داستان های پیامبران | قسمت (23) | داستان موسی علیه السلام (4)

◉ 522 بازدید ⏱ 20:52 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 قصص الأنبیاء .. قصص الأنبیاء .. علیهم السلام
0:23 قصهٔ موسی .. علیه السلام
0:29 بسم الله الرحمن الرحیم
0:34 الحمد لله رب العالمین
0:37 و درود و سلام بر پیامبرمان محمد (ﷺ)
0:40 و بر آل و اصحاب او همگی
0:43 و اما بعد
0:45 سخن ما در داستان نبی الله موسی علیه السلام به اینجا رسید
0:50 که فرعون ساحران را کشت
0:53 و به بنی اسرائیل تهدید کرد که پسرانشان را خواهد کشت و زنانشان را زنده نگه خواهد داشت
0:58 و بنی اسرائیل از این بلا به ناله و بی‌تابی افتادند
1:01 اما پرسشی که به ذهن می‌آید این است
1:05 که چرا فرعون موسی را همراه ساحران نکشت
1:09 و چرا به اطرافیانش می‌گفت
1:12 مرا رها کنید تا موسی را بکشم
1:14 و او پروردگارش را بخواند
1:16 «من می‌ترسم که دین شما را تغییر دهد یا در زمین فساد آشکار شود»
1:22 با آنکه او فرعون مصر است
1:24 و قدرت در دست اوست
1:26 پس می‌توانست بی‌آنکه با کسی مشورت کند موسی را بکشد
1:31 بی‌شک این ترس بود که بر دل فرعون و دلهای اطرافیانش چیره شده بود
1:38 پس کشتن موسی مشکل را حل نمی‌کرد
1:41 بلکه ممکن بود به بنی اسرائیل و قبطیان القا کند که او را تقدیس کنند و شهیدش بدانند
1:47 و شور و حماسه‌شان را نسبت به او و آیینی که آورده بیفزاید
1:52 به ویژه پس از آنکه ساحران در برابر چشم مردم شکست خوردند
1:56 و ساحران به سجده افتادند و ایمان آوردند
1:59 ابو سعود در تفسیر خود گفته است
2:02 هنگامی که فرعون قصد کشتن او علیه السلام را داشت
2:06 اطرافیانش او را بازداشتند و گفتند
2:08 این همان کسی نیست که از او می‌ترسی
2:11 او از این کمتر و ناتوان‌تر است
2:14 او جز یکی از ساحران نیست
2:17 و گفتند
2:19 اگر او را بکشی
2:21 در میان مردم شبهه‌ای ایجاد خواهی کرد
2:23 و خواهند پنداشت که تو از مقابله با او با حجت ناتوان شدی
2:26 و به مبارزهٔ شمشیر روی آوردی
2:30 و از زیرکی و نیرنگ آن ملعون پیداست
2:34 که او یقین داشت پیامبر است
2:37 و آنچه آورده نشانه‌های آشکار است
2:40 و آن سحر نیست
2:42 اما می‌ترسید که اگر قصد کشتنش کند
2:45 به هلاکت شتاب‌زده گرفتار آید
2:47 و این سخنش برای قومش فریبی بود
2:51 و وانمود می‌کرد که آنان او را از کشتن موسی بازداشته‌اند
2:54 و اگر آنان نبودند او را می‌کشت
2:57 و آنچه او را بازمی‌داشت جز وحشت عظیمی که در درونش بود نبود
3:03 پایان سخن او
3:05 فرعون و اطرافیانش با یک کارزار تبلیغاتی آغاز کردند
3:11 که هدفش منصرف کردن مردم از موسی علیه السلام بود
3:15 و زشت جلوه دادن چهره‌اش در برابر همگان
3:18 و تردید افکندن در رسالتش
3:21 و ادعای اینکه هدف موسی بیرون راندن مردم از مصر
