داستان های پیامبران | قسمت (29) | داستان حضرت سلیمان علیه السلام (1)

◉ 556 بازدید ⏱ 28:20 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 قصص الأنبیاء
0:02 داستان‌های پیامبران
0:05 علیهم‌السلام
0:07 درود الله
0:09 بعد از آن
0:11 و سلام
0:13 بر خَیب (؟)
0:15 همهٔ آفریدگان
0:17 اولوالعزم
0:20 جایگاهشان
0:22 بلند است.
0:24 داستان سلیمان
0:26 علیه‌السلام
0:28 بسم الله
0:32 بسم الله الرحمن الرحیم
0:34 ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است
0:36 و درود و سلام
0:38 بر پیامبرمان محمد
0:40 و بر آل و اصحابش
0:42 همگی.
0:44 و اما بعد،
0:47 در دمشق، از سرزمین شام
0:49 پیامبر الله سلیمان وارد شد
0:51 علیه‌السلام.
0:53 و در خانهٔ نبوت پرورش یافت.
0:55 پدرش همان پیامبر الله
0:57 داوود علیه‌السلام است.
0:59 و در دیدار پیشین شناختیم
1:01 ابوالله سابق (؟)
1:03 فضل داوود علیه‌السلام
1:05 و کوشش او در عبادت
1:07 و حرص او بر اصلاح
1:09 و سودرسانی به خلق
1:11 و داوری در اختلافاتی که میان ایشان پدید می‌آمد.
1:13 در میان این فضای
1:15 ایمانی، سلیمان
1:17 علیه‌السلام
1:19 پرورش یافت و از پدرش اخلاق
1:21 و آداب نیکو را فرا گرفت،
1:23 و فرمانروایی و نبوت را از او به ارث برد.
1:25 و سلیمان ممتاز شد
1:27 علیه‌السلام به عدل و حکمت
1:29 و داوری نیکو میان رعیت.
1:31 الله تعالی به ما خبر داد
1:34 از سلیمان علیه‌السلام
1:36 که فرمود:
1:38 و سلیمان از داوود ارث برد.
1:40 میراثی که سلیمان از پدرش
1:42 به ارث برد،
1:44 بزرگ‌ترین میراث است
1:46 و آن فضلی از جانب الله تعالی است
1:48 که بر پدر و پسرش ارزانی داشت.
1:50 او در نبوت و فرمانروایی
1:52 از پدرش به ارث برد.
1:54 و مقصود، ارث بردن مال نیست،
1:56 زیرا که او را
1:58 فرزندانی غیر از او بود،
2:00 پس روا نبود که مال را
2:02 از ایشان اختصاص دهد.
2:04 و چنان‌که در صحیح ثابت شده،
2:06 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود:
2:08 «
2:10 ما گروه پیامبران
2:12 ارث نمی‌گذاریم،
2:14 آنچه از اموالمان به جا ماند،
2:16 پس از ما صدقه است
2:18 برای فقرا و نیازمندان.»
2:20 و گفته شده است:
2:22 سلیمان
2:24 فرمانروایی‌اش از داوود بزرگ‌تر بود،
2:26 و داوود در عبادت
2:28 از سلیمان کوشاتر بود.
2:30 علیهم‌الصلاة
2:32 و السلام.
2:35 و الله سلیمان علیه‌السلام را به دانشی
2:37 اختصاص داد
2:39 که پیش از او به هیچ‌کس نداده بود
2:41 و پس از او نیز به هیچ‌کس نخواهد داد.
2:43 الله به او زبان (منطق) و سخن پرندگان
2:45 و جانوران را آموخت،
2:47 پس آنچه را که پرندگان در هوا
2:49 با یکدیگر سخن می‌گفتند می‌فهمید،
2:51 و آنچه را که جانوران به زبان می‌آوردند،
2:53 بر اختلاف گونه‌هایشان.
2:55 و این از معجزات الله سبحانه و تعالی است
2:57 که ویژهٔ اوست.
2:59 و الله آنچه در فرمانروایی به آن نیاز داشت
3:01 از هر چیزی به او داد.
3:04 و الله بر این افزود
3:06 که جن و انس
3:08 و شیاطین و بادها را مسخر او ساخت،
3:10 هر چه را بخواهد به آن فرمان می‌داد
3:12 و برای او انجام می‌دادند
3:14 آنچه را بخواهد.
3:16 و فضل الله بر او چنین بود.
