داستان های پیامبران | قسمت (33) | داستان حضرت عیسی علیه السلام (1)

◉ 530 بازدید ⏱ 28:47 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 داستان‌های پیامبران، داستان‌های پیامبران علیهم‌السلام
0:08 درود و سلام الله بر آن پس از آن
0:13 بر بهترین خلایق، همه‌شان
0:17 اولوالعزم‌ها (صاحبان عزم) مقامشان بلند است
0:24 داستان عیسی (علیه‌السلام)
0:31 بسم الله الرحمن الرحیم
0:35 «الحمد لله رب العالمین»
0:38 و درود و سلام بر پیامبرمان محمد (ﷺ)
0:41 و بر آل و اصحاب او همگی
0:45 و بعد، الله سبحانه و تعالی فرمود
0:50 بی‌تردید الله آدم و نوح و خاندان ابراهیم را برگزید.
0:59 «و آل ابراهیم و آل عمران علی العالمین»
1:05 برخی از آن‌ها از برخی دیگر است
1:11 و الله شنوای داناست.
1:15 ابن کثیر گفت
1:18 خداوند متعال خبر می‌دهد که این خانه‌ها را بر سایر اهل زمین برگزید.
1:23 آدم علیه‌السلام برگزیده شد
1:26 الله او را با دستِ خود آفرید و از روحِ خود در او دمید.
1:30 و فرشتگان برای او سجده کردند
1:32 و (الله) همهٔ نام‌ها را به آدم آموخت
1:35 و او را در بهشت جای ده.
1:37 سپس او را از آن‌جا فرود آورد.
1:39 زیرا در آن حکمتی است
1:42 و نوح علیه‌السلام (را برگزید)
1:45 آن را نخستین پیامبری قرار ده که به سوی اهل زمین فرستاده شد
1:48 هنگامی که مردم بت‌ها را می‌پرستیدند
1:51 و در دین الله چیزی را شریک قرار دادند که خداوند هیچ دلیلی بر آن نازل نکرده است.
1:56 و (خداوند) از او انتقام گرفت، آنگاه که مدت (ماندن) او در میان قومش طولانی شد.
2:01 شب و روز آنان را به سوی الله دعوت می‌کرد.
2:04 پنهان و آشکارا
2:06 این کار جز بر گریزشان نیفزود.
2:09 و [پیامبر (ﷺ)] بر آنان نفرین کرد
2:11 پس الله همه‌شان را تا آخرین نفر غرق کرد.
2:14 و از ایشان جز کسی که از دین او پیروی کرد، که الله او را با آن برانگیخت، رهایی نیافت.
2:20 و آل ابراهیم (بر جهانیان) برگزیده شدند
2:22 و از آنان سرور بشر و خاتم پیامبران علی الإطلاق است.
2:27 محمد (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
2:30 و برگزید آل عمران
2:33 و مراد از «عمران» در اینجا
2:35 او پدر مریم دختر عمران است
2:38 یا عیسی بن مریم علیه‌السلام
2:42 سخنش به پایان رسید.
2:44 در زمان نبی‌الله زکریا (علیه‌السلام)
2:50 یکی از پیروان او به نام عمران بن ماثام بود.
2:55 و این عمران
2:57 صاحب نماز بنی اسرائیل در زمان خود
3:01 به صلاح و عبادت و نیکی شناخته می‌شد
3:04 تا آن‌جا که شأن او در میان بنی‌اسرائیل بزرگ شد
3:08 زکریا و عمران (علیهم السلام) با دو خواهر ازدواج کردند.
3:14 شاعت، دختر قافوذه
3:17 یا زنده می‌ماند
3:18 نزد زکریا علیه‌السلام
3:21 و حَنّه دختر قافوذه بود
3:24 ام مریم
3:25 نزد عمران (علیه‌السلام)
3:28 و حنّه همسری صالح و نیک‌سیرت بود.
3:32 پاک، نیکو، پرهیزگار و باوفا
3:36 زنی که از شوهرش فرمان‌بردار است و از پروردگارش فرمان‌بردار است
3:40 و الله فرزند را از او بازداشته بود تا آنکه سالخورده شد
3:45 و ایشان خاندانی بودند که نزد الله جایگاه والایی داشتند.
3:50 در همان حال که او زیر سایه درختی بود
3:52 دیدم پرنده‌ای است که به جوجه‌اش غذا می‌دهد.
