از مجموعهٔ من کی هستم (همراه با پاسخ ها) · درس 29 از 31

27- صحابه و علما و بزرگان را بشناسید | من کی هستم؟ | جمع آوری قسمت های (261) تا (270) با پاسخ

◉ 130 بازدید ⏱ 43:20 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:01 توقف و آشنایی با صحابه، علما و بزرگان
0:12 چالشی تازه: من کیستم؟
0:16 من دختر رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) هستم،
0:22 و در ردیف سومین نفر از دختران ایشان.
0:25 در مکه، شش سال پیش از بعثت به دنیا آمدم.
0:30 همراه مادرم خدیجه (رضی‌الله‌عنها) اسلام آوردم، هنگامی که ایشان اسلام آوردند.
0:35 و هنگامی که بنی هاشم در شعب محاصره شدند، من نیز با آنان محاصره شدم.
0:39 و هنگامی که زنان با پدرم بیعت کردند، من نیز با ایشان بیعت کردم.
0:43 و چون پیامبر (ﷺ) به مدینه هجرت فرمود،
0:47 زید بن حارثه (رضی‌الله‌عنه) را در پی ما فرستاد.
0:52 پس با آنان هجرت کردم.
0:54 پدرم مرا به عتیبه، پسرعموی خودش و پسر ابولهب، تزویج کرد.
1:00 و چون الله تعالی در نکوهش ابولهب و همسرش، این آیه از سوره مسد را نازل فرمود:
1:07 ابولهب دستانش زیان دید و خودش زیان دید.
1:14 مال او و آنچه به دست آورده بود، به کارش نیامد.
1:20 به زودی در آتشی شعله‌ور درمی‌آید.
1:24 و همسرش، هیزم‌کش [فتنه]،
1:29 در گردنش ریسمانی از لیف خرما خواهد بود.»
1:34 در آن هنگام ابولهب پسرش عتیبه را وادار به طلاق من کرد،
1:40 در حالی که هنوز با من همبستر نشده بود.
1:43 پس عتیبه نزد پدرم (ﷺ) آمد و به او گفت:
1:48 «به دین تو کافر شدم و از دخترت جدا شدم.»
1:52 «نه تو را دوست دارم و نه تو مرا دوست داری.»
1:55 سپس با دست و زبان به او تعدی کرد.
1:58 آنگاه بازگشت.
2:00 پس پدرم بر او نفرین کرد و فرمود:
2:03 «از الله می‌خواهم که سگی از سگان خود را بر تو مسلط گرداند.»
2:08 سپس عتیبه با کاروانی تجاری همراه یارانش به سوی شام رهسپار شد.
2:14 چون در بخشی از راه بودند،
2:17 صدای شیری را شنیدند.
2:19 عتیبه سخت هراسان شد
2:21 و اندام‌هایش به لرزه افتاد.
2:24 به او گفتند: «از چه چیزی می‌ترسی؟»
2:28 گفت: «محمد بر من نفرین کرده است،
2:31 و دعای او هرگز رد نمی‌شود.»
2:34 گفتند: «نگران مباش، ما تو را حفظ می‌کنیم.»
2:38 چون از رفتن شیر خاطرشان آسوده شد،
2:42 خوابیدند و عتیبه را در میان گرفتند
2:45 و او را در وسط خود قرار دادند.
2:48 پس شیر آمد و سر همه‌شان را بو کشید،
2:52 تا به عتیبه رسید
2:54 و سرش را خرد کرد و او را کشت.
2:57 و در مدینه،
3:00 پدرم مرا به عثمان بن عفان (رضی‌الله‌عنه) تزویج کرد،
3:04 پس از درگذشت همسر نخستین او،
3:06 که خواهر من بود و از من بزرگ‌تر بود.
3:09 و پیامبر (ﷺ) فرمود:
3:12 «من عثمان را جز به وحی از آسمان تزویج نکردم.»
3:17 پس شش سال با او ماندم،
3:20 تا در سال نهم هجرت، اجلم فرا رسید،
3:25 در حالی که بیست و هفت ساله بودم.
3:28 چون خبر درگذشت من به پدرم (ﷺ) رسید،
3:33 بر من اندوهگین شد.
