داستان های پیامبران | قسمت (24) | داستان موسی علیه السلام (5)

◉ 499 بازدید ⏱ 24:25 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 داستان‌های پیامبران، داستان‌های پیامبران (علیهم‌السلام)
0:08 درود الله پس از آن، سلام
0:13 بر بهترین آفریدگان همه‌گان
0:19 اولوالعزم ایشان، با مقام بلندشان
0:24 داستان موسی (علیه‌السلام)
0:29 بسم الله الرحمن الرحیم
0:35 الحمد لله رب العالمین
0:37 و درود و سلام بر پیامبر ما محمد
0:40 و بر آل و اصحاب او همه‌گان
0:44 و اما بعد
0:46 موسی (علیه‌السلام) در دعوت بنی‌اسرائیل ادامه داد
0:50 و ایشان را به صبر و پایداری برمی‌انگیخت، تا الله بلا را از آنان برطرف کند
0:55 و در سوی دیگر
0:57 فرعون سخت‌ترین شکنجه را بر ایشان فرود می‌آورد
1:01 و ایشان را به کار گل‌وخشت به بیگاری می‌گرفت
1:03 برای ساختن خانه‌ها و کاخ‌های قبطیان
1:07 و هر روز از ایشان ساختن مقدار معینی را طلب می‌کرد
1:11 و چون آنچه را از ایشان خواسته می‌شد انجام نمی‌دادند
1:13 به سختی زده و به نهایت خواری تحقیر می‌شدند
1:16 و به نهایت آزار رسانده می‌شدند
1:19 و فرعون نیز هرکس از ایشان و از قوم قبطی‌اش را که از پرستش او دست می‌کشید، می‌کشت
1:26 گرچه از نزدیکان او بود
1:29 چنان‌که با همسرش آسیه، دختر مزاحم، رخ داد
1:33 و نیز دخترش [ماشطه] که...
1:35 و کوششی برای کشتن مرد مؤمنی که از درباریان او بود
1:39 اگر نه آن بود که الله او را از آن رهانید
1:43 و فرعون در کشتن موسی و برادرش هارون (علیهما‌السلام) دودل بود
1:49 گاه پیش می‌رفت و گاه بازپس می‌نشست
1:52 و الله سبحانه و تعالی ایشان را از فرعون و سرکشی او نگاه می‌داشت
1:59 در میان این فضای آکنده از تنش
2:02 آنجا که کفر با ایمان درمی‌آمیخت
2:04 الله تعالی نشانه‌ها را به سوی فرعون و قومش می‌فرستاد
2:09 شاید که با آن‌ها پند گیرند
2:12 یا از سرکشی و کیفر الله بترسند
2:15 چنان‌که الله تعالی فرموده است
2:18 و ما فرستادن نشانه‌ها را جز برای ترساندن (نمی‌کنیم).
2:22 اما آن نشانه‌ها در ایشان سودی نبخشید
2:26 و چنان شدند که الله فرموده است
2:29 و آنان را می‌ترسانیم، امّا جز بر سرکشی بزرگشان نمی‌افزاید.
