داستان های پیامبران | قسمت (16) | داستان یوسف علیه السلام (5)

◉ 523 بازدید ⏱ 20:45 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 داستان‌های پیامبران، داستان‌های پیامبران علیهم‌السلام
0:08 درود الله و پس از آن سلام
0:13 بر بهترین آفریدگان همگی
0:17 اولوالعزم، مقامشان والاست
0:23 داستان یوسف علیه‌السلام
0:29 بسم الله الرحمن الرحیم
0:33 ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است
0:36 و درود و سلام بر پیامبرمان محمد (ﷺ)
0:39 و بر خاندان و یارانش همگی
0:43 اما بعد
0:45 پیاپی خبرهای دردناک به پیامبر الله، یعقوب علیه‌السلام می‌رسد
0:51 پس از آن‌که نورِ چشمش، یوسف را از دست داد
0:55 اکنون او فرزند دیگرش، بن‌یامین را نیز از دست می‌دهد
0:59 در شرایطی همانند
1:01 و متهم در هر دو حال یکی است
1:04 یوسف را بردند و گفتند: گرگ او را خورده است
1:08 سپس برادرش بن‌یامین را گرفتند
1:11 و گفتند: او دزدی کرده است
1:13 و برادر بزرگ‌تر از بازگشت نزد پدر خودداری می‌کند
1:18 پس حال یعقوب، همان‌گونه است که شاعر گفته است
1:21 اگر تیری یگانه بود، می‌توانست آن را پرهیزد
1:25 اما این تیری دوم و سوم است
1:29 برای آن پدرِ داغدار چاره‌ای جز صبر نبود
1:34 صبرِ جمیل
1:36 که در آن شکایتی نیست و جز به آفریدگار، از درد نمی‌نالد
1:41 زیرا اوست که توانا است تا همه فرزندانش را به او بازگرداند
1:45 و اوست که به حال او آگاه و در قضایش حکیم است
1:50 یعقوب علیه‌السلام در میان فرزندانش برخاست
1:54 و دردهایش در او به جنبش درآمد
1:57 و با حسرت بر یوسف علیه‌السلام گفت
2:01 ای دریغا بر یوسف!
2:04 و نور چشمانش از او رفت
2:08 و از اندوه بر یوسف، محبوب دلش، سفید شد
2:12 فرزندانش به او گفتند
2:15 به خدا سوگند ای پدر ما، همواره یوسف را در هر زمانی یاد می‌کنی
2:20 تا آن‌که دچار ناتوانی و سستیِ شدید شوی
2:24 یا از هلاک‌شدگان گردی
2:27 خود را آرام دار
2:29 او سرزنش‌کنان به آنان گفت
2:32 شما آنچه را من می‌دانم، نمی‌دانید
2:35 پس مرا سرزنش مکنید
2:38 و من حال خود را به شما شکایت نمی‌کنم
2:41 زیرا پروردگارم به حال و سخن من داناتر است
2:45 شکایت اندوه و غم خود را تنها به او می‌برم
2:48 و او مهربان‌ترین مهربانان است
2:52 سپس یعقوب علیه‌السلام به فرزندانش گفت
2:55 ای پسرانم
2:57 من بر این باورم که یوسف هنوز زنده است
3:01 پس بروید و درباره‌ی او و برادرم جستجو کنید
3:05 و تا جایی که می‌توانید در طلب آن دو بکوشید
3:08 و از رحمت الله ناامید مشوید
3:11 زیرا از رَوح الله جز گروه کافران ناامید نمی‌شوند
3:14 (جز گروه کافران)
3:18 الله تعالی فرمود
3:20 و (یعقوب) از ایشان روی برتافت و گفت
3:23 ای دریغا بر یوسف
3:26 و گفت: ای دریغا بر یوسف
3:29 و از اندوه، چشمانش سپید شد
