از مجموعهٔ داستان ملکه سبا (سریال کامل شد)
· درس 13 از 15
داستان ملکه سبا | قسمت (13) | این از فضل پروردگار من است
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
داستان ملکه سبأ
0:02
این از فضل پروردگارم است
0:12
وقتی تخت ملکه سبأ برای او آورده شد
0:15
در پیشگاه پیامبر الله سلیمان (علیهالسلام)
0:19
گفت:
0:20
این از فضل پروردگارم است
0:23
و این است اخلاق نبوت
0:26
و فقه نبوت در برخورد با رویدادها
0:30
به پیامبر الله سلیمان (علیهالسلام) سلطنتی بزرگ عطا شده بود
0:35
وصف او در قرآن کریم آمده است
0:38
پس باد را برای او رام کردیم که به فرمانش نرمنرم هر جا که میخواست روان میشد
0:47
و شیاطین، هر معمار و غواصی
0:56
و دیگرانی که در زنجیرها به هم بسته بودند
1:02
و در آیهای دیگر
1:05
و گفت: ای مردم
1:09
ما زبان پرندگان را به ما آموختهایم
1:12
و از هر چیزی به ما داده شده است
1:16
به یقین این همان فضل آشکار است
1:21
و برای سلیمان لشکریانش گرد آورده شدند
1:25
از جن و انس و پرندگان
1:30
و آنان را نظم میدادند
1:34
با این همه، هنگامی که یکی از لشکریانش فرمان داد
1:37
که تخت ملکه سبأ را حاضر کنند
1:39
و آن را پیش روی خود دید
1:41
آوردن تخت را
1:43
به تواناییها و امکانات خود
1:45
و نه به خویشتن خود نسبت نداد
1:47
بلکه فضل را تنها به خداوند متعال منسوب کرد
1:51
و این است ادب با خداوند متعال
1:53
در شکرگزاری نعمتها
1:55
زیرا فضل به خداوند متعال نسبت داده میشود
1:58
پس به یاری خداوند سبحانه و تعالی
2:01
نتوانستیم پیش بیفتیم یا عقب بمانیم
2:04
یا هرگز کاری انجام دهیم
2:06
او سبحانه است که
2:08
توانایی انجام این کار را به ما بخشیده است
2:10
زیرا هیچ حول و قوّتی برای ما نیست
2:13
مگر به یاری الله بلندمرتبه بزرگ
2:16
دستاوردهایی که بشر به دست میآورد
2:20
جز از فضل الله بر ایشان نیست
2:22
که آنان را به این اندیشهها راهنمایی کرد
2:25
و در به کار بستن آن یاریشان داد
2:27
و پیروزی در آن را برایشان مقرر فرمود
2:30
آنچه پادشاهان بدان حریصاند
2:33
و زعیمان و امیران
2:35
در روزگاران گوناگون
2:37
دستیابی به افتخار از کارهایی است
2:39
که از ساختهی خودشان نیست
2:41
یا به کارهایی میبالند
2:43
که شایستهی این افتخار نیستند
2:45
که بدان ترانه میخوانند
2:47
بلکه ممکن است این کارها
2:49
نوعی شکست باشد
2:51
با این همه آن را
2:53
دستاورد بزرگ میشمارند
2:55
و هیچ زمانی خالی نیست
2:57
از یاران بد
2:59
که پیرامون سلاطین و امیران را میگیرند
3:01
باطل را در چشمشان میآرایند
3:03
و بر کردارشان ستایششان میکنند
3:05
پس به خودپسندی میافتند و بزرگمنشی میکنند
3:07
سپس در زمین سرکشی میکنند
3:09
پس نصیحت نصیحتگر را نمیپذیرند
3:11
و گوش نمیدهند
3:13
به دل دلسوز
3:15
این است قارون
3:17
مؤمنان از قومش او را نصیحت کردند
3:19
به گفتارشان
3:21
آنگاه که قومش به او گفتند
3:23
شاد مباش
3:25
به یقین الله دوست نمیدارد
3:27
شادمانان را
3:29
و آنچه را
3:31
الله به تو داده، در پی سرای آخرت باش
3:34
سرای آخرت را
3:36
و بهرهات را از دنیا فراموش مکن
3:38
از دنیا
3:40
و نیکی کن
3:42
همانگونه که
3:44
الله نیکی کرد
3:46
به تو
3:48
الله به تو نیکی کرده است
3:50
و در زمین فساد مجوی
3:52
در زمین
3:54
به راستی الله
3:56
مفسدان را دوست ندارد
3:59
پس او به ایشان پاسخ داد
4:01
با این گفتهاش
4:03
گفت: این جز این نیست که
4:05
آن را به دانشی که نزد من است به من دادهاند
4:07
نزد من است
4:09
پس فضل را
4:11
به خویش نسبت داد
4:13
و نصیحت نصیحتکنندگان را نپذیرفت
4:15
پس او را با خانهاش در زمین فرو بردیم
4:18
و زمین بر او فروریخت
4:20
پس برای او
4:22
گروهی
4:24
که یاریش کنند
4:26
از جز الله نبود
4:28
و (او) نبود از جمله پیروزمندان.
