از مجموعهٔ داستان های پیامبران (مجموعه کامل شد)
· درس 14 از 20
داستان های پیامبران | قسمت (29) | داستان حضرت سلیمان علیه السلام (1)
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
قصص الأنبیاء
0:02
داستانهای پیامبران
0:05
علیهمالسلام
0:07
درود الله
0:09
بعد از آن
0:11
و سلام
0:13
بر خَیب (؟)
0:15
همهٔ آفریدگان
0:17
اولوالعزم
0:20
جایگاهشان
0:22
بلند است.
0:24
داستان سلیمان
0:26
علیهالسلام
0:28
بسم الله
0:32
بسم الله الرحمن الرحیم
0:34
ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است
0:36
و درود و سلام
0:38
بر پیامبرمان محمد
0:40
و بر آل و اصحابش
0:42
همگی.
0:44
و اما بعد،
0:47
در دمشق، از سرزمین شام
0:49
پیامبر الله سلیمان وارد شد
0:51
علیهالسلام.
0:53
و در خانهٔ نبوت پرورش یافت.
0:55
پدرش همان پیامبر الله
0:57
داوود علیهالسلام است.
0:59
و در دیدار پیشین شناختیم
1:01
ابوالله سابق (؟)
1:03
فضل داوود علیهالسلام
1:05
و کوشش او در عبادت
1:07
و حرص او بر اصلاح
1:09
و سودرسانی به خلق
1:11
و داوری در اختلافاتی که میان ایشان پدید میآمد.
1:13
در میان این فضای
1:15
ایمانی، سلیمان
1:17
علیهالسلام
1:19
پرورش یافت و از پدرش اخلاق
1:21
و آداب نیکو را فرا گرفت،
1:23
و فرمانروایی و نبوت را از او به ارث برد.
1:25
و سلیمان ممتاز شد
1:27
علیهالسلام به عدل و حکمت
1:29
و داوری نیکو میان رعیت.
1:31
الله تعالی به ما خبر داد
1:34
از سلیمان علیهالسلام
1:36
که فرمود:
1:38
و سلیمان از داوود ارث برد.
1:40
میراثی که سلیمان از پدرش
1:42
به ارث برد،
1:44
بزرگترین میراث است
1:46
و آن فضلی از جانب الله تعالی است
1:48
که بر پدر و پسرش ارزانی داشت.
1:50
او در نبوت و فرمانروایی
1:52
از پدرش به ارث برد.
1:54
و مقصود، ارث بردن مال نیست،
1:56
زیرا که او را
1:58
فرزندانی غیر از او بود،
2:00
پس روا نبود که مال را
2:02
از ایشان اختصاص دهد.
2:04
و چنانکه در صحیح ثابت شده،
2:06
رسول الله صلیاللهعلیهوسلم فرمود:
2:08
«
2:10
ما گروه پیامبران
2:12
ارث نمیگذاریم،
2:14
آنچه از اموالمان به جا ماند،
2:16
پس از ما صدقه است
2:18
برای فقرا و نیازمندان.»
2:20
و گفته شده است:
2:22
سلیمان
2:24
فرمانرواییاش از داوود بزرگتر بود،
2:26
و داوود در عبادت
2:28
از سلیمان کوشاتر بود.
2:30
علیهمالصلاة
2:32
و السلام.
2:35
و الله سلیمان علیهالسلام را به دانشی
2:37
اختصاص داد
2:39
که پیش از او به هیچکس نداده بود
2:41
و پس از او نیز به هیچکس نخواهد داد.
2:43
الله به او زبان (منطق) و سخن پرندگان
2:45
و جانوران را آموخت،
2:47
پس آنچه را که پرندگان در هوا
2:49
با یکدیگر سخن میگفتند میفهمید،
2:51
و آنچه را که جانوران به زبان میآوردند،
2:53
بر اختلاف گونههایشان.
2:55
و این از معجزات الله سبحانه و تعالی است
2:57
که ویژهٔ اوست.
2:59
و الله آنچه در فرمانروایی به آن نیاز داشت
3:01
از هر چیزی به او داد.
3:04
و الله بر این افزود
3:06
که جن و انس
3:08
و شیاطین و بادها را مسخر او ساخت،
3:10
هر چه را بخواهد به آن فرمان میداد
3:12
و برای او انجام میدادند
3:14
آنچه را بخواهد.
3:16
و فضل الله بر او چنین بود.
