از مجموعهٔ داستان های پیامبران (مجموعه کامل شد)
· درس 9 از 20
داستان های پیامبران | قسمت (24) | داستان موسی علیه السلام (5)
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
داستانهای پیامبران، داستانهای پیامبران (علیهمالسلام)
0:08
درود الله پس از آن، سلام
0:13
بر بهترین آفریدگان همهگان
0:19
اولوالعزم ایشان، با مقام بلندشان
0:24
داستان موسی (علیهالسلام)
0:29
بسم الله الرحمن الرحیم
0:35
الحمد لله رب العالمین
0:37
و درود و سلام بر پیامبر ما محمد
0:40
و بر آل و اصحاب او همهگان
0:44
و اما بعد
0:46
موسی (علیهالسلام) در دعوت بنیاسرائیل ادامه داد
0:50
و ایشان را به صبر و پایداری برمیانگیخت، تا الله بلا را از آنان برطرف کند
0:55
و در سوی دیگر
0:57
فرعون سختترین شکنجه را بر ایشان فرود میآورد
1:01
و ایشان را به کار گلوخشت به بیگاری میگرفت
1:03
برای ساختن خانهها و کاخهای قبطیان
1:07
و هر روز از ایشان ساختن مقدار معینی را طلب میکرد
1:11
و چون آنچه را از ایشان خواسته میشد انجام نمیدادند
1:13
به سختی زده و به نهایت خواری تحقیر میشدند
1:16
و به نهایت آزار رسانده میشدند
1:19
و فرعون نیز هرکس از ایشان و از قوم قبطیاش را که از پرستش او دست میکشید، میکشت
1:26
گرچه از نزدیکان او بود
1:29
چنانکه با همسرش آسیه، دختر مزاحم، رخ داد
1:33
و نیز دخترش [ماشطه] که...
1:35
و کوششی برای کشتن مرد مؤمنی که از درباریان او بود
1:39
اگر نه آن بود که الله او را از آن رهانید
1:43
و فرعون در کشتن موسی و برادرش هارون (علیهماالسلام) دودل بود
1:49
گاه پیش میرفت و گاه بازپس مینشست
1:52
و الله سبحانه و تعالی ایشان را از فرعون و سرکشی او نگاه میداشت
1:59
در میان این فضای آکنده از تنش
2:02
آنجا که کفر با ایمان درمیآمیخت
2:04
الله تعالی نشانهها را به سوی فرعون و قومش میفرستاد
2:09
شاید که با آنها پند گیرند
2:12
یا از سرکشی و کیفر الله بترسند
2:15
چنانکه الله تعالی فرموده است
2:18
و ما فرستادن نشانهها را جز برای ترساندن (نمیکنیم).
2:22
اما آن نشانهها در ایشان سودی نبخشید
2:26
و چنان شدند که الله فرموده است
2:29
و آنان را میترسانیم، امّا جز بر سرکشی بزرگشان نمیافزاید.
