داستان های پیامبران | قسمت (27) | داستان موسی علیه السلام (8)

◉ 409 بازدید ⏱ 26:24 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 داستان‌های پیامبران ... داستان‌های پیامبران ... علیهم السلام
0:08 درود الله و پس از آن سلام
0:13 بر بهترین آفریدگان همگی
0:19 دو پیامبر صاحب عزم که جایگاهشان بلند است
0:24 داستان موسی علیه السلام
0:29 بسم الله الرحمن الرحیم
0:33 الحمد لله رب العالمین
0:36 و درود و سلام بر پیامبرمان محمد
0:39 و بر آل و اصحاب او همگی
0:43 اما بعد... در این بخش پایانی از داستان پیامبر الله موسی علیه السلام
0:49 با قومش بنی اسرائیل
0:52 برخی از رویدادهایی را مرور می‌کنیم که الله از اخبار ایشان در کتاب عزیزش برای ما بازگو کرده است
0:58 و از آن رویدادها
1:00 سفر موسی با خضر علیهما السلام
1:04 زیرا در سنت نبوی ثابت شده است
1:07 که موسی علیه السلام در میان بنی اسرائیل به خطابه ایستاد
1:12 و خطبه‌ای رسا ایراد کرد
1:14 که چشم‌ها از آن اشک ریختند
1:16 و دل‌ها از آن خاشع شدند
1:19 پس مردی برخاست و به موسی علیه السلام گفت
1:23 کدام یک از مردم داناترند؟
1:25 موسی گفت: ... من
1:28 پس الله او را سرزنش کرد
1:30 زیرا علم را به او بازنگرداند
1:32 و به او فرمود
1:34 بنده‌ای در مجمع دو دریا برای من است
1:36 که از تو داناتر است
1:38 موسی گفت
1:40 ای پروردگارم، چگونه به او دست یابم؟
1:42 الله فرمود
1:44 ماهی‌ای برمی‌داری
1:46 و حوت همان ماهی است
1:48 پس ماهی را در زنبیلی می‌گذاری
1:50 هرجا که ماهی را گم کردی
1:52 آن را همان‌جا خواهی یافت
1:54 موسی علیه السلام ماهی‌ای برداشت
1:59 و آن را در زنبیلی نهاد
2:01 سپس او و جوانش یوشع بن نون روانه شدند
2:05 در سفرشان برای طلب دانش
2:08 و از آن ماهی می‌خوردند
2:11 و در سفرشان از آن توشه برمی‌داشتند
2:14 تا آنکه به صخره‌ای در مسیر حرکتشان رسیدند
2:18 موسی علیه السلام اراده کرد
2:20 برای استراحت نزد آن فرود آید
2:23 پس سرهایشان را نهادند
2:25 و موسی علیه السلام به خواب رفت
2:28 و در ریشه صخره چشمه‌ای بود که به آن «حیات» گفته می‌شد
2:32 هیچ چیزی از آبش به آن نمی‌رسید
2:35 مگر آنکه زنده می‌شد
2:37 و از آب آن چشمه به ماهی رسید
2:40 پس ماهی به هم خورد و حرکت کرد
2:42 و از زنبیل بیرون لغزید
2:44 و به دریا درآمد
2:46 و الله جریان آب را از ماهی بازداشت
2:49 پس بر آن مانند طاقی شد
2:52 یعنی مانند خطی بر زمین
2:55 موسی علیه السلام بیدار شد
2:58 و یوشع فراموش کرد که او را از حال ماهی آگاه کند
3:02 پس باقی شب و روزشان را راه افتادند
3:06 تا آنکه فردا شد
3:09 موسی خستگی و گرسنگی را احساس کرد
3:12 و موسی رنج (سفر) را ندید
3:14 تا آنکه از مکانی که الله به آن امر کرده بود گذشت
3:18 پس از جوانش یوشع خواست که غذایی برایش بیاورد