3:56 و همین امر، نفس او را به سوی فرزندش برانگیخت.
3:59 پس از الله خواست که به او فرزندی ببخشد
4:03 و گفت
4:04 خدایا، اگر فرزندی به من عطا کنی، بر عهده‌ی توست که
4:08 این‌که آن را در راه بیت‌المقدس صدقه کنم
4:12 و از خادمان و پاسبانان آن باشد
4:15 پس الله دعای او را اجابت کرد
4:18 چون باردار شد، بسیار شادمان گشت.
4:22 و گفت
4:23 «یا رب إنی نذرت لک ما فی بطنی» — خدایا، من آنچه را در شکمم است برای تو نذر کردم.
4:27 آزادشده برای خدمت به بیت‌المقدس تو
4:30 مخلصا لعبادتک
4:32 تا خود را فارغ برای اطاعت تو سازم
4:35 پس این نذر خالص را از من بپذیر
4:39 و این نذر در شریعت آنان الزامی بود.
4:43 پس محرِّر (آزادکننده) نزد آنان
4:45 در کلیسا می‌ماند و به آن خدمت می‌کند.
4:48 و پیوسته در آن می‌ماند تا به سن بلوغ برسد.
4:52 سپس [او] مخیّر می‌شود
4:54 هرکس که دوست داشته باشد، هر جا که بخواهد می‌رود
4:57 و اگر بخواهد، در کلیسا می‌ماند و به خدمت آن می‌پردازد.
5:01 و او جز غلامان را آزاد نمی‌کرد.
5:04 و کنیز برای خدمت به بیت‌المقدس شایسته نیست
5:08 از آنچه به زن از حیض و آزار می‌رسد
5:11 حنّه همسر عمران بود.
5:16 امید داری که آنچه در شکم اوست پسر باشد
5:19 تا به نذرش وفا کند
5:21 هنگامی که [مریم] بار خود را به دنیا آورد
5:24 اما ناگهان نوزاد دختر بود
5:27 در آن لحظه دستش از کار بازماند (فأسقط فی یدها)
5:29 و با حالتی شکسته‌دل گفت
5:31 «رب إنی وضعتها أنثی» — پروردگارا، من آن را دختر زاییدم.
5:34 و پروردگارش داناتر است به آنچه نهاده است.
5:37 پس اوست تقدیرکننده و توانا.
5:40 سپس با حسرت و اندوه و عذرخواهی گفت
5:44 و پسر مانند دختر نیست
5:47 در خدمت کلیسا و بندگانی که در آن هستند
5:51 برای عورت و ضعف آن‌ها
5:54 و آنچه از حیض و نفاس بر او عارض می‌شود
5:57 و من، ای پروردگارم، او را مریم نامیدم
6:00 و مریم در زبان ایشان (به معنای عابده)
6:03 یعنی عبادت‌کننده و خدمت‌گزار
6:06 و من او را و فرزندانش را به تو پناه می‌دهم
6:09 از شیطان رانده‌شده
6:12 از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت
6:17 رسول الله (ﷺ) فرمود
6:21 هیچ نوزادی متولد نمی‌شود
6:23 مگر آنکه شیطان به هنگام تولدش او را لمس می‌کند
6:26 پس او از لمس شیطان با فریادی بلند آغاز به گریستن می‌کند
6:30 مگر مریم و فرزندش
6:33 سپس ابوهریره گفت
6:35 اگر خواستید بخوانید
6:37 و من او را و فرزندانش را به تو پناه می‌دهم
6:40 از شیطان رانده‌شده
6:45 الله نذر زنِ صالحه را پذیرفت
6:48 حنّه را با پذیرشی نیکو
6:51 مریم را که با پرورشی نیکو رشد کرد
6:54 و دل‌های صالحان از بندگانش را به او متمایل ساخت
6:58 و سرپرستی او را به زکریا علیه‌السلام واگذاشت
7:02 و این بدان سبب بود که پدرش عمران
7:05 پیش از تولد او درگذشته بود و او در شکم مادرش بود
7:08 پس مادرش او را به بیت‌المقدس آورد
7:12 و نزد احبار گذاشت و به ایشان گفت