2:34 پس الله نشانه‌ها را پیاپی بر ایشان فرستاد
2:38 و ایشان را به قحطی‌ها گرفتار کرد
2:39 که همان سال‌های خشکسالی است
2:41 که در آن نه کشتزاری بهره‌ای می‌دهد و نه چارپایی سودی می‌برد
2:47 و آنان را به کاهش میوه‌ها دچار ساخت
2:49 یعنی اندک شدن محصول درختان
2:53 امّا پند نگرفتند و بازنایستادند
2:55 بلکه سرکشی کردند و بر کفر و لجاجت خود پایدار ماندند
3:00 پس چون نیکی به ایشان می‌رسید
3:02 یعنی فراوانی و مانند آن
3:04 می‌گفتند این از آنِ ماست
3:06 یعنی این همان است که سزاوار ماست و شایسته ماست
3:11 و اگر بدی به ایشان می‌رسید
3:13 به موسی و کسانی که با او بودند فال بد می‌زدند
3:16 و می‌گفتند
3:17 «به سبب شومی ایشان این بر ما رسیده است»
3:22 آنگاه الله طوفان را بر ایشان فرستاد
3:25 پس شب و روز باران بارید
3:27 هشت روز و شب
3:31 در آن نه خورشید می‌دیدند و نه ماه
3:34 مردم فریاد برآوردند و به سوی فرعون شتافتند
3:37 و از غرق شدن هراسیدند
3:39 فرعون نزد موسی (علیه‌السلام) فرستاد
3:43 و او نزد وی آمد
3:44 پس گفت
3:45 ای موسی
3:47 این را از ما بردار
3:49 تا به تو ایمان آوریم و بنی‌اسرائیل را با تو بفرستیم
3:53 پس موسی از پروردگارش دعا کرد
3:55 آنگاه آسمان بازایستاد
3:57 و زمین خشک شد
3:59 و گیاه و کشت رویید
4:01 که مانند آن را در مصر هرگز ندیده بودند
4:04 پس گفتند
4:06 نه، به خدا سوگند
4:07 به تو ایمان نمی‌آوریم
4:08 و بنی‌اسرائیل را با تو نمی‌فرستیم
4:12 ما از کاری ترسیدیم
4:14 که برای ما بهتر بود
4:16 پس پیمان‌شکنی کردند و نافرمانی ورزیدند
4:19 آنگاه الله ملخ را بر ایشان فرستاد
4:22 پس آنچه را زمین رویانده بود خورد
4:25 و ملخ هشت روز و شب بر ایشان ماند
4:29 زمین را نمی‌دیدند
4:31 و ملخ‌ها بر یکدیگر سوار می‌شدند، به اندازه یک ذراع
4:35 تا آنجا که حتی میخ‌های آهنی درها را می‌خوردند
4:40 و خانه‌ها و مسکن‌هایشان بر سرشان فرو می‌ریخت
4:43 پس مردم مصر به فرعون فریاد برآوردند
4:46 او نزد موسی فرستاد
4:48 و همان سخنی را گفت که در هنگام طوفان گفته بود
4:53 و وعده داد که به او ایمان آورد و بنی‌اسرائیل را با او روانه کند
4:58 پس موسی (علیه‌السلام) از پروردگارش دعا کرد
5:01 آنگاه الله عزّ وجل بادی سخت فرستاد
5:04 پس ملخ‌ها را برداشت و در دریا افکند
5:08 و از ملخ در زمین حتی یک ملخ باقی نماند
5:11 پس مردم مصر نگریستند
5:13 دیدند که از کشت و سبزه‌هایشان چیزی باقی مانده که
5:16 آنان را برای همان سال کفایت می‌کند
5:19 پس گفتند
5:21 به راستی برای ما آنچه این سال را کفایت می‌کند باقی مانده است
5:25 به خدا سوگند به تو ایمان نمی‌آوریم و بنی‌اسرائیل را با تو نمی‌فرستیم
5:32 الله (سبحانه و تعالی) شپش را بر آنان فرستاد.
5:34 گفته شده: آن همان سوسکی است که از گندم بیرون می‌آید.
5:38 و گفته شده: آن کک‌ها هستند.
5:41 پس (شپش و کک) وارد خانه‌ها و بستر‌هایشان شد.
5:43 پس برای آنان آرامشی باقی نماند.
5:46 و خوابیدن و زندگی کردن با آن برایشان ممکن نبود.
5:49 پس نزد فرعون فریاد برآوردند.
5:52 او نزد موسی (علیه‌السلام) فرستاد و گفت:
5:54 این شپش را از ما برطرف کن،
5:57 تا به تو ایمان بیاوریم و بنی‌اسرائیل را با تو روانه کنیم.
6:01 پس موسی (علیه‌السلام) نزد پروردگارش دعا کرد.
6:03 پس (الله) شپش را میراند،
6:05 به‌طوری که حتی یکی از آن‌ها باقی نماند.
6:08 و چون آن قوم دیدند،
6:10 و مشاهده کردند که چیزی برای گذران زندگی‌شان باقی نمانده است،
6:14 گفتند:
6:15 ای موسی، آیا پروردگارت می‌تواند با ما بدتر از آنچه کرد، رفتار کند؟
6:21 به خدا سوگند که به تو ایمان نمی‌آوریم،
6:23 و بنی‌اسرائیل را با تو روانه نمی‌کنیم.
6:27 پس الله قورباغه‌ها را بر آنان فرستاد.