3:22 یوشع به او خبر داد که ماهی را فراموش کرده است
3:25 نزد آن صخره
3:27 و شیطان او را از یادآوری آن در زمانش بازداشته بود
3:32 و ماهی راه خود را در دریا شگفت‌انگیز پیش گرفت
3:36 پس مسیر ماهی در دریا برای ماهی راهی (در آب) بود
3:40 و برای موسی و جوانش شگفت‌انگیز بود
3:43 پس موسی علیه السلام گفت
3:46 این همان چیزی است که ما در جست‌وجویش این مسیر را آمده‌ایم
3:50 پس بازگشتند و ردپای خود را دنبال کردند
3:53 تا به صخره رسیدند
3:56 ناگهان مردی را دیدند که با جامه‌ای پوشیده شده بود
3:59 که خضر علیه السلام نامیده می‌شد
4:02 موسی سلام کرد و او پاسخش داد
4:05 و گفت: و در سرزمین تو سلام باد
4:09 گفت: من موسی هستم
4:12 موسی گفت: (موسای) بنی اسرائیل
4:15 گفت: آری
4:17 آمده‌ام تا از آنچه الله به تو آموخته به من بیاموزی
4:21 خضر علیه السلام گفت
4:23 ای موسی
4:25 من بر دانشی از دانش الله هستم
4:28 که الله آن را به من آموخته و تو آن را نمی‌دانی
4:31 و تو بر دانشی از دانش الله هستی
4:34 که الله آن را به تو آموخته و من آن را نمی‌دانم
4:37 موسی به خضر گفت
4:39 آیا از تو پیروی کنم به این شرط که از آنچه الله به تو آموخته به من بیاموزی؟
4:44 خضر به او پاسخ داد
4:47 تو توان همراهی با من و پذیرش از من را نداری
4:51 موسی گفت
4:53 «ستجدنی إن شاء الله صابرا» — به خواست الله مرا شکیبا خواهی یافت
4:56 «ولا أعصی لک أمرا» — و هیچ فرمانی از تو را سرپیچی نمی‌کنم
4:59 خضر علیه السلام موافقت کرد
5:02 و به موسی شرط گذاشت و گفت
5:05 اگر از من پیروی کردی
5:07 «فلا تسألنی عن شیء» — پس از من درباره هیچ چیزی سؤال مکن
5:09 تا آنکه خود آن را برای تو یاد کنم
5:12 «الله تعالی فرمود»
5:15 و (یاد کن) زمانی که موسی به جوانش گفت: «دست برنمی‌دارم تا به محل تلاقی دو دریا برسم، یا سال‌ها راه بپیمایم.»
5:22 یا می‌روم تا مدت طولانی (به سفر ادامه دهم).
5:24 پس چون به محل تلاقی آن دو رسیدند،
5:28 ماهی خود را فراموش کردند،
5:32 «فاتخذ سبیله فی البحر سربا» — و راه خود را در دریا به‌سوی خود گرفت
5:36 «فلما جاوزا قال لفتاه» — پس چون (از آن‌جا) گذشتند، به جوان همراهش گفت
5:40 «ناهار ما را بیاور،
5:46 «لقد لقینا من سفرنا هذا نصبا» — به‌راستی از این سفرمان رنج بسیار دیدیم
5:51 «قال أرأیت إذ أوینا إلی الصخرة» — گفت: آیا دیدی هنگامی که به آن صخره پناه بردیم؟
5:55 من ماهی را فراموش کردم،
6:02 «وما أنسانیه إلا الشیطان أن أذکره» — و جز شیطان کسی مرا از یاد آن غافل نکرد
6:07 «واتخذ سبیله فی البحر عجبا» — و (ماهی) راه خود را در دریا به‌شگفتی گرفت
6:11 «قال ذلک ما کنا نبغ» — گفت: آن است آنچه می‌جستیم
6:16 پس (آن دو) به همان راهی که آمده بودند بازگشتند و جویان (رد پای خود را) دنبال کردند.