3:24 و دگرگون کردن دین اهل آن است
3:27 یا گسترش فساد در آن
3:30 و فرعون موسی را خوار می‌شمرد
3:33 و بر او دروغ‌ها می‌بست
3:35 و با آنکه این کارزار منطقی نبود
3:38 خردهای سالم آن را نمی‌پذیرفتند
3:41 اما بر ساده‌لوحان مردم اثر می‌گذاشت
3:45 خداوند متعال فرمود
3:48 و فرعون در میان قومش ندا داد
3:51 گفت: «ای قوم، آیا برای من»
3:54 ملک مصر
3:57 گفت: «ای قوم، آیا برای من پادشاهی مصر نیست؟»
4:00 «و این رودها از زیر (کاخ) من جاری است»
4:04 آیا نمی‌بینید؟
4:07 «یا من از این (کس) بهترم»
4:10 که خوار است
4:13 و به سختی سخن می‌تواند گفت
4:16 پس چرا دستبندهایی از طلا بر او افکنده نشده
4:19 یا فرشتگان همراه او نیامده‌اند؟
4:21 «یا فرشتگان همراه او آیند، در پی هم»
4:29 پس قومش را سبک‌مغز کرد و از او فرمان بردند
4:33 «زیرا آنان گروهی فاسق بودند»
4:39 و از جملهٔ کارزار تبلیغاتی فرعون
4:44 برای تردید افکندن در موسی علیه السلام
4:46 این بود که به وزیرش هامان گفت
4:49 ای هامان، برای من بنایی بلند بساز
4:52 تا به درهای آسمان‌ها برسم
4:55 و مرا به آنجا برساند
4:57 تا خود به خدای موسی بنگرم
5:00 و به یقین گمان می‌کنم موسی در ادعایش دروغگوست
5:04 که او را پروردگاری است
5:06 و آنکه او بالای آسمان‌هاست
5:08 و این حیلهٔ دیگری از فرعون بود
5:11 تا به مردم وانمود کند که خود بر حق است
5:14 و موسی در دعوتش باطل است
5:18 و فرعون همچنین از قارون یاری خواست
5:20 و او پسرعموی موسی علیه السلام بود
5:23 از بنی اسرائیل
5:25 و مردی ثروتمند بود
5:27 که خداوند از مال، بسیار به او داده بود
5:31 تا آنجا که کلیدهای گنجینه‌هایش
5:34 مردان نیرومند را از برداشتنشان ناتوان می‌کرد
5:38 و اگر از حال کلیدهای این گنجینه‌ها چنین داریم
5:43 پس خود آن گنجینه‌ها چگونه بوده‌اند
5:46 و به سبب همین مالی که نزد او بود
5:48 فرعون او را از اطرافیان و همنشینان خود و از مقربان نزد خویش قرار داد
5:52 و از مقربان نزد خود
5:55 و از او خواست که بر بنی اسرائیل تأثیر بگذارد
5:58 با مال خود و جایگاهی که نزد آنان داشت،
6:01 تا از موسی روی برگردانند،
6:03 در چارچوب کمپین تبلیغاتی‌اش.
6:06 قارون بر بنی اسرائیل ستم کرد
6:09 و اموالش را برای تأثیرگذاری بر ایشان به کار گرفت
6:12 و آنان را از پیروی موسی علیه‌السلام بازداشت.
6:15 خردمندان قومش او را اندرز دادند
6:18 که در این مال میانه‌روی و اعتدال پیشه کند
6:21 و از شادی‌ای که نگاه‌داشتن جانب ... [ترجمه نیم‌جمله]
6:24 که صاحبش را به فراموشی ...
6:27 فضل آن کسی را که این مال را به او ارزانی داشته ...
6:30 و او را اندرز دادند که با این مال
6:33 سرای آخرت را بجوید
6:35 بی‌آنکه بهره‌اش از دنیا را فراموش کند.
6:38 پاسخ قارون یک جمله بود
6:41 که انواع معانی تکبر و تباهی را در خود داشت.