3:32 پس او «کظیم» (فروخورنده‌ی اندوه) است
3:35 گفتند: به الله سوگند که تو همواره یوسف را یاد می‌کنی
3:39 «حتی تکون حرضا»: تا آن‌که بیمار و تباه شوی
3:41 یا از هلاک‌شدگان خواهی بود
3:45 گفت: جز این نیست که اندوه و شکایت خود را به الله عرضه می‌دارم
3:49 «وحزنی إلی الله»: و اندوهم را به سوی الله می‌برم
3:51 «وأعلم من الله»: و از جانب الله می‌دانم
3:53 «ما لا تعلمون»: آنچه را شما نمی‌دانید
3:56 ای پسرانم، بروید
3:58 از یوسف و برادرش جست‌وجو کنید
4:02 و ناامید مشوید
4:04 و از رحمت الله ناامید مشوید
4:09 بی‌گمان جز گروه کافران از رحمت الله ناامید نمی‌شوند
4:14 جز گروه کافران
4:18 فرزندان فرمان پدرشان، یعقوب علیه‌السلام را پذیرفتند
4:22 (یعقوب علیه‌السلام)
4:24 آنچه از کالا توانستند فراهم آوردند
4:27 آن را بی‌کیفیت و ناکافی یافتند
4:31 آن را بار کردند و به قصد مصر کوچ نمودند
4:35 چون دوباره بر برادرشان یوسف وارد شدند
4:39 در حالی که درمانده و ناتوان بودند، به او گفتند
4:43 ای عزیز!
4:45 ما و خاندانمان را قحطی و خشکسالی فرا گرفته است
4:49 و با بهای اندک و نامرغوبی نزد تو آمده‌ایم
4:52 پس آنچه را پیش‌تر به ما می‌دادی، به ما بده
4:56 و بر ما صدقه بده و برادرمان را به سوی ما بازگردان و ما را گرامی بدار
5:01 بی‌گمان الله تعالی به نیکوکاران پاداش می‌دهد
5:05 چون یوسف علیه‌السلام حال ایشان را دید
5:10 و سخنشان را شنید، بسیار دلش به رحم آمد
5:14 و چنان متأثر شد که دیگر نتوانست حقیقت خود را بیش از این از ایشان پنهان دارد
5:21 پس با سخن خود بر ایشان پیشی گرفت
5:23 آیا دانستید با یوسف و برادرش چه کردید، آن‌گاه که نادان بودید؟
5:29 در این‌جا یادآوری آن روزگار، ایشان را به یاد گذشته انداخت
5:33 و صورت تیره‌ی آن ماجرا در برابرشان نمایان شد
5:36 ستم و کینه‌ای را که نسبت به دو برادر خود، یوسف و بن‌یامین، داشتند به یاد آوردند
5:43 به یاد آوردند که چگونه یوسف را از پدرشان خواستار شدند
5:47 سپس چگونه او را با فریب در چاه افکندند
5:51 آنگاه تدارک گفتند
5:53 اما هیچ‌کس از مردم از این [راز] آگاه نیست
5:57 جز ما و یوسف
5:59 آیا معقول است که این عزیز، همان یوسف باشد؟
6:03 اندکی در چهره‌اش بنگرید
6:06 و چشمانشان را از اشک‌ها پاک کردند، پس از گذشت زمانی طولانی.
6:10 پس ناگهان چهره‌ها به هم نزدیک به نظر آمدند.
6:13 پس به او گفتند:
6:15 آیا تو واقعاً یوسف هستی؟
6:19 آن برادر عزیز و گرامی نگذاشت که سرگشتگی بر چهره‌هایشان طولانی شود.
6:24 پس به ایشان گفت:
6:26 آری، من یوسفم.
6:29 و این برادرم بنیامین است.
6:31 پس [یوسف او را] صدا زد.
6:33 پس بنیامین با عزت و احترام نزد او آمد،
6:37 نه آنکه بنده‌ای برده باشد، چنان‌که ایشان می‌پنداشتند.
