از مجموعهٔ مفاهيم أهل السنة (اكتملت السلسلة)
· درس 349 از 1189
خلاصة مفاهيم أهل السنة | المفهوم (409) | قيود الضرورة المبيحة للمحظور
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
خلاصه مفاهیم اهل سنت
0:08
محدودیت های ضروری که حرام را مجاز می کند
0:13
ضرورتی که به حرام اجازه می دهد کنترل ها و محدودیت هایی دارد
0:17
این است که ضرورت وجود دارد و پیش می آید و مورد انتظار و پیش بینی نیست
0:24
هیچ وسیله جایز و مذموم دیگری جز ارتکاب حرام برای دفع ضرورت وجود ندارد.
0:33
برای جلوگیری از ضرورت، عمل ممنوع را به حداقل ممکن محدود کند
0:39
زیرا خداوند متعال می فرماید: «نه تجاوز می کند و نه برمی گردد».
0:44
مثلاً در خوردن غذای حرام از چیزی که تشنگی انسان را برطرف می کند و خواسته های او را تامین می کند بیشتر نیست.
0:51
حرام نباید باعث ضرر دیگران شود
0:55
مثلاً رعایت اجبار برای کشتن دیگران جایز نیست
1:00
زیرا حفظ جان هم مجبور به کشتن و هم دستور کشتن دو ضرورت یکسان است.
1:08
به منظور حفظ خود سازماندهی شده است
1:11
روح کسی که مجبور می شود سزاوارتر از نفس کسی نیست که برای حفظ آن دستور داده شده او را بکشد.
1:19
ضرورت باید پناهگاه باشد
1:21
مثلاً شخص تلخ را با تهدید به خوردن مال حرام مجبور می کند که مثلاً در صورت نخوردن او کشته یا شکنجه می شود.
1:28
حتی اگر آن را جایز بداند
1:31
آیا اگر شخص نماد علم و وکالت در امری است که مردم را در دین خود به انحراف می کشاند، نباید مجبور به این کار شود؟
1:39
همه این محدودیت ها باید در هر ضرورت لازم انجام شود تا حرام ها مجاز شوند.
1:47
اگر برخی از محدودیت ها برآورده می شد اما برخی دیگر انجام نمی شد، لازم نبود