2:34
پس الله نشانهها را پیاپی بر ایشان فرستاد
2:38
و ایشان را به قحطیها گرفتار کرد
2:39
که همان سالهای خشکسالی است
2:41
که در آن نه کشتزاری بهرهای میدهد و نه چارپایی سودی میبرد
2:47
و آنان را به کاهش میوهها دچار ساخت
2:49
یعنی اندک شدن محصول درختان
2:53
امّا پند نگرفتند و بازنایستادند
2:55
بلکه سرکشی کردند و بر کفر و لجاجت خود پایدار ماندند
3:00
پس چون نیکی به ایشان میرسید
3:02
یعنی فراوانی و مانند آن
3:04
میگفتند این از آنِ ماست
3:06
یعنی این همان است که سزاوار ماست و شایسته ماست
3:11
و اگر بدی به ایشان میرسید
3:13
به موسی و کسانی که با او بودند فال بد میزدند
3:16
و میگفتند
3:17
«به سبب شومی ایشان این بر ما رسیده است»
3:22
آنگاه الله طوفان را بر ایشان فرستاد
3:25
پس شب و روز باران بارید
3:27
هشت روز و شب
3:31
در آن نه خورشید میدیدند و نه ماه
3:34
مردم فریاد برآوردند و به سوی فرعون شتافتند
3:37
و از غرق شدن هراسیدند
3:39
فرعون نزد موسی (علیهالسلام) فرستاد
3:43
و او نزد وی آمد
3:44
پس گفت
3:45
ای موسی
3:47
این را از ما بردار
3:49
تا به تو ایمان آوریم و بنیاسرائیل را با تو بفرستیم
3:53
پس موسی از پروردگارش دعا کرد
3:55
آنگاه آسمان بازایستاد
3:57
و زمین خشک شد
3:59
و گیاه و کشت رویید
4:01
که مانند آن را در مصر هرگز ندیده بودند
4:04
پس گفتند
4:06
نه، به خدا سوگند
4:07
به تو ایمان نمیآوریم
4:08
و بنیاسرائیل را با تو نمیفرستیم
4:12
ما از کاری ترسیدیم
4:14
که برای ما بهتر بود
4:16
پس پیمانشکنی کردند و نافرمانی ورزیدند
4:19
آنگاه الله ملخ را بر ایشان فرستاد
4:22
پس آنچه را زمین رویانده بود خورد
4:25
و ملخ هشت روز و شب بر ایشان ماند
4:29
زمین را نمیدیدند
4:31
و ملخها بر یکدیگر سوار میشدند، به اندازه یک ذراع
4:35
تا آنجا که حتی میخهای آهنی درها را میخوردند
4:40
و خانهها و مسکنهایشان بر سرشان فرو میریخت
4:43
پس مردم مصر به فرعون فریاد برآوردند
4:46
او نزد موسی فرستاد
4:48
و همان سخنی را گفت که در هنگام طوفان گفته بود
4:53
و وعده داد که به او ایمان آورد و بنیاسرائیل را با او روانه کند
4:58
پس موسی (علیهالسلام) از پروردگارش دعا کرد
5:01
آنگاه الله عزّ وجل بادی سخت فرستاد
5:04
پس ملخها را برداشت و در دریا افکند
5:08
و از ملخ در زمین حتی یک ملخ باقی نماند
5:11
پس مردم مصر نگریستند
5:13
دیدند که از کشت و سبزههایشان چیزی باقی مانده که
5:16
آنان را برای همان سال کفایت میکند
5:19
پس گفتند
5:21
به راستی برای ما آنچه این سال را کفایت میکند باقی مانده است
5:25
به خدا سوگند به تو ایمان نمیآوریم و بنیاسرائیل را با تو نمیفرستیم
5:32
الله (سبحانه و تعالی) شپش را بر آنان فرستاد.
5:34
گفته شده: آن همان سوسکی است که از گندم بیرون میآید.
5:38
و گفته شده: آن ککها هستند.
5:41
پس (شپش و کک) وارد خانهها و بسترهایشان شد.
5:43
پس برای آنان آرامشی باقی نماند.
5:46
و خوابیدن و زندگی کردن با آن برایشان ممکن نبود.
5:49
پس نزد فرعون فریاد برآوردند.
5:52
او نزد موسی (علیهالسلام) فرستاد و گفت:
5:54
این شپش را از ما برطرف کن،
5:57
تا به تو ایمان بیاوریم و بنیاسرائیل را با تو روانه کنیم.
6:01
پس موسی (علیهالسلام) نزد پروردگارش دعا کرد.
6:03
پس (الله) شپش را میراند،
6:05
بهطوری که حتی یکی از آنها باقی نماند.
6:08
و چون آن قوم دیدند،
6:10
و مشاهده کردند که چیزی برای گذران زندگیشان باقی نمانده است،
6:14
گفتند:
6:15
ای موسی، آیا پروردگارت میتواند با ما بدتر از آنچه کرد، رفتار کند؟
6:21
به خدا سوگند که به تو ایمان نمیآوریم،
6:23
و بنیاسرائیل را با تو روانه نمیکنیم.
6:27
پس الله قورباغهها را بر آنان فرستاد.
