از مجموعهٔ داستان های پیامبران (مجموعه کامل شد)
· درس 10 از 20
داستان های پیامبران | قسمت (25) | داستان موسی علیه السلام (6)
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
داستانهای پیامبران … داستانهای پیامبران … علیهم السلام
0:23
داستان موسی … علیه السلام
0:29
بسم الله الرحمن الرحیم
0:34
الحمد لله رب العالمین
0:37
و درود و سلام بر پیامبرمان محمد
0:40
و بر آل و اصحاب او همگی
0:43
و اما بعد
0:45
داستان فرعون سرکش به پایان رسید
0:48
با غرق شدنش در دریا
0:50
و هلاکت لشکریانش که از او پیروی کرده بودند
0:53
و دوران حکومت ستمگرانهاش نیز به پایان رسید
0:56
که در آن به بندگان و سرزمینها بدی کرد
1:00
پس هر ستمکاری را پایانی است
1:03
الله مهلت میدهد، اما فراموش نمیکند
1:06
و هلاکت او در برابر چشمان بنی اسرائیل رخ داد
1:10
تا برای آنان در آن عبرتی باشد
1:12
و قدرت الله سبحانه و تعالی را ببینند
1:16
تا به او ایمان آورند
1:20
پس از رهایی بنی اسرائیل از فرعون و لشکریانش، رویدادهای متعددی برای آنان پیش آمد
1:25
که قرآن کریم و سنت نبوی آنها را ثبت کردهاند
1:29
و شایسته است که در آنها درنگ شود
1:32
از جمله آن رویدادهای شگفتانگیز
1:35
این بود که آنان پس از آنکه از دریایی که دشمنشان در آن غرق شد عبور کردند
1:39
و هنوز ریگهای آن بر کفشهایشان چسبیده بود
1:43
بر قومی گذشتند که بتها را میپرستیدند
1:46
از آنان انتظار میرفت
1:49
که آنچه را دیدهاند خوار بشمرند
1:51
و از آنچه مشاهده کردهاند گریزان شوند
1:54
زیرا پیمان (الهی) به آنان مربوط نبود
1:56
از آن زمان که شکنجهی سخت بر آنان تحمیل میشد
1:59
در سایهی پرستش بتها نزد فرعون و قومش
2:02
و چون رهاییشان از آنچه در آن بودند از سایهی ذلت و خواری
2:07
به دست پیامبرشان تحقق یافته بود
2:10
کسی که آنان را به توحید الله تبارک و تعالی فراخواند
2:14
تا از فضل خود بر آنان بیفزاید
2:17
اما سرشت کجرو بنی اسرائیل
2:20
از آنان جدا نشد
2:22
زیرا ایمان در دلهایشان استوار نشده بود
2:25
و آنچه از پرستش بتها خو گرفته بودند
2:28
در روزگار بردگی فرعون بر آنان
2:29
هنوز در جانهایشان ریشه داشت
2:32
و بر عقلهایشان چیره بود
2:35
پس از موسی علیه السلام درخواست کردند
2:38
که برایشان بتی قرار دهد تا آن را بپرستند
2:41
همانگونه که این بتپرستان انجام میدهند
2:44
اینچنین است که بیماریهای (روحی) جانها را آلوده میکند
2:47
همانگونه که بدنها را آلوده میکنند
2:49
و این است سرشت بنی اسرائیل
2:52
نزدیک نیست هدایت شوند مگر آنکه گمراه گردند
2:55
و نزدیک نیست بالا روند مگر آنکه فرو افتند
2:57
و نزدیک نیست در راه راستی گام بردارند
3:01
مگر آنکه واژگون شوند و سرنگون گردند
3:04
و در سخن آنان به موسی علیه السلام
3:08
«خدایا! برای ما خدایی قرار ده همانگونه که ایشان خدایانی دارند»
3:11
به صیغهی امر (گفته شد)
