داستان های پیامبران | قسمت (31) | داستان الیاس و الیشع و ذوالکفل و عزیر علیهم السلام

◉ 563 بازدید ⏱ 26:36 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 داستان‌های پیامبران
0:02 داستان‌های پیامبران
0:05 علیهم‌السلام
0:07 درود الله
0:09 عقب‌ها
0:11 سلام
0:13 بر بهترین خلایق
0:15 جمع کن
0:17 اولو‌الْعَزم
0:20 مقامهم
0:22 رفیع
0:24 داستان الیاس
0:28 علیه‌السلام
0:32 بسم الله الرحمن الرحیم
0:34 ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است.
0:36 درود و سلام
0:38 بر پیامبرمان محمد
0:40 و بر آل او
0:42 و یاران او همگی
0:44 و اما بعد
0:46 پس از پایان یافتن دوره
0:48 ملک سلیمان بن داوود
0:50 علیهما السلام
0:52 دولت بنی‌اسرائیل پراکنده شد
0:54 به سبب اختلاف پادشاهانشان
0:56 و بزرگان ایشان بر قدرت (سلطه)
0:58 و به سبب کفر و گمراهی
1:00 آنچه در میان صفوف ایشان گسترش یافت
1:02 و یکی از پادشاهان ایشان اجازه داد
1:04 برای همسرش در گسترش عبادت
1:06 قوم‌هایشان در میان بنی‌اسرائیل
1:08 و قوم او
1:10 بندگانِ بت‌ها
1:12 زشتیِ عبادتِ بت‌پرستانه
1:14 و بندهٔ بت
1:16 آنچه قرآن کریم یادآور شده است
1:18 نامش بعل
1:20 پس الله سبحانه و تعالی فرستاد
1:22 «إلیهم إلیاس» — به سوی ایشان الیاس (فرستاده شد).
1:24 علیه‌السلام
1:27 و حاصل داستان پیامبر الله
1:29 الیاس یا الیاسین
1:31 علیه‌السلام
1:33 همانا الله سبحانه و تعالی
1:35 در میان بنی‌اسرائیل برانگیخته شد.
1:37 و ایشان بت را می‌پرستیدند
1:39 بعل
1:41 و ایشان را به سوی الله دعوت کرد
1:43 و ایشان را از پرستش بت بازداشت
1:45 و آنچه غیر از او است
1:48 پس [قوم] به [آن] پادشاهشان ایمان آورد.
1:50 و او همنشین الیاس بود
1:52 علیه‌السلام
1:54 سپس مرتد شد
1:56 و (خدا) به إلیاس علیه السلام فرمود
1:58 من می‌بینم آنچه را که به سوی آن فرامی‌خوانی
2:00 زیرا من فلانی و فلانی را می‌بینم
2:02 پادشاهان
2:04 بنی‌اسرائیل
2:06 آنان بت‌ها را پرستیدند
2:08 پس این (کار) به آنان زیانی نرساند.
2:10 چیزی
2:12 میخورند و می‌نوشند و بهره‌مند می‌شوند
2:14 و آنچه از آن کاسته می‌شود
2:16 از دنیای ایشان چیزی
2:18 و ما برای خود بر آنان هیچ برتری‌ای نمی‌بینیم.
2:20 از فضل
2:22 و الیاس علیه‌السلام از او جدا شد
2:24 و او استرجاع می‌کند
2:26 پس آن پادشاه را عبادت کرد.
2:28 و پادشاه را
2:31 همسایهٔ صالح و مؤمن
2:33 ایمانش را پنهان می‌کند
2:35 و او را باغی است
2:37 در کنار کاخ پادشاهی
2:39 و فرشته نیز همسایه‌اش را نیکو می‌دارد.
2:41 و پادشاه را همسری بود
2:43 بزرگ‌ترین شرّ و کفر
2:45 از شوهرش درخواست کردم
2:47 پادشاه می‌خواهد باغ را بگیرد
2:49 مرد، اما انجام نداد
2:51 و آن زن بود
2:53 زن (همسرش) اگر شوهرش سفر کند (از او) تخلف کند
2:55 از شهر خود
2:57 یک بار
2:59 زنش را بر (گردن) صاحب باغ گذاشت
3:01 کسی که بر او گواهی داده شده که
3:03 سب الملک
3:05 او را کشتم و باغش را گرفتم
3:07 هنگامی که پادشاه بازگشت
3:09 از آن خشمگین شد
3:11 آن را بزرگ شمرد و انکار کرد
3:13 گفت: «قطعاً گذشته است»
3:15 پس [الله] به او وحی کرد.