6:30
آنها در سرزمین و خانههایشان پراکنده شدند،
6:33
و در انبارها و پشتبامهای خانههایشان (هم پخش شدند)،
6:36
تا جایی که مرد از خواب برمیخاست و بر او از آنها بیشمار بود.
6:42
و خوراکیها و ظروف را پر کردند.
6:45
پس هیچکس از آنان لباسی یا غذایی را باز نمیکرد
6:48
مگر آنکه در آن قورباغهها را مییافت.
6:51
تا آنجا که اگر یکی از آنان دهانش را برای خوراک یا نوشیدنی باز میکرد،
6:56
قورباغهای از آن قورباغهها در دهانش میافتاد.
7:00
پس نزد فرعون فریاد برآوردند.
7:02
او نزد موسی فرستاد
7:04
و (موسی) نزد او آمد.
7:05
پس (فرعون) گفت:
7:07
برای ما از پروردگارت بخواه
7:08
که این قورباغهها را از سرزمین ما نابود کند،
7:12
تا به تو ایمان بیاوریم و بنیاسرائیل را با تو روانه کنیم.
7:16
پس موسی (علیهالسلام) نزد پروردگارش دعا کرد.
7:18
پس (الله) قورباغهها را از سرزمینشان برد و آنها را میراند،
7:22
سپس باران خود را فرستاد،
7:23
پس (سیل) آنها را برداشت و در دریا افکند.
7:27
پس گفتند:
7:28
نه، به خدا سوگند،
7:30
ما به تو ایمان نمیآوریم و بنیاسرائیل را با تو روانه نمیکنیم.
7:36
پس الله خون را بر آنان فرستاد.
7:38
پس رودهایشان خون شد.
7:41
پس نمیتوانستند از آب (بنوشند).
7:44
و رودهای بنیاسرائیل آب گوارا و پاکیزه جاری بود.
7:49
پس هرگاه مردی از آل فرعون به رودهای بنیاسرائیل وارد میشد،
7:54
آنچه در آن وارد میشد خون میگشت،
7:57
و آب، از پیش روی او و از پشت سرش، زلال و گوارا (است).
8:01
و (فرعونیان) از آن (آب) چیزی به دست نمیآوردند.
8:04
پس هشت روز و شبهایش را درنگ کردند و آب نمیچشیدند.
8:10
تا آنجا که رنج و سختی به آنان رسید.
8:12
پس مردم مصر نزد فرعون فریاد برآوردند:
8:15
ما هلاک شدیم، و چهارپایان و دامهای ما از تشنگی تلف شدند.
8:21
پس فرعون نزد موسی فرستاد و او را فراخواند.
8:24
پس (فرعون) گفت:
8:25
ای موسی،
8:27
برای ما از پروردگارت بخواه که این خون را از ما برطرف کند،
8:30
و ما پیمانهای خود را به تو میدهیم،
8:33
قطعاً به تو ایمان خواهیم آورد و قطعاً بنیاسرائیل را همراه تو خواهیم فرستاد.
8:38
پس موسی (علیهالسلام) نزد پروردگارش دعا کرد.
8:40
پس (الله) آن را از آنان برطرف کرد.
8:42
پس نوشیدند.
8:43
سپس به کفرشان بازگشتند و گفتند:
8:46
به خدا سوگند که به تو ایمان نمیآوریم،
8:49
و بنیاسرائیل را با تو روانه نمیکنیم.
8:53
این آیات همه،
8:55
فقط بر آنان نازل میشد،
8:58
و از آن (عذابها) به بنیاسرائیل چیزی نمیرسید.
9:02
و این از کمال معجزهی درخشان
9:05
و دلیل قاطع (موسی) است.
9:09
سپس الله بر آنان «رجز» را فرود آورد،
9:11
و آن طاعون است،
9:13
و آن عذاب ششم پس از آیات پنجگانهی پیشین است.
9:18
پس در یک روز هفتاد هزار نفر از آنان مردند،
9:22
و شامگاه کردند در حالی که کسی (مردگان) را دفن نمیکرد.
9:25
پس نزد فرعون فریاد برآوردند.
