از مجموعهٔ داستان های پیامبران (مجموعه کامل شد)
· درس 6 از 20
داستان های پیامبران | قسمت (21) | داستان موسی علیه السلام (2)
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
داستانهای پیامبران
0:02
داستانهای پیامبران
0:05
علیهم السلام
0:07
درود الله
0:09
پس از آن
0:11
سلام
0:13
بر بهترین آفریدگان
0:15
همگی
0:17
اولوالعزم دو تن
0:20
مقامشان بلند است
0:22
و نور است
0:24
داستان موسی
0:26
علیه السلام
0:28
بسم الله الرحمن الرحیم
0:33
ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است
0:35
و درود و سلام
0:37
بر پیامبرمان محمد
0:39
و بر خاندان و یارانش
0:41
همگی
0:43
و اما بعد
0:45
روزها و سالها گذشت
0:47
و موسی علیه السلام
0:49
پرورش یافت و بزرگ شد
0:51
همهاش نیرو و حکمت
0:53
و پیوند با پدرانش
0:55
از بنیاسرائیل
0:57
و از روش آنان متأثر بود
0:59
اما به فرعون قانع نشد
1:01
اما به فرعون قانع نشد، همان که در
1:03
قصرش پرورش یافته بود
1:05
که او پروردگار یا معبود است
1:07
و با مردم عوام همراه نشد
1:09
در گمراهی و ستمکاریشان
1:11
و پرستش آنان برای آن سرکش
1:13
فرعون
1:15
آنکه ادعای ربوبیت دارد
1:17
بیمار میشود و
1:19
میخورد و مینوشد
1:21
و به قضای حاجت میرود
1:23
پس چگونه این میتواند باشد
1:25
معبود باشد؟
1:28
موسی علیه السلام متأثر شد
1:30
و از کودکی یکتاپرست الله بود
1:32
از ستم بیزار بود
1:34
و از ستمکاران
1:36
هرقدر هم که بلندپایه باشند
1:38
یا با آنان مناسبتی داشته باشند یا نافرمانی کنند
1:40
پس مهربانی میکرد
1:42
بر بینوایان
1:44
و به نیازمندان یاری میرساند
1:46
با تکیه بر نیروی جسمانیاش
1:48
و عقیده ایمانیاش
1:50
و ایمانیاش
1:53
و روزی
1:55
موسی در ساعتی وارد شهر شد
1:57
که مردم در استراحت بودند
1:59
و گرمای ظهر فرا رسیده بود
2:01
یا نیمهشب
2:03
دو مرد را دید که با هم کشمکش داشتند
2:05
یکی از آنان
2:07
اسرائیلی از پیروانش بود
2:09
و دیگری قبطی از
2:11
دشمنانش بود
2:13
پس اسرائیلی ناتوان
2:15
از او بر ضد دشمنش، قبطی، یاری خواست
2:17
موسی آمد
2:19
تا قبطی را دور کند
2:21
اما او نپذیرفت
2:23
پس موسی مشتی به او زد
2:25
که به اجلش رسید
2:27
در همان لحظه
2:29
و موسی علیه السلام
2:31
نیرومند و سختکوش بود
2:33
اما قصد کشتن او را نداشت
2:35
پس موسی گفت
2:37
این از
2:39
کار شیطان است
2:41
او بود که مرا به کشتنش واداشت
2:43
بیقصد
2:45
همانا شیطان دشمنی
2:47
گمراهکننده و آشکار است
2:49
سپس موسی به سوی پروردگارش روی آورد
2:51
عذرخواهیکنان گفت
2:53
پروردگارا، من به خویشتن ستم کردم
2:55
پس مرا به کشتن این مرد بیامرز
2:57
و مرا ببخش
2:59
پس الله دعایش را اجابت کرد
3:01
و او را آمرزید
3:03
و موسی با پروردگارش پیمان بست
3:05
که هرگز پشتیبان مجرمان نباشد
3:07
پس از آن
3:10
موسی در شهر ماند
3:12
در حالی که از آشکار شدن کارش هراسان بود
3:14
زیرا تحقیقات ادامه داشت
3:16
برای شناختن قاتل
3:18
و کسی از این
3:20
ماجرا آگاه نبود
3:22
جز موسی و آن اسرائیلی
3:24
که از او یاری خواسته بود
3:26
و در روز بعد
3:28
موسی طبق عادت همیشگیاش بیرون رفت.