3:13
بزرگترین دلیل بر نادانی عقلهایشان است
3:16
و بدآدابیشان
3:18
زیرا اگر از او اجازه میخواستند که بتی بگیرند
3:21
تا همانند دیگران آن را بپرستند
3:23
کار آنان کمتر شگفتانگیز میبود
3:26
اما آنچه از آنان سر زد این بود
3:29
که از او که پیامبرشان بود درخواست کردند
3:32
کسی که آنان را به توحید الله تعالی فرا میخواند
3:35
و از دشمن بتپرست ستمگرشان نجاتشان داده بود
3:39
که خود او بتی برایشان بسازد تا آن را بپرستند
3:44
در اینجا موسی علیه السلام بر آنان خشم گرفت
3:47
خشمی سخت
3:49
و او با سرشت خود برای پروردگار و دینش خشمگین میشد
3:52
پس پاسخی سخت به آنان داد
3:55
که در آن سرزنش آنان و شگفتی از سخنشان بود
3:59
پس از آنکه معجزاتی را که دیده بودند، مشاهده کرده بودند
4:02
پس فرمود
4:04
شما ای بنی اسرائیل با این خواستهتان
4:08
ثابت کردید که قومی هستید که جهل دلهایتان را پر کرده
4:12
و عقلهایتان را پوشانده است
4:15
تا جایی که میان آنچه اینها در آن گمراهی آشکارند
4:19
و میان آنچه الله از خضوع و عبادت سزاوار است، فرق نمیگذارید
4:24
و نعمت الله را بر آنان یادآوری کرد که پس از رهانیدنشان از فرعون و قومش بود
4:30
الله تعالی فرمود
4:32
و بنیاسرائیل را از دریا گذراندیم، پس بر گروهی رسیدند
4:40
پس بر گروهی رسیدند که بر بتهایی برای خود مقیم شده بودند
4:47
گفتند ای موسی برای ما خدایی قرار ده همانگونه که آنان خدایانی دارند
4:54
گفت: «قطعاً شما گروهی هستید که نادانی میکنید»
5:00
«همانا اینها که در آنند نابودشدنی است و آنچه انجام میدادند باطل است»
5:13
گفت: «آیا غیر الله را برای شما خدایی بجویم، با آنکه او شما را بر جهانیان برتری داد؟»
5:23
و آنگاه که شما را از خاندان فرعون رهانیدیم؛ ایشان عذاب بد را بر شما میچشاندند
5:36
پسرانتان را میکشتند و زنانتان را زنده نگه میداشتند
5:47
و در آن، از سوی پروردگارتان آزمونی بزرگ بود
5:57
بنی اسرائیل پس از سرزنش موسی علیه السلام، ساکت شدند
6:03
اما مصیبتهایشان هنوز پایان نیافته بود
6:07
زیرا الله به موسی علیه السلام و قومش در کوه طور وعده داد، پس از سی شب
6:13
که همان روزهای ماه ذیالقعده بود
6:17
و آن برای دادن تورات بود که در آن احکام و جزئیات شریعتشان بود
6:23
و الله تعالی موسی را به روزه گرفتن در این روزها فرمان داد
6:27
و برای عبادت در آنها تنها ماند
6:30
آنگاه موسی برادرش هارون را بر بنی اسرائیل جانشین کرد
6:36
و به او فرمود: ایشان را اصلاح کن و آنان را به فرمانبری از الله وادار
6:40
و از کسانی از ایشان که نافرمانی الله کردهاند پیروی مکن و در فرمانشان همراهی مکن
6:46
و این هشداری و یادآوری است
6:49
زیرا یادآوری برای مؤمنان سودمند است
6:52
وگرنه هارون علیهالسلام پیامبری شریف و نزد الله گرامی است.
6:58
و موسی علیهالسلام به او دستور داد که به دنبال او به سوی کوه طور حرکت کند.
