از مجموعهٔ این همان بهشت است (مجموعه کامل شد) · درس 13 از 16

بهشت است | قسمت (12) | دیدن خداوند متعال در بهشت

◉ 732 بازدید ⏱ 15:59 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:05 آنجا بهشت است
0:09 رؤیت الله تعالی در بهشت
0:21 الحمد لله رب العالمین
0:27 درود و سلام (الله) بر پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)، محمد
0:30 و درود و سلام بر پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)، بر خاندان و یارانش همگی؛ اما بعد
0:34 ای اهل بهشت
0:37 ما با هم در سرزمین‌های بهشت گشت زدیم
0:40 و با آنچه در آن از نعمت پایدار است آشنایمان کرد
0:44 بهشتی که الله آن را برای دوستان پرهیزگارش آماده کرده است
0:48 اما هر آنچه گذشت را در یک کفه بگذارید
0:52 و آنچه اکنون درباره‌اش با شما سخن خواهم گفت
0:55 آن را در یک کفه بگذارید
0:59 سخن ما اکنون درباره بزرگ‌ترین و کامل‌ترین نعمت است.
1:02 نعیم کسی است که شیرینی آن را چشیده باشد.
1:05 همهٔ نعمت‌های بهشت را فراموش کرد
1:08 و به هیچ‌کس در بهشت داده نمی‌شود
1:11 بزرگ‌تر از این نعمت
1:14 آن‌چه والاتر است، یعنی نگریستن به چهره‌ی الله سبحانه و تعالی، آن بزرگوار
1:17 و شنیدن سخنش
1:20 و روشنی چشم، به نزدیکی او (بودن).
1:23 پس هر لذتی در دنیا و آخرت
1:26 چیزی را با او برابر قرار نده
1:29 این لذت هرگز
1:32 و اندکی از خشنودی او تعالی
1:35 بزرگ‌تر از بهشت‌ها و آنچه در آن‌هاست
1:38 همان‌طور که این مطلب را به ما خبر داد
1:41 پروردگار متعال خودش فرمود:
1:44 و رضوانی از جانب الله بزرگ‌تر است
1:47 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به ما خبر داده است
1:51 فرمود: «همانا او سبحانه و تعالی»
1:54 هنگامی که تجلی کند
1:57 و چهرهٔ او را آشکارا دید
2:00 آنان آنچه را در آن از نعمت بودند فراموش کردند
2:04 پروردگارا
2:07 همان کسی که ما را از نیستی آفرید
2:10 و ما را با نعمت‌ها یاری فرمود
2:13 و در دنیای رنج و سختی، ما را نگه داشت.
2:16 و ما را بی‌آنکه از ناحیهٔ خود ما توانایی و نیرویی باشد، روزی داد.
2:19 پروردگارا، آن که همواره به او پناه بردیم
2:22 و او ما را پناه داد
2:25 و از او درخواست کردیم، پس به ما عطا کرد.
2:28 به او امید بستیم و او امید ما را ناامید نکرد
2:31 پروردگارا، آن که او را پرستیدیم و برایش نماز گزاردیم
2:34 و دین را برای او خالص گردانیدیم.
2:37 پروردگارِ ما همان است که فرمود: «مشتاق دیدارش شدیم»
2:41 و شنیدن حدیث او
2:44 الآن در بهشت است
2:47 به‌زودی پروردگارمان را خواهیم دید، ای یاران من
2:50 هرگاه وارد بهشت شویم
2:53 در آن‌جا به دیدار بزرگ (با الله) خواهیم رسید
2:56 دیدار (رؤیت) که بزرگ‌ترین دیدار است
3:00 و آن همان هدفی است که (برای رسیدن به آن) باید کوشید
3:03 ای کوشندگان (در راه رسیدن به آن) بشتابید
3:06 و رقابت‌کنندگان در آن به رقابت می‌پردازند.
3:09 و کسانی که از پروردگارشان پوشیده‌اند، از آن (بهشت) محروم‌اند.
