داستان های پیامبران | قسمت (18) | داستان ایوب علیه السلام

◉ 630 بازدید ⏱ 19:16 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 داستان‌های پیامبران
0:02 داستان‌های پیامبران
0:05 علیهم‌السلام
0:07 درود الله
0:09 پس از آن
0:11 سلام
0:13 بر بهترین
0:15 همهٔ آفریدگان
0:17 پیامبرانِ صاحب عزم
0:20 جایگاهشان
0:22 بلند است
0:24 داستان ایوب
0:26 علیه‌السلام
0:28 بسم الله الرحمن الرحیم
0:32 ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است.
0:34 و درود و سلام
0:36 بر پیامبرمان محمد
0:38 و بر آل و اصحابش
0:40 همگی
0:42 اما بعد
0:44 در سرزمین حوران
0:47 از سرزمین‌های شام
0:49 مردی بود
0:51 از برگزیدگان مردان
0:53 الله به او وحی فرستاد
0:55 پس پیامبر شد
0:57 و نعمت‌های فراوان به او ارزانی داشت
0:59 پس توانگر شد
1:01 او ایوب است
1:03 از نسل
1:05 اسحاق بن ابراهیم
1:07 علیهم‌السلام
1:10 ایوب علیه‌السلام
1:12 از زیباترین مردمان در ظاهر بود
1:14 و نیرومندترین‌شان در بنیه
1:16 الله از همهٔ
1:18 انواع مال به او داد
1:20 پس او زمین‌ها و مزرعه‌ها داشت
1:22 و چارپایان و بردگان
1:24 این شمارِ
1:26 اموال فراوان از طلا
1:28 و نقره است
1:30 و افزون بر آن، فرزندان
1:32 پس فرزندانش بسیار شدند
1:34 و گرد او جمع شدند
1:36 پشتیبان و یاور او بودند
1:38 و او علیه‌السلام
1:40 دعایش مستجاب بود
1:42 هرگاه نیازی از الله می‌خواست
1:44 سجده می‌کرد و آن را از او درخواست می‌نمود
1:46 و الله تعالی به او می‌بخشید
1:48 نیازش را
1:50 و افزون بر همهٔ این‌ها
1:52 الله دانش به او داد
1:54 و حکمت
1:56 و نبوت را به او ارزانی داشت
1:58 پس از برگزیدگان نیکوکار بود
2:03 پیامبر ﷺ فرمود:
2:05 سخت‌ترین مردم
2:07 در آزمایش
2:09 پیامبرانند، سپس صالحان
2:11 سپس آن‌که
2:13 پس آن‌که به او نزدیک‌تر است
2:15 انسان بر حسب دینداریش آزموده می‌شود
2:17 پس اگر در دینش
2:19 استوار باشد، آزمون بر او سخت‌تر می‌شود
2:21 آزمونش
2:23 و اگر در دینش سست باشد
2:25 بر اندازهٔ
2:27 دینش آزموده می‌شود
2:29 بلا همواره با بنده می‌ماند
2:31 تا آن‌که او را رها کند
2:33 و بر زمین راه برود
2:35 در حالی که هیچ گناهی بر او نیست
2:38 از این رو الله تعالی
2:40 پیامبران را به انواع آزمایش‌ها مبتلا کرد
2:42 تا صبرشان را بیازماید
2:44 و درجاتشان را بالا ببرد
2:46 پس صبر کردند
2:48 و استقامت ورزیدند
2:50 و از این جمله
2:52 ایوب علیه‌السلام است
2:54 که الله تعالی او را
2:56 به از دست دادن همهٔ خاندانش مبتلا کرد
2:58 آنگاه که دید
3:00 چهارده فرزندش
3:02 در برابر چشمانش می‌میرند
3:04 یکی پس از دیگری، و دیگری
3:06 تا آن‌که
3:08 تنها و بی‌یار ماند
3:10 و تمام مالش را از دست داد
3:12 پس از زندگی
3:14 آسان به زندگی
3:16 سخت و فقر دگرگون شد
3:18 و الله او را در بدنش
3:20 به انواع بیماری‌ها آزمود
3:22 تا جایی که گفته شد
3:24 از بدنش چیزی سالم نماند
3:26 جز زبان و قلبش
3:28 و این وضع بر او طولانی شد
3:30 بلا بسیار
3:32 تا آنجا که از آن به‌ستوه آمد؛
3:34 مردم او را رها کردند و دیگر به دیدارش نمی‌آمدند،
3:36 و کسی باقی نماند
3:38 جز همسر باایمانش
3:40 که شکیبا و امیدوار به پاداش الهی بود؛
3:42 او با وی ماند
3:44 در تمام مدت هجده
3:46 سال.