6:20 «فوجد عبدا من عبادنا آتیناه رحمة من عندنا» — پس بنده‌ای از بندگان ما را یافت که او را رحمتی از نزد خود داده بودیم
6:34 «وعلمناه من لدنا علما» — و از جانب خود به او دانشی آموخته بودیم
6:39 «قال له موسی هل أتبعک علی أن تعلمنی مما علمت رشدا» — موسی به او گفت: آیا تو را پیروی کنم تا از آنچه به تو آموخته شده، راه رشد را به من بیاموزی؟
6:47 «قال إنک لن تستطیع معی صبرا» — گفت: تو هرگز با من شکیبایی نخواهی توانست
6:53 «وکیف تصبر علی ما لم تحط به خبرا» — و چگونه بر چیزی شکیبایی کنی که از آن آگاهی نداری؟
6:58 «قال ستجدنی إن شاء الله صابرا ولا أعصی لک أمرا» — گفت: به خواست الله مرا شکیبا خواهی یافت و هیچ فرمانی از تو را سرپیچی نمی‌کنم
7:08 «قال فإن اتبعتنی فلا تسألنی عن شیء حتی أحدث لک منه ذکرا» — گفت: پس اگر مرا پیروی می‌کنی، از من درباره هیچ چیزی سؤال مکن تا خودم از آن برایت یاد کنم
7:17 آغاز این سفر عجیب و شگفت‌انگیز است.
7:23 الله عزوجل آنچه را که در آن (سفر) روی داد برای ما حکایت می‌کند.
7:27 سه موقعیت حیرت‌آور.
7:30 موسی علیه‌السلام نتوانست شگفتی خود را از آنها پنهان کند،
7:35 و نتوانست به عهدی که با خضر بسته بود پایبند بماند که در طول همراهی‌اش با او درباره هیچ چیزی که برایشان پیش می‌آید، سؤال نکند.
7:43 موسی و خضر راه افتادند و در کنار ساحل دریا می‌رفتند.
7:48 کشتی‌ای از کنارشان گذشت.
7:51 (صاحبان کشتی) پیشنهاد کردند که آن دو را سوار کنند.
7:54 آنان بنده صالح، خضر را شناختند.
7:57 پس بی‌آنکه اجرتی بگیرند، آن دو را سوار کردند.
8:00 چون (موسی و خضر) در کشتی سوار شدند،
8:02 گنجشکی آمد و بر لبهٔ کشتی نشست.
8:06 با منقار خود یک یا دو بار از آب دریا برداشت.
8:10 خضر گفت:
8:12 «ای موسی، دانش من و دانش تو از علم الله چیزی کم نمی‌کند،
8:17 جز به اندازه‌ای که این گنجشک با منقار خود از دریا برمی‌دارد.»
8:22 سپس خضر (تبری) گرفت و
8:25 یکی از تخته‌های کشتی را کند.
8:28 موسی به او گفت:
8:30 «چه کاری کردی؟
8:32 این مردمی بودند که بی‌آنکه اجرتی بگیرند ما را سوار کردند،
8:34 و تو به کشتی آنان قصد کردی و آن را سوراخ کردی
8:37 تا سرنشینانش را غرق کنی؟
8:39 به‌راستی این کار ناپسندی است.»
8:42 خضر گفت:
8:44 «آیا به تو نگفتم، ای موسی،
8:46 که تو هرگز نمی‌توانی با من همراه و شکیبا باشی؟»
8:50 موسی عذرخواهی کرد
8:52 و به او گفت که آنچه را وعده داده بود فراموش کرده است،
8:56 پیش از آنکه با هم راه بیفتند.
8:58 خضر او را معذور داشت
9:00 و سفرشان را ادامه دادند.
9:02 پس چون از دریا بیرون آمدند،
9:06 به نوجوانی برخوردند که با کودکان بازی می‌کرد.
9:09 خضر سر او را گرفت و با دست خود آن را کند
9:13 و او را کشت.
9:14 موسی علیه‌السلام بر او خرده گرفت
9:17 و با این سخن به او اعتراض کرد:
9:19 «آیا کسی را که هیچ گناهی نکرده بی‌آنکه کسی را کشته باشد، می‌کشی؟»
9:23 خضر پاسخ داد:
9:25 «آیا از آغاز به تو نگفتم
9:28 که تو هرگز نمی‌توانی همراه من باشی و شکیبایی کنی؟»
9:32 آنگاه موسی بار دیگر عذرخواهی کرد
9:35 و به او وعده داد که دوباره بر او اعتراض نخواهد کرد.