7:16 این نذر شده را به شما واگذار می‌کنم
7:19 گفتند: این دختر امام ما عمران است
7:23 و او در زندگی‌اش برای ایشان در نماز امامت می‌کرد
7:27 پس همگی بر سر سرپرستی او رقابت کردند و همه خواهان کفالت او بودند
7:31 به احترام پدرش
7:33 پس زکریا علیه‌السلام به ایشان گفت
7:36 او را به من بسپارید
7:38 که من از شما به او سزاوارترم
7:40 و خاله‌اش نزد من است
7:43 گفتند: نه، تا آنکه بر سر او قرعه بکشیم
7:47 پس به سوی رودخانه رفتند
7:49 و قلم‌هایی را که با آن تورات می‌نوشتند در آن انداختند
7:54 پس قلم زکریا بر روی آب بالا آمد
7:57 و قلم‌های ایشان فرو رفت
8:00 پس کفالت او بر عهده زکریا علیه‌السلام قرار گرفت
8:04 و او را نزد خاله‌اش ام یحیی برد
8:08 تا آنگاه که بزرگ شد و به سن زنان رسید
8:12 برای او محرابی ساخت
8:14 یعنی اتاقی در مسجد
8:17 که جز با نردبان به آن بالا نمی‌رفتند
8:20 و هر روز خوراک و نوشیدنی و روغن او را برایش می‌آورد
8:25 «کلما دخل علیها زکریا المحراب» — هرگاه زکریا بر او به محراب درمی‌آمد.
8:29 نزد او روزی‌ای می‌یافت
8:31 یعنی میوه‌ای در غیر فصل آن
8:34 پس میوه تابستان را در زمستان و میوه زمستان را در تابستان می‌یافت
8:37 و میوه زمستان را در تابستان
8:40 پس از او می‌پرسید و می‌گفت
8:42 ای مریم، این خوراک از کجا برای توست؟
8:46 پس او می‌گفت
8:48 «هو من عند الله» — این از نزد الله است.
8:50 «إن الله یرزق من یشاء بغیر حساب» — همانا الله هر که را بخواهد بی‌حساب روزی می‌دهد.
8:55 الله تعالی فرمود
8:57 آنگاه که زن عمران گفت: پروردگارا
9:01 «إنی نذرت لک ما فی بطنی محررا» — من آنچه را در شکمم است آزادشده برای تو نذر کردم.
9:07 آزاد، پس از من بپذیر
9:13 «إنک أنت السمیع العلیم» — همانا تو شنوای داناهستی.
9:19 «فلما وضعتها قالت رب» — پس چون آن را زاییدم گفت: پروردگارا.
9:23 من او را دختر زاده‌ام
9:28 «والله أعلم بما وضعت» — و الله داناتر است به آنچه زاییده است.
9:31 و پسر مانند دختر نیست
9:36 و من او را مریم نامیدم
9:40 و من او را به تو پناه می‌دهم
9:47 «وذریتها من الشیطان الرجیم» — و فرزندانش را از شیطان رانده‌شده [در پناه تو قرار می‌دهم].
9:52 «فتقبلها ربها بقبول حسن» — پس پروردگارش او را به پذیرشی نیکو پذیرفت.
9:57 و او را به رشدی نیکو رویاند
10:05 و زکریا را سرپرست او قرار داد
10:08 هر بار که زکریا به محراب بر او وارد می‌شد
10:13 نزد او روزی‌ای می‌یافت
10:17 گفت: ای مریم، این از کجاست برای تو؟
10:22 «قالت هو من عند الله» — گفت: این از نزد الله است.
10:26 «إن الله یرزق من یشاء بغیر حساب» — همانا الله هر که را بخواهد بی‌حساب روزی می‌دهد.
10:36 از نشانه‌های عنایت الله تعالی به مریم علیها‌السلام
10:43 و رویاندن او به رشدی نیکو
10:46 آن‌که جبرئیل علیه‌السلام را نزد او فرستاد
10:49 پس به او گفت
10:51 «یا مریم إن الله اصطفاک» — ای مریم، همانا الله تو را برگزیده است.