4:30
(چنانکه) فرعون به خویشتن مغرور شده بود،
4:32
و به آنچه در اختیار داشت،
4:34
...
4:36
...
4:38
...
4:40
...
4:42
...
4:44
...
4:46
...
4:48
گفت: ای قوم، آیا نیست
4:50
...
4:52
...
4:54
...
4:56
...
4:58
...
5:00
...
5:02
...
5:04
...
5:06
...
5:08
...
5:11
...
5:13
...
5:15
...
5:17
...
5:19
...
5:21
...
5:23
...
5:25
...
5:27
...
5:29
...
5:31
...
5:33
...
5:36
...
5:38
...
5:40
...
5:42
...
5:44
...
5:46
...
5:48
...
5:50
...
5:52
...
5:54
...
5:56
...
5:58
...
6:00
...
6:02
...
6:04
...
6:06
...
6:08
...
6:10
آیا فرمانروایی مصر از آنِ من نیست
6:12
...
6:14
...
6:17
...
6:19
...
6:21
...
6:23
...
6:25
...
6:27
...
6:29
...
6:31
...
6:33
...
6:36
...
6:38
...
6:40
...
6:42
...
6:44
...
6:47
...
6:49
...
6:51
...
6:53
...
6:55
...
6:57
...
6:59
...
7:01
...
7:03
...
7:05
...
7:07
...
7:09
...
7:11
از ابو هریره رضیاللهعنه روایت است که
7:13
...
7:15
...
7:17
...
7:19
...
7:21
...
7:23
...
7:25
...
7:27
...
7:29
...
7:31
...
7:33
...
7:35
...
7:37
...
7:39
...
7:41
...
7:43
...
7:45
...
7:47
...
7:49
...
7:51
...
7:53
میانتان را دوستداشتنیترین
7:55
گفت: شترها
7:57
پس ده شتر مادهای به او داده شد
7:59
پس فرمود:
8:01
الله در آن برکت دهد برای تو
8:03
گفت:
8:05
پس فرمود:
8:07
کدام چیز نزد تو دوستداشتنیتر است؟
8:09
گفت:
8:11
موی نیکو
8:13
و این [بیماری] که از من برود
8:15
که مردم مرا ناپاک میدانند
8:17
گفت: پس آن را مسح کرد
8:19
پس [بیماری] از او رفت
8:21
و موی نیکو به او داده شد
8:23
گفت: پس کدام
8:25
مال نزد تو دوستداشتنیتر است؟
8:27
گفت: گاو
8:29
پس گاوی آبستن به او داده شد
8:31
(آبستن)
8:33
گفت: الله برکت دهد
8:35
برای تو در آن
8:37
گفت: پس نزد
8:39
مرد نابینا آمد و فرمود:
8:41
کدام چیز نزد تو دوستداشتنیتر است؟
8:43
گفت: آنکه الله بیناییام را به من بازگرداند
8:45
تا با آن مردم را ببینم
8:47
گفت: پس آن را مسح کرد
8:49
(مسح کرد)
8:51
پس الله بیناییاش را به او بازگرداند
8:53
گفت:
8:55
پس کدام مال نزد تو دوستداشتنیتر است؟
8:57
گفت:
8:59
گوسفندان
9:01
پس فرمود:
9:03
مردی بینوا
9:05
که ریسمانها در سفرم برای من بریده شد
9:07
در سفرم
9:09
پس امروز برای من هیچ توشهای نیست
9:11
جز به [یاری] الله
9:13
پس [بهیاری] ...