9:40 و اگر (بار دیگر) چنین کند و اعتراض نماید،
9:42 آنگاه او (خضر) در این کار حق دارد که او را رها کند.
9:45 پس خضر علیه‌السلام پذیرفت.
9:48 سپس موسی و خضر به راه خود ادامه دادند.
9:53 به قریه‌ای رسیدند.
9:55 گرسنگی بر آن دو غلبه کرده بود.
9:59 از اهل آن قریه طلب مهمانی کردند،
10:02 اما آنان از پذیرایی آن دو امتناع ورزیدند.
10:06 در آن میان
10:08 خضر علیه‌السلام دیواری را دید که مایل به فروریختن بود.
10:13 پس قصد تعمیر و نگه داشتن آن با تکیه‌گاه‌ها کرد
10:17 تا از فروریختنش جلوگیری کند.
10:19 خضر از اهل قریه بابت این کار مزدی نخواست.
10:25 موسی علیه‌السلام از این موضع‌گیری شگفت‌زده شد:
10:29 چگونه خضر چنین کاری می‌کند
10:32 با آنکه این مردم هیچ خوراکی به آن دو نداده بودند تا گرسنگی‌شان را برطرف کند؟
10:38 سپس رو به خضر کرد و خطاب به او گفت:
10:42 «این مردمی هستند که ما نزدشان آمدیم و به ما خوراک ندادند و از ما پذیرایی نکردند.
10:47 تو به دیوارشان قصد کردی و آن را برپا داشتی.
10:50 آیا عدالت نبود که بابت این کار اجرتی بخواهی،
10:55 یا دست‌کم غذایی در برابر کاری که کردی طلب کنی؟»
11:01 خضر به موسی گفت:
11:04 «اکنون وقت آن رسیده که پس از همهٔ آنچه روی داد از یکدیگر جدا شویم.
11:09 حوادث و وقایع ثابت کرد
11:12 که تو نمی‌توانی مرا پیروی کنی و همراه من بمانی.
11:17 با این همه،
11:19 حقیقت کاری را که کردم برایت بیان خواهم کرد.»
11:22 الله تعالی فرمود:
11:26 «پس راه افتادند تا آنکه سوار کشتی شدند، (خضر) آن را سوراخ کرد.
11:32 «قال أخرقتها لتغرق أهلها لقد جئت شیئا إمری» — گفت: آیا آن را شکافتی تا اهلش را غرق کنی؟ به‌راستی کار بسیار ناپسندی کردی
11:39 «قال ألم أقل إنک لن تستطیع معی صبری» — گفت: آیا نگفتم که تو هرگز با من شکیبایی نخواهی توانست؟
11:46 «قال لا تؤاخذنی بما نسیت ولا ترهقنی من أمری عسرا» — گفت: مرا به آنچه فراموش کرده‌ام مؤاخذه مکن و در کارم بر من سخت مگیر
11:53 پس راه افتادند تا به نوجوانی برخوردند و (خضر) او را کشت.
12:00 «قال أقتلت نفسا زکیة بغیر نفس لقد جئت شیئا نکرا» — گفت: آیا انسانی پاک را بی‌آنکه کسی را کشته باشد کشتی؟ به‌راستی کار ناپسندی کردی
12:13 «قال ألم أقل لک إنک لن تستطیع معی صبری» — گفت: آیا به تو نگفتم که تو هرگز با من شکیبایی نخواهی توانست؟
12:20 «قال إن سألتک عن شیء بعدها فلا تصاحبنی» — گفت: اگر پس از این درباره چیزی از تو پرسیدم، دیگر با من همراهی مکن
12:28 «قد بلغت من لدنی عذرا» — به‌راستی از جانب من عذری (کافی) یافتی
12:33 پس روانه شدند تا آنکه به اهل دهکده‌ای رسیدند؛ از اهل آن دهکده طعام خواستند، اما آنان از پذیرایی ایشان امتناع ورزیدند.