3:30
پس دید که آن مرد اسرائیلی (همکیشش)
3:32
با مردی دیگر از قبطیان در کشمکش است.
3:34
پس چون
3:36
آن اسرائیلی موسی را دید،
3:38
دوباره از او یاری خواست.
3:40
پس موسی بر او خشمگین شد
3:42
و به او گفت:
3:44
«آیا هر روز تو را
3:46
گرفتاری و نزاعی پیش میآید؟
3:48
به راستی که تو
3:50
آشکارا گمراهکنندهای!»
3:53
با این همه،
3:55
موسی پیش رفت تا
3:57
اسرائیلی را از چنگ آن قبطی برهاند.
3:59
اما آن اسرائیلی گمان برد،
4:01
آن نادان، که موسی
4:03
فقط برای کشتن او آمده است.
4:05
پس ترسید
4:07
و آنچه را پنهان بود آشکار کرد
4:09
و در برابر موسی، آنجا که
4:11
قبطی میشنید، گفت:
4:13
«ای موسی! آیا میخواهی
4:15
که مرا بکشی، همانگونه که آن کس را کشتی
4:17
آن قبطی را کشتی؟
4:19
آیا میخواهی زورگویی در این سرزمین باشی؟»
4:21
قبطی سخن
4:23
دشمنش، اسرائیلی را شنید
4:25
و از دستش رها شد
4:27
و شتابان رفت
4:29
نزد فرعون
4:31
و به آنان خبر داد که موسی همان قاتلی است
4:33
که آنان در جستوجوی او هستند.
4:35
در اینجا موسی، آن بنده صالح،
4:37
دچار سرگشتگی شد؛
4:39
درود بر او باد.
4:41
پس در شهر، با ترس و هراسان صبح کرد
4:43
و چشمبهراه آن شد که
4:45
کی از سوی آن گروه
4:47
ستمکاران دستگیرش خواهند کرد.
4:51
در این میان
4:53
مردی از خاندان فرعون
4:55
با شتاب نزد موسی آمد
4:57
و از روی خیرخواهی به او گفت:
4:59
«بزرگان قوم
5:01
از اهل این شهر
5:03
علیه تو توطئه کردهاند تا تو را بکشند.
5:05
پس ای موسی، به سرعت از این شهر بیرون رو،
5:07
همانا من بر تو بیمناکم
5:09
از چنگ فرعون و سپاهش.»
5:11
پس موسی، درود بر او باد،
5:13
از مصر گریخت
5:15
و جان خویش را
5:17
از چنگ ستمکاران رهانید
5:19
و روی به شهری نهاد
5:21
از سرزمین مدین،
5:23
تا مرحلهای تازه
5:25
از زندگی پیامبر خدا
5:27
موسی، درود بر او باد، آغاز شود.
5:29
خداوند متعال فرموده است:
5:31
«و (موسی) وارد شهر شد
5:33
در هنگامی که مردم آن
5:35
از یاد برده بودند (یا در غفلت بودند)،
5:37
و در آن دو مرد را یافت
5:39
که با یکدیگر ستیز میکردند،
5:41
و در آن دو مرد را یافت
5:43
که با یکدیگر ستیز میکردند؛ این
5:45
از پیروان او بود و آن
5:47
این از دشمنش بود،
5:49
پس آن که از پیروان او بود
5:51
از پیروان او، بر آن کسی که
5:53
که از دشمنش بود،
5:55
پس موسی او را مشت زد
5:57
و کارش را یکسره کرد.»
5:59
گفت: این از کار شیطان است
6:01
همانا او دشمنی
6:03
گمراهکننده
6:05
آشکار است.»
6:07
گفت: «پروردگارا، من
6:09
به خود ستم کردم،
6:11
پس مرا ببخش»؛
6:13
پس او را بخشید،
6:15
زیرا او
6:17
همان آمرزنده
6:19
مهربان است.»
