از مجموعهٔ رنج زنان (سریال کامل) · درس 14 از 18

رنج زنان در زمان موسی علیه السلام | قسمت (14) | رنج زنانی که بیرون از خانه کار می کنند

◉ 133 بازدید ⏱ 10:48 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 داستان رنج زن در زمان موسی علیه‌السلام
0:06 رنج زن در کار بیرون از خانه
0:14 وقتی موسی صحنهٔ آن دو دختر را دید که از آب‌دادن در کنار مردم دوری می‌کنند
0:22 به سوی آن دو رفت، پرسان و شگفت‌زده از کار آن‌ها
0:27 پس گفت: «کارتان چیست؟»
0:30 ابن جریر طبری رحمه‌الله گفته است:
0:33 موسی به آن دو زن گفت:
0:35 «موضوع و کار شما چیست که گوسفندانتان را از مردم بازمی‌دارید؟»
0:40 «آیا آن‌ها را همراه گوسفندان مردم آب نمی‌دهید؟»
0:44 و طاهر ابن عاشور رحمه‌الله گفته است:
0:47 وقتی موسی دید که آن دو زن، دامهایشان را از نوشیدن آب بازمی‌دارند،
0:52 از آن‌ها پرسید: «کارتان چیست؟»
0:55 و این پرسشی است دربارهٔ داستان و وضعیت آن دو.
0:58 زمانی که آب حاضر بود،
1:00 و آنچه بر عهدهٔ او بود برای آب‌دادن گوسفندانشان را نداشت،
1:04 و پاسخ بزرگ همین بود
1:07 و همان پاسخ، برای هر دختری امروز که بخواهد بیرون از خانه کار کند، درس و عبرت دارد.
1:13 گفتند: «آب نمی‌دهیم تا چوپانان بازگردند،
1:17 و پدرمان پیرمردی سالخورده است.»
1:20 ابن کثیر رحمه‌الله گفته است:
1:23 یعنی آب دادن برای ما جز پس از فراغت این‌ها حاصل نمی‌شود.
1:28 و آلوسی رحمه‌الله تعالی گفته است:
1:31 گویی آن دو گفتند:
1:33 «ما دو زن ناتوان و پوشیده‌ایم،
1:37 توان هم‌آوردی با مردان و ازدحام با آن‌ها را نداریم،
1:41 و برای ما مردی نیست که این کار را انجام دهد،
1:44 و پدرمان پیرمرد سالخورده‌ای است
1:47 که پیری او را ناتوان کرده است.
1:49 پس ناچاریم آب دادن را تا زمانی که مردم یا چارپایانشان از آب سیراب شوند به تأخیر اندازیم.»
1:56 آن دو سبب دوری از آب‌دادن را بیان کردند:
2:00 یعنی بی‌میلی به ازدحام با مردان و آمیختن با آنان.
2:05 سپس عذری را که آنان را به کار بیرون از خانه کشانده بود بیان کردند،
2:11 و گفتند: «و پدرمان پیرمرد سالخورده است.»
2:16 ابن کثیر رحمه‌الله گفته است:
2:18 یعنی این وضعیت، ما را به آنچه می‌بینی ناچار کرده است.
2:23 و طاهر ابن عاشور رحمه‌الله گفته است:
2:26 گفتهٔ آن دو که «و پدرمان پیرمرد سالخورده است»
2:30 عذرخواهی از حضورشان برای آب‌دادن در میان مردان بود،
2:34 به سبب نیافتن مردی که برایشان آب بکشد،
2:38 زیرا تنها مرد آنان پدرشان است
2:42 و او پیرمردی سالخورده است
2:44 که به‌سبب ناتوانی از ازدحام، نمی‌تواند آب را برای آنان بکشد.
2:48 و شعراوی رحمه‌الله گفته است:
2:51 پس در این داستان سه حکم داریم:
2:55 ما آب‌ها را نمی‌نوشانیم تا چوپانان (آب‌ها را) بیرون ببرند.
2:58 این حکم اول است.
3:00 «و پدرمان پیرمرد سالخورده است»
3:03 این حکم دوم است.
3:05 «پس [موسی] برای آن دو آب داد»
3:07 این حکم سوم است.
3:09 و این سه حکم
3:12 مسئلهٔ کار زن را برای جامعهٔ مسلمان تنظیم می‌کند،
3:16 و آنچه بر ما واجب است هنگامی که زن ناچار به کار می‌شود.
