از مجموعهٔ داستان های پیامبران (مجموعه کامل شد)
· درس 13 از 20
داستان های پیامبران | قسمت (28) | داستان داوود علیه السلام
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
قصص الأنبیاء
0:02
داستانهای پیامبران
0:05
(علیهم السلام)
0:07
درود الله
0:09
پس از آن
0:11
و سلام
0:13
بر بهترین آفریدگان
0:15
همگی
0:17
پیامبران اولوالعزم
0:20
در برابر آنان
0:22
والامقام
0:24
داستان داوود
0:26
(علیه السلام)
0:28
بسم الله الرحمن الرحیم
0:32
الحمد لله رب العالمین
0:34
و درود و سلام
0:36
بر پیامبرمان محمد
0:38
و بر آل و یاران او
0:40
همگی
0:42
اما بعد
0:44
بنیاسرائیل
0:46
مدتی بر راه استقامت باقی ماندند
0:48
مدتی از زمان
0:50
سپس آنان
0:52
پس از آن حوادثی پدید آوردند
0:54
و منکرات را انجام دادند
0:56
و برخی از ایشان بتها را میپرستیدند
0:58
و همواره در میان
1:00
آنان پیامبرانی بودند
1:02
که ایشان را به معروف فرمان میدادند
1:04
و از منکر بازشان میداشتند
1:06
و آنان را بر تورات استوار میداشتند
1:08
تا آنکه آنچه را انجام دادند انجام دادند
1:10
از گناهان مهلک
1:12
پس الله دشمنانشان را بر ایشان مسلط کرد
1:14
و آنان در میانشان کشتاری
1:16
بزرگ کردند
1:18
و گروه بسیاری را به اسارت بردند
1:20
و بخشی از سرزمینهایشان را
1:22
بسیار گرفتند
1:24
بلکه تابوت را از ایشان ربودند
1:26
که میراث بهجامانده بود
1:28
و بندگان الله (علیه السلام)
1:30
و تورات را از دستانشان گرفتند
1:32
و کسی که آن را حفظ کند باقی نماند
1:34
در میانشان جز اندکی
1:36
و پس از زمانی طولانی
1:40
در میانشان
1:42
عقیده دوباره برانگیخته شد
1:44
پس از پیامبری از خودشان خواستند
1:46
که نامش شموئیل بود
1:48
که برایشان پادشاهی را برگزیند
1:50
که در نبرد کرامت ایشان را رهبری کند
1:52
با دشمنان
1:54
که پادشاهی و
1:56
اموال و خانههایشان را از ایشان ربودند
1:58
چون پیامبرشان خواست
2:00
از درستی عزم ایشان بر جنگ
2:02
اطمینان یابد
2:04
به ایشان گفت
2:06
میترسم اگر جنگ بر شما مقرر شود
2:08
که نجنگید
2:10
و در سخنتان بازگردید
2:12
این سخن را بر او ناپسند شمردند
2:14
و شور و حماسهشان
2:16
به اوج رسید و میگفتند
2:18
«و چرا ما در راه الله نجنگیم؟»
2:20
در راه الله
2:22
«و حال آنکه از خانههایمان بیرون رانده شدهایم»
2:24
و فرزندانمان
2:26
پیامبرشان آن عزم را در ایشان دید
2:28
و الله تعالی را خواند
2:30
برای ایشان
2:32
پس چون الله جنگ را بر ایشان مقرر کرد
2:34
پشت کردند
2:36
جز اندکی از ایشان
2:38
چنانکه شیوه
2:40
بنیاسرائیل در شکستن پیمان بود
2:42
و عقبنشینی از وعده
2:44
و پراکندگی در
2:46
نیمه راه
2:50
الله برای بنیاسرائیل
2:52
پادشاهی برگزید که طالوت نام داشت
2:54
او آبکش بود
2:56
و گفته شده است
2:58
دباغ بود
3:00
و در میان ایشان معروف بود
3:02
که نبوت در
3:04
سبط لاوی است
3:06
و پادشاهی در سبط یهودا است
3:08
پس چون الله
3:10
طالوت را پادشاه ایشان گردانید
3:12
که از سبط بنیامین بود
3:14
از او رمیدند
3:16
و در فرمانرواییاش طعنه زدند
3:18
و گفتند ما به پادشاهی
3:20
از او سزاوارتریم
3:22
و یادآور شدند که او تهیدست است
3:24
گفتم به او از مال
3:26
پیامبرشان به ایشان گفت
3:28
«همانا الله او را بر شما برگزید»
3:30
و او را در دانش و تن برتری و گستردگی بخشید
3:32
در دانش
3:34
تا بدان بتواند
3:36
امور سیاست و جنگآوری را بشناسد