6:21
گفت: «پروردگارا، به سزای آنکه
6:23
به من نعمت دادی، هرگز
6:25
پشتیبان مجرمان نخواهم بود.»
6:27
پس بامدادان
6:29
در شهر
6:31
بیمناک
6:33
و چشمبهراه بود،
6:35
که ناگهان آن کسی
6:37
که دیروز از او یاری خواسته بود،
6:39
دوباره از او فریاد کمک میخواست.
6:41
موسی به او گفت:
6:43
«به راستی که تو
6:45
آشکارا گمراهکنندهای!»
6:47
پس چون
6:49
هنگامی که خواست بر کسی که دشمن هردوی آنهاست حمله کند
6:51
آنکه دشمن اوست
6:53
به آن دو گفت
6:55
ای موسی
6:57
آیا میخواهی
6:59
که مرا بکشی همانگونه که
7:01
دیروز یک نفر را کشتی؟
7:03
(در) دیروز
7:05
تو جز این نمیخواهی که
7:07
زورگو باشی
7:09
در زمین
7:11
و نمیخواهی که
7:13
از اصلاحگران باشی
7:15
و آمد
7:17
مردی
7:19
از دورترین نقطهٔ شهر
7:21
میشتافت، گفت: ای موسی
7:23
گفت: ای موسی،
7:25
همانا بزرگان
7:27
با تو مشورت میکنند
7:29
تا تو را بکشند، پس بیرون رو
7:31
پس بیرون رو
7:33
همانا من برای تو از
7:35
خیرخواهانم
7:37
پس از آنجا بیرون رفت
7:39
ترسان
7:41
در انتظار (چشمبهراه)
7:43
گفت: پروردگارا،
7:45
مرا از گروه ستمکاران نجات ده
7:47
و
7:49
چون روی به سوی
7:51
جانب
7:53
شهر مدین نهاد، گفت: امید که
7:55
پروردگارم مرا راه بنماید
7:57
گفت: امید که
7:59
پروردگارم مرا راه بنماید
8:01
به راه
8:03
راست
8:05
موسی روی آورد
8:08
سلام (ای) به سوی شهر مدین
8:10
ترسان بیرون رفت
8:12
بیتوشه و بیچارپایی که بر آن سوار شود
8:14
(و) سوار شود
8:16
و فاصلهٔ میان مصر و مدین
8:18
یک راه هشت
8:20
روز بود و او را
8:22
هیچ آگاهی از راه نبود،
8:24
جز حسن ظن به پروردگارش
8:26
پس گفت:
8:28
امید است که پروردگارم مرا هدایت کند
8:30
راه راست هدایت کند.
8:32
ابن عباس
8:34
رضیاللهعنهما گفت:
8:36
(موسی) از مصر تا مدین (را) پیاده رفت
8:38
جز سبزی (گیاه) و برگ درختان نخورد
8:40
و
8:42
پابرهنه بود،
8:44
بهگونهای که کفشهای پایش (از رفتن) پاره شد
8:46
و (او) در سایه نشست،
8:48
در حالی که او برگزیدهٔ الله
8:50
از میان آفریدگانش بود، و اگرچه
8:52
شکمش به پشتش چسبیده بود
8:54
از گرسنگی، و اگرچه
8:56
سبزی گیاه از درون شکمش دیده میشد،
8:58
(چرا که) از درون شکمش (سبزی) پیداست.
9:00
و او به
9:02
اندازهٔ نیم دانه خرما نیازمند بود.
9:05
به مدین رسید
9:07
و به آب آن وارد شد،
9:09
و آنجا چاهی بود
9:11
که چوپانان گلهها از آن آب میدادند.
9:13
بر سر آب گروهی
9:15
از مردم یافت که دامهای خود را آب میدادند،
9:17
و از پشت سر آنان
9:19
دو زن یافت که گوسفندان خود را نگه میداشتند
9:21
تا (آنکه) با گوسفندان
9:23
آن چوپانان (دیگر) نیایند، تا
9:25
به آن دو آسیبی نرسانند.
