نقاط عطف در مسیر ثبات | قسمت (13) | یکی از اسباب پایداری: یاد خداست

◉ 365 بازدید ⏱ 9:02 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 معالم در مسیر ثبات
0:08 ذکر الله
0:12 و از وسایل ثبات
0:17 بسیار یاد کردن الله سبحانه
0:20 زیرا الله به ذکر بسیار فرمان داده است
0:23 پس فرمود تعالی
0:25 ای کسانی که ایمان آورده‌اید
0:28 الله را بسیار یاد کنید
0:32 «و صبحگاهان او را تسبیح گویید»
0:35 و در میدان جنگ
0:38 الله به ذکر بسیار فرمان داده است
0:41 پس فرمود تعالی
0:43 ای کسانی که ایمان آورده‌اید
0:46 هرگاه با گروهی (از دشمن) روبه‌رو شدید، پایداری کنید
0:50 پس پایداری کنید و الله را بسیار یاد کنید
0:53 «تا رستگار شوید»
0:56 و ذکر، دژ مسلمان است
0:59 در برابر شیطان
1:01 از حارث اشعری رضی‌الله‌عنه روایت است
1:05 که رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم
1:08 فرمود
1:10 همانا الله تبارک و تعالی
1:12 به یحیی بن زکریا
1:14 به پنج کلمه فرمان داد
1:16 حدیث
1:17 و از این کلمات است
1:19 فرمود
1:20 و شما را فرمان می‌دهم که الله را یاد کنید
1:23 زیرا مثل آن
1:25 مانند مردی است که دشمن به دنبال او بیرون آمد
1:27 با شتاب در پی‌اش
1:29 تا آنکه به
1:31 دژی استوار رسید
1:33 که خود را از آنان در امان می‌داشت
1:35 و همچنین بنده
1:37 خود را از شیطان در امان نمی‌دارد
1:39 مگر با ذکر الله
1:41 ابن قیم گفت
1:43 در «الوابل الصیب»
1:45 پس اگر در ذکر
1:47 جز همین یک ویژگی نبود
1:49 سزاوار بنده بود
1:51 که زبانش از ذکر الله تعالی
1:53 باز نایستد
1:55 و همواره
1:57 بر یاد او زمزمه‌گر باشد
1:58 زیرا او خود را
2:00 از دشمنش در امان نمی‌دارد
2:02 مگر با ذکر
2:04 و دشمن بر او وارد نمی‌شود
2:06 جز از راه غفلت
2:08 پس او در کمین است
2:10 پس چون غفلت کند
2:11 بر او می‌جهد و او را می‌رباید
2:13 و چون الله تعالی یاد شود
2:15 دشمن الله تعالی عقب می‌نشیند
2:17 و خوار و سرکوب می‌شود
2:19 تا آنجا که
2:21 مانند مورچه و مگس می‌گردد
2:23 و از این رو
2:25 وسواس خناس نامیده شده است
2:27 یعنی در سینه‌ها وسوسه می‌کند
2:29 پس چون الله یاد شود
2:31 ذکر الله تعالی
2:33 عقب می‌رود، یعنی بازمی‌ایستد و جمع می‌شود
2:35 ابن عباس گفت
2:37 شیطان چمباتمه زده
2:39 بر دل فرزند آدم است
2:41 پس چون غافل و فراموش‌کار شود
2:43 وسوسه می‌کند
2:45 و چون الله تعالی یاد شود
2:47 عقب می‌نشیند
2:49 و در صحیح بخاری
2:51 از ابوموسی رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت
2:53 پیامبر فرمود
2:55 صلی‌الله‌علیه‌وسلم
2:57 مثل کسی که الله را یاد می‌کند
2:59 و کسی که پروردگارش را یاد نمی‌کند
3:01 مانند زنده
3:03 و مرده است
3:05 و در صحیحین
3:07 از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است
3:09 که گفت
3:11 پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
3:13 الله تعالی می‌فرماید
3:15 من
3:17 نزد گمان بنده‌ام به خودم هستم
3:19 و با او هستم
3:21 آنگاه که مرا یاد کند
3:23 پس اگر مرا در دل خود یاد کند
3:25 من هم او را در دل خویش یاد می‌کنم
3:27 و اگر مرا در جمعی یاد کند
3:29 او را در جمعی بهتر از آنان یاد می‌کنم
3:31 بهتر از ایشان
3:33 و اگر یک وجب به من نزدیک شود
3:35 من یک ذراع به او نزدیک می‌شوم
3:37 ذراعی
3:39 و اگر یک ذراع به من نزدیک شود
3:41 من یک باع به او نزدیک می‌شوم
3:43 و اگر به سوی من بیاید، با قدم‌های آرام می‌آیم،
3:45 و اگر به سوی او بیایم، با شتاب (هرولةً) به سویش می‌روم.
