ریاض الصالحین | قسمت (7) | فصل صبر (2)

◉ 915 بازدید ⏱ 15:25 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 ریاض الصالحین از کلام سرور فرستادگان صلی‌الله‌علیه‌وسلم
0:09 باب صبر
0:15 و از صُهیب رضی‌الله‌عنه روایت است
0:18 که رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود:
0:22 در میان امّت‌های پیش از شما، پادشاهی بود
0:25 و او را جادوگری بود
0:27 چون پیر شد، به پادشاه گفت:
0:30 من پیر شده‌ام
0:32 پس نوجوانی را نزد او فرستاد تا جادوگری را به او بیاموزد
0:35 پس نوجوانی را نزد او فرستاد تا به او بیاموزد
0:38 و در راهِ او، هرگاه می‌رفت، راهبی بود
0:42 پس نزد او نشست و سخنش را شنید و از آن خوشش آمد
0:46 و هرگاه نزد جادوگر می‌رفت، از کنار راهب می‌گذشت و نزد او می‌نشست
0:51 و چون نزد جادوگر می‌آمد، او را می‌زد
0:54 پس این را به راهب شکایت کرد
0:57 او گفت: هرگاه از جادوگر ترسیدی
1:00 بگو: خانواده‌ام مرا بازداشت
1:03 و هرگاه از خانواده‌ات ترسیدی
1:05 بگو: جادوگر مرا بازداشت
1:08 پس در حالی که او بر آن حال بود
1:10 ناگاه به جانور بزرگی برخورد کرد
1:13 که مردم را بازداشته بود
1:15 پس گفت: امروز خواهم دانست
1:18 آیا جادوگر برتر است یا راهب برتر است؟
1:21 پس سنگی برگرفت و گفت:
1:24 خدایا، اگر کار راهب نزد تو محبوب‌تر از کار جادوگر است
1:29 پس این جانور را بکش تا مردم بگذرند
1:33 پس آن را انداخت و کشتش و مردم گذشتند
1:37 پس نزد راهب آمد و او را خبر داد
1:40 راهب به او گفت:
1:42 ای پسرک من، امروز تو از من برتری
1:46 کار تو به جایی رسیده که می‌بینم
1:49 و به زودی آزموده خواهی شد
1:51 پس اگر آزموده شدی، مرا فاش مکن
1:55 و آن نوجوان کور مادرزاد و پیس را شفا می‌داد
1:58 و مردم را از سایر بیماری‌ها درمان می‌کرد
2:01 پس همنشینی از همنشینان پادشاه که نابینا شده بود، این را شنید
2:05 پس هدایای فراوانی نزد او آورد
2:08 و گفت: اگر مرا شفا دهی، هرچه اینجا داری از آنِ تو باشد
2:13 گفت: من کسی را شفا نمی‌دهم
2:17 بلکه شفا تنها از آنِ الله تعالی است
2:20 اگر به الله تعالی ایمان آوری
2:23 من برای تو دعا می‌کنم و الله تو را شفا می‌دهد
2:25 پس به الله تعالی ایمان آورد
2:27 و الله تعالی او را شفا داد
2:30 سپس نزد پادشاه آمد
2:32 و همان‌گونه که پیش‌تر می‌نشست، نزد او نشست
2:35 پادشاه به او گفت:
2:37 چه کسی بینایی‌ات را به تو بازگردانده است؟
2:39 گفت: پروردگارم
2:41 گفت: آیا تو را پروردگاری جز من است؟
2:44 گفت: پروردگار من و پروردگار تو الله است
2:48 پس او را گرفت و همچنان شکنجه‌اش داد تا آنکه نوجوان را نشان داد
2:53 پس نوجوان را آوردند
2:55 پادشاه به او گفت:
2:57 ای پسرک من!