9:27
پس چون موسی آن دو را دید،
9:29
علیهالسلام،
9:31
بر آن دو دل سوزاند و بر ایشان رحم کرد
9:33
و گفت:
9:35
کارتان چیست؟
9:37
و چرا (گوسفندان خود را) با این مردم آب نمیدهید؟
9:39
(چرا) با این مردم
9:41
گفتند:
9:42
ما نمیتوانیم گوسفندان خود را آب دهیم
9:44
مگر پس از آنکه
9:46
این چوپانان (آب دادن گلههای خود را) به پایان برسانند،
9:48
و پدر ما پیرمردی سالخورده است.
9:50
از این رو ما ناچاریم
9:52
(به کاری که) میبینی (دست بزنیم).
9:54
و از عادت
9:56
آن مردم این بود
9:58
که چون از آب دادن دامهای خود فارغ میشدند،
10:00
سنگ (چاه) را دوباره (بر دهانهٔ چاه) میگذاشتند،
10:02
و (هیچکس) توان برداشتن آن را ندارد
10:04
جز چند مرد (نیرومند).
10:06
پس آن دو دختر میآیند
10:08
و گوسفندان خود را (به آب) میرسانند
10:10
از آنچه که از آب باقیمانده است.
10:12
گلههای مردم
10:14
موسی به (این کار) اهمیت داد و...
10:16
دو دختر را؛ و (موسی) آنان را...
10:18
از روی غیرت و حمیت برای آن دو...
10:20
و دید که اینها (مردمی هستند که)
10:22
آن قوم در میانشان درشتیای (هست)
10:24
و بیادبی با زنان
10:26
و ناتوانان از میان بشر (روا میدارند)
10:28
پس در آن وقت برخاست
10:31
در شدت گرما
10:33
و میان مردم داخل شد
10:35
آن سنگ را بهتنهایی کنار زد
10:37
سپس برای آن دو (آب) کشید
10:39
و گوسفندانشان را سیراب کرد
10:41
سپس سنگ را بازگرداند
10:43
همانگونه که بود
10:45
و از آن دو زن هیچ اجرتی نخواست
10:47
(او) مزدی را (طلب) نکرد
10:49
سپس سایهای نزدیک
10:51
از جای آب جستوجو کرد
10:53
پس در آن نشست
10:55
و با دعا به سوی الله زاری کرد
10:57
و گفت:
10:59
آنچه از (وحی) به سوی من نازل شده
11:01
(من) فقیر و نیازمندم.
11:04
آن دو زن بازگشتند
11:06
به سوی پدرشان در زمانی
11:08
زودتر از معمول
11:10
پس پدر از علت آن پرسید
11:12
آنان نیز آنچه رخ داده بود را بازگفتند
11:14
برای آنها و کار نیکوی
11:16
موسی، آن مرد غریب،
11:18
با آن دو (انجام داده بود). پس (پدر)
11:20
یکی از دخترانش را فرستاد تا موسی را فراخواند
11:22
تا او را پاداش دهد
11:24
در برابر اجرت سیراب کردنشان
11:26
و کار نیک
11:28
و طبق عادت اهل فضل
11:30
در پاداش دادن به کسی که
11:32
به آنان نیکی کرده است
11:34
پس (دختر) نزد او آمد
11:37
یکی از آن دو، که
11:39
با شرم و حیا راه میرفت
11:41
و با نهایت
11:43
ادب و اختصار به او گفت:
11:45
که پدرم تو را فرا میخواند تا پاداش آنچه (برای ما) آب دادی به تو بدهد
11:47
پاداش آنچه برای ما آب دادی
11:49
پس (دختر) آشکار کرد که چه کسی
11:51
دعوتکننده است و علت دعوت
11:53
در این سخنان
11:55
کوتاه
11:57
و او از کمال ادبش به او گفت
11:59
و نیکی تربیتش (را نشان داد)
12:01
پس موسی همراه او برخاست
12:03
و از او خواست که
12:05
پشت سرش راه برود و او را
12:07
با صدایش به راه راهنمایی کند
12:09
و این برای آن بود که
12:11
باد (دامنهایش را) به هم نزند و آشکار نسازد
12:13
چیزی از لباسهایش را
12:15
پس چون موسی
12:17
علیهالسلام به پدرشان
12:19
پیرمرد بزرگ رسید
12:21
از علت آمدنش
12:23
از مصر به مدین پرسید
12:25
پس موسی برخاست
12:27
و احوال خود را برای او بازگفت
12:29
و احوال بنیاسرائیل
12:31
در مصر را
12:33
و سبب فرار خود را
12:35
از فرعون مصر برای او یادآور شد
12:37
پس پیرمرد او را آرام کرد
12:39
و گفت: «نترس،
12:41
از گروه ستمکاران رهایی یافتی
12:44
پس از آنکه موسی
12:46
مزد خود را دریافت کرد
12:48
و پذیراییاش را نزد پیرمرد بزرگوار پذیرفت،
12:50
آماده رفتن شد.