9:15
عبد الله
9:17
عبد الله
9:19
عبد الله
9:21
عبد الله
9:23
عبد الله
9:25
عبد الله
9:27
عبد الله
9:29
امروز برای من [توشهای] نیست جز به [یاری] الله، سپس به [یاری] تو
9:33
از تو میخواهم به آنکه رنگ نیکو و پوست نیکو و مال [به تو داده]
9:39
شتری که در سفرم با آن به مقصد برسم
9:42
پس گفت: حقوق بسیار است
9:46
پس به او گفت: گویی تو را میشناسم
9:50
آیا تو پیشتر پیس نبودی که مردم تو را ناپاک میدانستند
9:53
بیچیز بودی، پس الله به تو [مال] داد
9:56
پس گفت: این مال را جز به ارث از پدرانم نیافتهام، پشت در پشت
10:02
پس گفت: اگر دروغگو باشی
10:06
الله تو را به همانچه بودی بازگرداند
10:09
[راوی] گفت: و نزد آن کچل در صورتش آمد
10:13
پس به او مانند آنچه به این [نخستین] گفت، گفت
10:16
و مانند آنچه این [نخستین] پاسخ داد، پاسخ داد
10:20
پس گفت: اگر دروغگو باشی
10:24
الله تو را به همانچه بودی بازگرداند
10:27
[راوی] گفت: و نزد آن نابینا در صورت و هیئتش آمد
10:32
پس گفت: مردی بینوا و در راهماندهام
10:36
که ریسمانها در سفرم برای من بریده شده
10:39
پس امروز برای من هیچ توشهای نیست جز به [یاری] الله، سپس به [یاری] تو
10:43
از تو میخواهم به آنکه بیناییات را به تو بازگرداند
10:46
گوسفندی که در سفرم با آن به مقصد برسم
10:50
پس گفت: من نابینا بودم
10:53
پس الله بیناییام را به من بازگرداند
10:56
پس آنچه خواهی بگیر و آنچه خواهی واگذار
10:59
به الله سوگند امروز تو را در [بخشیدن] چیزی که برای الله گرفتهای به زحمت نمیاندازم
11:04
پس فرمود: مال خود را نگهدار
11:07
زیرا شما آزموده شدهاید
11:10
پس از تو خشنود شد و بر دو یارت خشم گرفت
11:14
روایت مسلم
11:16
پس آن پیس فضل را به خود نسبت داد
11:19
و آن را به الله نسبت نداد
11:21
و همچنین آن کچل
11:23
اما آن نابینا، فضل را به الله نسبت داد
11:27
پس الله از او خشنود شد و بر دو یارش خشم گرفت
11:31
و انسان فضل را فقط هنگامی به خود نسبت میدهد که به خویشتن خود دچار عُجب شود
11:36
(عُجب)
11:38
و این خصلت نکوهیدهای است که صاحبش را هلاک میکند
11:42
چنانکه در حدیث پیامبر ﷺ آمده است
11:46
سه چیز هلاککننده و سه چیز نجاتبخش
11:51
و سه کفّاره و سه درجه
11:56
اما هلاککنندهها
11:58
بخل فرمانبرده و هوای پیرویشده
12:02
و خودپسندی انسان به نفس خویش
12:05
روایت طبرانی در «الاوسط»
12:08
رازی رحمهالله گفت
12:11
افتخار به نفس و به صفات آن از صفات ابلیس و فرعون است
12:16
ابلیس گفت: من از او بهترم
12:21
آیا فرمانروایی مصر از آنِ من نیست
12:23
و هر کس که به الوهیت یا نبوت به دروغ ادعا کند
12:28
پس او را هدفی جز آراستن نفس [خویش] نیست
12:31
و تقویت حرص و عُجب
12:34