6:41 و یوسف گفت:
6:43 اینک ما دو برادریم،
6:45 «شما با ما آنچه کردید، کردید،
6:48 و آنچه در کار ما از شما گذشت، گذشت.
6:51 اکنون ما دوباره گرد آمده‌ایم.»
6:55 بی‌گمان هر که پرهیزگاری و شکیبایی کند
6:58 قطعاً الله پاداش نیکوکاران را ضایع نمی‌کند
7:03 برادران [از شرمندگی] دست‌هایشان را گزیدند.
7:05 پس عذرخواهان گفتند:
7:07 «به الله سوگند، الله تو را بر ما برتری داده است،
7:11 و تو را به دانش و بردباری و فضل عزیز گردانیده است،
7:14 و ما بودیم که در آنچه با تو و برادرت کردیم خطاکار بودیم.»
7:19 «پس از ما درگذر.»
7:21 یوسف (علیه‌السلام) عذرخواهی ایشان را پذیرفت
7:25 و به ایشان گفت:
7:26 «امروز نه سرزنشی بر شماست و نه توبیخی.»
7:30 «از الله می‌خواهم که شما را بیامرزد،»
7:33 «و او سبحانه و تعالی مهربان‌ترین مهربانان است.»
7:37 الله تعالی فرموده است:
7:39 «پس چون بر او وارد شدند،»
7:43 گفتند: ای عزیز
7:46 «ما و خانواده‌مان را رنج و تنگدستی فرا گرفته است،»
7:51 «و با سرمایه‌ای ناچیز آمده‌ایم،»
7:55 «پس پیمانه را برای ما تمام کن،»
8:00 «و بر ما صدقه کن،»
8:03 بی‌گمان الله پاداش صدقه‌دهندگان را می‌دهد
8:08 گفت: آیا دانستید با یوسف و برادرش چه کردید؟
8:15 آنگاه که نادان بودید؟»
8:18 گفتند: آیا واقعاً تو خود یوسفی؟
8:24 گفت: من یوسفم و این برادر من است
8:28 الله بر ما منت نهاد.
8:34 «که هر که تقوا پیشه کند و صبر ورزد،»
8:37 قطعاً الله پاداش نیکوکاران را ضایع نمی‌کند
8:42 گفتند: به الله سوگند که الله تو را بر ما برتری داده است
8:51 و ما واقعاً خطاکار بودیم.»
8:56 گفت: امروز هیچ سرزنشی بر شما نیست
9:01 الله شما را می‌بخشد،
9:04 و او مهربان‌ترین مهربانان است.»
9:11 گذشته را بازگو کردن امروز فایده‌ای ندارد،
9:14 و سرزنش کردن گناهی که صاحبش از آن عذر خواسته سودی ندارد.
9:19 پس به کار مثبت و ثمربخش آغاز کنیم.
9:23 یوسف (علیه‌السلام) چنین بود:
9:26 او فعال و پویا بود، به دنبال کردار بود نه گفتار.
9:31 از پدرشان از ایشان پرسید،
9:33 پس او را خبر دادند که بینایی‌اش از اندوه بر او از بین رفته است.
9:37 پس [یوسف] به ایشان گفت:
9:39 «این پیراهن مرا ببرید
9:41 و آن را نزد پدرم ببرید.»
9:43 پس پیراهن را بر چهره‌اش افکندند،
9:46 «که الله بینایی‌اش را به او بازمی‌گرداند.»
9:49 «و همه خانواده‌تان را نزد من آورید.»
9:55 برادران پیراهن برادرشان یوسف را گرفتند
9:58 و شتابان از مصر بیرون آمدند،
10:01 تا مژدهٔ شادی را به پیر اندوهگین برسانند،
10:05 و یعقوب (علیه‌السلام) در فلسطین بود.
