از مجموعهٔ من کی هستم (همراه با پاسخ ها) · درس 9 از 31

با صحابه و علما و بزرگان آشنا شوید | من کی هستم؟ | جمع آوری قسمت های (81) تا (90) با پاسخ

◉ 259 بازدید ⏱ 44:18 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 توقف
0:03 و با صحابه و علما و بزرگان آشنا شو
0:07 آیه القرون مواقفاً و مثالاً
0:12 «تحدّی» جدید: من کیستم؟
0:20 من از صحابه‌ام، از اهل مکه، از مهاجرین
0:25 من از نخستین کسانی بودم که از میان صحابه پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) اسلام آوردند.
0:30 و سبب اسلام من
0:32 در خواب دیدم که بر لب آتش ایستاده‌ام.
0:37 گویی پدرم مرا در آن فرو می‌برد
0:40 و دیدم که رسول الله (ﷺ) مرا از ازارم می‌کشید.
0:45 تا در آن نیفتم
0:47 هراسان شدم و گفتم
0:49 سوگند می‌خورم که این خوابی حق است.
0:52 با ابوبکر رضی‌الله‌عنه دیدار کردم
0:55 آن را برای او یادآوری کردم
0:57 ابوبکر گفت
0:59 می‌خواهم برای تو خیر بخواهم
1:01 این رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) است؛ پس از او پیروی کن
1:05 زیرا (آن) تو را از افتادن در آتش بازمی‌دارد.
1:09 و پدرت در آن واقع است
1:12 با پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در اجیاد دیدار کردم
1:16 پس اسلام آوردم
1:18 از پدرم غایب ماندم
1:21 وقتی که از اسلام من آگاه شد
1:23 او در جستجوی من فرستاد
1:25 پس به‌سوی او توبه می‌کنم.
1:27 مرا دشنام داد و با چوبدستی‌ای که در دستش بود زد.
1:30 تا آن را بر سرم شکست.
1:33 و گفت
1:34 از محمد پیروی کردم، و تو او را در میان قوم خود جانشین (یا: خلیفه‌ای برای قومش) می‌بینی.
1:38 و آنچه (پیامبر) از عیب‌جویی خدایان ایشان آورد
1:41 و عیب گذشتگان از پدرانشان
1:44 برو ای احمق، هرجا که می‌خواهی
1:47 به الله سوگند، از (تأمین) روزی‌ات به تو بی‌نیاز نیستم.
1:50 گفتم
1:51 اگر مرا بازداری
1:53 همانا الله روزی‌ام می‌دهد آنچه که با آن زندگی کنم.
1:56 پس به‌سوی رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بازگشتم
2:00 من همواره ملازم او بودم و با او زندگی می‌کردم.
2:03 سپس به حبشه هجرت کرد.
2:07 و آنجا
2:08 «ام حبیبه» مرا وکیل کرد
2:10 رملهٔ دختر ابوسفیان رضی‌الله‌عنها
2:14 و مرا ولیّ او قرار دادی، آنگاه که رسول الله (ﷺ) او را خواستگاری کرد.
2:19 پس او را به ازدواج او درآوردم
2:22 سپس در سال هفتم هجرت به مدینه آمدم
2:26 با جعفر ابن ابی‌طالب رضی‌الله‌عنه
2:29 در عمره‌ٔ قضا با پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) حضور داشتم.
2:34 فتح مکه
2:36 حنین و طائف و تبوک
2:39 و رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) مرا به‌عنوان عامل (کارگزار) بر صدقات یمن فرستاد.
2:45 پس من کیستم
3:04 پاسخ
3:06 خالد ابن سعید ابن العاص رضی‌الله‌عنه
3:10 در کانال مشترک شوید
3:12 و گفتند و در دل خود پرسشی افکندند
3:16 آیا همانند ایشان ستاره‌ای است که در آسمان بدرخشد و برآید؟
3:21 زندگی را با کردار‌های افتخارآمیز خود پر کردند
3:26 و دنیای مردمان با آنان زینت یافت؛ چنان‌که...
3:37 توقف
3:41 و با صحابه و علما و بزرگان آشنا می‌شود
3:46 چالش جدید؛ من کیستم؟
3:51 من از صحابه‌ام، از اعیان انصار
3:58 و یکی از نقیبان آنان در بیعت عقبه دوم بود
4:02 خانواده و مالم را در خدمت اسلام قرار دادم
4:07 و در غزوه بدر شرکت کردم و اُحُد
4:10 و در آن (سال) شهید شد
4:12 در شبِ نبردی که یگانه‌ترین (یا: بی‌نظیرترین) بود
4:16 من پسرم را دعوت کردم و به او گفتم
4:18 جز این نمی‌بینم که فردا کشته خواهم شد.
4:21 در میان نخستین کسانی از اصحاب پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) که کشته شدند،
4:26 و من پس از تو، عزیزتر از تو را ترک نمی‌کنم
4:30 «غیر نفس رسول الله» → به‌جز خودِ پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
4:34 و اگر بر گردن من قرضی باشد، آن را ادا کن.
4:37 و به خواهرانت نیکی را توصیه کن
4:40 وقتی صبح شد
4:42 ما برای جنگ به سوی کوه احد بیرون رفتیم
4:46 پس عبدالله بن ابی سرکردهٔ منافقان را برگرفت
4:50 بثلوث الجیش
4:52 نزد او رفتم و او را به بازگشت نصیحت کردم
4:55 امّا او، پدر (ابا)
4:57 به او گفتم: نابود شوی! الله تو را از رحمت خود دور گرداند.
5:01 الله عزوجل و پیامبرش (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) تو را بی‌نیاز خواهد کرد.
