از مجموعهٔ داستان های پیامبران (مجموعه کامل شد)
· درس 12 از 20
داستان های پیامبران | قسمت (27) | داستان موسی علیه السلام (8)
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
داستانهای پیامبران ... داستانهای پیامبران ... علیهم السلام
0:08
درود الله و پس از آن سلام
0:13
بر بهترین آفریدگان همگی
0:19
دو پیامبر صاحب عزم که جایگاهشان بلند است
0:24
داستان موسی علیه السلام
0:29
بسم الله الرحمن الرحیم
0:33
الحمد لله رب العالمین
0:36
و درود و سلام بر پیامبرمان محمد
0:39
و بر آل و اصحاب او همگی
0:43
اما بعد... در این بخش پایانی از داستان پیامبر الله موسی علیه السلام
0:49
با قومش بنی اسرائیل
0:52
برخی از رویدادهایی را مرور میکنیم که الله از اخبار ایشان در کتاب عزیزش برای ما بازگو کرده است
0:58
و از آن رویدادها
1:00
سفر موسی با خضر علیهما السلام
1:04
زیرا در سنت نبوی ثابت شده است
1:07
که موسی علیه السلام در میان بنی اسرائیل به خطابه ایستاد
1:12
و خطبهای رسا ایراد کرد
1:14
که چشمها از آن اشک ریختند
1:16
و دلها از آن خاشع شدند
1:19
پس مردی برخاست و به موسی علیه السلام گفت
1:23
کدام یک از مردم داناترند؟
1:25
موسی گفت: ... من
1:28
پس الله او را سرزنش کرد
1:30
زیرا علم را به او بازنگرداند
1:32
و به او فرمود
1:34
بندهای در مجمع دو دریا برای من است
1:36
که از تو داناتر است
1:38
موسی گفت
1:40
ای پروردگارم، چگونه به او دست یابم؟
1:42
الله فرمود
1:44
ماهیای برمیداری
1:46
و حوت همان ماهی است
1:48
پس ماهی را در زنبیلی میگذاری
1:50
هرجا که ماهی را گم کردی
1:52
آن را همانجا خواهی یافت
1:54
موسی علیه السلام ماهیای برداشت
1:59
و آن را در زنبیلی نهاد
2:01
سپس او و جوانش یوشع بن نون روانه شدند
2:05
در سفرشان برای طلب دانش
2:08
و از آن ماهی میخوردند
2:11
و در سفرشان از آن توشه برمیداشتند
2:14
تا آنکه به صخرهای در مسیر حرکتشان رسیدند
2:18
موسی علیه السلام اراده کرد
2:20
برای استراحت نزد آن فرود آید
2:23
پس سرهایشان را نهادند
2:25
و موسی علیه السلام به خواب رفت
2:28
و در ریشه صخره چشمهای بود که به آن «حیات» گفته میشد
2:32
هیچ چیزی از آبش به آن نمیرسید
2:35
مگر آنکه زنده میشد
2:37
و از آب آن چشمه به ماهی رسید
2:40
پس ماهی به هم خورد و حرکت کرد
2:42
و از زنبیل بیرون لغزید
2:44
و به دریا درآمد
2:46
و الله جریان آب را از ماهی بازداشت
2:49
پس بر آن مانند طاقی شد
2:52
یعنی مانند خطی بر زمین
2:55
موسی علیه السلام بیدار شد
2:58
و یوشع فراموش کرد که او را از حال ماهی آگاه کند
3:02
پس باقی شب و روزشان را راه افتادند
3:06
تا آنکه فردا شد
3:09
موسی خستگی و گرسنگی را احساس کرد
3:12
و موسی رنج (سفر) را ندید
3:14
تا آنکه از مکانی که الله به آن امر کرده بود گذشت
3:18