12:47 «فوجدا فیها جدارا یرید أن ینقض فأقامه» — پس در آن‌جا دیواری یافتند که می‌خواست فرو ریزد، پس آن را برپا داشت
12:54 «قال لو شئت لاتخذت علیه أجرا» — گفت: اگر می‌خواستی، می‌توانستی بر آن مزدی بگیری
12:58 «قال هذا فراق بینی وبینک سأنبئک بتأویل ما لم تستطع علیه صبری» — گفت: این جدایی میان من و تو است؛ به‌زودی تو را از تأویل آنچه نتوانستی بر آن شکیبایی کنی، آگاه خواهم کرد
13:08 خضر شروع کرد به بیان کردن حکمت و عبرت از هر آنچه انجام داده بود، برای موسی
13:15 پس به او خبر داد که آن کشتی متعلق به مردمانی تهیدست بود که از راه آن امرار معاش می‌کردند.
13:22 در مسیر حرکتشان، پادشاهی ستمگر پیش روی ایشان بود.
13:26 او هر کشتی سالمی را که عیبی در آن نیست می‌گیرد و هر کشتی‌ای را که در آن عیب یا نقصی باشد وامی‌گذارد
13:35 پس قصد کردم آن را پاره کنم و در آن عیبی ایجاد کنم تا آن دزدان دریایی را از مصادره و غصب کردن آن بازدارم.
13:44 اما آن نوجوان، پدر و مادرش مؤمن بودند، و او در علم الله کافر بود.
13:51 و او از این می‌ترسید که (این فرزند) پدر و مادرش را به فتنه بیندازد و آن دو را از ایمانشان به الله بازدارد؛ پس (خضر) او را کشت تا مانع این فتنه شود.
14:01 عاطفه پدری گاهی ممکن است انسان را به سوی کارهایی بکشاند که فرجام خوشی ندارد
14:08 و گاهی این احساس، مؤمن را به رها کردن ایمانش می‌کشاند، اگر آن را دنبال کند و در پی آن عاطفه برود
14:14 و ما خواستیم که الله به‌جای آن دو [والدین]، فرزندی بهتر از او از نظر پاکی به آنان عطا کند
14:19 و بیشترین درود و رحمت
14:22 و اما برپا داشتن دیواری که در آستانه فروریختن بود، زیرا زیر آن گنجی برای دو کودک پنهان بود.
14:31 و اگر آن دیوار پیش از آن‌که آن دو نوجوان به حد بلوغ برسند فرو می‌ریخت، آن گنج از آنِ ایشان از میان می‌رفت.
14:38 زیرا آنان توان دفاع از حق آن دو را ندارند
14:42 هدف از برپا داشتن آن، رعایت حق این دو نوجوان یتیم در این مال بود.
14:49 به احترام پدرشان، آن مرد صالح، الله سبحانه و تعالی فرمود
14:54 «أما السفینة فکانت لمساکین یعملون فی البحر فأردت أن أعیبها» — اما کشتی، از آنِ بینوایانی بود که در دریا کار می‌کردند، پس خواستم آن را معیوب کنم
15:06 «وکان وراءهم ملک یأخذ کل سفینة غصبا» — و پشت سرشان پادشاهی بود که هر کشتی را به زور می‌گرفت
15:14 «وأما الغلام فکان أبواه مؤمنین فخشینا أن یرهقهما طغیانا وکفرا» — و اما آن نوجوان، پدر و مادرش مؤمن بودند، پس ترسیدیم که او آن‌ها را به سرکشی و کفر وادارد
15:24 «فأردنا أن یبدلهما ربهما خیرا منه زکاة وأقرب رحما» — پس خواستیم که پروردگارشان فرزندی پاک‌تر و مهربان‌تر از او را جایگزین ایشان کند
15:34 «وأما الجدار فکان لغلامین یتیمین فی المدینة وکان تحته کنز لهما» — و اما دیوار، از آنِ دو یتیم در آن شهر بود و زیر آن گنجی برای ایشان بود
15:48 «وکان أبوهما صالحا فأراد ربک أن یبلغ أشدهما» — و پدرشان مردی صالح بود، پس پروردگارت خواست که ایشان به رشد کامل برسند
15:58 «ویستخرج کنزهما رحمة من ربک وما فعلته عن أمری» — و گنجشان را بیرون آورند؛ این رحمتی از جانب پروردگارت بود و آن‌ها را از روی رأی خود انجام ندادم
16:07 «این است تأویل آنچه نتوانستی بر آن صبر کنی.»