7:03
سپس موسی علیهالسلام برای وعدگاه پروردگارش شتابان رفت.
7:08
او بسیار به ذکر و عبادت و روزه، شب و روز، میپرداخت.
7:14
پس چون سی شب را کامل کرد و زمان وعدهاش با الله تعالی فرا رسید،
7:20
بوی دهانش به سبب روزهداری برایش ناپسند شد.
7:24
پس با پوست درخت مسواک کرد.
7:27
آنگاه الله به او وحی کرد
7:29
«آیا ندانستی ای موسی که بوی دهان روزهدار نزد من محبوبتر از بوی مشک است؟»
7:35
پس به او دستور داد ده روز روزه بگیرد، که همان ده روز ذیالحجه است.
7:41
پس وعدهٔ پروردگارش چهل شب کامل شد
7:45
و سخن گفتن الله تعالی با موسی علیهالسلام در بامداد روز نحر بود،
7:51
همان هنگامی که اسماعیل از ذبح فدا داده شد.
7:54
و دین را برای محمد صلیاللهعلیهوسلم کامل گردانید.
8:01
بر کوه طور،
8:02
الله با موسی علیهالسلام سخن گفت، به آنچه از وحی و امر و نهیاش بود.
8:09
و الواح را به او داد که در آنها تورات نوشته شده بود.
8:14
در آن پند و تفصیل هر چیزی از امور شرع بود.
8:19
در آن هنگام موسی سخن خدا را شیرین یافت،
8:23
و جانش مشتاق دیدار پروردگارش شد،
8:26
و در این خواسته طمع کرد.
8:28
پس خواستار نگریستن به او شد
8:30
و با نهایت ادب گفت:
8:32
«پروردگارا، خود را به من بنمای تا به تو بنگرم.»
8:35
الله به او فرمود:
8:37
«هرگز مرا نخواهی دید.»
8:39
یعنی در دنیا توان دیدن مرا نخواهی داشت.
8:42
«ولی به کوه بنگر»
8:45
اگر در جای خود پایدار ماند، هنگامی که [من] بر آن تجلی کنم،
8:48
آنگاه مرا خواهی دید.»
8:50
پس چون پروردگارش بر کوه تجلی کرد
8:53
آن را متلاشی کرد و با زمین هموار ساخت.
8:57
کوهی بزرگ بود،
8:58
که در برابر پرتوهای نور الله تعالی پایداری نکرد،
9:03
پس متلاشی و فرو ریخت
9:05
و به تودهای از شن روان بدل شد.
9:08
و موسی بیهوش افتاد.
9:11
چون از بیهوشی بههوش آمد، گفت:
9:14
«تو منزهی ای پروردگارم از آنچه شایسته جلال تو نیست،
9:19
از این درخواستم به سوی تو توبه کردم،
9:23
و من نخستین مؤمن به تو از قوم خویشم.»
9:25
الله تعالی فرمود:
9:29
و با موسی سی شب وعده گذاشتیم
9:34
و آن را با ده [شب دیگر] کامل کردیم
9:37
و آن را با ده [شب دیگر] کامل کردیم،
9:40
پس وعدهٔ پروردگارش چهل شب کامل شد
9:45
و موسی به برادرش هارون گفت
9:49
«در میان قومم جانشین من باش و اصلاح کن»
9:52
«و اصلاح کن و از راه مفسدان پیروی مکن»
9:58
و چون موسی به میعاد ما آمد
10:04
و پروردگارش با او سخن گفت، گفت:
10:07
«پروردگارا! خود را به من نشان ده تا به تو بنگرم»
10:11
فرمود: «هرگز مرا نخواهی دید.»
