داستان های پیامبران | قسمت (25) | داستان موسی علیه السلام (6)

◉ 438 بازدید ⏱ 26:06 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 داستان‌های پیامبران … داستان‌های پیامبران … علیهم السلام
0:23 داستان موسی … علیه السلام
0:29 بسم الله الرحمن الرحیم
0:34 الحمد لله رب العالمین
0:37 و درود و سلام بر پیامبرمان محمد
0:40 و بر آل و اصحاب او همگی
0:43 و اما بعد
0:45 داستان فرعون سرکش به پایان رسید
0:48 با غرق شدنش در دریا
0:50 و هلاکت لشکریانش که از او پیروی کرده بودند
0:53 و دوران حکومت ستم‌گرانه‌اش نیز به پایان رسید
0:56 که در آن به بندگان و سرزمین‌ها بدی کرد
1:00 پس هر ستم‌کاری را پایانی است
1:03 الله مهلت می‌دهد، اما فراموش نمی‌کند
1:06 و هلاکت او در برابر چشمان بنی اسرائیل رخ داد
1:10 تا برای آنان در آن عبرتی باشد
1:12 و قدرت الله سبحانه و تعالی را ببینند
1:16 تا به او ایمان آورند
1:20 پس از رهایی بنی اسرائیل از فرعون و لشکریانش، رویدادهای متعددی برای آنان پیش آمد
1:25 که قرآن کریم و سنت نبوی آن‌ها را ثبت کرده‌اند
1:29 و شایسته است که در آن‌ها درنگ شود
1:32 از جمله آن رویدادهای شگفت‌انگیز
1:35 این بود که آنان پس از آن‌که از دریایی که دشمنشان در آن غرق شد عبور کردند
1:39 و هنوز ریگ‌های آن بر کفش‌هایشان چسبیده بود
1:43 بر قومی گذشتند که بت‌ها را می‌پرستیدند
1:46 از آنان انتظار می‌رفت
1:49 که آنچه را دیده‌اند خوار بشمرند
1:51 و از آنچه مشاهده کرده‌اند گریزان شوند
1:54 زیرا پیمان (الهی) به آنان مربوط نبود
1:56 از آن زمان که شکنجه‌ی سخت بر آنان تحمیل می‌شد
1:59 در سایه‌ی پرستش بت‌ها نزد فرعون و قومش
2:02 و چون رهایی‌شان از آنچه در آن بودند از سایه‌ی ذلت و خواری
2:07 به دست پیامبرشان تحقق یافته بود
2:10 کسی که آنان را به توحید الله تبارک و تعالی فراخواند
2:14 تا از فضل خود بر آنان بیفزاید
2:17 اما سرشت کج‌رو بنی اسرائیل
2:20 از آنان جدا نشد
2:22 زیرا ایمان در دل‌هایشان استوار نشده بود
2:25 و آنچه از پرستش بت‌ها خو گرفته بودند
2:28 در روزگار بردگی فرعون بر آنان
2:29 هنوز در جان‌هایشان ریشه داشت
2:32 و بر عقل‌هایشان چیره بود
2:35 پس از موسی علیه السلام درخواست کردند
2:38 که برایشان بتی قرار دهد تا آن را بپرستند
2:41 همان‌گونه که این بت‌پرستان انجام می‌دهند
2:44 این‌چنین است که بیماری‌های (روحی) جان‌ها را آلوده می‌کند
2:47 همان‌گونه که بدن‌ها را آلوده می‌کنند
2:49 و این است سرشت بنی اسرائیل
2:52 نزدیک نیست هدایت شوند مگر آن‌که گمراه گردند
2:55 و نزدیک نیست بالا روند مگر آن‌که فرو افتند
2:57 و نزدیک نیست در راه راستی گام بردارند
3:01 مگر آن‌که واژگون شوند و سرنگون گردند
3:04 و در سخن آنان به موسی علیه السلام
3:08 «خدایا! برای ما خدایی قرار ده همان‌گونه که ایشان خدایانی دارند»