3:18
ابن جریر
3:20
طبری، امام مفسران، گفت:
3:22
(ادامه)
3:25
(ادامه)
3:27
(ادامه)
3:29
پادشاه زمین
3:31
مشرقها و مغربهای آن
3:32
چهار نفر
3:34
دو مؤمن و دو کافر
3:36
اما دو مؤمن
3:38
سلیمان بن داوود
3:40
و ذوالقرنین
3:42
و دو کافر
3:44
بختالنصر
3:46
و نمرود بن کنعان
3:48
که جز ایشان کسی آنها را مالک نشد
3:51
سلیمان علیهالسلام فرمان داد
3:53
روزی لشکریانش را گرد آوردند
3:55
پس لشکریانش را برای او جمع کردند
3:57
از جن و انس و پرندگان
3:59
پس سوار شد و در میان ایشان
4:01
با شکوه و عظمت
4:03
بسیار بزرگ
4:05
انس همان کسانی بودند که در پیشاپیش (قرار داشتند)
4:07
و پس از ایشان جن
4:09
و پرندگان از بالا میآمدند
4:11
بر سرش
4:13
پس اگر گرما میبود، آنها بر او سایه میافکندند
4:15
با بالهای خود
4:17
و ایشان نگهداشته میشدند (تا نظم یابند)
4:19
تا اولین ایشان بر آخرینشان بازایستد
4:21
تا هیچکس پیش نیفتد
4:23
از جایگاه تعیینشدهاش
4:25
تا آنگاه که عبور کرد
4:28
سلیمان علیهالسلام با کسانی
4:30
که همراهش از سپاهیان و لشکریان بودند
4:32
بر درهی مورچگان
4:34
مورچهای گفت
4:36
ای مورچگان، به خانههای خود درآیید
4:38
مبادا شما را در هم شکنند
4:40
سلیمان و لشکریانش
4:42
در حالی که آنان متوجه نیستند
4:44
سلیمان علیهالسلام فهمید
4:46
آنچه آن مورچه با آن (مورچگان) سخن گفت
4:48
از (روی) اندیشهی ایشان (در امان بودن)
4:50
آنجا که فرمان داده شد
4:52
و هشدار داد
4:54
و برای سلیمان عذرخواهی کرد
4:56
و لشکریانش
4:58
به سبب ناآگاهی (از حضور مورچگان)
5:00
در عباراتی ساده و فصیح
5:02
پس این کار او را شگفتزده کرد
5:04
و با چهرهای
5:06
که نشانهی شادی و سرور بود، لبخند زد
5:08
به سبب آنچه الله بر او آشکار کرده بود
5:10
و بر دیگران (آشکار نکرده بود)
5:12
و از الله خواست که او را توفیق دهد
5:14
تا شکر آنچه را که به او و به پدر و مادرش ارزانی داشته
5:16
(شکر کند)
5:18
و (شکر) آنچه را که او را از دیگران برتری داده بود
5:22
و اینکه کار شایسته را برایش آسان گرداند
5:24
و اینکه او را
5:26
هنگامی که وفاتش فرا رسد، با بندگان
5:28
صالح (خود) برانگیزد
5:30
الله تعالی فرمود
5:32
و به یقین ما
5:34
به داوود و سلیمان
5:36
دانشی عطا کردیم
5:38
و گفتند: ستایش از آنِ الله است
5:40
که ما را برتری داد
5:42
بر بسیاری از بندگانش
5:44
مؤمنان
5:46
و سلیمان وارث داوود شد
5:50
و گفت: ای مردم
5:52
ما را آموختهاند
5:54
زبان پرندگان را
5:56
و به ما داده شده است
5:58
از هر چیزی
6:00
همانا این
6:02
همان فضل آشکار است
6:04
و برای سلیمان لشکریانش گرد آورده شدند
6:06
(از) جن
6:08
و انس
6:10
و پرندگان، و ایشان نگهداشته میشدند
6:12
(تا نظم یابند)
6:14
تا آنگاه که
6:16
بر درهای
6:18
از مورچگان رسیدند
6:20
مورچهای گفت
6:22
ای
6:24
مورچگان
6:26
مورچهای گفت
6:28
ای مورچگان
6:30
به خانههای خود درآیید
6:32
مبادا شما را در هم شکنند
6:34
سلیمان
6:36
مبادا شما را در هم شکنند
6:38
سلیمان و لشکریانش
6:40
در حالی که آنان متوجه نیستند
6:42
پس (سلیمان) لبخند زد
6:44
خندان از
6:46
سخن او
6:48
و گفت: پروردگارا، مرا به خود واگذار
6:50
تا شکر کنم
6:52
نعمت تو را
6:54
و گفت: پروردگارا، مرا توفیق ده
6:56
که شکر نعمتت را به جا آورم
6:58
همان نعمتی که بر من ارزانی داشتهای
7:00
و بر پدر و مادرم
7:02
و اینکه کار شایستهای انجام دهم
7:04
که مورد رضایت تو باشد
7:06
و مرا به رحمت خویش
7:08
در میان بندگان شایستهات داخل کن
7:10
...