12:52
پس یکی از آن دو دختر گفت
12:54
دربارهٔ او:
12:56
«ای پدر، او را استخدام کن،
12:58
بهترین کسی که استخدام کنی، توانمند (و امین) است
13:00
(در آن هنگام) پیرمرد به او گفت:
13:02
«و تو از کجا توانایی و امانت او را دانستی؟»
13:04
پس (دختر) آنچه از او دیده بود را نزد کنار آب بازگفت،
13:06
و اینکه چگونه با مردان (برای آب) ازدحام کرد
13:08
و سنگ را بهتنهایی کنار زد
13:10
و این نشانهٔ توانایی اوست.
13:12
سپس از او اجرتی نخواست
13:14
و آنچه را خرج کرده بود (مطالبه نکرد).
13:16
پس پدر
13:19
به سخن دخترش
13:21
قانع شد
13:23
و به شخصیت موسی
13:25
علیهالسلام
13:27
شیفته شد
13:29
و به او گفت:
13:31
«من میخواهم یکی از این دو دخترم را به همسری تو درآورم»
13:33
که میخواهم تو را به نکاح خود درآورم
13:35
...
13:37
در برابر آنکه نزد من کار کنی
13:39
مزدوری هشت سال
13:41
و اگر آن را ده سال تمام کنی
13:43
این از جانب تو فضل است
13:45
و بخشش
13:47
پس موسی پذیرفت
13:49
علیهالسلام
13:52
جز آنکه الله او را بینیاز کرد
13:54
از خیر خود، چنانکه درخواست کرد
13:56
پس شب را به سر برد
13:58
و او را خانه و همسری بود
14:00
و مال و عطایا
14:02
ارحم الراحمین
14:04
الله تعالی فرمود
14:06
و چون
14:09
به آب مدین وارد شد
14:11
یافت
14:13
بر آن گروهی از مردم را
14:15
که آب میدادند
14:17
و یافت
14:19
بر آن گروهی از
14:21
از مردم که آب میدادند
14:23
و یافت از ورای آنان
14:25
دو زن را که بازمیداشتند (گوسفندان را)
14:27
گفت
14:29
کارتان چیست
14:31
گفتند: آب نمیدهیم
14:33
تا آنکه چوپانان
14:35
بازگردند
14:37
و پدر ما
14:39
پیرمردی سالخورده است
14:41
پس برای آن دو آب داد
14:43
سپس به سوی سایه بازگشت
14:45
و گفت
14:47
پروردگارا، به راستی به هر خیری که به من فرستی نیازمندم
14:49
که از خیر (و نعمتی) به سوی من نازل شده است
14:51
فقیرم
14:53
پس آمد نزد او
14:55
یکی از آن دو
14:57
با شرم و حیا راه میرفت
14:59
گفت: به راستی
15:01
پدرم تو را میخواند
15:03
تا پاداش آنچه را برای ما آب دادی به تو بدهد
15:05
برای ما آب دادی
15:07
پس چون نزد او آمد
15:09
و داستان را بازگفت
15:11
بر او حکایتها
15:13
گفت: مترس
15:15
از گروه ستمکاران نجات یافتی
15:17
ستمکاران
15:19
یکی از آن دو گفت
15:21
ای پدر، او را استخدام کن
15:23
که بهترین کسی که استخدام کنی
15:25
کسی است که نیرومند و امین باشد
15:27
امین
15:29
گفت: من میخواهم
15:31
یکی از این دو دخترم را
15:33
به نکاح تو درآورم
15:35
به این شرط که تو برای من مزد بگیری
15:37
هشت سال
15:39
و اگر ده سال را تمام کنی
15:41
پس آن از جانب توست
15:43
و من نمیخواهم
15:45
که بر تو سخت بگیرم
15:47
و مرا خواهی یافت
15:49
اگر الله بخواهد
15:51
از شایستگان
15:53
گفت:
15:55
این میان من و تو است
15:57
و میان من و تو
15:59
هر یک از دو مدت را که به پایان برم
16:01
پس بر من هیچ تعدّی نیست
16:03
و الله بر آنچه میگوییم وکیل است
16:05
...