2:58 جادوی تو به جایی رسیده که کور مادرزاد و پیس را شفا می‌دهی
3:02 و چنین و چنان می‌کنی
3:04 گفت:
3:06 من کسی را شفا نمی‌دهم
3:08 بلکه شفا تنها از آنِ الله تعالی است
3:11 پس او را گرفت و همچنان شکنجه‌اش داد تا آنکه راهب را نشان داد
3:16 راهب را آوردند و به او گفته شد:
3:19 از دینت بازگرد
3:21 او سر باز زد
3:22 پس اره خواست
3:24 اره را بر میان سر او نهادند
3:27 و آن را شکافت تا دو پاره‌اش افتاد
3:30 سپس همنشین پادشاه را آوردند
3:33 به او گفته شد:
3:34 از دینت بازگرد
3:36 او سر باز زد
3:37 اره را بر میان سرش نهادند
3:40 و آن را با آن شکافتند تا دو پاره‌اش افتاد
3:44 سپس نوجوان را آوردند
3:46 به او گفته شد:
3:47 از دینت بازگرد
3:49 او سر باز زد
3:50 پس او را به گروهی از یارانش سپرد
3:53 و گفت:
3:54 او را به فلان کوه ببرید
3:58 او را از کوه بالا ببرید
4:00 چون به قله‌اش رسیدید
4:02 اگر از دینش بازگشت (چه بهتر)، وگرنه او را از آنجا به پایین بیندازید
4:06 پس او را بردند و از کوه بالا بردند
4:09 او گفت:
4:10 خدایا، هر طور که بخواهی، مرا از شرّ آنان کفایت کن
4:14 پس کوه آنان را لرزاند
4:16 و آنان فرو افتادند
4:17 و او راه‌رفته نزد پادشاه آمد
4:20 پادشاه به او گفت:
4:22 یارانت چه کردند؟
4:24 گفت:
4:25 الله تعالی مرا از شرّ آنان کفایت کرد
4:28 پس او را به گروهی دیگر از یارانش سپرد
4:31 و گفت:
4:32 او را ببرید و در کشتی کوچکی سوارش کنید
4:35 و او را به میان دریا ببرید
4:37 اگر از دینش بازگشت (چه بهتر)، وگرنه او را به دریا افکنید
4:41 پس او را بردند
4:43 و گفت
4:45 خدایا، آنان را به هر شیوه‌ای که بخواهی از میان بردار
4:48 پس کشتی آنان را واژگون کرد و غرق شدند
4:51 و او به‌سوی پادشاه روان شد
4:54 پس پادشاه به او گفت
4:56 یارانت چه کردند؟
4:58 گفت
4:59 الله تعالی آنان را از شر ایشان کفایت کرد
5:02 پس به پادشاه گفت
5:04 تو مرا نمی‌کشی تا آنچه را به تو فرمان می‌دهم انجام دهی
5:09 گفت
5:10 آن چیست؟
5:11 گفت
5:12 مردم را در یک صحرا گرد آور
5:15 و مرا بر تنه‌ای (درخت خرما) به دار آویز
5:17 سپس تیری از ترکش من برگیر
5:20 آنگاه تیر را در چله کمان بگذار
5:23 سپس بگو
5:24 به نام الله، پروردگار این نوجوان
5:27 آنگاه مرا تیر بزن
5:29 زیرا اگر چنین کنی، مرا کشته‌ای
5:32 پس مردم را در یک صحرا گرد آورد
5:35 و او را بر تنه‌ای به دار آویخت
5:37 سپس تیری از ترکش او برگرفت
5:40 آنگاه تیر را در چله کمان نهاد
5:43 سپس گفت
5:44 به نام الله، پروردگار این نوجوان
5:47 آنگاه تیر انداخت
5:49 پس تیر در شقیقه‌اش فرو نشست
5:51 پس دست خود را بر شقیقه‌اش نهاد
5:54 و مرد
5:55 پس مردم گفتند
5:57 به پروردگار این نوجوان ایمان آوردیم
6:00 پس به پادشاه خبر دادند
6:01 و به او گفته شد
6:02 آیا آنچه را از آن می‌ترسیدی دیدی؟
6:05 به خدا سوگند، ترس تو بر سرت فرود آمد
6:08 مردم ایمان آوردند
6:10 پس دستور داد گودال‌هایی در دهانه کوچه‌ها کنده شود
