داستان های پیامبران | قسمت (21) | داستان موسی علیه السلام (2)

◉ 678 بازدید ⏱ 25:30 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 داستان‌های پیامبران
0:02 داستان‌های پیامبران
0:05 علیهم السلام
0:07 درود الله
0:09 پس از آن
0:11 سلام
0:13 بر بهترین آفریدگان
0:15 همگی
0:17 اولوالعزم دو تن
0:20 مقامشان بلند است
0:22 و نور است
0:24 داستان موسی
0:26 علیه السلام
0:28 بسم الله الرحمن الرحیم
0:33 ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است
0:35 و درود و سلام
0:37 بر پیامبرمان محمد
0:39 و بر خاندان و یارانش
0:41 همگی
0:43 و اما بعد
0:45 روزها و سال‌ها گذشت
0:47 و موسی علیه السلام
0:49 پرورش یافت و بزرگ شد
0:51 همه‌اش نیرو و حکمت
0:53 و پیوند با پدرانش
0:55 از بنی‌اسرائیل
0:57 و از روش آنان متأثر بود
0:59 اما به فرعون قانع نشد
1:01 اما به فرعون قانع نشد، همان که در
1:03 قصرش پرورش یافته بود
1:05 که او پروردگار یا معبود است
1:07 و با مردم عوام همراه نشد
1:09 در گمراهی و ستمکاری‌شان
1:11 و پرستش آنان برای آن سرکش
1:13 فرعون
1:15 آن‌که ادعای ربوبیت دارد
1:17 بیمار می‌شود و
1:19 می‌خورد و می‌نوشد
1:21 و به قضای حاجت می‌رود
1:23 پس چگونه این می‌تواند باشد
1:25 معبود باشد؟
1:28 موسی علیه السلام متأثر شد
1:30 و از کودکی یکتاپرست الله بود
1:32 از ستم بیزار بود
1:34 و از ستمکاران
1:36 هرقدر هم که بلندپایه باشند
1:38 یا با آنان مناسبتی داشته باشند یا نافرمانی کنند
1:40 پس مهربانی می‌کرد
1:42 بر بینوایان
1:44 و به نیازمندان یاری می‌رساند
1:46 با تکیه بر نیروی جسمانی‌اش
1:48 و عقیده ایمانی‌اش
1:50 و ایمانی‌اش
1:53 و روزی
1:55 موسی در ساعتی وارد شهر شد
1:57 که مردم در استراحت بودند
1:59 و گرمای ظهر فرا رسیده بود
2:01 یا نیمه‌شب
2:03 دو مرد را دید که با هم کشمکش داشتند
2:05 یکی از آنان
2:07 اسرائیلی از پیروانش بود
2:09 و دیگری قبطی از
2:11 دشمنانش بود
2:13 پس اسرائیلی ناتوان
2:15 از او بر ضد دشمنش، قبطی، یاری خواست
2:17 موسی آمد
2:19 تا قبطی را دور کند
2:21 اما او نپذیرفت
2:23 پس موسی مشتی به او زد
2:25 که به اجلش رسید
2:27 در همان لحظه
2:29 و موسی علیه السلام
2:31 نیرومند و سخت‌کوش بود
2:33 اما قصد کشتن او را نداشت
2:35 پس موسی گفت
2:37 این از
2:39 کار شیطان است
2:41 او بود که مرا به کشتنش واداشت
2:43 بی‌قصد
2:45 همانا شیطان دشمنی
2:47 گمراه‌کننده و آشکار است
2:49 سپس موسی به سوی پروردگارش روی آورد
2:51 عذرخواهی‌کنان گفت
2:53 پروردگارا، من به خویشتن ستم کردم
2:55 پس مرا به کشتن این مرد بیامرز
2:57 و مرا ببخش
2:59 پس الله دعایش را اجابت کرد
3:01 و او را آمرزید
3:03 و موسی با پروردگارش پیمان بست
3:05 که هرگز پشتیبان مجرمان نباشد
3:07 پس از آن
3:10 موسی در شهر ماند
3:12 در حالی که از آشکار شدن کارش هراسان بود
3:14 زیرا تحقیقات ادامه داشت
3:16 برای شناختن قاتل
3:18 و کسی از این
3:20 ماجرا آگاه نبود
3:22 جز موسی و آن اسرائیلی
3:24 که از او یاری خواسته بود
3:26 و در روز بعد
3:28 موسی طبق عادت همیشگی‌اش بیرون رفت.