6:30 آن‌ها در سرزمین و خانه‌هایشان پراکنده شدند،
6:33 و در انبارها و پشت‌بام‌های خانه‌هایشان (هم پخش شدند)،
6:36 تا جایی که مرد از خواب برمی‌خاست و بر او از آن‌ها بی‌شمار بود.
6:42 و خوراکی‌ها و ظروف را پر کردند.
6:45 پس هیچ‌کس از آنان لباسی یا غذایی را باز نمی‌کرد
6:48 مگر آنکه در آن قورباغه‌ها را می‌یافت.
6:51 تا آنجا که اگر یکی از آنان دهانش را برای خوراک یا نوشیدنی باز می‌کرد،
6:56 قورباغه‌ای از آن قورباغه‌ها در دهانش می‌افتاد.
7:00 پس نزد فرعون فریاد برآوردند.
7:02 او نزد موسی فرستاد
7:04 و (موسی) نزد او آمد.
7:05 پس (فرعون) گفت:
7:07 برای ما از پروردگارت بخواه
7:08 که این قورباغه‌ها را از سرزمین ما نابود کند،
7:12 تا به تو ایمان بیاوریم و بنی‌اسرائیل را با تو روانه کنیم.
7:16 پس موسی (علیه‌السلام) نزد پروردگارش دعا کرد.
7:18 پس (الله) قورباغه‌ها را از سرزمینشان برد و آن‌ها را میراند،
7:22 سپس باران خود را فرستاد،
7:23 پس (سیل) آن‌ها را برداشت و در دریا افکند.
7:27 پس گفتند:
7:28 نه، به خدا سوگند،
7:30 ما به تو ایمان نمی‌آوریم و بنی‌اسرائیل را با تو روانه نمی‌کنیم.
7:36 پس الله خون را بر آنان فرستاد.
7:38 پس رودهایشان خون شد.
7:41 پس نمی‌توانستند از آب (بنوشند).
7:44 و رودهای بنی‌اسرائیل آب گوارا و پاکیزه جاری بود.
7:49 پس هرگاه مردی از آل فرعون به رودهای بنی‌اسرائیل وارد می‌شد،
7:54 آنچه در آن وارد می‌شد خون می‌گشت،
7:57 و آب، از پیش روی او و از پشت سرش، زلال و گوارا (است).
8:01 و (فرعونیان) از آن (آب) چیزی به دست نمی‌آوردند.
8:04 پس هشت روز و شب‌هایش را درنگ کردند و آب نمی‌چشیدند.
8:10 تا آنجا که رنج و سختی به آنان رسید.
8:12 پس مردم مصر نزد فرعون فریاد برآوردند:
8:15 ما هلاک شدیم، و چهارپایان و دام‌های ما از تشنگی تلف شدند.
8:21 پس فرعون نزد موسی فرستاد و او را فراخواند.
8:24 پس (فرعون) گفت:
8:25 ای موسی،
8:27 برای ما از پروردگارت بخواه که این خون را از ما برطرف کند،
8:30 و ما پیمان‌های خود را به تو می‌دهیم،
8:33 قطعاً به تو ایمان خواهیم آورد و قطعاً بنی‌اسرائیل را همراه تو خواهیم فرستاد.
8:38 پس موسی (علیه‌السلام) نزد پروردگارش دعا کرد.
8:40 پس (الله) آن را از آنان برطرف کرد.
8:42 پس نوشیدند.
8:43 سپس به کفرشان بازگشتند و گفتند:
8:46 به خدا سوگند که به تو ایمان نمی‌آوریم،
8:49 و بنی‌اسرائیل را با تو روانه نمی‌کنیم.
8:53 این آیات همه،
8:55 فقط بر آنان نازل می‌شد،
8:58 و از آن (عذاب‌ها) به بنی‌اسرائیل چیزی نمی‌رسید.
9:02 و این از کمال معجزه‌ی درخشان
9:05 و دلیل قاطع (موسی) است.
9:09 سپس الله بر آنان «رجز» را فرود آورد،
9:11 و آن طاعون است،
9:13 و آن عذاب ششم پس از آیات پنجگانه‌ی پیشین است.
9:18 پس در یک روز هفتاد هزار نفر از آنان مردند،
9:22 و شامگاه کردند در حالی که کسی (مردگان) را دفن نمی‌کرد.