3:11 به صیغه‌ی امر (گفته شد)
3:13 بزرگ‌ترین دلیل بر نادانی عقل‌هایشان است
3:16 و بدآدابی‌شان
3:18 زیرا اگر از او اجازه می‌خواستند که بتی بگیرند
3:21 تا همانند دیگران آن را بپرستند
3:23 کار آنان کم‌تر شگفت‌انگیز می‌بود
3:26 اما آنچه از آنان سر زد این بود
3:29 که از او که پیامبرشان بود درخواست کردند
3:32 کسی که آنان را به توحید الله تعالی فرا می‌خواند
3:35 و از دشمن بت‌پرست ستمگرشان نجاتشان داده بود
3:39 که خود او بتی برایشان بسازد تا آن را بپرستند
3:44 در اینجا موسی علیه السلام بر آنان خشم گرفت
3:47 خشمی سخت
3:49 و او با سرشت خود برای پروردگار و دینش خشم‌گین می‌شد
3:52 پس پاسخی سخت به آنان داد
3:55 که در آن سرزنش آنان و شگفتی از سخنشان بود
3:59 پس از آن‌که معجزاتی را که دیده بودند، مشاهده کرده بودند
4:02 پس فرمود
4:04 شما ای بنی اسرائیل با این خواسته‌تان
4:08 ثابت کردید که قومی هستید که جهل دل‌هایتان را پر کرده
4:12 و عقل‌هایتان را پوشانده است
4:15 تا جایی که میان آنچه این‌ها در آن گمراهی آشکارند
4:19 و میان آنچه الله از خضوع و عبادت سزاوار است، فرق نمی‌گذارید
4:24 و نعمت الله را بر آنان یادآوری کرد که پس از رهانیدنشان از فرعون و قومش بود
4:30 الله تعالی فرمود
4:32 و بنی‌اسرائیل را از دریا گذراندیم، پس بر گروهی رسیدند
4:40 پس بر گروهی رسیدند که بر بت‌هایی برای خود مقیم شده بودند
4:47 گفتند ای موسی برای ما خدایی قرار ده همان‌گونه که آنان خدایانی دارند
4:54 گفت: «قطعاً شما گروهی هستید که نادانی می‌کنید»
5:00 «همانا این‌ها که در آنند نابودشدنی است و آنچه انجام می‌دادند باطل است»
5:13 گفت: «آیا غیر الله را برای شما خدایی بجویم، با آنکه او شما را بر جهانیان برتری داد؟»
5:23 و آنگاه که شما را از خاندان فرعون رهانیدیم؛ ایشان عذاب بد را بر شما می‌چشاندند
5:36 پسرانتان را می‌کشتند و زنانتان را زنده نگه می‌داشتند
5:47 و در آن، از سوی پروردگارتان آزمونی بزرگ بود
5:57 بنی اسرائیل پس از سرزنش موسی علیه السلام، ساکت شدند
6:03 اما مصیبت‌هایشان هنوز پایان نیافته بود
6:07 زیرا الله به موسی علیه السلام و قومش در کوه طور وعده داد، پس از سی شب
6:13 که همان روزهای ماه ذی‌القعده بود
6:17 و آن برای دادن تورات بود که در آن احکام و جزئیات شریعتشان بود
6:23 و الله تعالی موسی را به روزه گرفتن در این روزها فرمان داد
6:27 و برای عبادت در آن‌ها تنها ماند
6:30 آن‌گاه موسی برادرش هارون را بر بنی اسرائیل جانشین کرد
6:36 و به او فرمود: ایشان را اصلاح کن و آنان را به فرمانبری از الله وادار
6:40 و از کسانی از ایشان که نافرمانی الله کرده‌اند پیروی مکن و در فرمانشان همراهی مکن
6:46 و این هشداری و یادآوری است
6:49 زیرا یادآوری برای مؤمنان سودمند است
6:52 وگرنه هارون علیه‌السلام پیامبری شریف و نزد الله گرامی است.