3:48 این همان مدت بلایی است که ایوب علیه‌السلام تحمل کرد.
3:50 ایوب علیه‌السلام
3:52 پس او به
3:54 خدمت و پرستاری از وی
3:56 و رفع نیازهای او می‌پرداخت،
3:58 و نزد دیگران کار می‌کرد
4:00 تا خود را سیر کند
4:02 و غذا برای
4:04 شوهر بیمارش بیاورد.
4:06 ایوب علیه‌السلام
4:09 در این مدت
4:11 زبانش از
4:13 یاد و ستایش و سپاس الهی باز نمی‌ایستاد،
4:15 در حالی که شکیبا
4:17 و امیدوار به پاداش بود.
4:19 به او گفته شد:
4:21 «از الله بخواه که تو را شفا دهد.»
4:23 گفت:
4:25 «از الله شرم دارم که چنین چیزی بخواهم،»
4:27 تا آنکه
4:29 سال‌های بیماری‌ام مانند
4:31 سال‌های عافیت شود.
4:34 و ایوب علیه‌السلام را
4:36 دو برادر از نزدیک‌ترین
4:38 برادرانش بود
4:40 که صبح و شب نزدش می‌آمدند،
4:42 از او احوال می‌پرسیدند
4:44 و سپس می‌رفتند.
4:46 یکی از آن دو به دیگری گفت
4:48 روزی:
4:50 «ایوب گناهی کرده است
4:52 که هیچ‌کس از جهانیان
4:54 چنان گناهی نکرده است.»
4:56 دیگری به او گفت:
4:58 «آن چیست؟»
5:00 گفت: «از چند سال پیش،
5:02 در حالی که بیمار است،
5:04 پروردگارش به او رحم نکرده تا این بیماری را از او برطرف کند.»
5:06 پس چون وارد شد
5:09 بر ایوب علیه‌السلام،
5:11 آن مرد شکیبایی نورزید
5:13 تا آنکه آنچه را که دوستش گفته بود، به او بازگفت.
5:15 دوستش
5:17 ایوب گفت: «نمی‌دانم.»
5:19 سپس گفت:
5:21 «اما الله می‌داند
5:23 که من از کنار آن دو مرد می‌گذشتم
5:25 که با یکدیگر نزاع می‌کردند
5:27 و به الله سوگند می‌خوردند،
5:29 پس این کار آنان بر من بزرگ آمد
5:31 و به خانه‌ام بازگشتم
5:33 و برای آن دو کفاره دادم،
5:35 از ترس آنکه نام الله جز در حق یاد شود.»
5:37 جز در حق
5:40 همسر ایوب خسته شد
5:42 علیه‌السلام،
5:44 زیرا سالخورده شده بود
5:46 و استخوانش نرم گشته بود،
5:48 و دیگر کسی را نمی‌یافت که نزدش کار کند تا برای او نفقه بدهد.
5:50 تا
5:52 برای وی هزینه کند.
5:54 و روزی
5:56 هیچ غذایی نیافت که
5:58 نزد شوهرش ببرد،
6:00 پس چاره‌ای جز این نداشت
6:02 که دو گیسوی خود را بفروشد
6:04 در برابر پول،
6:06 تا با آن غذایی برای خود
6:08 و شوهرش بخرد.