6:13 پس کنده شد
6:14 و آتش‌ها در آن برافروخته شد
6:16 و گفت
6:18 هرکس از دین خود بازنگردد
6:20 آنان را در آن درافکنید
6:22 یا به او گفته شد: خود را در آن بینداز
6:24 پس چنین کردند
6:26 تا آنکه زنی آمد
6:28 و کودکی با او بود
6:30 پس از افتادن در آن خودداری کرد
6:33 آنگاه آن نوجوان به او گفت
6:35 ای مادر
6:36 صبر کن که تو بر حق هستی
6:39 روایت مسلم
6:41 قله کوه
6:44 یعنی بلندترین بخش
6:45 قرقور
6:47 نوعی کشتی است
6:49 صعید
6:51 در اینجا یعنی زمین هموار و آشکار
6:53 أخدود
6:55 شکاف‌ها در زمین
6:57 مانند جویبار کوچک
6:59 اضرام
7:00 یعنی افروخته شد
7:02 ان کفأت
7:03 یعنی واژگون شد
7:05 تقاعست
7:07 یعنی درنگ کرد و ترسید
7:09 راهب
7:11 کسی است که از نصارا عبادت‌پیشه است
7:13 حبسنی
7:15 یعنی مانعم شد
7:17 اکمه
7:19 کسی که کور مادرزاد است
7:21 ادوا
7:22 یعنی بیماری‌ها و دردها
7:24 در مفرق سرش
7:26 یعنی در جای جدا شدن موی سر
7:28 فرجف
7:30 یعنی کوه و زمین به لرزه درآمد و آنان را فرو برد
7:33 جذع
7:35 یعنی چوب
7:37 یعنی چوبی از چوب‌های درخت خرما
7:39 در کبد القوس
7:41 یعنی در میان آن
7:43 و آن دسته کمان است هنگام تیراندازی
7:45 در صدغه
7:47 صدغ آن است که میان
7:49 چشم تا لاله گوش است
7:51 بأفواه السکک
7:53 یعنی به دهانه‌های کوچه‌ها
7:55 فخدت
7:57 یعنی شکافته شد گودال‌ها
7:59 فاقحموه
8:01 یعنی به زور در آن افکندندش
8:03 از فواید حدیث
8:06 اهل فساد
8:08 به جست‌وجوی کسی می‌گردند که میراث‌بر باشد
8:10 فساد ایشان
8:12 و برای ایجاد آن تلاش می‌کنند
8:14 و نگه‌داشتن آن
8:17 بهره‌گیری پادشاهان و حاکمان
8:19 از کسانی که به شریعت الله حکم نمی‌کنند
8:21 از جادوگران و فال‌گیران
8:23 مستحب بودن
8:25 آموزش در کودکی
8:27 زیرا آن همچون نقش بر سنگ است
8:29 زیرا کودک (را) امکان آن هست
8:31 که (به سوی خیر) هدایت شود و آموزش داده شود
8:33 به شیوه‌ای که مورد نظر است
8:35 آموزش نزد او
8:37 اثبات کرامات اولیا
8:39 ایشان همان کسانی‌اند که به الله ایمان آوردند
8:41 و پرهیزگار بودند
8:43 دل‌های بندگان
8:45 در دست الله است
8:47 «هر که را بخواهد هدایت می‌کند و هر که را بخواهد گمراه می‌سازد»
8:49 پس آن نوجوان هدایت یافت
8:51 در حالی که در آغوش جادوگر بود
8:53 و عنایت پادشاه سرکش (شامل او بود)
8:55 نفریفته شدن
8:58 به کرامت
9:00 و نسبت دادن آن به الله تعالی
9:02 از جهت اصل و تفضّل (الهی)
9:04 جواز آزمودن مقامات بندگان
9:06 هنگام تردید در ایشان
9:08 و اضطراب در کارشان
9:10 و همانا این کار را (آن پادشاه) انجام داد
9:12 نوجوان مؤمن
9:14 آنگاه که گفت
9:16 «امروز دانستم که جادوگر بهتر است
9:18 یا راهب بهتر است»
9:20 جواز توریه در برابر دشمنان
9:22 به سبب آنچه بر آن مترتب می‌شود
9:24 از مصلحت دروغ
9:26 در جنگ با دشمنان
9:28 و در رهایی جان از هلاکت
9:30 مؤمن آزموده می‌شود
9:33 در راستی ایمانش
9:35 و پایداری بر گفتار حق
