از مجموعهٔ این همان بهشت است (مجموعه کامل شد)
· درس 14 از 16
بهشت است | قسمت (13) | شرح ابن قیم از بهشت
صوت ترجمهشده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش میشود. متن زیر بهطور کامل ترجمه شده است.
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:05
آن بهشت است.
0:08
توصیف ابن قیّم از بهشت
0:24
الحمد لله رب العالمین
0:26
و درود و سلام بر پیامبرمان محمد (ﷺ)،
0:29
و بر خاندان و همهٔ یارانش.
0:33
اما بعد.
0:34
ابن قیّم (رحمهالله) در توصیف بهشت میگوید:
0:38
چگونه میتوان اندازهٔ سرایی را دریافت که الله آن را با دست خود بنا کرده است،
0:43
و آن را جایگاه دوستانش قرار داده،
0:45
و از رحمت و کرامت و خشنودی خود آن را لبریز ساخته است؟
0:50
و نعمتهای آن را «رستگاری بزرگ» توصیف کرده،
0:53
و با «فرمانروایی بزرگ» آن را مالک شده است،
0:55
و همهٔ خوبیها را با تمام جزئیاتش در آن به امانت نهاده،
0:59
و آن را از هر عیب و آفت و کاستی پاک گردانیده است.
1:03
اگر دربارهٔ زمین و خاک آن بپرسی،
1:06
پس آن مُشک و زعفران است.
1:09
و اگر دربارهٔ سقف آن بپرسی، پس آن عرش رحمان است.
1:13
و اگر دربارهٔ کفپوش آن بپرسی، پس آن مُشک خالص است.
1:17
و اگر دربارهٔ سنگریزههای آن بپرسی، پس آن مروارید و گوهر است.
1:22
و اگر دربارهٔ ساختمان آن بپرسی، پس خشتی از نقره و خشتی از طلاست.
1:29
و اگر دربارهٔ درختانش بپرسی، هیچ درختی در آن نیست مگر آنکه تنهاش از طلا و نقره است،
1:36
نه از هیزم و چوب.
1:39
و اگر دربارهٔ میوهٔ آن بپرسی:
1:41
مانند خوشههای بزرگ (انگور) است،
1:43
نرمتر از کره،
1:45
و شیرینتر از عسل.
1:47
و اگر دربارهٔ برگهایش بپرسی:
1:49
زیباترین چیزی است که از پارچههای نازک حُلّهها بتوان دید.
1:53
و اگر دربارهٔ رودهایش بپرسی:
1:55
رودهایی از آبی که هرگز بدبو نمیشود،
1:58
و رودهایی از شیر
2:00
که طعمش دگرگون نمیشود،
2:02
و رودهایی از شرابِ لذّتبخش
2:04
برای نوشندگان،
2:06
و رودهایی از عسل
2:08
تصفیهشده.
2:10
و اگر دربارهٔ خوراکشان بپرسی:
2:12
میوههایی از آنچه برمیگزینند،
2:14
و گوشت پرندگان
2:16
از آنچه اشتها دارند.
2:18
و اگر دربارهٔ نوشیدنیشان بپرسی:
2:20
تسنیم و زنجبیل
2:22
و کافور است.
2:24
و اگر دربارهٔ ظرفهایشان بپرسی:
2:26
ظروف طلا
2:28
و نقرهای که در شفافیت
2:30
مانند شیشههاست.
2:32
و اگر دربارهٔ پهنای درهایش بپرسی:
2:34
میان دو لنگهٔ آن
2:36
به اندازهٔ مسیر چهل سال است،
2:38
و (با این حال) خواهد آمد
2:40
بر آن روزی که
2:42
از شدّت ازدحام پر خواهد بود.
2:44
و اگر دربارهٔ بهصدا درآمدن
2:46
بادها در میان درختانش بپرسی:
2:48
پس آنها بهشدت به نوا درمیآیند،
2:50
به گونهای که شنونده را به وجد میآورند.
2:52
و اگر دربارهٔ سایهٔ آن بپرسی:
2:54
پس در آن یک درخت است
2:56
که سوارِ تیزرو و شتابکننده
2:58
در سایهٔ آن صد سال راه میرود
3:00
و آن را نمیپیماید.
3:02
و اگر دربارهٔ وسعت آن بپرسی:
3:04
پس کمارزشترین اهل آن
3:06
در فرمانروایی و تختها
3:08
و کاخها و باغهایش
3:10
...
3:12
به اندازهٔ هزار سال راه میرود.