5:07 و هنگامی که نبرد آغاز شد
5:11 با تمام شور و اشتیاق و با امید به شهادت، به سوی مشرکین حرکت کردم.
5:16 من اولین کشته در نبرد بودم
5:19 و مشرکان (این را) بر من مثال زدند
5:22 و خواهرم بر من گریست
5:24 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به او فرمود:
5:28 گریه کند یا گریه نکند
5:31 فرشتگان پیوسته با بال‌های خود بر او سایه می‌افکنند تا [آن‌که] شما [او را] بالا بردید.
5:37 سپس مرا در همان محل نبرد دفن کردند
5:40 سپس الله سبحانه و تعالی
5:44 و سبحانه و تعالی بی‌هیچ حجابی با من سخن گفت
5:48 فرمود به من
5:49 ای بنده‌ام، آرزو کن
5:51 از من بخواه تا آنچه می‌خواهی به تو بدهم.
5:54 گفتم
5:55 پروردگارا
5:56 مرا زنده کن تا بار دیگر در راه تو کشته شوم
6:00 او به من فرمود: خداوند سبحانه
6:02 که قطعاً سخن (ازلی) از جانب من پیشی گرفته است
6:05 که ایشان به سوی آن (دنیا) بازنمی‌گردند
6:08 پس گفتم:
6:09 ای پروردگار من!
6:10 پس (این سخن را) از جانب من به (کسانی که) پشت سر من‌اند برسان
6:13 پس الله تعالی نازل فرمود:
6:15 و گمان مبر کسانی را که در راه الله کشته شدند مردگان‌اند،
6:21 بلکه زنده‌اند و نزد پروردگارشان روزی داده می‌شوند.
6:26 و این فضیلت برای هیچ‌کس غیر از من ثابت نشد
6:30 و پس از ۴۶ سال
6:34 سیلی آمد و برخی قبرها را شکافت
6:37 پس (مردم) آمدند تا جای مرا تغییر دهند
6:40 پس مرا در قبرم دیدند، گویی خوابیده‌ام
6:44 و از حال من چیزی کم یا زیاد تغییر نکرده بود
6:48 پس چون مرا برداشتند
6:50 دستم از زخمم حرکت کرد
6:52 پس خون جاری شد
6:54 گویی همین ساعت کشته شده‌ام
6:57 پس دستم را به جای خودش بازگرداندند
7:00 پس خون بند آمد
7:02 پس من کیستم؟
7:05 «خیر القفان» و «مثاه»
7:09 (او) پیرو پیامبر بود
7:12 «إذا سعی أوقار» (عبارت ناقص)
7:15 «کانوا یسقون» (عبارت ناقص)
7:19 پاسخ:
7:21 عبدالله بن عمر بن حرام انصاری
7:24 رضی‌الله‌عنه
7:26 رفتند و در زمین پرسشی افکندند
7:31 آیا همانند ایشان ستاره‌ای بلند و تپه‌ای (برافراشته) است؟
7:36 زندگی را با کارهای (شایسته) خویش پر از افتخار کردند
7:41 و دنیای مردم به وجود ایشان درخشید (دلام: عبارت نامفهوم)
7:46 توقف
7:54 و (با) صحابه و علما و اعلام آشنا شو
7:58 بهترین قرن‌ها
7:59 «خیر القفان» و «مثاه»
8:02 (نام/عبارت نامفهوم) جدی
8:05 من کیستم؟
8:11 من از صحابه‌ام
8:13 از حبشه‌ام
8:15 گوسفندان مردی از یهود را می‌چراندم
8:18 پس نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم آمدم
8:21 در حالی که ایشان برخی از دژهای خیبر را محاصره کرده بود
8:24 پس گفتم:
8:26 ای رسول الله!
8:27 اسلام را بر من عرضه کن
8:29 پس آن را بر من عرضه فرمود
8:31 پس اسلام آوردم
8:33 و رسول الله صلی الله علیه وسلم
8:36 هیچ‌یک از مردم را خوار نمی‌شمرد
8:39 پس گفتم:
8:40 ای رسول الله!
8:42 من اجیر صاحب این گوسفندانم
8:45 و آن‌ها نزد من امانتند
8:47 پس با آن‌ها چه کنم؟
8:49 پس رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود:
8:53 بر صورت‌هایشان بزن
8:55 زیرا آن‌ها به صاحبشان بازخواهند گشت
8:58 پس برخاستم و مشتی خاک برداشتم
9:01 و آن را بر صورت‌هایشان افشاندم
9:04 و گفتم:
9:05 نزد صاحبت بازگرد!
9:08 پس (گوسفندان) گردآمده بازگشتند، گویی چوپانی آن‌ها را می‌راند
9:12 تا وارد دژ شدند
9:15 پس از جای خود برخاستم
9:18 و به سوی آن دژ پیش رفتم
9:20 تا همراه مسلمانان بجنگم
9:23 پس سنگی به من خورد و مرا کشت
9:26 و هرگز هیچ نمازی نخوانده بودم
9:29 پس مرا نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم آوردند
9:33 و پشت سر ایشان نهاده شدم
9:35 و با پارچه‌ای که بر من بود پوشانده شدم
9:38 پس رسول الله صلی الله علیه وسلم به سوی من التفات فرمود
9:42 و همراه ایشان گروهی از اصحابش بودند
9:45 سپس با شتاب از من روی گردانید
9:48 پس گفتند: ای رسول الله!