16:07
ابن مسعود گفت
16:10
رضیاللهعنه
16:12
زیرکترین مردم سه کساند
16:14
دختر صاحب مدین
16:16
آنگاه که درباره موسی گفت
16:18
ای پدر، او را استخدام کن
16:20
که بهترین کسی که استخدام کنی
16:22
کسی است که نیرومند و امین باشد
16:24
امین
16:26
و زن عزیز (مصر)
16:28
آنگاه که درباره یوسف گفت
16:30
شاید به ما سود رساند
16:32
یا او را به فرزندی بگیریم
16:34
و ابوبکر
16:36
آنگاه که عمر را جانشین کرد
16:38
رضیاللهعنهما
16:41
و از سعید بن جبیر (روایت است که)
16:43
مردی یهودی از من پرسید
16:45
کدام یک از آن دو مدت را
16:47
موسی به پایان برد؟ پس گفتم:
16:49
نمیدانم
16:51
تا آنکه نزد دانشمند عرب بروم
16:53
و از او بپرسم، پس رفتم
16:55
و از ابن عباس پرسیدم
16:57
رضیاللهعنهما
16:59
پس فرمود: (موسی) قضا کرد
17:01
بیشترین و پاکیزهترین آن دو
17:03
همانا رسول الله
17:05
هرگاه سخنی میگفت، به آن عمل میکرد
17:07
سپس چون
17:10
موسی مدت را به پایان رساند و
17:12
ده سال را به شیوهای
17:14
کاملتر (بهتمام) ادا کرد
17:16
خواست به سرزمین خود بازگردد
17:18
و خانوادهاش که در مصر بودند
17:20
پس از پدرزن خود، آن پیرمرد بزرگ،
17:22
اجازه خواست
17:24
و او به وی اجازه داد
17:26
پس با خانوادهاش به قصد مصر حرکت کرد
17:28
در حالی که از حال آنجا آگاه نبود
17:30
و نمیدانست از آنچه
17:32
در سفرش برای او پیش خواهد آمد
17:34
این از گرامیداشتی بود
17:36
از جانب پروردگار عزّتمند
17:38
و بزرگوار
17:41
پس با همسرش از مدین حرکت کرد
17:43
و دو پسرش (همراه او بودند)
17:45
و آن زمان در فصل زمستان بود
17:47
پس موسی راه را گم کرد
17:49
و چون شب فرا رسید
17:51
و شب بود
17:53
شبی بسیار تاریک
17:55
و بسیار سرد
17:57
موسی علیهالسلام
17:59
آتشی از دور دید
18:01
پس به خانوادهاش گفت:
18:03
اینجا درنگ کنید
18:05
من به سوی آن آتش خواهم رفت
18:07
شاید در آنجا
18:09
کسی را بیابم که ما را به راه نشان دهد
18:11
یا شاید پارهای از آن آتش
18:13
برای شما بیاورم
18:15
تا بدان خود را گرم کنید
18:17
از این سرما
18:21
پس چون موسی به
18:23
وادی مقدس رسید
18:25
منظرهای بزرگ
18:27
و چیزی ترسناک دید
18:29
آتشی را دید که در درختی شعلهور بود
18:31
و آتش همچنان بیشتر
18:33
افروخته میشد
18:35
و درخت هم سبزتر میشد
18:37
و این
18:39
شگفتانگیز بود
18:41
زیرا آتش درخت را نمیسوزاند
18:43
ابن عباس
18:45
رضیاللهعنهما گفت:
18:47
آن آتش نبود،
18:49
بلکه نور بود
18:51
که میدرخشید
18:54
الله تعالی با او سخن گفت
18:56
بیواسطه
18:58
و مستقیماً به او وحی فرمود
19:00
و از نشانههای بزرگ خود به او نشان داد
19:02
بزرگ
19:05