6:58 و موسی علیه‌السلام به او دستور داد که به دنبال او به سوی کوه طور حرکت کند.
7:03 سپس موسی علیه‌السلام برای وعدگاه پروردگارش شتابان رفت.
7:08 او بسیار به ذکر و عبادت و روزه، شب و روز، می‌پرداخت.
7:14 پس چون سی شب را کامل کرد و زمان وعده‌اش با الله تعالی فرا رسید،
7:20 بوی دهانش به سبب روزه‌داری برایش ناپسند شد.
7:24 پس با پوست درخت مسواک کرد.
7:27 آنگاه الله به او وحی کرد
7:29 «آیا ندانستی ای موسی که بوی دهان روزه‌دار نزد من محبوب‌تر از بوی مشک است؟»
7:35 پس به او دستور داد ده روز روزه بگیرد، که همان ده روز ذی‌الحجه است.
7:41 پس وعدهٔ پروردگارش چهل شب کامل شد
7:45 و سخن گفتن الله تعالی با موسی علیه‌السلام در بامداد روز نحر بود،
7:51 همان هنگامی که اسماعیل از ذبح فدا داده شد.
7:54 و دین را برای محمد صلی‌الله‌علیه‌وسلم کامل گردانید.
8:01 بر کوه طور،
8:02 الله با موسی علیه‌السلام سخن گفت، به آنچه از وحی و امر و نهی‌اش بود.
8:09 و الواح را به او داد که در آنها تورات نوشته شده بود.
8:14 در آن پند و تفصیل هر چیزی از امور شرع بود.
8:19 در آن هنگام موسی سخن خدا را شیرین یافت،
8:23 و جانش مشتاق دیدار پروردگارش شد،
8:26 و در این خواسته طمع کرد.
8:28 پس خواستار نگریستن به او شد
8:30 و با نهایت ادب گفت:
8:32 «پروردگارا، خود را به من بنمای تا به تو بنگرم.»
8:35 الله به او فرمود:
8:37 «هرگز مرا نخواهی دید.»
8:39 یعنی در دنیا توان دیدن مرا نخواهی داشت.
8:42 «ولی به کوه بنگر»
8:45 اگر در جای خود پایدار ماند، هنگامی که [من] بر آن تجلی کنم،
8:48 آنگاه مرا خواهی دید.»
8:50 پس چون پروردگارش بر کوه تجلی کرد
8:53 آن را متلاشی کرد و با زمین هموار ساخت.
8:57 کوهی بزرگ بود،
8:58 که در برابر پرتوهای نور الله تعالی پایداری نکرد،
9:03 پس متلاشی و فرو ریخت
9:05 و به توده‌ای از شن روان بدل شد.
9:08 و موسی بیهوش افتاد.
9:11 چون از بیهوشی به‌هوش آمد، گفت:
9:14 «تو منزهی ای پروردگارم از آنچه شایسته جلال تو نیست،
9:19 از این درخواستم به سوی تو توبه کردم،
9:23 و من نخستین مؤمن به تو از قوم خویشم.»
9:25 الله تعالی فرمود:
9:29 و با موسی سی شب وعده گذاشتیم
9:34 و آن را با ده [شب دیگر] کامل کردیم
9:37 و آن را با ده [شب دیگر] کامل کردیم،
9:40 پس وعدهٔ پروردگارش چهل شب کامل شد
9:45 و موسی به برادرش هارون گفت
9:49 «در میان قومم جانشین من باش و اصلاح کن»
9:52 «و اصلاح کن و از راه مفسدان پیروی مکن»
9:58 و چون موسی به میعاد ما آمد
10:04 و پروردگارش با او سخن گفت، گفت:
10:07 «پروردگارا! خود را به من نشان ده تا به تو بنگرم»
10:11 فرمود: «هرگز مرا نخواهی دید.»