10:54 یعنی تو را برای طاعت خویش برگزید و برتری داد
10:57 و تو را برای خدمت خانه‌اش پذیرفت
10:59 و تو را از آلودگی‌ها و پلیدی‌ها پاک گردانید
11:03 و از هر آنچه با خوی نیکو و سرشت سالم سازگار نیست
11:08 و تو را بر زنان جهانیان در زمان خودت برگزید
11:12 ای مریم، عبادت را خالصانه برای الله تنها بگردان
11:16 و بر آن مداومت ورز
11:18 و در سجده برای الله بسیار کوش
11:21 و با رکوع‌کنندگان رکوع کن
11:24 زیرا پایبندی به طاعات و نمازها سزاوار است که نعمت‌ها را حفظ کند
11:30 و انسان را به خالقش، عزّوجلّ، نزدیک‌تر و محبوب‌تر گرداند
11:35 پس مریم به وصیت الله برای او عمل کرد
11:39 و هر شب غسل می‌کرد
11:42 و آنقدر می‌ایستاد تا پاهایش ورم کند
11:48 و از شدت عبادت مریم علیه‌السلام بود
11:52 که از خانواده‌اش کناره گرفت و از ایشان دوری جست
11:55 و تنها به سوی شرق مسجد مقدس رفت
11:59 تا الله تعالی را عبادت کند
12:02 و برای افزایش خلوت و دوری‌اش از مردم
12:06 آن‌ها را به‌جای ایشان پرده‌ای قرار داد که او را از دیدشان پنهان می‌کرد
12:11 و روزی در همان حال بود که
12:14 الله جبرئیل (علیه‌السلام) را نزد او فرستاد
12:18 او به‌صورت انسانی زیبا بر او نمایان شد
12:22 با اندامی متناسب و ساختاری کامل
12:25 چنان‌که بهترین صورتِ انسان می‌تواند بود
12:28 وقتی او را دید که نزدش داخل شد و با اجازه‌خواهی آمد
12:33 از او ترسید و گمان کرد که قصد بدی نسبت به او دارد
12:37 «فقالت إنی أعوذ بالرحمن منک إن کنت تقیا» — گفت: من از تو به رحمان پناه می‌برم، اگر پرهیزگاری.
12:43 و با این سخن، او میان پناه جستن به پروردگارش
12:50 و ترساندن او از عذاب الله جمع کرده است
12:53 اگر نفسش او را به قصد بدی نسبت به وی وسوسه کند
12:57 چنان‌که این سخنِ او دلالت دارد که به بالاترین درجات پاکدامنی و طهارت رسیده بود
13:04 و دوری از آنچه مایه تردید است
13:06 پس او این سخن را به وی می‌گوید
13:09 در حالی که او را انسانی کامل و زیبا می‌بیند
13:13 و در جایی خلوت و دور از مردم
13:17 وقتی جبرئیل وحشت و ترس او را دید
13:21 به او گفت: من جز فرستاده پروردگارت به سوی تو نیستم
13:26 پس نترس و بی‌تابی مکن
13:29 و مرا نزد تو فرستاده تا به اذن و قدرت او پسری پاکیزه به تو ببخشم
13:36 پاک از گناهان و نافرمانی‌ها
13:39 بسیار خیر و برکت
13:42 نامش عیسی است
13:45 مریم (علیها‌السلام) از این سخن شگفت‌زده شد
13:48 و گفت: چگونه مرا پسری باشد
13:51 در حالی که شوهر ندارم
13:53 و تصور نمی‌رود که از من فجور سر زند
13:56 آن‌گاه جبرئیل (علیه‌السلام) به او گفت
13:59 در پاسخ آنچه پرسیده بود
14:01 الله بی‌تردید از تو پسری پدید خواهد آورد
14:04 اگرچه شوهری نداشته باشی
14:06 و از تو گناه و فحشایی پدید نمی‌آید
14:09 زیرا او بر آنچه بخواهد تواناست
14:12 و او را نشانه‌ای برای مردم بر قدرت خود قرار می‌دهد
14:17 و رحمتی از جانب او برای ایشان
14:19 بدین‌سان که این پسر یکی از پیامبران خواهد شد
14:23 به عبادت الله تعالی و توحید او فرا می‌خواند
14:27 و بدان ای مریم
