داستان های پیامبران | قسمت (26) | داستان موسی علیه السلام (7)

◉ 384 بازدید ⏱ 21:55 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 داستان‌های پیامبران، داستان‌های پیامبران علیهم‌السلام
0:09 درود الله پس از آن سلام
0:13 بر بهترین آفریدگان همگی
0:19 اولوالعزم، که جایگاهش والاست
0:23 داستان موسی علیه‌السلام
0:29 بسم الله الرحمن الرحیم
0:34 ستایش خدای را، پروردگار جهانیان
0:37 و درود و سلام بر پیامبر ما محمد
0:40 و بر آل و اصحاب او همگی
0:43 اما بعد
0:45 پس از آنکه موسی علیه‌السلام به سوی بنی اسرائیل بازگشت
0:49 و هفتاد مرد از برگزیدگان ایشان با او بود
0:52 الله تعالی او را فرمان داد که بنی اسرائیل را به سوی سرزمین مقدس
0:58 از سرزمین‌های فلسطین ببرد
1:00 زیرا الله آن را برای ایشان جایگاهی مقرر کرده است
1:04 موسی علیه‌السلام فرمان الله را درباره ایشان به آنان خبر داد
1:08 گفتند: ما از آن سرزمین‌ها هیچ آگاهی نداریم
1:12 پس الله تعالی به موسی وحی کرد که از میان قوم خود دوازده نقیب برگزیند
1:18 و او را فرمود که ایشان را به سوی سرزمین مقدس بفرستد
1:22 تا از احوال ساکنان آن جویا شوند
1:25 و از اخبار ایشان چیزی بدانند
1:29 موسی علیه‌السلام آنچه را پروردگارش به او فرمان داده بود اجرا کرد
1:33 و از جمله آنچه به نقیبان گفت این بود
1:36 آنچه را می‌بینید، جز به من، به هیچ‌کس خبر ندهید
1:41 چون نقیبان به سرزمین مقدس درآمدند
1:44 و بر احوال ساکنان آن آگاه شدند
1:47 در آنجا گروهی زورگو یافتند
1:50 از کنعانیان و دیگران
1:53 که بت‌ها را می‌پرستیدند
1:55 و نیرویی بزرگ و پیکرهایی تنومند در ایشان دیدند
2:02 نقیبان نزد موسی علیه‌السلام بازگشتند
2:05 و در حالی که او با جمعی از بنی اسرائیل بود، به او گفتند
2:10 ما به سرزمینی که ما را به سوی آن فرستادی آمدیم
2:14 و راستی آن سرزمین شیر و عسل می‌بارد
2:18 و این نمونه‌ای از میوه‌های آن است
2:21 جز آنکه ساکنان آن نیرومندند
2:24 و شهرشان استوار است
2:27 و هر نقیبی سبط خود را از جنگ بازمی‌داشت
2:32 پس موسی علیه‌السلام به ایشان فرمان داد که بر آنان درآیند
2:36 و با ایشان بجنگند و آنان را از بیت‌المقدس بیرون برانند
2:40 زیرا الله آن را برای ایشان مقرر کرده و به ایشان وعده داده است
2:44 اما آنان سر باز زدند و از جهاد بازایستادند
2:48 پس پیامبر الله، نعمت الله را بر ایشان یادآوری کرد
2:51 و احسان او را به ایشان، به نعمت‌های دینی و دنیوی
2:56 و ایشان را برحذر داشت و گفت
2:58 به عقب بازنگردید و از جنگ با دشمنانتان دست نکشید
3:03 که پس از سود زیان کنید و پس از کمال به نقصان گرایید
3:08 گفتند: ای موسی، در آنجا قومی زورگو هستند
3:13 و ما هرگز داخل آن نخواهیم شد تا آنان از آن بیرون روند
3:17 پس اگر آنان از آنجا بیرون روند، ما داخل خواهیم شد