3:18 ابن جریر
3:20 طبری، امام مفسران، گفت:
3:22 (ادامه)
3:25 (ادامه)
3:27 (ادامه)
3:29 پادشاه زمین
3:31 مشرق‌ها و مغرب‌های آن
3:32 چهار نفر
3:34 دو مؤمن و دو کافر
3:36 اما دو مؤمن
3:38 سلیمان بن داوود
3:40 و ذوالقرنین
3:42 و دو کافر
3:44 بخت‌النصر
3:46 و نمرود بن کنعان
3:48 که جز ایشان کسی آن‌ها را مالک نشد
3:51 سلیمان علیه‌السلام فرمان داد
3:53 روزی لشکریانش را گرد آوردند
3:55 پس لشکریانش را برای او جمع کردند
3:57 از جن و انس و پرندگان
3:59 پس سوار شد و در میان ایشان
4:01 با شکوه و عظمت
4:03 بسیار بزرگ
4:05 انس همان کسانی بودند که در پیشاپیش (قرار داشتند)
4:07 و پس از ایشان جن
4:09 و پرندگان از بالا می‌آمدند
4:11 بر سرش
4:13 پس اگر گرما می‌بود، آن‌ها بر او سایه می‌افکندند
4:15 با بال‌های خود
4:17 و ایشان نگه‌داشته می‌شدند (تا نظم یابند)
4:19 تا اولین ایشان بر آخرینشان بازایستد
4:21 تا هیچ‌کس پیش نیفتد
4:23 از جایگاه تعیین‌شده‌اش
4:25 تا آن‌گاه که عبور کرد
4:28 سلیمان علیه‌السلام با کسانی
4:30 که همراهش از سپاهیان و لشکریان بودند
4:32 بر دره‌ی مورچگان
4:34 مورچه‌ای گفت
4:36 ای مورچگان، به خانه‌های خود درآیید
4:38 مبادا شما را در هم شکنند
4:40 سلیمان و لشکریانش
4:42 در حالی که آنان متوجه نیستند
4:44 سلیمان علیه‌السلام فهمید
4:46 آنچه آن مورچه با آن (مورچگان) سخن گفت
4:48 از (روی) اندیشه‌ی ایشان (در امان بودن)
4:50 آنجا که فرمان داده شد
4:52 و هشدار داد
4:54 و برای سلیمان عذرخواهی کرد
4:56 و لشکریانش
4:58 به سبب ناآگاهی (از حضور مورچگان)
5:00 در عباراتی ساده و فصیح
5:02 پس این کار او را شگفت‌زده کرد
5:04 و با چهره‌ای
5:06 که نشانه‌ی شادی و سرور بود، لبخند زد
5:08 به سبب آنچه الله بر او آشکار کرده بود
5:10 و بر دیگران (آشکار نکرده بود)
5:12 و از الله خواست که او را توفیق دهد
5:14 تا شکر آنچه را که به او و به پدر و مادرش ارزانی داشته
5:16 (شکر کند)
5:18 و (شکر) آنچه را که او را از دیگران برتری داده بود
5:22 و اینکه کار شایسته را برایش آسان گرداند
5:24 و اینکه او را
5:26 هنگامی که وفاتش فرا رسد، با بندگان
5:28 صالح (خود) برانگیزد
5:30 الله تعالی فرمود
5:32 و به یقین ما
5:34 به داوود و سلیمان
5:36 دانشی عطا کردیم
5:38 و گفتند: ستایش از آنِ الله است
5:40 که ما را برتری داد
5:42 بر بسیاری از بندگانش
5:44 مؤمنان
5:46 و سلیمان وارث داوود شد
5:50 و گفت: ای مردم
5:52 ما را آموخته‌اند
5:54 زبان پرندگان را
5:56 و به ما داده شده است
5:58 از هر چیزی
6:00 همانا این
6:02 همان فضل آشکار است
6:04 و برای سلیمان لشکریانش گرد آورده شدند
6:06 (از) جن
6:08 و انس
6:10 و پرندگان، و ایشان نگه‌داشته می‌شدند
6:12 (تا نظم یابند)
6:14 تا آن‌گاه که
6:16 بر دره‌ای
6:18 از مورچگان رسیدند
6:20 مورچه‌ای گفت
6:22 ای
6:24 مورچگان
6:26 مورچه‌ای گفت
6:28 ای مورچگان
6:30 به خانه‌های خود درآیید
6:32 مبادا شما را در هم شکنند
6:34 سلیمان
6:36 مبادا شما را در هم شکنند
6:38 سلیمان و لشکریانش
6:40 در حالی که آنان متوجه نیستند
6:42 پس (سلیمان) لبخند زد
6:44 خندان از
6:46 سخن او
6:48 و گفت: پروردگارا، مرا به خود واگذار
6:50 تا شکر کنم
6:52 نعمت تو را
6:54 و گفت: پروردگارا، مرا توفیق ده
6:56 که شکر نعمتت را به جا آورم
6:58 همان نعمتی که بر من ارزانی داشته‌ای
7:00 و بر پدر و مادرم
7:02 و اینکه کار شایسته‌ای انجام دهم
7:04 که مورد رضایت تو باشد
7:06 و مرا به رحمت خویش
7:08 در میان بندگان شایسته‌ات داخل کن
7:10 ...