پس از جوانش یوشع خواست که غذایی برایش بیاورد
3:22
یوشع به او خبر داد که ماهی را فراموش کرده است
3:25
نزد آن صخره
3:27
و شیطان او را از یادآوری آن در زمانش بازداشته بود
3:32
و ماهی راه خود را در دریا شگفتانگیز پیش گرفت
3:36
پس مسیر ماهی در دریا برای ماهی راهی (در آب) بود
3:40
و برای موسی و جوانش شگفتانگیز بود
3:43
پس موسی علیه السلام گفت
3:46
این همان چیزی است که ما در جستوجویش این مسیر را آمدهایم
3:50
پس بازگشتند و ردپای خود را دنبال کردند
3:53
تا به صخره رسیدند
3:56
ناگهان مردی را دیدند که با جامهای پوشیده شده بود
3:59
که خضر علیه السلام نامیده میشد
4:02
موسی سلام کرد و او پاسخش داد
4:05
و گفت: و در سرزمین تو سلام باد
4:09
گفت: من موسی هستم
4:12
موسی گفت: (موسای) بنی اسرائیل
4:15
گفت: آری
4:17
آمدهام تا از آنچه الله به تو آموخته به من بیاموزی
4:21
خضر علیه السلام گفت
4:23
ای موسی
4:25
من بر دانشی از دانش الله هستم
4:28
که الله آن را به من آموخته و تو آن را نمیدانی
4:31
و تو بر دانشی از دانش الله هستی
4:34
که الله آن را به تو آموخته و من آن را نمیدانم
4:37
موسی به خضر گفت
4:39
آیا از تو پیروی کنم به این شرط که از آنچه الله به تو آموخته به من بیاموزی؟
4:44
خضر به او پاسخ داد
4:47
تو توان همراهی با من و پذیرش از من را نداری
4:51
موسی گفت
4:53
«ستجدنی إن شاء الله صابرا» — به خواست الله مرا شکیبا خواهی یافت
4:56
«ولا أعصی لک أمرا» — و هیچ فرمانی از تو را سرپیچی نمیکنم
4:59
خضر علیه السلام موافقت کرد
5:02
و به موسی شرط گذاشت و گفت
5:05
اگر از من پیروی کردی
5:07
«فلا تسألنی عن شیء» — پس از من درباره هیچ چیزی سؤال مکن
5:09
تا آنکه خود آن را برای تو یاد کنم
5:12
«الله تعالی فرمود»
5:15
و (یاد کن) زمانی که موسی به جوانش گفت: «دست برنمیدارم تا به محل تلاقی دو دریا برسم، یا سالها راه بپیمایم.»
5:22
یا میروم تا مدت طولانی (به سفر ادامه دهم).
5:24
پس چون به محل تلاقی آن دو رسیدند،
5:28
ماهی خود را فراموش کردند،
5:32
«فاتخذ سبیله فی البحر سربا» — و راه خود را در دریا بهسوی خود گرفت
5:36
«فلما جاوزا قال لفتاه» — پس چون (از آنجا) گذشتند، به جوان همراهش گفت
5:40
«ناهار ما را بیاور،
5:46
«لقد لقینا من سفرنا هذا نصبا» — بهراستی از این سفرمان رنج بسیار دیدیم
5:51
«قال أرأیت إذ أوینا إلی الصخرة» — گفت: آیا دیدی هنگامی که به آن صخره پناه بردیم؟
5:55
من ماهی را فراموش کردم،
6:02
«وما أنسانیه إلا الشیطان أن أذکره» — و جز شیطان کسی مرا از یاد آن غافل نکرد
6:07
«واتخذ سبیله فی البحر عجبا» — و (ماهی) راه خود را در دریا بهشگفتی گرفت
6:11
«قال ذلک ما کنا نبغ» — گفت: آن است آنچه میجستیم
6:16
پس (آن دو) به همان راهی که آمده بودند بازگشتند و جویان (رد پای خود را) دنبال کردند.
