از مجموعهٔ این همان بهشت است (مجموعه کامل شد) · درس 14 از 16

بهشت است | قسمت (13) | شرح ابن قیم از بهشت

◉ 881 بازدید ⏱ 16:33 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:05 آن بهشت است.
0:08 توصیف ابن قیّم از بهشت
0:24 الحمد لله رب العالمین
0:26 و درود و سلام بر پیامبرمان محمد (ﷺ)،
0:29 و بر خاندان و همهٔ یارانش.
0:33 اما بعد.
0:34 ابن قیّم (رحمه‌الله) در توصیف بهشت می‌گوید:
0:38 چگونه می‌توان اندازهٔ سرایی را دریافت که الله آن را با دست خود بنا کرده است،
0:43 و آن را جایگاه دوستانش قرار داده،
0:45 و از رحمت و کرامت و خشنودی خود آن را لبریز ساخته است؟
0:50 و نعمت‌های آن را «رستگاری بزرگ» توصیف کرده،
0:53 و با «فرمانروایی بزرگ» آن را مالک شده است،
0:55 و همهٔ خوبی‌ها را با تمام جزئیاتش در آن به امانت نهاده،
0:59 و آن را از هر عیب و آفت و کاستی پاک گردانیده است.
1:03 اگر دربارهٔ زمین و خاک آن بپرسی،
1:06 پس آن مُشک و زعفران است.
1:09 و اگر دربارهٔ سقف آن بپرسی، پس آن عرش رحمان است.
1:13 و اگر دربارهٔ کف‌پوش آن بپرسی، پس آن مُشک خالص است.
1:17 و اگر دربارهٔ سنگریزه‌های آن بپرسی، پس آن مروارید و گوهر است.
1:22 و اگر دربارهٔ ساختمان آن بپرسی، پس خشتی از نقره و خشتی از طلاست.
1:29 و اگر دربارهٔ درختانش بپرسی، هیچ درختی در آن نیست مگر آنکه تنه‌اش از طلا و نقره است،
1:36 نه از هیزم و چوب.
1:39 و اگر دربارهٔ میوهٔ آن بپرسی:
1:41 مانند خوشه‌های بزرگ (انگور) است،
1:43 نرم‌تر از کره،
1:45 و شیرین‌تر از عسل.
1:47 و اگر دربارهٔ برگ‌هایش بپرسی:
1:49 زیباترین چیزی است که از پارچه‌های نازک حُلّه‌ها بتوان دید.
1:53 و اگر دربارهٔ رودهایش بپرسی:
1:55 رودهایی از آبی که هرگز بدبو نمی‌شود،
1:58 و رودهایی از شیر
2:00 که طعمش دگرگون نمی‌شود،
2:02 و رودهایی از شرابِ لذّت‌بخش
2:04 برای نوشندگان،
2:06 و رودهایی از عسل
2:08 تصفیه‌شده.
2:10 و اگر دربارهٔ خوراکشان بپرسی:
2:12 میوه‌هایی از آنچه برمی‌گزینند،
2:14 و گوشت پرندگان
2:16 از آنچه اشتها دارند.
2:18 و اگر دربارهٔ نوشیدنی‌شان بپرسی:
2:20 تسنیم و زنجبیل
2:22 و کافور است.
2:24 و اگر دربارهٔ ظرف‌هایشان بپرسی:
2:26 ظروف طلا
2:28 و نقره‌ای که در شفافیت
2:30 مانند شیشه‌هاست.
2:32 و اگر دربارهٔ پهنای درهایش بپرسی:
2:34 میان دو لنگهٔ آن
2:36 به اندازهٔ مسیر چهل سال است،
2:38 و (با این حال) خواهد آمد
2:40 بر آن روزی که
2:42 از شدّت ازدحام پر خواهد بود.
2:44 و اگر دربارهٔ به‌صدا درآمدن
2:46 بادها در میان درختانش بپرسی:
2:48 پس آنها به‌شدت به نوا درمی‌آیند،
2:50 به گونه‌ای که شنونده را به وجد می‌آورند.