3:12 و از درِ او رانده‌شدگان (یا: و از دَرِ او بازگردانده‌شدگان)
3:15 مردمی پرسیدند و گفتند
3:19 ای رسول الله (ﷺ)
3:22 آیا روز قیامت پروردگارمان را خواهیم دید؟
3:25 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
3:28 در دیدن ماه در شب بدر
3:31 میان او و آن ابری نیست
3:34 گفتند: نه، ای رسول الله (ﷺ)
3:37 آیا در خورشید تردید می‌کنید؟
3:40 هیچ ابری میان آن (آن‌ها) نیست
3:43 گفتند: نه. گفت:
3:46 زیرا شما او را همین‌گونه می‌بینید
3:49 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به ما خبر داد
3:52 و فرمود: هرگاه اهل بهشت وارد بهشت شوند
3:55 الله تبارک و تعالی می‌فرماید
3:58 آیا می‌خواهید چیزی باشد که به شما بیفزایم؟
4:01 میگویند
4:04 آیا چهره‌هایمان سفید نشد؟
4:07 آیا ما را وارد بهشت نمی‌کنی؟
4:10 و ما را از آتش (دوزخ) نجات ده
4:13 تا پرده را کنار بزنند
4:16 هیچ چیزی را که نزد ایشان محبوب‌تر باشد، نبخشیدند.
4:19 از نگریستن به پروردگارشان عزّ وجلّ
4:23 برای کسانی که نیکی کردند، نیکوترین پاداش و افزون‌تر از آن است
4:26 و چهره‌هایشان را سیاهی و ذلت نمی‌پوشاند.
4:29 نه تنگدستی و نه خواری
4:32 آنان اهل بهشت‌اند
4:35 آنان در آن جاودانه‌اند.
4:42 و «الحسنی» در این آیه
4:45 آن بهشت است
4:48 و زیادت، نگریستن به چهره‌ی رحمن است.
4:51 جلاله و تقدست أسماؤه → جلالِ او و مقدّس است نام‌های او
4:54 و آنچه میان قوم (مردم) و دیدار پروردگارشان است
4:58 مگر ردای کبریایی
5:01 بر چهره‌اش در بهشت عدن
5:04 و با این دیدگاه
5:07 پروردگارمان، عزّ و جلّ، با ما سخن می‌گوید
5:10 میان ما و او هیچ مترجمی نیست
5:13 و چه شیرین است این سخن
5:16 و چه لذتی دارد آن شنیدن
5:19 بله، ما در بهشتیم
5:22 ما سخنِ فرشتگان را می‌شنویم
5:25 و او به ما خوش‌آمد می‌گوید و بر ما سلام می‌کند
5:28 و کلام اهل بهشت را می‌شنویم
5:31 اما شنیدن ما
5:34 برای سخن الله و خطاب او با ما
5:37 لذیذتر و خوشمزه‌تر
5:40 و در جان‌هایمان بزرگ‌تر و شیرین‌تر
5:43 این سخن همان‌گونه است که الله سبحانه و تعالی آن را توصیف کرده است.
5:47 «سلام»، سخنی از جانب پروردگار مهربان
5:50 سبحانه و تعالی می‌فرماید
5:53 ای اهل بهشت
5:57 میگویند
6:00 لبیک ای پروردگار ما و سعدیک (آماده‌ام برای فرمانت)
6:03 و خیر در دستان توست
6:06 آیا راضی شده‌اید؟
6:09 و می‌گویند: ما را چه شده است؟
6:12 ما راضی نیستیم، ای پروردگار
6:15 اگر به هیچ‌یک از مخلوقاتت (چیزی) نبخشی
6:19 آیا به شما بدهم؟
6:22 از آن بهتر
6:25 پس می‌گویند: پروردگارا،
6:28 و چه چیزی بهتر از آن است؟
6:31 میفرماید: رضوان خود را بر شما حلال می‌کنم.
6:34 رضوان من پس بر شما خشم نخواهم گرفت.
6:37 هرگز پس از آن
6:40 گمان شما به حال ما در آن روز چیست، آنگاه که
6:43 چهره‌هایمان را فروغ و زیبایی فرا می‌گیرد
6:46 و هیبت و جلال
6:49 آیا الله سبحانه و تعالی نفرموده است
6:52 چهره‌هایی در آن روز شاداب‌اند
6:55 به‌سوی پروردگارش نگران‌کننده‌ای (ناظره)
6:58 منادی ندا می‌دهد
7:01 ای اهل بهشت، همانا پروردگار شما
7:04 تبارک و تعالی یستزیرکم
7:07 پس به زیارت او بشتابید
7:11 و می‌گوییم: شنیدیم و اطاعت کردیم.
7:14 و برای زیارت، شتابان برمی‌خیزیم
7:17 و ناگهان با شگفتی‌هایی از کشتی‌ها روبه‌رو می‌شود.
7:20 برای ما آماده کرده است
7:23 و بر پشت آن‌ها سوار می‌شویم و شتابان می‌رویم
7:26 تا آن‌که به دره‌ی فراخ و گسترده رسیدیم
7:29 همان که برای ما وعده‌گاهی قرار داد
7:32 و آنجا با هم گرد آمدیم
7:35 و دعوتکننده از میان ایشان هیچ‌کس را رها نکرد.