14:30 که الله این امر را مقدر کرده است
14:33 و از آن گریزی نیست
14:35 مریم در برابر قضای الله تسلیم شد
14:39 در این هنگام جبرئیل (علیه‌السلام) در گریبان پیراهن او دمید
14:45 یعنی گشادگی گردن لباس
14:48 پس مریم به اذن الله تعالی باردار شد
14:53 وقتی باردار شدنش را احساس کرد
14:57 از آن به‌شدت تنگدل شد
14:59 و نمی‌دانست به مردم چه بگوید
15:02 زیرا می‌دانست که آنان آنچه را خبر می‌دهد باور نخواهند کرد
15:07 و چون بارداری‌اش کامل شد و زمان زایمان نزدیک گشت
15:11 از قوم خود ترسید
15:13 و از ایشان کناره گرفت
15:15 و دور شد تا به دورترین نقطه دره در بیت‌لحم رسید
15:20 در فاصله هشت میل از بیت‌المقدس
15:24 درد زایمان او را به تنه درخت خرمایی کشانید
15:28 وقتی درد زایمان به او رسید
15:31 و رنج تنهایی از خوراک و آشامیدنی
15:35 و آزردگی دلش از سخن مردم
15:38 و از اینکه مبادا صبرش را از دست بدهد ترسید
15:41 آرزو کرد که کاش پیش از این حادثه مرده بود
15:45 و از یادها رفته و فراموش شده بود
15:48 پس یاد نمی‌شد
15:50 این لحظاتی سخت است
15:53 که هر زنی در زایمان طبیعی آن را تجربه می‌کند
15:57 پس چه رسد به مریم (علیه‌السلام)
16:01 که در این حالت روحی دشوار قرار داشت
16:05 و با این همه تنها بود
16:08 برای نخستین بار بی‌یاوری کمک‌کننده فرزندش را به دنیا می‌آورد
16:12 جبرئیل (علیه‌السلام) در پایین‌تر از او بود
16:17 در جایی فروتر از جای او
16:20 پس ترسش فرونشست
16:22 و دلش آرام گرفت
16:24 و به او گفت
16:26 ای مریم غمگین مباش
16:29 سپس با پای خود بر زمین زد
16:31 پس از زیر پای او نهری کوچک جاری شد
16:34 و به او گفت
16:36 «قد جعل ربک تحتک سریا» — پروردگارت زیر پایت جوی آبی قرار داده است.
16:40 آبی گوارا که از آن می‌نوشی
16:43 و تنه درخت خرما را به سوی تو تکان داد
16:46 و خرمای تازه‌چیده بر تو فرو ریخت
16:49 شایسته خوردن، تازه و لذیذ
16:53 گفته شده است
16:54 برای زن نفساء هیچ چیزی بهتر از خرمای تازه نیست
16:58 و برای بیمار هیچ چیزی بهتر از عسل نیست
17:03 پس ای مریم از آن خرمای تازه بخور
17:06 و از آن جویبار بنوش
17:09 و چشمت روشن و دلت شاد باد
17:12 و هر اندوهی را از خود دور کن
17:15 پس اگر کسی از آدمیان را دیدی
17:17 که از فرزندت پرسید
17:19 «فقولی إنی نذرت للرحمن صوما» — پس بگو: من برای رحمان روزه‌ای نذر کرده‌ام.
17:23 یعنی سکوت
17:25 پس امروز با هیچ کس سخن نمی‌گویم
17:28 و در میان بنی‌اسرائیل
17:30 کسی که می‌خواست در عبادت بکوشد
17:32 از سخن گفتن روزه می‌گرفت
17:34 همان‌گونه که از خوراک روزه می‌گرفت
17:36 پس تا شامگاه سخن نمی‌گفت
17:40 الله تعالی فرمود
17:42 «واذکر فی الکتاب مریم» — و در این کتاب، مریم را یاد کن.
17:45 «إذ انتبذت من أهلها» — آنگاه که از خانواده‌اش کناره گرفت.
17:48 به مکانی در شرق
17:51 پس میان خود و ایشان پرده‌ای برگرفت
17:55 [پرده‌ای]
17:57 آنگاه ما روح خود را به سوی او فرستادیم
18:00 [روح ما]
18:04 «فتمثل لها بشرا سویا» — پس [روح] به صورت انسانی کامل بر او نمایان شد.