3:17 الله إلی إلیاس
3:19 به او فرمان می‌دهد که به پادشاه بگوید
3:21 و مراتِ آن این است که (کسی) رد کند
3:23 باغ به وارثان صاحبش (تعلق دارد)
3:25 اگر چنین نکند
3:27 بر آن دو خشم کرد
3:29 و آن دو را در آن باغ هلاک کرد
3:31 و از آن بهره‌مند نشد
3:33 مگر اندکی
3:35 الیاس علیه‌السلام به آن دو خبر داد.
3:37 بدین ترتیب، او بازنگشت.
3:39 برای حق
3:42 هنگامی که الیاس (علیه‌السلام) دید
3:44 آنچه بنی‌اسرائیل در آن دچار شدند
3:46 از کفر و ظلم
3:48 او به شدت بر آنان خرده گرفت
3:50 و آنان را در عبادت سرزنش کرد
3:52 بت‌هایشان بعل
3:54 ایشان را به عبادت الله یگانه فرا می‌خواند.
3:56 آفریدگار هر چیزی
3:58 و به آنان خبر داد که او
4:00 پروردگار ایشان و پروردگار پدرانشان
4:02 پیشینیان
4:04 اما آنان به او پاسخ ندادند
4:06 در آنچه ایشان را بدان فرا می‌خواند
4:08 و در آنچه (او آورده) از او پیروی نکردند،
4:10 از ایشان درخواست کرد
4:12 آن‌گاه بر ایشان نفرین کرد
4:14 پس الله (از آنان) بازداشت.
4:16 باران سه سال
4:18 و چارپایان و پرندگان هلاک شدند.
4:20 و جانوران خزنده و درختان
4:22 و مردم را به تلاش و کوشش فراوان واداشت.
4:24 تازه
4:26 الیاس (علیه‌السلام) پنهان شد.
4:28 از ترس بنی‌اسرائیل
4:30 و او می‌آمد
4:32 رزقش در پناهگاهش
4:34 در کوه قاسیون
4:36 سپس او نزد ایشان آمد
4:38 و به آنان گفت
4:40 شما قطعاً هلاک شده‌اید
4:42 و چهارپایان به‌سبب گناهان شما هلاک شدند
4:44 اگر دوست دارید،
4:46 اینکه بدانید که الله
4:48 از کارتان بر شما خشمگین است.
4:50 و اینکه آنچه شما را به سوی آن فرامی‌خوانم
4:52 به سوی او، همان حق است
4:54 پس با بت‌های خود بیرون آمدید
4:56 و آن‌ها را بخوانید (به دعا)
4:58 پس اگر (آن‌ها) شما را اجابت کردند
5:00 پس آن حق است، همان‌گونه که شما می‌گویید
5:02 و اگر او چنین نکرد
5:04 دانستید که شما بر باطل هستید
5:06 آنگاه نزع کردید
5:08 و الله را بخوانید
5:10 پس [الله] غم شما را برطرف کرد
5:12 گفتند: «راست گفتی» (یا: «انصاف کردی»).
5:14 پس با بت‌های خود بیرون رفتند
5:16 پس رهایشان کن
5:18 به ایشان
5:20 و [آن‌ها] رها نشدند.
5:22 به الیاس علیه‌السلام گفتند
5:24 ما هلاک شدیم
5:26 پس برای ما الله را دعا کنید
5:28 و برای آنان دعا کرد که خدا گشایش (فرج) دهد.
5:30 و اینکه سیراب کنند
5:32 ابری مانند سپر بیرون آمد
5:34 وعظومت
5:36 و آنان نگاه می‌کنند
5:38 سپس الله از آن (ابر) باران فرستاد
5:40 سرزمین‌هایشان را زنده کردم
5:42 و الله (سبحانه و تعالی) ایشان را گشایش داد.
5:44 از آنچه در آن بودند از بلا
5:46 پس دست برنداشتند
5:48 و به حق بازنگشتند
5:50 هنگامی که الیاس (علیه‌السلام) این را دید
5:52 از الله پرسید
5:54 تعالی که او را قبض کند
5:56 تا او را از دست آنان آسوده سازد
5:58 پس الله او را به سوی خود برگرفت
6:00 و الله بر آن پادشاه مسلط کرد
6:02 و قومش دشمن (آن‌ها) بودند
6:04 پس بر آنان پیروز شد
6:06 شاه و همسرش کشته شدند
6:08 آن باغ
6:10 و آن دو را در آن انداخت
6:12 تا آنکه گوشت‌هایشان فرسوده شد
6:14 و نام زمینی که در آن بودند
6:16 بعلبک
6:18 به نام بت بعل
6:20 آن‌که آن‌ها می‌پرستیدند
6:22 الله سبحانه و تعالی فرمود
6:25 و اگر
6:27 الیاس از جمله فرستادگان است.