10:08 با فاصله صدها مایل،
10:11 به کسانی که نزدش بودند می‌گوید:
10:13 «همانا بوی پسرم یوسف را استشمام می‌کنم.»
10:17 و اگر نه این بود که می‌ترسم مرا نشناسید و به فرتوتی نسبت دهید،
10:22 آن را در برابر همه آشکار می‌کردم.
10:26 این احساسات و عواطف پدری داغدیده است.
10:30 حاضران نزد او گفتند:
10:33 «به الله سوگند، تو هنوز در همان خطای دیرین خود، یعنی دوستی یوسف، هستی
10:38 و او را فراموش نمی‌کنی.»
10:42 آنان سخنی نابجا به او گفتند
10:45 که شایسته نبود بر زبان آورند.
10:49 کاروان از مصر حرکت می‌کند
10:52 و به فلسطین نزدیک می‌شود.
10:54 احساس یعقوب به نزدیکی پسرش یوسف فزونی می‌یابد
10:58 و بوی او را بیشتر و بیشتر استشمام می‌کند
11:01 و اشتیاق در دلش بزرگ می‌شود.
11:04 و چون پسران یعقوب به خانهٔ پدرشان نزدیک شدند،
11:08 آن مژده‌رسان که پیراهن یوسف را داشت پیش آمد
11:12 نزد یعقوب (علیه‌السلام)،
11:15 و پیراهن را بر چهره‌اش افکند،
11:18 پس بینایی به چشم یعقوب بازگشت
11:21 و جان به پیکر بی‌روح او بازگشت.
11:26 پس برخاست، گویی پیش از آن هیچ ضعف یا بیماری نداشت.
11:31 و اینجا یعقوب (علیه‌السلام) گفت
11:34 به فرزندانش و به کسانی که پیرامونش بودند:
11:37 «آیا به شما نگفتم؟
11:40 که من از رحمت و فضل و احسان الله چیزهایی می‌دانم
11:44 که شما نمی‌دانید.»
11:46 پسرانش عذرخواهان به پدرشان گفتند
11:49 از آنچه با یوسف و برادرش کرده بودند:
11:52 «ای پدر ما،
11:54 برای ما آمرزش بخواه،
11:56 و از الله برای گناهان گذشته‌مان آمرزش بخواه،
12:00 که ما در آنچه با یوسف و برادرش کردیم، گناهکار بودیم.»
12:06 او به آنان گفت
12:08 به‌زودی برای شما از پروردگارم آمرزش خواهم خواست
12:11 که او همان آمرزنده گناهان توبه‌کنندگان از بندگان خویش است
12:16 مهربان به ایشان
12:18 و آن را تا وقت سحر به تأخیر انداخت
12:21 تا به پذیرش [دعا] نزدیک‌تر باشد
12:25 یعقوب و فرزندانش و همهٔ خانواده‌شان آماده شدند
12:29 و از سرزمین خود کوچ کردند و قصد رسیدن به یوسف در مصر را داشتند
12:34 و یوسف (علیه‌السلام) برای استقبال از ایشان بیرون آمد
12:37 و همراهش درباریان و سپاهیان بودند
12:40 و گفته شده است
12:42 پادشاه مصر همراه ایشان بیرون آمد
12:44 برای استقبال از یعقوب (علیه‌السلام)
12:47 پس چون یعقوب با یوسف دیدار کرد
12:51 گرم و پرشور یکدیگر را در آغوش گرفتند
12:54 و گریه‌ای تأثیرگذار کرد
12:57 این دیدار پدری مهربان بود
13:00 با فرزند محبوبش
13:02 پس از دوری و غیبتی طولانی
13:05 یوسف پدر و مادرش را به خود نزدیک کرد
13:08 و آن دو را به قرب خویش برگزید
13:11 و نیکی و اکرام به ایشان نشان داد
13:14 و تجلیل و بزرگداشت
13:16 کاری بزرگ
13:18 و به ایشان گفت