6:20
«فوجد عبدا من عبادنا آتیناه رحمة من عندنا» — پس بندهای از بندگان ما را یافت که او را رحمتی از نزد خود داده بودیم
6:34
«وعلمناه من لدنا علما» — و از جانب خود به او دانشی آموخته بودیم
6:39
«قال له موسی هل أتبعک علی أن تعلمنی مما علمت رشدا» — موسی به او گفت: آیا تو را پیروی کنم تا از آنچه به تو آموخته شده، راه رشد را به من بیاموزی؟
6:47
«قال إنک لن تستطیع معی صبرا» — گفت: تو هرگز با من شکیبایی نخواهی توانست
6:53
«وکیف تصبر علی ما لم تحط به خبرا» — و چگونه بر چیزی شکیبایی کنی که از آن آگاهی نداری؟
6:58
«قال ستجدنی إن شاء الله صابرا ولا أعصی لک أمرا» — گفت: به خواست الله مرا شکیبا خواهی یافت و هیچ فرمانی از تو را سرپیچی نمیکنم
7:08
«قال فإن اتبعتنی فلا تسألنی عن شیء حتی أحدث لک منه ذکرا» — گفت: پس اگر مرا پیروی میکنی، از من درباره هیچ چیزی سؤال مکن تا خودم از آن برایت یاد کنم
7:17
آغاز این سفر عجیب و شگفتانگیز است.
7:23
الله عزوجل آنچه را که در آن (سفر) روی داد برای ما حکایت میکند.
7:27
سه موقعیت حیرتآور.
7:30
موسی علیهالسلام نتوانست شگفتی خود را از آنها پنهان کند،
7:35
و نتوانست به عهدی که با خضر بسته بود پایبند بماند که در طول همراهیاش با او درباره هیچ چیزی که برایشان پیش میآید، سؤال نکند.
7:43
موسی و خضر راه افتادند و در کنار ساحل دریا میرفتند.
7:48
کشتیای از کنارشان گذشت.
7:51
(صاحبان کشتی) پیشنهاد کردند که آن دو را سوار کنند.
7:54
آنان بنده صالح، خضر را شناختند.
7:57
پس بیآنکه اجرتی بگیرند، آن دو را سوار کردند.
8:00
چون (موسی و خضر) در کشتی سوار شدند،
8:02
گنجشکی آمد و بر لبهٔ کشتی نشست.
8:06
با منقار خود یک یا دو بار از آب دریا برداشت.
8:10
خضر گفت:
8:12
«ای موسی، دانش من و دانش تو از علم الله چیزی کم نمیکند،
8:17
جز به اندازهای که این گنجشک با منقار خود از دریا برمیدارد.»
8:22
سپس خضر (تبری) گرفت و
8:25
یکی از تختههای کشتی را کند.
8:28
موسی به او گفت:
8:30
«چه کاری کردی؟
8:32
این مردمی بودند که بیآنکه اجرتی بگیرند ما را سوار کردند،
8:34
و تو به کشتی آنان قصد کردی و آن را سوراخ کردی
8:37
تا سرنشینانش را غرق کنی؟
8:39
بهراستی این کار ناپسندی است.»
8:42
خضر گفت:
8:44
«آیا به تو نگفتم، ای موسی،
8:46
که تو هرگز نمیتوانی با من همراه و شکیبا باشی؟»
8:50
موسی عذرخواهی کرد
8:52
و به او گفت که آنچه را وعده داده بود فراموش کرده است،
8:56
پیش از آنکه با هم راه بیفتند.
8:58
خضر او را معذور داشت
9:00
و سفرشان را ادامه دادند.
9:02
پس چون از دریا بیرون آمدند،
9:06
به نوجوانی برخوردند که با کودکان بازی میکرد.
9:09
خضر سر او را گرفت و با دست خود آن را کند
9:13
و او را کشت.
9:14
موسی علیهالسلام بر او خرده گرفت
9:17
و با این سخن به او اعتراض کرد:
9:19
«آیا کسی را که هیچ گناهی نکرده بیآنکه کسی را کشته باشد، میکشی؟»
9:23
خضر پاسخ داد:
9:25
«آیا از آغاز به تو نگفتم
9:28
که تو هرگز نمیتوانی همراه من باشی و شکیبایی کنی؟»
9:32
آنگاه موسی بار دیگر عذرخواهی کرد
9:35
و به او وعده داد که دوباره بر او اعتراض نخواهد کرد.