6:31 آنگاه که به قوم خود گفت
6:33 آیا پرهیزگاری نمی‌کنید؟
6:35 آیا (شما) می‌خوانید
6:37 بعلا
6:39 و (آن را) رها می‌کنید که بهتر است
6:41 آفرینندگان
6:43 پروردگارتان الله است
6:45 و پروردگار پدران
6:47 نخستین
6:51 پس او را تکذیب کردند
6:53 زیرا ایشان
6:55 هر آینه (همه) به حضور آورده‌شدگان (در حساب).
6:57 مگر بندگان مخلص الله،
6:59 آنان که اخلاص‌ورزان‌اند.
7:01 و بر او (در میان امت‌های بعد) گذاشتیم
7:03 (نامش را) در میان آیندگان.
7:05 سلام بر
7:07 الیاسین.
7:09 ما این‌گونه
7:11 نیکوکاران را پاداش می‌دهیم.
7:13 همانا او از بندگان مؤمن ما بود.
7:15 (مؤمنان).
7:17 و یاد الیاس در قرآن کریم
7:19 (در آن) آمده است،
7:24 سه بار.
7:26 و الله او را ستوده و
7:28 او را به اینکه
7:30 از صالحان است توصیف کرده است.
7:32 (الله) فرمود:
7:34 «و زکریا و یحیی و عیسی
7:36 و الیاس،
7:38 همه از
7:40 صالحان (بودند).»
7:42 داستان
7:47 الیسع
7:49 (علیه‌السلام)
7:53 گفته می‌شود که الیسع
7:55 پسرعموی پیامبر
7:57 الله، الیاس (علیهما‌السلام)، بود.
7:59 و الیسع
8:01 به پیامبر الله
8:03 الیاس (علیه‌السلام) ایمان آورده بود.
8:05 و نابینا بود،
8:07 پس الیاس برایش دعا کرد
8:09 و الله تعالی او را عافیت داد
8:11 و با او (از مردم) کناره گرفت
8:13 از مردم در مخفیگاه خود
8:15 در کوه قاسیون.
8:18 و پیامبر الله الیسع
8:20 (علیه‌السلام)
8:22 از کودکی با حکمت و رشد (آراسته بود).
8:24 و الله به او نبوت داد
8:26 پس از وفات الیاس
8:28 (علیه‌السلام).
8:30 پس به دعوت به سوی الله تعالی برخاست،
8:32 در حالی که به روش
8:34 پیامبر الله الیاس و شریعتش چنگ می‌زد.
8:36 و گفته شده است
8:38 که الیسع
8:40 به این نام نامیده شد
8:42 به‌سبب وسعت دانشش
8:44 و تلاشش برای جستن حق.
8:46 پس بنی‌اسرائیل را پی می‌گرفت
8:48 و برای آنان
8:50 خطایشان را آشکار می‌کرد
8:52 و صواب را برایشان روشن می‌ساخت،
8:54 تا آنکه از او متنفر شدند
8:56 و از او گریزان گشتند.
8:58 و در زمان او حوادث و خطاها بسیار شد
9:00 و پادشاهان ستمگر فزونی یافتند،
9:02 پس پیامبران را کشتند
9:04 و مؤمنان را پراکنده ساختند.
9:06 الیسع (علیه‌السلام) آنان را اندرز داد
9:08 و ایشان را از عذاب الله بیم داد،
9:10 سپس دعوت او را ناچیز شمردند.
9:12 و الله تعالی او را با معجزات تأیید کرد،
9:14 از جمله آنکه مردگان را زنده کرد
9:16 و کور مادرزاد و پیس را شفا داد،
9:18 و رود اردن برای او خشک شد
9:20 پس بر آن راه رفت.
9:22 قومش این را دیدند،
9:24 اما ایمان نیاوردند
9:26 و بازنایستادند.
9:28 سپس الله تعالی او را وفات داد
9:30 و بر بنی‌اسرائیل کسی را مسلط کرد که
9:32 ایشان را به عذاب بد دچار می‌ساخت.
9:34 و برخی مورخان یادآور شده‌اند
9:36 که دعوت پیامبر الله
9:38 الیسع (علیه‌السلام)
9:40 در شهری
9:42 به نام بانیاس
9:45 از شهرهای شام بود.