18:09 گفت: من از تو به خدای رحمان پناه می‌برم
18:13 [از تو به رحمان پناه می‌برم]
18:16 اگر پرهیزگاری
18:19 گفت: جز این نیست که
18:22 من فرستاده پروردگار توام
18:24 تا به تو پسری پاک عطا کنم
18:26 [پسری پاک]
18:29 گفت: چگونه
18:32 مرا پسری باشد
18:35 و هیچ بشری به من دست نزده
18:38 و هیچ بشری به من دست نزده
18:41 و من زناکار نبوده‌ام
18:44 گفت: این‌چنین است
18:46 «قال ربک هو علی هین» — گفت: پروردگارت فرمود: این بر من آسان است.
18:50 و تا آن را برای مردم نشانه‌ای گردانیم
18:54 و رحمتی از جانب ما
18:59 و این کاری حتمی و مقدّر بوده است
19:03 پس او را باردار شد و با آن (حمل) به کناری رفت
19:06 به مکانی دورافتاده
19:10 پس درد زایمان او را به سوی تنه درخت خرما کشانید
19:14 [به سوی تنه درخت خرما]
19:17 گفت: ای کاش پیش از این مرده بودم
19:19 [پیش از این مرده بودم]
19:25 و فراموش‌شده‌ای کاملاً فراموش‌شده می‌بودم
19:30 پس [فرشته یا عیسی] از زیر پای او او را ندا داد
19:33 که غم مخور
19:35 «قد جعل ربک تحتک سریا» — پروردگارت زیر پایت جوی آبی قرار داده است.
19:39 و تنه درخت خرما را به سوی خود تکان ده
19:41 [تنه درخت خرما را تکان ده]
19:43 تا بر تو خرمای تازه فرو ریزد
19:45 [خرمای تازه و چیده‌شده]
19:48 پس بخور و بنوش
19:50 و چشمت روشن باد
19:52 و اگر کسی از آدمیان را دیدی
19:55 [که با تو سخن گوید]
19:59 بگو
20:01 بگو: من برای خدای رحمان روزه نذر کرده‌ام
20:04 [روزه برای خدای رحمان]
20:07 «فلن أکلم الیوم إنیا» — پس امروز با هیچ انسانی سخن نخواهم گفت.
20:11 مریم علیهاالسلام باردار شد
20:15 فرزندش را در میان دو دست خود (در آغوش) داشت
20:17 و او را نزد قوم خود آورد
20:19 و این به سبب اطمینانش
20:21 به پاکی خود و طهارت خویش بود
20:24 پس بی‌اعتنا و بی‌پروا آمد
20:28 چون ایشان او را دیدند به او گفتند
20:31 ای مریم
20:33 «لقد جئت شیئا فریا» — به راستی کار بزرگ و ناپسندی آوردی.
20:35 یعنی کار بزرگ و زشت
20:37 و ایشان از این سخن قصد زنا داشتند
20:39 حاشا که او از این کار پاک باشد
20:42 و به او سرزنشگرانه گفتند
20:44 ای خواهر هارون
20:46 و او را برادری از پدرش بود
20:48 که نامش هارون بود
20:50 و آنان نام‌هایی را برای فرزندان خود برمی‌گزیدند
20:52 از نام‌های پیامبران
20:54 و هارون برادر او بود
20:56 بهترین مرد در میان بنی‌اسرائیل از نظر تقوا و عبادت
20:58 [تقوا و عبادت]
21:00 به او گفتند
21:02 ای خواهر هارون
21:04 پدرت مرد بدکاره‌ای نبود
21:06 و مادرت زن زناکاری نبود
21:09 تو از خاندانی پاک هستی
21:11 که به صلاح شناخته شده است
21:13 پس چگونه فرزندی بی‌پدر برای ما آورده‌ای؟
21:15 [فرزندی بی‌پدر]
21:18 پس مریم علیهاالسلام اشاره کرد
21:20 به فرزندش عیسی
21:22 و زبان حال او به ایشان می‌گفت
21:25 سخن خود را با او در میان نهید
21:27 زیرا او شما را خبر خواهد داد
21:29 از حقیقت امر
21:31 ولی ایشان قانع نشدند
21:33 به اشارت او
21:35 بلکه به او گفتند
21:37 چگونه با کودکی خردسال سخن بگوییم
21:39 که هنوز در گهواره است
21:41 و در حال شیرخوارگی است
21:43 و این کار او را بسیار بزرگ شمردند
21:45 که بر ایشان سخت‌تر است