6:45 گفت:
6:47 «این (مال) را تنها بر پایه دانشی که نزد من است به من داده‌اند»
6:51 روزی قارون با تمام آرایش و زینتش بر قومش بیرون آمد،
6:57 و دل‌های برخی از آن قوم به پرواز درآمد
7:00 و آرزو کردند که ای کاش مانند آنچه به قارون داده شده، به ایشان نیز داده می‌شد.
7:04 و احساس کردند که او در نعمتی بزرگ است.
7:07 اما اهل علم و ایمان از میان آنان به ایشان پاسخ دادند:
7:13 «وای بر شما ای فریب‌خوردگان!
7:15 از فتنه برحذر باشید
7:17 و از الله پروا کنید،
7:19 و بدانید آنچه نزد الله از پاداش است،
7:22 از این زینت بهتر است.»
7:24 و موسی علیه‌السلام پیوسته قارون را هر بار که با او دیدار می‌کرد اندرز می‌داد
7:29 و او را به سوی الله سبحانه و تعالی فرا می‌خواند
7:32 و از پرستش فرعون دست بردارد،
7:34 اما از او جز روی‌گردانی و لجاجت نمی‌دید.
7:38 چون قارون از موسی به تنگ آمد،
7:41 نیرنگی برایش چید تا مردم را از او دور کند.
7:45 به زنی بدکاره مالی داد
7:48 به این شرط که به موسی علیه‌السلام بگوید:
7:51 در حالی که او در جمع مردم بود،
7:53 «تو با من چنین و چنان کردی.»
7:56 آن زن این سخن را در برابر مردم به او گفت.
8:00 موسی علیه‌السلام به درگاه پروردگارش دعا کرد،
8:03 سپس رو به آن زن کرد و از او سوگند گرفت
8:06 که چه کسی این سخن را به تو آموخت،
8:09 و چه کسی تو را بر آن واداشت؟
8:11 زن لرزید
8:12 و یاد کرد که قارون او را بر این کار واداشته است،
8:16 و مالی به او داده تا او را در میان مردم رسوا کند.
8:21 موسی علیه‌السلام بر قارون نفرین کرد.
8:25 پس الله به او وحی فرمود
8:27 که من زمین را فرمان داده‌ام تا در این کار از تو فرمان برد.
8:31 پس موسی به زمین فرمان داد که او و خانه‌اش را فرو برد.
8:35 و خانه‌اش کاخی بزرگ بود
8:39 که مردم هرگز مانندش ندیده بودند.
8:41 قارون در حالی که کاملاً آراسته و با شکوه بود میان مردم بیرون آمد،
8:48 و الله زمین را به او فرو برد.
8:51 این همه در یک چشم‌برهم‌زدن رخ داد:
8:54 زمین او و خانه‌اش را در خود فرو برد.
8:57 او ناتوان و درمانده رفت
9:00 و هیچ‌کس یاریش نکرد
9:02 و به جاه و مال خود نیز یاری نیافت.
9:06 الله تعالی فرمود:
9:08 «قارون از قوم موسی بود»
9:14 پس بر ایشان ستم کرد،
9:16 «و از گنجینه‌ها به او دادیم آنچه که»
9:20 «کلیدهایش برای گروهی نیرومند سنگین بود»
9:26 «آنگاه که قومش به او گفتند: شادی مکن»
9:29 «همانا الله شادمانان را دوست ندارد»
9:33 «و در آنچه الله به تو داده، سرای آخرت را بجوی»
9:39 «و بهره‌ات از دنیا را فراموش مکن»
9:43 «و نیکی کن همان‌گونه که الله به تو نیکی کرد»
9:49 «و در زمین فساد مجوی، همانا الله مفسدان را دوست ندارد»
9:57 «گفت: این (مال) را تنها بر پایه دانشی که نزد من است به من داده‌اند»
10:04 «آیا ندانست که الله پیش از او چه نسل‌هایی را هلاک کرد»
10:15 «کسانی که از او نیرومندتر و گردآوری‌شان بیشتر بود»
10:20 «و گناهانشان از مجرمان پرسیده نمی‌شود»
10:26 «پس با آرایش خویش بر قومش بیرون آمد»
10:30 «کسانی که زندگی دنیا را می‌خواستند گفتند: ای کاش مانند آنچه به قارون داده شده، به ما داده می‌شد؛ همانا او بهره بزرگی دارد»
10:42 و کسانی که دانش یافته بودند گفتند: «وای بر شما! پاداش الله برای کسی که ایمان آورد و کار شایسته کرد بهتر است.»