10:14
«ولی به کوه بنگر»
10:16
«پس اگر در جای خود برقرار ماند، آنگاه مرا خواهی دید»
10:24
پس چون پروردگارش بر کوه تجلی کرد
10:29
آن را متلاشی کرد
10:32
آن را ریزهریزه کرد و موسی بیهوش بر زمین افتاد
10:38
چون بههوش آمد، گفت:
10:42
«منزهی تو! به سوی تو توبه کردم و من نخستین مؤمنانم»
10:46
نخستین مؤمنان [به تو]ام.»
10:50
از ابوهریره رضیاللهعنه روایت است که گفت:
10:54
دو مرد با هم ناسزا گفتند:
10:56
یکی از مسلمانان و دیگری از یهودیان.
11:00
مسلمان گفت: «سوگند به آنکه محمد را بر جهانیان برگزید»،
11:05
و یهودی گفت: «سوگند به آنکه موسی را بر جهانیان برگزید.»
11:10
پس مسلمان بر یهودی خشمگین شد و به او سیلی زد.
11:13
یهودی نزد رسول الله صلیاللهعلیهوسلم آمد و ماجرا را به او خبر داد.
11:19
پس رسول الله صلیاللهعلیهوسلم آن مرد را فراخواند و فرمود:
11:24
«مرا بر موسی برتری ندهید،
11:27
زیرا مردم در روز قیامت بیهوش میشوند،
11:30
و من نخستین کسی هستم که بههوش میآید،
11:33
و موسی را مییابم که به کنار عرش آویخته است،
11:37
پس نمیدانم آیا او از کسانی بود که بیهوش شد و پیش از من بههوش آمد،
11:40
یا به بیهوشی طور [در برابر تجلی] پاداش داده شد.»
11:44
متفق علیه.
11:48
الله به موسی علیهالسلام فرمود:
11:51
«ای موسی، چه چیز تو را از قومت شتابزده کرد؟
11:55
که پیشی گرفتی و آنان را پشت سر خود رها کردی؟»
11:59
موسی علیهالسلام گفت:
12:02
«آنان پشت سرماند و به من خواهند رسید،
12:05
و به سوی تو شتافتم تا تو از من خشنود شوی.»
12:09
الله فرمود:
12:11
«ما قوم تو را پس از جداییات به آزمایش افکندیم،
12:14
آنان را با پرستش گوساله،
12:17
و سامری آنان را گمراه کرد.»
12:21
اما بنیاسرائیل،
12:23
کارشان شگفتانگیز بود:
12:26
چون بازگشت موسی علیهالسلام را دیر دیدند،
12:29
به سوی ایشان،
12:31
و او پیشتر به آنان خبر داده بود که وعدگاه پروردگارش سی شب است،
12:35
پس چون الله ده شب بر آن افزود،
12:37
این افزایش مایه فتنه آنان شد.
12:41
پس مردی از ایشان به نام سامری به آنان گفت:
12:45
«موسی تنها به سبب زیورهایی که نزد شماست از شما دور مانده است،
12:50
همان زیورهایی که به ناحق از مصر برداشتهاید.»
12:53
پس به آنان دستور داد،
12:55
و زیورها را گرد آوردند و به او دادند.
12:58
او آنها را در آتش افکند،
13:00
و از آن گوسالهای از طلا برای آنان ساخت.
13:03
سپس مشتی خاک از اثر سُمِّ اسب جبرئیل (علیهالسلام) را بر آن (گوساله) افکند.
13:05
از اثر اسب جبرئیل (علیهالسلام)
13:09
پس چون آن مشت (خاک) را بر آن افکند،
13:12
گوسالهای شد که جسدی داشت و بانگ میکرد.
13:15
پس (سامری) به آنان گفت:
13:17
«این خدای شما و خدای موسی است»
13:20
پس (موسی) او را اینجا فراموش کرد،
13:23
و (برای یافتن او) به کوه رفت تا او را جستجو کند.
13:26
و گفته شده است:
13:28
(موسی) فراموش کرد که به شما بگوید این همان خدای شماست.