3:14
و اگر دربارهٔ
3:17
خیمهها و گنبدهایش بپرسی:
3:19
پس خیمهٔ یگانه
3:21
از مرواریدی توخالی است،
3:23
طولش شصت مایل است،
3:25
از آن خیمهها.
3:27
و اگر دربارهٔ بالاخانههایش بپرسی:
3:29
پس آنها غرفههایی است که بر فراز آن
3:31
غرفههای ساختهشدهای است،
3:33
که از زیر آنها
3:35
رودها جاری است.
3:37
و اگر دربارهٔ بلندی آن بپرسی:
3:39
پس به ستارهٔ درخشانی بنگر
3:41
که در افق، طالع یا غارب است،
3:43
که به دشواری
3:45
چشمها به آن میرسد.
3:47
و اگر دربارهٔ پوشش اهلش بپرسی:
3:49
آن حریر و طلاست.
3:51
و اگر دربارهٔ فرشهایشان بپرسی:
3:53
پس آستردهای آنها
3:55
از ابریشم ستبر (استبرق) است،
3:57
گسترده در بلندترین
3:59
درجات.
4:01
و اگر دربارهٔ تختهای آرامشان بپرسی:
4:03
پس آنها تختهایی است که بر آنها
4:05
اتاقهای حجلهای است که با
4:07
دکمههای طلا بسته شده است،
4:09
پس برای آن هیچ شکاف و
4:11
هیچ فاصلی نیست.
4:13
و اگر دربارهٔ چهرههای اهلش بپرسی
4:15
و زیبایی ایشان، پس بر (چیزی) …
4:17
صورت ماه
4:19
و اگر پرسیدی از دندانهایشان،
4:21
پس (دندانهایشان) مانند سی و دو
4:23
(دندان) بر صورت (ماه کامل)
4:25
و اگر پرسیدی از پدر بشر (آدم)،
4:27
و اگر پرسیدی از سخن گفتنشان،
4:29
پس آواز همسرانشان است
4:31
از حورالعین،
4:33
و برتر از آن
4:35
شنیدن آوای فرشتگان
4:37
و پیامبران
4:39
و برتر از آن دو،
4:41
خطاب پروردگار جهانیان است.
4:43
و اگر پرسیدی از مرکبهایشان،
4:45
که بر آن (به دیدار یکدیگر) میروند،
4:47
پس (آن مرکبها) شترانِ نجیباند
4:49
از آنچه الله بخواهد،
4:51
(که) ایشان را به هر جا که بخواهند میبرد.
4:53
و اگر پرسیدی از
4:55
زیورها و نشانهایشان،
4:57
پس دستبندهای طلا و مروارید است
4:59
بر سرها،
5:01
(و) تاجها (ی) جامههایشان.
5:03
و اگر پرسیدی از نوجوانانشان،
5:06
پس (آنان) پسرانی جاودانهاند،
5:08
گویی ایشان مرواریدِ پنهاناند.
5:10
و اگر پرسیدی از
5:12
عروسان و همسرانشان،
5:14
پس آنان دختران برآمدهسینه و همسن و سالاند،
5:16
که (نشانههای) جریان
5:18
در اعضای بدنشان،
5:20
رشد جوانی است.
5:22
پس برای (گونههای) گل سرخ و سیب است
5:24
آنچه گونهها پوشیدهاند،
5:26
و برای انار است
5:28
آنچه سینهها در بر دارند،
5:30
و مروارید نظمیافته
5:32
آنچه دهانها در خود دارند،
5:34
و برای نرمی و لطافت است
5:36
آنچه کمرها بر آن میچرخند.
5:38
خورشید جاری است
5:40
در زیباییهای چهرهاش
5:42
هنگامی که آشکار شود،
5:44
و برق میدرخشد
5:46
از میان دندانهایش
5:48
هنگامی که لبخند زند.
5:50
هنگامی که با محبوبش روبهرو شود،
5:52
پس هر چه خواهی بگو
5:54
در روبهرو شدن دو نور (خورشید و ماه)،
5:56
و هنگامی که با او سخن گوید،
5:58
پس گمانت چیست
6:00
دربارهی گفتگوی دو دلداده؟
6:02
و اگر او را در آغوش گیرد،
6:04
پس گمانت چیست
6:06
دربارهی در آغوش گرفتن دو شاخه؟
6:08
او چهرهاش را
6:10
در گونهی او میبیند،
6:12
همانگونه که (چهره را) در آینه میبیند
6:14
که آن را صیقل داده باشد (صیقلگر)،
6:16
و مغز استخوانش را میبیند
6:18
از پشت گوشت (بدنش)،
6:20
و پوستش آن را نمیپوشاند،
6:22
و نه استخوانش،
6:24
و نه حلّهاش.