3:30 پس دید که آن مرد اسرائیلی (هم‌کیشش)
3:32 با مردی دیگر از قبطیان در کشمکش است.
3:34 پس چون
3:36 آن اسرائیلی موسی را دید،
3:38 دوباره از او یاری خواست.
3:40 پس موسی بر او خشمگین شد
3:42 و به او گفت:
3:44 «آیا هر روز تو را
3:46 گرفتاری و نزاعی پیش می‌آید؟
3:48 به راستی که تو
3:50 آشکارا گمراه‌کننده‌ای!»
3:53 با این همه،
3:55 موسی پیش رفت تا
3:57 اسرائیلی را از چنگ آن قبطی برهاند.
3:59 اما آن اسرائیلی گمان برد،
4:01 آن نادان، که موسی
4:03 فقط برای کشتن او آمده است.
4:05 پس ترسید
4:07 و آنچه را پنهان بود آشکار کرد
4:09 و در برابر موسی، آنجا که
4:11 قبطی می‌شنید، گفت:
4:13 «ای موسی! آیا می‌خواهی
4:15 که مرا بکشی، همان‌گونه که آن کس را کشتی
4:17 آن قبطی را کشتی؟
4:19 آیا می‌خواهی زورگویی در این سرزمین باشی؟»
4:21 قبطی سخن
4:23 دشمنش، اسرائیلی را شنید
4:25 و از دستش رها شد
4:27 و شتابان رفت
4:29 نزد فرعون
4:31 و به آنان خبر داد که موسی همان قاتلی است
4:33 که آنان در جست‌وجوی او هستند.
4:35 در این‌جا موسی، آن بنده صالح،
4:37 دچار سرگشتگی شد؛
4:39 درود بر او باد.
4:41 پس در شهر، با ترس و هراسان صبح کرد
4:43 و چشم‌به‌راه آن شد که
4:45 کی از سوی آن گروه
4:47 ستمکاران دستگیرش خواهند کرد.
4:51 در این میان
4:53 مردی از خاندان فرعون
4:55 با شتاب نزد موسی آمد
4:57 و از روی خیرخواهی به او گفت:
4:59 «بزرگان قوم
5:01 از اهل این شهر
5:03 علیه تو توطئه کرده‌اند تا تو را بکشند.
5:05 پس ای موسی، به سرعت از این شهر بیرون رو،
5:07 همانا من بر تو بیمناکم
5:09 از چنگ فرعون و سپاهش.»
5:11 پس موسی، درود بر او باد،
5:13 از مصر گریخت
5:15 و جان خویش را
5:17 از چنگ ستمکاران رهانید
5:19 و روی به شهری نهاد
5:21 از سرزمین مدین،
5:23 تا مرحله‌ای تازه
5:25 از زندگی پیامبر خدا
5:27 موسی، درود بر او باد، آغاز شود.
5:29 خداوند متعال فرموده است:
5:31 «و (موسی) وارد شهر شد
5:33 در هنگامی که مردم آن
5:35 از یاد برده بودند (یا در غفلت بودند)،
5:37 و در آن دو مرد را یافت
5:39 که با یکدیگر ستیز می‌کردند،
5:41 و در آن دو مرد را یافت
5:43 که با یکدیگر ستیز می‌کردند؛ این
5:45 از پیروان او بود و آن
5:47 این از دشمنش بود،
5:49 پس آن که از پیروان او بود
5:51 از پیروان او، بر آن کسی که
5:53 که از دشمنش بود،
5:55 پس موسی او را مشت زد
5:57 و کارش را یکسره کرد.»
5:59 گفت: این از کار شیطان است
6:01 همانا او دشمنی
6:03 گمراه‌کننده
6:05 آشکار است.»
6:07 گفت: «پروردگارا، من
6:09 به خود ستم کردم،
6:11 پس مرا ببخش»؛
6:13 پس او را بخشید،
6:15 زیرا او
6:17 همان آمرزنده
6:19 مهربان است.»