10:14 «ولی به کوه بنگر»
10:16 «پس اگر در جای خود برقرار ماند، آنگاه مرا خواهی دید»
10:24 پس چون پروردگارش بر کوه تجلی کرد
10:29 آن را متلاشی کرد
10:32 آن را ریزه‌ریزه کرد و موسی بیهوش بر زمین افتاد
10:38 چون به‌هوش آمد، گفت:
10:42 «منزهی تو! به سوی تو توبه کردم و من نخستین مؤمنانم»
10:46 نخستین مؤمنان [به تو]‌ام.»
10:50 از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
10:54 دو مرد با هم ناسزا گفتند:
10:56 یکی از مسلمانان و دیگری از یهودیان.
11:00 مسلمان گفت: «سوگند به آن‌که محمد را بر جهانیان برگزید»،
11:05 و یهودی گفت: «سوگند به آن‌که موسی را بر جهانیان برگزید.»
11:10 پس مسلمان بر یهودی خشمگین شد و به او سیلی زد.
11:13 یهودی نزد رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم آمد و ماجرا را به او خبر داد.
11:19 پس رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم آن مرد را فراخواند و فرمود:
11:24 «مرا بر موسی برتری ندهید،
11:27 زیرا مردم در روز قیامت بیهوش می‌شوند،
11:30 و من نخستین کسی هستم که به‌هوش می‌آید،
11:33 و موسی را می‌یابم که به کنار عرش آویخته است،
11:37 پس نمی‌دانم آیا او از کسانی بود که بیهوش شد و پیش از من به‌هوش آمد،
11:40 یا به بیهوشی طور [در برابر تجلی] پاداش داده شد.»
11:44 متفق علیه.
11:48 الله به موسی علیه‌السلام فرمود:
11:51 «ای موسی، چه چیز تو را از قومت شتاب‌زده کرد؟
11:55 که پیشی گرفتی و آنان را پشت سر خود رها کردی؟»
11:59 موسی علیه‌السلام گفت:
12:02 «آنان پشت سرم‌اند و به من خواهند رسید،
12:05 و به سوی تو شتافتم تا تو از من خشنود شوی.»
12:09 الله فرمود:
12:11 «ما قوم تو را پس از جدایی‌ات به آزمایش افکندیم،
12:14 آنان را با پرستش گوساله،
12:17 و سامری آنان را گمراه کرد.»
12:21 اما بنی‌اسرائیل،
12:23 کارشان شگفت‌انگیز بود:
12:26 چون بازگشت موسی علیه‌السلام را دیر دیدند،
12:29 به سوی ایشان،
12:31 و او پیش‌تر به آنان خبر داده بود که وعدگاه پروردگارش سی شب است،
12:35 پس چون الله ده شب بر آن افزود،
12:37 این افزایش مایه فتنه آنان شد.
12:41 پس مردی از ایشان به نام سامری به آنان گفت:
12:45 «موسی تنها به سبب زیورهایی که نزد شماست از شما دور مانده است،
12:50 همان زیورهایی که به ناحق از مصر برداشته‌اید.»
12:53 پس به آنان دستور داد،
12:55 و زیورها را گرد آوردند و به او دادند.
12:58 او آنها را در آتش افکند،
13:00 و از آن گوساله‌ای از طلا برای آنان ساخت.
13:03 سپس مشتی خاک از اثر سُمِّ اسب جبرئیل (علیه‌السلام) را بر آن (گوساله) افکند.
13:05 از اثر اسب جبرئیل (علیه‌السلام)
13:09 پس چون آن مشت (خاک) را بر آن افکند،
13:12 گوساله‌ای شد که جسدی داشت و بانگ می‌کرد.
13:15 پس (سامری) به آنان گفت:
13:17 «این خدای شما و خدای موسی است»
13:20 پس (موسی) او را اینجا فراموش کرد،
13:23 و (برای یافتن او) به کوه رفت تا او را جستجو کند.
13:26 و گفته شده است:
13:28 (موسی) فراموش کرد که به شما بگوید این همان خدای شماست.
13:32 پس بنی‌اسرائیل بر آن (گوساله) مجاور شدند (و به پرستش آن پرداختند)
13:35 و آن را چنان دوست داشتند که هیچ چیزی را مانندش دوست نداشتند.