7:12
روایت شده که سلیمان
7:15
(علیهالسلام)
7:17
همراه یارانش برای طلب باران بیرون رفت
7:19
و دید
7:21
مورچهای ایستاده است
7:23
که یکی از پاهایش را بالا برده
7:25
و طلب باران میکند
7:27
پس به یارانش گفت:
7:29
بازگردید، که به دعای غیر شما سیراب شدید
7:31
...
7:34
سلیمان
7:36
(علیهالسلام) پرندگان را بازرسی کرد
7:38
و این از کمال عزم او
7:40
و نیکویی سازماندهی او برای لشکریانش
7:42
و تدبیر شخصی او
7:44
در امور کوچک و بزرگ حکایت دارد
7:46
تا آنجا که
7:48
او این امر را رها نمیکرد
7:50
و آن بازرسی پرندگان بود
7:52
و نگریستن
7:54
که آیا همه آنها حاضرند
7:56
یا چیزی از آنها گم شده است؟
7:58
...
8:00
و از هر دستهای از پرندگان، نمایندگانی نزد او میآمدند
8:02
...
8:04
پس نگریست
8:06
و از انواع پرندگان، همه کسانی را که حاضر بودند دید
8:08
جز هدهد را
8:10
پس گفت:
8:12
مرا چه شده که هدهد را نمیبینم
8:14
آیا دیدگانم از او غافل شده است؟
8:16
یا غایب است و حاضر نشده؟
8:19
چون روشن شد که غایب است
8:21
گفت:
8:23
قطعاً این هدهد را
8:25
عذابی سخت به سبب غیبتش
8:27
به عنوان تأدیب او خواهم کرد
8:29
یا قطعاً سرش را خواهم برید
8:31
به کیفر آنچه کرده است،
8:33
زیرا در آنچه برای او مسخر شده بود کوتاهی ورزید
8:35
یا باید برای من
8:37
دلیلی روشن برای غیبتش بیاورد
8:39
پس هدهد مدتی
8:42
نه چندان طولانی درنگ کرد
8:44
سپس آمد
8:46
و به سلیمان (علیهالسلام) گفت:
8:48
به چیزی احاطه یافتم که تو به آن احاطه نداری
8:50
یعنی
8:52
نزد من دانشی است
8:54
که به آن احاطه یافتهام، ای پیامبر خدا،
8:56
با وجود دانش گستردهات
8:58
...
9:00
و از سبأ نزد تو آمدهام
9:02
آن قبیله معروف در یمن
9:04
با خبری راست
9:06
سپس شروع کرد به یاد کردن آنچه پادشاهان سبأ
9:08
در سرزمین یمن
9:10
از فرمانروایی بزرگ داشتند
9:12
و اینکه پادشاهی
9:14
به زنی از ایشان
9:16
دختر پادشاهشان
9:18
که بلقیس نام دارد، منتقل شده است
9:20
و جز او کسی را جانشین نگذاشتهاند
9:22
پس او را بر خود فرمانروا ساختند
9:24
و از کالاهای دنیا به او داده شده
9:26
آنچه پادشاه توانمند به آن نیازمند است
9:28
و آن تختی است
9:30
که بر آن مینشیند
9:32
بسیار شگفت و عظیم
9:34
سپس کفر ایشان به الله را یاد کرد
9:36
و پرستش ایشان خورشید را
9:38
به جای الله
9:40
و گمراه ساختن شیطان ایشان را
9:42
و بازداشتن ایشان
9:44
از عبادت الله یگانه
9:46
که شریکی ندارد
9:48
...
9:50
که آنچه را در آسمانها و زمین پنهان است بیرون میآورد
9:52
و رازها را میداند
9:54
و آشکارها را
9:56
از امور محسوس و معنوی
9:58
هیچ معبودی جز او نیست
10:00
...
10:02
هیچ معبودی جز او نیست
10:04
پروردگار عرش بزرگ
10:06
الله تعالی فرمود:
10:09
و پرندگان را بازرسی کرد
10:11
پس گفت:
10:13
مرا چه شده که هدهد را نمیبینم
10:15
یا از غایبان است؟
10:19
قطعاً او را عذاب خواهم کرد.