7:12 روایت شده که سلیمان
7:15 (علیه‌السلام)
7:17 همراه یارانش برای طلب باران بیرون رفت
7:19 و دید
7:21 مورچه‌ای ایستاده است
7:23 که یکی از پاهایش را بالا برده
7:25 و طلب باران می‌کند
7:27 پس به یارانش گفت:
7:29 بازگردید، که به دعای غیر شما سیراب شدید
7:31 ...
7:34 سلیمان
7:36 (علیه‌السلام) پرندگان را بازرسی کرد
7:38 و این از کمال عزم او
7:40 و نیکویی سازماندهی او برای لشکریانش
7:42 و تدبیر شخصی او
7:44 در امور کوچک و بزرگ حکایت دارد
7:46 تا آنجا که
7:48 او این امر را رها نمی‌کرد
7:50 و آن بازرسی پرندگان بود
7:52 و نگریستن
7:54 که آیا همه آنها حاضرند
7:56 یا چیزی از آنها گم شده است؟
7:58 ...
8:00 و از هر دسته‌ای از پرندگان، نمایندگانی نزد او می‌آمدند
8:02 ...
8:04 پس نگریست
8:06 و از انواع پرندگان، همه کسانی را که حاضر بودند دید
8:08 جز هدهد را
8:10 پس گفت:
8:12 مرا چه شده که هدهد را نمی‌بینم
8:14 آیا دیدگانم از او غافل شده است؟
8:16 یا غایب است و حاضر نشده؟
8:19 چون روشن شد که غایب است
8:21 گفت:
8:23 قطعاً این هدهد را
8:25 عذابی سخت به سبب غیبتش
8:27 به عنوان تأدیب او خواهم کرد
8:29 یا قطعاً سرش را خواهم برید
8:31 به کیفر آنچه کرده است،
8:33 زیرا در آنچه برای او مسخر شده بود کوتاهی ورزید
8:35 یا باید برای من
8:37 دلیلی روشن برای غیبتش بیاورد
8:39 پس هدهد مدتی
8:42 نه چندان طولانی درنگ کرد
8:44 سپس آمد
8:46 و به سلیمان (علیه‌السلام) گفت:
8:48 به چیزی احاطه یافتم که تو به آن احاطه نداری
8:50 یعنی
8:52 نزد من دانشی است
8:54 که به آن احاطه یافته‌ام، ای پیامبر خدا،
8:56 با وجود دانش گسترده‌ات
8:58 ...
9:00 و از سبأ نزد تو آمده‌ام
9:02 آن قبیله معروف در یمن
9:04 با خبری راست
9:06 سپس شروع کرد به یاد کردن آنچه پادشاهان سبأ
9:08 در سرزمین یمن
9:10 از فرمانروایی بزرگ داشتند
9:12 و اینکه پادشاهی
9:14 به زنی از ایشان
9:16 دختر پادشاهشان
9:18 که بلقیس نام دارد، منتقل شده است
9:20 و جز او کسی را جانشین نگذاشته‌اند
9:22 پس او را بر خود فرمانروا ساختند
9:24 و از کالاهای دنیا به او داده شده
9:26 آنچه پادشاه توانمند به آن نیازمند است
9:28 و آن تختی است
9:30 که بر آن می‌نشیند
9:32 بسیار شگفت و عظیم
9:34 سپس کفر ایشان به الله را یاد کرد
9:36 و پرستش ایشان خورشید را
9:38 به جای الله
9:40 و گمراه ساختن شیطان ایشان را
9:42 و بازداشتن ایشان
9:44 از عبادت الله یگانه
9:46 که شریکی ندارد
9:48 ...
9:50 که آنچه را در آسمان‌ها و زمین پنهان است بیرون می‌آورد
9:52 و رازها را می‌داند
9:54 و آشکارها را
9:56 از امور محسوس و معنوی
9:58 هیچ معبودی جز او نیست
10:00 ...
10:02 هیچ معبودی جز او نیست
10:04 پروردگار عرش بزرگ
10:06 الله تعالی فرمود:
10:09 و پرندگان را بازرسی کرد
10:11 پس گفت:
10:13 مرا چه شده که هدهد را نمی‌بینم
10:15 یا از غایبان است؟
10:19 قطعاً او را عذاب خواهم کرد.