2:52 و اگر دربارهٔ سایهٔ آن بپرسی:
2:54 پس در آن یک درخت است
2:56 که سوارِ تیزرو و شتاب‌کننده
2:58 در سایهٔ آن صد سال راه می‌رود
3:00 و آن را نمی‌پیماید.
3:02 و اگر دربارهٔ وسعت آن بپرسی:
3:04 پس کم‌ارزش‌ترین اهل آن
3:06 در فرمانروایی و تخت‌ها
3:08 و کاخ‌ها و باغ‌هایش
3:10 ...
3:12 به اندازهٔ هزار سال راه می‌رود.
3:14 و اگر دربارهٔ
3:17 خیمه‌ها و گنبدهایش بپرسی:
3:19 پس خیمهٔ یگانه
3:21 از مرواریدی توخالی است،
3:23 طولش شصت مایل است،
3:25 از آن خیمه‌ها.
3:27 و اگر دربارهٔ بالاخانه‌هایش بپرسی:
3:29 پس آنها غرفه‌هایی است که بر فراز آن
3:31 غرفه‌های ساخته‌شده‌ای است،
3:33 که از زیر آنها
3:35 رودها جاری است.
3:37 و اگر دربارهٔ بلندی آن بپرسی:
3:39 پس به ستارهٔ درخشانی بنگر
3:41 که در افق، طالع یا غارب است،
3:43 که به دشواری
3:45 چشم‌ها به آن می‌رسد.
3:47 و اگر دربارهٔ پوشش اهلش بپرسی:
3:49 آن حریر و طلاست.
3:51 و اگر دربارهٔ فرش‌هایشان بپرسی:
3:53 پس آستردهای آنها
3:55 از ابریشم ستبر (استبرق) است،
3:57 گسترده در بلندترین
3:59 درجات.
4:01 و اگر دربارهٔ تخت‌های آرامشان بپرسی:
4:03 پس آنها تخت‌هایی است که بر آنها
4:05 اتاق‌های حجله‌ای است که با
4:07 دکمه‌های طلا بسته شده است،
4:09 پس برای آن هیچ شکاف و
4:11 هیچ فاصلی نیست.
4:13 و اگر دربارهٔ چهره‌های اهلش بپرسی
4:15 و زیبایی ایشان، پس بر (چیزی) …
4:17 صورت ماه
4:19 و اگر پرسیدی از دندان‌هایشان،
4:21 پس (دندان‌هایشان) مانند سی و دو
4:23 (دندان) بر صورت (ماه کامل)
4:25 و اگر پرسیدی از پدر بشر (آدم)،
4:27 و اگر پرسیدی از سخن گفتنشان،
4:29 پس آواز همسرانشان است
4:31 از حورالعین،
4:33 و برتر از آن
4:35 شنیدن آوای فرشتگان
4:37 و پیامبران
4:39 و برتر از آن دو،
4:41 خطاب پروردگار جهانیان است.
4:43 و اگر پرسیدی از مرکب‌هایشان،
4:45 که بر آن (به دیدار یکدیگر) می‌روند،
4:47 پس (آن مرکب‌ها) شترانِ نجیب‌اند
4:49 از آنچه الله بخواهد،
4:51 (که) ایشان را به هر جا که بخواهند می‌برد.
4:53 و اگر پرسیدی از
4:55 زیورها و نشان‌هایشان،
4:57 پس دستبندهای طلا و مروارید است
4:59 بر سرها،
5:01 (و) تاج‌ها (ی) جامه‌هایشان.
5:03 و اگر پرسیدی از نوجوانانشان،
5:06 پس (آنان) پسرانی جاودانه‌اند،
5:08 گویی ایشان مرواریدِ پنهان‌اند.
5:10 و اگر پرسیدی از
5:12 عروسان و همسرانشان،
5:14 پس آنان دختران برآمده‌سینه و همسن و سال‌اند،
5:16 که (نشانه‌های) جریان
5:18 در اعضای بدنشان،
5:20 رشد جوانی است.