13:32
پس بنیاسرائیل بر آن (گوساله) مجاور شدند (و به پرستش آن پرداختند)
13:35
و آن را چنان دوست داشتند که هیچ چیزی را مانندش دوست نداشتند.
13:39
و به دور آن به رقص درآمدند و آن را پرستیدند.
13:43
و چنانکه الله دربارهٔ آنان فرموده است:
13:45
و گوساله در دلهایشان نفوذ داده شده بود
13:50
پس هارون (علیهالسلام) به آنان گفت:
13:53
ای قوم من، شما تنها با این گوساله آزموده شدید،
13:57
تا مؤمن از کافر میانتان آشکار شود.
14:00
و همانا پروردگار شما «الرحمن» است، نه غیر او.
14:03
پس در آنچه شما را به سوی آن میخوانم، از من پیروی کنید
14:06
(یعنی) از پرستش الله.
14:08
و در پیروی از شریعت او، فرمانم را ببرید.
14:11
پس به او پاسخ دادند و گفتند:
14:14
ما پرستش گوساله را رها نمیکنیم
14:16
و همچنان در اینجا مقیم خواهیم بود،
14:19
«تا موسی به سوی ما بازگردد»
14:22
و سخنش را دربارهٔ آن بشنویم.
14:24
و (راوی) گفت: هارون دربارهٔ این (ماجرا) ...
14:27
و نزدیک بود او را بکشند.
14:29
پس (هارون) از ایشان کناره گرفت و با او دوازده هزار (تن) بودند
14:33
از کسانی که گوساله را نپرستیده بودند.
14:36
موسی (علیهالسلام) بازگشت
14:38
به سوی قوم خود، خشمگین و اندوهگین،
14:41
و بهعنوان سرزنش و توبیخ به آنان گفت:
14:44
«ای قوم! آیا پروردگارتان به شما وعدهٔ نیکو نداده بود؟»
14:49
شما را راهی به انکار آن نیست.
14:51
و از این وعدهٔ نیک است:
14:54
نازل کردن تورات برای هدایت و سعادت شما،
14:58
و هلاک ساختن دشمنتان در برابر چشمانتان.
15:01
پس چرا از پرستش و اطاعت او روی گرداندید،
15:05
با آنکه در نعمت و روزی او زندگی میکنید؟
15:10
آیا زمانی که از شما جدا شدم بر شما طولانی شد؟
15:14
«یا اراده کردید که خشم پروردگارتان بر شما فرود آید؟»
15:19
پس وعدهٔ من را که به من داده بودید، خلف کردید،
15:23
و آن (وعده) این بود که بر اخلاص در عبادت الله یگانه پایدار بمانید
15:27
و به من در کوه طور بپیوندید.
15:30
گفتند: ما به اراده و اختیار خود، پیمان تو را نشکستیم،
15:36
بلکه بارهایی از زینت قبطیان بر دوش ما نهاده شد
15:40
که آن را بدون حق از آنان گرفته بودیم،
15:43
پس به فرمان سامری آن را در آتش افکندیم.
15:47
و همچنین سامری نیز آنچه از آن زینت با خود داشت، افکند.
15:53
و آنچه این نادانان بدان عذر آوردهاند این است:
15:56
که آنان از زینت قبطیان پرهیز کردند
15:59
و آن را از خود دور افکندند، و (اما) گوساله را پرستیدند.
16:03
پس از کار اندک پرهیز کردند
16:06
و کار بزرگ (شرک) را انجام دادند.
16:10
موسی (علیهالسلام) به سوی برادرش هارون روی آورد،
16:14
در حالی که برای پروردگار و دین خود خشمگین بود.