13:39 و به دور آن به رقص درآمدند و آن را پرستیدند.
13:43 و چنان‌که الله دربارهٔ آنان فرموده است:
13:45 و گوساله در دل‌هایشان نفوذ داده شده بود
13:50 پس هارون (علیه‌السلام) به آنان گفت:
13:53 ای قوم من، شما تنها با این گوساله آزموده شدید،
13:57 تا مؤمن از کافر میانتان آشکار شود.
14:00 و همانا پروردگار شما «الرحمن» است، نه غیر او.
14:03 پس در آنچه شما را به سوی آن می‌خوانم، از من پیروی کنید
14:06 (یعنی) از پرستش الله.
14:08 و در پیروی از شریعت او، فرمانم را ببرید.
14:11 پس به او پاسخ دادند و گفتند:
14:14 ما پرستش گوساله را رها نمی‌کنیم
14:16 و همچنان در اینجا مقیم خواهیم بود،
14:19 «تا موسی به سوی ما بازگردد»
14:22 و سخنش را دربارهٔ آن بشنویم.
14:24 و (راوی) گفت: هارون دربارهٔ این (ماجرا) ...
14:27 و نزدیک بود او را بکشند.
14:29 پس (هارون) از ایشان کناره گرفت و با او دوازده هزار (تن) بودند
14:33 از کسانی که گوساله را نپرستیده بودند.
14:36 موسی (علیه‌السلام) بازگشت
14:38 به سوی قوم خود، خشمگین و اندوهگین،
14:41 و به‌عنوان سرزنش و توبیخ به آنان گفت:
14:44 «ای قوم! آیا پروردگارتان به شما وعدهٔ نیکو نداده بود؟»
14:49 شما را راهی به انکار آن نیست.
14:51 و از این وعدهٔ نیک است:
14:54 نازل کردن تورات برای هدایت و سعادت شما،
14:58 و هلاک ساختن دشمنتان در برابر چشمانتان.
15:01 پس چرا از پرستش و اطاعت او روی گرداندید،
15:05 با آنکه در نعمت و روزی او زندگی می‌کنید؟
15:10 آیا زمانی که از شما جدا شدم بر شما طولانی شد؟
15:14 «یا اراده کردید که خشم پروردگارتان بر شما فرود آید؟»
15:19 پس وعدهٔ من را که به من داده بودید، خلف کردید،
15:23 و آن (وعده) این بود که بر اخلاص در عبادت الله یگانه پایدار بمانید
15:27 و به من در کوه طور بپیوندید.
15:30 گفتند: ما به اراده و اختیار خود، پیمان تو را نشکستیم،
15:36 بلکه بارهایی از زینت قبطیان بر دوش ما نهاده شد
15:40 که آن را بدون حق از آنان گرفته بودیم،
15:43 پس به فرمان سامری آن را در آتش افکندیم.
15:47 و همچنین سامری نیز آنچه از آن زینت با خود داشت، افکند.
15:53 و آنچه این نادانان بدان عذر آورده‌اند این است:
15:56 که آنان از زینت قبطیان پرهیز کردند
15:59 و آن را از خود دور افکندند، و (اما) گوساله را پرستیدند.
16:03 پس از کار اندک پرهیز کردند
16:06 و کار بزرگ (شرک) را انجام دادند.
16:10 موسی (علیه‌السلام) به سوی برادرش هارون روی آورد،
16:14 در حالی که برای پروردگار و دین خود خشمگین بود.
16:17 پس موی سر او را با دست راستش و ریش او را با دست چپش گرفت
16:22 و گفت: چه چیز تو را بازداشت، آنگاه که دیدی آنان گمراه و کافر شدند،
16:27 که به من نپیوستی و مرا از گمراهی‌شان آگاه نکردی؟
16:30 آیا فرمان مرا نافرمانی کردی؟
16:33 هارون، در حالی که از او دلجویی می‌کرد، به او گفت:
16:35 ای پسر مادرم، موی ریش مرا و موی سرم را رها کن،
16:41 زیرا من در ماندن با آنان عذری دارم،
16:44 که اگر آنان را تنها می‌گذاشتم می‌ترسیدم پراکنده شوند،
16:49 و تو بگویی: من میان ایشان جدایی افکندم،
16:52 و وصیت تو را دربارهٔ آنان نگاه نداشتم.