6:10 وقتی که دیرش شد،
6:12 ایوب علیه‌السلام از او
6:14 علت تأخیرش را پرسید،
6:16 اما او خبر نداد.
6:18 و چون غذایی خوب
6:20 همراهش دید که بر خلاف عادت
6:22 آنچه همیشه می‌آورد نبود،
6:24 در کار او شک کرد
6:26 و سوگند خورد که از آن غذا نخورد
6:28 مگر آنکه او را خبر دهد
6:30 که از کجا آن را آورده است.
6:32 در آن هنگام
6:34 موی سرش را گشود
6:36 و به او خبر داد که گیسوانش را
6:38 برای به دست آوردن غذا فروخته است.
6:40 پس چون این را دید،
6:42 بر او خشم گرفت
6:44 و سوگند خورد که اگر الله او را شفا دهد،
6:46 صد تازیانه به او خواهد زد.
6:48 پس آن زن بیچاره
6:50 گریخت
6:52 شکسته‌دل.
6:54 غمگین
6:57 و چون جان پیامبر الله
6:59 ایوب (علیه السلام) آرام گرفت،
7:01 تلخیِ حالی را احساس کرد
7:03 که همسرش به آن دچار شده بود،
7:05 و همه‌ی این‌ها
7:07 به خاطر او بود.
7:09 پس سر خود را به سوی آسمان بلند کرد
7:11 و پروردگارش را خواند و گفت:
7:13 پروردگارا! بی‌شک من
7:15 را آسیب و رنج فرا گرفته،
7:17 و تو مهربان‌ترین مهربانانی.
7:19 زبان حال او این بود:
7:21 آسیب در جان من است، ای
7:23 پروردگار! بر آن صبر می‌کنم،
7:25 اما
7:27 آسیب به خانواده‌ام نیز رسیده است.
7:29 و نیز گفت:
7:31 پروردگارا! بی‌شک من
7:33 را شیطان دچار کرده است
7:35 به رنج و عذاب.
7:37 یعنی: به خستگی
7:39 و درد سخت دچارم کرده است.
7:41 و این از کمال ادب او با پروردگارش است،
7:43 زیرا بیماری را
7:45 به الله تعالی نسبت نداد،
7:47 با آنکه الله
7:49 همان کسی است که بیماری را مقدّر می‌کند
7:51 و شفا را.
7:53 اما شر و بیماری را
7:55 به شیطان نسبت داد،
7:57 از سر ادب با الله.
7:59 پس الله دعای او را اجابت کرد
8:01 و فرستاد
8:04 ایوب (علیه السلام) همسرش را
8:06 برای کاری که او را بود،
8:08 و او دیر کرد
8:10 در حالی که ایوب در جای خود بود.
8:12 [به او گفت] که با پای خود بکوب (زمین را)،
8:14 یعنی با پاشنه‌ی پای خود بر زمین بزن
8:16 در زمین.
8:19 او چنین کرد،
8:21 و چشمه‌ی آب سردی جوشید.
8:23 پس الله تعالی به او فرمان داد
8:25 که از آن بنوشد و غسل کند،
8:27 و او چنین کرد،
8:29 و بیماری از او رفت
8:31 و الله او را شفا داد.
8:33 پس چون همسرش آمد،
8:35 او را دید که الله
8:37 بلای آنچه را که داشت زدوده بود،
8:39 و او در بهترین هیئت
8:41 و منظر بود،
8:43 پس او را نشناخت.
8:45 به او گفت:
8:47 خدا به تو برکت دهد!
8:49 آیا پیامبر مبتلای الله را دیده‌ای؟
8:51 به خدا سوگند ندیده‌ام
8:53 مردی را که به او شبیه‌تر از تو باشد،
8:55 در آن هنگام که او تندرست بود.
8:57 [ایوب] گفت:
8:59 پس بی‌شک من همان
9:01 ایوب، پیامبر الله
9:03 مبتلا هستم.
9:06 پس از شادی او
9:08 به شفای همسرش پرسش مکن.