3:38
و نبردها را اداره کند
3:40
و گستردگیای در جسم
3:42
تا خطر و تأثیرش در دلها و نبردها بزرگ شود
3:44
در دلها و نبردها
3:46
پس به پیامبرشان گفتند
3:48
اگر راست میگویی
3:50
پس برای ما نشانهای بیاور
3:52
گفتند: اینکه او پادشاه است
3:54
پیامبرشان به آنان اختیار داد
3:56
چه نشانهای میخواهند
3:58
پس گفتند
4:00
که تابوت را به ما بازگردانی
4:02
و آن صندوقی است که بر آن
4:04
صفحاتی از طلا است
4:06
و در آن آرامش و وقار است
4:08
و در آن بقیهای است
4:10
از آثار موسی و هارون
4:12
علیهما السلام
4:14
و آن عصای موسی و جامههای او است
4:16
و برخی از الواحی که
4:18
در آنها تورات نوشته شده بود
4:20
پس فرشتگان آمدند و آن را حمل کردند
4:22
تابوت را میان آسمان و زمین
4:24
تا آن را
4:26
در برابر طالوت نهادند
4:28
و مردم مینگریستند
4:30
پس به نبوت شمویل ایمان آوردند
4:32
و از طالوت اطاعت کردند
4:38
طالوت با سپاهی که شمارش هشتاد
4:40
هزار نفر بود بیرون رفت
4:42
اما او به یقین دانست
4:44
که با سپاهی انبوه روبهرو خواهد شد
4:46
که از نظر شمار بر آنان برتری دارد
4:48
و از نظر عدد بیشتر است
4:50
در آن مردانی نیرومند و توانا هستند
4:54
و طالوت همچنین دانست
4:56
که سپاهش از امتی
4:58
شکستخورده است که شکست و خواری را
5:00
دیرگاهی طولانی در تاریخ شناختهاند
5:02
طولانی
5:04
پس خواست پیش از رسیدن
5:06
به سرزمین نبرد، ایشان را بیازماید
5:08
پس به آنان گفت
5:10
که الله شما را با نهری میآزماید
5:12
پس هر که از آن بنوشد
5:14
از من نیست
5:16
یعنی همراه من نخواهد بود
5:18
«و هر که از آن نچشد، پس او از من نیست»
5:20
مگر آنکه
5:22
با دست خود یک کف بردارد
5:24
یعنی بر او باکی نیست
5:26
پس جز اندکی از آنان
5:28
از آن نوشیدند
5:30
و در اینجا صف به هم میخورد
5:32
دوباره
5:34
و از آن هزاران هزار بیرون میآیند
5:36
اگر به پشت سر خود برگشتند
5:38
ابن عباس گفت
5:40
رضیاللهعنهما
5:42
هر که با دست خود کف برداشت
5:44
سیراب شد و هر که
5:46
از آن نوشید، سیراب نشد
5:48
پس هفتاد و شش هزار نفر نوشیدند
5:50
و باقی ماندند
5:52
با او چهار هزار نفر
5:54
پس چون بیرون آمدند
5:57
به میدان نبرد
5:59
و برای جنگ آماده شدند
6:01
دشمنانشان را دیدند
6:03
مردانی نیرومند
6:05
که از نظر آمادگی بر آنان برتری داشتند
6:07
و از نظر شمار بر آنان فزونی داشتند
6:09
و جالوت دلاورشان
6:11
و فرماندهشان و سردار
6:13
دستهشان میتاخت
6:15
و میگشت
6:17
پس یاران طالوت به دو گروه تقسیم شدند
6:19
گروهی از ایشان
6:21
عزمشان سست شد
6:23
و دلهایشان لرزید
6:25
و نیرویشان ناتوان گشت
6:27
و گفتند: امروز ما را توان
6:29
مقابله با جالوت و سپاهیانش نیست
6:31
و از سپاه مؤمن
6:33
اینها جدا شدند
6:35
و گروهی دیگر از ایشان
6:37
روحیهشان پایدار ماند
6:39
صبور و استوار
6:41
و آنان کسانی هستند که ایمان در دلشان ریشه دوانده بود
6:43
و محبت الله تعالی در آنان نفوذ کرده بود
6:45
و آماده شدند
6:47
برای مرگ
6:49
و فزونی دشمنانشان آنان را نترساند
6:51
و کمی شمارشان آنان را باز نداشت
6:53
کمی شمارشان
6:55
سپس بر (گروه) سیصد و چند نفر صفآرایی کردند،
6:57
و دهها مرد (دیگر) —
6:59
(یکی از آنان) گفت: «اینان (چهاند)؟»
7:01
«چه بسیار گروههای اندکی که»
7:03
[که] گروه بسیاری بر گروه (دیگر) چیره گشت —
7:05
به اذن الله،
7:07
و الله با شکیبایان است».