3:21 از این زورگویان ترسیدند
3:24 با آنکه هلاکت فرعون را به چشم دیده بودند
3:26 و او سرکش‌تر از اینان بود
3:28 و سخت‌تر در قدرت و بیشتر در سپاه و بزرگ‌تر در لشکر
3:34 و این دلالت دارد که ایشان در این سخن نکوهیده بودند
3:38 و در این حال، سزاوار سرزنش
3:41 از خواری در برابر حمله دشمنان
3:44 و ناتوانی در مقاومت با سرکشان تیره‌بخت
3:48 دو مرد از کسانی که از الله می‌ترسیدند برخاستند
3:52 که الله ایمان را به ایشان ارزانی داشته بود
3:55 و گفتند
3:56 ای قوم، از همان دروازه بر ایشان درآیید
3:59 که چون بر ایشان درآمدید، شما پیروزید
4:04 و اگر مؤمن هستید، بر الله توکل کنید
4:09 بنی اسرائیل گفتند
4:11 ما هرگز داخل آن نخواهیم شد تا آنگاه که آن قوم در آنجا باشند
4:16 پس تو ای موسی و پروردگارت بروید و بجنگید
4:20 ما اینجا نشسته‌ایم
4:23 آنان سخنی بزرگ گفتند
4:26 پس موسی و هارون علیهما‌السلام سجده کردند
4:29 از سر بزرگداشت این سخن
4:32 و خشم برای الله عزوجل
4:34 و دلسوزی بر ایشان از عاقبت این گفتار
4:39 و بیشترشان بر سر باز زدن از جهاد پافشاری کردند
4:43 و کاری بزرگ واقع شد و سستی فراوان پدید آمد
4:48 در این هنگام موسی علیه‌السلام به پروردگارش عذرخواهانه گفت
4:53 پروردگارا، من جز بر خود و برادرم اختیاری ندارم
4:57 پس میان ما و قوم فاسقان جدایی انداز
5:01 الله تعالی فرمود
5:04 پس آن سرزمین چهل سال بر ایشان حرام است و در زمین سرگردان خواهند بود
5:10 پس ای موسی، بر قوم فاسقان اندوه مخور
5:14 به سبب سر باز زدنشان، به سرگردانی در زمین مجازات شدند
5:18 بی‌هدف راه می‌پیمودند
5:21 شب و روز
5:23 صبحگاهان در جایی بودند که شامگاهان در آن بودند
5:26 و شامگاهان در جایی بودند که صبحگاهان در آن بودند
5:28 و حرکتشان در آن صحرا
5:31 به شکل دایره‌وار بود
5:33 در محدوده‌ای که تنها شصت هزار کیلومتر مربع می‌شد
5:39 الله تعالی فرمود
5:42 و چون موسی به قوم خود گفت: ای قوم من
5:45 نعمت الله را بر خود یاد کنید
5:48 که در میان شما پیامبرانی قرار داد
5:55 و شما را پادشاهان گردانید
6:03 و آنچه را به هیچ‌یک از جهانیان نداده بود به شما عطا کرد
6:10 ای قوم، به سرزمین مقدس درآیید
6:13 که الله آن را برای شما مقرر کرده است
6:16 و به عقب بازنگردید
6:23 که زیانکار خواهید شد
6:28 گفتند: ای موسی، در آنجا قومی زورگو هستند
6:40 و ما هرگز داخل آن نخواهیم شد تا آنکه از آن بیرون بیایند.
6:53 پس اگر از آن بیرون آمدند، ما داخل‌شوندگانیم.
6:59 دو مردی که از [کسانی] هستند که [از الله] می‌ترسند گفتند:
7:02 «الله بر آنان نعمت داده است»،
7:04 «از دروازه بر آنان داخل شوید».
7:10 پس چون داخل آن شدید، شما پیروز خواهید بود.
7:16 و بر الله توکل کنید اگر مؤمن هستید.
7:24 گفتند: «ای موسی، ما هرگز داخل آن نخواهیم شد
7:29 تا ابد، مادامی که آنان در آن هستند.
