از مجموعهٔ داستان ملکه سبا (سریال کامل شد) · درس 13 از 15

داستان ملکه سبا | قسمت (13) | این از فضل پروردگار من است

◉ 189 بازدید ⏱ 15:50 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 داستان ملکه سبأ
0:02 این از فضل پروردگارم است
0:12 وقتی تخت ملکه سبأ برای او آورده شد
0:15 در پیشگاه پیامبر الله سلیمان (علیه‌السلام)
0:19 گفت:
0:20 این از فضل پروردگارم است
0:23 و این است اخلاق نبوت
0:26 و فقه نبوت در برخورد با رویدادها
0:30 به پیامبر الله سلیمان (علیه‌السلام) سلطنتی بزرگ عطا شده بود
0:35 وصف او در قرآن کریم آمده است
0:38 پس باد را برای او رام کردیم که به فرمانش نرم‌نرم هر جا که می‌خواست روان می‌شد
0:47 و شیاطین، هر معمار و غواصی
0:56 و دیگرانی که در زنجیرها به هم بسته بودند
1:02 و در آیه‌ای دیگر
1:05 و گفت: ای مردم
1:09 ما زبان پرندگان را به ما آموخته‌ایم
1:12 و از هر چیزی به ما داده شده است
1:16 به یقین این همان فضل آشکار است
1:21 و برای سلیمان لشکریانش گرد آورده شدند
1:25 از جن و انس و پرندگان
1:30 و آنان را نظم می‌دادند
1:34 با این همه، هنگامی که یکی از لشکریانش فرمان داد
1:37 که تخت ملکه سبأ را حاضر کنند
1:39 و آن را پیش روی خود دید
1:41 آوردن تخت را
1:43 به توانایی‌ها و امکانات خود
1:45 و نه به خویشتن خود نسبت نداد
1:47 بلکه فضل را تنها به خداوند متعال منسوب کرد
1:51 و این است ادب با خداوند متعال
1:53 در شکرگزاری نعمت‌ها
1:55 زیرا فضل به خداوند متعال نسبت داده می‌شود
1:58 پس به یاری خداوند سبحانه و تعالی
2:01 نتوانستیم پیش بیفتیم یا عقب بمانیم
2:04 یا هرگز کاری انجام دهیم
2:06 او سبحانه است که
2:08 توانایی انجام این کار را به ما بخشیده است
2:10 زیرا هیچ حول و قوّتی برای ما نیست
2:13 مگر به یاری الله بلندمرتبه بزرگ
2:16 دستاوردهایی که بشر به دست می‌آورد
2:20 جز از فضل الله بر ایشان نیست
2:22 که آنان را به این اندیشه‌ها راهنمایی کرد
2:25 و در به کار بستن آن یاریشان داد
2:27 و پیروزی در آن را برایشان مقرر فرمود
2:30 آنچه پادشاهان بدان حریص‌اند
2:33 و زعیمان و امیران
2:35 در روزگاران گوناگون
2:37 دستیابی به افتخار از کارهایی است
2:39 که از ساخته‌ی خودشان نیست
2:41 یا به کارهایی می‌بالند
2:43 که شایسته‌ی این افتخار نیستند
2:45 که بدان ترانه می‌خوانند
2:47 بلکه ممکن است این کارها
2:49 نوعی شکست باشد
2:51 با این همه آن را
2:53 دستاورد بزرگ می‌شمارند
2:55 و هیچ زمانی خالی نیست
2:57 از یاران بد
2:59 که پیرامون سلاطین و امیران را می‌گیرند
3:01 باطل را در چشمشان می‌آرایند
3:03 و بر کردارشان ستایششان می‌کنند
3:05 پس به خودپسندی می‌افتند و بزرگ‌منشی می‌کنند
3:07 سپس در زمین سرکشی می‌کنند
3:09 پس نصیحت نصیحت‌گر را نمی‌پذیرند
3:11 و گوش نمی‌دهند
3:13 به دل دلسوز
3:15 این است قارون
3:17 مؤمنان از قومش او را نصیحت کردند
3:19 به گفتارشان
3:21 آنگاه که قومش به او گفتند
3:23 شاد مباش
3:25 به یقین الله دوست نمی‌دارد
3:27 شادمانان را
3:29 و آنچه را
3:31 الله به تو داده، در پی سرای آخرت باش
3:34 سرای آخرت را
3:36 و بهره‌ات را از دنیا فراموش مکن
3:38 از دنیا
3:40 و نیکی کن
3:42 همان‌گونه که
3:44 الله نیکی کرد
3:46 به تو
3:48 الله به تو نیکی کرده است
3:50 و در زمین فساد مجوی
3:52 در زمین
3:54 به راستی الله
3:56 مفسدان را دوست ندارد
3:59 پس او به ایشان پاسخ داد
4:01 با این گفته‌اش
4:03 گفت: این جز این نیست که
4:05 آن را به دانشی که نزد من است به من داده‌اند
4:07 نزد من است
4:09 پس فضل را
4:11 به خویش نسبت داد
4:13 و نصیحت نصیحت‌کنندگان را نپذیرفت
4:15 پس او را با خانه‌اش در زمین فرو بردیم
4:18 و زمین بر او فروریخت
4:20 پس برای او
4:22 گروهی
4:24 که یاریش کنند
4:26 از جز الله نبود
4:28 و (او) نبود از جمله پیروزمندان.