16:56 و نیز گفت: این قوم مرا ناتوان شمردند و نزدیک بود مرا بکشند،
17:02 «پس دشمنان را بر من شادمان مگردان»
17:03 و مرا با آنان در خطایشان قرار مده.
17:08 پس موسی عذر برادرش هارون را پذیرفت و گفت:
17:12 «پروردگارا! مرا و برادرم را بیامرز»
17:15 «و ما را در رحمت خود داخل کن و تو مهربان‌ترین مهربانانی»
17:21 سپس موسی (علیه‌السلام) خشمگین به سوی سامری رفت،
17:25 که سرِ فتنه و تدبیرکنندهٔ آن بود،
17:28 و به سرزنش و توبیخ او پرداخت و به او گفت:
17:31 کار تو چیست ای سامری،
17:35 و چه چیز تو را به آنچه کردی واداشت؟
17:38 سامری گفت:
17:40 من چیزی را دانستم که قوم ندانستند،
17:43 و چیزی را دیدم که ایشان ندیدند.
17:45 روایت شده است که سامری جبرئیل (علیه‌السلام) را دید
17:49 آنگاه که نزد موسی آمد
17:51 تا او را به میقات پروردگارش ببرد،
17:54 و جز سامری، هیچ‌کس از قوم موسی جبرئیل را ندید.
17:58 و دید که اسب جبرئیل هرگاه سمش را بر چیزی سبز می‌نهاد،
18:05 دانست که برای خاکی که اسب سمش را بر آن می‌گذارد، شأنی است.
18:10 پس مشتی از آن برگرفت
18:12 و در زیورِ گداخته افکند،
18:15 و آن گوساله‌ای با جسد و بانگ شد.
18:19 سامری گفت:
18:21 من این گوساله را برای ایشان ساختم،
18:23 و چنین کاری را
18:25 در نظر خود آراستم و نیکو شمردم.
18:28 (سامری) گفت: بنی‌اسرائیل
18:30 عبادت خدای تو، ای موسی، را ترک می‌کنند
18:33 و گوساله‌ای را که من برای ایشان ساخته‌ام می‌پرستند.
18:37 موسی به سامری گفت:
18:39 چون چنین کرده‌ای، پس برو.
18:43 در طول مدت زندگی‌ات برای تو
18:45 این‌که با طرد شدن از سوی مردم کیفر داده شوی
18:48 و اینکه به آنان بگویی: هرگاه کسی از ایشان به تو نزدیک شود،
18:52 لا مساس
18:54 یعنی هیچ‌کس را لمس نمی‌کنم و هیچ‌کس مرا لمس نمی‌کند
18:58 با هیچ‌کس معاشرت نمی‌کنم و هیچ‌کس با من معاشرت نمی‌کند.
19:03 گفته شده است
19:05 در دنیا به کیفری مجازات شد که هیچ‌چیز سخت‌تر و وحشتناک‌تر از آن نیست.
19:10 و این به آن دلیل است که او مردم را به‌طور کامل از معاشرت با آنان منع کرد.
19:15 و دیدار با او و گفت‌وگو با او بر ایشان حرام شد.
19:19 بیعت با او و رویارویی با او
19:22 و هر آنچه که مردم با یکدیگر بدان زندگی می‌کنند (و با هم معاشرت دارند)
19:25 و اگر اتفاق افتد که کسی مرد یا زنی را لمس کند
19:29 حما الماس والممسوس
19:32 یعنی به بیماری تب دچار می‌کند
19:35 مردم از او دوری می‌کردند و او را کنار می‌گذاشتند
19:38 و او فریاد می‌زد: «لا مساس».