7:32 پس تو و پروردگارت بروید و بجنگید، ما اینجا نشسته‌ایم.»
7:43 گفت: «پروردگارا، من جز خود و برادرم مالک نیستم،
7:50 پس میان ما و آن گروه نافرمان جدایی بینداز.»
7:56 فرمود: «پس آن [سرزمین] بر آنان تا چهل سال حرام شده است»،
8:03 در زمین سرگردان می‌شوند.
8:05 پس بر گروه نافرمانان اندوه مخور.
8:13 این مرحله‌ای بود که بنی‌اسرائیل در آن سرگردان شدند،
8:17 چهل سال،
8:19 کیفری از سوی الله به سبب سرپیچی‌شان از ورود به سرزمین مقدس.
8:24 اما این کیفری است که رحمت آن را فرا گرفته، برای کسانی که به آن دچار شدند.
8:30 بنی‌اسرائیل تشنگی شدید را به موسی علیه‌السلام شکایت کردند.
8:35 موسی علیه‌السلام به پروردگارش زاری کرد و از او خواست که آنان را سیراب کند.
8:41 الله متعال به او فرمان داد که با عصایش به سنگ بزند.
8:45 چون زد، از آن دوازده چشمه جوشید، به شماره قبیله‌هایشان.
8:53 و از آن آب گوارا از هر سو جاری شد.
8:57 و الله برای هر قبیله، محل آشامیدن ویژه‌ی خودشان را معین فرمود،
9:02 تا میانشان نزاعی پیش نیاید.
9:05 آن سنگ با آنان همراه بود؛ هر جا که می‌خواستند آن را با خود می‌بردند،
9:11 و هرگاه می‌خواستند از آن می‌نوشیدند.
9:15 سپس به موسی علیه‌السلام از کمی غذا شکایت کردند
9:19 و از هلاکت بر اثر گرسنگی ترسیدند.
9:22 پس موسی علیه‌السلام به پروردگارش دعا کرد،
9:25 و الله «من» و «سلوی» را بر آنان فرو فرستاد.
9:29 «من» نوعی شیرینی بود که مانند عسل بر آنان فرود می‌آمد،
9:34 آن را با آب می‌آمیختند و سپس می‌نوشیدند.
9:37 در جای خودشان بر آنان فرود می‌آمد، مانند فرو ریختن برف،
9:41 از طلوع فجر تا طلوع خورشید.
9:44 هر مردی از آنان به اندازه‌ی نیاز روزش برمی‌داشت.
9:49 و اما «سلوی» پرنده‌ای چاق، مانند کبوتر بود،
9:54 هر صبح نزد آنان می‌آمد،
9:56 و آنان به اندازه‌ی نیاز همان روزشان از آن برمی‌داشتند.
10:00 پس اگر مردی بیش از خوراک همان روزش از «من» و «سلوی» برمی‌داشت،
10:04 برایش فاسد می‌شد.
10:08 سپس به موسی علیه‌السلام از گرما شکایت کردند،
10:12 و موسی به پروردگارش دعا کرد،
10:14 پس الله ابر را بر آنان سایه‌افکن کرد،
10:17 که مانند ابر بود،
10:19 اما لطیف‌تر و خنک‌تر از آن.
10:22 آنان را از گرمای خورشید حفظ می‌کرد؛
10:24 هرجا که می‌رفتند با آنان حرکت می‌کرد،
10:27 و هرجا که فرود می‌آمدند بر فرازشان می‌ایستاد.
10:31 الله متعال فرمود:
10:33 «و آنان را به دوازده سبط، گروه‌هایی جدا کردیم.»
10:39 «و هنگامی که قومش از او آب خواستند، به موسی وحی کردیم
10:44 که با عصایت به سنگ بزن.»
10:47 «پس از آن دوازده چشمه جوشید.»
10:52 «هر گروهی آبشخور خود را دانست.»
10:57 «و بر آنان ابر را سایه‌افکن ساختیم.»