4:30 (چنان‌که) فرعون به خویشتن مغرور شده بود،
4:32 و به آنچه در اختیار داشت،
4:34 ...
4:36 ...
4:38 ...
4:40 ...
4:42 ...
4:44 ...
4:46 ...
4:48 گفت: ای قوم، آیا نیست
4:50 ...
4:52 ...
4:54 ...
4:56 ...
4:58 ...
5:00 ...
5:02 ...
5:04 ...
5:06 ...
5:08 ...
5:11 ...
5:13 ...
5:15 ...
5:17 ...
5:19 ...
5:21 ...
5:23 ...
5:25 ...
5:27 ...
5:29 ...
5:31 ...
5:33 ...
5:36 ...
5:38 ...
5:40 ...
5:42 ...
5:44 ...
5:46 ...
5:48 ...
5:50 ...
5:52 ...
5:54 ...
5:56 ...
5:58 ...
6:00 ...
6:02 ...
6:04 ...
6:06 ...
6:08 ...
6:10 آیا فرمانروایی مصر از آنِ من نیست
6:12 ...
6:14 ...
6:17 ...
6:19 ...
6:21 ...
6:23 ...
6:25 ...
6:27 ...
6:29 ...
6:31 ...
6:33 ...
6:36 ...
6:38 ...
6:40 ...
6:42 ...
6:44 ...
6:47 ...
6:49 ...
6:51 ...
6:53 ...
6:55 ...
6:57 ...
6:59 ...
7:01 ...
7:03 ...
7:05 ...
7:07 ...
7:09 ...
7:11 از ابو هریره رضی‌الله‌عنه روایت است که
7:13 ...
7:15 ...
7:17 ...
7:19 ...
7:21 ...
7:23 ...
7:25 ...
7:27 ...
7:29 ...
7:31 ...
7:33 ...
7:35 ...
7:37 ...
7:39 ...
7:41 ...
7:43 ...
7:45 ...
7:47 ...
7:49 ...
7:51 ...
7:53 میان‌تان را دوست‌داشتنی‌ترین
7:55 گفت: شترها
7:57 پس ده شتر ماده‌ای به او داده شد
7:59 پس فرمود:
8:01 الله در آن برکت دهد برای تو
8:03 گفت:
8:05 پس فرمود:
8:07 کدام چیز نزد تو دوست‌داشتنی‌تر است؟
8:09 گفت:
8:11 موی نیکو
8:13 و این [بیماری] که از من برود
8:15 که مردم مرا ناپاک می‌دانند
8:17 گفت: پس آن را مسح کرد
8:19 پس [بیماری] از او رفت
8:21 و موی نیکو به او داده شد
8:23 گفت: پس کدام
8:25 مال نزد تو دوست‌داشتنی‌تر است؟
8:27 گفت: گاو
8:29 پس گاوی آبستن به او داده شد
8:31 (آبستن)
8:33 گفت: الله برکت دهد
8:35 برای تو در آن
8:37 گفت: پس نزد
8:39 مرد نابینا آمد و فرمود:
8:41 کدام چیز نزد تو دوست‌داشتنی‌تر است؟
8:43 گفت: آن‌که الله بینایی‌ام را به من بازگرداند
8:45 تا با آن مردم را ببینم
8:47 گفت: پس آن را مسح کرد
8:49 (مسح کرد)
8:51 پس الله بینایی‌اش را به او بازگرداند
8:53 گفت:
8:55 پس کدام مال نزد تو دوست‌داشتنی‌تر است؟
8:57 گفت:
8:59 گوسفندان
9:01 پس فرمود:
9:03 مردی بینوا
9:05 که ریسمان‌ها در سفرم برای من بریده شد
9:07 در سفرم
9:09 پس امروز برای من هیچ توشه‌ای نیست
9:11 جز به [یاری] الله
9:13 پس [به‌یاری] ...
