از مجموعهٔ چهل حدیث نووی · درس 5 از 43

چهل هسته ای | حدیث شماره (2)

◉ 636 بازدید ⏱ 2:45 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 الأربعون النوویة
0:04 از عمر رضی‌الله‌عنه نیز روایت شده که گفت:
0:09 روزی در حالی که نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بودیم،
0:15 ناگهان مردی بر ما وارد شد که جامه‌هایش بسیار سفید بود،
0:19 و موهای سرش بسیار سیاه بود؛
0:22 نشانه‌ای از سفر بر او دیده نمی‌شد،
0:25 و هیچ‌یک از ما او را نمی‌شناخت،
0:28 تا آن‌که نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نشست،
0:32 زانوهایش را به زانوهای آن حضرت تکیه داد،
0:35 و کف دستانش را بر ران‌های خود نهاد،
0:38 و گفت: «ای محمد! مرا از اسلام آگاه کن.»
0:44 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
0:48 «اسلام آن است که گواهی دهی هیچ معبودی جز الله نیست،
0:53 و این‌که محمد فرستاده‌ی الله است،
0:56 و نماز را برپا داری،
0:58 و زکات را بپردازی،
1:00 و ماه رمضان را روزه بگیری،
1:02 و اگر توان رفتن داری، به حج خانه‌ی خدا بروی.»
1:06 گفت: «راست گفتی.»
1:08 ما از او شگفت‌زده شدیم که هم پرسش می‌کند و هم تصدیق می‌نماید.
1:12 گفت: «مرا از ایمان آگاه کن.»
1:15 گفت: آن‌که به الله و فرشتگانش و کتاب‌هایش و فرستادگانش و روز آخرت ایمان بیاوری
1:23 گفت: «آن است که به تقدیر، چه خیر آن و چه شر آن، ایمان آوری.»
1:26 گفت: «راست گفتی.»
1:29 گفت: «مرا از احسان آگاه کن.»
1:32 فرمود: «آن است که الله را چنان پرستی که گویی او را می‌بینی.»
1:37 «و اگر تو او را نمی‌بینی، پس او تو را می‌بیند.»
1:41 گفت: «مرا از قیامت آگاه کن.»
1:44 فرمود: «کسی که از آن پرسیده می‌شود، از پرسشگر داناتر نیست.»
1:49 گفت: «مرا از نشانه‌های آن آگاه کن.»
1:53 فرمود: «آن‌که کنیز، آقای خود را می‌زاید.»
1:56 «و آن‌که برهنه‌پایان و برهنه‌تنان و تهی‌دستان و چوپانان گوسفند را ببینی که در ساختن بناهای بلند با یکدیگر رقابت می‌کنند.»
2:01 [ادامه‌ی همین نشانه‌ها در خط پیشین آمده است.]
2:04 سپس آن مرد رفت.
2:06 من مدتی درنگ کردم.
2:08 پس فرمود: «ای عمر! آیا می‌دانی آن پرسشگر کیست؟»
2:13 گفتم: «الله و فرستاده‌اش داناترند.»
2:17 فرمود: «او جبرئیل بود که آمد تا دینتان را به شما بیاموزد.»
2:20 [ادامه‌ی همین جمله در خط پیشین آمده است.]
2:24 روایت مسلم.
2:26 این حدیث تمام دین را خلاصه می‌کند،
2:31 زیرا میان عمل ظاهر
2:34 و اعتقاد باطن را گرد آورده است،
2:36 و کمال رفتار با الله را بیان می‌دارد.
2:39 به همین سبب دانشمندان گفته‌اند:
2:41 این حدیث اصلی بزرگ از اصول اسلام است.