10:21 عذابی سخت
10:23 یا قطعاً او را سر می‌برم
10:25 یا قطعاً او را سر می‌برم
10:27 یا قطعاً او را سر می‌برم
10:29 یا قطعاً او را سر می‌برم
10:31 که من با دلیلی آشکار (حجتی روشن) آمده‌ام
10:35 پس هدهد مدت زیادی نگذشت (درنگ زیادی نکرد)
10:37 پس گفت: من به چیزی آگاه شده‌ام
10:39 که تو به آن احاطه نداری
10:41 پس گفت: من به چیزی آگاه شده‌ام
10:43 که تو به آن احاطه نداری
10:45 و از سرزمین سبا برای تو خبری یقینی آورده‌ام
10:47 از سبا
10:49 یقینی
10:51 که من زنی را یافتم
10:53 زنی
10:55 که بر ایشان حکومت می‌کند
10:57 و به او از هر چیزی داده شده است
10:59 و به او از هر چیزی داده شده است
11:01 چیزی
11:03 و او را تختی بزرگ است
11:05 بزرگ
11:07 او و قومش را یافتم که
11:09 برای خورشید سجده می‌کنند
11:11 به جای الله
11:13 و شیطان اعمالشان را در نظرشان زینت داده
11:15 و شیطان اعمالشان را در نظرشان زینت داده
11:17 و ایشان را از راه (حق) بازداشته است
11:19 و ایشان را از راه (حق) بازداشته است
11:21 پس ایشان هدایت نمی‌یابند
11:23 آیا سجده نمی‌کنند
11:25 برای الله که آنچه را در آسمان‌ها و زمین پنهان است بیرون می‌آورد
11:27 آنچه را در آسمان‌ها و زمین پنهان است بیرون می‌آورد
11:29 در آسمان‌ها و زمین
11:31 و می‌داند
11:33 آنچه را پنهان می‌کنید
11:35 و آنچه را آشکار می‌کنید
11:37 الله
11:39 معبودی جز او نیست، پروردگار
11:41 عرش بزرگ
11:43 (سلیمان) گفت:
11:46 سلیمان علیه‌السلام
11:48 به هدهد (گفت):
11:50 به زودی خواهیم دید که آیا آنچه آوردی راست است یا نه
11:52 آیا در این سخن راستگو بودی
11:54 یا از دروغگویانی؟
11:56 پس (سلیمان) علیه‌السلام
11:58 نامه‌ای نوشت و آن را
12:00 به هدهد داد
12:02 و به او گفت: برو
12:04 با این نامه من، پس آن را بینداز
12:06 به سوی ملکه سبا
12:08 و از آنان کناره بگیر
12:10 به گونه‌ای که آنچه را دربارهٔ آن گفتگو می‌کنند بشنوی
12:12 (آنچه را) دربارهٔ آن گفتگو می‌کنند
12:16 هدهد نامه را برداشت
12:18 و به کاخ بلقیس آمد
12:20 پس آن را به سوی او انداخت
12:22 و او در خلوت خود بود
12:24 سپس در کناری ایستاد
12:26 منتظر بماند تا پاسخ او دربارهٔ نامه چه خواهد بود
12:28 دربارهٔ نامه
12:30 پس بزرگان قوم خود را گرد آورد
12:32 و وزیران خود را
12:34 و بزرگان دولت خود را
12:36 و مشاوران خود را
12:38 و به ایشان گفت:
12:40 ای بزرگان قوم!
12:42 نامه‌ای گرامی به من افکنده شده است
12:44 سپس آن را بر ایشان خواند
12:46 ابتدا عنوانش را (خواند)
12:48 که از سوی سلیمان است
12:50 سپس آنچه را در آن بود خواند
12:52 بسم الله الرحمن الرحیم
12:54 «که بر من برتری نجویید
12:56 و تسلیم‌شده نزد من آیید»
12:58 یعنی بر من تکبر نورزید
13:00 و نزد من آیید
13:02 در حالی که تسلیم و فرمانبردار باشید
13:04 به فرمان من
13:06 سپس دربارهٔ کارشان با ایشان مشورت کرد
13:09 و دربارهٔ آنچه بر آنان فرود آمده بود
13:11 و ایشان را خطاب کرد
13:13 در حالی که آنان می‌شنیدند
13:15 ای بزرگان قوم!