9:51 چرا از او روی گرداندی؟
9:53 پس صلی الله علیه وسلم فرمود:
9:56 همانا او دو همسر از حورالعین دارد
10:00 پس من کیستم؟
10:16 پاسخ: یسار حبشی
10:21 رضی‌الله‌عنه
10:48 توقف
10:51 و با صحابه و علما آشنا شو
10:54 و الاعلی
11:00 (نام/عبارت نامفهوم) جدی
11:02 من کیستم؟
11:04 من از اصحاب پیامبر صلی الله علیه وسلم‌ام
11:10 از اهل مکه‌ام
11:12 و صاحب کلید کعبه‌ام
11:15 پدرم روز احد در حال کفر کشته شد
11:18 و در روز فتح اسلام را آشکار کردم
11:20 از ترس کشته شدن
11:22 و در حنین همراه مسلمانان حاضر شدم
11:25 در دلم اندکی شک بود
11:27 و قصد کشتن رسول الله صلی الله علیه وسلم را داشتم
11:33 پس همراه ایشان بیرون آمدم به امید آنکه فرصتی بیابم
11:37 و انتقام تمام قریش را از ایشان بگیرم
11:40 و (پیش خود) می‌گفتم:
11:42 اگر از عرب و عجم جز یک نفر باقی نماند،
11:45 مگر آنکه از محمد پیروی کند،
11:47 هرگز از او پیروی نخواهم کرد.
11:49 پس چون مردم در هم آمیختند،
11:51 و رسول الله (ﷺ) فرود آمد
11:54 از قاطرش،
11:56 به او نزدیک شدم،
11:57 و شمشیرم را برداشتم تا با آن بر او بزنم.
12:00 پس شعله‌ای از آتش برای من بلند شد،
12:02 که نزدیک بود مرا بسوزاند.
12:04 پس رسول الله (ﷺ) به سوی من نگاه کرد
12:08 و فرمود:
12:09 نزدیک من بیا.
12:11 پس به او نزدیک شدم،
12:12 و دستش را بر سینه‌ام نهاد
12:15 و فرمود:
12:16 خدایا، او را از شیطان پناه ده.
12:19 به خدا سوگند که دستش را برنداشت
12:21 تا آنکه در آن روز
12:23 نزد من از شنوایی و بینایی‌ام محبوب‌تر شد.
12:26 سپس فرمود:
12:29 برو و بجنگ.
12:31 پس پیش‌رویش رفتم و با شمشیرم می‌زدم.
12:34 خدا می‌داند
12:36 که دوست داشتم با جانم او را حفظ کنم،
12:39 و به خدا سوگند اگر پدرم را زنده می‌دیدم، او را می‌کشتم.
12:43 پس چون مردم بازگشتند،
12:45 رسول الله (ﷺ) به من فرمود:
12:48 آنچه خدا برای تو خواسته،
12:50 از آنچه تو برای خودت خواستی بهتر است.
12:53 سپس تمام آنچه در دلم بود را برایم بازگفت،
12:56 از چیزهایی که هیچ کس بر آن آگاه نبود،
12:59 جز خداوند عزّ و جلّ.
13:01 پس شهادتین گفتم و گفتم:
13:04 استغفار می‌کنم از خدا.
13:06 پس رسول الله (ﷺ) فرمود:
13:09 خدا تو را بیامرزد.
13:11 پس من کیستم؟
13:27 پاسخ:
13:29 شیبه بن عثمان بن ابی طلحه
13:32 رضی‌الله‌عنه.
13:55 توقف.
14:00 توقف.
14:02 توقف.
14:03 و با صحابه و علما و بزرگان آشنا شد.
14:11 تحدّ جدّی.
14:13 من کیستم؟
14:15 من از اصحاب پیامبر (ﷺ) هستم.
14:23 در سال فتح اسلام آوردم،
14:25 و روزگار درازی زیستم،
14:27 تا آنکه عمر رضی‌الله‌عنه مرا
14:30 در میان آن گروهی قرار داد که حدود حرم را تجدید کردند.
14:34 در بدر همراه مشرکان حاضر شدم،
14:38 و عبرت‌هایی دیدم.
14:40 فرشتگان را دیدم که میان آسمان و زمین می‌کشتند و اسیر می‌کردند.
14:45 گفتم: این مردی است که باز داشته شده است.
14:49 و آنچه دیده بودم را برای کسی نگفتم.
14:52 سپس شکست خورده و بازگشتیم به سوی مکه،
14:55 و در آن اقامت کردیم،
14:57 و قریش مرد به مرد تسلیم می‌شدند.
15:00 و من هنوز بر شرک بودم.
15:03 پس چون روز حدیبیه فرا رسید،
15:07 حاضر شدم و شاهد صلح بودم،
15:09 و در آن رفت و آمد کردم تا کار تمام شد،
15:12 و همه‌ی این‌ها را برای اسلام می‌خواستم،
15:15 و خدا جز آنچه خود می‌خواهد نمی‌خواهد.
15:18 پس چون پیمان صلح حدیبیه را نوشتیم،
15:21 من یکی از گواهان آن بودم.
15:24 سپس رسول الله (ﷺ) در عمره‌ی قضا آمد،
15:28 و در عمره‌ی قضا،
15:30 و قریش از مکه بیرون رفتند.
15:32 پس چون آن سه روز سپری شد،
15:35 من و سهیل بن عمرو آمدیم،
15:38 و گفتیم: ای محمد، شرط تو به پایان رسید.
15:42 پس از شهر ما بیرون رو.
15:45 پیامبر (ﷺ) به بلال دستور داد
15:49 تا میان مردم ندا داد
15:51 که خورشید غروب نکند
15:53 و هیچ یک از مسلمانان در مکه نماند.
15:56 پس چون زمان فتح فرا رسید،
15:59 سخت ترسیدم
16:01 و گریختم.
16:03 پس ابوذر رضی‌الله‌عنه به من رسید،
16:06 و در جاهلیت دوست صمیمی من بود.
16:09 گفت: چه شده است؟
16:12 گفتم: من ترسانم.
