از مجموعهٔ مفاهيم أهل السنة (اكتملت السلسلة) · درس 134 از 1189

خلاصة مفاهيم أهل السنة | المفهوم (168) | عصمة الأنبياء بين أهل السنة وأهل البدع

◉ 0 بازدید ⏱ 2:48 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 خلاصه مفاهیم اهل سنت
0:09 عصمت پیامبران بین اهل سنت و بدعت گذاران
0:13 تفاوت اساسی اهل سنت و بدعت گذار در مسئله عصمت پیامبران است
0:20 این است که اهل بدعت طبق معمول ذهن محدود خود را در این موضوع به کار گرفتند
0:27 این امر آنان را بر آن داشت که احادیث ذکر شده در آن را رد کنند
0:32 در مورد آیات، تواتر و عدم توانایی در ابطال آنها، آنها را بر آن داشت که آنها را با تفاسیر دلخواه تفسیر کنند.
0:40 از حدود زبان فراتر می رود و به هیچ وجه با زمینه ای که در آن گنجانده شده است موافق نیست
0:47 و اما اهل سنت ارزش خود را نزد رسولان و پیامبران می دانند
0:53 معانی آیات و روایات و معانی آنها را به درستی درک می کنند
0:59 بدون خودسری و تحریف
1:01 منشأ اشتباه در مسئله این است که اهل بدعت، قوانین عقلانی خود را در مسائل اعتقادی داوری می کنند.
1:09 فرمول بندی مسائل اعتقادی به قالب های ذهنی سفت و سخت و محدود
1:15 هیچ متنی در کتاب و سنت وجود ندارد که حکم عقلی را بیان کند
1:21 که مدعی است هر پیامبری از هر گناهی معصوم است
1:26 بلکه قاعده ای است که علمای الهیات برای پاسخ به قاعده ناقص عقلی دیگری که منکر پیشگویی وضع کرده اند وضع کرده اند.
1:36 اگر یک گناه برای پیامبر جایز بود، هر گناهی برای او حلال بود
1:41 این دعا صرف باطل است و قرآن کریم صریحاً آن را رد کرده است
1:47 که ثابت می کند بسیاری از انبیا و رسولان به چیزی مشابه افتادند
1:53 مثل آدم و نوح و موسی و داوود و سلیمان و یونس و محمد صلوات الله علیهم اجمعین.
2:04 سخن پایانی این است که خداوند متعال انبیاء و رسولان خود را حفظ کرده است
2:11 و او کسی است که گاه به سبب حکم بزرگی که خداوند متعال اراده کرده است، اراده کرده است که به چیزی بیفتند که توبه آنها و سپس توبه آنها را ایجاب کند.
2:21 مانند اثبات انسانیت و نشان دادن بندگی کامل خود به خداوند در مقام توبه و توبه.
2:29 و حکم تربیتی که از آن حاصل می شود
2:34 ما انسانها حق نداریم درباره حکم خدا اظهار نظر کنیم یا بعضی از دستورات او را جزئی رد کنیم