21:47 از آنچه او را به آن متهم کردند
21:49 از زنا
21:52 در این هنگام خدا عیسی را گویا ساخت
21:54 علیه‌السلام، در حالی که کودک بود
21:56 در گهواره
21:58 پس به ایشان گفت
22:00 من بنده خدایم
22:02 این نخستین سخن اوست
22:04 و عیسی به او گفت
22:06 علیه‌السلام
22:08 سپس گفت:
22:10 «الله کتاب (انجیل) را به من داد،
22:12 یعنی حکم کرد که به من عطا کند
22:14 انجیل را،
22:16 و مرا از جمله
22:18 پیامبران گرامی‌اش قرار دهد،
22:20 که مردم را به پرستش او
22:22 یگانه دعوت کنم،
22:24 و مرا همچنین
22:26 در کنار نبوتم
22:28 بسیار پربرکت قرار داد،
22:30 با خیر و برکت،
22:32 و زکات تا زمانی که زنده‌ام،
22:34 و مرا چنین قرار داد
22:36 که نسبت به مادرم فرمانبردار باشم،
22:38 و به او نیکی کنم،
22:40 و مرا مغرور نساخت،
22:42 متکبر و مرتکب
22:44 گناهان و کارهای هلاک‌کننده نساخت،
22:46 و درود و امان
22:48 از جانب الله تبارک و تعالی
22:50 بر من، روزی که متولد شدم،
22:52 و روزی که می‌میرم،
22:54 و روزی که از این دنیا جدا می‌شوم،
22:56 و روزی که زنده برانگیخته می‌شوم
22:58 برای حساب و جزا
23:00 در روز قیامت.»
23:02 پس چون عیسی با آنان سخن گفت،
23:04 علیه السلام، به این
23:06 دانستند که مریم پاک است.
23:08 سپس عیسی ساکت شد
23:10 علیه السلام،
23:12 و پس از آن سخن نگفت
23:14 تا آنکه به مدتی رسید
23:16 که در آن کودکان سخن می‌گویند.
23:18 کودکان
23:20 الله تعالی فرمود:
23:23 پس او را نزد قوم خود آورد
23:25 در حالی که او را حمل می‌کرد.
23:27 گفتند: ای مریم،
23:29 «قد جئت شیئا فریا» — به راستی کار بزرگ و ناپسندی آوردی.
23:33 ای خواهر هارون،
23:35 پدرت مرد بدی نبود،
23:37 و مادرت زن بدکاره‌ای نبود.»
23:39 (نبود)
23:41 (بدکاره)
23:43 پس (مریم) به او اشاره کرد.
23:45 گفتند:
23:47 چگونه با کسی سخن بگوییم
23:49 «من کان فی المهد» — کسی که در گهواره است.
23:51 کودکی؟
23:53 گفت: «به راستی من
23:55 بنده الله هستم.
23:57 او کتاب را به من داده،
23:59 و مرا پیامبر قرار داده،
24:01 و مرا
24:03 پربرکت گردانیده،
24:05 هر جا که باشم،
24:07 و به نماز و
24:09 به نماز
24:11 و زکات
24:13 تا زمانی که زنده‌ام سفارش کرده،
24:15 و (مرا) دورکننده
24:17 از مادرم
24:19 و مرا نساخته
24:21 ستمگر و شقی،
24:23 و سلام
24:25 بر من در روزی که متولد شدم
24:27 و روزی که می‌میرم
24:29 و روزی که برانگیخته می‌شوم
24:31 زنده.»
24:34 هیئتی از نجران نزد رسول الله
24:36 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمدند،
24:38 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)،
24:40 پس گفتند: چه چیزی تو را وادار می‌کند
24:42 که یار ما را دشنام دهی؟
24:44 مقصودشان نبی الله
24:46 عیسی علیه السلام بود.
24:49 گفت: چه می‌گویم؟
24:51 گفت:
24:53 می‌گویی که او بنده الله است.
24:55 فرمود (صلی‌الله‌علیه‌وسلم):
24:57 بله،
24:59 او بنده الله و فرستاده اوست،
25:01 و کلمه (فرمان) اوست
25:03 که آن را به مریم افکند،
25:05 باکره پاکدامن.
25:07 پس خشمگین شدند و گفتند:
25:09 آیا هرگز انسانی را دیده‌ای
25:11 بی‌پدر (به دنیا آمده باشد)؟
25:13 اگر راستگو هستی،
25:15 پس مثل او را به ما نشان ده.