7:09
و چون (در برابر) جالوت و سپاهیانش ظاهر شدند،
7:12
——
7:14
گفتند: «پروردگارا، بر ما شکیبایی فرو ریز،
7:16
(و) بر ما صبر ارزانی دار،
7:18
و گامهایمان را استوار گردان،
7:20
«و ما را بر گروه کافران پیروز گردان»
7:22
این گروه،
7:24
که به الله پیوسته است،
7:26
همان است که سرنوشت
7:28
نبرد را رقم میزند، پس از آنکه
7:30
پیمان خود را با الله تجدید کرده،
7:32
و دلهایشان را به سوی او متوجه ساخته،
7:34
و از او یاری میجویند،
7:36
تنها از او.
7:38
و این (گروه) تنها در برابر آن
7:40
موقعیت هولناکی ایستاده است.
7:43
از پیروان طالوت، جوانی بود
7:45
نوجوان،
7:47
که هفده سال از عمرش میگذشت،
7:49
نامش داوود بود.
7:51
او گوسفندان خانوادهاش را میچرانید.
7:53
همراه
7:55
برادران بزرگترش
7:57
برای نبرد با سپاه جالوت (بیرون) رفته بود.
7:59
چون دو لشکر در برابر هم صف کشیدند،
8:01
جالوت بیرون آمد،
8:03
میان دو صف خودنماییکنان گام برمیداشت.
8:05
او از عمالقه
8:07
و جباران بود،
8:09
و سواری دلیر بود
8:11
که هیچکس در برابرش نمیایستاد.
8:13
پس (از سپاه طالوت) مبارزه طلبید،
8:15
و مردم از او هراس کردند،
8:17
و از مبارزه با او سر باز زدند،
8:19
تا آنجا که طالوت گفت:
8:21
«هر که به سوی او برود
8:23
و او را بکشد، دخترم را به همسری او درمیآورم، و پادشاهی پس از من از آنِ او خواهد بود».
8:25
——
8:27
——
8:29
پس داوود آمد
8:31
و گفت: «من به سوی او خواهم رفت».
8:33
طالوت چون او را دید، به خاطر کمی سن
8:35
و کوتاهی قامتش، او را خوار شمرد.
8:37
——
8:39
سپس (طالوت) بار دیگر و بار سوم ندا داد،
8:41
——
8:43
اما هیچکس بیرون نیامد.
8:45
آنگاه داوود نزد او آمد و گفت:
8:47
«من به سوی او میروم
8:49
و اگر الله بخواهد او را خواهم کشت».
8:51
پس طالوت به او اجازه داد.
8:53
داوود فرود آمد و
8:55
سلاح خود و فلاخنش را برگرفت،
8:57
و به سوی جالوت رفت.
8:59
چون (جالوت) او را دید،
9:01
او را خوار شمرد و به او گفت:
9:03
«ای جوان، آیا تو به سوی من بیرون آمدهای؟»
9:05
——
9:07
داوود گفت: «آری»
9:09
«و من تو را خواهم کشت».