6:21 گفت: «پروردگارا، به سزای آنکه
6:23 به من نعمت دادی، هرگز
6:25 پشتیبان مجرمان نخواهم بود.»
6:27 پس بامدادان
6:29 در شهر
6:31 بیمناک
6:33 و چشم‌به‌راه بود،
6:35 که ناگهان آن کسی
6:37 که دیروز از او یاری خواسته بود،
6:39 دوباره از او فریاد کمک می‌خواست.
6:41 موسی به او گفت:
6:43 «به راستی که تو
6:45 آشکارا گمراه‌کننده‌ای!»
6:47 پس چون
6:49 هنگامی که خواست بر کسی که دشمن هردوی آنهاست حمله کند
6:51 آن‌که دشمن اوست
6:53 به آن دو گفت
6:55 ای موسی
6:57 آیا می‌خواهی
6:59 که مرا بکشی همان‌گونه که
7:01 دیروز یک نفر را کشتی؟
7:03 (در) دیروز
7:05 تو جز این نمی‌خواهی که
7:07 زورگو باشی
7:09 در زمین
7:11 و نمی‌خواهی که
7:13 از اصلاح‌گران باشی
7:15 و آمد
7:17 مردی
7:19 از دورترین نقطهٔ شهر
7:21 می‌شتافت، گفت: ای موسی
7:23 گفت: ای موسی،
7:25 همانا بزرگان
7:27 با تو مشورت می‌کنند
7:29 تا تو را بکشند، پس بیرون رو
7:31 پس بیرون رو
7:33 همانا من برای تو از
7:35 خیرخواهانم
7:37 پس از آنجا بیرون رفت
7:39 ترسان
7:41 در انتظار (چشم‌به‌راه)
7:43 گفت: پروردگارا،
7:45 مرا از گروه ستمکاران نجات ده
7:47 و
7:49 چون روی به سوی
7:51 جانب
7:53 شهر مدین نهاد، گفت: امید که
7:55 پروردگارم مرا راه بنماید
7:57 گفت: امید که
7:59 پروردگارم مرا راه بنماید
8:01 به راه
8:03 راست
8:05 موسی روی آورد
8:08 سلام (ای) به سوی شهر مدین
8:10 ترسان بیرون رفت
8:12 بی‌توشه و بی‌چارپایی که بر آن سوار شود
8:14 (و) سوار شود
8:16 و فاصلهٔ میان مصر و مدین
8:18 یک راه هشت
8:20 روز بود و او را
8:22 هیچ آگاهی از راه نبود،
8:24 جز حسن ظن به پروردگارش
8:26 پس گفت:
8:28 امید است که پروردگارم مرا هدایت کند
8:30 راه راست هدایت کند.
8:32 ابن عباس
8:34 رضی‌الله‌عنهما گفت:
8:36 (موسی) از مصر تا مدین (را) پیاده رفت
8:38 جز سبزی (گیاه) و برگ درختان نخورد
8:40 و
8:42 پابرهنه بود،
8:44 به‌گونه‌ای که کفش‌های پایش (از رفتن) پاره شد
8:46 و (او) در سایه نشست،
8:48 در حالی که او برگزیدهٔ الله
8:50 از میان آفریدگانش بود، و اگرچه
8:52 شکمش به پشتش چسبیده بود
8:54 از گرسنگی، و اگرچه
8:56 سبزی گیاه از درون شکمش دیده می‌شد،
8:58 (چرا که) از درون شکمش (سبزی) پیداست.
9:00 و او به
9:02 اندازهٔ نیم دانه خرما نیازمند بود.
9:05 به مدین رسید
9:07 و به آب آن وارد شد،
9:09 و آنجا چاهی بود
9:11 که چوپانان گله‌ها از آن آب می‌دادند.
9:13 بر سر آب گروهی
9:15 از مردم یافت که دام‌های خود را آب می‌دادند،
9:17 و از پشت سر آنان
9:19 دو زن یافت که گوسفندان خود را نگه می‌داشتند
9:21 تا (آنکه) با گوسفندان
9:23 آن چوپانان (دیگر) نیایند، تا
9:25 به آن دو آسیبی نرسانند.