و از همین رو [پیامبر] علیهالسلام فرمود
12:37
سه چیز هلاککننده
12:39
و با این سخن آن را ختم میکند
12:41
و خودپسندی انسان به خودش
12:44
پس گفتهٔ نبیالله سلیمان علیهالسلام این است:
12:49
این از فضل پروردگارم است
12:51
این سخن اخلاق نبوت را برای ما روشن میکند که باید در زندگیمان به آن آراسته باشیم
12:58
دومین نکتهای که از پاسخ نبیالله سلیمان علیهالسلام میآموزیم
13:04
چگونگی برخورد با نعمتهایی است که الله به ما ارزانی میدارد
13:10
زیرا آوردن تخت ملکهٔ سبا
13:13
از یمن به قلمرو سلیمان علیهالسلام
13:16
در چشمبرهمزدنی، نعمتی بزرگ است
13:19
که نشاندهندهٔ نیرویی است که نبیالله سلیمان علیهالسلام دارد
13:25
و از همین رو نبیالله سلیمان علیهالسلام گفت
13:29
در برابر این نعمت و در حضور لشکریانش
13:33
این از فضل پروردگارم است
13:36
تا مرا بیازماید که آیا شکرگزاری میکنم یا کفران میورزم
13:39
و هر که شکرگزاری کند، تنها به سود خویش شکر میکند
13:43
و هر که کفران ورزد، پس پروردگارم بینیاز و کریم است
13:48
نبیالله سلیمان علیهالسلام روشن ساخت
13:53
که نعمتها آزمایشاند
13:55
و به شکر منعم نیازمندند
13:57
و او الله جل در علاه است
14:00
و سود این شکر به خود شکرگزار بازمیگردد
14:04
و الله از ما بینیاز است، سبحانه و تعالی
14:08
پس علیهالسلام این حقیقت را بیان فرمود
14:11
در برابر لشکریان تا آن را بیاموزند
14:14
و همینگونه شایسته است که پدران و مادران
14:17
نعمت الهی بر خود را در برابر فرزندانشان شکر گویند
14:21
تا در برخورد با نعمتها به ایشان اقتدا کنند
14:25
اما آنچه برخی مردم انجام میدهند، یعنی نوشتن این جمله
14:29
این از فضل پروردگارم است
14:32
بر ساختمانها و مغازهها و خودروها و غیر آنها
14:36
این از خطاهای مردم در برخورد با آیات قرآن است
14:41
و این روش شکر نعمت نیست
14:44
همان نعمتی که الله بر ایشان ارزانی داشته است
14:47
بلکه مردم این کار را برای دفع حسد و چشمزخم انجام میدهند
14:51
و این خطای دیگری است
14:53
پس هر که بخواهد نعمت را شکر گوید
14:56
باید به شیوهٔ درست شکر نعمتها بنگرد
15:00
زیرا هر نعمتی شیوهٔ شکر خاص خود را دارد
15:04
نعمت مال با بهکارگیری آن در راهی که الله را خشنود کند شکر میشود
15:09
و با صدقه دادن به فقیران و مسکینان
15:12
و همینگونه است دیگر نعمتها
15:15
اما آویختن آیات بر دیوارها
15:18
از شکر نعمت نیست
15:21
اما نبیالله سلیمان علیهالسلام با تخت ملکهٔ سبا چه کرد
15:26
هنگامی که نزد او آورده شد؟
15:30
در دیدار آینده، انشاءالله ادامه میدهیم
15:34
و ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است
15:37
داستان ملکهٔ سبا با نبیالله سلیمان علیهالسلام