16:12 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود: «ما دوست داشتیم که موسی شکیبایی می‌ورزید»
16:20 الله از خبر آن دو برای ما حکایت کرده است؛ این حدیث متفق‌علیه است.
16:26 نبی الله و کلیم او موسی (علیه‌السلام) نیز از آزار بنی‌اسرائیل در امان نماند.
16:34 و جسارتشان بر او، و این از بدادبی‌شان با پیامبرانشان است.
16:39 بلکه کار به جایی رسید که برخی از آنان برخی دیگر را کشتند، و الله المستعان.
16:45 در صحیح مسلم آمده است که بنی‌اسرائیل برهنه غسل می‌کردند
16:51 برخی از ایشان به عورت یکدیگر می‌نگرند.
16:54 و موسی (علیه‌السلام) تنها خودش غسل می‌کرد.
16:58 گفتند: «به الله سوگند، موسی را از اینکه با ما غسل کند، چیزی باز نمی‌دارد جز اینکه...»
17:03 مگر اینکه او «آدر» است، یعنی کسی که هر دو بیضه‌اش بزرگ است.
17:08 روزی موسی (علیه‌السلام) برای غسل رفت
17:12 او لباسش را روی سنگی گذاشت، پس سنگ با لباسش گریخت
17:17 موسی (علیه‌السلام) به دنبال او حرکت کرد و می‌گفت
17:21 ثوبی حجر ثوبی حجر
17:25 تا اینکه بنی‌اسرائیل به عورت موسی نگاه کردند
17:29 و گفتند: به الله سوگند، موسی هیچ آسیبی ندارد.
17:33 پس سنگ برخاست و موسی علیه‌السلام لباس خود را گرفت
17:38 سپس با سنگ به او ضربه زد
17:41 و در این باره الله سبحانه و تعالی می‌فرماید
17:46 «یا أیها الذین آمنوا لا تکونوا کالذین آذوا موسی فبرأه الله» — ای کسانی که ایمان آورده‌اید، مانند کسانی مباشید که موسی را آزار دادند، پس الله او را از آنچه گفتند تبرئه کرد
18:01 «مما قالوا وکان عند الله وجیها» — از آنچه گفتند؛ و او نزد الله آبرومند بود
18:08 و در این سال‌های سرگردانی، نبی‌الله هارون (علیه‌السلام) وفات یافت.
18:15 سه سال پس از آن، فرشتهٔ مرگ به صورت مردی آمد
18:21 برای قبض روح نبی‌الله موسی (علیه‌السلام)
18:25 چون آمد، موسی او را نشناخت.
18:29 سیلی به او زد و چشمش را کور کرد.
18:32 و فرشته مرگ بازگشت و گفت
18:35 ای پروردگارم، مرا به سوی بنده‌ای فرستادی که مرگ را دوست ندارد
18:39 الله فرمود: به سوی او بازگرد
18:42 و به او بگو دستش را بر پشت گاوی بگذارد.
18:46 برای او به ازای هر موی زیر دستش یک حسنه است
18:50 فرشتهٔ مرگ نزد او آمد و او را آگاه کرد
18:54 موسی به او گفت: پس از آن چه؟
18:58 گفت: مرگ، گفت:
19:02 پس اکنون، آنگاه روحش گرفته شد
19:06 و موسی (علیه‌السلام) از پروردگارش درخواست کرد
19:10 که او را به زمین مقدس نزدیک کند
19:13 رمیِ جمره به سنگ
19:15 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
19:19 اگر تو آنجا می‌بودی، آنجا
19:22 اگر (بودم) قبرش را کنار راه به شما نشان می‌دادم.
19:26 نزدِ تپهٔ سرخ
19:28 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
19:32 هنگامی که به معراج برده شدم، از کنار موسی گذشتم.