9:27 پس چون موسی آن دو را دید،
9:29 علیه‌السلام،
9:31 بر آن دو دل سوزاند و بر ایشان رحم کرد
9:33 و گفت:
9:35 کارتان چیست؟
9:37 و چرا (گوسفندان خود را) با این مردم آب نمی‌دهید؟
9:39 (چرا) با این مردم
9:41 گفتند:
9:42 ما نمی‌توانیم گوسفندان خود را آب دهیم
9:44 مگر پس از آنکه
9:46 این چوپانان (آب دادن گله‌های خود را) به پایان برسانند،
9:48 و پدر ما پیرمردی سالخورده است.
9:50 از این رو ما ناچاریم
9:52 (به کاری که) می‌بینی (دست بزنیم).
9:54 و از عادت
9:56 آن مردم این بود
9:58 که چون از آب دادن دام‌های خود فارغ می‌شدند،
10:00 سنگ (چاه) را دوباره (بر دهانهٔ چاه) می‌گذاشتند،
10:02 و (هیچ‌کس) توان برداشتن آن را ندارد
10:04 جز چند مرد (نیرومند).
10:06 پس آن دو دختر می‌آیند
10:08 و گوسفندان خود را (به آب) می‌رسانند
10:10 از آنچه که از آب باقی‌مانده است.
10:12 گله‌های مردم
10:14 موسی به (این کار) اهمیت داد و...
10:16 دو دختر را؛ و (موسی) آنان را...
10:18 از روی غیرت و حمیت برای آن دو...
10:20 و دید که این‌ها (مردمی هستند که)
10:22 آن قوم در میان‌شان درشتی‌ای (هست)
10:24 و بی‌ادبی با زنان
10:26 و ناتوانان از میان بشر (روا می‌دارند)
10:28 پس در آن وقت برخاست
10:31 در شدت گرما
10:33 و میان مردم داخل شد
10:35 آن سنگ را به‌تنهایی کنار زد
10:37 سپس برای آن دو (آب) کشید
10:39 و گوسفندان‌شان را سیراب کرد
10:41 سپس سنگ را بازگرداند
10:43 همان‌گونه که بود
10:45 و از آن دو زن هیچ اجرتی نخواست
10:47 (او) مزدی را (طلب) نکرد
10:49 سپس سایه‌ای نزدیک
10:51 از جای آب جست‌وجو کرد
10:53 پس در آن نشست
10:55 و با دعا به سوی الله زاری کرد
10:57 و گفت:
10:59 آنچه از (وحی) به سوی من نازل شده
11:01 (من) فقیر و نیازمندم.
11:04 آن دو زن بازگشتند
11:06 به سوی پدرشان در زمانی
11:08 زودتر از معمول
11:10 پس پدر از علت آن پرسید
11:12 آنان نیز آنچه رخ داده بود را بازگفتند
11:14 برای آن‌ها و کار نیکوی
11:16 موسی، آن مرد غریب،
11:18 با آن دو (انجام داده بود). پس (پدر)
11:20 یکی از دخترانش را فرستاد تا موسی را فراخواند
11:22 تا او را پاداش دهد
11:24 در برابر اجرت سیراب کردنشان
11:26 و کار نیک
11:28 و طبق عادت اهل فضل
11:30 در پاداش دادن به کسی که
11:32 به آنان نیکی کرده است
11:34 پس (دختر) نزد او آمد
11:37 یکی از آن دو، که
11:39 با شرم و حیا راه می‌رفت
11:41 و با نهایت
11:43 ادب و اختصار به او گفت:
11:45 که پدرم تو را فرا می‌خواند تا پاداش آنچه (برای ما) آب دادی به تو بدهد
11:47 پاداش آنچه برای ما آب دادی
11:49 پس (دختر) آشکار کرد که چه کسی
11:51 دعوت‌کننده است و علت دعوت
11:53 در این سخنان
11:55 کوتاه
11:57 و او از کمال ادبش به او گفت
11:59 و نیکی تربیتش (را نشان داد)
12:01 پس موسی همراه او برخاست
12:03 و از او خواست که
12:05 پشت سرش راه برود و او را
12:07 با صدایش به راه راهنمایی کند
12:09 و این برای آن بود که
12:11 باد (دامن‌هایش را) به هم نزند و آشکار نسازد
12:13 چیزی از لباس‌هایش را
12:15 پس چون موسی
12:17 علیه‌السلام به پدرشان
12:19 پیرمرد بزرگ رسید
12:21 از علت آمدنش
12:23 از مصر به مدین پرسید
12:25 پس موسی برخاست
12:27 و احوال خود را برای او بازگفت
12:29 و احوال بنی‌اسرائیل
12:31 در مصر را
12:33 و سبب فرار خود را
12:35 از فرعون مصر برای او یادآور شد
12:37 پس پیرمرد او را آرام کرد
12:39 و گفت: «نترس،
12:41 از گروه ستمکاران رهایی یافتی
12:44 پس از آنکه موسی
12:46 مزد خود را دریافت کرد
12:48 و پذیرایی‌اش را نزد پیرمرد بزرگوار پذیرفت،
12:50 آماده رفتن شد.