3:47 و در سنن ترمذی (آمده است)،
3:49 از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)،
3:51 از الله عزّ و جلّ،
3:53 که فرمود:
3:55 «بنده‌ام، هر بنده‌ام،
3:57 آن که مرا یاد می‌کند،
3:59 و او با دشمنش روبه‌رو است.»
4:01 و این حدیث
4:04 همان سخن فیصله‌بخش است،
4:06 و (در آن) تفصیلی است میان ذاکر
4:08 و مجاهد.
4:10 پس ذاکری که مجاهد است،
4:12 برتر است از ذاکری
4:14 که بدون جهاد باشد،
4:16 و مجاهدی که غافل است
4:18 و ذاکری که بدون جهاد است،
4:20 برتر است از مجاهدِ غافل
4:22 نزد الله تعالی.
4:24 پس برترین ذاکران، مجاهدانند،
4:26 و برترین مجاهدان، ذاکرانند.
4:30 الله تعالی فرموده است:
4:32 ای کسانی که ایمان آورده‌اید
4:34 چون با گروهی (از دشمن) روبه‌رو شدید،
4:36 پایداری کنید،
4:38 پایداری کنید،
4:40 و الله را بسیار یاد کنید،
4:42 تا رستگار شوید.»
4:46 پس (الله) آنان را به ذکر بسیار فرمان داده است،
4:48 و (نیز) به جهاد، با هم،
4:50 تا بر امید باشند،
4:52 بر امیدِ رستگاری.
4:54 و (الله) تعالی فرموده است:
4:56 ای کسانی که ایمان آورده‌اید
4:58 الله را یاد کنید،
5:00 یادی بسیار (کردنی)،»
5:02 و (نیز) تعالی فرموده است:
5:04 «و مردان و زنان ذاکرِ الله،
5:06 بسیار (یاد کننده)،»
5:08 یعنی بسیار (یاد کنند).
5:10 و تعالی فرموده است:
5:12 «پس چون مناسک خود را به پایان بردید،
5:14 (...)
5:16 الله را یاد کنید، همان‌گونه که پدرانتان را یاد می‌کردید،
5:18 یا (با یادی) شدیدتر،»
5:20 «یادی (کردنی).»
5:22 پس در این (آیه) فرمان به ذکر
5:24 با کثرت و شدت آمده است،
5:26 به سبب نیاز شدید بنده به آن،
5:28 و بی‌نیاز نبودنش از آن.
5:30 (هیچ) یک چشم‌برهم‌زدن،
5:32 پس هر لحظه‌ای
5:34 که بنده در آن
5:36 از ذکر الله عزّ و جلّ غافل شود،
5:38 آن (لحظه) بر او (زیان) است نه به سودش،
5:40 و زیانش در آن (لحظه)
5:42 بزرگ‌تر از سودی است که در غفلتش به دست آورده است.
5:45 (از) الله (غافل شدن).
5:47 و بی‌تردید دل زنگار می‌گیرد
5:49 همچون نقره و غیر آن،
5:51 و جلایش با ذکر است،
5:53 زیرا (ذکر) آن را جلا می‌دهد،
5:55 تا آن‌جا که آن را همچون آینه
5:57 سپید (و درخشان) می‌گرداند.
5:59 پس اگر ذکر را ترک کند، زنگار می‌گیرد،
6:01 و اگر ذکر کند، آن را جلا می‌دهد.