10:51 «و آن را جز شکیبایان نمی‌یابند»
10:54 «پس او و خانه‌اش را در زمین فرو بردیم، و برای او گروهی نبود که او را جز الله یاری کنند، و خود از یاری‌یافتگان نبود»
11:14 «و کسانی که دیروز آرزوی جای او را داشتند، صبح‌گاه گفتند»
11:21 «می‌گفتند: وای، گویی الله روزی را برای هر که از بندگانش بخواهد گسترده و تنگ می‌کند»
11:32 اگر الله بر ما منت ننهاده بود، ما را نیز فرو می‌برد. وای! به راستی رستگار نمی‌شوند کافران.»
11:44 همه‌ی تبلیغات رسانه‌ای نتوانست موسی علیه‌السلام را از دعوتش بازدارد، یا مردم را از او جدا کند.
11:54 پیروان او روز به روز بیشتر می‌شدند، و چهره‌ی فرعون در برابر توده‌ها فرومی‌ریخت، که این تاج و تخت او را تهدید می‌کرد.
12:05 در این هنگام فرعون اطرافیانش را از تصمیمش برای کشتن موسی آگاه کرد.
12:10 مردی مؤمن به الله از خاندان فرعون برخاست
12:15 که وکیل (یا کارگزار) او و پسرعموی او بود و ایمانش را پنهان می‌داشت.
12:19 او بر فرعون و قومش خرده گرفت و گفت:
12:22 «چگونه کشتن مردی را حلال می‌شمارید که گناهی جز این ندارد که می‌گوید: پروردگار من الله است؟
12:30 در حالی که دلایل روشن از پروردگارش بر راستی گفتارش برای شما آورده است.
12:36 اگر موسی دروغگو باشد، وبال دروغش تنها بر خود اوست؛
12:41 و اگر راستگو باشد، برخی از آنچه شما را بدان تهدید می‌کند به شما خواهد رسید.
12:49 «ای قوم، امروز پادشاهی از آن شماست و در سرزمین مصر پیروزید»
12:54 اگر عذاب الله به سراغ ما آید، چه کسی ما را در برابر آن یاری می‌کند؟»
13:00 فرعون از سخن آن مرد سرگشته شد و به اطرافیانش گفت:
13:05 «رأی، رأی من است و حکم، حکم من است،
13:08 و دیده‌ام که موسی را برای دفع شر و تباهی باید کشت.
13:13 و من شما را جز به راه صواب و درستی راهنمایی نمی‌کنم.»
13:18 مؤمن آل فرعون در اندرز دادن به قومش ادامه داد و هشدار و بیم می‌داد.
13:24 او به آنان بیان کرد که او تنها ایشان را به راه نجات فرا می‌خواند.
13:29 و ایشان او را به راه آتش فرا می‌خواندند.
13:31 چون به سخنش گوش ندادند، قصد کشتن او کردند.
13:36 او به ایشان گفت:
13:38 «پس به زودی آنچه را به شما می‌گویم به یاد خواهید آورد، و کار خود را به الله واگذار می‌کنم»
13:45 «همانا الله به بندگان بیناست»
13:51 «پس الله او را از بدی‌های نیرنگ‌هایشان نگاه داشت»
13:55 «و عذاب بد بر خاندان فرعون فرود آمد»
14:02 پس او از میانشان گریزان بیرون رفت.
14:06 و به کوه پناه برد.
14:08 ایشان او را جستند، ولی نیافتندش.
14:11 و الله او را با موسی علیه‌السلام و بنی‌اسرائیل نجات داد.