11:00 «و بر آنان «من» و «سلوی» فرو فرستادیم.»
11:06 «از پاکیزه‌های آنچه روزی‌تان کرده‌ایم بخورید.»
11:11 «و به ما ستم نکردند،»
11:13 «بلکه خود بر خویشتن ستم می‌کردند.»
11:22 بنی‌اسرائیل از فرو فرستادن «من» و «سلوی» از سوی الله بر آنان به ستوه آمدند،
11:26 غذایی پاکیزه، سودمند، گوارا و آسان.
11:31 پس آن نعمت را ناچیز شمردند و بر آن صبر نکردند،
11:34 و زندگی‌ای را که در آن بودند به یاد آوردند،
11:37 و آنان مردمی بودند که عدس و پیاز و سبزی و سیر را دوست داشتند.
11:42 پس گفتند: «ای موسی، بر یک نوع غذا صبر نخواهیم کرد.
11:47 پس برای ما از پروردگارت بخواه تا از آنچه زمین از سبزی و خیارش
11:53 و سیر و عدس و پیازش می‌رویاند، برای ما بیرون آورد.»
11:56 موسی علیه‌السلام به آنان پاسخ داد
11:59 با پاسخی سرزنش‌آمیز و توبیخ‌کننده، به سبب آنچه از این خوراک‌های پست درخواست کردند،
12:06 با آنکه در زندگی گوارا و خوراک پاکیزه و سودمندی بودند.
12:11 فرمود: «آیا آنچه پست‌تر است را به جای آنچه بهتر است می‌گیرید؟
12:17 به مصر فرود آیید؛ هر مصری که بخواهید، اگر توانایی آن را دارید.
12:23 پس بر شما به سبب نافرمانی از فرمان پروردگارتان، سرگردانی در زمین مقرر شده است.
12:29 و آنچه درخواست کردید در هر شهری که وارد شوید موجود است، اگر بتوانید.
12:36 پس اگر خواستید بروید.»
12:38 و چون این درخواستشان از روی سرکشی و بیهودگی بود،
12:42 و هیچ ضرورتی در آن نبود، موسی آن را برایشان اجابت نکرد.
12:47 الله متعال فرمود:
12:50 «و هنگامی که گفتید: ای موسی، ما هرگز بر یک نوع غذا صبر نمی‌کنیم.
12:57 پس برای ما از پروردگارت بخواه تا از آنچه زمین از سبزی‌اش می‌رویاند برای ما بیرون آورد،
13:08 و از خیار و سیر و عدس و پیازش.»
13:16 فرمود: «آیا آنچه پست‌تر است را به جای آنچه بهتر است می‌گیرید؟
13:22 به شهری فرود آیید که آنچه خواسته‌اید برای شما آنجاست.»
13:29 و خواری و بیچارگی بر آنان مقرر شد،
13:34 و به خشمی از جانب الله دچار شدند.
13:39 این به سبب آن بود که به آیات الله کفر می‌ورزیدند
13:45 و پیامبران را بناحق می‌کشتند.
13:55 این به سبب آن بود که نافرمانی کردند و از حد می‌گذشتند.
14:00 با وجود همه این نعمت‌هایی که الله
14:05 بر آنان ارزانی داشته بود، در حالی که آنان
14:07 جز این نبودند که فسق و نافرمانی بر آنان آشکار شد،
14:11 و آنچه از احکام در تورات بود را پشت سر انداختند،
14:15 و بر محرمات جسارت کردند.
14:17 و در روزی، هنگامی که نزد کوهی نشسته بودند،
14:21 در گمراهی خود سرگردان بودند.
14:23 آنگاه الله به کوه وحی فرستاد،
14:25 پس از جای خود کنده شد
14:27 و در آسمان بالا رفت.