6:26
اگر (حورالعین) به دنیا نگاه کند،
6:28
میان زمین
6:30
و آسمان را از بوی خوش پر خواهد کرد،
6:32
و دهانهای آفریدگان را به گفتن
6:34
تهلیل (لا اله الا الله)،
6:36
و تکبیر و تسبیح به سخن خواهد آورد؛
6:38
و (اگر نگاه کند) برای او آراسته خواهد شد
6:40
آنچه میان مشرق و مغرب است،
6:42
و هر چشمی از دیدن غیر او بسته خواهد شد،
6:44
هر چشمی،
6:46
و نور خورشید را محو خواهد کرد
6:48
همانگونه که خورشید
6:50
نور ستارگان را محو میکند،
6:52
و هر که بر پشت زمین باشد، ایمن خواهد شد
6:54
به الله زندهی پاینده،
6:56
و روسریاش
6:59
بر سرش،
7:01
از دنیا و آنچه در آن است بهتر است،
7:03
و نصیب او (از بهشت)
7:05
که به آن از همهی
7:07
آرزوهای خود (بیشتر) خوشحال است،
7:09
با گذشت دورانهای طولانی،
7:11
جز زیبایی و نیکویی
7:13
و جمال نمیافزاید،
7:15
و با گذشت زمان طولانی
7:17
جز محبت و پیوند نمیافزاید.
7:21
پاک از حَبَل و زایمان،
7:23
و حیض و نفاس،
7:25
پاک از آب بینی
7:27
و تف،
7:29
و ادرار و مدفوع،
7:31
و سایر پلیدیها.
7:33
جوانیاش فانی نمیشود،
7:35
و جامهاش کهنه نمیگردد،
7:37
و کهنه نمیشود
7:39
جامهی زیباییاش.
7:41
و از وصال نیکوی او هرگز سیر نمیشود
7:43
چشم خود را (فقط) بر شوهرش محدود کرده است
7:45
(و جز او کسی را نمیخواهد)
7:47
پس به هیچکس جز او چشم نمیدوزد
7:49
(برابر)
7:51
و او نیز نگاهش را تنها بر او محدود کرده است
7:53
پس او نهایت آرزو و خواستهی اوست
7:55
و هوای نفسش
7:57
اگر به او نگاه کند، شادمان میشود
7:59
و اگر او را به طاعت خویش فرمان دهد
8:01
فرمانبرداری میکند
8:03
و اگر (شوهر) از او دور شود، (زن) خویشتن را حفظ میکند
8:05
و او (شوهر) با اوست
8:07
در نهایت آرامش و امنیت
8:09
این (وصف زنان بهشتی است)
8:11
و پیش از او، نه انسی او را لمس کرده و
8:13
نه جنّی
8:15
هر گاه (مرد) به او نگاه کند
8:17
دلش را سرور میآکند
8:19
و هر سخنی که بگوید
8:21
گوشش را پر میکند
8:23
(از سخنانی همچون) مرواریدِ بهرشتهکشیده
8:25
و پراکنده
8:27
و چون آشکار شود
8:29
قصر و اتاق را از نور پر میکند
8:31
و اگر از سن (و سال) او بپرسی
8:34
پس همسالانی هستند
8:36
در میانهی سنّ جوانی
8:38
و اگر از زیبایی (چهرهاش) بپرسی
8:40
پس آیا خورشید و ماه را دیدهای؟
8:42
و اگر از سیاهی چشمها بپرسی
8:44
پس بهترین سیاهی است
8:46
در سفیدیِ بسیار پاک
8:48
در (چشمانی) زیباترین حورالعین
8:50
و اگر از اندام (قامت) بپرسی
8:52
آیا تاکنون
8:54
زیباترین شاخهها را دیدهای؟
8:56
و اگر از سینهها بپرسی
8:58
پس آنان دختران نوخاستهاند
9:00
که سینههایشان همچون لطیفترین
9:02
انار است
9:04
و اگر از رنگ (پوست) بپرسی
9:06
پس گویی یاقوت است
9:08
و مرجان
9:10
و اگر از نیکویی اخلاق بپرسی
9:12
پس آنان زنان نیکوکار و
9:14
زیبارویانند
9:16
که برای آنان
9:18
نیکویی (ظاهر) و احسان (باطن) جمع شده است
9:20
پس زیبایی درون
9:22
و ظاهر را به آنان دادهاند
9:24
آنان مایهی شادی جانها
9:26
و روشنی چشمها هستند
9:28
و اگر از نیکویی معاشرت و
9:30
لذّت آنچه آنجاست بپرسی
9:32
پس آنان (زنان) عاشقپیشه و محبوب شوهران