9:25 پس نزد فرعون فریاد برآوردند.
9:28 پس (فرعون) موسی را فراخواند و به او گفت:
9:30 ای موسی،
9:31 برای ما از پروردگارت بخواه، به آنچه نزد تو از اجابت دعایت عهد شده است،
9:36 اگر این «رجز» را از ما برطرف کنی،
9:39 حتماً به تو ایمان می‌آوریم
9:40 و قطعاً بنی‌اسرائیل را همراه تو خواهیم فرستاد.
9:44 پس موسی (علیه‌السلام) نزد پروردگارش دعا کرد.
9:47 پس (الله) آن را تا مدت معینی از آنان برداشت.
9:51 ناگهان ایشان پیمان را شکستند.
9:54 پس الله از آنان انتقام گرفت و آنان را در دریا غرق کرد،
9:58 چنان‌که ان‌شاءالله بعداً خواهد آمد.
10:01 و این به سبب آن بود که آنان آیات الله را تکذیب می‌کردند
10:06 و از آن‌ها روی‌گردان بودند.
10:09 الله تعالی فرمود:
10:11 و به‌راستی موسی را با نشانه‌های خود به سوی فرعون و اطرافیانش فرستادیم.
10:18 پس گفت: من فرستادهٔ پروردگار جهانیانم.
10:22 پس چون نشانه‌های ما را به سوی آنان آورد، ناگاه ایشان از آن‌ها به خنده افتادند.
10:33 و هیچ نشانه‌ای را که به ایشان می‌نماییم، جز آنکه از خواهرش بزرگ‌تر است (نیست).
10:39 و آنان را به عذاب گرفتار کردیم، باشد که بازگردند.
10:46 و گفتند: ای جادوگر، پروردگارت را برای ما بخوان به آنچه نزد تو عهد کرده است؛ به‌راستی که ما راه‌یافته خواهیم بود.
10:56 پس چون عذاب را از ایشان برداشتیم، ناگاه پیمان‌شکنی کردند.
11:04 و این آیات از جانب الله تعالی پی‌درپی و جداگانه می‌آمد،
11:10 و تفصیل آن این بود که هر عذابی یک هفته ادامه می‌یافت.
11:15 و میان هر دو عذاب، یک ماه (فاصله بود).
11:18 شاید خودشان را بازبینی کنند و پند گیرند.
11:21 پس چون از ایشان چنین نشد،
11:24 کلمهٔ عذاب بر ایشان فرود آمد.
11:28 الله تعالی فرمود:
11:30 و قطعاً آل فرعون را به سال‌های خشک‌سالی و کاستی میوه‌ها گرفتار کردیم، باشد که پند گیرند.
11:40 پس چون نیکی به ایشان می‌رسید، می‌گفتند: این از آنِ ماست.
11:47 و اگر بدی به ایشان می‌رسید، به موسی و همراهانش فال بد می‌زدند.
11:56 آگاه باشید که فال ایشان نزد الله است، امّا بیشترشان نمی‌دانند.
12:07 و گفتند: هر نشانه‌ای که برای ما بیاوری تا ما را با آن افسون کنی، ما به تو ایمان‌آورنده نیستیم.
12:16 «پس طوفان و ملخ و شپش و قورباغه و خون را به‌عنوان نشانه‌هایی روشن بر ایشان فرستادیم، اما تکبر ورزیدند و مردمی گنهکار بودند.»
12:37 و چون عذاب بر ایشان فرود آمد، گفتند: ای موسی، پروردگارت را برای ما بخوان به آنچه نزد تو عهد کرده است.
12:47 «اگر این عذاب را از ما برداری، قطعاً به تو ایمان می‌آوریم و بنی‌اسرائیل را همراه تو روانه خواهیم کرد.»
13:04 پس چون عذاب را تا مدّتی که به آن رسیدنی بودند، از ایشان برداشتیم، ناگاه پیمان‌شکنی کردند.
13:14 پس از ایشان انتقام گرفتیم و آنان را در دریا غرق کردیم، به سبب آنکه آیات ما را تکذیب می‌کردند و از آن‌ها غافل بودند.
13:36 «پس به سوی ایشان فرستادیم که بنی‌اسرائیل را به آماده‌شدن برای خروج از مصر فرمان دهد.»