13:17 دربارهٔ کارم به من نظر دهید
13:19 من در کاری تصمیم قطعی نمی‌گیرم
13:21 مگر آنکه شما حاضر باشید
13:23 به او گفتند:
13:25 ما را نیرو و توانایی است
13:27 برای جنگ و نبرد
13:29 و مقاومت در برابر دلاوران
13:31 پس اگر تو آن را بخواهی
13:33 ما نیز آماده‌ایم که
13:35 توانایان باشیم
13:37 و با این همه
13:39 کار با توست، پس بنگر که چه
13:41 فرمان می‌دهی
13:43 پس رأی او کامل‌تر
13:45 و استوارتر از رأی آنان بود
13:47 و دانستم که صاحب این کتاب
13:49 مغلوب نمی‌شود و بازداشته نمی‌شود،
13:51 و مخالفت نمی‌کند و فریب نمی‌دهد.
13:55 پس [بلقیس] گفت: «همانا پادشاهان
13:57 هرگاه به شهری درآیند،
13:59 آن را تباه می‌کنند،
14:01 و بزرگان اهلش را
14:03 خوار می‌گردانند.»
14:05 پس الله گفتار او را تصدیق کرد
14:07 و فرمود: «و همین‌گونه
14:09 می‌کنند.»
14:11 و من هدیه‌ای به سوی ایشان می‌فرستم
14:13 و منتظر می‌مانم که
14:15 فرستادگان چه بازمی‌گردانند.»
14:17 او می‌خواست با سلیمان مدارا کند
14:19 درباره‌ی خودش
14:21 و اهل کشورش،
14:23 با هدیه‌ای که می‌فرستد
14:25 و تحفه‌هایی که گسیل می‌دارد،
14:27 تا شاید آن را بپذیرد
14:29 و از ایشان دست بردارد.
14:31 و نمی‌دانست که سلیمان
14:33 از آنان نمی‌پذیرد
14:35 در این حال،
14:37 نه صرف (توبه) و نه عدل (فدیه)،
14:39 زیرا ایشان گروهی کافرند.
14:41 و از همین روست
14:44 که چون فرستاده‌اش آمد
14:46 نزد سلیمان
14:48 و به او گفت:
14:50 «آیا با مال مرا یاری می‌دهید؟
14:52 آنچه الله به من داده،
14:54 از آنچه
14:56 به شما داده، بهتر است.
14:58 بلکه شما به هدیه‌ی خود شادمانید.»
15:00 و آن هدایا
15:02 با امور بزرگی همراه بود
15:04 و هدایایی شایسته‌ی پادشاهان بود.
15:06 اما سلیمان
15:08 به آن توجه نکرد
15:10 و بر او درود باد.
15:12 و به فرستاده‌ای که نزد او آمده بود گفت:
15:14 «با هدایایت بازگرد
15:16 که همراه داری، نزد کسی
15:18 که تو را با آن فرستاده است.
15:20 قطعاً به سوی ایشان لشکریانی خواهم فرستاد
15:22 که نمی‌توانند
15:24 در برابرشان ایستادگی کنند
15:26 و نه با آنان مقابله کنند،
15:28 و نه بازشان دارند،
15:30 و نه با آنان بجنگند،
15:32 و آنان را از شهرشان بیرون خواهم راند
15:34 خوار و زبون.»
15:37 الله تعالی فرمود:
15:39 «[سلیمان] گفت: به زودی خواهیم دید
15:41 آیا راست گفتی یا از
15:43 دروغگویان بوده‌ای.
15:45 این نامه‌ی مرا ببر
15:47 و آن را به سوی ایشان بیفکن،
15:49 سپس
15:51 از ایشان روی بگردان،
15:53 سپس روی بگردان،
15:55 پس بنگر
15:57 که چه بازمی‌گردانند.»
15:59 [بلقیس] گفت: ای
16:01 بزرگان قوم،
16:03 همانا نامه‌ای گرامی به سوی من افکنده شده است،
16:05 نامه‌ای گرامی.
16:07 همانا آن
16:09 از سلیمان است
16:11 و همانا آن
16:13 بسم الله الرحمن الرحیم
16:17 که بر من برتری مجویید
16:19 و مسلمان نزد من آیید.»
16:23 گفت: ای بزرگان
16:25 در کارم به من نظر دهید،
16:27 من
16:29 در هیچ کاری تصمیم قاطع نگرفته‌ام
16:31 تا آنکه شما حضور داشته باشید.»
16:33 گفتند: ما صاحب نیرو و توان سخت‌کوشیم
16:35 و صاحبان
16:37 توان سخت (جنگی) هستیم،
16:39 و صاحبان
16:41 توان سخت (جنگی) هستیم،
16:43 و فرمان با توست،
16:45 پس بنگر که چه فرمان می‌دهی.
16:47 [بلقیس] گفت:
16:49 «همانا پادشاهان
16:51 هرگاه به شهری درآیند،
16:53 آن را تباه می‌کنند و قرار می‌دهند
16:55 بزرگان اهلش را خوار،
16:57 و همین‌گونه
16:59 می‌کنند.»