9:40
و اگر (بار دیگر) چنین کند و اعتراض نماید،
9:42
آنگاه او (خضر) در این کار حق دارد که او را رها کند.
9:45
پس خضر علیهالسلام پذیرفت.
9:48
سپس موسی و خضر به راه خود ادامه دادند.
9:53
به قریهای رسیدند.
9:55
گرسنگی بر آن دو غلبه کرده بود.
9:59
از اهل آن قریه طلب مهمانی کردند،
10:02
اما آنان از پذیرایی آن دو امتناع ورزیدند.
10:06
در آن میان
10:08
خضر علیهالسلام دیواری را دید که مایل به فروریختن بود.
10:13
پس قصد تعمیر و نگه داشتن آن با تکیهگاهها کرد
10:17
تا از فروریختنش جلوگیری کند.
10:19
خضر از اهل قریه بابت این کار مزدی نخواست.
10:25
موسی علیهالسلام از این موضعگیری شگفتزده شد:
10:29
چگونه خضر چنین کاری میکند
10:32
با آنکه این مردم هیچ خوراکی به آن دو نداده بودند تا گرسنگیشان را برطرف کند؟
10:38
سپس رو به خضر کرد و خطاب به او گفت:
10:42
«این مردمی هستند که ما نزدشان آمدیم و به ما خوراک ندادند و از ما پذیرایی نکردند.
10:47
تو به دیوارشان قصد کردی و آن را برپا داشتی.
10:50
آیا عدالت نبود که بابت این کار اجرتی بخواهی،
10:55
یا دستکم غذایی در برابر کاری که کردی طلب کنی؟»
11:01
خضر به موسی گفت:
11:04
«اکنون وقت آن رسیده که پس از همهٔ آنچه روی داد از یکدیگر جدا شویم.
11:09
حوادث و وقایع ثابت کرد
11:12
که تو نمیتوانی مرا پیروی کنی و همراه من بمانی.
11:17
با این همه،
11:19
حقیقت کاری را که کردم برایت بیان خواهم کرد.»
11:22
الله تعالی فرمود:
11:26
«پس راه افتادند تا آنکه سوار کشتی شدند، (خضر) آن را سوراخ کرد.
11:32
«قال أخرقتها لتغرق أهلها لقد جئت شیئا إمری» — گفت: آیا آن را شکافتی تا اهلش را غرق کنی؟ بهراستی کار بسیار ناپسندی کردی
11:39
«قال ألم أقل إنک لن تستطیع معی صبری» — گفت: آیا نگفتم که تو هرگز با من شکیبایی نخواهی توانست؟
11:46
«قال لا تؤاخذنی بما نسیت ولا ترهقنی من أمری عسرا» — گفت: مرا به آنچه فراموش کردهام مؤاخذه مکن و در کارم بر من سخت مگیر
11:53
پس راه افتادند تا به نوجوانی برخوردند و (خضر) او را کشت.
12:00
«قال أقتلت نفسا زکیة بغیر نفس لقد جئت شیئا نکرا» — گفت: آیا انسانی پاک را بیآنکه کسی را کشته باشد کشتی؟ بهراستی کار ناپسندی کردی
12:13
«قال ألم أقل لک إنک لن تستطیع معی صبری» — گفت: آیا به تو نگفتم که تو هرگز با من شکیبایی نخواهی توانست؟
12:20
«قال إن سألتک عن شیء بعدها فلا تصاحبنی» — گفت: اگر پس از این درباره چیزی از تو پرسیدم، دیگر با من همراهی مکن
12:28
«قد بلغت من لدنی عذرا» — بهراستی از جانب من عذری (کافی) یافتی
12:33
پس روانه شدند تا آنکه به اهل دهکدهای رسیدند؛ از اهل آن دهکده طعام خواستند، اما آنان از پذیرایی ایشان امتناع ورزیدند.