16:17
پس موی سر او را با دست راستش و ریش او را با دست چپش گرفت
16:22
و گفت: چه چیز تو را بازداشت، آنگاه که دیدی آنان گمراه و کافر شدند،
16:27
که به من نپیوستی و مرا از گمراهیشان آگاه نکردی؟
16:30
آیا فرمان مرا نافرمانی کردی؟
16:33
هارون، در حالی که از او دلجویی میکرد، به او گفت:
16:35
ای پسر مادرم، موی ریش مرا و موی سرم را رها کن،
16:41
زیرا من در ماندن با آنان عذری دارم،
16:44
که اگر آنان را تنها میگذاشتم میترسیدم پراکنده شوند،
16:49
و تو بگویی: من میان ایشان جدایی افکندم،
16:52
و وصیت تو را دربارهٔ آنان نگاه نداشتم.
16:56
و نیز گفت: این قوم مرا ناتوان شمردند و نزدیک بود مرا بکشند،
17:02
«پس دشمنان را بر من شادمان مگردان»
17:03
و مرا با آنان در خطایشان قرار مده.
17:08
پس موسی عذر برادرش هارون را پذیرفت و گفت:
17:12
«پروردگارا! مرا و برادرم را بیامرز»
17:15
«و ما را در رحمت خود داخل کن و تو مهربانترین مهربانانی»
17:21
سپس موسی (علیهالسلام) خشمگین به سوی سامری رفت،
17:25
که سرِ فتنه و تدبیرکنندهٔ آن بود،
17:28
و به سرزنش و توبیخ او پرداخت و به او گفت:
17:31
کار تو چیست ای سامری،
17:35
و چه چیز تو را به آنچه کردی واداشت؟
17:38
سامری گفت:
17:40
من چیزی را دانستم که قوم ندانستند،
17:43
و چیزی را دیدم که ایشان ندیدند.
17:45
روایت شده است که سامری جبرئیل (علیهالسلام) را دید
17:49
آنگاه که نزد موسی آمد
17:51
تا او را به میقات پروردگارش ببرد،
17:54
و جز سامری، هیچکس از قوم موسی جبرئیل را ندید.
17:58
و دید که اسب جبرئیل هرگاه سمش را بر چیزی سبز مینهاد،
18:05
دانست که برای خاکی که اسب سمش را بر آن میگذارد، شأنی است.
18:10
پس مشتی از آن برگرفت
18:12
و در زیورِ گداخته افکند،
18:15
و آن گوسالهای با جسد و بانگ شد.
18:19
سامری گفت:
18:21
من این گوساله را برای ایشان ساختم،
18:23
و چنین کاری را
18:25
در نظر خود آراستم و نیکو شمردم.
18:28
(سامری) گفت: بنیاسرائیل
18:30
عبادت خدای تو، ای موسی، را ترک میکنند
18:33
و گوسالهای را که من برای ایشان ساختهام میپرستند.
18:37
موسی به سامری گفت:
18:39
چون چنین کردهای، پس برو.
18:43
در طول مدت زندگیات برای تو
18:45
اینکه با طرد شدن از سوی مردم کیفر داده شوی
18:48
و اینکه به آنان بگویی: هرگاه کسی از ایشان به تو نزدیک شود،
18:52
لا مساس
18:54
یعنی هیچکس را لمس نمیکنم و هیچکس مرا لمس نمیکند
18:58
با هیچکس معاشرت نمیکنم و هیچکس با من معاشرت نمیکند.
19:03
گفته شده است
19:05
در دنیا به کیفری مجازات شد که هیچچیز سختتر و وحشتناکتر از آن نیست.
19:10
و این به آن دلیل است که او مردم را بهطور کامل از معاشرت با آنان منع کرد.
19:15
و دیدار با او و گفتوگو با او بر ایشان حرام شد.
19:19
بیعت با او و رویارویی با او
19:22
و هر آنچه که مردم با یکدیگر بدان زندگی میکنند (و با هم معاشرت دارند)
19:25
و اگر اتفاق افتد که کسی مرد یا زنی را لمس کند
19:29
حما الماس والممسوس
19:32
یعنی به بیماری تب دچار میکند
19:35
مردم از او دوری میکردند و او را کنار میگذاشتند
19:38
و او فریاد میزد: «لا مساس».