سپس الله تعالی او را فرستاد
19:07
نزد فرعون سرکش
19:09
و گروه فاسقان او
19:11
موسی به پروردگارش عرضه داشت
19:13
ترسش را از فرعون
19:15
و از برادرش هارون یاری خواست
19:17
(و او را پشتیبان خود طلبید)
19:19
و از او شفاعت کرد که پیامبر
19:21
و فرستادهای همراه او باشد
19:23
پس الله دعایش را اجابت کرد
19:25
و آن دو را به سوی فرعون فرستاد
19:27
و در زبان موسی
19:29
علیهالسلام نقصی بود
19:31
که مانع از ادای برخی
19:33
حروف میشد
19:35
پس الله آن را از او برطرف کرد
19:37
و او را اطمینان داد که
19:39
برای او تمکین و نشانههایی قرار خواهد داد
19:41
که مانع شود
19:43
فرعون از آسیب رساندن به او
19:45
و به برادرش
19:47
و آنچه سبب پیروزی او بر فرعون گردد
19:49
(از) آنچه بر اوست
19:52
امالمؤمنین عایشه
19:54
رضیاللهعنها شنید
19:56
مردی از مردم درخواست میکرد
19:58
در حالی که آنان به سوی حج روان بودند
20:00
کدام برادر است که او را
20:02
منّت بزرگی بر برادرش است؟
20:04
و برای هیچکس
20:06
منتی همانند آن نبوده است
20:08
پس مردم خاموش شدند و پاسخ را نشناختند
20:10
(آن را نمیدانستند)
20:12
پس عایشه در حالی که در هودجش بود گفت:
20:14
او موسی است
20:16
علیهالسلام
20:18
آنگاه که برای برادرش هارون شفاعت کرد
20:20
و او پیامبر شد
20:22
الله تعالی فرمود:
20:25
پس چون
20:27
موسی مدت را به پایان رساند
20:29
و با خانوادهاش راه افتاد
20:31
از جانب طور
20:33
آتشی دید
20:35
به خانوادهاش گفت: درنگ کنید
20:37
من آتشی دیدم
20:39
شاید برای شما
20:41
از آن
20:43
خبری بیاورم
20:45
شاید برای شما از آن
20:47
خبری یا پارهآتشی بیاورم
20:49
از آتش
20:51
تا شاید شما
20:53
خود را گرم کنید
20:55
چون به آن رسید
20:57
از کرانهٔ وادی
20:59
از کرانهٔ راست وادی، در آن سرزمین مبارک
21:01
مبارک
21:03
از درخت، ندا داده شد
21:05
که ای موسی
21:07
که ای موسی
21:09
من، منم الله
21:11
پروردگار جهانیان
21:13
و اینکه عصایت را بینداز
21:15
عصایت را
21:17
چون آن را دید
21:19
میجنبد
21:21
گویی ماری است
21:23
و
21:25
چون آن را دید
21:27
میجنبد
21:29
گویی ماری است
21:31
و
21:33
پشت کرده
21:35
و بازنگشت
21:37
ای موسی
21:39
پیش بیا و مترس
21:41
که تو از
21:43
ایمنان هستی
21:45
دستت را در گریبانت ببر
21:47
سپید بیرون میآید
21:49
بیآنکه
21:51
آسیبی ببیند
21:53
سپید بیرون میآید
21:55
بیآنکه آسیبی ببیند
21:57
و بازویت را به سوی خود
21:59
از ترس جمع کن
22:01
این دو
22:03
برهانهایی از جانب پروردگارت هستند
22:05
نزد فرعون و اطرافیانش
22:07
زیرا ایشان
22:09
گروهی
22:11
نافرمان بودهاند
22:13
گفت: پروردگارا، من
22:15