9:11
جالوت خشمگین شد
9:13
و خواست با شمشیرش بر داوود بزند،
9:15
اما داوود از ضربت او
9:17
خودداری کرد.
9:19
سپس با فلاخن به او سنگ انداخت
9:21
و نام الله را برد،
9:23
و (سنگ) به سر جالوت خورد
9:25
و او را به زمین افکند.
9:27
سپس سرش را بُرید و آن را
9:30
به سوی سپاهش افکند.
9:32
پس مردم درهم آمیختند،
9:34
و شکست بر (سپاه جالوت) قطعی شد.
9:36
و الله
9:38
تبارک و تعالی به بندهاش داوود
9:40
فرمانروایی بنی
9:42
اسرائیل را پس از طالوت عطا فرمود،
9:44
و نبوت را به او بخشید،
9:46
که از پادشاهی شریفتر است،
9:48
پس از شموئیل،
9:50
علیهالسلام،
9:52
برای ارتقای مقام او
9:54
در درجات شرف و کمال.
9:56
و پیش از او، پادشاهی و نبوت
9:58
در بنیاسرائیل برای هیچکس گرد نیامده بود،
10:00
——
10:02
و از اینجا
10:04
ستاره نبیالله
10:06
داوود علیهالسلام درخشید.
10:08
و الله
10:11
بر داوود علیهالسلام
10:13
به امور (بسیاری) منت نهاد و به او
10:15
اموری آموخت که او را از دیگران ویژه ساخت،
10:17
و او را ستود.
10:19
با صفاتی که او را از دیگر انسانها متمایز کرد
10:21
از دیگران
10:23
از جمله آن
10:25
این است که الله سبحانه و تعالی
10:27
قدرت و تواناییای به او بخشید
10:29
به اینکه برای او
10:31
در دلهای مردم
10:33
هیبت قرار داد؛ پس او قدرتمندترین پادشاه روی زمین شد
10:35
و سلطنتی داشت
10:37
و محراب او را هر شب
10:39
سی و شش هزار
10:41
مرد نگهبانی میکرد
10:43
که نوبتشان به آنان بازنمیگشت
10:45
تا سال آینده
10:47
و داوود علیهالسلام
10:49
چهل سال حکومت کرد
10:51
و در دوران حکومتش
10:53
هیچ مخالفتی
10:55
با او مشاهده نشد
10:59
و الله حکمت را به او عطا فرمود
11:01
و آن نبوت است
11:03
و الله فصلالخطاب را به او عطا فرمود
11:05
که همان فهم قوی
11:07
و نافذ در مرافعات است
11:09
و داوری استوار
11:11
که در منازعات نافذ است
11:13
و او همچنین سخن نیکو
11:15
و بلاغت کلام داشت
11:17
او نخستین کسی بود که گفت
11:19
«اما بعد»
11:21
هرگاه که میخواست به سخن دیگری آغاز کند
11:23
و همانا الله
11:26
زبور را به داوود علیهالسلام عطا فرمود
11:28
و آن کتابی است
11:30
از جانب الله
11:32
که بر یکصد و پنجاه سوره مشتمل است
11:34
که همهاش دعا
11:36
و تمجید و ثنا است
11:38
بر الله عزّ وجلّ
11:40
در آن حرام و حلالی نیست
11:42
و واجبات
11:44
و حدودی نیست
11:46
و خواندنش را بر او سبک گردانید
11:48
پس او دستور میداد که مرکبش را
11:50
زین کنند
11:52
و زبور را تماماً میخواند
11:54
پیش از آنکه از زین کردن مرکبش فارغ شود
11:56
و از جمله آنچه در آن نوشته شده
11:58
«که زمین را بندگان شایستهاش به میراث میبرند»
12:00
شایسته الله به ارث میبرند
12:02
و آنان محمد
12:04
صلیاللهعلیهوسلم و امت او هستند
12:06
و الله به او
12:09
نیز صدای نیکو و خوشآهنگ عطا فرمود
12:11
که آن صدا بود
12:13
هرگاه تسبیح میگفت
12:15
کوههای استوار با او تسبیح میگفتند
12:17
کوههای سخت و سر به فلک کشیده
12:19
و پرندگان برای او میایستادند
