یکی از زیبایی های سیره پیامبر | قسمت (27) | پاداش حراج

◉ 464 بازدید ⏱ 4:51 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 لشکری از مسافران که خستگی سستشان کرده بود و تشنگی آزارشان می‌داد، در حالی که نه آبی داشتند و نه آسایشی، به زنی برخوردند که به آب اندک او نیاز پیدا کردند؛ پس او را فراخواندند و نیاز خود را از آن برگرفتند و در راهشان آب فراوان شد.
0:23 به زنی برخوردند که به آب اندک او نیاز پیدا کردند؛ پس او را فراخواندند و نیاز خود را از آن برگرفتند، و آب به شیوه‌ای معجزه‌آسا فزونی یافت که جز پیامبران آن را پدید نمی‌آورند، و در آن برکت نهاده شد. سپس آن را همان‌گونه و بیشتر به او بازگرداندند، و برای او روزی‌هایی گرد آوردند، و سپس نیکی او را پاس داشتند.
0:50 با ترک جنگ با قوم و آبادی‌اش. داستان شگفت‌انگیز را چنین می‌گویند: در سفری بودیم که رسول الله (ﷺ) مرا و مردی دیگر را فراخواند و فرمود: «برو و آب بجوی»، و آن دو از هم جدا شدند.
1:09 پس با زنی روبه‌رو شدند که میان دو مشک یا دو سطیحه (مشک بزرگ) آب، بر شتری داشت. به او گفتند: «آب کجاست؟» گفت: «از آب خبر ندارم؛ همین ساعت پیش از امروز، آب را دیده بودم، و مردان ما دور شده‌اند تا آب بجویند.»
1:31 به او گفت: «پس با ما بیا.» پرسید: «به کجا؟» گفت: «نزد رسول الله (ﷺ).» گفت: «همان کسی که او را صابئ می‌گویند؟» گفت: «همان است که تو قصد او را داری، پس برویم.»
1:51 پس او را نزد پیامبر (ﷺ) آوردند و ماجرا را برای ایشان بازگفتند. گفت: پس او را از شترش فرود آوردند، و پیامبر (ﷺ) ظرفی طلبید و از دهانه‌های دو مشک یا دو سطیحه در آن ریختند.
2:12 دهانه‌های آن‌ها را بستند و بند پایین مشک را که محل خروج آب است گشودند، و میان مردم ندا داده شد: «بنوشید و آب بردارید»؛ پس هرکه خواست نوشید و هرکه خواست آب برداشت. و در این ماجرا (آمده است که)
2:29 پیامبر (ﷺ) فرمود: «برای او گرد آورید.» پس از خرما و آرد و سویق (غذایی از گندم یا جو) برایش گرد آوردند تا غذایی فراهم شد.
2:43 آن را در جامه‌ای نهادند و بر شترش بار کردند و جامه را پیش روی او قرار دادند. (پیامبر ﷺ) به او فرمود: «می‌دانی که از آب تو چیزی کم نکردیم، بلکه این الله بود که ما را سیراب کرد.»
3:01 پس نزد خانواده‌اش آمد که دیرکرده بود. گفتند: «ای فلانه، چه چیز تو را بازداشت؟» گفت: «شگفتا! دو مرد به من برخوردند و مرا نزد این کسی که او را صابئ می‌گویند بردند، و او چنین و چنان کرد.»
3:21 «به خدا سوگند او از میان این و آن (دو طرف) جادوگرترین مردم است»، و با دو انگشت میانی و اشاره‌اش اشاره کرد و آن‌ها را به سوی آسمان بلند کرد، یعنی آسمان و زمین؛ «یا او راستین فرستاده الله است.»
3:38 و در اینجا آب او را بازگرداند و پاداشش داد و همراهی‌اش را نیکو ساخت. زن صاحب آب آن موقعیت و شگفتی‌های آن را فراموش نکرد.
3:52 و دید که جنگجویان مسلمان نه به قوم او آسیبی می‌رسانند و نه با آنان می‌جنگند.
3:59 گفته‌اند پس از آن، مسلمانان بر کسانی که پیرامون آن زن از مشرکان بودند حمله می‌کردند، اما به آن طایفه‌ای که او از آن بود آسیبی نمی‌رساندند.
4:09 روزی به قومش گفت: «می‌بینم که این گروه شما را عمداً (به حال خود) وامی‌گذارند؛ آیا رغبتی به اسلام دارید؟» پس از او فرمان بردند و به اسلام درآمدند.
4:22 پس برخی از ما از آثار نیکی و ادای سپاس نیکوکاری آن قوم کنار نمی‌ماند، و آنچه فراتر از آن است این است که آنان از جنگ با قوم او دست کشیدند، پاسداشت آن نیکی.
4:35 او هوشمندی نشان داد و آنان را دعوت کرد و سبب هدایت ایشان شد. والسلام.
4:43 از زیبایی‌های سیره نبوی.