13:43 «و به سوی سرزمین بیت‌المقدس، که سرزمین‌های اصلی‌شان و سرزمین نیاکانشان است، حرکت کنند.»
13:51 «پس موسی به آمادگی و تدارک پنهانی فرمانشان داد و سفارش کرد که مراقب باشند تا کسی از ایشان آگاه نشود.»
14:00 «الله تعالی به موسی علیه السلام وحی کرد که از مصر خارج شود و به سوی دریا روی آورد.»
14:08 «پس موسی در آغاز شب، چنان‌که الله فرمانش داده بود، ایشان را بیرون برد.»
14:12 «بنی‌اسرائیل از قوم فرعون زیورآلات فراوانی به عاریت گرفته بودند تا در جشن روزی از اعیاد خود به کار برند.»
14:21 «پس طلاها را با خود برداشتند، و چون از خانه‌ها جدا شدند، موسی راه را گم کرد.»
14:28 «به بنی‌اسرائیل گفت: این چیست؟»
14:32 «علمای بنی‌اسرائیل به او گفتند: ما برایت بازگو می‌کنیم که چون یوسف علیه السلام را مرگ فرا رسید،»
14:41 «از ما پیمانی محکم به نام الله گرفت که از مصر بیرون نرویم مگر آنکه تابوت او را همراه خود ببریم.»
14:48 «موسی به ایشان گفت: کدام‌یک از شما می‌داند قبر یوسف کجاست؟»
14:54 «گفتند: جز پیرزنی از ما، کسی جای او را نمی‌داند.»
14:59 «پس کسی را به سوی او فرستاد و گفت: مرا به قبر یوسف راهنمایی کن.»
15:05 «گفت: به الله سوگند کاری نمی‌کنم تا آنکه حق مرا بدهی.»
15:10 «موسی گفت: حق تو چیست؟»
15:13 «گفت: حق من این است که در بهشت همراه تو باشم.»
15:18 «گویی این خواسته بر او گران آمد.»
15:21 «به او گفته شد: حقش را بده. پس آن را به او داد.»
15:26 «گفت: آنگاه با ایشان به سوی دریاچه‌ای رفتم، یعنی آبگیری.»
15:32 «به ایشان گفت: این آب را خشک کنید.»
15:36 «چون آن را خشک کردند، گفت: اینجا را بکنید.»
15:41 «چون کندند، تابوت یوسف علیه السلام را بیرون آوردند.»
15:47 «چون آن را برداشتند، ناگهان راه همچون روشنایی روز شد.»
15:51 «پس موسی علیه السلام ایشان را حرکت داد.»
15:55 «و شمارشان ششصد هزار نفر بود.»
15:59 «چون صبح شد، قوم فرعون»
16:02 «با رفتن بنی‌اسرائیل غافلگیر شدند،»
16:05 «و در محفل آنان کسی از ایشان نبود که پاسخ دهد یا اجابت کند.»
16:09 «این موضوع فرعون را خشمگین کرد،»
16:12 «و خشمش بر ایشان شدت یافت،»
16:14 «و خواست آنان و موسی را که با ایشان بود، نابود کند.»
16:18 «پس به سرعت در شهرهایش کسی را فرستاد تا سپاهیان را گرد آورد،»
16:22 «و از هر روستا و شهری که زیر فرمانش بود جمع کند.»
16:27 «پس صدها هزار نفر نزد او جمع شدند،»
16:30 «یعنی همهٔ سپاهش.»
16:32 «و در میان ایشان ندا داد:»
16:34 «همانا بنی‌اسرائیلی که همراه موسی گریختند،»
16:38 «گروهی خوارِ اندک‌شمار هستند،»
16:42 «و به راستی که سینه‌های ما را از خشم پر کرده‌اند،»
16:45 «زیرا با دین ما مخالفت کردند،»
16:48 «و بی‌اجازهٔ ما بیرون رفتند.»
16:50 «و ما همگی بیدار و آماده برای مقابله با ایشان هستیم.»
16:56 «فرعون با سپاهی انبوه و جمعیتی بزرگ بیرون آمد،»
17:00 «و با او بزرگان صاحب تدبیر و فرمان، از امیران و وزیران،»
17:04 «و اشراف و رؤسا و سپاهیان بودند.»