9:37 اگرچه به تلف شدن جانش بینجامد
9:39 فداکاری در راه
9:41 دعوت به سوی الله تعالی
9:43 و آشکار ساختن حق
9:45 اهل ایمان (آنچه را که) الله به ایشان داده
9:47 و به آن بر ایشان تفضل کرده است
9:49 در خدمت به دینش و دعوت
9:51 به راه او به کار می‌گیرند
9:53 (این کار)
9:56 که الله تعالی حق را آشکار می‌سازد
9:58 و اهل آن را یاری می‌دهد
10:00 و باطل و گروهش را شکست می‌دهد
10:02 جایز است که مسلمان جانش را فدا کند
10:04 هرگاه در آن
10:06 مصلحت دینی عام باشد
10:08 و از
10:10 رویارویی با باطل و سپاهیانش هراسی نداشته باشد
10:12 بیان حقیقت ستیز
10:14 میان طاغوت‌ها و دعوتگران
10:16 به سوی الله
10:18 و اینکه سبب آن
10:20 این است که دعوتگران می‌خواهند بندگان را
10:22 تنها برای پروردگار بندگان بندگی کنند
10:24 در حالی که طاغوت‌ها می‌خواهند
10:26 که مردم ایشان را
10:28 ارباباً من دون الله
10:30 اسباب هلاکت در دست الله است
10:32 پس اگر بخواهد آن را نافذ می‌سازد
10:34 و اگر بخواهد آن را قطع می‌کند
10:36 پافشاری
10:38 بر رساندن دعوت به سوی الله
10:40 به همه مردم
10:42 اگرچه این کار به
10:44 مرگ در راه الله بینجامد
10:46 کافران
10:48 از دلایل و براهین کم نمی‌آورند
10:50 تا ایمان آورند
10:52 و همانا سبب کفرشان
10:54 عناد و تکبر است
10:57 طاغوت‌ها و ستمگران
10:59 آمادگی دارند که همه مردم را بکشند
11:01 تا بر
11:03 نعمتی که در آن هستند
11:05 دنیا (باقی بمانند)
11:07 (اما) الله کسانی را که ستم کردند از جایی که گمان نمی‌بردند فرا می‌گیرد
11:09 از جایی که گمان نمی‌بردند
11:11 پس مردم به پروردگار نوجوان ایمان آوردند
11:13 آنگاه که پایداری او را دیدند
11:15 و راستی دعوتش را
11:17 و بی‌باکی او را در راه الله
11:19 سرزنش (که) سازگار نیست
11:21 کسانی‌اند که درباره مهدی سخن گفته‌اند
11:23 غیر از عیسی علیه‌السلام
11:25 و این حدیث
11:27 گفتار رسول الله
11:29 صلی‌الله‌علیه‌وسلم را شرح می‌دهد
11:31 در حدیث جریج عابد
11:33 درباره مهدی سخن نگفته است
11:35 مگر سه (نفر)
11:37 و آنان را یاد کرده و اینکه
11:39 در بنی‌اسرائیل
11:41 اثبات اعجاز قرآن
11:43 زیرا خبر داده است از
11:45 امور پنهانی که تاریخ آن‌ها را فراموش کرده بود
11:47 آنگاه که خبر داد از
11:49 اصحاب اخدود
11:51 همان‌ها که الله تعالی درباره‌شان فرمود
11:53 «قُتل أصحاب الأخدود» (کشته شدند اصحاب اخدود)
11:55 به‌کارگیری مربی
11:58 داستان‌ها در هدایت و تربیت
12:00 زیرا در آن‌ها تأثیری است
12:02 که شاید با موعظه حاصل نشود
12:04 یعنی به‌صورت مستقیم
12:06 و از انس رضی‌الله‌عنه روایت است که
12:09 گفت:
12:11 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از کنار
12:13 زنی گذشت که گریه می‌کرد
12:15 کنار قبری
12:17 پس فرمود:
12:19 «از الله بترس و صبر کن»
12:21 زن گفت: «از من دور شو،
12:23 که تو مصیبت مرا درنیافته‌ای
12:25 و آن‌چه بر من آمده
12:27 و تو آن را نمی‌شناختی»
12:29 به او گفته شد:
12:31 «او پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بود»
12:33 پس آمد
12:35 به در خانه پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
12:37 و کسی را نیافت
12:39 که نزد او دربان‌هایی بودند
12:41 گفت: «تو را نشناختم»
12:43 پس فرمود:
12:45 «همانا صبر فقط نزد
12:47 ضربهٔ نخست (شوک اول) است»
12:49 متفق علیه
12:51 و در روایتی دیگر آمده است
12:53 که زن بر کودکی گریه می‌کرد
12:55 برای او (فرزندش)
12:59 «از من دور شو»
13:01 یعنی: کنار برو و از من فاصله بگیر
13:03 ضربهٔ نخست
13:05 یعنی غافلگیری مصیبت
13:07 در اوج آن
13:09 و شدت آن
13:12 از فواید حدیث:
13:14 بی‌صبری با
13:16 تقوا منافات دارد
13:19 صبری که ستوده می‌شود
13:21 صاحب آن
13:23 همان است که در لحظهٔ غافلگیری مصیبت باشد
13:25 نه آنچه پس از آن است
13:27 زیرا چون روزها طولانی شود
13:29 فراموشی و آرامش (طبع) پدید می‌آید
13:31 و در آن هنگام
13:33 دیگر صبری سودی ندارد
13:35 از شرایط صبر نیکو:
13:37 اخلاص و نبودن
13:39 شکایت به (غیر) الله
13:41 و آن‌که در وقت خود باشد
13:43 فروتنی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
13:45 و مدارای او
13:47 با نادان
13:50 پایبندی به امر به معروف
13:52 و نهی از منکر
13:54 انسان بر مصیبت پاداش داده نمی‌شود
13:56 زیرا آن
13:58 از کار او نیست
14:00 و تنها بر نیکی
14:02 نیت و پایداری‌اش پاداش داده می‌شود
14:04 و نیکویی صبر و رضایتش
14:06 به قضا و قدر الله
14:08 و از این رو رسول
14:10 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به
14:12 آن زن دستور داد که به تقوای الله و صبر روی آورد
14:14 بخشایش به مصیبت‌دیده
14:16 و پذیرش عذرخواهی او
14:18 و از این رو پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از او روی برگرداند
14:20 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
14:22 آن‌گاه که به او گفت
14:24 «از من دور شو»
14:26 «که تو مصیبت مرا درنیافته‌ای»
14:28 هر که به کار نیک فرمان دهد
14:30 باید آن را با پذیرشی نیکو بپذیرد
14:32 و با پذیرش نیک
14:34 و فرمان‌برداری از حق
14:36 حتی اگر امر (به آن کار) بر او روشن نباشد
14:38 ترغیب به تحمل
14:41 آزار در هنگام بذل نصیحت
14:43 و نشر موعظه
14:45 بر حاکم و قاضی است
14:47 که کسی را نگیرد که
14:49 او را از رعیت یا از
14:51 نیازهای مردم جدا کند
14:53 زن، هنگامی که نزد
14:55 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمد
14:57 نزد او دربانی نیافت
14:59 دربان‌هایی (نبود)
15:01 بر کسی که الله او را بر کاری
15:03 از امور مسلمانان گماشته است
15:05 لازم است که از آنچه الله او را در آن امانت‌دار کرده، سرکشی و بازرسی کند
15:07 او را به کار نیک فرمان می‌دهد
15:09 و از کار ناپسند بازش می‌دارد
15:11 لغزشش را نادیده می‌گیرد
15:13 نیازش را برآورده می‌سازد
15:15 کمبودش را جبران می‌کند
15:17 عذرخواهی‌اش را می‌پذیرد
15:19 ریاض الصالحین