9:34
هستند
9:36
با لطافت (و ظرافت) همسران همسن
9:38
که با روح درمیآمیزند
9:40
به هر نوع امتزاجی
9:42
پس گمان تو دربارهی زنی چیست
9:44
که چون به روی شوهرش بخندد
9:46
بهشت را از خندهاش روشن میکند
9:48
و چون از کاخی به کاخی دیگر منتقل شود
9:50
(و آن را ببینی)
9:52
میگویی: این خورشید است
9:54
که در برجهای فلک خود در حرکت است
9:56
و چون با شوهرش گفتگو کند
9:58
چه نیکوست آن گفتگو
10:00
و اگر با او در آغوش گیرد
10:02
چه لذّتی دارد آن در آغوش کشیدن و پهلو به پهلو شدن
10:04
و اگر به او آرامش دهد
10:06
چه لذّتی دارد آن
10:08
آغوش و نزدیکی
10:10
و اگر بخواند
10:12
چه لذّتی برای دیدگان و گوشهاست
10:14
و
10:16
اگر انس گیرد و (شوهر را) بهرهمند سازد
10:18
چه دوستداشتنی است آن
10:20
همدمی و بهرهمندی
10:22
و اگر (شوهر را) ببوسد
10:24
هیچ چیزی به او خوشایندتر نیست
10:26
از آن بوسه
10:28
و اگر (چیزی) بدهد
10:30
هیچ چیز لذیذتر و پاکیزهتر نیست
10:32
از آن بخشش
10:34
این (وصف زنان بهشتی بود)
10:37
و اگر از روز مزید و
10:39
دیدار خداوند عزیز و حمید بپرسی
10:41
و دیدن چهرهی او
10:43
که از تمثیل (شباهت به مخلوقات) منزّه است
10:45
و تشبیه (به مخلوقات)
10:47
همانگونه که خورشید را در وقت ظهر میبینی
10:49
و ماه را در شب بدر
10:51
چنانکه از
10:53
پیامبر راستگو و تصدیقشده، این خبر (بهطور) متواتر نقل شده است
10:55
و این (روایت) موجود است
10:57
در صحاح و سنن
10:59
و مسانید
11:01
و (روایت) جریر و صهیب
11:03
و انس و ابو هریره
11:05
و ابو موسی و ابو سعید
11:07
پس گوش فرا دهید
11:09
روزی که منادی ندا میدهد
11:11
ای اهل بهشت
11:13
همانا پروردگارتان
11:15
تبارک و تعالی شما را به زیارت فرا میخواند
11:17
پس بشتابید به سوی
11:19
دیدارش
11:21
آنان میگویند: شنیدیم
11:23
و اطاعت میکنیم
11:25
و برای زیارت شتابان برمیخیزند
11:27
ناگهان شترانِ تیزرو
11:29
برای آنان آماده شدهاند
11:31
و بر پشت آنها قرار میگیرند
11:33
با شتاب
11:35
تا آنگاه که به وادی
11:37
گشادهای که
11:39
برای آنان وعدهگاه قرار داده شده، میرسند
11:41
و در آنجا گرد میآیند
11:43
و از آنان هیچکس
11:45
باقی نمیماند
11:47
پروردگار تبارک و تعالی فرمان میدهد
11:49
که کرسیاش نهاده شود، و در آنجا برپا میگردد
11:51
سپس برای آنان برپا میشود
11:53
منبرهایی از نور
11:55
و منبرهایی از مروارید
11:57
و منبرهایی از زبرجد
11:59
و منبرهایی از طلا
12:01
و منبرهایی از نقره
12:03
و فروترین آنان مینشیند
12:05
و از اینکه در میان ایشان کسی باشد که
12:07
بر تپههای مُشک
12:09
برتری یابد، دوری میجویند
12:11
و نمیپندارند که صاحبان کرسیها
12:13
در عطایا بر آنان برتری دارند
12:15
تا آنگاه که
12:17
مجلسهایشان برای آنان آرام گرفته،
12:19
و جایگاههایشان بر آنان مطمئن شود
12:21
منادی ندا میدهد
12:23
ای اهل بهشت
12:25
همانا برای شما نزد الله
12:27
وعدهای است که میخواهد
12:29
آن را برای شما عملی سازد
12:31
میگویند: آن چیست؟
12:33
آیا رویمان را سفید نکرده،
12:35
و ترازوها را سنگین نساخته،
12:37
و ما را به بهشت وارد نکرده،