16:15 به من گفت: نترس،
16:18 زیرا او نیکوکارترین و پیوندجوترین مردم است،
16:21 و من برای تو پناهنده‌ام.
16:23 با من بیا.
16:25 پس با او بازگشتم.
16:27 او مرا نزد رسول الله (ﷺ) برد،
16:30 و ابوذر مرا آموخته بود که بگویم:
16:33 سلام بر تو ای پیامبر،
16:36 و رحمت و برکات خدا.
16:39 سپس گفتم:
16:41 گواهی می‌دهم که معبودی جز الله نیست،
16:44 و تو رسول الله هستی.
16:47 پس رسول الله (ﷺ) فرمود:
16:50 ستایش خدای را که تو را هدایت کرد.
16:53 سپس به مدینه رسیدم.
16:57 در آنجا فرود آمدم.
16:59 هنگامی که مروان بن حکم بر آن‌جا حکومت یافت،
17:02 نزد او رفتم و بر او سلام کردم.
17:05 مروان از سن من پرسید.
17:08 من به او خبر دادم.
17:10 او به من گفت:
17:11 ای شیخ، اسلام آوردنت دیر شد،
17:14 تا آن‌که جوانان از تو پیشی گرفتند.
17:17 گفتم:
17:18 «الله المستعان» (یاری از الله است).
17:20 به خدا سوگند، بارها قصد اسلام آوردن کردم،
17:24 اما هربار پدرت مرا بازمی‌داشت
17:28 و می‌گفت:
17:29 «شرافت خود را از دست می‌دهی
17:31 و دین نیاکانت را برای دینی تازه رها می‌کنی،
17:35 و پیرو دیگری می‌شوی.»
17:37 پس مروان خاموش شد
17:39 و از آنچه به من گفته بود پشیمان گشت.
17:42 و من کیستم؟
18:00 پاسخ:
18:01 حویطب بن عبدالعزی
18:04 رضی‌الله‌عنه.
18:32 درنگ کرد
18:33 و (خود را) معرفی کرد برای صحابه و علما و بزرگان،
18:42 و نسب خود را یاد کرد.
18:44 من کیستم؟
18:49 من از صحابه‌ام،
18:51 از سروران قریش،
18:53 برادرم ابوجهل است
18:55 و پسرعموی من خالد بن ولید رضی‌الله‌عنه است.
18:59 در روز بدر حاضر بودم در حالی که بر کفر بودم،
19:03 سپس به مکه گریختم،
19:05 زمانی که شکست مشرکان را دیدم
19:08 و کشته شدن دو برادرم ابوجهل و عاص را.
19:12 سپس در روز فتح مکه اسلام آوردم
19:15 و در غزوه حنین حاضر شدم،
19:17 و پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم
19:20 صد شتر از غنایم حنین به من بخشید
19:24 همراه با مؤلفة القلوب،
19:27 و اسلامم نیکو شد.
19:29 و گفتم:
19:30 هیچ دره‌ای را که در جنگ با رسول الله
19:34 صلی‌الله‌علیه‌وسلم پیموده‌ام، رها نمی‌کنم
19:36 مگر آن‌که در راه الله آن را می‌پیمایم،
19:40 و هیچ درهمی را که در جنگ با او انفاق کرده‌ام، رها نمی‌کنم
19:44 مگر آن‌که همانند آن را در اطاعت الله
19:47 و اطاعت رسولش صلی‌الله‌علیه‌وسلم انفاق کنم.
19:52 روزی از پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم پرسیدم
19:56 و گفتم:
19:58 ای رسول الله،
20:00 مرا به چیزی آگاه کن که بدان چنگ زنم.
20:03 فرمود:
20:04 این (زبانت) را نگه دار،
20:06 و به زبانش اشاره کرد.
20:09 پس آن را آسان دیدم،
20:11 زیرا پیش‌تر کم‌سخن بودم
20:14 و در آن (سخن) زیاده‌روی نمی‌کردم.
20:16 پس چون خواستم سخن و زبانم را مراقبت کنم،
20:20 دیدم چیزی سخت‌تر از آن نیست.
20:25 و من بخشنده و شاعر بودم،
20:27 نزد اهل مکه محبوب بودم.
20:30 پس چون عزم خروج برای جهاد در راه الله کردم،
20:33 اهل مکه سخت بی‌تاب شدند
20:36 و هیچ‌کس از ایشان باقی نماند
20:39 مگر آن‌که بیرون آمد تا مرا بدرقه کند.
20:41 چون در بالای بطحا بودم،
20:44 ایستادم و مردم گرد من ایستادند و می‌گریستند.
20:48 چون بی‌تابی ایشان را دیدم،
20:50 گفتم:
20:52 ای مردم،
20:54 به خدا سوگند، از روی بی‌میلی به شما یا رغبت به خود از میان شما بیرون نیامدم،
20:59 و نه برای برگزیدن شهری غیر از شهر شما،
21:02 بلکه این امر چنین بود
21:04 که مردانی پیش از ما به سوی الله شتافتند،
21:08 و به خدا سوگند، ما روزی از روزهای ایشان را درک نکردیم.
21:12 به خدا سوگند، اگر ما را در دنیا از آن (فضیلت) بازماندند،
21:16 ما در آخرت می‌کوشیم که با آنان در آن شریک شویم.
21:20 ای مردم،
21:22 این کوچ کردن به سوی الله تعالی است.
21:26 سپس به سوی شام روی آوردم،
21:30 و در جنگ یرموک زخمی شدم
21:33 و بر زمین افتادم، دراز کشیده.
21:36 آب خواستم تا بنوشم.
21:39 چون آب به من رسید،
21:41 عکرمه به من نگریست،
21:43 و او نیز زخمی شده بود.