9:10 پس از این
9:12 عمر طولانی
9:14 و صبر نیکو
9:17 برای ایوب (علیه السلام) بود
9:19 دو ظرف:
9:21 یکی برای گندم
9:23 و دیگری برای جو.
9:25 پس الله دو ابر فرستاد.
9:27 پس چون یکی از آن دو
9:29 روبروی ظرف گندم قرار گرفت،
9:31 طلا در آن ریخت
9:33 تا آنکه لبریز شد،
9:35 و دیگری بر
9:37 ظرف جو نقره ریخت
9:39 تا آنکه لبریز شد.
9:42 زندگی
9:44 به خانه‌ی ایوب (علیه السلام)
9:46 از نو بازگشت.
9:48 و الله جوانی را به همسرش بازگرداند،
9:50 و به ایوب
9:52 تندرستی و عافیت او را.
9:54 و الله برای او
9:56 همه‌ی فرزندانش را زنده کرد
9:58 پس از آنکه مرده بودند،
10:00 و آنان را با همان اعیانشان به او بازگرداند،
10:02 و مانندشان را بر آنان افزود.
10:04 و الله به او عطا کرد
10:06 آنچه سزاوار آن بود،
10:08 به پاداش صبرش.
10:10 الله تعالی فرمود:
10:12 و ایوب را [یاد کن]
10:14 آن‌گاه که پروردگارش را ندا داد
10:16 که بی‌شک
10:18 آسیب به من رسیده است.
10:20 و تو مهربان‌ترین مهربانانی
10:22 مهربانان
10:24 پس دعایش را پذیرفتیم
10:26 و آنچه از زیان به او رسیده بود را برطرف کردیم
10:28 از آن زیان
10:30 و خانواده‌اش را به او بازگردانیدیم
10:32 و همانند آنان
10:34 با ایشان رحمتی
10:36 از نزد ما
10:38 رحمتی
10:40 از نزد ما
10:42 و یادآوری‌ای
10:44 برای عبادت‌کنندگان
10:46 مسئله‌ای باقی ماند
10:49 که خاطر نبی الله
10:51 ایوب علیه السلام را آزار می‌داد
10:53 و آن مسئله سوگندی است که
10:55 او یاد کرد که زنش را
10:57 آن همسر باوفا و صابر
10:59 صد تازیانه بزند
11:01 چگونه به سوگندش وفا کند
11:03 و چگونه بر او روا باشد که آزارش دهد
11:05 پس از همه آنچه برای او انجام داده بود
11:07 و آیا روا است
11:09 که او به سوگندش وفا نکند
11:11 اما چنان‌که
11:13 الله تعالی فرمود
11:15 «و هر که از الله پروا کند
11:17 برای او راه خروجی قرار می‌دهد»
11:19 راه‌حل آمد
11:22 [نازل‌شده] از جانب الله عزیز حکیم.