5:22 پس برای (گونه‌های) گل سرخ و سیب است
5:24 آنچه گونه‌ها پوشیده‌اند،
5:26 و برای انار است
5:28 آنچه سینه‌ها در بر دارند،
5:30 و مروارید نظم‌یافته
5:32 آنچه دهان‌ها در خود دارند،
5:34 و برای نرمی و لطافت است
5:36 آنچه کمرها بر آن می‌چرخند.
5:38 خورشید جاری است
5:40 در زیبایی‌های چهره‌اش
5:42 هنگامی که آشکار شود،
5:44 و برق می‌درخشد
5:46 از میان دندان‌هایش
5:48 هنگامی که لبخند زند.
5:50 هنگامی که با محبوبش روبه‌رو شود،
5:52 پس هر چه خواهی بگو
5:54 در روبه‌رو شدن دو نور (خورشید و ماه)،
5:56 و هنگامی که با او سخن گوید،
5:58 پس گمانت چیست
6:00 درباره‌ی گفتگوی دو دلداده؟
6:02 و اگر او را در آغوش گیرد،
6:04 پس گمانت چیست
6:06 درباره‌ی در آغوش گرفتن دو شاخه؟
6:08 او چهره‌اش را
6:10 در گونه‌ی او می‌بیند،
6:12 همان‌گونه که (چهره را) در آینه می‌بیند
6:14 که آن را صیقل داده باشد (صیقل‌گر)،
6:16 و مغز استخوانش را می‌بیند
6:18 از پشت گوشت (بدنش)،
6:20 و پوستش آن را نمی‌پوشاند،
6:22 و نه استخوانش،
6:24 و نه حلّه‌اش.
6:26 اگر (حورالعین) به دنیا نگاه کند،
6:28 میان زمین
6:30 و آسمان را از بوی خوش پر خواهد کرد،
6:32 و دهان‌های آفریدگان را به گفتن
6:34 تهلیل (لا اله الا الله)،
6:36 و تکبیر و تسبیح به سخن خواهد آورد؛
6:38 و (اگر نگاه کند) برای او آراسته خواهد شد
6:40 آنچه میان مشرق و مغرب است،
6:42 و هر چشمی از دیدن غیر او بسته خواهد شد،
6:44 هر چشمی،
6:46 و نور خورشید را محو خواهد کرد
6:48 همان‌گونه که خورشید
6:50 نور ستارگان را محو می‌کند،
6:52 و هر که بر پشت زمین باشد، ایمن خواهد شد
6:54 به الله زنده‌ی پاینده،
6:56 و روسری‌اش
6:59 بر سرش،
7:01 از دنیا و آنچه در آن است بهتر است،
7:03 و نصیب او (از بهشت)
7:05 که به آن از همه‌ی
7:07 آرزوهای خود (بیشتر) خوشحال است،
7:09 با گذشت دوران‌های طولانی،
7:11 جز زیبایی و نیکویی
7:13 و جمال نمی‌افزاید،
7:15 و با گذشت زمان طولانی
7:17 جز محبت و پیوند نمی‌افزاید.
7:21 پاک از حَبَل و زایمان،
7:23 و حیض و نفاس،
7:25 پاک از آب بینی
7:27 و تف،
7:29 و ادرار و مدفوع،
7:31 و سایر پلیدی‌ها.
7:33 جوانی‌اش فانی نمی‌شود،
7:35 و جامه‌اش کهنه نمی‌گردد،
7:37 و کهنه نمی‌شود
7:39 جامه‌ی زیبایی‌اش.