13:20 اگر الله بخواهد، با امنیت به مصر درآیید
13:24 پس با این حال شادی‌آفرین وارد شدند
13:27 و رنج و سختیِ زندگی از ایشان دور شد
13:31 و شادمانی حاصل شد
13:33 و شادی کامل گشت
13:35 یوسف (علیه‌السلام) پدر و مادرش را بر تخت نشاند
13:40 و آن تختی بود که بر آن می‌نشست
13:43 و پدر و مادرش و یازده برادرش به او ادای احترام کردند
13:47 با سجده کردن برای او
13:49 سجدهٔ تحیت و اکرام
13:52 تحقق بخشیدن به خوابی که یوسف (علیه‌السلام) دیده بود
13:56 در حالی که کودکی کوچک بود
13:59 از این رو یوسف (علیه‌السلام) به پدرش گفت
14:02 این سجده از جانب شما برای من است
14:05 این تعبیر خوابی است که پیش‌تر دیده بودم
14:09 و آن را برای تو حکایت کرده بودم
14:11 پروردگارم آن را با تحقق یافتنش راست گردانید
14:15 و پروردگارم به من نیکی کرد
14:17 آن‌گاه که مرا از زندان بیرون آورد
14:19 و آن‌گاه که شما را از بیابان نزد من آورد
14:22 پس از آنکه شیطان میان من و برادرانم را برهم زد
14:27 بی‌گمان پروردگارم در تدبیر آنچه بخواهد لطیف است
14:31 و او به احوال بندگانش داناست
14:34 در تدبیرش حکیم است
14:37 الله تعالی فرمود
14:39 این پیراهن مرا ببرید
14:42 آن پیراهن را بر روی پدرم بیفکنید
14:45 بینا می‌شود
14:47 آن پیراهن را بر روی پدرم بیفکنید
14:50 بینا می‌شود
14:52 و همهٔ خانواده‌تان را نزد من بیاورید
14:56 و چون کاروان جدا شد
14:59 پدرشان گفت
15:01 بی‌گمان بوی یوسف را احساس می‌کنم
15:05 اگر مرا سفیه نپندارید
15:10 گفتند به خدا سوگند
15:12 قطعاً تو در همان گمراهی دیرینه‌ات هستی
15:18 پس چون مژده‌رسان آمد
15:23 آن پیراهن را بر چهره‌اش افکند
15:27 و بینا شد
15:30 گفت آیا به شما نگفتم
15:33 بی‌گمان من از جانب الله چیزی می‌دانم که شما نمی‌دانید
15:38 گفتند ای پدر، برای ما از گناهانمان آمرزش بخواه
15:43 که ما خطاکار بودیم
15:47 گفت: به زودی برای شما از پروردگارم آمرزش خواهم خواست
15:51 بی‌گمان او همان آمرزنده مهربان است
15:57 پس چون بر یوسف وارد شدند
16:00 پدر و مادرش را نزد خود جای داد
16:03 و گفت وارد مصر شوید
16:05 اگر الله بخواهد، با امنیت درآیید
16:10 و پدر و مادرش را بر تخت بالا برد
16:13 و همگی برای او سجده کردند
16:16 و گفت ای پدر
16:18 این تعبیر خوابی است که پیش‌تر دیده بودم
16:22 پروردگارم آن را حقاً محقق گردانید
16:25 و به من نیکی کرد
16:27 آن‌گاه که مرا از زندان بیرون آورد
16:30 و شما را از بیابان‌نشینی به اینجا آورد
16:34 و شما را از بیابان‌نشینی به اینجا آورد
16:38 پس از آن‌که شیطان میان من و برادرانم فساد انداخته بود
16:42 میان من و برادرانم
16:45 بی‌گمان پروردگارم نسبت به آنچه بخواهد لطیف است
16:51 همانا او دانای حکیم است.