12:39
و از
12:41
آتش دور نساخته است؟
12:43
در همان حال که چنیناند،
12:45
ناگهان نوری برایشان درخشید
12:47
که بهشت با آن روشن شد
12:49
پس سرهایشان را بلند کردند
12:51
و ناگهان آن جبار، جلجلاله،
12:53
از بالای سرشان بر آنان مُشرف گشته است
12:55
و فرمود: ای اهل بهشت
12:57
سلام بر شما باد
12:59
پس این درود را پاسخ نمیدهند
13:01
مگر با بهترین
13:03
از گفتههایشان
13:05
بارالها، تو سلامی و
13:07
سلامت از توست
13:09
تبارکت ای صاحب
13:11
جلال و اکرام
13:13
پس پروردگار تبارک و تعالی
13:15
برای آنان تجلی میکند
13:17
به آنان لبخند میزند
13:19
و میفرماید:
13:21
ای اهل بهشت
13:23
نخستین چیزی که
13:25
از او میشنوند این است:
13:27
تعالی
13:29
کجایند بندگانم که
13:31
بدون دیدن من، مرا اطاعت کردند
13:33
و مرا ندیدند؟
13:35
امروز روز افزونی است
13:37
پس بر یک سخن
13:39
واحد گرد میآیند
13:41
که: ما راضی شدیم،
13:43
پس از ما خشنود باش
13:45
آنگاه میفرماید:
13:47
ای اهل بهشت
13:49
من از شما خشنودم،
13:51
شما را در بهشتم ساکن نکردم
13:53
مگر امروز روز افزونی است
13:55
پس از من بخواهید
13:57
و بر یک سخن واحد گرد میآیند
13:59
ما را به دیدن رویت بنمایان
14:01
تا به تو بنگریم
14:03
پس پروردگار، جل جلاله، حجابها را برمیدارد
14:05
و برای آنان تجلی میکند
14:07
و از نورش آنان را فرا میگیرد
14:09
که اگر نه این بود که الله
14:11
تعالی مقدر کرده
14:13
که نسوزند،
14:15
و در آن مجلس
14:17
کسی باقی نمیماند
14:20
مگر آنکه پروردگارش
14:22
با او حاضر است
14:24
تعالی — محاضره
14:26
تا آنجا که میگوید: ای
14:28
فلان، آیا به یاد داری
14:30
روزی را که چنین و چنان کردی؟
14:32
او را به برخی از
14:34
خیانتهای او در دنیا یادآوری میکند،
14:36
پس میگوید: ای
14:38
پروردگارم! آیا مرا نبخشیدهای؟
14:40
پس میگوید: آری،
14:42
به آمرزش (تو)،
14:44
به این مقام و منزلت رسیدهای.
14:46
پس چه لذتی برای گوشها (باشد) از آن محاضره!
14:48
(و) از آن گفتوگو (با پروردگار)،
14:50
و چه روشنی چشمی برای نیکان است با نگریستن
14:52
به سوی وجه کریم (الله)
14:54
در سرای آخرت!
14:56
و چه خواری برای بازگشتگانی است که در معاملهای زیانبار (گرفتار) شدهاند!
14:58
(إشاره به آیه) «وجوهٌ یومئذٍ ناضرة»؛ ...
15:00
(ادامه آیه) «إلی ربّها ناظرة»؛
15:02
«و چهرههایی در آن روز
15:04
تابناکاند،
15:06
به سوی پروردگارشان مینگرند»؛
15:08
و «چهرههایی
15:10
در آن روز
15:12
درهمکشیدهاند،
15:14
گمان میکنند که با آنان
15:16
کار کمرشکنی خواهد شد»؛
15:19
پس (ندا داده میشود): «بیایید به سوی بهشتهای عدن،
15:21
که آنها
15:23
منزلگاههای نخستین ما هستند،
15:25
و در آنها جایگاه (آرامش) است»،
15:27
«ولی ما اسیر
15:29
دشمن شدیم؛ آیا میبینی
15:31
که به سرزمینهای خود
15:33
بازگردیم و سلامت بمانیم؟»
15:35
خدایا! ما
15:38
از تو بهشت و نعمتهای آن را میخواهیم،
15:40
و از تو فردوس
15:42
اعلی از بهشت را میخواهیم،
15:44
بیحساب
15:46
و بیعذاب.
15:48
خدایا! اجابت فرما.
15:50
و این سفر را ادامهای است،
15:52
که آن
15:54
بهشت است.