7:41 و از وصال نیکوی او هرگز سیر نمی‌شود
7:43 چشم خود را (فقط) بر شوهرش محدود کرده است
7:45 (و جز او کسی را نمی‌خواهد)
7:47 پس به هیچ‌کس جز او چشم نمی‌دوزد
7:49 (برابر)
7:51 و او نیز نگاهش را تنها بر او محدود کرده است
7:53 پس او نهایت آرزو و خواسته‌ی اوست
7:55 و هوای نفسش
7:57 اگر به او نگاه کند، شادمان می‌شود
7:59 و اگر او را به طاعت خویش فرمان دهد
8:01 فرمانبرداری می‌کند
8:03 و اگر (شوهر) از او دور شود، (زن) خویشتن را حفظ می‌کند
8:05 و او (شوهر) با اوست
8:07 در نهایت آرامش و امنیت
8:09 این (وصف زنان بهشتی است)
8:11 و پیش از او، نه انسی او را لمس کرده و
8:13 نه جنّی
8:15 هر گاه (مرد) به او نگاه کند
8:17 دلش را سرور می‌آکند
8:19 و هر سخنی که بگوید
8:21 گوشش را پر می‌کند
8:23 (از سخنانی همچون) مرواریدِ به‌رشته‌کشیده
8:25 و پراکنده
8:27 و چون آشکار شود
8:29 قصر و اتاق را از نور پر می‌کند
8:31 و اگر از سن (و سال) او بپرسی
8:34 پس همسالانی هستند
8:36 در میانه‌ی سنّ جوانی
8:38 و اگر از زیبایی (چهره‌اش) بپرسی
8:40 پس آیا خورشید و ماه را دیده‌ای؟
8:42 و اگر از سیاهی چشم‌ها بپرسی
8:44 پس بهترین سیاهی است
8:46 در سفیدیِ بسیار پاک
8:48 در (چشمانی) زیباترین حورالعین
8:50 و اگر از اندام (قامت) بپرسی
8:52 آیا تاکنون
8:54 زیباترین شاخه‌ها را دیده‌ای؟
8:56 و اگر از سینه‌ها بپرسی
8:58 پس آنان دختران نوخاسته‌اند
9:00 که سینه‌هایشان همچون لطیف‌ترین
9:02 انار است
9:04 و اگر از رنگ (پوست) بپرسی
9:06 پس گویی یاقوت است
9:08 و مرجان
9:10 و اگر از نیکویی اخلاق بپرسی
9:12 پس آنان زنان نیکوکار و
9:14 زیبارویانند
9:16 که برای آنان
9:18 نیکویی (ظاهر) و احسان (باطن) جمع شده است
9:20 پس زیبایی درون
9:22 و ظاهر را به آنان داده‌اند
9:24 آنان مایه‌ی شادی جان‌ها
9:26 و روشنی چشم‌ها هستند
9:28 و اگر از نیکویی معاشرت و
9:30 لذّت آنچه آنجاست بپرسی
9:32 پس آنان (زنان) عاشق‌پیشه و محبوب شوهران
9:34 هستند
9:36 با لطافت (و ظرافت) همسران هم‌سن
9:38 که با روح درمی‌آمیزند
9:40 به هر نوع امتزاجی
9:42 پس گمان تو درباره‌ی زنی چیست
9:44 که چون به روی شوهرش بخندد
9:46 بهشت را از خنده‌اش روشن می‌کند
9:48 و چون از کاخی به کاخی دیگر منتقل شود
9:50 (و آن را ببینی)
9:52 می‌گویی: این خورشید است
9:54 که در برج‌های فلک خود در حرکت است
9:56 و چون با شوهرش گفتگو کند
9:58 چه نیکوست آن گفتگو
10:00 و اگر با او در آغوش گیرد
10:02 چه لذّتی دارد آن در آغوش کشیدن و پهلو به پهلو شدن
10:04 و اگر به او آرامش دهد
10:06 چه لذّتی دارد آن
10:08 آغوش و نزدیکی
10:10 و اگر بخواند
10:12 چه لذّتی برای دیدگان و گوش‌هاست
10:14 و
10:16 اگر انس گیرد و (شوهر را) بهره‌مند سازد
10:18 چه دوست‌داشتنی است آن
