از مجموعهٔ این همان بهشت است (مجموعه کامل شد) · درس 6 از 16

بهشت است | قسمت (5) | غذای اهل بهشت

◉ 909 بازدید ⏱ 15:24 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:05 این بهشت است.
0:09 عام اهل بهشت.
0:23 «الحمد لله رب العالمین»
0:25 و درود و سلام بر پیامبر ما محمد (ﷺ)،
0:28 و بر خاندان و یارانش همگی.
0:31 و اما بعد:
0:33 ای اصحاب بهشت!
0:35 شما اکنون مهمانان خدای رحمان هستید.
0:37 و سزاوار است که به مهمان، احترام و اکرام شود.
0:40 اینک فرشتگان به استقبال ما آمده و به ما تبریک می‌گویند.
0:43 سپس تحفهٔ مهمان را برای ما می‌آورند.
0:46 و آن عبارت است از افزونهٔ جگر ماهی،
0:49 که قطعهٔ کوچکی است
0:52 چسبیده به بالای جگر.
0:55 و آن لذیذترین بخش ماهی است.
0:58 و این نخستین غذایی است که در بهشت می‌خوریم.
1:01 و این ماهی از بهشت است.
1:04 و افزونهٔ جگرش برای همهٔ اهل بهشت کفایت می‌کند.
1:08 پس چون این وعده را تناول کنیم،
1:12 و شکم‌هایمان با این غذای پاکیزه سرحال شود،
1:15 پس از آن گاوِ نری برای ما ذبح می‌شود که
1:18 در حاشیه‌های بهشت می‌چرد.
1:21 سپس چنان‌که بهترین شکل میزبانی و بزرگواری است، برای ما آورده می‌شود.
1:24 ...
1:27 پس از آن از آن می‌خوریم و بر آن می‌نوشیم،
1:30 از آب سلسبیل.
1:33 و آوایی زیبا می‌شنویم که جان‌هایمان از آن به وجد می‌آید:
1:36 «بخورید و بنوشید گوارا باد،
1:39 «بما أسلفتم فی الأیام الخالیة» — به‌سبب آنچه در روزهای گذشته پیش‌فرستادید
1:42 بله، ای اصحاب بهشت!
1:45 «از هر غذای لذیذی بخورید،
1:48 و از هر نوشیدنی گوارایی بنوشید،
1:51 گوارایی کامل و تمام،
1:54 بی‌هیچ تیرگی و آزاری.»
1:57 و این پاداش شماست،
2:00 به سبب آنچه در روزگار فانی دنیا پیش فرستاده‌اید،
2:03 از کارهای شایسته،
2:06 از نماز و روزه و صدقه،
2:09 و حج و عمره،
2:12 و نیکی به خلق.
2:15 پس الله این اعمال را سبب ورود به بهشت قرار داده است،
2:18 و مایهٔ نعمت‌های آن،
2:21 و ریشهٔ سعادت آن.
2:25 ای اهل بهشت!
2:28 شما از تشنگی نمی‌نوشید،
2:32 که پس از آن هرگز تشنه نمی‌شوید.
2:35 و همچنین از گرسنگی نمی‌خورید،
2:38 بلکه لذت‌هایی پی‌درپی است
2:41 و شهوات پیاپی،
2:44 بی‌گناه و بی‌سرزنش.
2:47 آیا الله تعالی نفرموده است:
2:50 «که برای تو این است که در آن گرسنه نمی‌شوی،
2:53 و برهنه نمی‌مانی،
2:56 و در آن تشنه و آفتاب‌زده نمی‌شوی.»
2:59 یکی از ما در بهشت پرنده‌ای را می‌بیند
3:02 و بی‌آنکه گرسنه باشد، میل آن را می‌کند،
3:05 پس آن پرنده کبابشده نزد او می‌آید،
3:08 در بهترین و لذیذترین حالت،
3:11 بر طبقی از طلا.
3:14 و پرندگان بهشت، ای برادران ایمان،
3:17 همچون شتران بختی‌اند،
3:20 که گردنی بلند دارند،
3:23 و در درختان بهشت می‌چرند،
3:26 و برای هرکس که از آنها بخورد گوارا هستند.
3:30 و در بهشت درخت سدر است،
3:33 که بی‌شک آن را می‌شناسید.
3:36 در دنیا خارش بسیار دارد،
3:39 اما در بهشت، چنان‌که الله تعالی درباره‌اش فرموده،
3:42 «در میان درخت سدری بی‌خار،
3:45 که خارش زدوده و برداشته شده،
3:48 و به جای هر خاری،
3:51 میوه‌ای از میوه‌های بهشت قرار داده شده است.»