10:21
عذابی سخت
10:23
یا قطعاً او را سر میبرم
10:25
یا قطعاً او را سر میبرم
10:27
یا قطعاً او را سر میبرم
10:29
یا قطعاً او را سر میبرم
10:31
که من با دلیلی آشکار (حجتی روشن) آمدهام
10:35
پس هدهد مدت زیادی نگذشت (درنگ زیادی نکرد)
10:37
پس گفت: من به چیزی آگاه شدهام
10:39
که تو به آن احاطه نداری
10:41
پس گفت: من به چیزی آگاه شدهام
10:43
که تو به آن احاطه نداری
10:45
و از سرزمین سبا برای تو خبری یقینی آوردهام
10:47
از سبا
10:49
یقینی
10:51
که من زنی را یافتم
10:53
زنی
10:55
که بر ایشان حکومت میکند
10:57
و به او از هر چیزی داده شده است
10:59
و به او از هر چیزی داده شده است
11:01
چیزی
11:03
و او را تختی بزرگ است
11:05
بزرگ
11:07
او و قومش را یافتم که
11:09
برای خورشید سجده میکنند
11:11
به جای الله
11:13
و شیطان اعمالشان را در نظرشان زینت داده
11:15
و شیطان اعمالشان را در نظرشان زینت داده
11:17
و ایشان را از راه (حق) بازداشته است
11:19
و ایشان را از راه (حق) بازداشته است
11:21
پس ایشان هدایت نمییابند
11:23
آیا سجده نمیکنند
11:25
برای الله که آنچه را در آسمانها و زمین پنهان است بیرون میآورد
11:27
آنچه را در آسمانها و زمین پنهان است بیرون میآورد
11:29
در آسمانها و زمین
11:31
و میداند
11:33
آنچه را پنهان میکنید
11:35
و آنچه را آشکار میکنید
11:37
الله
11:39
معبودی جز او نیست، پروردگار
11:41
عرش بزرگ
11:43
(سلیمان) گفت:
11:46
سلیمان علیهالسلام
11:48
به هدهد (گفت):
11:50
به زودی خواهیم دید که آیا آنچه آوردی راست است یا نه
11:52
آیا در این سخن راستگو بودی
11:54
یا از دروغگویانی؟
11:56
پس (سلیمان) علیهالسلام
11:58
نامهای نوشت و آن را
12:00
به هدهد داد
12:02
و به او گفت: برو
12:04
با این نامه من، پس آن را بینداز
12:06
به سوی ملکه سبا
12:08
و از آنان کناره بگیر
12:10
به گونهای که آنچه را دربارهٔ آن گفتگو میکنند بشنوی
12:12
(آنچه را) دربارهٔ آن گفتگو میکنند
12:16
هدهد نامه را برداشت
12:18
و به کاخ بلقیس آمد
12:20
پس آن را به سوی او انداخت
12:22
و او در خلوت خود بود
12:24
سپس در کناری ایستاد
12:26
منتظر بماند تا پاسخ او دربارهٔ نامه چه خواهد بود
12:28
دربارهٔ نامه
12:30
پس بزرگان قوم خود را گرد آورد
12:32
و وزیران خود را
12:34
و بزرگان دولت خود را
12:36
و مشاوران خود را
12:38
و به ایشان گفت:
12:40
ای بزرگان قوم!
12:42
نامهای گرامی به من افکنده شده است
12:44
سپس آن را بر ایشان خواند
12:46
ابتدا عنوانش را (خواند)
12:48
که از سوی سلیمان است
12:50
سپس آنچه را در آن بود خواند
12:52
بسم الله الرحمن الرحیم
12:54
«که بر من برتری نجویید
12:56
و تسلیمشده نزد من آیید»
12:58
یعنی بر من تکبر نورزید
13:00
و نزد من آیید
13:02
در حالی که تسلیم و فرمانبردار باشید
13:04
به فرمان من
13:06
سپس دربارهٔ کارشان با ایشان مشورت کرد
13:09
و دربارهٔ آنچه بر آنان فرود آمده بود
13:11
و ایشان را خطاب کرد
13:13
در حالی که آنان میشنیدند
13:15
ای بزرگان قوم!