17:01 و من [هدیه‌ای] می‌فرستم
17:03 به سوی ایشان با هدیه‌ای،
17:05 و منتظر می‌مانم،
17:07 و منتظر می‌مانم
17:09 که فرستادگان چه بازمی‌گردانند.
17:11 پس چون
17:13 آمد
17:15 سلیمان
17:17 گفت: آیا با مال مرا یاری می‌کنید؟
17:19 با مال
17:21 گفت: آیا با مال مرا یاری می‌کنید؟
17:23 با مال. آنچه الله به من داده، بهتر است
17:25 از آنچه به شما داده است.
17:27 از آنچه به شما داده،
17:29 بلکه شما
17:31 به هدیه‌تان شادمانید.
17:33 شادمانی می‌کنید.
17:35 بازگرد
17:37 به سوی آنان؛ پس قطعاً به سراغشان می‌آییم
17:39 که آنان
17:41 با لشکرهایی که هیچ توانی
17:43 در برابرشان ندارند،
17:45 پس قطعاً به سراغشان می‌آییم
17:47 که آنان را با لشکرهایی
17:49 که هیچ توانی در برابرشان ندارند
17:51 بیرون خواهیم راند،
17:53 که آنان
17:55 از آن‌جا
17:57 خوار
17:59 و ایشان کوچک‌شده‌اند.
18:01 پس چون فرستاده بازگشت
18:05 نزد بلقیس، ملکه
18:07 به آنچه سلیمان گفته بود،
18:09 (علیه السلام)
18:11 گفت: به یقین دانستم
18:13 که این فرمانروایی نیست
18:15 و ما را در برابر آن
18:17 توانی نیست. و فرستاد
18:19 نزد او: من بی‌گمان
18:21 با بزرگان
18:23 قومم نزد تو خواهم آمد تا در
18:25 کارت بنگرم و آنچه ما را به آن
18:27 فرا می‌خوانی. سپس روانه شد
18:29 نزد او با دوازده هزار مرد
18:31 از بزرگان قومش،
18:33 پس از آن که
18:35 بر تختش (عرشش) سرپوش نهاد.
18:37 پس سلیمان (علیه السلام)
18:39 جنیان را می‌فرستاد
18:41 که خبر حرکتش را برایش بیاورند
18:43 هر روز و شبی،
18:46 تا آن‌گاه که به او نزدیک شد،
18:48 کسانی را که نزد او بودند
18:50 از انس و جن گرد آورد
18:52 و به ایشان گفت:
18:54 آیا یکی از شما می‌تواند
18:56 عرش این ملکه را برای من حاضر کند
18:58 پیش از آن که خودش
19:00 و قومش
19:02 فرمانبردار و مطیع نزد ما آیند؟
19:04 و شاید سلیمان (علیه السلام)
19:06 خواسته باشد آوردن
19:08 تختش را از سرزمین یمن
19:10 به بیت‌المقدس
19:12 که جایگاه فرمانروایی اوست،
19:14 تا او را از عظمت
19:16 قدرت الله تعالی آگاه سازد
19:18 و از فرمانروایی گسترده‌ای که به او داده
19:20 و نعمت‌های بزرگ
19:22 و نیرویی خارق‌العاده که
19:24 برایش رام کرده،
19:26 آگاه کند؛ آن‌که تختش را برایش بیاورد
19:28 از مکانی دور
19:30 در زمانی کوتاه،
19:32 و او و قومش را
19:34 به ایمان به الله تعالی رهنمون گردد.
19:36 عفریتی از جن گفت:
19:39 او دیوی نیرومند است،
19:41 من آن را نزد تو می‌آورم
19:43 پیش از آن که
19:45 از این مجلست برخیزی.
19:47 و سلیمان (علیه السلام)
19:49 برای داوری میان مردم
19:51 می‌نشست
19:53 از آغاز روز تا زوال خورشید.
19:55 عفریت گفت:
19:57 و من بی‌گمان توانایم
19:59 بر حمل آن،
20:01 با آنچه در آن از جواهر است،
20:03 پس سلیمان
20:05 (علیه السلام) گفت:
20:07 من شتابناک‌تر از این را می‌خواهم.
20:09 آن‌گاه یکی دیگر
20:11 از لشکریانش برخاست،
20:13 او آصف پسر برخیا بود،
20:15 مردی از نیکان
20:17 بنی‌اسرائیل
20:19 که الله تعالی
20:21 از نزد خود دانشی به او داده بود،
20:23 و او وزیر سلیمان بود،
20:25 و نام اعظم الله را می‌دانست.