3:54 میوه‌اش از کوزه‌های بزرگ عظیم‌تر است.
3:57 و ما در بهشت «طلح منضود» داریم،
4:00 و آن موز است،
4:03 که برخی از آن بر برخی دیگر چیده شده،
4:06 به شکلی منظم،
4:09 از بالا تا پایین آن،
4:12 تا آنجا که به سختی تنهٔ درخت دیده می‌شود.
4:16 و در آنجا از هر میوه‌ای نیز داریم،
4:19 که در شکل و رنگ شبیه‌اند،
4:22 اما در دنیا در طعم و مزه اختلاف دارند،
4:25 چنان‌که الله تعالی به ما خبر داده است:
4:28 «هرگاه از میوه‌ای از آن روزی داده شوند،
4:31 از میوهٔ روزی،
4:34 «قالوا هذا الذی رزقنا من قبل» — گفتند: این همان است که پیش‌ازاین به ما روزی داده شده بود
4:37 یعنی در دنیا.»
4:40 الله تعالی فرموده: «و به آن‌ها همانند داده شود،
4:43 همانند،
4:45 که برخی از آن‌ها در شکل و رنگ به برخی دیگر شبیه‌اند،
4:48 و در طعم اختلاف دارند.»
4:51 و ما در بهشت خرمای عجوه داریم،
4:54 و عجوه از خرمای بهشت است،
4:57 اما این خرما چون
5:00 از بهشت به دنیا فرود آمد،
5:03 رنگ و طعمش دگرگون شد،
5:06 همان‌گونه که حجرالأسود و رکن یمانی دگرگون شدند،
5:09 هنگامی که از بهشت فرود آمدند،
5:12 پس الله نورشان را محو کرد و دگرگون شدند.
5:16 ای یاران من
5:19 میوه‌ای که آرزویش را داریم
5:22 پس [آن] قطع‌شده از ما نیست
5:25 در هر وقتی از اوقات
5:28 همان‌گونه که در دنیا قطع می‌شود
5:31 میوه‌ی تابستان در زمستان
5:34 میوه‌ی زمستان در تابستان
5:37 و ممنوع هم نیست.
5:40 همان‌گونه که دنیا از تمام‌شدن آن باز می‌ماند
5:43 بسیاری از کسانی که آن را می‌خواستند
5:47 یا به‌سبب گرانی بهای آن
5:50 اما آن در بهشت است، هرگاه یکی از ما آن را بخواهد.
5:53 در دهانش افتاد
5:56 یا به او نزدیک شد تا آن را با دستش بگیرد
5:59 و از میوه‌هایش ایستاده می‌خوریم
6:02 و نشسته و پهلو به پهلو (تکیه‌داده)
6:05 و به هر حال، ما می‌خواهیم
6:08 آیا الله سبحانه و تعالی نفرموده است
6:11 میوه‌هایش (از شاخه‌های) نزدیک (و در دسترس) است
6:14 و (الله) به بنده مؤمن فرود می‌آید
6:17 تا هرچه بخواهد از آن بچیند
6:21 و ما در بهشت نیز نخل و انگور و انار داریم.
6:24 و اگرچه این (میوه) از میوه‌های بهشت است
6:27 اما الله تعالی آن را ویژه گردانید
6:30 به یادکرد (آن) ستایشی از آن و گرامی‌داشتی برای آن
6:33 و برای ما از هر میوه‌ای دو جفت است
6:36 کدام دو گروه؟
6:39 هر نوعی لذت و رنگی ویژه خود دارد
6:42 برای نوع دیگر نیست
6:45 خوشه‌ی واحدِ آن
6:48 برای همهٔ اهل دنیا غذا کافی است
6:51 و بدانید ای برادرانم، همچنین
6:54 همچنین اهل بهشت گرسنه نمی‌شوند.
6:57 و در آن (بهشت) نیز هرگز سیر نمی‌شوند.
7:00 و میوه‌اش همیشگی است و سایه‌اش نیز.
7:03 مطمئن باشید (هرگز) در آن سیر نخواهید شد.
7:06 و سیری زیان‌بار و سنگین است.
7:10 هرچه خوردید
7:13 جای خوردن هم باقی خواهد ماند.
7:16 و زیرا که هرگاه سیر شدید
7:19 لذّت خوراک پس از آن قطع خواهد شد.