13:17
دربارهٔ کارم به من نظر دهید
13:19
من در کاری تصمیم قطعی نمیگیرم
13:21
مگر آنکه شما حاضر باشید
13:23
به او گفتند:
13:25
ما را نیرو و توانایی است
13:27
برای جنگ و نبرد
13:29
و مقاومت در برابر دلاوران
13:31
پس اگر تو آن را بخواهی
13:33
ما نیز آمادهایم که
13:35
توانایان باشیم
13:37
و با این همه
13:39
کار با توست، پس بنگر که چه
13:41
فرمان میدهی
13:43
پس رأی او کاملتر
13:45
و استوارتر از رأی آنان بود
13:47
و دانستم که صاحب این کتاب
13:49
مغلوب نمیشود و بازداشته نمیشود،
13:51
و مخالفت نمیکند و فریب نمیدهد.
13:55
پس [بلقیس] گفت: «همانا پادشاهان
13:57
هرگاه به شهری درآیند،
13:59
آن را تباه میکنند،
14:01
و بزرگان اهلش را
14:03
خوار میگردانند.»
14:05
پس الله گفتار او را تصدیق کرد
14:07
و فرمود: «و همینگونه
14:09
میکنند.»
14:11
و من هدیهای به سوی ایشان میفرستم
14:13
و منتظر میمانم که
14:15
فرستادگان چه بازمیگردانند.»
14:17
او میخواست با سلیمان مدارا کند
14:19
دربارهی خودش
14:21
و اهل کشورش،
14:23
با هدیهای که میفرستد
14:25
و تحفههایی که گسیل میدارد،
14:27
تا شاید آن را بپذیرد
14:29
و از ایشان دست بردارد.
14:31
و نمیدانست که سلیمان
14:33
از آنان نمیپذیرد
14:35
در این حال،
14:37
نه صرف (توبه) و نه عدل (فدیه)،
14:39
زیرا ایشان گروهی کافرند.
14:41
و از همین روست
14:44
که چون فرستادهاش آمد
14:46
نزد سلیمان
14:48
و به او گفت:
14:50
«آیا با مال مرا یاری میدهید؟
14:52
آنچه الله به من داده،
14:54
از آنچه
14:56
به شما داده، بهتر است.
14:58
بلکه شما به هدیهی خود شادمانید.»
15:00
و آن هدایا
15:02
با امور بزرگی همراه بود
15:04
و هدایایی شایستهی پادشاهان بود.
15:06
اما سلیمان
15:08
به آن توجه نکرد
15:10
و بر او درود باد.
15:12
و به فرستادهای که نزد او آمده بود گفت:
15:14
«با هدایایت بازگرد
15:16
که همراه داری، نزد کسی
15:18
که تو را با آن فرستاده است.
15:20
قطعاً به سوی ایشان لشکریانی خواهم فرستاد
15:22
که نمیتوانند
15:24
در برابرشان ایستادگی کنند
15:26
و نه با آنان مقابله کنند،
15:28
و نه بازشان دارند،
15:30
و نه با آنان بجنگند،
15:32
و آنان را از شهرشان بیرون خواهم راند
15:34
خوار و زبون.»
15:37
الله تعالی فرمود:
15:39
«[سلیمان] گفت: به زودی خواهیم دید
15:41
آیا راست گفتی یا از
15:43
دروغگویان بودهای.
15:45
این نامهی مرا ببر
15:47
و آن را به سوی ایشان بیفکن،
15:49
سپس
15:51
از ایشان روی بگردان،
15:53
سپس روی بگردان،
15:55
پس بنگر
15:57
که چه بازمیگردانند.»
15:59
[بلقیس] گفت: ای
16:01
بزرگان قوم،
16:03
همانا نامهای گرامی به سوی من افکنده شده است،
16:05
نامهای گرامی.
16:07
همانا آن
16:09
از سلیمان است
16:11
و همانا آن
16:13
بسم الله الرحمن الرحیم
16:17
که بر من برتری مجویید
16:19
و مسلمان نزد من آیید.»
16:23
گفت: ای بزرگان
16:25
در کارم به من نظر دهید،
16:27
من
16:29
در هیچ کاری تصمیم قاطع نگرفتهام
16:31
تا آنکه شما حضور داشته باشید.»
16:33
گفتند: ما صاحب نیرو و توان سختکوشیم
16:35
و صاحبان
16:37
توان سخت (جنگی) هستیم،
16:39
و صاحبان
16:41
توان سخت (جنگی) هستیم،
16:43
و فرمان با توست،
16:45
پس بنگر که چه فرمان میدهی.