10:20 همدمی و بهره‌مندی
10:22 و اگر (شوهر را) ببوسد
10:24 هیچ چیزی به او خوشایندتر نیست
10:26 از آن بوسه
10:28 و اگر (چیزی) بدهد
10:30 هیچ چیز لذیذتر و پاکیزه‌تر نیست
10:32 از آن بخشش
10:34 این (وصف زنان بهشتی بود)
10:37 و اگر از روز مزید و
10:39 دیدار خداوند عزیز و حمید بپرسی
10:41 و دیدن چهره‌ی او
10:43 که از تمثیل (شباهت به مخلوقات) منزّه است
10:45 و تشبیه (به مخلوقات)
10:47 همان‌گونه که خورشید را در وقت ظهر می‌بینی
10:49 و ماه را در شب بدر
10:51 چنان‌که از
10:53 پیامبر راستگو و تصدیق‌شده، این خبر (به‌طور) متواتر نقل شده است
10:55 و این (روایت) موجود است
10:57 در صحاح و سنن
10:59 و مسانید
11:01 و (روایت) جریر و صهیب
11:03 و انس و ابو هریره
11:05 و ابو موسی و ابو سعید
11:07 پس گوش فرا دهید
11:09 روزی که منادی ندا می‌دهد
11:11 ای اهل بهشت
11:13 همانا پروردگارتان
11:15 تبارک و تعالی شما را به زیارت فرا می‌خواند
11:17 پس بشتابید به سوی
11:19 دیدارش
11:21 آنان می‌گویند: شنیدیم
11:23 و اطاعت می‌کنیم
11:25 و برای زیارت شتابان برمی‌خیزند
11:27 ناگهان شترانِ تیزرو
11:29 برای آنان آماده شده‌اند
11:31 و بر پشت آنها قرار می‌گیرند
11:33 با شتاب
11:35 تا آنگاه که به وادی
11:37 گشاده‌ای که
11:39 برای آنان وعده‌گاه قرار داده شده، می‌رسند
11:41 و در آنجا گرد می‌آیند
11:43 و از آنان هیچ‌کس
11:45 باقی نمی‌ماند
11:47 پروردگار تبارک و تعالی فرمان می‌دهد
11:49 که کرسی‌اش نهاده شود، و در آنجا برپا می‌گردد
11:51 سپس برای آنان برپا می‌شود
11:53 منبرهایی از نور
11:55 و منبرهایی از مروارید
11:57 و منبرهایی از زبرجد
11:59 و منبرهایی از طلا
12:01 و منبرهایی از نقره
12:03 و فروترین آنان می‌نشیند
12:05 و از اینکه در میان ایشان کسی باشد که
12:07 بر تپه‌های مُشک
12:09 برتری یابد، دوری می‌جویند
12:11 و نمی‌پندارند که صاحبان کرسی‌ها
12:13 در عطایا بر آنان برتری دارند
12:15 تا آنگاه که
12:17 مجلس‌هایشان برای آنان آرام گرفته،
12:19 و جایگاه‌هایشان بر آنان مطمئن شود
12:21 منادی ندا می‌دهد
12:23 ای اهل بهشت
12:25 همانا برای شما نزد الله
12:27 وعده‌ای است که می‌خواهد
12:29 آن را برای شما عملی سازد
12:31 می‌گویند: آن چیست؟
12:33 آیا رویمان را سفید نکرده،
12:35 و ترازوها را سنگین نساخته،
12:37 و ما را به بهشت وارد نکرده،
12:39 و از
12:41 آتش دور نساخته است؟
12:43 در همان حال که چنین‌اند،
12:45 ناگهان نوری برایشان درخشید
12:47 که بهشت با آن روشن شد
12:49 پس سرهایشان را بلند کردند
12:51 و ناگهان آن جبار، جل‌جلاله،
12:53 از بالای سرشان بر آنان مُشرف گشته است
12:55 و فرمود: ای اهل بهشت
12:57 سلام بر شما باد
12:59 پس این درود را پاسخ نمی‌دهند
13:01 مگر با بهترین