21:46 گفتم:
21:47 آب را به عکرمه برسانید.
21:50 چون عکرمه آن را گرفت،
21:52 عیاش به او نگریست
21:54 و گفت:
21:56 آن را به عیاش برسانید.
21:59 پیش از آن‌که آب به عیاش برسد،
22:01 او درگذشت.
22:03 آب را نزد عکرمه بازگرداندند،
22:06 که او نیز درگذشته بود.
22:08 آب را نزد من آوردند،
22:11 که جانم رفته بود.
22:14 پس من کیستم؟
22:18 بهترین قرن‌ها از نظر ایستادگی و الگو بودن
22:22 کسی که از پیامبر پیروی کرد، هرگاه کوشید یا سخن گفت
22:28 آنان در اینجا بودند و این‌ها را سیراب می‌کردند
22:39 رفتند و در دل‌ها پرسشی افکندند
22:44 آیا مانند آنان ستاره‌ای در آسمان یا کوه‌هایی (چنین بلندمرتبه) هست؟
22:49 زندگی را با کردارشان از افتخار آکنده ساختند
22:54 و دنیای مردم به وجودشان آراسته شد و شکوه یافت
23:10 بهترین قرن‌ها از نظر ایستادگی و الگو بودن
23:14 چالش جدید
23:16 من کیستم؟
23:18 من از مادران مؤمنان هستم
23:24 و همسر پیامبر امین
23:26 صلی‌الله‌علیه‌وسلم
23:29 در میان همسران ایشان، کسی که مهریه‌اش از من کمتر باشد، نیست
23:33 و کسی که با او ازدواج شد و خانه‌اش دورتر از من بود، نیز نیست
23:38 پدرم ابوسفیان است
23:40 سرور و بزرگ قریش
23:43 من و همسرم اسلام آوردیم
23:46 و به سرزمین حبشه هجرت کردیم
23:49 برای حفظ دینمان گریزان
23:51 پس همسرم در غربت درگذشت
23:53 و از این امر اندوه و غم به من رسید
23:57 پس در خواب مردی را دیدم که مرا صدا می‌زد و می‌گفت:
24:01 ای ام‌المؤمنین!
24:03 پس آن را این‌گونه تعبیر کردم که رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم با من ازدواج خواهد کرد
24:09 و همین که دوره عده‌ام سپری شد
24:12 ناگهان کنیزی از نجاشی نزد من آمد و گفت:
24:16 پادشاه به تو پیام می‌دهد که
24:19 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم به او نوشته که مرا به عقد او درآورد
24:26 من شاد شدم و گفتم:
24:28 الله تو را به خیر مژده دهد
24:30 پس به من گفت:
24:32 پادشاه به تو می‌گوید:
24:34 کسی را وکیل کن تا تو را عقد کند
24:36 پس خالد بن سعید بن عاص رضی‌الله‌عنه را فرستادم
24:41 و او را وکیل کردم
24:42 و آنچه از زیورآلات و جواهر داشتم به کنیز دادم
24:47 به پاس مژده‌ای که به من داده بود
24:51 و چون شامگاه شد
24:53 نجاشی دستور داد مسلمانانی را که در حبشه بودند حاضر کنند
24:58 و مهریه را از جانب رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم به من پرداخت
25:03 چهارصد دینار
25:05 پس چون آن قوم خواستند برخیزند
25:08 نجاشی به آنان گفت:
25:10 بنشینید!
25:12 زیرا سنت پیامبران چنین است که چون ازدواج می‌کنند
25:15 ولیمه دهند
25:16 پس غذایی خواست
25:18 و خوردند
25:19 سپس پراکنده شدند
25:21 پس مرا آماده کرد و به همراه شرحبیل بن حسنه رضی‌الله‌عنه به مدینه فرستاد
25:29 و چون به پدرم رسید که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم با من ازدواج کرده است
25:34 و پدرم هنوز بر شرک بود
25:37 جز اینکه شاد شد و گفت:
25:40 آن نرِ اصیل است
25:42 بینی‌اش خراشیده نمی‌شود
25:44 یعنی او همتای کریمی است که رد نمی‌شود
25:48 و نزدیک فتح مکه
25:51 پدرم به مدینه آمد
25:53 تا پیمان صلح میان او و پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم را تجدید کند
25:59 پس وارد خانه‌ام شد
26:02 و چون خواست بر بستر پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم بنشیند
26:07 شتاب کردم و آن را از او جمع کردم
26:10 او این کار مرا ناپسند شمرد و گفت:
26:13 ای دخترم! آیا این بستر را از من بی‌میل شدی یا از من بی‌میل شدی به آن؟
26:19 گفتم:
26:21 بلکه این بستر رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم است
26:25 و تو مردی ناپاک و مشرکی
26:28 گفت:
26:30 ای دخترم! به راستی پس از من بدی به تو رسیده است
26:34 و چون مرگ به سراغم آمد
26:38 عایشه رضی‌الله‌عنها را خواندم و به او گفتم:
26:42 شاید میان ما آنچه میان همسران سوکن می‌شود، پیش آمده باشد
26:47 پس الله آنچه از آن بود را برای من و تو بیامرزد
26:51 عایشه گفت:
26:53 الله تمام آن را بر تو ببخشاید
26:56 و از تو درگذرد و از آن برای تو حلال گرداند
27:00 گفتم:
27:01 الله تو را شاد کند، مرا شاد کردی
27:04 و به ام سلمه رضی‌الله‌عنها پیام فرستادم
27:08 و همان را به او گفتم
27:10 او نیز مانند آنچه عایشه گفت، پاسخم داد
27:14 پس من کیستم؟
27:31 پاسخ:
27:32 ام حبیبه
27:33 رمله دختر ابوسفیان رضی‌الله‌عنها
27:48 زندگی را با کردارشان از افتخار آکنده ساختند
27:53 و دنیای مردم به وجودشان آراسته شد و شکوه یافت
27:58 آشنایی با صحابه و علما و بزرگان
28:09 بهترین قرن‌ها از نظر ایستادگی و الگو بودن
28:14 چالش جدید: من کیستم؟
28:18 من از صحابه و از مهاجرین هستم
28:25 در سال هفتم هجری اسلام آوردم
28:28 و همراه رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم در سفر و اقامت بودم
28:34 و با ایشان در خیبر و غزوات پس از آن حضور داشتم
28:38 و در جنگ‌های مرتدان شرکت کردم
28:41 و در فتوحات اسلامی
28:44 به عبادت و زهد در دنیا شناخته شدم
28:48 در مکه جوانی بودم که
28:52 هنگامی که مردم برای بیرون رفتن به منطقه تنعیم در خارج حرم فراخوانده شدند
28:58 تا شاهد کشته‌شدن خبیب بن عدی رضی‌الله‌عنه باشند،
29:02 پس از آنکه با نیرنگ بر او پیروز شدند.