12:21
که صبح و شام پرواز میکنند
12:23
و در حال بازگشت
12:25
و با انواع زبانها با او همآوازی میکردند
12:27
و هر که صدایش را میشنید به وجد میآمد
12:29
از انس و جن
12:31
و پرندگان و کوهها
12:33
پس به دنبال او تسبیح الله را میگفتند
12:35
و او اجر
12:37
تسبیح آنها را دریافت میکرد
12:39
زیرا او سبب آن بود
12:41
و در صحیح (بخاری و مسلم) آمده است
12:43
که رسول الله صلیاللهعلیهوسلم
12:45
صدای ابوموسی
12:47
اشعری رضیاللهعنه را شنید
12:49
که در شب قرائت میکرد
12:51
پس ایستاد و گوش فرا داد
12:53
به قرائت او
12:55
و فرمود
12:57
«به این شخص مزمار (نیای خوشآواز)
12:59
از مزامیر آل داوود داده شده است»
13:01
و الله
13:04
تعالی، داوود علیهالسلام را توصیف فرموده
13:06
که او «أواب» است
13:08
یعنی بسیار بازگشتکننده
13:10
به سوی الله با توبه و انابه
13:12
و اینکه او «ذوالأید» است
13:14
یعنی
13:16
صاحب قوت و پایداری در طاعت
13:18
و عبادت است
13:20
و در صحیحین از رسول الله
13:22
صلیاللهعلیهوسلم روایت شده که
13:24
فرمود:
13:26
محبوبترین نماز نزد الله
13:28
نماز داوود است
13:30
و محبوبترین روزه نزد الله
13:32
روزه داوود است
13:34
او نصف شب میخوابید
13:36
و یک سوم شب را برمیخاست
13:38
و یک ششم شب را میخوابید
13:40
و یک روز روزه میگرفت
13:42
و یک روز افطار میکرد
13:44
و نمیگریزد هنگامی که (با دشمن) روبهرو شود،
13:47
و الله داوود را ستود
13:49
— درود و سلام بر او — به صبر،
13:51
و پیامبر ما ﷺ
13:53
به صبر بر آزار قوم (مشرکان) سفارش فرمود،
13:55
و او را یادآور میشد
13:57
که صبر داوود، درود و سلام بر او،
13:59
تا به او اقتدا کند،
14:01
پس الله تعالی فرمود:
14:03
«بر آنچه میگویند شکیبا باش»
14:06
و یاد کن
14:08
بندهمان داوود را،
14:10
آن صاحب دستتوانا؛ بهراستی او
14:12
بسیار بازگشتکننده (به سوی الله) است.
14:14
ما
14:16
کوهها را با او رام کردیم،
14:18
که شامگاهان و بامدادان تسبیح میگفتند،
14:20
و (نیز) پرندگان را که گرد آمده بودند؛
14:22
همه برای او بازگشتکننده (به تسبیح) بودند.
14:24
(همه) برای او
14:26
بازگشتکننده بودند.
14:28
و پادشاهیاش را استوار کردیم،
14:30
و به او حکمت دادیم
14:32
و فصل خطاب (سخن فیصلهبخش)،»
14:34
و بهراستی الله سبحانه و تعالی
14:38
داوود، درود و سلام بر او، را به امری
14:40
ویژه کرد که
14:42
پیش از او به هیچکس
14:44
و پس از او (نیز) داده نشد،
14:46
و آن نرم کردن آهن برای او بود،
14:48
پس آهن در دستش
14:50
مانند موم و خمیر میشد،
14:52
هر چه میخواست از آن میساخت
14:54
بیآنکه آتش یا کوبیدن با پتک لازم باشد.
14:56
—
14:58
روایت شده که داوود، درود و سلام بر او،
15:00
ناشناس بیرون میرفت
15:02
و از مردم دربارهٔ پادشاهی
15:04
داوود و سیرهٔ او میپرسید،
15:06
و از هیچکس نمیپرسید
15:08
مگر آنکه او را به نیکی میستود.
15:10
پس الله
15:12
فرشتهای را در هیئت مردی فرستاد،
15:14
و داوود او را دید
15:16
و همانگونه که از دیگران میپرسید از او پرسید.
