:29 همانا تو به من وعده دادی که مرا رسوا نخواهی کرد
20:31 روزی که برانگیخته می‌شوند
20:33 پس کدام رسوایی‌ای رسواکننده‌تر است؟
20:35 از ابوالابعد
20:37 الله سبحانه و تعالی می‌فرماید
20:39 همانا بهشت را بر کافران حرام کرده‌ام.
20:43 سپس می‌فرماید:
20:45 ای ابراهیم،
20:47 آنچه را که (تو را) فرمان داده‌ام، انجام ده (نیکو...)؛ [ترجمه روان: «آنچه تو را مأمور کرده‌ام، ادا کن»]
20:49 پس نگاه می‌کند،
20:51 پس ناگهان (می‌بیند که) قربانیِ آلوده (به خون) آنجاست.
20:53 پس (فرزند) را به‌وسیلهٔ دست و پای او می‌گیرد،
20:55 و او را در آتش می‌اندازد.
20:57 ادامهٔ حدیث (در ادامه می‌آید).
21:01 ان‌شاءالله.
21:03 والله اعلم.
21:05 «والحمد لله رب العالمین» (و ستایش از آنِ الله پروردگار جهانیان است)
21:07 و درود و سلام (بر پیامبر).
21:09 بر پیامبر ما محمد (ﷺ)،
21:11 و بر آل و اصحاب او،
21:13 همگی.
21:17 با شما بودیم در داستان‌های
21:19 پیامبران.