12:47
«فوجدا فیها جدارا یرید أن ینقض فأقامه» — پس در آنجا دیواری یافتند که میخواست فرو ریزد، پس آن را برپا داشت
12:54
«قال لو شئت لاتخذت علیه أجرا» — گفت: اگر میخواستی، میتوانستی بر آن مزدی بگیری
12:58
«قال هذا فراق بینی وبینک سأنبئک بتأویل ما لم تستطع علیه صبری» — گفت: این جدایی میان من و تو است؛ بهزودی تو را از تأویل آنچه نتوانستی بر آن شکیبایی کنی، آگاه خواهم کرد
13:08
خضر شروع کرد به بیان کردن حکمت و عبرت از هر آنچه انجام داده بود، برای موسی
13:15
پس به او خبر داد که آن کشتی متعلق به مردمانی تهیدست بود که از راه آن امرار معاش میکردند.
13:22
در مسیر حرکتشان، پادشاهی ستمگر پیش روی ایشان بود.
13:26
او هر کشتی سالمی را که عیبی در آن نیست میگیرد و هر کشتیای را که در آن عیب یا نقصی باشد وامیگذارد
13:35
پس قصد کردم آن را پاره کنم و در آن عیبی ایجاد کنم تا آن دزدان دریایی را از مصادره و غصب کردن آن بازدارم.
13:44
اما آن نوجوان، پدر و مادرش مؤمن بودند، و او در علم الله کافر بود.
13:51
و او از این میترسید که (این فرزند) پدر و مادرش را به فتنه بیندازد و آن دو را از ایمانشان به الله بازدارد؛ پس (خضر) او را کشت تا مانع این فتنه شود.
14:01
عاطفه پدری گاهی ممکن است انسان را به سوی کارهایی بکشاند که فرجام خوشی ندارد
14:08
و گاهی این احساس، مؤمن را به رها کردن ایمانش میکشاند، اگر آن را دنبال کند و در پی آن عاطفه برود
14:14
و ما خواستیم که الله بهجای آن دو [والدین]، فرزندی بهتر از او از نظر پاکی به آنان عطا کند
14:19
و بیشترین درود و رحمت
14:22
و اما برپا داشتن دیواری که در آستانه فروریختن بود، زیرا زیر آن گنجی برای دو کودک پنهان بود.
14:31
و اگر آن دیوار پیش از آنکه آن دو نوجوان به حد بلوغ برسند فرو میریخت، آن گنج از آنِ ایشان از میان میرفت.
14:38
زیرا آنان توان دفاع از حق آن دو را ندارند
14:42
هدف از برپا داشتن آن، رعایت حق این دو نوجوان یتیم در این مال بود.
14:49
به احترام پدرشان، آن مرد صالح، الله سبحانه و تعالی فرمود
14:54
«أما السفینة فکانت لمساکین یعملون فی البحر فأردت أن أعیبها» — اما کشتی، از آنِ بینوایانی بود که در دریا کار میکردند، پس خواستم آن را معیوب کنم
15:06
«وکان وراءهم ملک یأخذ کل سفینة غصبا» — و پشت سرشان پادشاهی بود که هر کشتی را به زور میگرفت
15:14
«وأما الغلام فکان أبواه مؤمنین فخشینا أن یرهقهما طغیانا وکفرا» — و اما آن نوجوان، پدر و مادرش مؤمن بودند، پس ترسیدیم که او آنها را به سرکشی و کفر وادارد
15:24
«فأردنا أن یبدلهما ربهما خیرا منه زکاة وأقرب رحما» — پس خواستیم که پروردگارشان فرزندی پاکتر و مهربانتر از او را جایگزین ایشان کند
15:34
«وأما الجدار فکان لغلامین یتیمین فی المدینة وکان تحته کنز لهما» — و اما دیوار، از آنِ دو یتیم در آن شهر بود و زیر آن گنجی برای ایشان بود
15:48
«وکان أبوهما صالحا فأراد ربک أن یبلغ أشدهما» — و پدرشان مردی صالح بود، پس پروردگارت خواست که ایشان به رشد کامل برسند
15:58
«ویستخرج کنزهما رحمة من ربک وما فعلته عن أمری» — و گنجشان را بیرون آورند؛ این رحمتی از جانب پروردگارت بود و آنها را از روی رأی خود انجام ندادم
16:07
«این است تأویل آنچه نتوانستی بر آن صبر کنی.»