16:47
[بلقیس] گفت:
16:49
«همانا پادشاهان
16:51
هرگاه به شهری درآیند،
16:53
آن را تباه میکنند و قرار میدهند
16:55
بزرگان اهلش را خوار،
16:57
و همینگونه
16:59
میکنند.»
17:01
و من [هدیهای] میفرستم
17:03
به سوی ایشان با هدیهای،
17:05
و منتظر میمانم،
17:07
و منتظر میمانم
17:09
که فرستادگان چه بازمیگردانند.
17:11
پس چون
17:13
آمد
17:15
سلیمان
17:17
گفت: آیا با مال مرا یاری میکنید؟
17:19
با مال
17:21
گفت: آیا با مال مرا یاری میکنید؟
17:23
با مال. آنچه الله به من داده، بهتر است
17:25
از آنچه به شما داده است.
17:27
از آنچه به شما داده،
17:29
بلکه شما
17:31
به هدیهتان شادمانید.
17:33
شادمانی میکنید.
17:35
بازگرد
17:37
به سوی آنان؛ پس قطعاً به سراغشان میآییم
17:39
که آنان
17:41
با لشکرهایی که هیچ توانی
17:43
در برابرشان ندارند،
17:45
پس قطعاً به سراغشان میآییم
17:47
که آنان را با لشکرهایی
17:49
که هیچ توانی در برابرشان ندارند
17:51
بیرون خواهیم راند،
17:53
که آنان
17:55
از آنجا
17:57
خوار
17:59
و ایشان کوچکشدهاند.
18:01
پس چون فرستاده بازگشت
18:05
نزد بلقیس، ملکه
18:07
به آنچه سلیمان گفته بود،
18:09
(علیه السلام)
18:11
گفت: به یقین دانستم
18:13
که این فرمانروایی نیست
18:15
و ما را در برابر آن
18:17
توانی نیست. و فرستاد
18:19
نزد او: من بیگمان
18:21
با بزرگان
18:23
قومم نزد تو خواهم آمد تا در
18:25
کارت بنگرم و آنچه ما را به آن
18:27
فرا میخوانی. سپس روانه شد
18:29
نزد او با دوازده هزار مرد
18:31
از بزرگان قومش،
18:33
پس از آن که
18:35
بر تختش (عرشش) سرپوش نهاد.
18:37
پس سلیمان (علیه السلام)
18:39
جنیان را میفرستاد
18:41
که خبر حرکتش را برایش بیاورند
18:43
هر روز و شبی،
18:46
تا آنگاه که به او نزدیک شد،
18:48
کسانی را که نزد او بودند
18:50
از انس و جن گرد آورد
18:52
و به ایشان گفت:
18:54
آیا یکی از شما میتواند
18:56
عرش این ملکه را برای من حاضر کند
18:58
پیش از آن که خودش
19:00
و قومش
19:02
فرمانبردار و مطیع نزد ما آیند؟
19:04
و شاید سلیمان (علیه السلام)
19:06
خواسته باشد آوردن
19:08
تختش را از سرزمین یمن
19:10
به بیتالمقدس
19:12
که جایگاه فرمانروایی اوست،
19:14
تا او را از عظمت
19:16
قدرت الله تعالی آگاه سازد
19:18
و از فرمانروایی گستردهای که به او داده
19:20
و نعمتهای بزرگ
19:22
و نیرویی خارقالعاده که
19:24
برایش رام کرده،
19:26
آگاه کند؛ آنکه تختش را برایش بیاورد
19:28
از مکانی دور
19:30
در زمانی کوتاه،
19:32
و او و قومش را
19:34
به ایمان به الله تعالی رهنمون گردد.
19:36
عفریتی از جن گفت:
19:39
او دیوی نیرومند است،
19:41
من آن را نزد تو میآورم
19:43
پیش از آن که
19:45
از این مجلست برخیزی.
19:47
و سلیمان (علیه السلام)
19:49
برای داوری میان مردم
19:51
مینشست
19:53
از آغاز روز تا زوال خورشید.
19:55
عفریت گفت:
19:57
و من بیگمان توانایم
19:59
بر حمل آن،
20:01
با آنچه در آن از جواهر است،
20:03
پس سلیمان
20:05
(علیه السلام) گفت:
20:07
من شتابناکتر از این را میخواهم.
20:09
آنگاه یکی دیگر
20:11
از لشکریانش برخاست،
20:13
او آصف پسر برخیا بود،
20:15
مردی از نیکان
20:17
بنیاسرائیل
20:19
که الله تعالی
20:21
از نزد خود دانشی به او داده بود،
20:23
و او وزیر سلیمان بود،
20:25
و نام اعظم الله را میدانست.