9:28
پس (فرعون) موسی را فراخواند و به او گفت:
9:30
ای موسی،
9:31
برای ما از پروردگارت بخواه، به آنچه نزد تو از اجابت دعایت عهد شده است،
9:36
اگر این «رجز» را از ما برطرف کنی،
9:39
حتماً به تو ایمان میآوریم
9:40
و قطعاً بنیاسرائیل را همراه تو خواهیم فرستاد.
9:44
پس موسی (علیهالسلام) نزد پروردگارش دعا کرد.
9:47
پس (الله) آن را تا مدت معینی از آنان برداشت.
9:51
ناگهان ایشان پیمان را شکستند.
9:54
پس الله از آنان انتقام گرفت و آنان را در دریا غرق کرد،
9:58
چنانکه انشاءالله بعداً خواهد آمد.
10:01
و این به سبب آن بود که آنان آیات الله را تکذیب میکردند
10:06
و از آنها رویگردان بودند.
10:09
الله تعالی فرمود:
10:11
و بهراستی موسی را با نشانههای خود به سوی فرعون و اطرافیانش فرستادیم.
10:18
پس گفت: من فرستادهٔ پروردگار جهانیانم.
10:22
پس چون نشانههای ما را به سوی آنان آورد، ناگاه ایشان از آنها به خنده افتادند.
10:33
و هیچ نشانهای را که به ایشان مینماییم، جز آنکه از خواهرش بزرگتر است (نیست).
10:39
و آنان را به عذاب گرفتار کردیم، باشد که بازگردند.
10:46
و گفتند: ای جادوگر، پروردگارت را برای ما بخوان به آنچه نزد تو عهد کرده است؛ بهراستی که ما راهیافته خواهیم بود.
10:56
پس چون عذاب را از ایشان برداشتیم، ناگاه پیمانشکنی کردند.
11:04
و این آیات از جانب الله تعالی پیدرپی و جداگانه میآمد،
11:10
و تفصیل آن این بود که هر عذابی یک هفته ادامه مییافت.
11:15
و میان هر دو عذاب، یک ماه (فاصله بود).
11:18
شاید خودشان را بازبینی کنند و پند گیرند.
11:21
پس چون از ایشان چنین نشد،
11:24
کلمهٔ عذاب بر ایشان فرود آمد.
11:28
الله تعالی فرمود:
11:30
و قطعاً آل فرعون را به سالهای خشکسالی و کاستی میوهها گرفتار کردیم، باشد که پند گیرند.
11:40
پس چون نیکی به ایشان میرسید، میگفتند: این از آنِ ماست.
11:47
و اگر بدی به ایشان میرسید، به موسی و همراهانش فال بد میزدند.
11:56
آگاه باشید که فال ایشان نزد الله است، امّا بیشترشان نمیدانند.
12:07
و گفتند: هر نشانهای که برای ما بیاوری تا ما را با آن افسون کنی، ما به تو ایمانآورنده نیستیم.
12:16
«پس طوفان و ملخ و شپش و قورباغه و خون را بهعنوان نشانههایی روشن بر ایشان فرستادیم، اما تکبر ورزیدند و مردمی گنهکار بودند.»
12:37
و چون عذاب بر ایشان فرود آمد، گفتند: ای موسی، پروردگارت را برای ما بخوان به آنچه نزد تو عهد کرده است.
12:47
«اگر این عذاب را از ما برداری، قطعاً به تو ایمان میآوریم و بنیاسرائیل را همراه تو روانه خواهیم کرد.»
13:04
پس چون عذاب را تا مدّتی که به آن رسیدنی بودند، از ایشان برداشتیم، ناگاه پیمانشکنی کردند.
13:14
پس از ایشان انتقام گرفتیم و آنان را در دریا غرق کردیم، به سبب آنکه آیات ما را تکذیب میکردند و از آنها غافل بودند.
13:36
«پس به سوی ایشان فرستادیم که بنیاسرائیل را به آمادهشدن برای خروج از مصر فرمان دهد.»
13:43
«و به سوی سرزمین بیتالمقدس، که سرزمینهای اصلیشان و سرزمین نیاکانشان است، حرکت کنند.»