29:05 من از آن حادثه بسیار متأثر شدم،
29:08 و آنچه از عشق خبیب به رسول الله (ﷺ) شنیدم و دیدم، در دلم جای گرفت،
29:16 و نیز ژرفای ایمان او به دین اسلام.
29:19 همین، سبب مسلمان‌شدن من شد.
29:22 و آنگاه امیرالمؤمنین عمر رضی‌الله‌عنه، والی حمص بود.
29:28 من با آنکه از امارت کراهت داشتم، به آنجا رفتم.
29:32 سپس عمر از مردم حمص درباره‌ی وضعیت من میان ایشان پرسید.
29:36 اهل حمص مرا به نیکی یاد کردند،
29:39 جز آنکه چهار چیز را از من نزد او شکایت کردند.
29:44 عمر رضی‌الله‌عنه مرا فراخواند،
29:47 و به ایشان گفت: آنچه دارید درباره‌ی والی‌تان بگویید.
29:52 گفتند: او تا روز بالا نمی‌آید و بیرون نمی‌آید.
29:58 عمر از من درباره‌ی آن پرسید.
30:00 گفتم: به خدا سوگند، کراهت داشتم که این را بازگو کنم،
30:05 اما چون برای خانواده‌ام خدمتکاری نیست،
30:09 خودم خمیرم را می‌سرشتم،
30:11 سپس آن را رها می‌کردم تا ور آید،
30:14 آنگاه نان می‌پختم،
30:16 سپس برای نماز چاشت وضو می‌گرفتم،
30:18 آنگاه نزد مردم بیرون می‌آمدم.
30:21 عمر گفت: و دیگر چه شکایتی دارید؟
30:25 گفتند: در شب به ما پاسخ نمی‌دهد.
30:29 گفتم: من روز را برای ایشان و شب را برای پروردگارم قرار داده‌ام.
30:35 عمر گفت: و دیگر چه؟
30:38 گفتند: در ماه یک روز نزد ما بیرون نمی‌آید.
30:43 گفتم: خدمتکاری ندارم که جامه‌ام را بشوید،
30:48 و جز همین جامه‌ای که بر تن دارم، جامه‌ی دیگری ندارم.
30:51 پس خودم جامه‌ام را می‌شویم و منتظر می‌مانم تا خشک شود،
30:56 و در پایان روز نزد ایشان بیرون می‌آیم.
31:00 عمر گفت: و دیگر چه شکایتی دارید؟
31:04 گفتند: گاه‌گاهی به او حالت غشی دست می‌دهد،
31:09 و از آنچه در مجلسش است، بی‌خبر می‌شود.
31:12 گفتم: من کشته‌شدن خبیب رضی‌الله‌عنه را در مکه دیدم،
31:18 و آن روز من از مشرکان بودم،
31:22 و قریش او را بر چوبه‌ای به دار کشیدند،
31:25 و پیکرش را پاره‌پاره کردند تا جان داد.
31:31 هر بار که آن صحنه‌ای را که دیده‌ام به یاد می‌آورم،
31:35 و ترک یاری خبیب را به خاطر می‌آورم،
31:38 از ترس خداوند متعال به لرزه می‌افتم،
31:41 و آنچه بر من عارض می‌شود، بر من عارض می‌گردد.
31:44 عمر گفت: ستایش خدای را که گمان من درباره‌ی تو را ناامید نکرد.
31:51 پس از مدتی، هیئتی از اهل حمص به نزد خلیفه در مدینه آمد.
31:58 عمر به ایشان گفت: نام فقیرانتان را برایم بنویسید.
32:03 ایشان نامه‌ای نوشتند که نام فقیران در آن بود،
32:08 و نام مرا نیز در آن قرار دادند.
32:10 عمر گفت: این کیست؟
32:13 گفتند: این امیر ماست.
32:16 گفت: امیر شما فقیر است؟
32:21 گفتند: آری.
32:23 عمر شگفت‌زده شد و گفت: چگونه امیر شما فقیر باشد؟
32:28 عطای او کجاست، روزی‌اش کجاست؟
32:31 گفتند: ای امیرالمؤمنین،
32:34 او چیزی نگه نمی‌دارد،
32:37 تمام عطای خود را برای ما خرج می‌کند.
32:40 عمر گریست.
32:42 سپس هزار دینار آورد،
32:45 آن را در کیسه‌ای نهاد و نزد من فرستاد،
32:48 و گفت: سلام مرا به او برسانید،
32:52 و بگویید:
32:54 امیرالمؤمنین این مال را برای تو فرستاده است،
32:57 تا با آن نیازت را برطرف کنی.