19:36 او در قبرش ایستاده نماز می‌خواند
19:39 نزد تپه‌ی سرخ
19:42 چون چهل سال سپری شد
19:45 آن (حکمی) که الله بر بنی‌اسرائیل مقرر فرمود، در (کتاب) هتیه
19:49 و نسل اول منقرض شد
19:51 کسی که بر خواری و زبونی پرورش یافته باشد
19:54 نسلی تازه پا گرفت
19:56 الله موسی را به سوی آنان برانگیخت.
19:59 و او یوشع بن نون است
20:01 و (او) بنی‌اسرائیل را فرا خواند
20:03 و به آنان خبر داد که او پیامبر است
20:06 و اینکه الله به او دستور داد که با جبّاران بجنگد
20:10 با او بیعت کردند و او را تصدیق نمودند
20:12 پس با آنان به‌سوی سرزمین مبارک روی آورد
20:16 وقتی اهل بیت‌المقدس از (آمدن) ایشان آگاه شدند
20:19 نزد مردی از ایشان آمدند که به او گفته می‌شد
20:22 بلعم بن باعورا
20:24 و او مستجاب‌الدعوه بود
20:26 و نزد او اسم الله الأعظم است.
20:29 پس به او گفتند
20:31 یوشع مردی آهنین (سخت‌کوش و قوی) است.
20:33 و با او سپاه بسیاری بود
20:35 و همانا او آمده تا ما را از سرزمین‌مان بیرون کند
20:38 و بنی‌اسرائیل آن را حلال می‌کردند
20:41 و تو مردی هستی که دعایت مستجاب می‌شود.
20:44 پس الله را بخوانید که آن‌ها را از ما بازگرداند
20:47 گفت
20:49 وای بر شما، پیامبر الله
20:51 و همراه او مؤمنان
20:53 چگونه بر آنان نفرین کنم؟
20:55 و من از الله آنچه می‌دانم، می‌دانم.
20:58 و من اگر این کار را انجام دهم
21:00 دنیا و آخرتم را (از من) بُرد
21:03 به او مراجعه کنید و بر او اصرار ورزید
21:07 و چیزی از متاع دنیا به او بدهند
21:09 تا او را قانع کردند
21:11 پس بر ایشان نفرین کرد
21:13 و دعوتش را بر آنان بازگرداند
21:15 و [او را] در دنیا و آخرت زیان‌کار کرد.
21:18 حال او همچون حال سگ شد
21:21 در هر دو حالت نفس‌نفس می‌زند
21:24 چه بر او سخت بگیری یا رهایش کنی
21:27 وقتی بلعم دید که شقاوت بر او مقدّر و نوشته شده است.
21:31 به قوم خود گفت
21:33 به چیزی شما را راهنمایی می‌کنم
21:35 امید است که در آن هلاکت ایشان باشد.
21:38 همانا الله زنا را دشمن می‌دارد.
21:41 و اینان اگر به زنا بیفتند، هلاک می‌شوند.
21:44 پس زنان را بیرون آوردند تا به استقبال آنان بروند.
21:47 زیرا ایشان گروهی مسافرند
21:50 «پس امید است که [از آن] پیروی کنند تا هلاک شوند» — این فقره را به‌صورت فارسی فصیح و امانت‌دارانه ترجمه می‌کنیم: پس امید است که آنان [بر زنا] بی‌بند و باری کنند و نابود شوند.
21:53 و چنین کردند و زنان را نزد ایشان بیرون آوردند
21:57 بنی‌اسرائیل در زنا افتادند
22:00 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
22:04 از دنیا و از زنان پرهیز کنید.
22:08 نخستین فتنه‌ای که بنی‌اسرائیل
22:11 در میان زنان بود
22:14 الله سبحانه و تعالی فرمود
22:16 «واتل علیهم نبأ الذی آتیناه آیاتنا» — و بر ایشان خبر کسی را بخوان که آیات خود را به او داده بودیم
22:22 «پس از آن از آن بیرون رفت»
22:25 پس از آن بیرون رفت
22:28 شیطان او را دنبال کرد.
22:30 و از گمراهان شد.
22:33 «ولو شئنا لرفعناه بها» — و اگر می‌خواستیم، او را به‌وسیله آن‌ها (آیات) بالا می‌بردیم
22:36 اما او به زمین گرایید.