19:41
و در میان مردم کسی وحشتناکتر از قاتلی نیست که به حرم پناه برده است.
19:46
و از جانوران وحشی رمنده در بیابان
19:50
و راز مجازات او بر جنایتش به آنچه یاد شد (همین است)
19:53
او قصد داشت بر مردم آشکار شود تا گردش جمع شوند و او را یاری و تقویت کنند.
20:00
پس آنچه او انجام داد، سبب دوری آنان از او و خوارشمردن او شد.
20:05
سپس موسی (علیهالسلام) کیفر او را در آخرت برای او بیان کرد.
20:09
گفت: و تو را در آخرت وعدهای است که الله سبحانه و تعالی هرگز آن را به تو خلاف نخواهد کرد.
20:16
بلکه (الله) آن را برای تو محقق خواهد کرد.
20:17
پس در آن روز تو را عذاب دردناکی خواهد داد که شایستهی گمراهی و گمراهکردن دیگران توست.
20:25
و به گوسالهٔ خود بنگر که آن را معبودی برای خود گرفتهای.
20:30
و بر عبادت او به جز الله پایداری کردم
20:33
«قطعاً آن را در آتش خواهیم سوزاند تا ذوب شود»
20:37
سپس قطعاً او را در دریا خواهیم افکند تا هیچ اثری از او باقی نماند.
20:42
حضرت موسی (علیهالسلام) به سوی قوم خود بازگشت، همان قومی که گوساله را پرستیده بودند.
20:47
پس به ایشان گفت: «ای قوم! شما با گرفتن گوساله [بهعنوان خدا] بر خویشتن ستم کردید»
20:55
گفتند: پس چه کنیم؟
20:58
گفت: به سوی آفریدگارتان بازگردید و به سوی او توبه کنید.
21:03
گفتند: پس چگونه توبه کنیم؟
21:06
گفت: همانا الله به شما فرمان میدهد که خودتان را بکشید
21:11
یعنی: تا بیگناهِ شما به دست مجرم کشته شود
21:14
این برای شما نزد آفریدگارتان بهتر است.
21:19
گفتند: صبر میکنیم برای فرمان الله.
21:23
خداوند متعال بر ایشان ابری سیاه فرستاد
21:27
تا جایی که صبح کردند و یکدیگر را نمیدیدند.
21:31
آنان یکدیگر را میکشتند تا شامگاه.
21:35
چون کشتار بسیار شد، موسی و هارون (علیهما السلام) را فراخواند.
21:40
و گفتند: ای پروردگار ما، بنیاسرائیل نابود شدند، باقیمانده، باقیمانده.
21:48
پس الله تعالی ابر را کنار زد و به ایشان فرمان داد که از کشتن دست بکشند
21:55
و (پردهها) از هزاران کشته آشکار شد
21:59
گفته شده که شمار کشتگان هفتاد هزار تن بود
22:04
این موضوع بر موسی علیهالسلام سخت آمد
22:08
پس الله سبحانه و تعالی به او وحی فرمود
22:11
آیا راضی هستی که قاتل و مقتول هر دو وارد بهشت شوند؟
22:15
پس کسی که کشته شود، شهید است
22:18
و کسی که گناهانش (بهواسطهٔ آن) کفارهشده باقی بماند
22:22
الله سبحانه و تعالی فرمود
22:24
و آنگاه که موسی به قومش گفت: «ای قوم! شما بر خویشتن ستم کردید»
22:33
با گرفتن گوساله (بهعنوان معبود) از سوی شما، پس توبه کنید
22:36
پس به سوی آفریدگارتان توبه کنید
22:38
پس خودتان را بکشید
22:41
«آن برای شما نزد آفریدگارتان بهتر است»
22:46
و توبه شما را پذیرفت
22:48
«همانا او توبهپذیر مهربان است»
22:55
الله سبحانه و تعالی به موسی (علیهالسلام) دستور داد
22:58
که او نزد او آید، همراه با گروهی از بنیاسرائیل
23:01
از عبادت گوساله (گوسالهپرستی) نزد او عذرخواهی میکنند.