9:47 و الله داناتر است.
9:49 و الله تعالی
9:51 الیسع (علیه‌السلام) را
9:53 در دو جا از کتاب عزیزش یاد کرده است،
9:55 پس او را ستوده
9:57 و توصیف کرده که او را
10:00 بر جهانیان برتری داده است،
10:02 فرمود:
10:04 «و یاد کن اسماعیل
10:06 و الیسع و ذوالکفل
10:08 و همه از نیکان‌اند.»
10:10 و او را توصیف کرده که از اخیار است،
10:12 فرمود:
10:26 «و یاد کن اسماعیل و الیسع و ذوالکفل،
10:28 و همه از اخیارند.»
10:30 و یاد کن اسماعیل
10:32 و الیسع و ذوالکفل؛
10:34 و همه از نیکان‌اند.
10:38 داستان ذوالکفل
10:44 «علیه السلام»
10:46 هنگامی که الیسع (علیه السلام) پیر شد
10:50 «علیه السلام»
10:52 گفت:
10:54 اگر من کسی را بر مردم جانشین خود کنم
10:56 که در زمان حیاتم میان آنان عمل کند
10:58 تا ببینم چگونه
11:00 عمل می‌کند،
11:02 مردم را گرد آورد و به آنان گفت:
11:04 چه کسی برای من متعهد می‌شود
11:06 که به سه چیز، من او را جانشین خود کنم؟
11:08 روز را روزه بدارد،
11:10 شب را به عبادت برخیزد،
11:12 و خشمگین نشود.
11:14 مردی برخاست که چشم‌ها او را خوار می‌شمردند،
11:16 و گفت:
11:18 من.
11:20 الیسع (علیه السلام) به او گفت:
11:22 تو روزها روزه می‌گیری،
11:24 شب‌ها به عبادت برمی‌خیزی و خشمگین نمی‌شوی؟
11:26 گفت: آری.
11:28 آن روز او را بازگرداند،
11:30 و همان سخن را گفت،
11:32 در روز دوم [نیز]،
11:34 مردم خاموش ماندند،
11:36 و آن مرد برخاست
11:38 و گفت: من.
11:40 پس او را جانشین خود کرد.
11:42 ابلیس به شیاطین می‌گفت:
11:44 بر شما باد که به فلانی بپردازید،
11:46 اما آنان از این کار درماندند.
11:48 [ابلیس] گفت:
11:51 مرا با او واگذارید.
11:53 پس هنگامی که او در وقت قیلوله
11:55 به خواب رفته بود، نزد او آمد
11:57 در قالب پیرمردی
11:59 سالخورده و تهی‌دست،
12:01 و ذو الکفل (علیه السلام)
12:03 شب و روز نمی‌خوابید،
12:05 جز آن خواب اندکی [که داشت].
12:07 پس در را کوبید.
12:09 [ذو الکفل] گفت: این کیست؟
12:11 [پیرمرد] گفت:
12:13 پیرمرد سالخورده‌ای ستم‌دیده‌ام.
12:15 پس [ذو الکفل] برخاست
12:17 و در را گشود.
12:19 [پیرمرد] شکایت خود را برای او بازگو کرد.
12:21 گفت: میان من
12:23 و قومم دشمنی است،
12:25 و آنان بر من ستم کرده‌اند
12:27 و با من چنین و چنان رفتار کرده‌اند.
12:29 [پیرمرد] سخن را به درازا کشاند،
12:31 تا آنگاه که وقت رواح (بعدازظهر) فرا رسید
12:33 و هنگام قیلوله گذشت.
12:35 [ذو الکفل] به او گفت:
12:37 چون به مجلس من آمدی،
12:39 نزد من بیا تا حقت را برایت بگیرم،
12:41 [و] حقت را [به تو بازگردانم].
12:43 پس [پیرمرد] رفت،
12:45 و آن مرد به مجلس خود بازگشت
12:47 و نگاه می‌کرد که آیا پیرمرد را می‌بیند،
12:49 اما او را ندید.
12:51 چون فردا شد،
12:53 میان مردم داوری می‌کرد
12:55 و [همچنان] منتظر [آن پیرمرد] بود، اما او را نمی‌دید.
12:57 سپس هنگام قیلوله فرا رسید
12:59 و به خوابگاه خود رفت.
13:01 [پیرمرد] نزد او آمد و در را کوبید.
13:03 [ذو الکفل] گفت: این کیست؟
13:05 [پیرمرد] گفت:
13:07 پیرمرد سالخورده ستم‌دیده.