19:41 و در میان مردم کسی وحشتناک‌تر از قاتلی نیست که به حرم پناه برده است.
19:46 و از جانوران وحشی رمنده در بیابان
19:50 و راز مجازات او بر جنایتش به آنچه یاد شد (همین است)
19:53 او قصد داشت بر مردم آشکار شود تا گردش جمع شوند و او را یاری و تقویت کنند.
20:00 پس آنچه او انجام داد، سبب دوری آنان از او و خوارشمردن او شد.
20:05 سپس موسی (علیه‌السلام) کیفر او را در آخرت برای او بیان کرد.
20:09 گفت: و تو را در آخرت وعده‌ای است که الله سبحانه و تعالی هرگز آن را به تو خلاف نخواهد کرد.
20:16 بلکه (الله) آن را برای تو محقق خواهد کرد.
20:17 پس در آن روز تو را عذاب دردناکی خواهد داد که شایسته‌ی گمراهی و گمراه‌کردن دیگران توست.
20:25 و به گوسالهٔ خود بنگر که آن را معبودی برای خود گرفته‌ای.
20:30 و بر عبادت او به جز الله پایداری کردم
20:33 «قطعاً آن را در آتش خواهیم سوزاند تا ذوب شود»
20:37 سپس قطعاً او را در دریا خواهیم افکند تا هیچ اثری از او باقی نماند.
20:42 حضرت موسی (علیه‌السلام) به سوی قوم خود بازگشت، همان قومی که گوساله را پرستیده بودند.
20:47 پس به ایشان گفت: «ای قوم! شما با گرفتن گوساله [به‌عنوان خدا] بر خویشتن ستم کردید»
20:55 گفتند: پس چه کنیم؟
20:58 گفت: به سوی آفریدگارتان بازگردید و به سوی او توبه کنید.
21:03 گفتند: پس چگونه توبه کنیم؟
21:06 گفت: همانا الله به شما فرمان می‌دهد که خودتان را بکشید
21:11 یعنی: تا بی‌گناهِ شما به دست مجرم کشته شود
21:14 این برای شما نزد آفریدگارتان بهتر است.
21:19 گفتند: صبر می‌کنیم برای فرمان الله.
21:23 خداوند متعال بر ایشان ابری سیاه فرستاد
21:27 تا جایی که صبح کردند و یکدیگر را نمی‌دیدند.
21:31 آنان یکدیگر را می‌کشتند تا شامگاه.
21:35 چون کشتار بسیار شد، موسی و هارون (علیهما السلام) را فراخواند.
21:40 و گفتند: ای پروردگار ما، بنی‌اسرائیل نابود شدند، باقی‌مانده، باقی‌مانده.
21:48 پس الله تعالی ابر را کنار زد و به ایشان فرمان داد که از کشتن دست بکشند
21:55 و (پرده‌ها) از هزاران کشته آشکار شد
21:59 گفته شده که شمار کشتگان هفتاد هزار تن بود
22:04 این موضوع بر موسی علیه‌السلام سخت آمد
22:08 پس الله سبحانه و تعالی به او وحی فرمود
22:11 آیا راضی هستی که قاتل و مقتول هر دو وارد بهشت شوند؟
22:15 پس کسی که کشته شود، شهید است
22:18 و کسی که گناهانش (به‌واسطهٔ آن) کفاره‌شده باقی بماند
22:22 الله سبحانه و تعالی فرمود
22:24 و آنگاه که موسی به قومش گفت: «ای قوم! شما بر خویشتن ستم کردید»
22:33 با گرفتن گوساله (به‌عنوان معبود) از سوی شما، پس توبه کنید
22:36 پس به سوی آفریدگارتان توبه کنید
22:38 پس خودتان را بکشید
22:41 «آن برای شما نزد آفریدگارتان بهتر است»
22:46 و توبه شما را پذیرفت
22:48 «همانا او توبه‌پذیر مهربان است»
22:55 الله سبحانه و تعالی به موسی (علیه‌السلام) دستور داد
22:58 که او نزد او آید، همراه با گروهی از بنی‌اسرائیل
23:01 از عبادت گوساله (گوساله‌پرستی) نزد او عذرخواهی می‌کنند.