3:35 سپس به زنانی که مرا غسل می‌دادند فرمود:
3:39 «او را فرد، سه بار یا پنج بار غسل دهید،
3:43 با آب و سدر.
3:45 و در آخرین شستشو، کافور یا چیزی از کافور قرار دهید.
3:50 چون کارتان تمام شد، مرا آگاه کنید.»
3:54 چون غسلم دادند، ایشان را آگاه کردند.
3:57 پس پیامبر (ﷺ) ازار خود را به ایشان داد،
3:59 یعنی همان ازاری که کمر خود را با آن می‌بست،
4:05 و فرمود: «آن را زیر کفن بر او بپوشانید.»
4:08 یعنی آن را مستقیماً بر پوست بدنش قرار دهید.
4:12 سپس پیامبر (ﷺ) خود بر من نماز گزارد
4:17 و بر سر قبرم نشست، در حالی که چشمانش اشک می‌ریخت.
4:21 پس من کیستم؟
4:24 پاسخ:
4:30 مادرت ام‌کلثوم (رضی‌الله‌عنها)،
4:33 دختر پیامبر (ﷺ).
4:37 توقف.
4:44 آشنایی با صحابه، علما و بزرگان.
4:48 چالشی تازه.
4:54 من کیستم؟
4:58 من از یاران رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) هستم،
5:02 از قبیله مزینه.
5:04 کنیه‌ام ابوعلی است،
5:06 و هیچ‌کس از صحابه جز من به این کنیه شناخته نمی‌شود.
5:11 به نیرومندی و دلیری در جنگ‌ها شناخته شده‌ام،
5:14 و به بردباری و شکیبایی در سختی‌ها.
5:17 همچنین به نیکو مدیریت کردن و سیاست‌ورزی در میان مردم شناخته شده‌ام،
5:21 که همین مرا شایسته امارت بصره در زمان عمر بن خطاب (رضی‌الله‌عنه) کرد.
5:27 پیش از حدیبیه اسلام آوردم،
5:31 و در بیعت رضوان حاضر بودم.
5:33 آنگاه که پیامبر (ﷺ) زیر آن درخت با ما بیعت کرد که نگریزیم،
5:40 و آن درخت، درخت سمر بود.
5:43 من شاخه‌های آن را از چهره رسول الله (ﷺ) دور می‌کردم،
5:49 در حالی که ایشان زیر آن با مردم بیعت می‌کرد.
5:52 پس الله تعالی درباره ما این آیه را نازل فرمود:
5:55 قطعاً الله از مؤمنان خشنود شد.
5:59 آنگاه که زیر آن درخت با تو بیعت می‌کردند.
6:02 پس آنچه را در دل‌هایشان بود دانست.
6:05 و آرامش را بر ایشان فرو فرستاد،
6:08 و فتحی نزدیک به آنان پاداش داد،
6:13 و غنیمت‌های فراوانی که آن را می‌گیرند،
6:18 و الله همواره شکست‌ناپذیر و حکیم است.
6:22 من نسبت به حدود الله بسیار پای‌بند بودم،
6:27 و به فرمان‌های او فوراً گردن می‌نهادم.
6:30 از همین رو، خواهری داشتم که خواستگار داشت، و من مردم را از او بازمی‌داشتم،
6:36 تا آنکه پسرعمویی از من خواستگاری کرد و او را به ازدواج وی درآوردم.
6:41 پس تا هر وقت که الله خواست با هم زندگی کردند.
6:44 سپس او را طلاقی داد که حق رجوع داشت.
6:48 سپس او را رها کرد تا عدّه‌اش به پایان رسید.
6:51 آنگاه آمد تا از او خواستگاری کند.
6:54 و آن زن می‌خواست به او بازگردد.
6:57 پس به او گفتم:
6:59 «تو به من خواستگاری کردی و من (از پذیرفتن) مردم را بازداشتم،
7:02 و تو را بر او برگزیدم، سپس او را طلاق دادی.
7:06 به الله سوگند که هرگز او را به نکاح تو درنخواهم آورد.»