17:08 «هنگام طلوع خورشید به ایشان رسیدند.»
17:11 «چون فرعون و قومش با موسی و قومش روبه‌رو شدند،»
17:16 «به گونه‌ای که هر گروه گروه دیگر را می‌دید،»
17:20 «یاران موسی پس از آنکه به ساحل دریا رسیدند گفتند:»
17:24 «فرعون و قومش به ما خواهند رسید،»
17:27 «و ما توان مقابله با ایشان را نداریم.»
17:31 «موسی علیه السلام به ایشان گفت:»
17:33 «هرگز!»
17:34 «هیچ‌یک از آنچه از آن می‌ترسید به شما نخواهد رسید،»
17:38 «زیرا الله سبحانه همان کسی است که به من فرمان داد که با شما از اینجا حرکت کنم،»
17:43 «و او وعدهٔ خود را خلاف نمی‌کند.»
17:47 «و هارون علیه السلام در پیشاپیش بود،»
17:50 «و یوشع بن نون همراه او بود،»
17:52 «و مؤمن آل فرعون و موسی علیه السلام»
17:56 «در پشت‌سر بودند،»
17:57 «یعنی در عقب‌دار.»
17:59 «چون به دریا رسیدند،»
18:01 «ایستادند و نمی‌دانستند چه کنند.»
18:05 «مؤمن آل فرعون به موسی علیه السلام می‌گفت:»
18:09 «ای پیامبر الله!»
18:11 «همین‌جا را الله به تو فرمان داد که حرکت کنی.»
18:14 «موسی می‌گفت: آری.»
18:16 «و فرعون و سپاهیانش نزدیک شدند،»
18:18 «و جز اندکی فاصله باقی نمانده بود.»
18:21 «در آن هنگام،»
18:22 «الله به پیامبرش موسی فرمان داد که با عصای خود بر دریا بزند.»
18:27 «پس زد،»
18:28 «و گفت:»
18:30 «به اذن الله بشکاف!»
18:32 «پس دریا شکافته شد،»
18:34 «و هر سوی آن همچون کوهی بزرگ گشت.»
18:38 «و دریا به دوازده راه تبدیل شد،»
18:41 «و برای هر دسته‌ای از ایشان راهی بود.»
18:44 «پس موسی علیه السلام به ایشان فرمان داد که در این راه‌ها حرکت کنند.»
18:49 «و در دو طرف دریا»
18:51 «چون پنجره‌ها و روزنه‌ها پدید آمد،»
18:54 «که برخی به برخی دیگر نگاه می‌کردند،»
18:56 «تا گمان نبرند که هلاک شده‌اند.»
19:00 «و الله باد را به ته دریا فرستاد، پس آن را خشک کرد،»
19:04 «و راه‌هایی خشک همچون روی زمین پدید آمد.»
19:09 بنی‌اسرائیل به دریا رسیدند و از آن گذشتند.
19:12 وقتی آخرین نفرشان از آن بیرون آمد،
19:14 موسی (علیه‌السلام) خواست با عصای خود بر دریا بزند
19:19 تا دریا به حالت نخست بازگردد،
19:21 و فرعون و لشکریانش به آنان نرسند.
19:24 آنگاه الله به او فرمود:
19:26 دریا را به حال خود رها کن
19:29 یعنی ساکن و آرام باقی بگذار،
19:31 زیرا فرعون و همراهانش لشکری غرق‌شدنی‌اند.
19:36 فرعون با سپاهیانش رسید
19:38 به کرانهٔ دریا از سوی دیگر،
19:42 و چون دریا را در آن حال دید،
19:45 هراسان شد و بازایستاد،
19:47 و از آن بیمناک گشت و قصد بازگشت کرد.
19:50 امّا هیهات!
19:52 زیرا قضای الهی نافذ شده بود
19:54 و کار به پایان رسیده بود.
19:56 پس بر فرماندهانش خود را استوار نشان داد
19:58 و به ایشان گفت:
20:00 بنی‌اسرائیل به دریا سزاوارتر از ما نیستند.
20:04 پس همگی، تا آخرین نفر، به دریا درآمدند.
20:08 و چون داخل شدند و همه کامل گرد آمدند،
20:11 الله تواناجبار فرمان داد که دریا بر آنان بسته شود،
20:15 پس دریا بر ایشان به هم آمد
20:17 و هیچ‌یک از ایشان رهایی نیافت.