3:20 از حکم اول
3:22 می‌دانیم که آب‌دادن دام‌ها از کار مردان است،
3:26 و از حکم دوم
3:28 می‌دانیم که زن جز برای ضرورت بیرون نمی‌رود،
3:33 و وظیفهٔ مردان را انجام نمی‌دهد،
3:35 مگر آنگاه که مرد از انجام این وظیفه ناتوان باشد.
3:39 «و پدرمان پیرمرد سالخورده است.»
3:42 و اما حکم سوم،
3:44 جامعهٔ مسلمان، یا حتی جامعهٔ انسانی، را آگاه می‌کند
3:48 که وقتی زنی را ببیند که برای کار بیرون آمده است،
3:51 حتماً مردی ندارد که این وظیفه را انجام دهد،
3:55 پس بر اوست که به او یاری رساند و کارش را برایش آسان کند.
4:00 و یادم هست که وقتی به عربستان سفر کردم،
4:04 در سال هزار و نهصد و پنجاه،
4:07 با یکی از همکارانم در ماشینش سوار شدم،
4:10 و در راه دیدم که از ماشینش پیاده شد
4:14 و به یکی از خانه‌ها رفت.
4:16 و جلویش میزی چوبی بود
4:19 که با تکه‌ای پارچه پوشیده شده بود.
4:22 آن را برداشت و در ماشین گذاشت،
4:25 سپس حرکت کردیم.
4:27 از او پرسیدم چه کار می‌کند،
4:29 گفت:
4:30 «از عادات ماست که وقتی چنین میزی را کنار در خانه ببینی،
4:35 یعنی صاحب خانه نیست،
4:39 و بانوی خانه خمیر آماده کرده
4:43 و می‌خواهد کسی آن را نان کند.
4:45 پس هر یک از ما که بگذرد، آن را برمی‌دارد و نان می‌پزد،
4:49 سپس میز را به جایش بازمی‌گرداند.»
4:52 و در فرمودهٔ خداوند متعال:
4:55 ما آب‌ها را نمی‌نوشانیم تا چوپانان (آب‌ها را) بیرون ببرند.
4:58 اشاره‌ای است به اینکه زن هرگاه ناچار به بیرون رفتن برای کار شود
5:03 و این ضرورت برایش فراهم گردد،
5:06 باید به اندازهٔ ضرورت عمل کند،
5:09 پس با مردان نیامیزد،
5:12 و خود را از ازدحام با آنان و احتکاک با ایشان دور نگه دارد.
5:16 و معنای آنکه ضرورت، زن را به انجام کار مردان کشانده،
5:21 این نیست که او مانند آنان شده،
5:24 تا برای خود آمیختن با ایشان را روا بدارد.
5:27 رنجی که زن در شهر
5:32 هنگام بیرون رفتن از خانه برای کار متحمل می‌شود،
5:35 در دو چیز نمود می‌یابد:
5:38 نخست:
5:39 رنج آمیختن با مردان.
5:42 دوم:
5:43 رنج ماهیت کاری که به انجام آن بیرون آمده است.
5:47 اما رنج نخست
5:49 آمیختگی با مردان است
5:52 زیرا متون قرآن و سنت دلالت دارند
5:55 بر حرمت آمیختن زنان با مردان در کارها
5:59 از جمله این دلایل
6:01 داستان آن دو دختر است
6:03 که با وجود نیازشان به آب دادن (گوسفندان)
6:06 اما به مردان نزدیک نشدند
6:10 و آشکارا کنار کشیدند
6:12 تا آنکه این امر توجه پیامبر الله موسی (علیه‌الصلاة‌والسلام) را جلب کرد
6:18 و از جمله آن، فرموده متعال است:
6:21 «و در خانه‌های خود بمانید،
6:23 و خودآرایی نکنید همچون خودآرایی دوران جاهلیت نخست.
6:27 پس سبحانه و تعالی به ماندن در خانه‌ها امر فرمود
6:30 زیرا در این کار صیانت زن نهفته است
6:33 و دور کردن او از اسباب فساد
6:36 و زنی که در خانه‌اش قرار نگیرد
6:40 در معرض آمیختن با مردان قرار دارد
6:42 به سبب بسیاری بیرون رفتنش
6:45 پس الله برای او برگزید که در خانه بماند
6:48 تا برخورد او با مردان کم شود
6:51 و از این رو امر به ماندن در خانه‌ها را به
6:54 نهی از خودنمایی پیوند داد
6:56 زیرا بسیار بیرون رفتن از خانه
6:59 زن را به خودنمایی می‌کشاند
7:02 و از جمله آن، فرموده متعال است:
7:04 «ای پیامبر!