7:22 از شما، و زمانی از فترت (سستی و وقفه)
7:25 و در بهشت هیچ‌گونه قطع لذت (پایان‌یافتن لذت‌ها) نیست.
7:28 آنچه خوردید، از راه (بیرون) خارج خواهد شد.
7:31 عرق و تعریق (از نظر بو) همچون بوی مشک است.
7:34 و جای (فضا) در شکم باقی می‌ماند.
7:37 بیشتر لذت ببرید
7:40 بدون قطع یا وقفه
7:43 یا بیماری یا درد
7:47 و نوشیدنی ما در بهشت از پاکیزه‌ترین (نوشیدنی‌ها) است.
7:50 و از نوشیدنی‌ها آنچه (از آن) گوارا‌تر و لذیذ‌تر است.
7:53 از شراب مُهر‌شده (رحیقٌ مختوم)
7:56 هیچ چیزی که از لذتش بکاهد، در آن داخل نمی‌شود.
7:59 یا طعم آن را فاسد کند
8:02 پایان آن مُشک است؛ یعنی آخر آن (چنین است).
8:05 معمولاً آن (خون) ریخته می‌شود، همان مشک است
8:08 و کاسه‌ها (فنجان‌ها) را میان خود دست به دست می‌گردانیم
8:11 و در میان ما جام‌های شراب دست به دست می‌گردد
8:14 شراب بهشت مانند شراب دنیا نیست.
8:17 و در هیچ وجهی به آن شباهت نداشته باشد
8:20 رنگ سفید از بهترین رنگ‌هاست.
8:24 و طعم، لذّتی برای نوشندگان است.
8:28 هیچ تأثیری بر عقل ندارد
8:31 در آن لغو و بیهوده‌گویی‌ای نیست
8:34 نمی‌برد عقل را
8:36 و گناهی بر من نیست برای کسی که از آن می‌نوشد
8:39 و این جام‌ها پی‌درپی پُر شده‌اند
8:42 همان‌گونه که الله سبحانه و تعالی از او نقل کرده است
8:45 در کتاب کریمش فرمود:
8:48 و جامی لبریز
8:51 یکی از ما از اهل بهشت آرزوی نوشیدنی (شرابه) را دارد
8:54 از شراب بهشت
8:57 ابریق [آب‌ریز] به او می‌رسد تا اینکه در دستش قرار می‌گیرد.
9:00 و از آن می‌نوشد
9:02 سپس آبریق به جای خود بازمی‌گردد
9:06 و در اوقات دیگر
9:09 نوجوانان همیشه‌جوان بر آنان گردش می‌کنند
9:12 با جام‌ها و آفتابه‌ها و پیاله‌ها
9:15 از نوشیدنی‌هایی که در آن است، از شراب بهشت
9:18 آنچه آرزو می‌کنند
9:20 و الله راست فرمود، آنجا که می‌فرماید:
9:23 «إن الأبرار یشربون من کأس» — بی‌تردید نیکوکاران از جامی می‌نوشند
9:27 مزاجش کافور بود
9:30 از آن‌جا که بندگان الله از آن می‌نوشند
9:33 آن را به اندازه‌ای دقیق و معین مقدّر می‌کنند.
9:36 و شما ای اهل بهشت، (زینت داده می‌شوید / شاد می‌شوید)
9:39 در آن به انواع حُلل (جامه‌های فاخر)
9:42 گاهی با دستبندهایی از نقره
9:45 و گاهی با دستبندهایی از طلا
9:48 و گاهی با دستبندهایی از مروارید
9:51 و گاهی با طلای مرصّع به مروارید
9:54 و گاهی برای آنان محاسم را جمع می‌کند
9:57 و گاهی حساب‌ها را برای آنان گرد می‌آورد
10:00 آنان دست‌بندهایی از طلا می‌پوشند
10:03 و دستبندهایی از نقره
10:06 و دستبندهایی از مروارید، در یک زمان
10:09 و این زیورآلات
10:12 نور شدیدی دارد
10:15 اگر مردی از اهل بهشت آشکار شود (یا: نگاه کند)
10:18 اساوره (سواران) آشکار شدند
10:21 نور خورشید را محو می‌کند
10:26 و زیور (حلیه) از شما به آن‌جا می‌رسد
10:29 آن‌جا که وضوی شما می‌رسد
10:32 پس هر که وضو را کامل انجام دهد
10:35 زیورش در بهشت رساتر (کامل‌تر) خواهد بود
10:38 و بر سرهای شما تاج‌هایی است
10:41 از تاج‌های بهشت
10:44 و در تاجی که (بر سر دارید) یاقوت
10:47 یاقوتی که در آن است از دنیا و آنچه در آن است بهتر است