23:05
و با ایشان وعدهگاهی تعیین کرد.
23:06
موسی از میان قومش هفتاد مرد را بر اساس چشمدیدشان برگزید.
23:11
خیر، پس خیر
23:13
و به آنان گفت
23:15
با من به سوی الله روانه شوید
23:17
پس از او عذرخواهی کنید از آنچه انجام دادهاید.
23:20
و از او (پیامبر ﷺ) بخواهید که توبهی آنان را برای کسانی که از قوم خود پشت سر گذاشتهاید، بپذیرد.
23:25
روزه بگیرید و پاک شوید
23:28
و لباسهای خود را پاک کنید
23:30
سپس [موسی] آنان را به سوی کوه طور سینا بیرون برد.
23:33
برای میعاد پروردگارش
23:34
چون به آن مکان رسیدند
23:37
جرأت کردند و گفتند
23:40
ای موسی، ما هرگز به تو ایمان نخواهیم آورد تا الله را آشکارا ببینیم.
23:44
تو با او سخن گفتهای
23:47
او را به ایشان نشان ده
23:49
اینان نیکان از بنیاسرائیلاند.
23:53
صاعقه آنان را فرا گرفت و همهشان مردند.
23:57
موسی برخاست و پروردگارش را بهدرگاه او التماس کرد و او را میخواند و میگفت
24:01
پروردگارا، به بنیاسرائیل چه بگویم؟
24:05
هرگاه با ایشان روبهرو شدی، در حالی که بهترینهایشان را نابود کردهای
24:09
اگر میخواستی، ای پروردگارم، پیشتر همهشان را هلاک میکردی، و من هم با ایشان (هلاک میشدم).
24:14
این برای من آسانتر است.
24:17
آیا ما را بهسبب کارهایی که سفیهان خردسال از میان ما کردند، هلاک میکنی؟
24:22
این کاری که قوم من کردند، یعنی پرستش گوساله، چه بود؟
24:27
جز آزمون و امتحانی از جانب تو
24:30
با آن هر که را از مخلوقاتت بخواهی گمراه میکنی
24:32
و به هر که بخواهد هدایتش کند، رهنمون میسازد
24:36
تو سرپرست ما و یاریدهندهی ما هستی
24:39
پس ما را بیامرز و به رحمت خود بر ما رحم فرما
24:42
و تو بهترین کسی هستی که از جرم درگذری و بر گناه پرده بیفکنی
24:47
الله درخواست او را اجابت کرد و آنان را پس از مرگشان زنده گردانید
24:52
و خداوند گناهانشان را بهخاطر این سخنشان بیامرزد
24:55
الله سبحانه و تعالی فرمود
24:57
و آنگاه که گفتید: «ای موسی!»
24:59
«هرگز به تو ایمان نخواهیم آورد تا الله را آشکارا ببینیم»
25:05
پس صاعقه شما را فرو گرفت
25:08
پس صاعقه شما را فرو گرفت
25:11
در حالی که شما مینگریستید
25:15
سپس شما را پس از مرگتان برانگیختیم
25:21
باشد که سپاسگزار شوید
25:24
ادامهٔ سخن به خواست الله خواهد آمد
25:29
و الله داناتر است و ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است
25:34
الله درود و سلام فرستد بر پیامبرمان محمد (ﷺ)
25:38
و بر خاندان و یارانش همگی
25:41
شما با داستانهای پیامبران بودید
25:47
پروردگار حکایت کرد؛ آنچه مؤمن را هدایت میکند
25:56
الله درود فرستد بر مولانا… (ادامهٔ جمله ناقص است)