15:18
—
15:20
گفت: او بهترین مردم است
15:22
برای خود و امتش،
15:24
جز اینکه در او خصلتی است
15:26
که اگر در او نبود
15:28
کامل میبود.
15:30
گفت: آن چیست؟
15:32
گفت: میخورد
15:34
و عیالش را اطعام میکند
15:36
از بیتالمال مسلمانان.
15:38
پس در آن هنگام داوود، درود و سلام بر او،
15:40
—
15:42
به درگاه پروردگارش به دعا روی آورد
15:44
و از او خواست که کاری به او بیاموزد
15:46
که با آن بینیاز شود و دیگران را بینیاز کند
15:48
و عیالش را اطعام نماید.
15:51
پس الله آهن را برای او نرم کرد
15:53
و ساختن زرهها را به او آموخت،
15:55
و او نخستین کسی است که آنها را ساخت.
15:57
و الله او را راهنمایی کرد
15:59
که زرههایی کامل بسازد
16:01
که تمام بدن را بپوشاند،
16:03
و اینکه در
16:05
بافتن حلقههای آن اندازهگیری کند،
16:07
تا (حلقهها) خیلی کوچک نباشند
16:09
که (زره) جنگاوران را سوراخ کند،
16:11
و خیلی گشاد نباشند
16:13
که نیزهها از میان آن بگذرند
16:15
و شمشیرها آن را ببرند،
16:17
بلکه میان این دو باشد.
16:19
الله تعالی فرمود:
16:21
«و بهراستی به داوود
16:23
از جانب خود فضلی عطا کردیم:
16:25
«ای کوهها، با او همآواز شوید،
16:27
و (ای) پرندگان (نیز)؛»
16:29
و آهن را برای او نرم کردیم،
16:31
(که گفتیم:)
16:33
«زرههای کامل بساز،
16:37
و در بافتن حلقهها اندازه نگه دار،
16:39
و کارِ شایسته کنید،
16:41
که من به آنچه انجام میدهید بینایم.»
16:43
—
16:45
—
16:50
پس داوود، درود و سلام بر او،
16:52
با دست خود زره میساخت
16:54
و آن را میفروخت،
16:56
و از بهای آن میخورد
16:58
و صدقه میداد.
17:00
او با آنکه پادشاه بود،
17:02
الله او را در زمین تمکین داده بود،
17:04
با این همه جز از کار دست خود
17:06
نمیخورد.
17:08
روزی
17:11
و در حالی که داوود، درود و سلام بر او،
17:13
با خود تنها بود
17:15
در محراب خود به عبادت مشغول بود
17:17
درِ (محراب) را بر خود بسته بود
17:19
ناگهان با گروهی روبهرو شد
17:21
که از بالای دیوار محراب بالا آمده بودند
17:23
از ایشان هراسان شد
17:25
از آنرو که بر او وارد شده بودند
17:27
در وقتی که معمول نبود
17:29
و بیاجازهخواستن
17:31
و چگونه توانسته بودند
17:33
از همهٔ نگهبانان بگذرند
17:35
و به او رسیده بودند
17:37
و در حقیقت
17:39
اینها جز
17:41
فرشتگان نبودند
17:43
پس به او گفتند
17:45
نترس
17:48
ما دو دادخواه هستیم که میان ما اختلاف افتاده است
17:50
میان خودمان
17:52
و آمدهایم تا میان ما
17:54
به حق داوری کنی
17:56
پس از حق دور مشو و به یکی از دو طرف متمایل مباش
17:58
(و میل مکن) به یکی از دو طرف
18:00
آنگاه یکی از آن دو گفت
18:02
این برادر من است
18:04
«او را نود و نه میش است»
18:06
و من تنها یک میش دارم
18:08
پس آن را هم از من خواسته است
18:10
تا آن را به میشهای خود بیفزاید
18:12
و در این کار بر من اصرار کرد
18:14
و در سخن گفتن بر من چیره شد