20:27
او گفت:
20:29
من آن را نزد تو میآورم
20:31
عرش بلقیس را
20:33
پیش از آن که چشمت را بر هم زنی
20:35
و باز کنی.
20:37
این کنایه از سرعت است.
20:39
فوقالعاده در آوردنش
20:42
و تخت بلقیس
20:44
برای سلیمان از سرزمین
20:46
یمن به سرزمین شام
20:48
با آن سرعت
20:50
فوقالعاده
20:52
چون سلیمان تخت را دید
20:54
که نزدش حاضر شده است
20:56
و در برابر او قرار دارد
20:58
نه مغرور شد و نه متکبر گشت
21:00
و غرور و
21:02
خودپسندی او را فرا نگرفت
21:04
بلکه گفت
21:06
این از فضل پروردگار من است
21:08
تا مرا بیازماید
21:10
که آیا شکر نعمتهایش را به جای میآورم
21:12
یا این نعمتها را انکار میکنم
21:15
سلیمان علیهالسلام فرمود
21:17
به کسانی که نزد او بودند
21:19
تخت او را تغییر دهید، جز تخت آن زن
21:21
که بر آن مینشیند
21:23
تا ببینیم که آیا به راه مییابد
21:25
هنگامی که آن را ببیند
21:27
آیا آن را میشناسد
21:29
یا از کسانی هستی که هدایت نمییابند؟
21:31
چون بلقیس رسید
21:33
سلیمان علیهالسلام به او گفت
21:35
آیا تخت تو اینگونه است؟
21:37
گفت
21:40
گویی همان است
21:42
و این از زیرکی او بود
21:44
و ژرفنگری فهم او
21:46
زیرا دور میدانست که
21:48
تخت او باشد
21:50
زیرا آن را
21:52
در سرزمین یمن پشت سر گذاشته بود
21:54
و نتوانست آن را انکار کند
21:56
به سبب شباهت بسیار آن به تخت خودش
21:58
و بدینسان قدرت الله تعالی
22:00
و نبوت سلیمان
22:02
برای او آشکار شد
22:04
علیهالسلام
22:06
و او را از توحید الله تعالی
22:08
و ایمان به او بازگرداند
22:10
آنچه جز الله میپرستیدند
22:12
پیروی از قوم خود
22:14
و تقلید از آنان
22:16
که او از گروهی بود
22:18
کافر
22:21
سپس به او گفته شد
22:23
وارد کاخ شو
22:25
کف آن از شیشه بود
22:27
و زیر آن آب بود
22:29
چون آن را دید
22:31
پنداشت آبی است که امواجش در حرکت است
22:33
و ساقهای خود را برهنه کرد
22:35
تا در آن گام بردارد
22:37
پس سلیمان به او گفت
22:39
علیهالسلام
22:41
این شیشهای صاف است
22:43
و آب زیر آن است
22:45
در این هنگام عظمت
22:47
پادشاهی سلیمان را دریافت
22:49
و گفت
22:51
پروردگارا، من به خویشتن ستم کردم
22:53
که از شرک در آن بودم
22:55
و همراه سلیمان
22:57
وارد شدم
22:59
در دین الله
23:01
پروردگار جهانیان
23:03
الله تعالی فرمود
23:06
گفت: ای بزرگان
23:08
کدامیک از شما تخت او را
23:10
پیش از آنکه مسلمان نزد من آیند
23:12
برای من بیاورد؟
23:14
گفت
23:16
عفریتی از جن
23:18
من آن را پیش از
23:20
آنکه از جای خود برخیزی
23:22
که از جای خود برخیزی
23:24
و به راستی من
23:26
بر آوردن آن توانا
23:28
و امین هستم
23:30
کسی که
23:32
نزدش دانشی
23:34
از کتاب بود گفت
23:36
من آن را نزد تو میآورم
23:38
پیش از آنکه
23:40
چشم تو به سوی تو بازگردد
23:42
پیش از آنکه نگاهت به تو باز آید
23:44
چون آن را
23:46
در نزد خود برقرار دید
23:48
گفت: این از فضل است
23:50
پروردگار من است
23:52
گفت: این از فضل است
23:54
پروردگار من است تا مرا بیازماید
23:56
که آیا شکر میگزارم یا کفران میورزم
23:58
و هر که شکر کند
24:00
جز این نیست که
24:02
برای خود شکر میکند
24:04
و هر که بسیار باشد
24:06
زیرا پروردگار من
24:08
بینیاز و بخشنده
24:10
فرمود
24:12
عرشش را برای او ناشناس کنید
24:14
آیا هدایت میشوی؟
24:16
یا از کسانی باشی که
24:18
هدایت نمییابند
24:20
وقتی که آمد
24:22
گفته شد: آها
24:24
همچنین عرش تو
24:26
گفت: گویی
24:28
او، او
24:30
و به ما علم داده شد
24:32
پیش از آن، و ما
24:34
مسلمین
24:36
و او را (از ایمان) بازمیداشت،
24:38
آنچه جز الله میپرستید؛
24:40
زیرا او از گروه
24:42
کافران بود.