9:15 عبد الله
9:17 عبد الله
9:19 عبد الله
9:21 عبد الله
9:23 عبد الله
9:25 عبد الله
9:27 عبد الله
9:29 امروز برای من [توشه‌ای] نیست جز به [یاری] الله، سپس به [یاری] تو
9:33 از تو می‌خواهم به آن‌که رنگ نیکو و پوست نیکو و مال [به تو داده]
9:39 شتری که در سفرم با آن به مقصد برسم
9:42 پس گفت: حقوق بسیار است
9:46 پس به او گفت: گویی تو را می‌شناسم
9:50 آیا تو پیش‌تر پیس نبودی که مردم تو را ناپاک می‌دانستند
9:53 بی‌چیز بودی، پس الله به تو [مال] داد
9:56 پس گفت: این مال را جز به ارث از پدرانم نیافته‌ام، پشت در پشت
10:02 پس گفت: اگر دروغ‌گو باشی
10:06 الله تو را به همان‌چه بودی بازگرداند
10:09 [راوی] گفت: و نزد آن کچل در صورتش آمد
10:13 پس به او مانند آن‌چه به این [نخستین] گفت، گفت
10:16 و مانند آن‌چه این [نخستین] پاسخ داد، پاسخ داد
10:20 پس گفت: اگر دروغ‌گو باشی
10:24 الله تو را به همان‌چه بودی بازگرداند
10:27 [راوی] گفت: و نزد آن نابینا در صورت و هیئتش آمد
10:32 پس گفت: مردی بینوا و در راه‌مانده‌ام
10:36 که ریسمان‌ها در سفرم برای من بریده شده
10:39 پس امروز برای من هیچ توشه‌ای نیست جز به [یاری] الله، سپس به [یاری] تو
10:43 از تو می‌خواهم به آن‌که بینایی‌ات را به تو بازگرداند
10:46 گوسفندی که در سفرم با آن به مقصد برسم
10:50 پس گفت: من نابینا بودم
10:53 پس الله بینایی‌ام را به من بازگرداند
10:56 پس آن‌چه خواهی بگیر و آن‌چه خواهی واگذار
10:59 به الله سوگند امروز تو را در [بخشیدن] چیزی که برای الله گرفته‌ای به زحمت نمی‌اندازم
11:04 پس فرمود: مال خود را نگه‌دار
11:07 زیرا شما آزموده شده‌اید
11:10 پس از تو خشنود شد و بر دو یارت خشم گرفت
11:14 روایت مسلم
11:16 پس آن پیس فضل را به خود نسبت داد
11:19 و آن را به الله نسبت نداد
11:21 و همچنین آن کچل
11:23 اما آن نابینا، فضل را به الله نسبت داد
11:27 پس الله از او خشنود شد و بر دو یارش خشم گرفت
11:31 و انسان فضل را فقط هنگامی به خود نسبت می‌دهد که به خویشتن خود دچار عُجب شود
11:36 (عُجب)
11:38 و این خصلت نکوهیده‌ای است که صاحبش را هلاک می‌کند
11:42 چنان‌که در حدیث پیامبر ﷺ آمده است
11:46 سه چیز هلاک‌کننده و سه چیز نجات‌بخش
11:51 و سه کفّاره و سه درجه
11:56 اما هلاک‌کننده‌ها
11:58 بخل فرمان‌برده و هوای پیروی‌شده
12:02 و خودپسندی انسان به نفس خویش
12:05 روایت طبرانی در «الاوسط»
12:08 رازی رحمه‌الله گفت
12:11 افتخار به نفس و به صفات آن از صفات ابلیس و فرعون است
12:16 ابلیس گفت: من از او بهترم
12:21 آیا فرمانروایی مصر از آنِ من نیست
12:23 و هر کس که به الوهیت یا نبوت به دروغ ادعا کند
12:28 پس او را هدفی جز آراستن نفس [خویش] نیست
12:31 و تقویت حرص و عُجب