16:57 و چون الله برای یوسف
17:00 آنچه را تمام کرد از تمکین
17:02 در زمین و فرمانروایی
17:04 و چشمش را به پدر و مادر و برادرانش روشن کرد
17:07 و پس از آن دانش بزرگی که به او عطا کرده بود
17:11 یوسف (علیه‌السلام) گفت
17:13 به نعمت الله معترف
17:15 و سپاسگزار آن
17:18 پروردگارا، به من از فرمانروایی بخشیدی،
17:21 و از تأویل خواب‌ها [یا: تعبیر رؤیاها] به من آموختی.
17:26 ای آفریدگار آسمان‌ها و زمین
17:29 تو در دنیا و آخرت سرپرست منی
17:34 مرا مسلمان بمیران
17:37 و به شایستگان ملحقم گردان
17:43 ای برادران گرامی
17:45 نام پیامبر الله یعقوب (علیه‌السلام) در
17:49 قرآن شانزده بار
17:52 و نام پیامبر الله یوسف (علیه‌السلام) آمده است
17:56 بیست و هفت بار
17:58 و در داستان آن‌ها درس‌ها و عبرت‌های فراوانی است
18:02 از مهم‌ترین آن‌ها
18:04 یعقوب (علیه‌السلام)
18:07 حسن ظن به الله سبحانه و تعالی بود
18:11 او در آغاز پسرش یوسف را از دست داد
18:14 و سپس برادرش را
18:16 اما او به الله حسن ظن داشت
18:19 و از او امید داشت که همه فرزندانش را به او بازگرداند
18:24 پس الله آنچه را که امید داشت، به او عطا کرد
18:27 محبت یعقوب (علیه‌السلام) به همه فرزندانش
18:31 اما محبت او به پسرش یوسف
18:34 ویژه بود
18:36 به سبب فطانت و هوشی که در او دید
18:40 و شایستگی‌هایی که می‌توانست پیامبری از پیامبران باشد
18:44 بنده سزاوار است که از اسباب شر دور شود
18:49 و آنچه را که از زیانش می‌ترسد پنهان دارد
18:52 و یعقوب در این باره به پاره‌ی جگرش سفارش کرد و گفت:
18:56 خوابت را برای برادرانت بازگو مکن.
18:59 که برای تو نیرنگی خواهند کرد»
19:03 عبرت به پایان است نه به آغاز
19:06 و همین بود وضع برادران یوسف (علیه‌السلام)
19:10 که توبه کردند و استغفار نمودند
19:13 و یعقوب و یوسف (علیهما‌السلام) آنان را بخشیدند
19:17 و اگر بنده ببخشد، الله به آن سزاوارتر است
19:21 و او بهترین مهربانان است
19:24 هرگاه نعمتی به بنده برسد
19:27 باید آنچه را که پیش‌تر بر آن بوده به یاد آورد
19:30 تا نعمت الله بر او شکر گزارده شود
19:33 زیرا نعمت‌ها اگر شکر شوند پایدار می‌مانند
19:36 و اگر کفران شوند، از میان می‌روند
19:40 الحاح بر الله با دعا
19:43 و درخواست ثبات از او، زیرا دل‌های بندگان
19:46 میان دو انگشت از انگشتان رحمان است
19:49 هر گونه که بخواهد آن را دگرگون می‌کند
19:52 از این رو دعای یوسف (علیه‌السلام) چنین بود
19:55 «مرا مسلمان بمیران»
19:59 و سرانجام، فضیلت صبر
20:02 و این‌که فرجام آن نیکوست
20:05 و همین بود حال یعقوب و یوسف (علیهما‌السلام)
20:08 ادامه سخن إن شاء الله
20:12 و الله اعلم
20:15 و ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است.
20:18 درود و سلام الله بر پیامبر ما محمد (ﷺ)
20:21 و بر آل و اصحاب او همگی
20:39 درود الله و سلام او بر مولانا