12:52 پس یکی از آن دو دختر گفت
12:54 دربارهٔ او:
12:56 «ای پدر، او را استخدام کن،
12:58 بهترین کسی که استخدام کنی، توانمند (و امین) است
13:00 (در آن هنگام) پیرمرد به او گفت:
13:02 «و تو از کجا توانایی و امانت او را دانستی؟»
13:04 پس (دختر) آنچه از او دیده بود را نزد کنار آب بازگفت،
13:06 و اینکه چگونه با مردان (برای آب) ازدحام کرد
13:08 و سنگ را به‌تنهایی کنار زد
13:10 و این نشانهٔ توانایی اوست.
13:12 سپس از او اجرتی نخواست
13:14 و آنچه را خرج کرده بود (مطالبه نکرد).
13:16 پس پدر
13:19 به سخن دخترش
13:21 قانع شد
13:23 و به شخصیت موسی
13:25 علیه‌السلام
13:27 شیفته شد
13:29 و به او گفت:
13:31 «من می‌خواهم یکی از این دو دخترم را به همسری تو درآورم»
13:33 که می‌خواهم تو را به نکاح خود درآورم
13:35 ...
13:37 در برابر آن‌که نزد من کار کنی
13:39 مزدوری هشت سال
13:41 و اگر آن را ده سال تمام کنی
13:43 این از جانب تو فضل است
13:45 و بخشش
13:47 پس موسی پذیرفت
13:49 علیه‌السلام
13:52 جز آن‌که الله او را بی‌نیاز کرد
13:54 از خیر خود، چنان‌که درخواست کرد
13:56 پس شب را به سر برد
13:58 و او را خانه و همسری بود
14:00 و مال و عطایا
14:02 ارحم الراحمین
14:04 الله تعالی فرمود
14:06 و چون
14:09 به آب مدین وارد شد
14:11 یافت
14:13 بر آن گروهی از مردم را
14:15 که آب می‌دادند
14:17 و یافت
14:19 بر آن گروهی از
14:21 از مردم که آب می‌دادند
14:23 و یافت از ورای آنان
14:25 دو زن را که بازمی‌داشتند (گوسفندان را)
14:27 گفت
14:29 کارتان چیست
14:31 گفتند: آب نمی‌دهیم
14:33 تا آن‌که چوپانان
14:35 بازگردند
14:37 و پدر ما
14:39 پیرمردی سالخورده است
14:41 پس برای آن دو آب داد
14:43 سپس به سوی سایه بازگشت
14:45 و گفت
14:47 پروردگارا، به راستی به هر خیری که به من فرستی نیازمندم
14:49 که از خیر (و نعمتی) به سوی من نازل شده است
14:51 فقیرم
14:53 پس آمد نزد او
14:55 یکی از آن دو
14:57 با شرم و حیا راه می‌رفت
14:59 گفت: به راستی
15:01 پدرم تو را می‌خواند
15:03 تا پاداش آنچه را برای ما آب دادی به تو بدهد
15:05 برای ما آب دادی
15:07 پس چون نزد او آمد
15:09 و داستان را بازگفت
15:11 بر او حکایت‌ها
15:13 گفت: مترس
15:15 از گروه ستمکاران نجات یافتی
15:17 ستمکاران
15:19 یکی از آن دو گفت
15:21 ای پدر، او را استخدام کن
15:23 که بهترین کسی که استخدام کنی
15:25 کسی است که نیرومند و امین باشد
15:27 امین
15:29 گفت: من می‌خواهم
15:31 یکی از این دو دخترم را
15:33 به نکاح تو درآورم
15:35 به این شرط که تو برای من مزد بگیری
15:37 هشت سال
15:39 و اگر ده سال را تمام کنی
15:41 پس آن از جانب توست
15:43 و من نمی‌خواهم
15:45 که بر تو سخت بگیرم
15:47 و مرا خواهی یافت
15:49 اگر الله بخواهد
15:51 از شایستگان
15:53 گفت:
15:55 این میان من و تو است
15:57 و میان من و تو
15:59 هر یک از دو مدت را که به پایان برم
16:01 پس بر من هیچ تعدّی نیست
16:03 و الله بر آنچه می‌گوییم وکیل است
16:05 ...