14:16 و دعوت موسی علیه‌السلام ثمر داد:
14:20 بنی‌اسرائیل به او ایمان آوردند،
14:23 و گروهی از قوم فرعون نیز [ایمان آوردند].
14:24 و آنان از فرعون و سران قومش در بیم بودند که ایشان را از دینشان بازگرداند.
14:30 پس موسی علیه‌السلام به ایشان گفت:
14:33 «اگر به الله ایمان آورده‌اید، پس اگر مسلمانید بر او توکل کنید»
14:39 «گفتند: بر الله توکل کردیم»
14:43 «پروردگارا، ما را فتنه‌ای برای قوم ستمگران قرار مده»
14:48 «و ما را به رحمت خویش از قوم کافران نجات ده»
14:52 و از کسانی که اسلام آوردند و از موسی علیه‌السلام پیروی کردند،
14:58 همسر فرعون، آسیه دختر مزاحم بود،
15:02 که دربارهٔ موسی گفت: «او را نکشید، شاید ما را سود رساند.»
15:08 پس الله او را به سبب موسی سود رساند.
15:11 و گفت: «نور چشم من است،»
15:14 پس الله چشمش را به او روشن کرد، پس از آنکه او را پیامبری فرستاده‌شده دید.
15:20 و در هنگام مبارزه‌طلبی میان موسی و ساحران،
15:25 [آسیه] پرسید که چه کسی پیروز شد.
15:27 به او گفته شد:
15:29 «موسی و هارون پیروز شدند.»
15:31 پس گفت:
15:33 «به پروردگار موسی و هارون ایمان آوردم.»
15:36 چون فرعون از اسلام آوردن او آگاه شد،
15:39 نزد سران بیرون آمد و به ایشان گفت:
15:42 «آیا از آسیه دختر مزاحم چه می‌دانید؟»
15:45 پس او را ستودند.
15:47 او به ایشان گفت:
15:48 «او پروردگاری غیر از من را می‌پرستد.»
15:51 به او گفتند:
15:53 «او را بکش.»
15:55 پس برای او چهار میخ در زمین کوبیدند،
15:58 و دستها و پاهایش را به میخ‌ها بستند،
16:02 و در آفتاب عذاب می‌شد.
16:04 چون [ایشان] از نزد او پراکنده می‌شدند،
16:07 فرشتگان بر او سایه می‌افکندند.
16:09 و او دعا می‌کرد و می‌گفت:
16:12 «پروردگارا، برای من نزد خود خانه‌ای در بهشت بساز»
16:15 دانشمندان گفته‌اند:
16:16 از خردمندی او
16:18 همسایه را پیش از خانه برگزید.
16:21 الله تعالی فرموده است:
16:23 «و الله برای کسانی که ایمان آوردند مثلی زد»
16:27 [آنجا که] گفت:
16:29 «آنگاه که گفت:
16:31 «آنگاه که (زن) گفت: پروردگارا، نزد خود برای من (خانه‌ای) بنا کن»
16:35 خانه‌ای در بهشت بساز،»
16:38 «و مرا نجات ده»
16:40 «و مرا از فرعون و کردارش نجات ده»
16:44 «و مرا نجات ده»
16:46 «از گروه ستمکاران.»
16:50 فرعون نزد او فرستاد
16:55 و گفت:
16:57 «بزرگ‌ترین سنگی را که می‌یابید بیاورید،
17:00 پس اگر بر پیروی از موسی پافشاری کرد،
17:03 آن را بر او بیندازید.
17:05 و اگر از گفته‌اش بازگشت،
17:07 بندش را باز کنید و او را نزد من بیاورید.»
17:10 چون نزد او آمدند،
17:12 چشمش را به سوی آسمان بلند کرد،
17:15 پس خانه‌اش را در بهشت دید،
17:18 و بر ایمان و پیروی از موسی علیه‌السلام پافشاری کرد.
17:23 و الله جانش را گرفت،
17:25 پس آن سنگ را بر پیکری بی‌جان انداختند.