14:29 تا آنجا که بالای سرشان و میان ایشان و آسمان
14:33 موسی به ایشان گفت
14:35 آیا نمی‌بینید که پروردگارم، عزّ و جلّ، چه می‌فرماید؟
14:39 اگر تورات را با آنچه در آن است نپذیرید
14:42 و به احکام آن عمل نکنید
14:44 قطعاً شما را زیر این کوه خواهم افکند
14:47 آنگاه هر یک از آنان به‌ناچار سجده‌کنان بر ابروی چپ خود افتاد
14:52 و با چشم راستش به کوه می‌نگریست
14:55 از ترس آنکه مبادا بر او فرو افتد
14:58 الله تعالی فرمود
15:01 و آنگاه که کوه را بر فرازشان برافراشتیم
15:04 گویی سایبانی است
15:07 و گمان بردند که (عذاب) بر ایشان واقع خواهد شد.
15:18 آنچه را به شما داده‌ایم با قوت بگیرید.
15:26 و آنچه را در آن است به یاد آورید
15:28 باشد که پرهیزگار شوید
15:31 و از جمله حوادثی که بر بنی اسرائیل گذشت، این بود که
15:38 در میان ایشان مردی ثروتمند بود
15:41 که برادرزاده‌ای فقیر داشت
15:43 که جز او وارثی نداشت
15:45 و چون مرگ او به درازا کشید
15:48 او را کشت تا میراثش را ببرد
15:50 سپس جنازه‌اش را در راه افکند
15:53 آنگاه شروع کرد به خونخواهی
15:55 و نزد موسی علیه‌السلام کسانی را آورد
15:59 و بر آنان ادعای قتل کرد
16:02 موسی علیه‌السلام از ایشان پرسید
16:04 آنان انکار کردند
16:06 و از او خواستند که از الله بخواهد
16:08 تا قاتل واقعی را برای آنان روشن گرداند
16:12 پس موسی علیه‌السلام به درگاه پروردگارش دعا کرد
16:15 الله تعالی به او وحی فرمود
16:17 که از ایشان بخواهد گاوی را ذبح کنند
16:20 و الله تعالی ایشان را فرموده بود
16:22 که گاوی را، نه دیگر حیوانات، ذبح کنند
16:26 زیرا آن از همان جنسی است که پرستیده بودند
16:28 یعنی گوساله
16:30 پاسخ قوم به این درخواست چنین بود
16:33 که گفتند
16:34 آیا ما را به ریشخند می‌گیری و مسخره‌مان می‌کنی؟
16:37 موسی علیه‌السلام پاسخشان داد
16:40 من شما را به ریشخند نمی‌گیرم
16:42 و به مسخره‌تان نمی‌گیرم
16:44 این کار از شأن من نیست
16:46 و از آفرینش من هم نیست
16:48 بلکه این فرمان الله است که به شما ابلاغ می‌کنم
16:51 چون قوم دیدند که او در آنچه می‌گوید جدّی است
16:55 از او خواستند تا وضعیت گاوی را که باید ذبح کنند برایشان روشن سازد
16:58 از او خواستند تا وضعیت گاوی را که باید ذبح کنند برایشان روشن سازد
17:01 موسی علیه‌السلام ایشان را آگاه ساخت
17:05 که گاوی مطلوب است که سنّش میانه باشد
17:09 نه کوچک و نه بزرگ
17:12 با این همه
17:14 قوم جز سخت‌گیری در خواسته و کاوش بیش از حد در پرسش، خودداری نکردند
17:17 و در پرسش پافشاری نمودند
17:20 از رنگ آن پرسیدند
17:22 پس از آنکه سنّش را دانستند
17:24 موسی علیه‌السلام در پاسخ ایشان فرمود
17:28 گاوی که الله شما را به ذبح آن فرمان داده
17:32 زرد است، زردی بسیار شدید
17:34 از نظر هیئت و منظره، خوشایند است
17:37 و شکلش زیباست
17:39 و بینندگان را شگفت‌زده می‌کند
17:41 اما این اوصافی که پرسیدند