16:07 ابن مسعود گفت
16:10 رضی‌الله‌عنه
16:12 زیرک‌ترین مردم سه کس‌اند
16:14 دختر صاحب مدین
16:16 آنگاه که درباره موسی گفت
16:18 ای پدر، او را استخدام کن
16:20 که بهترین کسی که استخدام کنی
16:22 کسی است که نیرومند و امین باشد
16:24 امین
16:26 و زن عزیز (مصر)
16:28 آنگاه که درباره یوسف گفت
16:30 شاید به ما سود رساند
16:32 یا او را به فرزندی بگیریم
16:34 و ابوبکر
16:36 آنگاه که عمر را جانشین کرد
16:38 رضی‌الله‌عنهما
16:41 و از سعید بن جبیر (روایت است که)
16:43 مردی یهودی از من پرسید
16:45 کدام یک از آن دو مدت را
16:47 موسی به پایان برد؟ پس گفتم:
16:49 نمی‌دانم
16:51 تا آن‌که نزد دانشمند عرب بروم
16:53 و از او بپرسم، پس رفتم
16:55 و از ابن عباس پرسیدم
16:57 رضی‌الله‌عنهما
16:59 پس فرمود: (موسی) قضا کرد
17:01 بیشترین و پاکیزه‌ترین آن دو
17:03 همانا رسول الله
17:05 هرگاه سخنی می‌گفت، به آن عمل می‌کرد
17:07 سپس چون
17:10 موسی مدت را به پایان رساند و
17:12 ده سال را به شیوه‌ای
17:14 کامل‌تر (به‌تمام) ادا کرد
17:16 خواست به سرزمین خود بازگردد
17:18 و خانواده‌اش که در مصر بودند
17:20 پس از پدرزن خود، آن پیرمرد بزرگ،
17:22 اجازه خواست
17:24 و او به وی اجازه داد
17:26 پس با خانواده‌اش به قصد مصر حرکت کرد
17:28 در حالی که از حال آنجا آگاه نبود
17:30 و نمی‌دانست از آنچه
17:32 در سفرش برای او پیش خواهد آمد
17:34 این از گرامی‌داشتی بود
17:36 از جانب پروردگار عزّت‌مند
17:38 و بزرگوار
17:41 پس با همسرش از مدین حرکت کرد
17:43 و دو پسرش (همراه او بودند)
17:45 و آن زمان در فصل زمستان بود
17:47 پس موسی راه را گم کرد
17:49 و چون شب فرا رسید
17:51 و شب بود
17:53 شبی بسیار تاریک
17:55 و بسیار سرد
17:57 موسی علیه‌السلام
17:59 آتشی از دور دید
18:01 پس به خانواده‌اش گفت:
18:03 اینجا درنگ کنید
18:05 من به سوی آن آتش خواهم رفت
18:07 شاید در آنجا
18:09 کسی را بیابم که ما را به راه نشان دهد
18:11 یا شاید پاره‌ای از آن آتش
18:13 برای شما بیاورم
18:15 تا بدان خود را گرم کنید
18:17 از این سرما
18:21 پس چون موسی به
18:23 وادی مقدس رسید
18:25 منظره‌ای بزرگ
18:27 و چیزی ترسناک دید
18:29 آتشی را دید که در درختی شعله‌ور بود
18:31 و آتش همچنان بیشتر
18:33 افروخته می‌شد
18:35 و درخت هم سبزتر می‌شد
18:37 و این
18:39 شگفت‌انگیز بود
18:41 زیرا آتش درخت را نمی‌سوزاند
18:43 ابن عباس
18:45 رضی‌الله‌عنهما گفت:
18:47 آن آتش نبود،
18:49 بلکه نور بود
18:51 که می‌درخشید
18:54 الله تعالی با او سخن گفت
18:56 بی‌واسطه
18:58 و مستقیماً به او وحی فرمود
19:00 و از نشانه‌های بزرگ خود به او نشان داد
19:02 بزرگ