20:27 او گفت:
20:29 من آن را نزد تو می‌آورم
20:31 عرش بلقیس را
20:33 پیش از آن که چشمت را بر هم زنی
20:35 و باز کنی.
20:37 این کنایه از سرعت است.
20:39 فوق‌العاده در آوردنش
20:42 و تخت بلقیس
20:44 برای سلیمان از سرزمین
20:46 یمن به سرزمین شام
20:48 با آن سرعت
20:50 فوق‌العاده
20:52 چون سلیمان تخت را دید
20:54 که نزدش حاضر شده است
20:56 و در برابر او قرار دارد
20:58 نه مغرور شد و نه متکبر گشت
21:00 و غرور و
21:02 خودپسندی او را فرا نگرفت
21:04 بلکه گفت
21:06 این از فضل پروردگار من است
21:08 تا مرا بیازماید
21:10 که آیا شکر نعمت‌هایش را به جای می‌آورم
21:12 یا این نعمت‌ها را انکار می‌کنم
21:15 سلیمان علیه‌السلام فرمود
21:17 به کسانی که نزد او بودند
21:19 تخت او را تغییر دهید، جز تخت آن زن
21:21 که بر آن می‌نشیند
21:23 تا ببینیم که آیا به راه می‌یابد
21:25 هنگامی که آن را ببیند
21:27 آیا آن را می‌شناسد
21:29 یا از کسانی هستی که هدایت نمی‌یابند؟
21:31 چون بلقیس رسید
21:33 سلیمان علیه‌السلام به او گفت
21:35 آیا تخت تو اینگونه است؟
21:37 گفت
21:40 گویی همان است
21:42 و این از زیرکی او بود
21:44 و ژرف‌نگری فهم او
21:46 زیرا دور می‌دانست که
21:48 تخت او باشد
21:50 زیرا آن را
21:52 در سرزمین یمن پشت سر گذاشته بود
21:54 و نتوانست آن را انکار کند
21:56 به سبب شباهت بسیار آن به تخت خودش
21:58 و بدین‌سان قدرت الله تعالی
22:00 و نبوت سلیمان
22:02 برای او آشکار شد
22:04 علیه‌السلام
22:06 و او را از توحید الله تعالی
22:08 و ایمان به او بازگرداند
22:10 آنچه جز الله می‌پرستیدند
22:12 پیروی از قوم خود
22:14 و تقلید از آنان
22:16 که او از گروهی بود
22:18 کافر
22:21 سپس به او گفته شد
22:23 وارد کاخ شو
22:25 کف آن از شیشه بود
22:27 و زیر آن آب بود
22:29 چون آن را دید
22:31 پنداشت آبی است که امواجش در حرکت است
22:33 و ساق‌های خود را برهنه کرد
22:35 تا در آن گام بردارد
22:37 پس سلیمان به او گفت
22:39 علیه‌السلام
22:41 این شیشه‌ای صاف است
22:43 و آب زیر آن است
22:45 در این هنگام عظمت
22:47 پادشاهی سلیمان را دریافت
22:49 و گفت
22:51 پروردگارا، من به خویشتن ستم کردم
22:53 که از شرک در آن بودم
22:55 و همراه سلیمان
22:57 وارد شدم
22:59 در دین الله
23:01 پروردگار جهانیان
23:03 الله تعالی فرمود
23:06 گفت: ای بزرگان
23:08 کدامیک از شما تخت او را
23:10 پیش از آنکه مسلمان نزد من آیند
23:12 برای من بیاورد؟
23:14 گفت
23:16 عفریتی از جن
23:18 من آن را پیش از
23:20 آنکه از جای خود برخیزی
23:22 که از جای خود برخیزی
23:24 و به راستی من
23:26 بر آوردن آن توانا
23:28 و امین هستم
23:30 کسی که
23:32 نزدش دانشی
23:34 از کتاب بود گفت
23:36 من آن را نزد تو می‌آورم
23:38 پیش از آنکه
23:40 چشم تو به سوی تو بازگردد
23:42 پیش از آنکه نگاهت به تو باز آید
23:44 چون آن را
23:46 در نزد خود برقرار دید
23:48 گفت: این از فضل است
23:50 پروردگار من است
23:52 گفت: این از فضل است
23:54 پروردگار من است تا مرا بیازماید
23:56 که آیا شکر می‌گزارم یا کفران می‌ورزم
23:58 و هر که شکر کند
24:00 جز این نیست که
24:02 برای خود شکر می‌کند
24:04 و هر که بسیار باشد
24:06 زیرا پروردگار من
24:08 بی‌نیاز و بخشنده
24:10 فرمود
24:12 عرشش را برای او ناشناس کنید
24:14 آیا هدایت می‌شوی؟
24:16 یا از کسانی باشی که
24:18 هدایت نمی‌یابند
24:20 وقتی که آمد
24:22 گفته شد: آها
24:24 همچنین عرش تو
24:26 گفت: گویی
24:28 او، او
24:30 و به ما علم داده شد
24:32 پیش از آن، و ما
24:34 مسلمین
24:36 و او را (از ایمان) بازمی‌داشت،
24:38 آنچه جز الله می‌پرستید؛
24:40 زیرا او از گروه
24:42 کافران بود.