13:51
«پس موسی به آمادگی و تدارک پنهانی فرمانشان داد و سفارش کرد که مراقب باشند تا کسی از ایشان آگاه نشود.»
14:00
«الله تعالی به موسی علیه السلام وحی کرد که از مصر خارج شود و به سوی دریا روی آورد.»
14:08
«پس موسی در آغاز شب، چنانکه الله فرمانش داده بود، ایشان را بیرون برد.»
14:12
«بنیاسرائیل از قوم فرعون زیورآلات فراوانی به عاریت گرفته بودند تا در جشن روزی از اعیاد خود به کار برند.»
14:21
«پس طلاها را با خود برداشتند، و چون از خانهها جدا شدند، موسی راه را گم کرد.»
14:28
«به بنیاسرائیل گفت: این چیست؟»
14:32
«علمای بنیاسرائیل به او گفتند: ما برایت بازگو میکنیم که چون یوسف علیه السلام را مرگ فرا رسید،»
14:41
«از ما پیمانی محکم به نام الله گرفت که از مصر بیرون نرویم مگر آنکه تابوت او را همراه خود ببریم.»
14:48
«موسی به ایشان گفت: کدامیک از شما میداند قبر یوسف کجاست؟»
14:54
«گفتند: جز پیرزنی از ما، کسی جای او را نمیداند.»
14:59
«پس کسی را به سوی او فرستاد و گفت: مرا به قبر یوسف راهنمایی کن.»
15:05
«گفت: به الله سوگند کاری نمیکنم تا آنکه حق مرا بدهی.»
15:10
«موسی گفت: حق تو چیست؟»
15:13
«گفت: حق من این است که در بهشت همراه تو باشم.»
15:18
«گویی این خواسته بر او گران آمد.»
15:21
«به او گفته شد: حقش را بده. پس آن را به او داد.»
15:26
«گفت: آنگاه با ایشان به سوی دریاچهای رفتم، یعنی آبگیری.»
15:32
«به ایشان گفت: این آب را خشک کنید.»
15:36
«چون آن را خشک کردند، گفت: اینجا را بکنید.»
15:41
«چون کندند، تابوت یوسف علیه السلام را بیرون آوردند.»
15:47
«چون آن را برداشتند، ناگهان راه همچون روشنایی روز شد.»
15:51
«پس موسی علیه السلام ایشان را حرکت داد.»
15:55
«و شمارشان ششصد هزار نفر بود.»
15:59
«چون صبح شد، قوم فرعون»
16:02
«با رفتن بنیاسرائیل غافلگیر شدند،»
16:05
«و در محفل آنان کسی از ایشان نبود که پاسخ دهد یا اجابت کند.»
16:09
«این موضوع فرعون را خشمگین کرد،»
16:12
«و خشمش بر ایشان شدت یافت،»
16:14
«و خواست آنان و موسی را که با ایشان بود، نابود کند.»
16:18
«پس به سرعت در شهرهایش کسی را فرستاد تا سپاهیان را گرد آورد،»
16:22
«و از هر روستا و شهری که زیر فرمانش بود جمع کند.»
16:27
«پس صدها هزار نفر نزد او جمع شدند،»
16:30
«یعنی همهٔ سپاهش.»
16:32
«و در میان ایشان ندا داد:»
16:34
«همانا بنیاسرائیلی که همراه موسی گریختند،»
16:38
«گروهی خوارِ اندکشمار هستند،»
16:42
«و به راستی که سینههای ما را از خشم پر کردهاند،»
16:45
«زیرا با دین ما مخالفت کردند،»
16:48
«و بیاجازهٔ ما بیرون رفتند.»
16:50
«و ما همگی بیدار و آماده برای مقابله با ایشان هستیم.»
16:56
«فرعون با سپاهی انبوه و جمعیتی بزرگ بیرون آمد،»
17:00
«و با او بزرگان صاحب تدبیر و فرمان، از امیران و وزیران،»
17:04
«و اشراف و رؤسا و سپاهیان بودند.»
17:08
«هنگام طلوع خورشید به ایشان رسیدند.»