17:44 ایشان را کافی نبود
17:46 پس به پرسیدن از آنچه بدان نیازی نداشتند ادامه دادند
17:49 آنگاه از موسی خواستند که از پروردگارش بخواهد
17:52 تا وضعیت گاوی را که مأمور به ذبح آن شده‌اند بیشتر برایشان روشن سازد
17:57 موسی علیه‌السلام پاسخشان داد
18:00 که از جمله صفات آن این است که چرنده باشد
18:03 نه رام‌شده به کار شخم و آبیاری
18:08 و از هر عیبی سالم باشد
18:11 و در آن هیچ رنگی که مخالف رنگ زردش باشد نباشد
18:15 چون دیدند که همه صفات و ویژگی‌هایش
18:19 نزد ایشان کامل شده است
18:21 اعتراف کردند که امر برایشان روشن گردیده است
18:25 آنگاه به جستجوی آن گاو پرداختند
18:28 و نزدیک بود که آن را نیابند
18:31 مگر یک گاو
18:33 که آن اوصاف بر آن منطبق بود
18:36 پس آن را به وزنش طلا خریدند
18:39 و پیش از این، هر گاوی برایشان کفایت می‌کرد
18:43 اما چون سخت‌گیری کردند
18:45 الله هم بر ایشان سخت گرفت
18:48 پس موسی علیه‌السلام به ایشان فرمان داد که گاو را ذبح کنند
18:53 و ذبحش کردند
18:55 سپس دستور داد که مقتول را با هر جزئی از اجزای گاو بزنند
19:00 و چنین کردند
19:02 پس جان دوباره به آن مرد بازگشت
19:05 برخاست و قاتلش را معرفی کرد
19:08 و گفت
19:09 آنکه مرا کشت، وارثم، برادرزاده‌ام است
19:14 سپس مرد
19:16 الله تعالی فرمود
19:19 و چون موسی به قوم خود گفت:
19:22 «همانا الله به شما فرمان می‌دهد که گاوی را ذبح کنید.»
19:28 گفتند آیا ما را به ریشخند می‌گیری؟
19:32 گفت: «به الله پناه می‌برم از اینکه از جاهلان باشم.»
19:38 گفتند از پروردگارت بخواه تا برایمان روشن کند که آن چیست
19:43 گفت: «او می‌گوید که آن گاوی است نه پیر فرتوت و نه جوان بکر.»
19:55 در میان این دو [حالت]
19:58 «آنچه فرمان داده می‌شوید، انجام دهید.»
20:02 گفتند: «پروردگارت را بخوان تا برای ما روشن کند که رنگش چگونه است.»
20:08 گفت: «او می‌گوید که آن گاوی است زرد رنگ، رنگش شادی‌بخش بینندگان است.»
20:25 گفتند: «از پروردگارت برای ما بخواه که برایمان روشن کند که آن چیست، زیرا گاو بر ما مشتبه شده، و اگر الله بخواهد، ما هدایت‌یافته خواهیم بود.»
20:43 گفت: «او می‌گوید که آن گاوی است که رام نیست تا زمین را شخم بزند و کشتزار را آبیاری کند، بی‌عیب است و هیچ لکه‌ای در آن نیست.»
21:00 گفتند: «اکنون حق را آوردی.» پس آن را ذبح کردند و نزدیک نبود که چنین کنند.
21:07 و چون کسی را کشتید و در آن با یکدیگر ستیز کردید، و الله آنچه را پنهان می‌کردید آشکار خواهد کرد.
21:19 پس گفتیم: «به بخشی از آن گاو بر او بزنید.» این‌گونه الله مردگان را زنده می‌کند و آیات خود را به شما نشان می‌دهد تا شاید بیندیشید.
21:31 ادامه سخن، اگر الله بخواهد، باقی است، و الله داناتر است.
21:39 و ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است.
21:42 و درود و سلام الله بر پیامبرمان محمد (ﷺ) و بر خاندان و یارانش همه باد.
21:49 با داستان‌های پیامبران همراه بودید.