24:44
به او گفته شد: «داخل این کاخ شو.»
24:46
اما چون آن را دید،
24:48
آن را گودالی آبگرفته پنداشت
24:50
و ساقهای خود را برهنه کرد.
24:52
(سلیمان) فرمود: «این جز کاخی صاف و از شیشههای بلورین نیست.»
24:54
گفت: «پروردگارا، من به خود ستم کردم
24:56
و همراه سلیمان، برای الله، پروردگار جهانیان، تسلیم شدم.»
24:58
...
25:00
...
25:02
...
25:04
...
25:06
...
25:08
...
25:10
...
25:12
...
25:14
...
25:46
او شروع کرد به زدن ساقهای آنها
25:48
و گردنهایشان را با شمشیر
25:50
برای نزدیک شدن به الله عز وجل
25:52
و جستن خشنودی او
25:54
از آنرو که
25:56
او را از فرمانبرداریاش مشغول کرده بودند
25:58
پس چون اسبها را پی کرد
26:00
به خاطر الله
26:02
الله عز وجل بهجای آنها
26:04
بهتری به او عطا کرد و تندتر
26:06
و آن باد است
26:08
که به فرمان او هرگونه که بخواهد میوزد
26:10
الله سبحانه و تعالی فرمود
26:13
و به ما بخشید
26:15
داوود، سلیمان
26:19
چه بندهی نیکویی است، زیرا او
26:21
اوّاب
26:23
هنگامی که [آن را] بر او عرضه کرد
26:25
(سوگند به) اسبهای اصیل و ایستاده در شامگاه
26:27
الجیاد
26:29
گفت: همانا من
26:31
خیر را دوست داشتم؛ دوست داشتن نیکی
26:33
از یاد پروردگارم
26:35
تا اینکه در پشت حجاب پنهان شد
26:37
آنها را بازگردانید
26:39
علی
26:41
و شروع کرد به کشیدن دست بر ساقها و گردنها
26:43
گردنها
26:45
ببینند
26:47
از میان این اسبها
26:49
ندارد بالها
26:51
از سوی دریا آمد
26:53
والله اعلم
26:55
از عایشه رضیاللهعنها
26:58
ایشان فرمود: (فاطمه)... — رضیاللهعنها (او گفت)
27:00
قدم رسول الله (ﷺ)
27:02
درود و سلام الله بر پیامبر (ﷺ) از غزوه
27:04
تبوک یا خیبر
27:06
و در خانهاش پردهای است
27:08
باد وزید
27:10
ناحیهای را کنار زد
27:12
ستر (پوشاندن) از دختران عایشه (رضیاللهعنها)
27:14
چه بازیای
27:16
پس گفت
27:18
ای عایشه، این چیست؟
27:20
دخترانم گفتند
27:22
و (او) در میان آنان دید
27:24
اسبی که دو بال دارد
27:26
پس فرمود
27:28
این چیزی که میبینم در میانشان چیست؟
27:30
گفت اسبی
27:32
گفت
27:34
و این چیزی که بر آن است، چیست؟
27:36
گفت: دو بال
27:38
گفت
27:40
اسبی که دو بال دارد
27:42
گفت
27:44
آیا نشنیدهای که برای سلیمان
27:46
اسبهایی که بال داشتند
27:48
گفت
27:50
و خندید تا آنجا که دیدم
27:52
نواجذه (صلیاللهعلیه)
27:54
وسلم
27:57
روایتشده توسط ابوداود
27:59
ادامهٔ حدیث در ادامه خواهد آمد.
28:02
انشاءالله.
28:04
و الله اعلم.
28:06
و ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است
28:08
و صلی الله و سلم
28:10
و علی نبینا محمد
28:12
و علی آله و صحبه
28:14
اجمعین.
28:18
با «داستانهای پیامبران» همراه بودید.