13:09 پس [ذو الکفل] برای او در را گشود
13:11 و گفت: آیا به تو نگفتم
13:13 که چون در مجلس من نشستی،
13:15 نزد من بیا؟
13:17 [پیرمرد] گفت: قوم من
13:19 بدترین قوم‌اند.
13:21 چون دانستند که من نزد تو آمده‌ام
13:23 و دیدند که من [از مجلس] می‌روم،
13:25 تو را به مجلس حکم کشاندند.
13:27 گفتند:
13:29 ما حقت را به تو می‌دهیم،
13:31 اما چون مجلس تو به پایان رسید و تو برخاستی،
13:33 [حق مرا] انکار کردند.
13:35 [ذو الکفل] گفت:
13:37 برو،
13:39 و چون به مجلس حکم رفتی،
13:41 نزد من بیا.
13:43 [ذو الکفل] وقت قیلوله را از دست داد،
13:45 پس [به مجلس] رفت و منتظر ماند،
13:47 اما [آن پیرمرد را] ندید.
13:49 و خواب بر او غلبه کرد،
13:51 پس به کسی که نزد او بود گفت:
13:53 هر کس نزدیک این در شود
13:55 تا من بخوابم [او را بازدارد]،
13:57 که خواب بر من سخت غلبه کرده است.
14:00 پس چون آن ساعت فرا رسید،
14:02 پیرمرد سالخورده آمد
14:04 و به او گفت: چه کسی
14:06 کنار در است؟
14:08 از پشت سرت! از پشت سرت!
14:10 پس گفت: همانا من
14:12 دیروز نزد او رفتم
14:14 و کار خود را برایش بازگو کردم
14:16 پس گفت: نه
14:18 به الله سوگند که ما فرمان داده‌ایم
14:20 که هیچ‌کس را به او نزدیک نگذارند
14:22 پس چون درمانده شد
14:24 نگریست و روزنه‌ای دید
14:26 در خانه
14:28 پس از آن بالا رفت
14:30 و ناگهان داخل خانه شد
14:32 و از درون، در را کوبید
14:34 پس آن مرد بیدار شد
14:36 گفت: ای فلانی
14:38 آیا به تو فرمان ندادم
14:40 که هیچ‌کس به من نزدیک نشود؟
14:42 نگهبان گفت:
14:44 اما از جانب من
14:46 به الله سوگند که کسی نیامد
14:48 پس بنگر از کجا آمده‌ای
14:50 و به سوی در برخاست
14:52 و ناگهان دید که در همان‌گونه بسته است که خودش بسته بود
14:54 و ناگهان آن مرد با او بود
14:56 در خانه
14:58 پس او را شناخت و گفت:
15:00 ای دشمن الله!
15:02 گفت: آری
15:04 مرا در هر کاری درمانده کردی
15:06 پس آنچه را می‌بینی انجام دادم تا تو را به خشم آورم
15:08 پس الله او را نامید
15:10 ذو الکفل
15:12 زیرا او کاری را به عهده گرفت
15:14 و به آن وفا کرد
15:17 و نام ذو الکفل دوبار تکرار شده است
15:19 الله کریم دو بار (آن را یاد کرده است)
15:21 آنجا که الله او را ستوده است
15:23 و توصیفش کرده که
15:25 از صابران و صالحان است
15:27 پس الله تعالی فرموده است:
15:29 «و اسماعیل
15:31 و ادریس و ذو الکفل،
15:33 همه‌شان
15:35 از صابران بودند
15:37 و ما را
15:39 در رحمت خود داخل کردیم،
15:41 آنان
15:43 از صالحان بودند»
15:45 و او را به خیر بودن توصیف کرده است
15:48 پس فرموده است:
15:50 «و اسماعیل را یاد کن
15:52 و الیسع و ذو الکفل را،
15:54 و همه
15:56 از نیکان‌اند»
15:58 داستان عزیر
16:00 علیه السلام
16:05 درباره عزیر
16:09 علیه السلام اختلاف شده است
16:11 که آیا او پیامبر است
16:13 یا بنده‌ای صالح؟
16:15 پس از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است
16:17 که گفت:
16:19 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود:
16:21 نمی‌دانم
16:23 آیا تُبّع
16:25 لعنت‌شده است یا نه
16:27 و نمی‌دانم آیا عزیر
16:29 پیامبر است یا نه
16:31 شیخ عبدالمحسن