16:12
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود: «ما دوست داشتیم که موسی شکیبایی میورزید»
16:20
الله از خبر آن دو برای ما حکایت کرده است؛ این حدیث متفقعلیه است.
16:26
نبی الله و کلیم او موسی (علیهالسلام) نیز از آزار بنیاسرائیل در امان نماند.
16:34
و جسارتشان بر او، و این از بدادبیشان با پیامبرانشان است.
16:39
بلکه کار به جایی رسید که برخی از آنان برخی دیگر را کشتند، و الله المستعان.
16:45
در صحیح مسلم آمده است که بنیاسرائیل برهنه غسل میکردند
16:51
برخی از ایشان به عورت یکدیگر مینگرند.
16:54
و موسی (علیهالسلام) تنها خودش غسل میکرد.
16:58
گفتند: «به الله سوگند، موسی را از اینکه با ما غسل کند، چیزی باز نمیدارد جز اینکه...»
17:03
مگر اینکه او «آدر» است، یعنی کسی که هر دو بیضهاش بزرگ است.
17:08
روزی موسی (علیهالسلام) برای غسل رفت
17:12
او لباسش را روی سنگی گذاشت، پس سنگ با لباسش گریخت
17:17
موسی (علیهالسلام) به دنبال او حرکت کرد و میگفت
17:21
ثوبی حجر ثوبی حجر
17:25
تا اینکه بنیاسرائیل به عورت موسی نگاه کردند
17:29
و گفتند: به الله سوگند، موسی هیچ آسیبی ندارد.
17:33
پس سنگ برخاست و موسی علیهالسلام لباس خود را گرفت
17:38
سپس با سنگ به او ضربه زد
17:41
و در این باره الله سبحانه و تعالی میفرماید
17:46
«یا أیها الذین آمنوا لا تکونوا کالذین آذوا موسی فبرأه الله» — ای کسانی که ایمان آوردهاید، مانند کسانی مباشید که موسی را آزار دادند، پس الله او را از آنچه گفتند تبرئه کرد
18:01
«مما قالوا وکان عند الله وجیها» — از آنچه گفتند؛ و او نزد الله آبرومند بود
18:08
و در این سالهای سرگردانی، نبیالله هارون (علیهالسلام) وفات یافت.
18:15
سه سال پس از آن، فرشتهٔ مرگ به صورت مردی آمد
18:21
برای قبض روح نبیالله موسی (علیهالسلام)
18:25
چون آمد، موسی او را نشناخت.
18:29
سیلی به او زد و چشمش را کور کرد.
18:32
و فرشته مرگ بازگشت و گفت
18:35
ای پروردگارم، مرا به سوی بندهای فرستادی که مرگ را دوست ندارد
18:39
الله فرمود: به سوی او بازگرد
18:42
و به او بگو دستش را بر پشت گاوی بگذارد.
18:46
برای او به ازای هر موی زیر دستش یک حسنه است
18:50
فرشتهٔ مرگ نزد او آمد و او را آگاه کرد
18:54
موسی به او گفت: پس از آن چه؟
18:58
گفت: مرگ، گفت:
19:02
پس اکنون، آنگاه روحش گرفته شد
19:06
و موسی (علیهالسلام) از پروردگارش درخواست کرد
19:10
که او را به زمین مقدس نزدیک کند
19:13
رمیِ جمره به سنگ
19:15
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
19:19
اگر تو آنجا میبودی، آنجا
19:22
اگر (بودم) قبرش را کنار راه به شما نشان میدادم.
19:26
نزدِ تپهٔ سرخ
19:28
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
19:32
هنگامی که به معراج برده شدم، از کنار موسی گذشتم.
