از مجموعهٔ چهل حدیث نووی · درس 36 از 43

چهل هسته ای | حدیث شماره (33)

◉ 246 بازدید ⏱ 1:15 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 الأربعون النوویة → چهل حدیث نووی
0:06 از ابن عباس رضی‌الله‌عنهما
0:09 که رسول الله (ﷺ) فرمود:
0:13 اگر به صِرف ادعای مردم داده می‌شد،
0:16 عده‌ای اموال و خون‌های قومی را ادعا می‌کردند.
0:21 لیکن بیّنه (دلیل) بر عهدهٔ مدّعی است،
0:24 و سوگند بر عهدهٔ کسی است که انکار می‌کند.
0:27 این حدیث حسن است.
0:29 الله (بیهقی) و دیگران آن را روایت کرده‌اند،
0:32 و بخشی از آن در صحیحین (بخاری و مسلم) آمده است.
0:36 این حدیث قاعدهٔ بزرگی را روشن می‌کند
0:39 در قضاوت و عدالت،
0:41 و آن این است که ادعا بدون دلیل پذیرفته نمی‌شود،
0:44 و اصل، حفظ حقوق است
0:47 و جلوگیری از تعدّی.
0:49 پس شریعت بیّنه را بر عهدهٔ مدّعی قرار داده است،
0:52 و سوگند را بر عهدهٔ منکر.
0:55 برای تضمین برپایی عدالت میان مردم،
0:58 پس این حدیث اصل انصاف را استوار می‌کند
1:01 و صیانت از اموال و جان‌ها را.
1:03 از ادعاهای باطل جلوگیری می‌کند،
1:06 و این امر ثبات جامعه را حفظ می‌کند
1:09 و از ستم جلوگیری می‌نماید.