33:00 فرستاده آن را نزد من آورد.
33:03 به دینارها نگریستم،
33:05 و شروع به استرجاع (إنا لله وإنا إلیه راجعون) کردم.
33:08 صبحگاه، همه‌ی آن‌ها را در راه خدا انفاق کردم.
33:13 من کیستم؟
33:31 پاسخ:
33:32 سعید بن عامر جُمَحی
33:35 رضی‌الله‌عنه.
33:43 مانندِ ایشان ستاره‌ای است که بلند شد و درخشید،
33:48 زندگی را با کردارشان پر از افتخار کردند،
33:53 و دنیای مردم به وجود ایشان آراسته شد.
34:02 توقف.
34:04 با صحابه و علما و بزرگان آشنا شو،
34:09 که بهترین قرن‌ها در موضع و الگو بودن‌اند.
34:13 تحدّی جدی:
34:17 من بزرگ‌ترین دختران پیامبر (ﷺ) هستم،
34:25 مادرم خدیجه رضی‌الله‌عنها است،
34:28 ده سال پیش از بعثت متولد شدم.
34:32 به «صاحبة العقد» شناخته شدم،
34:35 و پدرم علیه الصلاة والسلام،
34:38 مرا دوست می‌داشت و می‌ستود.
34:41 مرا به ازدواج پسرخاله‌ام ابوالعاص بن ربیع رضی‌الله‌عنه درآورد،
34:46 و با او در خوشی زندگی کردم.
34:48 چون پدرم (ﷺ) مبعوث شد،
34:52 به سرعت به او ایمان آوردم،
34:54 اما شوهرم اسلام را نپذیرفت.
34:57 قریش همواره شوهرم را به جدایی از من فرا می‌خواندند،
35:01 و به او زنی از اشراف خاندان‌های قریش عوض می‌دادند.
35:06 او پاسخشان را چنین می‌داد:
35:09 نه، به خدا سوگند،
35:10 من از همسرم جدا نمی‌شوم،
35:13 و دوست ندارم که به جای او زنی از قریش داشته باشم.
35:16 (پایان بخش)
35:20 و چون روز بدر رسید،
35:22 شوهرم برای جنگ با مسلمانان بیرون آمد،
35:25 و اسیر دستشان شد.
35:28 من برای آزادی او، گردنبندی را فرستادم که مادرم خدیجه رضی‌الله‌عنها روز عروسی‌ام به من هدیه داده بود.
35:36 هنگامی که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) او را دید،
35:40 دلش برایم سوخت،
35:41 و نزد پیامبر شفاعت کرد که همسرم بدون گرفتن فدیه آزاد شود،
35:46 و گردنبند را به من بازگرداند،
35:49 و از همسرم خواست که مرا نزد او در مدینه بفرستد.
35:54 وقتی همسرم به مکه بازگشت،
35:57 به من دستور داد که برای پیوستن به پدرم آماده شوم،
36:01 و از برادرش کنانه خواست
36:03 که مرا تا بخشی از راه همراهی کند،
36:06 جایی که قرار بود با برخی از صحابه دیدار کند،
36:09 که مرا به مدینه ببرند.
36:12 کنانه کمان و تیرهایش را برداشت
36:15 و در روشنایی روز با من بیرون آمد،
36:18 در برابر چشم و گوش قریش.
36:21 مردم برانگیخته شدند و به ما رسیدند،
36:24 و مرا در هودجم هراسان کردند،
36:27 تا اینکه (شترم) افتاد
36:28 و آنچه در شکمم بود، یعنی جنینم، سقط شد.
36:31 در این هنگام کنانه تیرهایش را بیرون ریخت
36:34 و سوگند خورد که هیچ‌کس به من نزدیک نشود
36:37 مگر آنکه او را با تیری در سینه‌اش بزند،
36:40 و او در تیراندازی خطا نمی‌کرد.
36:43 پس مردم عقب نشستند.
36:45 سپس ابوسفیان آمد
36:47 و به کنانه گفت:
36:49 او را به مکه بازگردان.
36:51 سپس شبانه و پنهانی او را روانه کرد،
36:55 تا مردم نگویند که او
36:57 به رغم اهل مکه بیرون رفته است.
37:00 کنانه چنین کرد.
37:03 وقتی شب شد،
37:05 مرا بیرون آورد
37:07 و به زید بن حارثه سپرد،
37:09 و مرد دیگری را
37:11 که پدرم، پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)،
37:13 برای همراهی من فرستاده بود،
37:16 تا مرا به مدینه برسانند.
37:19 سپس همسرم شش سال بعد مسلمان شد
37:21 ...
37:23 و به مدینه هجرت کرد.
37:25 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) مرا
37:28 با همان عقد نکاح نخستین به او بازگرداند،
37:31 و من با او ماندم،
37:33 جز اینکه بیماری از سقطی که هنگام هجرتم از مکه افتاده بود، همراهم ماند،
37:35 ...
37:37 ...
37:40 تا اینکه اجل فرا رسید،
37:42 در سال هشتم هجری.
37:45 مادران مؤمنان مرا غسل دادند،
37:48 و پدرم، پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)، ازارش را به آنان داد
37:51 و فرمود:
37:54 آن را به او بپوشانید (شعار کنید)،
37:56 یعنی آن را در جایی که به بدنش نزدیک‌تر است
37:59 مستقیماً بر بدن، بدون کفن قرار دهید.
38:01 سپس پدرم بر من نماز گزارد،
38:03 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)،
38:06 و او و همسرم در قبرم فرود آمدند.
38:09 ...
38:26 ...
38:28 زینب دختر محمد (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
38:32 رضی‌الله‌عنها.
38:42 ...
38:45 و با صحابه و علما و بزرگان آشنا شد.