10:50 و آنچه در آن است
10:54 و در حالی که ما در این نعمت هستیم
10:57 ناگهان گروهی از میان ما برمی‌خیزند
11:00 پس دو پدر و مادرشان را دو حلّه می‌پوشانند
11:03 از برترین (نفیس‌ترین) حلّه‌ها
11:06 که دنیا برای آن‌ها برپا نمی‌شود
11:09 پس آن دو می‌گویند: این حلّه‌ها به چه سبب به ما پوشانده شده است؟
11:12 این حلّه‌ها
11:15 پس به آن دو گفته می‌شود: به سبب فرزندتان
11:19 «برای قرآن»
11:23 پس از دستمال‌های اهل بهشت در شگفت می‌مانند
11:26 که آن‌ها را به کار می‌برند، سپس دور می‌افکنند
11:29 و به آن‌ها اهمیتی نمی‌دهند
11:32 این دستمال‌ها در بهشت
11:35 از ابریشم فاخر دنیا بهتر است
11:38 و از ابزارهای زینت در بهشت
11:41 شانه‌ها و بخورسوزها
11:44 برای ما در آن‌جا شانه‌هایی از طلا و نقره است
11:47 تا موهای خود را با آن شانه کنیم
11:50 و اگرچه ژولیده و کثیف نمی‌شوند
11:53 و با چوب عود خوشبو بخور می‌دهیم
11:57 با این‌که بوهای مشک
12:00 از بدن‌های ما بر می‌خیزد
12:03 و بخورسوزهای ما که در آن‌ها اخگر گذاشته می‌شود
12:06 برای بخور از الوّه (عود)
12:09 که همان عود هندی است
12:12 همه‌ی این‌ها از جنس نعمتی است
12:15 که در دنیا آن را می‌دیدیم
12:19 ای مشتاق!
12:22 این بهشت توست از درون
12:25 مانندی برای آن نیست
12:28 این سرای نعمت مطلق است
12:31 که هیچ قیدی بر هیچ کس در آن نیست
12:34 «فیها ما تشتهیه الأنفس» — در آن است آنچه جان‌ها بدان میل دارند
12:37 و چشم‌ها از آن لذّت می‌برند
12:40 و آن جاودانگی همیشگی است
12:43 و بقایی که پایانی ندارد
12:46 برای سرای بقا عمل کن
12:50 رضوان خازن آن است
12:53 جبرئیل (جار) احمد و الرحمن بنّای آن است
12:56 زمینی که طلا دارد
12:59 و مشک گِل آن است
13:02 و زعفران گیاهی است که در آن می‌روید
13:05 هر که سرای (بهشت) فردوس را بخرد
13:08 آن را آباد می‌کند
13:11 با رکعتی در تاریکی شب که آن را پنهان می‌دارد
13:14 و گرسنگی بینوایی را با سیر کردنش برطرف کند
13:17 در روز قحطی
13:20 که گرانی در آن فراگیر است
13:24 نفس در دنیا طمع می‌ورزد، در حالی که می‌داند
13:27 که رهایی از آن
13:30 ترک آنچه در آن است
13:33 اموالمان را برای وارثان گرد می‌آوریم
13:36 و خانه‌هایمان را برای ویرانی روزگار می‌سازیم
13:39 برای انسان پس از مرگ خانه‌ای نیست که در آن سکونت کند
13:42 جز آنچه پیش از مرگ آن را می‌سازد
13:45 پس هر که آن را با خیر بسازد
13:48 مسکنش پاکیزه شود
13:51 و هر که آن را با شر بسازد
13:54 سازنده‌اش نومید گردد
13:57 پس اصول تقوا را بکاشت
14:00 تا زمانی که توانایی داری
14:03 و بدان که پس از مرگ به آن خواهی رسید
14:06 فردا میوه‌ها را می‌چینی
14:10 نه بیهودگی در آن است و نه کدورت به آن راه می‌یابد
14:13 چه کرامت‌هایی است آن‌ها!
14:16 هنگامی که به دست آیند
14:19 و چه جان‌هایی است آن‌ها!
14:22 که به زودی در خود جای خواهند داد
14:26 خدایا، ما از تو بهشت و نعمت‌هایش را می‌خواهیم
14:29 و از تو فردوس برین را می‌خواهیم
14:32 بی‌حساب و بی‌عذاب
14:35 بارالها، اجابت فرما
14:38 و سخن این سفر ادامه دارد
14:42 این بهشت است