11:24 به تخفیف بر
11:26 ایوب و همسرش
11:28 بی‌آن‌که در سوگندش حانث شود
11:30 پس الله به او وحی فرمود
11:32 که دسته‌ای
11:34 از شاخه‌ها را برگیرد
11:36 که کوچک و بزرگ
11:38 و تر و خشک را دربرگیرد
11:40 به اندازه صد شاخه
11:42 که از نظر اندازه
11:44 و وزن متنوع باشند
11:46 سپس با آن همسرش را بزند
11:48 یک ضربه
11:50 که در او اثری نگذارد
11:52 ولی با این کار به سوگندش وفا شود
11:54 پس ایوب علیه السلام انجام داد
11:56 آنچه الله به او دستور داده بود
11:58 و از این
12:00 این سوگند بیرون آمد
12:02 الله تعالی فرمود
12:04 و یاد کن بنده ما
12:06 ایوب را، آنگاه که به
12:08 پروردگارش ندا داد که
12:10 شیطان مرا به رنج و عذاب دچار کرده است
12:12 با رنج و عذاب
12:14 پایت را بکوب
12:16 این
12:18 آب خنک برای شستشو
12:20 و نوشیدنی است
12:22 و به او خانواده‌اش را بخشیدیم و همانند آنان را
12:24 و همانند آنان
12:26 با ایشان رحمتی
12:28 از جانب ما
12:30 رحمتی
12:32 از جانب ما و یادآوری
12:34 برای خردمندان
12:36 و دسته‌ای به دست بگیر
12:38 پس با آن بزن
12:40 و سوگند مشکن
12:42 ما او را شکیبا یافتیم
12:44 او بنده‌ای نیکو بود
12:46 به راستی او
12:48 بسیار بازگشت‌کننده (به سوی الله) بود
12:50 غسل کن
12:54 روزی ایوب علیه السلام
12:56 برهنه بود
12:58 پس الله ملخ‌هایی از طلا بر او فرستاد
13:03 او شروع کرد به جمع‌آوری آن ملخ‌ها و ریختن‌شان در لباسش
13:08 پس الله به او فرمود
13:10 ای ایوب، آیا من تو را از آنچه می‌بینی بی‌نیاز نکردم؟
13:15 یعنی آیا دلت را از قناعت پر نکردم؟
13:19 پس تو به طلا اعتنا نداری شده‌ای
13:22 ایوب علیه السلام گفت
13:25 آری ای پروردگار
13:27 ولی از برکت تو بی‌نیاز نیستم
13:32 برادران گرامی
13:34 نام پیامبر الله ایوب علیه السلام چهار بار در قرآن آمده است
13:41 و داستان او دو بار در دو سوره یاد شده است
13:45 و در آن درس‌ها و عبرت‌های بسیار است
13:49 و از آن جمله
13:51 نخست
13:53 آن‌که الله تعالی هر تقدیری که برای بنده مقدر کند
13:57 خیر همه‌اش در آن است
14:00 و آن‌که او سبحانه مهربان‌ترین مهربانان است
14:03 و نسبت به بندگانش لطیف است
14:05 بلا را فرو نفرستاده تا بندگانش را عذاب کند
14:09 بلکه برای آزمودن ایشان است
14:11 پس هر که صبر کند سود برد
14:13 و هر که بی‌تابی کند زیان کرده است
14:16 ثانیاً
14:18 همانا مقدرات الهی بر همه انسان‌ها جاری و نافذ است
14:22 با وجود تفاوت در مراتب ایشان
14:24 از پیامبران و راستگویان
14:27 و پیشوایان و اصلاح‌گران
14:30 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
14:33 سخت‌ترین مردم در بلا
14:35 پیامبران‌اند
14:37 سپس صالحان
14:39 سپس هر که شایسته‌تر و سزاوارتر است
14:42 روایت مسلم
14:44 ثالثاً
14:46 همانا برگزیدگان بندگان الله
14:48 آنان پیامبران و فرستادگان او علیهم السلام‌اند
14:52 دل‌هایشان تنها به الله آویخته است
14:55 دعا و امید
14:57 و توکل و بازگشت به‌سوی او
15:00 چنان‌که الله تعالی درباره ایوب علیه السلام خبر داده و فرموده است
15:05 و ایوب، آن‌گاه که پروردگارش را ندا داد: «به من آسیب رسیده است.»
15:09 (این بخش از آیه است)
15:13 چهارم
15:15 نیکویی ادب با الله تعالی در دعا
15:18 آنگاه که او را چنین خواند
15:21 «به من آسیب رسیده است»
15:23 و همچنین سخن او
15:25 «شیطان مرا به رنج و عذاب دچار کرده است.»