25:17 آنگاه الله تعالی
25:19 این سخن را نازل کرد:
25:21 «به راستی مثل عیسی
25:23 نزد الله همچون مثل آدم است،
25:25 که او را
25:27 از خاک آفرید،
25:29 سپس
25:31 به او گفت:
25:33 کن فیکون
25:35 الحق
25:37 «من ربک فلا تکن» — از پروردگارت است، پس [از شک‌کنندگان] مباش.
25:39 از شک‌کنندگان
25:41 پس هر کس
25:43 با تو محاجّه کند
25:45 درباره‌ی آن، از
25:47 آنچه از دانش
25:49 به تو رسیده است، بعد از آن
25:51 پس بگو: بیایید
25:53 بگو: بیایید
25:55 ما فرزندانمان را فرا می‌خوانیم
25:57 و فرزندانتان را
25:59 و زنانمان را
26:01 و زنانتان را
26:03 و زنانمان را
26:05 و زنانتان را
26:07 و خودمان را
26:09 و خودتان را
26:11 و خودمان را
26:13 و خودتان را
26:15 سپس
26:17 مباهله می‌کنیم، پس قرار می‌دهیم
26:19 لعنت الله
26:21 بر دروغگویان
26:23 قطعاً این
26:25 همان داستان
26:27 حق است
26:29 و نیست هیچ معبودی
26:31 جز الله
26:33 و قطعاً الله
26:35 همان عزیز
26:37 حکیم است
26:39 پس اگر روی برگردانند
26:41 پس قطعاً الله
26:43 داناست
26:45 به تباه‌کنندگان
26:47 به خاطر رضای الله تعالی
26:49 پیامبرش محمد را
26:51 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) امر کرد
26:53 که بگوید:
26:55 اگر اهل کتاب با تو در
26:57 شأن عیسی جدال کنند،
26:59 پس از آنکه آنچه را که از
27:01 حق درباره‌ی او بود به تو خبر دادم،
27:03 پس ایشان را به مباهله فرا بخوان
27:05 و به ایشان بگو:
27:07 بیایید ای جدال‌کنندگان
27:09 به سوی امری که در آن حق
27:11 از باطل شناخته شود
27:13 و آن این است که ما و شما فرا بخوانیم
27:15 و گرد آوریم
27:17 همگی را در یک مکان
27:19 سپس با تضرع
27:21 به سوی الله روی آوریم و از او مباهله کنیم
27:23 تا لعنت خود را قرار دهد
27:25 بر دروغگویان در ادعایشان
27:27 کسانی که از
27:29 حق در اعتقادشان منحرف‌اند
27:31 پس گفتند:
27:33 ای ابوالقاسم، ما را
27:35 مهلت ده تا در کار خود بنگریم
27:38 سپس با یکدیگر مشورت کردند
27:40 و گفتند: به الله سوگند
27:42 ای گروه انصار،
27:44 شما که دانستید محمد
27:46 قطعاً پیامبری فرستاده شده است
27:48 و قطعاً حق و داوری را برای شما آورده است
27:50 درباره‌ی خبر یارتان
27:52 و قطعاً می‌دانید
27:54 که هرگز با قومی مباهله نکرده است، پیامبر
27:56 هرگز، پس باقی نماند
27:58 بزرگ‌ترشان و نه
28:00 کوچک‌ترشان، و قطعاً او
28:02 برای ریشه‌کن کردن شما است، اگر چنین کنید
28:04 پس نزد پیامبر
28:06 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمدند
28:08 و گفتند: ای ابوالقاسم
28:10 ما دیده‌ایم
28:12 که با تو مباهله کنیم
28:14 و تو را بر دینت واگذاریم
28:16 و بر دین خود بازگردیم
28:18 پس با ایشان مباهله نکرد
28:20 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) و آنان را بر پرداخت
28:22 خراجی که
28:24 به او می‌پردازند، بر جای گذاشت
28:28 برای این حدیث ادامه‌ای است
28:30 ان‌شاءالله
28:32 و الله داناتر است
28:34 «والحمد لله رب العالمین» — و ستایش از آن الله، پروردگار جهانیان است.
28:36 و درود و سلام الله بر
28:38 پیامبرمان محمد
28:40 و بر خاندان و یارانش
28:42 همگی
28:45 با داستان‌های پیامبران باشید