6:03 و زنگار دل به دو چیز (پدید می‌آید):
6:05 به غفلت و گناه،
6:07 و جلایش به دو چیز است:
6:09 به استغفار و ذکر.
6:13 پس کسی که غفلت بر اوقاتش غالب باشد،
6:15 زنگار بر دلش انباشته می‌شود،
6:17 و زنگارش
6:19 به اندازه غفلتش است.
6:21 و چون دل زنگار بگیرد،
6:23 صورت معلومات در آن نقش نمی‌بندد
6:25 بر آن‌گونه که
6:27 واقعاً هست.
6:29 پس باطل را به صورت حق می‌بیند،
6:31 و حق را به صورت باطل.
6:33 زیرا او،
6:35 چون زنگار بر آن انباشته شده،
6:37 تیره شده است،
6:39 پس صورت حقایق آن‌گونه که هستند در آن ظاهر نمی‌شود.
6:41 (...)
6:43 پس چون زنگار بر آن انباشته شود
6:45 و «ران» (پوشش سیاه گناه) بر آن سوار گردد،
6:47 تصور و ادراک او تباه می‌شود،
6:49 (...)
6:51 پس حقی را نمی‌پذیرد
6:53 و باطلی را انکار نمی‌کند.
6:55 و این بزرگ‌ترین کیفرهای دل است،
6:57 و ریشه آن
7:00 از غفلت و پیروی
7:02 هوای نفس است،
7:04 زیرا این دو، نور دل را خاموش می‌کنند
7:06 و دیده (بصیرت) را کور می‌سازند.
7:08 الله تعالی فرموده است:
7:10 و از کسی که دلش را از یاد خود غافل کرده‌ایم فرمان مبر
7:12 دلش را از یادکرد ما غافل ساخته‌ایم
7:14 و از هوای نفس پیروی کرده است
7:16 و کارش از حد گذشته و تباه است
7:18 پس هرگاه بنده بخواهد
7:20 که از مردی پیروی کند،
7:22 باید بنگرد
7:24 که آیا او از اهل ذکر است
7:26 یا از غافلان؟
7:28 و آیا آنچه بر او فرمان می‌راند
7:30 هوای نفس است یا وحی؟
7:32 پس اگر فرمانروای او
7:34 هوای نفس باشد،
7:36 و او از اهل غفلت باشد
7:38 و کارش تباه باشد،
7:40 از او پیروی نکند و او را دنبال ننماید.
7:43 و معنای «فُرُط»
7:45 به «تضییع» تفسیر شده است،
7:47 یعنی کاری که واجب است
7:49 که انسان ملتزم به آن باشد و بدان قیام کند
7:51 و رشد و رستگاری او در آن است،
7:53 آن را ضایع ساخته و در آن کوتاهی کرده است.
7:57 و به «اسراف» نیز تفسیر شده است،
7:59 یعنی از حد گذشته است.
8:01 و به «هلاکت» نیز تفسیر شده است،
8:03 و به «مخالفت با حق» نیز تفسیر شده است،
8:05 و همه‌ی آنها
8:07 اقوالی نزدیک به هم‌اند.
8:09 و مقصود آن است که الله
8:11 سبحانه و تعالی
8:13 از پیروی کسی که این صفات را گرد آورده باشد نهی فرموده است.
8:15 (پس) این صفات را
8:17 باید انسان در شیخ و الگوی خود
8:19 و کسی که از او پیروی می‌کند بنگرد.
8:21 (و بنگرد که)
8:23 اگر او را چنین یافت،
8:25 باید از او دوری گزیند.
8:27 و اگر او را از کسانی یافت که
8:29 یاد الله تعالی عزّ و جلّ
8:31 و پیروی از سنت بر او غالب است،
8:33 و کارش تباه نیست،
8:35 بر او (باید پیروی کند).
8:37 بلکه او در کار خود استوار است.
8:39 و میان
8:41 زنده و مرده جز به یاد (الله) فرقی نیست.
8:43 پس مثال کسی که
8:45 پروردگارش را یاد می‌کند و کسی که
8:47 پروردگارش را یاد نمی‌کند،
8:49 همانند زنده و مرده است.
8:51 نشانه‌هایی در
8:54 راه پایداری (هستند).