از مجموعهٔ چهل حدیث نووی · درس 13 از 43

چهل هسته ای | حدیث شماره (10)

◉ 474 بازدید ⏱ 1:49 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 الأربعون النوویة → چهل حدیث نووی
0:04 از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
0:09 رسول الله (ﷺ) فرمود:
0:13 همانا الله سبحانه و تعالی پاک است و جز پاک را نمی‌پذیرد.
0:18 و همانا الله آنچه را به پیامبران فرمان داد، به مؤمنان هم فرمان داده است
0:23 پس فرمود سبحانه و تعالی:
0:25 «ای فرستادگان! از پاکیزه‌ها بخورید و کار شایسته کنید»
0:30 و فرمود سبحانه و تعالی:
0:32 «ای کسانی که ایمان آورده‌اید! از پاکیزه‌های آنچه به شما روزی داده‌ایم بخورید»
0:38 سپس از مردی یاد کرد که سفرش را طولانی می‌کند،
0:42 ژولیده‌مو و غبارآلود است،
0:44 دست‌هایش را به سوی آسمان دراز می‌کند،
0:46 (و می‌گوید): «ای پروردگار، ای پروردگار!»
0:50 حال آنکه خوراکش حرام است،
0:52 و نوشیدنی‌اش حرام است،
0:54 و پوششش حرام است،
0:56 و با حرام پرورش یافته است،
0:58 پس چگونه دعایش پذیرفته شود؟
1:03 روایت مسلم.
1:05 این حدیث راهنمایی می‌کند
1:08 به اهمیت جست‌وجوی حلال در خوراک و پوشاک و کسب،
1:13 زیرا صلاح ظاهر و باطن
1:16 با پاکی مال و عمل پیوند دارد.
1:19 پس گناهان و خوردن حرام
1:21 می‌تواند سبب رد دعا و عدم پذیرش عمل باشد،
1:26 هرچند انسان در عبادت بکوشد.
1:29 و این حدیث به مسلمان می‌آموزد که پاکی دل و عمل
1:33 از پاکی کسب آغاز می‌شود،
1:36 و اینکه نزدیکی به الله
1:38 با اخلاص و عمل صالح حاصل می‌شود،
1:41 عملی که از حلال گرفته شده باشد.