19:36
او در قبرش ایستاده نماز میخواند
19:39
نزد تپهی سرخ
19:42
چون چهل سال سپری شد
19:45
آن (حکمی) که الله بر بنیاسرائیل مقرر فرمود، در (کتاب) هتیه
19:49
و نسل اول منقرض شد
19:51
کسی که بر خواری و زبونی پرورش یافته باشد
19:54
نسلی تازه پا گرفت
19:56
الله موسی را به سوی آنان برانگیخت.
19:59
و او یوشع بن نون است
20:01
و (او) بنیاسرائیل را فرا خواند
20:03
و به آنان خبر داد که او پیامبر است
20:06
و اینکه الله به او دستور داد که با جبّاران بجنگد
20:10
با او بیعت کردند و او را تصدیق نمودند
20:12
پس با آنان بهسوی سرزمین مبارک روی آورد
20:16
وقتی اهل بیتالمقدس از (آمدن) ایشان آگاه شدند
20:19
نزد مردی از ایشان آمدند که به او گفته میشد
20:22
بلعم بن باعورا
20:24
و او مستجابالدعوه بود
20:26
و نزد او اسم الله الأعظم است.
20:29
پس به او گفتند
20:31
یوشع مردی آهنین (سختکوش و قوی) است.
20:33
و با او سپاه بسیاری بود
20:35
و همانا او آمده تا ما را از سرزمینمان بیرون کند
20:38
و بنیاسرائیل آن را حلال میکردند
20:41
و تو مردی هستی که دعایت مستجاب میشود.
20:44
پس الله را بخوانید که آنها را از ما بازگرداند
20:47
گفت
20:49
وای بر شما، پیامبر الله
20:51
و همراه او مؤمنان
20:53
چگونه بر آنان نفرین کنم؟
20:55
و من از الله آنچه میدانم، میدانم.
20:58
و من اگر این کار را انجام دهم
21:00
دنیا و آخرتم را (از من) بُرد
21:03
به او مراجعه کنید و بر او اصرار ورزید
21:07
و چیزی از متاع دنیا به او بدهند
21:09
تا او را قانع کردند
21:11
پس بر ایشان نفرین کرد
21:13
و دعوتش را بر آنان بازگرداند
21:15
و [او را] در دنیا و آخرت زیانکار کرد.
21:18
حال او همچون حال سگ شد
21:21
در هر دو حالت نفسنفس میزند
21:24
چه بر او سخت بگیری یا رهایش کنی
21:27
وقتی بلعم دید که شقاوت بر او مقدّر و نوشته شده است.
21:31
به قوم خود گفت
21:33
به چیزی شما را راهنمایی میکنم
21:35
امید است که در آن هلاکت ایشان باشد.
21:38
همانا الله زنا را دشمن میدارد.
21:41
و اینان اگر به زنا بیفتند، هلاک میشوند.
21:44
پس زنان را بیرون آوردند تا به استقبال آنان بروند.
21:47
زیرا ایشان گروهی مسافرند
21:50
«پس امید است که [از آن] پیروی کنند تا هلاک شوند» — این فقره را بهصورت فارسی فصیح و امانتدارانه ترجمه میکنیم: پس امید است که آنان [بر زنا] بیبند و باری کنند و نابود شوند.
21:53
و چنین کردند و زنان را نزد ایشان بیرون آوردند
21:57
بنیاسرائیل در زنا افتادند
22:00
و پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
22:04
از دنیا و از زنان پرهیز کنید.
22:08
نخستین فتنهای که بنیاسرائیل
22:11
در میان زنان بود
22:14
الله سبحانه و تعالی فرمود
22:16
«واتل علیهم نبأ الذی آتیناه آیاتنا» — و بر ایشان خبر کسی را بخوان که آیات خود را به او داده بودیم
22:22
«پس از آن از آن بیرون رفت»
22:25
پس از آن بیرون رفت
22:28
شیطان او را دنبال کرد.
22:30
و از گمراهان شد.
22:33
«ولو شئنا لرفعناه بها» — و اگر میخواستیم، او را بهوسیله آنها (آیات) بالا میبردیم
22:36
اما او به زمین گرایید.