16:34 العباد حفظه‌الله گفته است:
16:36 و این را پیامبر صلی‌الله
16:38 علیه وسلم پیش از آن فرمود
16:40 که از حال تُبّع آگاه شود
16:42 و آنچه دلالت کند آمده است
16:44 بر اینکه او مسلمان شده است
16:46 پس لعنت‌شده نخواهد بود
16:48 و اما عزیر
16:50 چیزی نیامده که دلالت کند
16:52 بر اینکه پیامبر است
16:54 و اشکالی ندارد که گفته شود
16:56 درباره او علیه السلام
16:58 که مردی صالح بود
17:00 داستانش یاد شده
17:02 در کتاب الله
17:04 و بسیاری از اهل
17:06 علم او را از پیامبران الله
17:08 علیه السلام شمرده‌اند
17:12 عزیر بنده‌ای
17:14 صالح و حکیم بود
17:16 روزی به باغی که نگهداری‌اش می‌کرد بیرون رفت
17:18 تا از آن نگهداری کند
17:20 پس چون بازگشت
17:22 به ویرانه‌ای رسید، هنگامی که
17:24 نیمروز فرا رسیده بود
17:26 و گرما به او رسید
17:28 و با الاغش به ویرانه داخل شد
17:30 پس از الاغش پایین آمد
17:32 و با او سبدی بود که در آن
17:34 انجیر بود و سبدی که در آن
17:36 انگور بود
17:38 و زیر سایه‌ی آن ویرانه فرود آمد.
17:40 و کاسه‌ای را با خود بیرون آورد.
17:42 پس از انگور فشرد
17:44 آنچه در کاسه همراهش بود.
17:46 سپس نان خشکی را با خود بیرون آورد
17:48 و آن را در همان کاسه انداخت
17:50 در شیره‌ی انگور،
17:52 تا نرم شود و بخورد.
17:54 سپس دراز کشید
17:56 به پشت،
17:58 و پاهایش را به دیوار تکیه داد.
18:00 پس به سقف
18:02 آن خانه‌ها نگریست،
18:04 و آنچه را در آن‌ها بود دید، در حالی که بر پایه‌های خود (فروریخته) قرار داشتند،
18:06 بر سقف‌های خود
18:08 و اهلشان نابود شده بودند.
18:10 و استخوان‌های پوسیده‌ای دید
18:12 پس گفت:
18:14 چگونه الله اینان را
18:16 پس از مرگشان زنده می‌کند؟
18:18 او در این شک نکرد که الله آنان را زنده می‌کند،
18:20 اما
18:22 این سخن را از روی شگفتی گفت.
18:24 پس الله فرشته‌ی مرگ را فرستاد
18:26 و جانش را قبض کرد.
18:28 پس الله او را صد سال میراند.
18:30 چون
18:33 آن صد سال بر او گذشت،
18:35 الله او را زنده کرد.
18:37 سپس فرشته‌ای نزد او فرستاد
18:39 و عزیر
18:41 (علیه‌السلام) نشسته برخاست.
18:43 فرشته به او گفت:
18:45 چقدر درنگ کردی؟
18:47 گفت:
18:49 یک روز یا بخشی از یک روز درنگ کردم.
18:51 و علت آن این بود که
18:53 در آغاز روز خوابید
18:55 در نیمروز.
18:57 و در پایان روز برانگیخته شد،
18:59 در حالی که خورشید هنوز غروب نکرده بود.
19:01 پس گفت: یا بخشی از یک روز.
19:03 زیرا یک روز کامل برایم سپری نشده بود.
19:05 آنگاه فرشته به او گفت:
19:07 بلکه صد سال درنگ کردی.
19:09 به غذایت بنگر
19:11 که همان نان خشک است،
19:13 و به نوشیدنی‌ات
19:15 که همان شیره‌ای است که
19:17 در کاسه فشرده بودی.
19:19 بنگر،
19:21 پس آن دو هنوز به همان حال‌اند،
19:23 دگرگون نشده‌اند
19:25 یعنی شیره تغییر نکرده،
19:27 و نان نیز،
19:29 و همچنین انجیر و انگور
19:31 تازه‌اند و تغییر نکرده‌اند،
19:33 هیچ‌یک از حالشان دگرگون نشده.
19:35 پس (عزیر) در دلش آن را انکار کرد.
19:37 آنگاه فرشته به او گفت:
19:39 آنچه را به تو گفتم انکار کردی؟
19:41 به الاغت بنگر.
19:43 پس نگریست،
19:45 و دید الاغش
19:47 استخوان‌هایش پوسیده و
19:49 خاک شده است.