18:16
زیرا او نیرومندتر است
18:18
و از من فصیحتر است
18:20
و در برابر این ماجرا
18:22
که روشنالمعالم است
18:24
و برادرش به سخنش اعتراضی نکرد
18:26
(جز این که) بر گفتارش
18:28
هنوز دیری نگذشته بود که داوود
18:30
علیهالسلام در داوریاش گفت
18:32
«به راستی که او با درخواست میش تو به تو ستم کرده است»
18:34
تا آن را به میشهای خود بیفزاید
18:36
و این پیش از آن بود که سخن طرف دیگر را بشنود
18:38
از طرف دیگر
18:40
پس آن دو ناپدید شدند
18:42
و داوود
18:44
علیهالسلام به خطای خود پی برد
18:46
و دانست که این
18:48
آزمونی از جانب الله برای او بوده است
18:50
و بر او واجب بود
18:52
که سخن هر دو طرف را بشنود
18:54
پیش از صدور حکم
18:56
از این رو به سجده افتاد
18:58
در برابر الله تعالی سجدهکنان
19:00
و توبه کرد
19:03
الله تعالی فرمود
19:05
«و آیا خبر دو دادخواه به تو رسیده است
19:07
آنگاه که از دیوار محراب بالا آمدند؛
19:09
(محراب)
19:11
«هنگامی که بر داوود وارد شدند»
19:13
پس از ایشان هراسان شد
19:15
گفتند: «نترس،
19:17
ما دو دادخواهیم که یکی بر دیگری ستم کرده است
19:19
پس میان ما به حق داوری کن
19:21
و از حق دور مشو
19:23
به حق
19:25
پس میان ما به حق داوری کن
19:27
و از حق دور مشو
19:29
و ما را به راه راست هدایت کن»
19:31
«راه راست
19:33
همانا این
19:35
برادر من است، او را نود و نه میش است
19:37
میش
19:39
و مرا یک میش است
19:41
و مرا یک میش است»
19:43
«پس گفت:
19:45
آن را هم به من واگذار
19:47
و در سخن بر من چیره شد»
19:49
(داوود) گفت: «به یقین
19:51
او با درخواست میش تو به تو ستم کرده است
19:53
تا آن را به میشهای خود بیفزاید»
19:55
«و بسیاری
19:57
از شریکان
19:59
ستم میکنند
20:01
بعضی بر بعض دیگر
20:03
ستم میکنند بعضی
20:05
بر بعض دیگر
20:07
مگر کسانی که ایمان آوردند
20:09
و کارهای شایسته کردند
20:11
و ایشان اندکاند»
20:13
و داوود گمان برد
20:15
که ما او را آزمودهایم
20:17
پس از پروردگارش آمرزش خواست
20:19
پروردگارش
20:21
پس از پروردگارش آمرزش خواست
20:23
و به رکوع افتاد و توبه کرد
20:25
و توبه کرد
20:27
پس ما آن را بر او بخشیدیم
20:29
و همانا او را
20:31
نزد ما
20:33
مقامی
20:35
و بازگشتی نیک است
20:37
ای داوود،
20:39
ما تو را خلیفهای در زمین قرار دادیم،
20:41
پس میان مردم به حق داوری کن،
20:43
پس میان مردم داوری کن
20:45
به حق،
20:47
پس میان مردم داوری کن
20:49
به حق،
20:51
و از هوای نفس پیروی مکن،
20:53
که تو را از راه الله گمراه میسازد.
20:55
الله…
20:57
کسانی که از راه الله گمراه میشوند،
20:59
از راه الله (گمراه میشوند)،
21:01
برای آنان عذابی
21:03
سخت است،
21:05
برای آنان عذابی
21:07
سخت است،
21:09
به سبب آنکه روز حساب را فراموش کردند.
21:13
حساب…
21:15
ای برادران گرامی،
21:17
نبی الله
21:19
داوود علیهالسلام
21:21
در قرآن شانزده بار یاد شده است.