15:29 او به «مَسّ» (تماس و رسیدن) تعبیر کرد، یعنی چیز اندک
15:33 و نفرمود: بیماری مرا هلاک کرد یا آزارم داد
15:37 با آنکه بیماری او هجده سال به درازا کشید
15:41 تا آنکه همنشین از او دوری گزید و مونس از او ملول شد
15:46 پنجم
15:48 دعای درمانده را الله تعالی اجابت می‌کند
15:52 چنان‌که فرموده است:
15:53 آیا کسی که درمانده را، هنگامی که او را بخواند، اجابت می‌کند [بهتر است]؟
15:58 و ایوب علیه السلام
16:00 الله دعای او را اجابت کرد
16:02 و او را از بیماری‌اش عافیت داد
16:04 و خانواده‌اش و همانند آنان را همراه او قرار داد
16:08 و الله تعالی دعای درمانده را اجابت می‌کند
16:11 هرچند کافر باشد
16:13 چنان‌که تعالی فرموده است:
16:16 پس چون در کشتی سوار شوند، الله را در حالی که دین را برای او خالص می‌کنند، می‌خوانند.
16:21 پس چون آنان را به خشکی رساند، ناگهان شرک می‌ورزند.
16:26 ششم
16:28 همانا الله سبحانه و تعالی ایوب علیه السلام را
16:33 مایه تسلی اهل مصیبت در آنچه بر ایشان رسیده قرار داد
16:37 آنجا که درباره او فرمود
16:39 «و یادآوری برای خردمندان»
16:42 و فرمود
16:43 «و یادآوری برای عبادت‌کنندگان»
16:46 پس در ایوب علیه السلام الگویی است
16:49 آنگاه که به بزرگ‌ترین آنچه انسان بدان آزموده می‌شود مبتلا شد
16:53 پس صبر کرد و پاداش را به الله واگذاشت
16:55 تا آنکه گشایش به او رسید
16:58 هفتم
17:00 فرموده تعالی به ایوب علیه السلام
17:03 «با پای خود (به زمین) بکوب»
17:05 با وجود آنچه در آن از بیماری بود
17:07 در این، اهمیت اتخاذ اسباب (تدبیر و چاره‌جویی) نهفته است
17:10 و این امری شرعی است که به آن فرمان یافته‌ایم
17:13 همراه با اعتماد و توکل بر الله
17:16 الله تعالی بر آن قادر است که برای او آب بیرون آورد
17:20 بی‌آنکه پاهایش را حرکت دهد
17:23 اما او از وی می‌خواهد که برای درمان چاره‌ای بجوید
17:28 هشتم
17:30 میان چشم بر هم زدن و بازشدنش
17:33 الله حالی را به حالی دیگر دگرگون می‌کند
17:37 چنان‌که الله ایوب علیه السلام را از بیماری سال‌ها شفا داد
17:42 در لحظاتی
17:43 گویی هیچ چیز نبوده است
17:47 شاعری گفته است:
17:48 ای غم‌دیده، همانا غم گشوده می‌شود
17:53 به خیر مژده باد که گشاینده تنها الله است
17:57 ناامیدی گاه صاحبش را می‌برد
18:01 ناامید مباش که کفایت‌کننده الله است
18:05 الله پس از سختی آسانی پدید می‌آورد
18:09 بی‌تابی مکن که پدیدآورنده الله است
18:13 چون به بلا گرفتار شدی به الله اعتماد کن و به او خرسند باش
18:18 همانا آن‌که بلا را برطرف می‌کند الله است
18:22 به الله سوگند جز الله هیچ کس را برای تو نیست
18:26 پس الله تو را بس است، در هر حال الله تو را کفایت می‌کند
18:33 کفارهٔ سوگند در زمان ایوب علیه السلام مشروع نبود
18:38 از این رو او را چاره‌ای جز وفای به سوگندش نبود
18:43 و الله امت اسلام را با مشروعیت کفارهٔ سوگند مورد رحمت قرار داد
18:48 دهم: جواز افزونی گرفتن از حلال
18:53 ایوب علیه السلام فرمود
18:56 ای پروردگار، مرا از برکت تو بی‌نیازی نیست
19:01 ادامه این بحث به خواست الله خواهد آمد
19:04 و الله داناتر است و ستایش از آن الله، پروردگار جهانیان است
19:09 الله بر پیامبر ما محمد درود و سلام فرستد
19:12 و بر آل و اصحاب او همگی