17:11
«چون فرعون و قومش با موسی و قومش روبهرو شدند،»
17:16
«به گونهای که هر گروه گروه دیگر را میدید،»
17:20
«یاران موسی پس از آنکه به ساحل دریا رسیدند گفتند:»
17:24
«فرعون و قومش به ما خواهند رسید،»
17:27
«و ما توان مقابله با ایشان را نداریم.»
17:31
«موسی علیه السلام به ایشان گفت:»
17:33
«هرگز!»
17:34
«هیچیک از آنچه از آن میترسید به شما نخواهد رسید،»
17:38
«زیرا الله سبحانه همان کسی است که به من فرمان داد که با شما از اینجا حرکت کنم،»
17:43
«و او وعدهٔ خود را خلاف نمیکند.»
17:47
«و هارون علیه السلام در پیشاپیش بود،»
17:50
«و یوشع بن نون همراه او بود،»
17:52
«و مؤمن آل فرعون و موسی علیه السلام»
17:56
«در پشتسر بودند،»
17:57
«یعنی در عقبدار.»
17:59
«چون به دریا رسیدند،»
18:01
«ایستادند و نمیدانستند چه کنند.»
18:05
«مؤمن آل فرعون به موسی علیه السلام میگفت:»
18:09
«ای پیامبر الله!»
18:11
«همینجا را الله به تو فرمان داد که حرکت کنی.»
18:14
«موسی میگفت: آری.»
18:16
«و فرعون و سپاهیانش نزدیک شدند،»
18:18
«و جز اندکی فاصله باقی نمانده بود.»
18:21
«در آن هنگام،»
18:22
«الله به پیامبرش موسی فرمان داد که با عصای خود بر دریا بزند.»
18:27
«پس زد،»
18:28
«و گفت:»
18:30
«به اذن الله بشکاف!»
18:32
«پس دریا شکافته شد،»
18:34
«و هر سوی آن همچون کوهی بزرگ گشت.»
18:38
«و دریا به دوازده راه تبدیل شد،»
18:41
«و برای هر دستهای از ایشان راهی بود.»
18:44
«پس موسی علیه السلام به ایشان فرمان داد که در این راهها حرکت کنند.»
18:49
«و در دو طرف دریا»
18:51
«چون پنجرهها و روزنهها پدید آمد،»
18:54
«که برخی به برخی دیگر نگاه میکردند،»
18:56
«تا گمان نبرند که هلاک شدهاند.»
19:00
«و الله باد را به ته دریا فرستاد، پس آن را خشک کرد،»
19:04
«و راههایی خشک همچون روی زمین پدید آمد.»
19:09
بنیاسرائیل به دریا رسیدند و از آن گذشتند.
19:12
وقتی آخرین نفرشان از آن بیرون آمد،
19:14
موسی (علیهالسلام) خواست با عصای خود بر دریا بزند
19:19
تا دریا به حالت نخست بازگردد،
19:21
و فرعون و لشکریانش به آنان نرسند.
19:24
آنگاه الله به او فرمود:
19:26
دریا را به حال خود رها کن
19:29
یعنی ساکن و آرام باقی بگذار،
19:31
زیرا فرعون و همراهانش لشکری غرقشدنیاند.
19:36
فرعون با سپاهیانش رسید
19:38
به کرانهٔ دریا از سوی دیگر،
19:42
و چون دریا را در آن حال دید،
19:45
هراسان شد و بازایستاد،
19:47
و از آن بیمناک گشت و قصد بازگشت کرد.
19:50
امّا هیهات!
19:52
زیرا قضای الهی نافذ شده بود
19:54
و کار به پایان رسیده بود.
19:56
پس بر فرماندهانش خود را استوار نشان داد
19:58
و به ایشان گفت:
20:00
بنیاسرائیل به دریا سزاوارتر از ما نیستند.
20:04
پس همگی، تا آخرین نفر، به دریا درآمدند.
20:08
و چون داخل شدند و همه کامل گرد آمدند،
20:11
الله تواناجبار فرمان داد که دریا بر آنان بسته شود،
20:15
پس دریا بر ایشان به هم آمد
20:17
و هیچیک از ایشان رهایی نیافت.