21:23
و از داستان او
21:25
درسها و عبرتهای بسیاری میآموزیم،
21:27
و عبرتها…
21:29
از جمله آنکه الله
21:31
در میان آفریدگانش (چنین) عمل کرده است:
21:33
که قائد عمالیق، جالوت را
21:35
با فلاخن داوود
21:37
علیهالسلام (هلاک کرد)
21:39
و قوم او را که صاحب شمار و ساز و برگ بودند (هلاک کرد)،
21:41
و ساز و برگ…
21:43
با دویست و سیزده (نفر)،
21:45
مردی مؤمن به الله…
21:48
مقامها و منصبها، حال انسان را دگرگون نمیکنند
21:50
از حال شخص…
21:52
پس داوود علیهالسلام
21:54
با همهی آنچه از پادشاهی و توانگری داشت،
21:56
جز این نبود که آهنگر بود
21:58
و از دسترنج خویش میخورد.
22:00
و بسیار روزهدار و شبزندهدار بود،
22:02
بسیار یاد الله و تسبیح او میکرد،
22:04
تعالی…
22:06
فضل الله تعالی
22:09
بر داوود علیهالسلام (بود).
22:11
آدم علیهالسلام او را دید
22:13
در عالم ذر،
22:15
از میان فرزندانش،
22:17
و میان دو چشمش
22:19
درخشش نوری بود.
22:21
از او پرسید
22:23
پس الله فرمود:
22:25
این بندهای صالح است
22:27
از آخرین فرزندان تو،
22:29
الله تعالی…
22:32
ستایش و دوستی (او را) میکند
22:34
نیرو در طاعت او را،
22:36
نیروی دل و تن (را).
22:38
زیرا از آن (نیرو)
22:40
آثار طاعت و نیکوی آن،
22:42
و فراوانی آن حاصل میشود،
22:44
که با سستی و نبود نیرو حاصل نمیشود،
22:46
و نبود نیرو…
22:48
و بنده را شایسته است که به اسباب آن بپردازد،
22:50
اسباب آن…
22:52
و به تنبلی و بیکاری که به نیرو زیان میرساند تکیه نکند،
22:54
که به نیرو زیان میزند،
22:56
که جان را ناتوان میکند.
22:59
اعتنای الله تعالی
23:01
به پیامبران و برگزیدگانش،
23:03
هنگامی که از ایشان برخی لغزشها روی میدهد،
23:05
با آزمایش خویش،
23:07
آنان را و با سختیهایشان (آزمایش میکند)،
23:09
تا آنچه موجب هلاکت است از ایشان زایل شود،
23:11
و بازگردند
23:13
به حالتی کاملتر از حال نخستین خویش.
23:15
کمال بردباری
23:18
داوود علیهالسلام،
23:20
که بر آن دو خشم نگرفت
23:22
هنگامی که بدون اجازه نزد او آمدند،
23:24
و او پادشاه بود،
23:26
و آن دو را سرزنش و توبیخ نکرد.
23:28
و توبیخ…
23:31
بر بنده شایسته است که پند و اندرز دهد،
23:33
(و) موعظه و نصیحت (کند)،
23:35
هرچند قدر و منزلتش بزرگ
23:37
و دانشش والا باشد.
23:39
پس هرگاه کسی او را موعظه یا نصیحت کند،
23:41
خشمگین نشود و رمیده نگردد،
23:43
بلکه به پذیرش و سپاس بشتابد،
23:45
و سپاس…
23:47
زیرا آن دو خصم، داوود را نصیحت کردند
23:49
علیهالسلام،
23:51
پس نه رمید و نه خشم گرفت.
23:54
آمیزش میان
23:56
خویشان و یاران
23:58
و اینکه دیدارهای دنیوی و مالی
24:00
میان ایشان،
24:02
موجب دشمنی میان آنان است
24:04
و ستم برخی از ایشان بر برخی.
24:06
بر بعضی (از آنان)
24:08
و اینکه از این (امر) بازداشته نمیشود
24:10
مگر با بهکار بستن تقوای الله
24:12
و صبر بر امور (ناگوار)
24:14
با ایمان و عمل صالح
24:16
و اینکه این (سخن) از کمترین
24:18
چیزی است در میان مردم
24:23
سخن (دیگری) برای گفتن باقی است
24:25
انشاءالله
24:27
و الله اعلم
24:29
و درود الله و سلام او (بر پیامبر)
24:31
بر پیامبرمان محمد (ﷺ)
24:33
و بر آل او
24:35
و یاران او همگی
24:37
با یکدیگر بودید در داستانهای
24:40
پیامبران