19:05 سپس الله تعالی او را فرستاد
19:07 نزد فرعون سرکش
19:09 و گروه فاسقان او
19:11 موسی به پروردگارش عرضه داشت
19:13 ترسش را از فرعون
19:15 و از برادرش هارون یاری خواست
19:17 (و او را پشتیبان خود طلبید)
19:19 و از او شفاعت کرد که پیامبر
19:21 و فرستاده‌ای همراه او باشد
19:23 پس الله دعایش را اجابت کرد
19:25 و آن دو را به سوی فرعون فرستاد
19:27 و در زبان موسی
19:29 علیه‌السلام نقصی بود
19:31 که مانع از ادای برخی
19:33 حروف می‌شد
19:35 پس الله آن را از او برطرف کرد
19:37 و او را اطمینان داد که
19:39 برای او تمکین و نشانه‌هایی قرار خواهد داد
19:41 که مانع شود
19:43 فرعون از آسیب رساندن به او
19:45 و به برادرش
19:47 و آنچه سبب پیروزی او بر فرعون گردد
19:49 (از) آنچه بر اوست
19:52 ام‌المؤمنین عایشه
19:54 رضی‌الله‌عنها شنید
19:56 مردی از مردم درخواست می‌کرد
19:58 در حالی که آنان به سوی حج روان بودند
20:00 کدام برادر است که او را
20:02 منّت بزرگی بر برادرش است؟
20:04 و برای هیچ‌کس
20:06 منتی همانند آن نبوده است
20:08 پس مردم خاموش شدند و پاسخ را نشناختند
20:10 (آن را نمی‌دانستند)
20:12 پس عایشه در حالی که در هودجش بود گفت:
20:14 او موسی است
20:16 علیه‌السلام
20:18 آنگاه که برای برادرش هارون شفاعت کرد
20:20 و او پیامبر شد
20:22 الله تعالی فرمود:
20:25 پس چون
20:27 موسی مدت را به پایان رساند
20:29 و با خانواده‌اش راه افتاد
20:31 از جانب طور
20:33 آتشی دید
20:35 به خانواده‌اش گفت: درنگ کنید
20:37 من آتشی دیدم
20:39 شاید برای شما
20:41 از آن
20:43 خبری بیاورم
20:45 شاید برای شما از آن
20:47 خبری یا پاره‌آتشی بیاورم
20:49 از آتش
20:51 تا شاید شما
20:53 خود را گرم کنید
20:55 چون به آن رسید
20:57 از کرانهٔ وادی
20:59 از کرانهٔ راست وادی، در آن سرزمین مبارک
21:01 مبارک
21:03 از درخت، ندا داده شد
21:05 که ای موسی
21:07 که ای موسی
21:09 من، منم الله
21:11 پروردگار جهانیان
21:13 و اینکه عصایت را بینداز
21:15 عصایت را
21:17 چون آن را دید
21:19 می‌جنبد
21:21 گویی ماری است
21:23 و
21:25 چون آن را دید
21:27 می‌جنبد
21:29 گویی ماری است
21:31 و
21:33 پشت کرده
21:35 و بازنگشت
21:37 ای موسی
21:39 پیش بیا و مترس
21:41 که تو از
21:43 ایمنان هستی
21:45 دستت را در گریبانت ببر
21:47 سپید بیرون می‌آید
21:49 بی‌آنکه
21:51 آسیبی ببیند
21:53 سپید بیرون می‌آید
21:55 بی‌آنکه آسیبی ببیند
21:57 و بازویت را به سوی خود
21:59 از ترس جمع کن
22:01 این دو
22:03 برهان‌هایی از جانب پروردگارت هستند
22:05 نزد فرعون و اطرافیانش
22:07 زیرا ایشان
22:09 گروهی
22:11 نافرمان بوده‌اند
22:13 گفت: پروردگارا، من