7:38 پروردگار تبارک و تعالی فرمان می‌دهد
7:41 با کرسی‌اش آنجا نصب می‌شود
7:44 سپس برای ما منبرهایی از نور نصب می‌شود
7:47 و منبرهایی از مروارید
7:50 و منبرهایی از زبرجد
7:53 و منبرهایی از طلا
7:56 و منبرهایی از نقره
7:59 و کم‌سن‌ترین ما می‌نشست.
8:02 و در میان ما کسی نیست که بر تپه‌های مشک (بوی خوش) فرود آمده باشد.
8:06 تا آن‌که چون نشستگاه‌های ما برقرار شد
8:09 و جایگاه‌هایمان با ما آرام گرفت
8:12 ندا‌دهنده ندا می‌دهد
8:15 ای اهل بهشت
8:18 همانا برای شما نزد الله وعده‌گاهی است
8:21 می‌خواهد آنچه را برای شما وعده داده، به انجام برساند.
8:24 پس می‌گوییم: و آن چیست؟
8:27 آیا خداوند چهره‌های ما را سفید نکرده است؟
8:30 و ویثق الموازننا
8:34 و ما را از آتش دور گرداند.
8:37 در همین حال که ما چنین بودیم
8:40 هنگامی که نوری بر ما تابید که بهشت به‌واسطه آن روشن شد
8:43 پس سرهایمان را بلند می‌کنیم
8:46 و آنگاه الجبار، جل جلاله
8:49 و اسماء او مقدّس است
8:52 او از بالای سر ما بر ما مشرف شده است
8:55 و می‌فرماید: «ای اهل بهشت!»
8:58 سلام بر شما
9:02 این درود را پاسخ می‌دهم
9:05 بهتر از سخن ما
9:08 بارالها، تو سلامی
9:11 و از تو سلام
9:14 بزرگ و پربرکت‌ای، ای صاحب جلال و کرامت
9:17 پروردگارمان تبارک و تعالی بر ما تجلّی می‌کند.
9:20 به ما لبخند می‌زند
9:23 و می‌فرماید: ای اهل بهشت
9:26 بندگان من کجایند، آنان که مرا اطاعت کردند؟
9:29 پس این روز افزونی (فزونی) است.
9:32 پس بر یک کلمه گرد می‌آییم
9:36 این‌که ما به پروردگارمان راضی شده‌ایم
9:39 پس ما را شیر ده
9:42 و می‌فرماید: ای اهل بهشت
9:45 اگر من از شما شیر نخورده باشم (ترجمه‌ی این قطعه ناقص است؛ «لو لم أرضع» به شیر نخوردن اشاره دارد و «عنکم» به شما)
9:48 تو را در بهشتم جای ندادم
9:51 این روز افزون‌بخشی است.
9:54 از من بپرسید
9:57 هیچ امر واحدی
10:00 «خدایا! چهره‌ات را به ما نشان ده تا به تو بنگریم.»
10:03 پروردگارمان، جلَّ جلاله، پرده‌ها را برای ما برمی‌دارد.
10:06 [بی‌معنا؛ قطعه‌ای ناقص از پیاده‌سازی گفتار]
10:09 و نورش ما را فرا می‌گیرد
10:12 اگر نبود که الله مقرر فرموده است
10:15 اگر نمی‌سوختیم، [آیا] می‌سوختیم؟
10:18 و در آن مجلس (کسی) باقی نمی‌ماند
10:21 هیچ‌یک از ما نیست مگر اینکه (حاضر است / حضورش هست)
10:24 تا جایی که (او) می‌گوید
10:27 ای فلانی، یادت هست؟
10:30 روزی که فلان کار و فلان کار را انجام دادی
10:33 او را به برخی از خیانت‌هایش یادآوری می‌کند
10:36 در دنیا
10:40 بنده می‌گوید: ای پروردگارم،
10:43 آیا مرا نیامرزیدی؟ می‌فرماید: چرا.
10:46 به آمرزش من به مقام تو رسیدی.
10:49 این است، پس این روزِ
10:53 برای ایشان است آنچه بخواهند،
10:56 در آن، و نزد ما فزونی است.
10:59 و او را می‌بینند،
11:03 منزّه است او از بالای سرشان،
11:06 دیدنِ آشکار، چنان‌که ماه و خورشید دیده می‌شوند.
