از مجموعهٔ چهل حدیث نووی · درس 25 از 43

چهل هسته ای | حدیث شماره (22)

◉ 423 بازدید ⏱ 1:30 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 الأربعون النوویة
0:06 از ابو عبدالله جابر بن عبدالله انصاری رضی‌الله‌عنهما
0:12 که مردی از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) پرسید و گفت:
0:18 آیا به من خبر می‌دهی اگر نمازهای فرض را بخوانم و ماه رمضان را روزه بگیرم و حلال را حلال بدانم
0:25 و حرام را حرام بدانم و چیزی بر این‌ها نیفزایم
0:30 آیا به بهشت داخل می‌شوم؟ فرمود: آری. روایت مسلم
0:36 و معنای «حرمت الحرام» این است که از آن دوری کنم، و معنای «أحللت الحلال»
0:42 این است که آن را انجام دهم در حالی که معتقد باشم حلال است. و الله أعلم.
0:47 این حدیث بیان می‌کند که راه بهشت روشن و آسان است
0:54 و بر تحقق توحید و ادای واجباتی استوار است که الله بر بندگانش فرض کرده است
1:01 پس ورود به بهشت با اعمال پیچیده نیست
1:05 بلکه با محافظت بر ارکان اسلام همراه با اخلاص و استقامت است
1:10 و این حدیث تأکید می‌کند که بزرگ‌ترین چیزی که بنده را به الله نزدیک می‌کند
1:14 پایبندی به واجبات است، پیش از گسترش دادن به نوافل
1:19 زیرا فرایض پایهٔ صلاح دین و نجات انسان در آخرت است