20:20
امواج آنان را بالا و پایین میبردند،
20:24
و بنیاسرائیل نظاره میکردند.
20:27
امواج بر فرعون انبوه شد
20:30
و سکرات مرگ او را فرا گرفت.
20:33
در آن حال گفت:
20:35
ایمان آوردم که هیچ معبودی جز آنکه بنیاسرائیل به او ایمان آوردند، (وجود) ندارد.
20:41
و من از مسلمانانم.
20:44
پس در هنگامی ایمان آورد که ایمان به او سودی نمیرساند.
20:48
جبرئیل (علیهالسلام) ناظر این صحنه بود.
20:51
چون دید فرعون این سخنان را بر زبان میراند،
20:55
مشتی از گل دریا برگرفت
20:58
و در دهانش فرو میکرد،
21:00
از ترس آنکه مبادا رحمت او را دریابد.
21:04
الله متعال فرمود:
21:07
و به موسی وحی کردیم که بندگانم را شبانه ببر، زیرا شما تعقیب خواهید شد.
21:15
پس فرعون در شهرها گردآورندگانی فرستاد.
21:21
قطعاً اینان گروه اندک و ناچیزیاند.
21:28
و آنان ما را به خشم آوردهاند،
21:34
و ما همگی آمادهایم (و هشیار).»
21:38
پس ایشان را از باغها و چشمهها بیرون کردیم.
21:44
و گنجینهها و جایگاههای نیکو،
21:49
اینچنین بود، و آنها را برای بنیاسرائیل میراث قرار دادیم.
21:55
«پس در سپیدهدم ایشان را دنبال کردند.»
22:00
پس چون دو گروه یکدیگر را دیدند، یاران موسی گفتند: قطعاً گرفتار خواهیم شد.
22:09
گفت: هرگز، زیرا پروردگارم با من است و به زودی مرا راهنمایی خواهد کرد.
22:15
«پس به موسی وحی کردیم که با عصایت به دریا بزن.» پس دریا شکافته شد
22:21
پس (دریا) شکافته شد و هر بخشی همچون کوهی بزرگ گردید.
22:28
و دیگران را به آنجا نزدیک کردیم.
22:32
و موسی و همهٔ کسانی را که با او بودند نجات دادیم.
22:39
سپس دیگران را غرق کردیم.
22:45
اینگونه الله آن سرکش فرعون را هلاک کرد
22:49
و لشکریان و وزیران و یارانش را نیز نابود کرد،
22:53
و الله گروه ضعیفشمردهشده را نجات داد
22:56
و دلهای گروه مؤمنان را شفا بخشید،
22:59
در حالی که به هلاکت قوم ستمکار مینگریستند.
23:04
امّا گروهی از بنیاسرائیل
23:07
مرگ فرعون را باور نداشتند،
23:09
و گویی از شدت ترسشان از او،
23:12
میپنداشتند که مانند او نمیمیرد.
23:16
پس الله متعال به دریا فرمان داد که او را بیجان با پیکرش بیرون افکند،
23:21
و زرهِ معروف او بر تنش بود،
23:23
بر جایی بلند از زمین،
23:27
تا بنگرند و از مرگ و هلاکت او یقین حاصل کنند.
23:33
هلاکت فرعون و سران قومش در روز عاشورا بود.
23:38
از ابن عباس رضیاللهعنهما روایت است که گفت:
23:42
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) به مدینه آمد
23:46
و یهودیان روز عاشورا را روزه میگرفتند.
23:49
از ایشان پرسید و گفتند:
23:52
این روزی است که در آن موسی بر فرعون پیروز شد.
23:56
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) به یارانش فرمود:
24:01
شما به موسی از ایشان سزاوارترید، پس روزه بگیرید.
24:06
این حدیث را بخاری روایت کرده است.
24:09
ادامه حدیث، انشاءالله.
24:12
و الله داناتر است.
24:14
و ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است.
24:17
درود و سلام الله بر پیامبر ما محمد (ﷺ).
24:21
و بر آل و اصحاب او همگی.