19:51 آنگاه فرشته استخوان‌های الاغ را ندا داد
19:53 و آن‌ها پاسخ دادند و از هر
19:55 سوی گرد آمدند تا آنکه
19:57 فرشته بر آن سوار شد،
19:59 و عزیر به آن می‌نگریست.
20:01 سپس رگ‌ها و پی‌ها را بر آن‌ها پوشانید،
20:03 سپس گوشت را بر آن پوشاند،
20:05 سپس بر آن روییدن داد
20:07 پوست و مو.
20:09 سپس فرشته در آن دمید،
20:11 پس الاغ برخاست و سرش و گوش‌هایش را بالا برد
20:13 (و)
20:15 به سوی آسمان، در حال عرعر کردن،
20:17 گمان می‌کرد که قیامت برپا شده است.
20:19 پس چون
20:21 برای عُزیر علیه‌السلام
20:23 امر روشن شد، گفت:
20:25 می‌دانم که الله
20:27 بر هر چیزی توانا است
20:29 از زنده کردن مردگان
20:31 و غیر آن.
20:34 پس بر الاغ خود سوار شد تا
20:36 به دهکده‌اش (رسید).
20:38 پس مردم او را نشناختند،
20:40 و او (نیز) آنان را نشناخت و خانه‌هایشان را نشناخت.
20:42 خانه‌های خود را.
20:44 علی‌رغم تردیدی که در دل داشت، راه افتاد
20:46 تا به خانه‌اش رسید
20:48 ناگهان دید که پیرزنی
20:50 نابینا و زمین‌گیر است
20:52 که عمرش به صد
20:54 و بیست سال رسیده است
20:56 او کنیز آنان بود
20:58 عزیر از میان آنان بیرون رفت
21:00 در حالی که بیست ساله بود
21:02 او را شناخت و گفت
21:04 این عزیر است
21:06 ای زن، آیا این است؟
21:08 خانهٔ عزیر است؟
21:10 گفت: آری، این
21:12 خانهٔ عزیر است.
21:14 پس گریست و گفت:
21:16 من کسی را ندیدم
21:18 از فلان و فلان سال
21:20 که از عزیر یاد کند؛ او را
21:22 مردم فراموش کرده‌اند.
21:24 گفت: من
21:26 عزیرم؛ الله
21:28 مرا صد سال میرانده بود.
21:30 سپس مرا زنده کرد.
21:32 سبحان الله!
21:34 عزیر را از دست داده بودیم
21:36 از صد سال پیش،
21:38 و از او هیچ خبری نشنیده بودیم.
21:40 گفت: من
21:42 عزیرم.
21:44 گفت: اگر راست می‌گویی،
21:46 عزیر
21:48 مردی مستجاب‌الدعوه بود.
21:50 برای بیمار دعا می‌کرد
21:52 و برای گرفتار بلا، برای عافیت
21:54 و شفا.
21:56 پس از الله بخواه که بینایی‌ام را به من بازگرداند تا تو را ببینم.
21:58 (تکرار) بینایی‌ام را برگردان تا تو را ببینم.
22:00 اگر تو عزیری، تو را خواهم شناخت.
22:02 پس او پروردگارش را بخواند.
22:04 و دست بر چشمانش کشید.
22:06 پس بینا شد
22:08 و دستش را گرفت و گفت:
22:10 «به اذن الله برخیز.»
22:12 پس الله
22:14 پاهایش را گشود،
22:16 و چنان برخاست که گویی
22:18 از بند رهایی یافته است.
22:20 پس به او نگریست
22:22 و گفت: گواهی می‌دهم
22:24 که تو عزیری.
22:28 و به سوی بنی‌اسرائیل رفت
22:30 و در انجمن‌ها و مجالس‌شان به آنان نگریست
22:32 و در محافل‌شان.
22:34 و پسرِ عزیر، پیرمردی
22:36 صد و هجده ساله بود، و فرزندانش
22:38 و
22:40 فرزندانش در مجلس پیر شده بودند.
22:42 پس آنان را ندا داد و گفت:
22:44 این عزیر است
22:46 که نزد شما آمده است.
22:48 پس او را نشناختند.
22:50 گفت: من
22:52 فلانه، کنیزِ شما هستم.
22:54 او برای من دعا کرد
22:56 و بینایی‌ام را بازگرداند.
22:58 و گمان برد که الله
23:00 او را صد سال میرانده بود،
23:02 سپس او را زنده کرد.
23:04 پس مردم برخاستند و به سوی او روی آوردند.
