از مجموعهٔ داستان حج مادرمان عایشه رضی الله عنها (مجموعه کامل شد)
· درس 15 از 16
حکایت مادرمان عایشه رضی الله عنها | قسمت (14)
صوت ترجمهشده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش میشود. متن زیر بهطور کامل ترجمه شده است.
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:01
داستان حج مادرمان عایشه رضیاللهعنها
0:07
سختی حج و عمره
0:13
در مناسک حج ناگزیر رنج و خستگی هست
0:18
و این رنج از این عبادت جدا نمیشود
0:22
و امروز برخی کوشیدهاند حج را بدون رنج به سفری تفریحی بدل کنند
0:28
پس معانی حج را از آن تهی کردهاند
0:31
و نتوانستهاند رهنمود پیامبر (ﷺ) را در آن حفظ کنند
0:37
و حجی دیگر غیر از آنچه پیامبر (ﷺ) انجام داد پدید آوردهاند
0:42
حجی که از مشاعر و معنویت تهی است
0:46
و در این مناسک بزرگ معانی عظیم فراوانی را از دست دادهاند
0:51
از تربیت پیامبر (ﷺ) نسبت به مادرمان عایشه رضیاللهعنها این بود
0:58
که برای او روشن کرد که پاداش نسک با هزینه و سختیای که از انجام آن برمیخیزد پیوند دارد
1:06
پس فرمود
1:07
«ولکنها علی قدر نفقتک أو نصبک»
1:11
یعنی پاداش تو در این کار
1:13
به اندازه رنج و تلاش تو در عمره است
1:16
یا هزینهای که در آن میکنی
1:19
و این سختی به خودی خود مقصود نیست
1:24
بلکه از لوازم ادای مناسک است
1:28
و با آن همراه است
1:30
پس این همان چیزی است که حاجی بر آن پاداش داده میشود
1:34
و این قاعدهای کلی در همه عبادتهایی است که سختیای جداییناپذیر با ادای آنها همراه است
1:42
که در آنها پاداش به اندازه سختی است
1:46
من اینجا منتظر شما خواهم بود
1:50
رویدادهای سیره نبوی که به خانه نبوت مربوط است
1:57
دلالت روشنی دارد بر بزرگی جایگاه مادرمان عایشه رضیاللهعنها
2:03
نزد پیامبر (ﷺ)
2:06
و این یکی از آنهاست
2:09
که پیامبر (ﷺ)
2:11
هنگامی که به عبدالرحمن دستور داد
2:13
که مادرمان عایشه رضیاللهعنها را ببرد
2:16
تا به تنعیم برود و عمره بگذارد
2:18
به آن دو خبر داد که او حرکت نخواهد کرد
2:21
تا آن دو به او برسند
2:23
و پیامبر (ﷺ) و کسانی که با او بودند در کاروان حج که از مدینه آمده بود آماده بازگشت بودند
2:33
پس پیامبر (ﷺ) به مردم دستور داد که منتظر بمانند تا مادرمان عایشه رضیاللهعنها از عمرهاش فارغ شود، سپس به سوی مدینه حرکت کنند
2:45
پیامبر (ﷺ) به مادرمان عایشه رضیاللهعنها فرمود: با برادرت به تنعیم برو و برای عمره احرام ببند، سپس قرار ما در فلان جای باشد
3:01
و به برادرش عبدالرحمن فرمود: خواهرت را از حرم بیرون ببر تا برای عمره احرام ببندد، سپس هر دو طواف خود را تمام کنید، که من اینجا منتظر شما خواهم بود
3:16
و این نخستین باری نبود که پیامبر (ﷺ) مردم را در سفری به خاطر مادرمان عایشه رضیاللهعنها نگه میداشت
3:27
بلکه در سفر دیگری نیز چنین شد، آنگاه که گردنبند را گم کرد و مردم برای جستجوی گردنبند نگه داشته شدند و آیه تیمم نازل شد، پس این از برکات خاندان ابوبکر برای مردم شمرده شد
3:43
در راه عمره تنعیم، عبدالرحمن بن ابیبکر رضیاللهعنه به آنچه پیامبر (ﷺ) به او فرمان داده بود پاسخ داد
3:56
پس مادرمان عایشه رضیاللهعنها را بر شتری از آن خود سوار کرد و با او به سوی تنعیم رفت، و «ارداف» آن است که او را پشت سر خود بر شتر قرار دهد
4:08
این با محارم جایز است، به شرط آنکه ارداف بدنها را به یکدیگر فشرده نکند
4:15
و مادرمان عایشه رضیاللهعنها در آن زمان کمسن بود، حدود هفده سال داشت، و خود دربارهاش رضیاللهعنها میگوید
4:28
من به یاد دارم که در آن هنگام دختری جوان بودم، به خواب میرفتم و صورتم به پشت کجاوه میخورد، و جای شگفتی نیست که به خواب رفته باشم
4:39
زیرا وقتی که برای ادای عمره حرکت کردیم شب بود، و شب وقت خواب و آرامش مردم است بر عادت همه زمانها
4:50
او همچنین کمسنی خود را دلیل آورد، و با آنکه وقت شب پیشرفته بود و در زمانی که روشناییها گسترده نبود