20:20 امواج آنان را بالا و پایین می‌بردند،
20:24 و بنی‌اسرائیل نظاره می‌کردند.
20:27 امواج بر فرعون انبوه شد
20:30 و سکرات مرگ او را فرا گرفت.
20:33 در آن حال گفت:
20:35 ایمان آوردم که هیچ معبودی جز آنکه بنی‌اسرائیل به او ایمان آوردند، (وجود) ندارد.
20:41 و من از مسلمانانم.
20:44 پس در هنگامی ایمان آورد که ایمان به او سودی نمی‌رساند.
20:48 جبرئیل (علیه‌السلام) ناظر این صحنه بود.
20:51 چون دید فرعون این سخنان را بر زبان می‌راند،
20:55 مشتی از گل دریا برگرفت
20:58 و در دهانش فرو می‌کرد،
21:00 از ترس آنکه مبادا رحمت او را دریابد.
21:04 الله متعال فرمود:
21:07 و به موسی وحی کردیم که بندگانم را شبانه ببر، زیرا شما تعقیب خواهید شد.
21:15 پس فرعون در شهرها گردآورندگانی فرستاد.
21:21 قطعاً اینان گروه اندک و ناچیزی‌اند.
21:28 و آنان ما را به خشم آورده‌اند،
21:34 و ما همگی آماده‌ایم (و هشیار).»
21:38 پس ایشان را از باغ‌ها و چشمه‌ها بیرون کردیم.
21:44 و گنجینه‌ها و جایگاه‌های نیکو،
21:49 این‌چنین بود، و آن‌ها را برای بنی‌اسرائیل میراث قرار دادیم.
21:55 «پس در سپیده‌دم ایشان را دنبال کردند.»
22:00 پس چون دو گروه یکدیگر را دیدند، یاران موسی گفتند: قطعاً گرفتار خواهیم شد.
22:09 گفت: هرگز، زیرا پروردگارم با من است و به زودی مرا راهنمایی خواهد کرد.
22:15 «پس به موسی وحی کردیم که با عصایت به دریا بزن.» پس دریا شکافته شد
22:21 پس (دریا) شکافته شد و هر بخشی همچون کوهی بزرگ گردید.
22:28 و دیگران را به آنجا نزدیک کردیم.
22:32 و موسی و همهٔ کسانی را که با او بودند نجات دادیم.
22:39 سپس دیگران را غرق کردیم.
22:45 این‌گونه الله آن سرکش فرعون را هلاک کرد
22:49 و لشکریان و وزیران و یارانش را نیز نابود کرد،
22:53 و الله گروه ضعیف‌شمرده‌شده را نجات داد
22:56 و دل‌های گروه مؤمنان را شفا بخشید،
22:59 در حالی که به هلاکت قوم ستمکار می‌نگریستند.
23:04 امّا گروهی از بنی‌اسرائیل
23:07 مرگ فرعون را باور نداشتند،
23:09 و گویی از شدت ترسشان از او،
23:12 می‌پنداشتند که مانند او نمی‌میرد.
23:16 پس الله متعال به دریا فرمان داد که او را بی‌جان با پیکرش بیرون افکند،
23:21 و زرهِ معروف او بر تنش بود،
23:23 بر جایی بلند از زمین،
23:27 تا بنگرند و از مرگ و هلاکت او یقین حاصل کنند.
23:33 هلاکت فرعون و سران قومش در روز عاشورا بود.
23:38 از ابن عباس رضی‌الله‌عنهما روایت است که گفت:
23:42 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به مدینه آمد
23:46 و یهودیان روز عاشورا را روزه می‌گرفتند.
23:49 از ایشان پرسید و گفتند:
23:52 این روزی است که در آن موسی بر فرعون پیروز شد.
23:56 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به یارانش فرمود:
24:01 شما به موسی از ایشان سزاوارترید، پس روزه بگیرید.
24:06 این حدیث را بخاری روایت کرده است.
24:09 ادامه حدیث، ان‌شاءالله.
24:12 و الله داناتر است.
24:14 و ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است.
24:17 درود و سلام الله بر پیامبر ما محمد (ﷺ).
24:21 و بر آل و اصحاب او همگی.