12:34 و از همین رو [پیامبر] علیه‌السلام فرمود
12:37 سه چیز هلاک‌کننده
12:39 و با این سخن آن را ختم می‌کند
12:41 و خودپسندی انسان به خودش
12:44 پس گفتهٔ نبی‌الله سلیمان علیه‌السلام این است:
12:49 این از فضل پروردگارم است
12:51 این سخن اخلاق نبوت را برای ما روشن می‌کند که باید در زندگی‌مان به آن آراسته باشیم
12:58 دومین نکته‌ای که از پاسخ نبی‌الله سلیمان علیه‌السلام می‌آموزیم
13:04 چگونگی برخورد با نعمت‌هایی است که الله به ما ارزانی می‌دارد
13:10 زیرا آوردن تخت ملکهٔ سبا
13:13 از یمن به قلمرو سلیمان علیه‌السلام
13:16 در چشم‌برهم‌زدنی، نعمتی بزرگ است
13:19 که نشان‌دهندهٔ نیرویی است که نبی‌الله سلیمان علیه‌السلام دارد
13:25 و از همین رو نبی‌الله سلیمان علیه‌السلام گفت
13:29 در برابر این نعمت و در حضور لشکریانش
13:33 این از فضل پروردگارم است
13:36 تا مرا بیازماید که آیا شکرگزاری می‌کنم یا کفران می‌ورزم
13:39 و هر که شکرگزاری کند، تنها به سود خویش شکر می‌کند
13:43 و هر که کفران ورزد، پس پروردگارم بی‌نیاز و کریم است
13:48 نبی‌الله سلیمان علیه‌السلام روشن ساخت
13:53 که نعمت‌ها آزمایش‌اند
13:55 و به شکر منعم نیازمندند
13:57 و او الله جل در علاه است
14:00 و سود این شکر به خود شکرگزار بازمی‌گردد
14:04 و الله از ما بی‌نیاز است، سبحانه و تعالی
14:08 پس علیه‌السلام این حقیقت را بیان فرمود
14:11 در برابر لشکریان تا آن را بیاموزند
14:14 و همین‌گونه شایسته است که پدران و مادران
14:17 نعمت الهی بر خود را در برابر فرزندانشان شکر گویند
14:21 تا در برخورد با نعمت‌ها به ایشان اقتدا کنند
14:25 اما آنچه برخی مردم انجام می‌دهند، یعنی نوشتن این جمله
14:29 این از فضل پروردگارم است
14:32 بر ساختمان‌ها و مغازه‌ها و خودروها و غیر آن‌ها
14:36 این از خطاهای مردم در برخورد با آیات قرآن است
14:41 و این روش شکر نعمت نیست
14:44 همان نعمتی که الله بر ایشان ارزانی داشته است
14:47 بلکه مردم این کار را برای دفع حسد و چشم‌زخم انجام می‌دهند
14:51 و این خطای دیگری است
14:53 پس هر که بخواهد نعمت را شکر گوید
14:56 باید به شیوهٔ درست شکر نعمت‌ها بنگرد
15:00 زیرا هر نعمتی شیوهٔ شکر خاص خود را دارد
15:04 نعمت مال با به‌کارگیری آن در راهی که الله را خشنود کند شکر می‌شود
15:09 و با صدقه دادن به فقیران و مسکینان
15:12 و همین‌گونه است دیگر نعمت‌ها
15:15 اما آویختن آیات بر دیوارها
15:18 از شکر نعمت نیست
15:21 اما نبی‌الله سلیمان علیه‌السلام با تخت ملکهٔ سبا چه کرد
15:26 هنگامی که نزد او آورده شد؟
15:30 در دیدار آینده، ان‌شاءالله ادامه می‌دهیم
15:34 و ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است
15:37 داستان ملکهٔ سبا با نبی‌الله سلیمان علیه‌السلام