7:09 به همسرانت و دخترانت و زنان مؤمنان بگو
7:12 که
7:15 چادرهای خود را بر خود فرو اندازند
7:21 این (کار) به شناخته شدنشان نزدیک‌تر است.
7:26 تا آزار نبینند
7:29 و الله همواره آمرزنده و مهربان بوده است.
7:33 پس الله عز و جل به زنان مؤمنان امر فرمود
7:36 که چادرها را بر خود فرو افکنند
7:39 هنگامی که اراده‌ی بیرون رفتن کنند
7:41 و هدف از این کار آشکار است
7:43 و آن پوشاندنشان از چشم مردان است
7:46 پس اگر ما با پوشش، آنان را از دیدگان مردان پوشانده‌ایم
7:48 چگونه شایسته است که با مردان در
7:50 فعالیت‌های عمومی جامعه آمیخته شوند
7:53 که از
7:55 آشکار شدن آنان خالی نیست
7:58 و نگاه کردن مردان به زنان
8:01 و افتادن در فتنه‌ی آنان
8:04 و از جمله آن، فرموده سبحانه است:
8:08 به مؤمنان بگو که چشمان خود را فرو نهند.
8:12 و شرمگاه‌های خود را حفظ کنند
8:15 این برای آنان پاکیزه‌تر است
8:18 همانا الله به آنچه انجام می‌دهند آگاه است.
8:24 «و به زنان مؤمن بگو که چشمان خود را فرو نهند
8:28 و از نگاه‌های ناروا بپرهیزند
8:30 و شرمگاه‌های خود را حفظ کنند
8:33 و زینت‌های خود را آشکار نکنند
8:36 مگر آنچه از آن آشکار است.
8:39 پس الله به زنان مؤمن امر فرمود
8:41 به همان چیزی که به مردان مؤمن امر فرمود
8:43 از فرو نهادن نگاه و حفظ شرمگاه
8:45 و آغاز کرد با امر به فرو نهادن نگاه
8:48 زیرا آن وسیله‌ای است که به
8:50 حفظ شرمگاه منتهی می‌شود
8:52 پس آن کس که نگاهش را فرو نهد
8:54 به حفظ شرمگاهش سزاوارتر است
8:56 و آن کس که نگاهش را رها کند
8:58 خود را برای افتادن در گناه بزرگ آماده کرده است
9:01 و هیچ خردمندی شک ندارد که میدان‌های آمیخته
9:05 انسان در آنها از
9:07 نگاه کردن به طرف مقابل در امان نیست
9:09 و آنها بیشترین میدان‌هایی هستند
9:11 که گناه زنا در آنها رخ می‌دهد
9:14 پس این آیه به مفهوم خود
9:17 بر حرمت آمیختگی دلالت دارد
9:20 و از جمله آن، فرموده متعال است:
9:22 «و چون از ایشان متاعی خواستید،
9:25 پس از پشت پرده از ایشان (زنان) بخواهید (چیزی را).
9:29 این (روش) برای پاکی دل‌های شما و دل‌های ایشان بهتر است.
9:33 ابن کثیر رحمه‌الله فرموده است:
9:36 یعنی این که به شما امر کردم
9:38 و از حجاب برای شما مقرر داشتم
9:40 پاکیزه‌تر و پاکدامن‌تر است
9:43 از این مطلب فهمیده می‌شود
9:45 که آمیختگی برای دل‌های مردان و زنان پاکیزه‌تر نیست
9:49 بلکه آن برای دل‌های همه‌ی ایشان تباه‌کننده‌تر است
9:52 پس کار آمیخته
9:55 برای زن از چند جهت رنج بزرگی در بر دارد
9:59 از جمله:
10:01 رنج در فرو نهادن نگاهش
10:04 و رنج در مهار احساساتش
10:07 و رنج در نگاه داشتن پاکی دلش
10:11 و رنج در ندادن فساد به دل مرد
10:15 و رنج در پای‌بندی به پوشش شرعی که پروردگارش را خشنود سازد
10:21 و رنج در مهار سخن و شیوه‌ی گفتارش
10:25 آیا زن شاغل در میدان‌های مردان توانسته است
10:29 از این رنج بگذرد؟
10:33 در جلسه‌ی آینده، إن شاء الله، ادامه خواهیم داد
10:36 و ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است.
10:40 داستان رنج زن در زمان موسی (علیه‌السلام)