22:44
و از هوای نفس خود پیروی کند
22:47
پس مثل او همچون مثل سگ است
22:50
اگر بر او بار بگذاری، زبانش از تشنگی بیرون میافتد (و نفسنفس میزند).
22:53
یا آن را رها میکنی که نفسنفس بزند؟
22:55
این است مَثَل آن گروهی که آیات ما را تکذیب کردند.
23:01
پس داستانها را بازگو کن، شاید که آنان بیندیشند
23:07
لیوشع علیهالسلام صف نکشید (او را در صف جای نداد)
23:12
جز برخی از بنیاسرائیل
23:15
و با ایشان به بیتالمقدس وارد شد
23:17
و الله بر او بگشاید
23:19
و برای او پیروزی بر آن قوم ستمگر مقدّر گشت.
23:23
الله به ایشان فرمان داد که سجدهکنان وارد شهر شوند
23:27
در حالی که خم شده و رکوعکنان از روی فروتنی در برابر الله هنگام ورود (به مسجد)
23:33
و اینکه بگویند «حِطّة» (فرو نهادن گناه).
23:35
یعنی گناهان ما را از ما فرو بریز
23:38
آنان فرمان الله را که به ایشان داده شده بود، با گفتار و کردار دگرگون ساختند.
23:42
آنان در حالی وارد شدند که بر روی باسنهای خود میخزیدند و سرهای خود را بالا گرفته بودند
23:47
بهجای آنکه سجدهکنان وارد شوند
23:50
و بهجای آنکه بگویند «حطّة»
23:53
مسخره کردند و گفتند: «گندم در میان جو».
23:58
این در نهایت مخالفت و لجاجت است.
24:03
پس الله عذاب و کیفرِ خود را بر آنان فرود آورد.
24:06
به سبب فسقشان و بیرون رفتنشان از فرمانبرداری او
24:10
و این است کیفر ستمکاران.
24:13
الله سبحانه و تعالی فرمود
24:15
و [یاد کن] زمانی که گفتیم: «به این شهر درآیید».
24:20
«پس از آن هرجا که خواستید، با فراغت از آن بخورید.»
24:28
«و از دروازه، سجدهکنان داخل شوید.»
24:31
و بگویید: حطه
24:34
و بگویید «حِطّة» تا گناهان شما آمرزیده شود.
24:39
و بهزودی بر نیکوکاران خواهیم افزود.
24:43
پس کسانی که ستم کردند، سخنی غیر از آنچه به ایشان گفته شده بود، جایگزین کردند.
24:49
«پس بر کسانی که ستم کردند، از آسمان عذابی فرو فرستادیم، به سبب آنکه نافرمانی میکردند.»
25:04
برادران گرامی
25:08
پیامبر الله موسی (علیهالسلام)
25:11
از میان پیامبران، بیشترین یاد شده در قرآن
25:14
داستانش در بیش از یک سوره از کتاب الله آمده است.
25:19
الله موسی علیهالسلام را در قرآن یاد کرده است.
25:23
صد و سی و شش بار
25:26
و داستان او درسها و عبرتهای فراوانی در خود دارد
25:30
به همین مقدار از آنچه در بیان داستان ذکر شد بسنده میکنیم.
25:34
زمانی که موسی علیهالسلام وفات کرد، عمرش
25:38
صد و بیست سال
25:40
گفتهاند که یوشع (علیهالسلام) پس از مرگش او را در خواب دید.
25:45
به او گفت
25:47
چگونه مرگ را یافتی؟
25:49
فرمود
25:50
او را زنده پوست میکند
25:54
و این درست است؛ معنای سخن پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
25:59
همانا برای مرگ سکرات (سختیهای جانکندن) است.
26:05
ادامهی حدیث انشاءالله
26:08
الله اعلم
26:09
و ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است.
26:12
درود و سلام الله بر پیامبر ما محمد (ﷺ)
26:16
و بر آل و اصحاب او همگی.
26:19
با داستانهای پیامبران بودید.