22:44 و از هوای نفس خود پیروی کند
22:47 پس مثل او همچون مثل سگ است
22:50 اگر بر او بار بگذاری، زبانش از تشنگی بیرون می‌افتد (و نفس‌نفس می‌زند).
22:53 یا آن را رها می‌کنی که نفس‌نفس بزند؟
22:55 این است مَثَل آن گروهی که آیات ما را تکذیب کردند.
23:01 پس داستان‌ها را بازگو کن، شاید که آنان بیندیشند
23:07 لیوشع علیه‌السلام صف نکشید (او را در صف جای نداد)
23:12 جز برخی از بنی‌اسرائیل
23:15 و با ایشان به بیت‌المقدس وارد شد
23:17 و الله بر او بگشاید
23:19 و برای او پیروزی بر آن قوم ستمگر مقدّر گشت.
23:23 الله به ایشان فرمان داد که سجده‌کنان وارد شهر شوند
23:27 در حالی که خم شده و رکوع‌کنان از روی فروتنی در برابر الله هنگام ورود (به مسجد)
23:33 و اینکه بگویند «حِطّة» (فرو نهادن گناه).
23:35 یعنی گناهان ما را از ما فرو بریز
23:38 آنان فرمان الله را که به ایشان داده شده بود، با گفتار و کردار دگرگون ساختند.
23:42 آنان در حالی وارد شدند که بر روی باسن‌های خود می‌خزیدند و سرهای خود را بالا گرفته بودند
23:47 به‌جای آنکه سجده‌کنان وارد شوند
23:50 و به‌جای آن‌که بگویند «حطّة»
23:53 مسخره کردند و گفتند: «گندم در میان جو».
23:58 این در نهایت مخالفت و لجاجت است.
24:03 پس الله عذاب و کیفرِ خود را بر آنان فرود آورد.
24:06 به سبب فسق‌شان و بیرون رفتنشان از فرمان‌برداری او
24:10 و این است کیفر ستمکاران.
24:13 الله سبحانه و تعالی فرمود
24:15 و [یاد کن] زمانی که گفتیم: «به این شهر درآیید».
24:20 «پس از آن هرجا که خواستید، با فراغت از آن بخورید.»
24:28 «و از دروازه، سجده‌کنان داخل شوید.»
24:31 و بگویید: حطه
24:34 و بگویید «حِطّة» تا گناهان شما آمرزیده شود.
24:39 و به‌زودی بر نیکوکاران خواهیم افزود.
24:43 پس کسانی که ستم کردند، سخنی غیر از آنچه به ایشان گفته شده بود، جایگزین کردند.
24:49 «پس بر کسانی که ستم کردند، از آسمان عذابی فرو فرستادیم، به سبب آنکه نافرمانی می‌کردند.»
25:04 برادران گرامی
25:08 پیامبر الله موسی (علیه‌السلام)
25:11 از میان پیامبران، بیشترین یاد شده در قرآن
25:14 داستانش در بیش از یک سوره از کتاب الله آمده است.
25:19 الله موسی علیه‌السلام را در قرآن یاد کرده است.
25:23 صد و سی و شش بار
25:26 و داستان او درس‌ها و عبرت‌های فراوانی در خود دارد
25:30 به همین مقدار از آنچه در بیان داستان ذکر شد بسنده می‌کنیم.
25:34 زمانی که موسی علیه‌السلام وفات کرد، عمرش
25:38 صد و بیست سال
25:40 گفته‌اند که یوشع (علیه‌السلام) پس از مرگش او را در خواب دید.
25:45 به او گفت
25:47 چگونه مرگ را یافتی؟
25:49 فرمود
25:50 او را زنده پوست می‌کند
25:54 و این درست است؛ معنای سخن پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
25:59 همانا برای مرگ سکرات (سختی‌های جان‌کندن) است.
26:05 ادامه‌ی حدیث ان‌شاءالله
26:08 الله اعلم
26:09 و ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است.
26:12 درود و سلام الله بر پیامبر ما محمد (ﷺ)
26:16 و بر آل و اصحاب او همگی.
26:19 با داستان‌های پیامبران بودید.