5:03
مادرمان عایشه رضیاللهعنها با برادرش تنها راه میرفت و هوا گرم بود
5:10
با این حال غیرت صحابی بزرگوار عبدالرحمن بن ابیبکر نسبت به او بسیار بود. مادرمان عایشه رضیاللهعنها میگوید
5:21
پس شروع کردم روسریام را بالا بزنم و از گردنم کنار بکشم، که او با چوب بر پای من زد و گفت: آیا کسی را میبینی؟
5:32
معنای آن این است که او به خاطر غیرت بر او، هنگامی که روسریاش را از گردنش کنار میزد، پای او را با تازیانه یا عصا یا چیزی مانند آن میزد
5:43
پس او به وی پاسخ داد: و آیا کسی را میبینی؟ یعنی ما در بیابانیم و اینجا هیچ بیگانهای نیست که از او پوشیده شوم
5:52
این غیرت صحابی بر محارمش در بیابان و شب است، در حالی که هیچ کس آنجا نبود
5:59
پس چگونه است حال برخی مردان امروز که راضی میشوند زنان و دخترانشان و محارمشان بدنهای خود را در برابر چشم همه مردم آشکار کنند
6:11
پس ای خواهر حاجی، مراقب غیرت ولی یا همسرت در حج باش و کارهایی که غیرتش را برمیانگیزد انجام نده، هرچند آن کارها جایز باشد
6:22
زیرا غیرت در مرد ستوده است و سزاوار سپاس، و نشانه مردانگی اوست
6:29
همچنین بر تو شایسته است که خشم یا بلند کردن صدای او را به سبب غیرتی که بر تو دارد تحمل کنی
6:38
و مادرمان عایشه رضیاللهعنها عمره را از تنعیم ادا کرد
6:45
و چون مادرمان عایشه رضیاللهعنها به تنعیم رسید، تنها برای عمره احرام بست و برادرش عبدالرحمن احرام نبست
6:57
مادرمان عایشه رضیاللهعنها میگوید: تا آنکه به تنعیم رسیدیم
7:03
پس به جای عمرهای که مردم انجام داده بودند، برای عمره احرام بستم، سپس خانه کعبه و صفا و مروه را طواف کردم
7:12
سپس از موی سرم کوتاه کردم تا عمرهام بدین وسیله به پایان رسد و پس از احرامش حلال شود و با دلی خشنود نزد محبوبش بازگردد
7:23
که آرزویش برآورده شده بود
7:26
و این عمره مادرمان عایشه رضیاللهعنها پس از پایان همه اعمال حج واقع شد
7:34
و ایام تشریق به پایان رسیده بود، چنانکه مادرمان عایشه رضیاللهعنها به ما خبر داد
7:41
او گفت: پس چون حج را به پایان بردیم، پیامبر (ﷺ) مرا با عبدالرحمن بن ابیبکر به تنعیم فرستاد
7:51
پس عمره گزاردم، و پیامبر (ﷺ) فرمود: این به جای عمره توست
7:56
و چون مادرمان عایشه رضیاللهعنها از مناسک عمرهاش فارغ شد
8:01
نزد پیامبر (ﷺ) بازگشت
8:05
و او به وی وعده داده بود و جای آن را با این سخنش معین کرده بود که: سپس به فلان جا نزد ما بیا
8:12
و این مکانی که او بدان اشاره کرد محصب است که در بالای مکه قرار دارد
8:19
مادرمان عایشه رضیاللهعنها فرمود
8:22
سپس با او در کوچ دوم حرکت کردم تا در محصب فرود آمد و ما نیز با او فرود آمدیم
8:29
پس عبدالرحمن بن ابیبکر را خواند و فرمود
8:32
خواهرت را از حرم بیرون ببر
8:35
تا برای عمره احرام بندد، سپس هر دو فارغ شوید
8:38
سپس اینجا نزد من بیایید
8:40
که من منتظر شما خواهم بود تا نزد من آیید
8:45
پس پیامبر (ﷺ) در بالای مکه منتظرش ماند تا بازگشت
8:51
مادرمان عایشه رضیاللهعنها میگوید
8:55
سپس راه افتادیم تا به پیامبر (ﷺ) رسیدیم که در محصبه بود
9:02
و زمان بازگشت مادرمان عایشه رضیاللهعنها از عمره، آخر شب، هنگام سحر بود
9:10
مادرمان عایشه رضیاللهعنها میگوید: سپس هنگام سحر نزد او رفتم، پس فرمود: آیا فارغ شدید؟ گفتم: آری
9:21
پیامبر (ﷺ) بیآنکه دلتنگ شود انتظارش را کشید، و چون به نزد او رسید، سخن نیکویی بود
9:30
فرمود: آیا فارغ شدید؟ نفرمود: دیر کردید، و از رفتن او برای عمره ملالتی نشان نداد
9:37
بلکه محبت آشکاری به او ابراز فرمود، و پیامبر (ﷺ) از نیکویی اخلاق و خوشرفتاریاش بر او افزود
9:46
که به او فرمود: این به جای عمره توست، برای دلجویی از او و آرام کردن خاطرش
9:54
زیرا او تنها برای این عمره را طلب کرده بود تا با زنان و یارانش که عمره گزارده بودند برابر شود
10:01
پس پیامبر (ﷺ) با این سخن او را اطمینان داد
10:05
این به جای عمره فوتشده توست