24:44 به او گفته شد: «داخل این کاخ شو.»
24:46 اما چون آن را دید،
24:48 آن را گودالی آب‌گرفته پنداشت
24:50 و ساق‌های خود را برهنه کرد.
24:52 (سلیمان) فرمود: «این جز کاخی صاف و از شیشه‌های بلورین نیست.»
24:54 گفت: «پروردگارا، من به خود ستم کردم
24:56 و همراه سلیمان، برای الله، پروردگار جهانیان، تسلیم شدم.»
24:58 ...
25:00 ...
25:02 ...
25:04 ...
25:06 ...
25:08 ...
25:10 ...
25:12 ...
25:14 ...
25:46 او شروع کرد به زدن ساق‌های آن‌ها
25:48 و گردن‌هایشان را با شمشیر
25:50 برای نزدیک شدن به الله عز وجل
25:52 و جستن خشنودی او
25:54 از آن‌رو که
25:56 او را از فرمانبرداری‌اش مشغول کرده بودند
25:58 پس چون اسب‌ها را پی کرد
26:00 به خاطر الله
26:02 الله عز وجل به‌جای آن‌ها
26:04 بهتری به او عطا کرد و تندتر
26:06 و آن باد است
26:08 که به فرمان او هرگونه که بخواهد می‌وزد
26:10 الله سبحانه و تعالی فرمود
26:13 و به ما بخشید
26:15 داوود، سلیمان
26:19 چه بنده‌ی نیکویی است، زیرا او
26:21 اوّاب
26:23 هنگامی که [آن را] بر او عرضه کرد
26:25 (سوگند به) اسب‌های اصیل و ایستاده در شامگاه
26:27 الجیاد
26:29 گفت: همانا من
26:31 خیر را دوست داشتم؛ دوست داشتن نیکی
26:33 از یاد پروردگارم
26:35 تا اینکه در پشت حجاب پنهان شد
26:37 آن‌ها را بازگردانید
26:39 علی
26:41 و شروع کرد به کشیدن دست بر ساق‌ها و گردن‌ها
26:43 گردن‌ها
26:45 ببینند
26:47 از میان این اسب‌ها
26:49 ندارد بال‌ها
26:51 از سوی دریا آمد
26:53 والله اعلم
26:55 از عایشه رضی‌الله‌عنها
26:58 ایشان فرمود: (فاطمه)... — رضی‌الله‌عنها (او گفت)
27:00 قدم رسول الله (ﷺ)
27:02 درود و سلام الله بر پیامبر (ﷺ) از غزوه
27:04 تبوک یا خیبر
27:06 و در خانه‌اش پرده‌ای است
27:08 باد وزید
27:10 ناحیه‌ای را کنار زد
27:12 ستر (پوشاندن) از دختران عایشه (رضی‌الله‌عنها)
27:14 چه بازی‌ای
27:16 پس گفت
27:18 ای عایشه، این چیست؟
27:20 دخترانم گفتند
27:22 و (او) در میان آنان دید
27:24 اسبی که دو بال دارد
27:26 پس فرمود
27:28 این چیزی که می‌بینم در میانشان چیست؟
27:30 گفت اسبی
27:32 گفت
27:34 و این چیزی که بر آن است، چیست؟
27:36 گفت: دو بال
27:38 گفت
27:40 اسبی که دو بال دارد
27:42 گفت
27:44 آیا نشنیده‌ای که برای سلیمان
27:46 اسب‌هایی که بال داشتند
27:48 گفت
27:50 و خندید تا آن‌جا که دیدم
27:52 نواجذه (صلی‌الله‌علیه)
27:54 وسلم
27:57 روایت‌شده توسط ابوداود
27:59 ادامهٔ حدیث در ادامه خواهد آمد.
28:02 ان‌شاءالله.
28:04 و الله اعلم.
28:06 و ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است
28:08 و صلی الله و سلم
28:10 و علی نبینا محمد
28:12 و علی آله و صحبه
28:14 اجمعین.
28:18 با «داستان‌های پیامبران» همراه بودید.