22:15 از ایشان کسی را کشته‌ام
22:17 پس می‌ترسم که
22:19 مرا بکشند
22:21 و برادرم هارون
22:23 از من فصیح‌تر است
22:25 در زبان
22:27 او را با من بفرست تا
22:29 مرا یاری دهد
22:31 که مرا تصدیق کند
22:33 زیرا من
22:35 می‌ترسم که
22:37 تکذیبم کنند
22:39 فرمود: به زودی بازویت را به برادرت استوار می‌کنیم
22:41 و برای شما دو تن
22:43 تسلطی قرار می‌دهیم
22:45 پس به شما دو تن نمی‌رسند
22:47 با آیات ما
22:49 شما دو تن
22:51 و کسانی که از شما پیروی کنند
22:53 پیروزند
22:55 این آیات برای ما به تفصیل روشن می‌کنند
22:57 به‌طور مفصل
22:59 آنچه بر موسی علیه‌السلام گذشت
23:01 هنگامی که به سوی آن
23:03 آتش رفت
23:05 و هر چیزی نزد الله به اندازه‌ای است
23:07 پس گم شدن راه
23:09 به اندازه بود
23:11 و دیدن آتش به اندازه بود
23:13 و آمدنش به سوی آن
23:15 به اندازه بود
23:17 پس منزه است الله که تقدیرکنندهٔ تقدیرهاست
23:19 تقدیرها
23:22 و الله به موسی دو نشانهٔ بزرگ داد
23:24 برای دلالت بر راستگویی‌اش
23:26 در رسالتش
23:28 نخست در عصایش بود
23:30 و دوم
23:32 در دستش بود
23:34 الله از موسی پرسید آنچه را
23:36 در دستش است، و او داناتر است
23:38 موسی گفت
23:40 با انس گرفتن به خطاب پروردگار جهانیان
23:42 آن عصای من است
23:44 بر آن تکیه می‌کنم
23:46 و با آن بر
23:48 گوسفندانم برگ می‌تکانم
23:50 و در آن برای من کاربردهای دیگری هم هست
23:52 پس الله تعالی به او فرمان داد
23:54 که آن را از دستش بیندازد.
23:56 پس آن را انداخت.
23:58 پس عصا دگرگون شد
24:00 به ماری بزرگ
24:02 با حرکتی سریع،
24:04 گویی که از جنس جان (مار سیاه) بود.
24:06 پس موسی علیه‌السلام ترسید
24:08 و از آن گریخت.
24:10 پس الله او را آرام کرد
24:12 و به او گفت: نترس،
24:14 آن را با دستت بگیر،
24:16 ما آن را
24:18 به حالت نخستینش بازخواهیم گرداند.
24:20 پس موسی دستش را دراز کرد و آن را گرفت،
24:22 و مار
24:24 به همان عصای نخستین بازگشت.
24:26 سپس الله به او فرمود:
24:28 دستت را
24:30 در گریبانت ببر،
24:32 یعنی از شکاف یقه‌ی لباست.
24:34 پس آن را داخل کرد،
24:36 و دستش سپید درخشان شد،
24:38 می‌درخشید مانند ماه،
24:40 بی‌آنکه پیسی‌ای داشته باشد
24:42 یا بیماری‌ای،
24:44 بلکه نشانه‌ای بود آشکار
24:46 بر قدرت الله تعالی.
24:48 و سخن را ادامه‌ای است.
24:52 ان‌شاءالله.
24:54 و الله داناتر است.
24:56 و ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است
24:58 و الله درود و سلام فرستد
25:00 بر پیامبرمان محمد
25:02 و بر خاندانش
25:04 و یارانش، همگی.
25:06 با داستان‌های
25:09 پیامبران همراه بودید.
25:14 ...
25:19 ...
25:22 ...
25:24 ...