11:09 و آن همان افزونی است،
11:12 که در سوره یونس آمده است،
11:15 تفسیرِ کسی که به قرآن آورده است،
11:18 و آن همان فزونی است، همچنین،
11:21 ابوبکر است، همان صدیق،
11:24 صاحب یقین.
11:27 این فهم از آنِ الله است،
11:30 که به هرکس بخواهد می‌دهد،
11:33 آن کس که شایسته آن است، همان که به نیکی بخشیده است.
11:36 میانشان در زندگی‌شان،
11:39 و شادی و نعمتشان،
11:42 در لذت و تبریک‌هاست.
11:45 ناگاه نوری درخشان
11:48 سرهایشان را به سوی آن بالا می‌برند،
11:51 پس آن را نوری از پروردگار می‌بینند،
11:54 که بر هیچ انسانی پوشیده نیست.
11:57 ناگاه پروردگارشان بلندمرتبه است
12:00 از بالای سرشان، به سلام‌دادن آمده است
12:03 به نیکی.
12:06 می‌فرماید: سلام بر شما،
12:09 پس آشکارا او را می‌بینند، بلندمرتبه است
12:12 پروردگارِ صاحب عظمت،
12:15 از جانب ندادهنده‌ی بهشتِ جاوید،
12:18 ای اهل آن!
12:22 برای شماست نزد رحمان وعده‌ای،
12:25 و او آن را برای شما با ضمانت خود تحقق می‌بخشد.
12:28 می‌گویند: آیا چهره‌هایمان را سفید نکردی؟
12:31 و همچنین اعمالمان را سنگین نکردی،
12:34 در ترازو؟
12:37 و همچنین ما را به بهشت‌ها درآوردی،
12:40 و از آتش‌ها رهایمان کردی.
12:43 می‌فرماید: نزد من وعده‌ای است،
12:46 که وقت آن رسیده که آن را به شما بدهم،
12:49 به رحمت و مهربانی‌ام.
12:52 پس پس از برداشتن پرده‌اش، او را می‌بینند،
12:55 آشکارا، و این را مسلم با بیان خود گفته است.
12:58 به الله سوگند، اگر دیدار رحمان نبود،
13:01 در بهشت‌ها خوش نمی‌آمد
13:04 برای صاحب معرفت.
13:07 برترین نعمت، دیدن چهره اوست،
13:11 و سخت‌ترین چیز در عذاب،
13:14 پرده‌ی اوست، منزّه است او، از ساکنان
13:17 آتش.
13:27 پس چون از ایشان پنهان شود،
13:30 به لذت‌های خود بازمی‌گردند،
13:33 از همه‌ی رنگ‌های گوناگون.
13:36 پس نعمتشان نزد دیدار او،
13:40 پس چه خوب است آن امیران.
13:43 به الله سوگند، در این دنیا
13:46 چیزی لذیذتر از اشتیاق بنده به رحمان نیست،
13:49 و همچنین دیدن چهره‌اش
13:53 منزّه است او، آن کامل‌ترین
13:56 لذت برای انسان است.
13:59 آیا ندانسته‌ای که او منزّه است،
14:02 به حقیقت با گروه خود به‌واسطه‌ی جان‌ها سخن می‌گوید؟
14:05 پس می‌فرماید، بزرگ است جلال او:
14:09 آیا شما راضی هستید؟
14:12 می‌گویند: ما صاحبان خشنودی او هستیم.
14:15 چگونه راضی نباشیم،
14:18 در حالی که به ما داده‌ای
14:21 آنچه هرگز به هیچ انسانی نرسیده است؟
14:24 آیا چیزی بالاتر از این هست
14:27 که بهتر از آن باشد؟
14:30 از او می‌خواهیم، از بخشش‌ها.
14:33 می‌فرماید: برتر از آن، خشنودی من است.
14:36 یاد کنید رحمان را، همه‌ی ایشان را، به سبب آنچه
14:39 در زمان‌های گذشته از او بود.
14:42 از او به سوی او،
14:45 هیچ واسطه‌ای در میان نیست،
14:48 این سرزنشی از جانب رحمان نیست،
14:51 بلکه کسی آن را می‌شناسد که به آن رسیده،
14:54 از فضل او و عفو و نیکی‌اش.
14:57 خدایا، ما
15:01 از تو بهشت را می‌خواهیم،
15:04 مانند فردوس برین،
15:07 بدون حساب و بدون عذاب.
15:10 خدایا، آمین!
15:13 و سفر را ادامه‌ای است،
15:16 آن همان بهشت است.