23:06 پسرش گفت:
23:08 پدرم خالی سیاهی
23:10 میان دو شانه‌اش داشت.
23:12 پس شانه‌هایش را نشان داد
23:14 و ناگهان او عزیر بود.
23:16 پس بنی‌اسرائیل گفتند:
23:18 در میان ما کسی نبود
23:20 که تورات را حفظ داشته باشد،
23:22 جز عزیر، به روایت ما.
23:24 و (تورات) سوزانده شده بود.
23:26 گفتند: تورات را برای ما یاد کن،
23:28 و از آن چیزی باقی نمانده است
23:30 جز آنچه مردان حفظ کرده‌اند.
23:32 پس آن را برای ما بنویس.
23:34 پس زیر سایهٔ درختی نشست
23:36 و بنی‌اسرائیل گردش بودند.
23:38 پس تورات را برای آنان نوشت
23:40 و در میانشان ماند
23:42 به فرمان الله تعالی.
23:44 پس او را به شدت دوست داشتند،
23:46 دوستی بسیار.
23:48 ابن عباس رضی‌الله‌عنهما گفت:
23:50 پس چنان شد که
23:52 الله تعالی فرموده است:
23:54 «و تو را برای مردم نشانه‌ای قرار دهیم»
23:56 و آن
23:58 این بود که او با
24:00 فرزندان و نوادگانش می‌نشست،
24:02 که پیر شده بودند و موی سرشان سپید شده بود، در حالی که او جوان بود،
24:04 (تکرار) و او جوان بود.
24:06 زیرا او
24:08 در چهل سالگی مرده بود.
24:10 پس الله او را جوان برانگیخت
24:12 به همان هیئتی که روزی که مرد داشت.
24:14 دچار اختلاف شدند
24:17 بنی‌اسرائیل درباره‌ی کار عزیر
24:19 علیه‌السلام،
24:21 و گفتند: (او) نتوانست
24:23 موسی آمد تا تورات را برای ما بیاورد
24:25 مگر در کتاب
24:27 اما عُزَیر
24:29 او آن را حفظ کرد و نوشت
24:31 و الله او را زنده کرد
24:33 پس از آنکه او را میراند
24:35 و این را امری خارق‌العاده شمردند
24:37 خارق‌العاده
24:39 پس او را تقدیس کردند و سخنی باطل گفتند
24:41 که او پسر الله است
24:43 الله تعالی فرمود
24:45 و یهودیان گفتند
24:47 عُزَیر پسر الله است
24:49 و با این سخن گمراه شدند
24:51 و کافر گشتند
24:54 و نام عُزَیر علیه‌السلام
24:56 در قرآن به‌صراحت یاد نشده است
24:58 جز در این موضع
25:00 و قرآن به او اشاره کرده است
25:02 بنا بر قول بیشتر
25:04 مفسّران در سخن خداوند تعالی
25:06 «یا آن کسی که
25:08 از کنار شهری گذشت
25:10 که ویران بود
25:12 بر سقف‌های فروریخته‌اش
25:14 و ویران بود
25:16 بر سقف‌های فروریخته‌اش
25:18 گفت: چگونه این را
25:20 الله پس از مرگش زنده خواهد کرد؟
25:22 مرگش
25:24 پس الله او را میراند
25:26 صد سال
25:28 سپس او را برانگیخت
25:30 گفت: چه مدت درنگ کردی؟
25:32 گفت: یک روز درنگ کردم
25:34 یا پاره‌ای از روز
25:36 گفت: نه، بلکه صد سال درنگ کردی
25:38 صد سال
25:40 پس به غذا و نوشیدنی‌ات بنگر که تغییر نکرده‌اند
25:42 و به الاغ خود بنگر
25:44 و
25:46 به الاغ خود
25:48 و تو را نشانه‌ای برای مردم قرار دهیم
25:50 نشانه‌ای برای مردم
25:52 و بنگر
25:54 به استخوان‌ها که چگونه
25:56 آنها را برمی‌داریم
25:58 سپس گوشت بر آنها می‌پوشانیم
26:00 گوشتی
26:02 پس چون برایش آشکار شد
26:04 گفت:
26:06 می‌دانم که الله
26:08 بر هر چیزی
26:10 تواناست»
26:12 درباره حدیث
26:16 بقیه، ان‌شاءالله
26:18 و الله داناتر است
26:20 و ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است
26:22 و درود و سلام الله بر
26:24 پیامبرمان محمد
26:26 و بر آل او
26:28 و یارانش همگی باد
26:30 شما با
26:33 داستان‌های پیامبران بودید