38:53 ...
39:00 من کیستم؟
39:03 من از جوانان صحابه‌ام،
39:06 من از جوانان صحابه‌ام،
39:10 من از جوانان صحابه‌ام،
39:13 من از جوانان صحابه از انصار هستم.
39:20 اسلام آوردم در حالی که کودکی خردسال بودم، و پدرم درگذشت و یتیم بزرگ شدم،
39:26 و شوهر مادرم، جلاس بن سوید، سرپرستی مرا بر عهده گرفت،
39:30 و او مرد خوبی بود؛ به من توجه کرد و مرا مانند فرزند خود دوست داشت.
39:35 و من نیز او را همچون محبت فرزند به پدرش دوست داشتم،
39:40 به سبب آنچه از نیکی‌هایش به من دیدم،
39:44 تا آنکه آن روزی فرا رسید که انتظارش را نداشتم.
39:49 به سبب کم‌سنی‌ام در غزوات با پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) شرکت نکردم،
39:56 اما می‌دیدم که مسلمانان برای غزوه تبوک آماده می‌شوند،
40:01 و برای سفری دراز مهیای می‌شوند.
40:04 و می‌دیدم که جلاس از رفتن به جهاد سنگین‌دلی می‌کند، و از این کار در شگفت بودم.
40:10 روزی بر او وارد شدم و شنیدم که می‌گوید:
40:14 اگر محمد در آنچه می‌گوید راستگو باشد، ما از الاغ‌ها بدتریم.
40:21 از این سخنش سخت برآشفتم و به شدت خشمگین شدم،
40:26 و شتابان پاسخش دادم و گفتم:
40:29 به الله سوگند ای جلاس، تو از محبوب‌ترین مردم نزد من و نیکوکارترین آنان در حق من هستی،
40:36 و همین الآن سخنی گفتی که اگر آن را فاش کنم تو را آزار می‌دهد،
40:41 و اگر بر آن سکوت کنم به دینم خیانت کرده و خویشتن را هلاک ساخته‌ام،
40:46 و حق دین سزاوارتر به وفاداری است.
40:50 و من آنچه را گفتی به رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) خواهم رساند.
40:56 نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) رفتم و آنچه را جلاس گفته بود به ایشان خبر دادم.
41:02 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) کسی را نزد او فرستاد و از او خواست که حاضر شود.
41:08 جلاس حاضر شد و به الله سوگند خورد که چنین سخنی نگفته است،
41:14 و مرا به دروغگویی متهم کرد.
41:16 پس مردم با نگاهی متهم‌کننده به من می‌نگریستند.
41:20 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) سکوت کرد.
41:25 اما من، چهره‌ام از خون سرخ شد،
41:29 و چشمانم از اشک پر شد.
41:32 در این هنگام جلاس گفت:
41:35 آنچه برایت یاد کردم، ای رسول الله، حق است،
41:39 و اگر بخواهی، در پیشگاه تو هم‌پیمان می‌شویم،
41:42 و من به الله سوگند می‌خورم.
41:45 من هیچ چیزی از آنچه آن نوجوان به من نسبت می‌دهد نگفته‌ام.
41:49 در آن هنگام وحی بر پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نازل شد.
41:54 و همه ساکت و مبهوت شدند.
41:56 و چون آن حالت از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) برطرف شد،
42:00 این گفتار الله سبحانه و تعالی را تلاوت فرمودند:
42:03 به الله سوگند می‌خورند که نگفته‌اند،
42:06 در حالی که قطعاً سخن کفرآمیز را گفته‌اند،
42:09 «و پس از اسلام آوردنشان کافر شدند»
42:11 و به آنچه به آن دست نیافتند، قصد کردند،
42:15 و انتقام نگرفتند جز به این سبب که الله و رسول او آنان را از فضل خود بی‌نیاز ساختند،
42:25 «پس اگر توبه کنند، برای آنان بهتر است»
42:29 و اگر روی گردانند، الله آنان را در دنیا و آخرت به عذابی دردناک عذاب خواهد کرد،
42:38 و در زمین نه یاوری دارند و نه یاری‌کننده‌ای.
42:46 چهرهٔ پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) شاد و درخشان شد،
42:50 و دستش را به سوی گوشم دراز کرد و فرمود:
42:53 ای نوجوان، گوش تو [نسبت به حق] شنوا باد؛ آنچه شنیدی [درست بود].
42:57 و پروردگارت تو را تصدیق کرده است.
42:59 اما آن مجلس‌نشین، پس از شنیدن سخن الله تعالی، لرزه بر اندامش افتاد.
43:05 و گفت: ای رسول الله، [من هم] توبه می‌کنم.
43:08 آری، توبه می‌کنم.
43:10 و در همان هنگام اسلام آورد و اسلامش نیکو شد.
43:13 و همچون گذشته، و بلکه بیشتر، مورد محبت و احترام من قرار گرفت.
43:19 و همواره به من می‌گفت:
43:21 «ستایش الله را که به واسطهٔ تو مرا از آتش رهانید.»
43:26 پس من کیستم؟
43:29 [او] بهترین پیرو و پیشرو [در راه ایمان] بود.
43:34 هرگاه پیامبر می‌رفت یا سخنی می‌گفت، او [از او] پیروی می‌کرد.
43:42 [این بیت را] ... [سروده است].
43:45 پاسخ‌دهنده، عمیر بن سعد رضی‌الله‌عنه بود.
43:50 [آنان] رفتند و در [دل] زمین پرسشی افکندند،
43:55 آیا همانند ایشان ستاره‌ای بلند و درخشان است؟
44:00 زندگی را با افتخارات کردارشان پر کردند،
44:05 و دنیای مردم به وجود ایشان درخشید و روشن شد.