23:05 و با ایشان وعده‌گاهی تعیین کرد.
23:06 موسی از میان قومش هفتاد مرد را بر اساس چشم‌دیدشان برگزید.
23:11 خیر، پس خیر
23:13 و به آنان گفت
23:15 با من به سوی الله روانه شوید
23:17 پس از او عذرخواهی کنید از آنچه انجام داده‌اید.
23:20 و از او (پیامبر ﷺ) بخواهید که توبه‌ی آنان را برای کسانی که از قوم خود پشت سر گذاشته‌اید، بپذیرد.
23:25 روزه بگیرید و پاک شوید
23:28 و لباس‌های خود را پاک کنید
23:30 سپس [موسی] آنان را به سوی کوه طور سینا بیرون برد.
23:33 برای میعاد پروردگارش
23:34 چون به آن مکان رسیدند
23:37 جرأت کردند و گفتند
23:40 ای موسی، ما هرگز به تو ایمان نخواهیم آورد تا الله را آشکارا ببینیم.
23:44 تو با او سخن گفته‌ای
23:47 او را به ایشان نشان ده
23:49 اینان نیکان از بنی‌اسرائیل‌اند.
23:53 صاعقه آنان را فرا گرفت و همه‌شان مردند.
23:57 موسی برخاست و پروردگارش را به‌درگاه او التماس کرد و او را می‌خواند و می‌گفت
24:01 پروردگارا، به بنی‌اسرائیل چه بگویم؟
24:05 هرگاه با ایشان روبه‌رو شدی، در حالی که بهترین‌هایشان را نابود کرده‌ای
24:09 اگر می‌خواستی، ای پروردگارم، پیش‌تر همه‌شان را هلاک می‌کردی، و من هم با ایشان (هلاک می‌شدم).
24:14 این برای من آسان‌تر است.
24:17 آیا ما را به‌سبب کارهایی که سفیهان خردسال از میان ما کردند، هلاک می‌کنی؟
24:22 این کاری که قوم من کردند، یعنی پرستش گوساله، چه بود؟
24:27 جز آزمون و امتحانی از جانب تو
24:30 با آن هر که را از مخلوقاتت بخواهی گمراه می‌کنی
24:32 و به هر که بخواهد هدایتش کند، رهنمون می‌سازد
24:36 تو سرپرست ما و یاری‌دهنده‌ی ما هستی
24:39 پس ما را بیامرز و به رحمت خود بر ما رحم فرما
24:42 و تو بهترین کسی هستی که از جرم درگذری و بر گناه پرده بیفکنی
24:47 الله درخواست او را اجابت کرد و آنان را پس از مرگشان زنده گردانید
24:52 و خداوند گناهانشان را به‌خاطر این سخنشان بیامرزد
24:55 الله سبحانه و تعالی فرمود
24:57 و آنگاه که گفتید: «ای موسی!»
24:59 «هرگز به تو ایمان نخواهیم آورد تا الله را آشکارا ببینیم»
25:05 پس صاعقه شما را فرو گرفت
25:08 پس صاعقه شما را فرو گرفت
25:11 در حالی که شما می‌نگریستید
25:15 سپس شما را پس از مرگتان برانگیختیم
25:21 باشد که سپاسگزار شوید
25:24 ادامهٔ سخن به خواست الله خواهد آمد
25:29 و الله داناتر است و ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است
25:34 الله درود و سلام فرستد بر پیامبرمان محمد (ﷺ)
25:38 و بر خاندان و یارانش همگی
25:41 شما با داستان‌های پیامبران بودید
25:47 پروردگار حکایت کرد؛ آنچه مؤمن را هدایت می‌کند
25:56 الله درود فرستد بر مولانا… (ادامهٔ جمله ناقص است)