17:31 بخاری و مسلم از ابو موسی اشعری رضی‌الله‌عنه روایت کرده‌اند که گفت:
17:36 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود:
17:40 «از مردان بسیاری به کمال رسیدند،
17:42 و از زنان به کمال نرسیدند،
17:45 جز آسیه همسر فرعون،
17:47 و مریم دختر عمران،
17:50 و برتری عایشه بر زنان،
17:53 همچون برتری ثرید بر دیگر خوراک‌هاست.»
17:56 و با لفظی دیگر آمده است:
17:59 «از مردان بسیاری به کمال رسیدند،
18:01 و از زنان جز چهار [زن] به کمال نرسیدند:
18:05 آسیه دختر مزاحم،
18:07 همسر فرعون،
18:09 و مریم دختر عمران،
18:11 و خدیجه دختر خویلد،
18:14 و فاطمه دختر محمد.»
18:18 و ماشطه، دختر فرعون نیز اسلام آورد
18:21 و از موسی علیه‌السلام پیروی کرد.
18:24 و سرگذشت او همان است که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم دربارهٔ او فرمود،
18:30 آنگاه که در شبی که مرا به معراج بردند،
18:34 بوی خوشی به من رسید.
18:37 گفتم: ای جبریل،
18:40 این بوی خوش چیست؟
18:43 گفت:
18:44 «این بوی ماشطهٔ دختر فرعون و فرزندانش است.»
18:49 [پیامبر] فرمود:
18:51 گفتم: کارش چه بود؟
18:53 فرمود:
18:55 در همین حال، روزی دختر فرعون (ماشطهٔ او) شانه‌زنی می‌کرد،
18:58 که ناگاه شانه از دستانش افتاد،
19:01 یعنی همان شانه.
19:03 پس گفت: «بسم الله».
19:06 دختر فرعون به او گفت:
19:08 «پدرم؟»
19:10 گفت: «نه،
19:11 بلکه پروردگار من و پروردگار پدرت الله است.»
19:14 گفت:
19:16 «این را به او خبر می‌دهم.»
19:18 گفت: «آری.»
19:20 پس (آن را) خبر داد.
19:22 پس او را فراخواند و گفت:
19:24 «ای فلانی،
19:26 آیا تو را پروردگاری غیر از من است؟»
19:28 گفت: «آری،
19:30 پروردگار من و پروردگار تو الله است.»
19:32 پس دستور داد گاوی از مس (تفته) آوردند،
19:35 یعنی دیگ بزرگی که گاوی از بزرگانش را در خود جای دهد.
19:39 پس آن را گداختند.
19:41 (فرعون گفت:) «او و فرزندانش را در آن می‌اندازیم.»
19:44 (آن زن) به او گفت:
19:46 «مرا به تو نیازی است.»
19:48 گفت:
19:50 «نیازت چیست؟»
19:53 گفت:
19:55 «دوست دارم استخوان‌های من و استخوان‌های فرزندم را در یک جامه جمع کنی و ما را دفن نمایی.»
20:00 گفت:
20:02 «این حق (و خواسته) تو بر ماست.»
20:05 گفت:
20:07 پس دستور داد فرزندانش را (بیاورند).
20:09 پس یکی‌یکی جلوی چشمانش در آن انداختند.
20:12 نوبت به کودک شیرخواره‌ای از آنان رسید،
20:16 و گویی (مادر) به خاطر او سستی کرد.
20:19 (کودک) گفت:
20:21 «ای مادر،
20:23 (خود را در آتش) بیفکن،
20:25 که عذاب دنیا آسان‌تر از عذاب آخرت است.»
20:28 پس (مادر) خود را در آتش انداخت.
20:30 روایت احمد.
20:34 برای حدیث ادامه‌ای است، ان‌شاءالله.
20:37 و الله داناتر است.
20:39 «و ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است»
20:40 درود و سلام الله بر پیامبر ما محمد (ﷺ).
20:44 و بر آل و اصحاب او همه.
20:48 شما با داستان‌های پیامبران بودید.