از ایشان کسی را کشتهام
22:17
پس میترسم که
22:19
مرا بکشند
22:21
و برادرم هارون
22:23
از من فصیحتر است
22:25
در زبان
22:27
او را با من بفرست تا
22:29
مرا یاری دهد
22:31
که مرا تصدیق کند
22:33
زیرا من
22:35
میترسم که
22:37
تکذیبم کنند
22:39
فرمود: به زودی بازویت را به برادرت استوار میکنیم
22:41
و برای شما دو تن
22:43
تسلطی قرار میدهیم
22:45
پس به شما دو تن نمیرسند
22:47
با آیات ما
22:49
شما دو تن
22:51
و کسانی که از شما پیروی کنند
22:53
پیروزند
22:55
این آیات برای ما به تفصیل روشن میکنند
22:57
بهطور مفصل
22:59
آنچه بر موسی علیهالسلام گذشت
23:01
هنگامی که به سوی آن
23:03
آتش رفت
23:05
و هر چیزی نزد الله به اندازهای است
23:07
پس گم شدن راه
23:09
به اندازه بود
23:11
و دیدن آتش به اندازه بود
23:13
و آمدنش به سوی آن
23:15
به اندازه بود
23:17
پس منزه است الله که تقدیرکنندهٔ تقدیرهاست
23:19
تقدیرها
23:22
و الله به موسی دو نشانهٔ بزرگ داد
23:24
برای دلالت بر راستگوییاش
23:26
در رسالتش
23:28
نخست در عصایش بود
23:30
و دوم
23:32
در دستش بود
23:34
الله از موسی پرسید آنچه را
23:36
در دستش است، و او داناتر است
23:38
موسی گفت
23:40
با انس گرفتن به خطاب پروردگار جهانیان
23:42
آن عصای من است
23:44
بر آن تکیه میکنم
23:46
و با آن بر
23:48
گوسفندانم برگ میتکانم
23:50
و در آن برای من کاربردهای دیگری هم هست
23:52
پس الله تعالی به او فرمان داد
23:54
که آن را از دستش بیندازد.
23:56
پس آن را انداخت.
23:58
پس عصا دگرگون شد
24:00
به ماری بزرگ
24:02
با حرکتی سریع،
24:04
گویی که از جنس جان (مار سیاه) بود.
24:06
پس موسی علیهالسلام ترسید
24:08
و از آن گریخت.
24:10
پس الله او را آرام کرد
24:12
و به او گفت: نترس،
24:14
آن را با دستت بگیر،
24:16
ما آن را
24:18
به حالت نخستینش بازخواهیم گرداند.
24:20
پس موسی دستش را دراز کرد و آن را گرفت،
24:22
و مار
24:24
به همان عصای نخستین بازگشت.
24:26
سپس الله به او فرمود:
24:28
دستت را
24:30
در گریبانت ببر،
24:32
یعنی از شکاف یقهی لباست.
24:34
پس آن را داخل کرد،
24:36
و دستش سپید درخشان شد،
24:38
میدرخشید مانند ماه،
24:40
بیآنکه پیسیای داشته باشد
24:42
یا بیماریای،
24:44
بلکه نشانهای بود آشکار
24:46
بر قدرت الله تعالی.
24:48
و سخن را ادامهای است.
24:52
انشاءالله.
24:54
و الله داناتر است.
24:56
و ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است
24:58
و الله درود و سلام فرستد
25:00
بر پیامبرمان محمد
25:02
و بر خاندانش
25:04
و یارانش، همگی.
25:06
با داستانهای
25:09
پیامبران همراه بودید.
25:14
...
25:19
...
25:22
...
25:24
...