13:03 از گفته‌هایشان
13:05 بارالها، تو سلامی و
13:07 سلامت از توست
13:09 تبارکت ای صاحب
13:11 جلال و اکرام
13:13 پس پروردگار تبارک و تعالی
13:15 برای آنان تجلی می‌کند
13:17 به آنان لبخند می‌زند
13:19 و می‌فرماید:
13:21 ای اهل بهشت
13:23 نخستین چیزی که
13:25 از او می‌شنوند این است:
13:27 تعالی
13:29 کجایند بندگانم که
13:31 بدون دیدن من، مرا اطاعت کردند
13:33 و مرا ندیدند؟
13:35 امروز روز افزونی است
13:37 پس بر یک سخن
13:39 واحد گرد می‌آیند
13:41 که: ما راضی شدیم،
13:43 پس از ما خشنود باش
13:45 آنگاه می‌فرماید:
13:47 ای اهل بهشت
13:49 من از شما خشنودم،
13:51 شما را در بهشتم ساکن نکردم
13:53 مگر امروز روز افزونی است
13:55 پس از من بخواهید
13:57 و بر یک سخن واحد گرد می‌آیند
13:59 ما را به دیدن رویت بنمایان
14:01 تا به تو بنگریم
14:03 پس پروردگار، جل جلاله، حجاب‌ها را برمی‌دارد
14:05 و برای آنان تجلی می‌کند
14:07 و از نورش آنان را فرا می‌گیرد
14:09 که اگر نه این بود که الله
14:11 تعالی مقدر کرده
14:13 که نسوزند،
14:15 و در آن مجلس
14:17 کسی باقی نمی‌ماند
14:20 مگر آنکه پروردگارش
14:22 با او حاضر است
14:24 تعالی — محاضره
14:26 تا آنجا که می‌گوید: ای
14:28 فلان، آیا به یاد داری
14:30 روزی را که چنین و چنان کردی؟
14:32 او را به برخی از
14:34 خیانت‌های او در دنیا یادآوری می‌کند،
14:36 پس می‌گوید: ای
14:38 پروردگارم! آیا مرا نبخشیده‌ای؟
14:40 پس می‌گوید: آری،
14:42 به آمرزش (تو)،
14:44 به این مقام و منزلت رسیده‌ای.
14:46 پس چه لذتی برای گوش‌ها (باشد) از آن محاضره!
14:48 (و) از آن گفت‌وگو (با پروردگار)،
14:50 و چه روشنی چشمی برای نیکان است با نگریستن
14:52 به سوی وجه کریم (الله)
14:54 در سرای آخرت!
14:56 و چه خواری برای بازگشتگانی است که در معامله‌ای زیان‌بار (گرفتار) شده‌اند!
14:58 (إشاره به آیه) «وجوهٌ یومئذٍ ناضرة»؛ ...
15:00 (ادامه آیه) «إلی ربّها ناظرة»؛
15:02 «و چهره‌هایی در آن روز
15:04 تابناک‌اند،
15:06 به سوی پروردگارشان می‌نگرند»؛
15:08 و «چهره‌هایی
15:10 در آن روز
15:12 درهم‌کشیده‌اند،
15:14 گمان می‌کنند که با آنان
15:16 کار کمرشکنی خواهد شد»؛
15:19 پس (ندا داده می‌شود): «بیایید به سوی بهشت‌های عدن،
15:21 که آنها
15:23 منزلگاه‌های نخستین ما هستند،
15:25 و در آن‌ها جایگاه (آرامش) است»،
15:27 «ولی ما اسیر
15:29 دشمن شدیم؛ آیا می‌بینی
15:31 که به سرزمین‌های خود
15:33 بازگردیم و سلامت بمانیم؟»
15:35 خدایا! ما
15:38 از تو بهشت و نعمت‌های آن را می‌خواهیم،
15:40 و از تو فردوس
15:42 اعلی از بهشت را می‌خواهیم،
15:44 بی‌حساب
15:46 و بی‌عذاب.
15:48 خدایا! اجابت فرما.
15:50 و این سفر را ادامه‌ای است،
15:52 که آن
15:54 بهشت است.