7:10 پس الله تعالی سخن خود را نازل فرمود:
7:13 «و چون زنان را طلاق دادید،
7:18 و به پایان مدّتشان رسیدند،
7:21 پس مانع ازدواج آنان نشوید،
7:24 که با همسرانشان ازدواج کنند،
7:29 هنگامی که به شیوه‌ای پسندیده میان خود به توافق رسیدند.»
7:34 آنگاه رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم مرا فراخواند،
7:39 و این آیه را بر من تلاوت فرمود.
7:42 پس خشم خود را رها کردم
7:44 و در برابر فرمان الله عزّ وجلّ سر تسلیم فرود آوردم
7:47 و گفتم: اکنون (چنین) می‌کنم، ای رسول الله.
7:51 پس کفّاره سوگندم را دادم
7:53 و او را به نکاح او درآوردم.
7:58 (معقل بن یسار) به بصره فرود آمد،
8:00 و در آنجا خانه‌ای بنا کردم
8:02 و در آنجا نهری کندم،
8:04 به فرمان عمر، امیرالمؤمنین، رضی‌الله‌عنه.
8:08 آن نهر به نام من شناخته شد.
8:11 و پیش از مرگم،
8:13 ابن زیاد به عیادتم آمد،
8:16 و او از امیران ستمکار بود.
8:19 پس به او گفتم:
8:20 من حدیثی را برای تو بازگو می‌کنم
8:22 که آن را از رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم شنیده‌ام.
8:27 از رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم شنیدم که می‌فرمود:
8:32 «هر کس را الله سرپرست مردمی قرار دهد،
8:34 و آنان را با خیرخواهی سرپرستی نکند،
8:36 بوی بهشت را نخواهد بوییدن،
8:39 و بوی آن از فاصله صد سال راه یافت می‌شود.»
8:43 من کیستم؟
8:50 پاسخ: معقل بن یسار
8:51 (معقل بن یسار)
8:53 رضی‌الله‌عنه.
8:55 توقف کنید
9:03 و با صحابه و علما و بزرگان آشنا شوید.
9:07 چالش جدید:
9:13 من کیستم؟
9:17 من از اصحاب پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم هستم
9:21 و از مشایخ انصار.
9:24 در سنین سالخوردگی و پیری بودم،
9:27 و در میان قومم جایگاهی والا داشتم.
9:30 پیش از ورود پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم به مدینه اسلام آوردم،
9:35 و به صلاح و نیکی شناخته شدم.
9:37 و چون پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم به قبا رسید،
9:43 پس از هجرت مبارکش،
9:45 و همراه با یارش ابوبکر صدیق رضی‌الله‌عنه بود،
9:49 با صدای بلند فریاد زدم
9:51 و غلامی از خود را صدا زدم
9:53 و گفتم: ای نجیح!
9:56 پس پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم صدای مرا شنید،
9:59 و به سوی ابوبکر رضی‌الله‌عنه روی کرد
10:02 و فرمود: ای ابوبکر، (کارت) موفق شد!
10:06 شرف بزرگی یافتی، و چه شرفی!
10:10 پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم
10:13 نزد من و در خانه‌ام فرود آمد،
10:15 و برخی از مهاجران نیز همراه او نزد من فرود آمدند.
10:19 او نزد من دو شنبه و سه شنبه را اقامت فرمود،
10:23 و چهارشنبه و پنجشنبه (نیز).
10:25 پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم در خانه من شب را به سر می‌برد
10:30 و مردم را در خانه همسایه‌ام
10:33 سعد بن خیثمه رضی‌الله‌عنه می‌پذیرفت،
10:36 و این به سبب گشادگی خانه‌اش بود.
10:38 سپس پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم کوچ فرمود
10:41 و همراهانش به سوی مدینه، روز جمعه (حرکت کردند).
10:45 و در این چهار روزی که نزد من اقامت داشت،
10:50 مسجد قبا را بنا نهاد،
10:52 نخستین مسجدی که در اسلام بنا شد،
10:55 «مسجدی که از روز نخست بر پایه تقوا بنا شده،
11:00 از نخستین روز، سزاوارتر است که در آن (مسجد) بایستی.
11:06 در آن مردانی هستند که دوست دارند پاک شوند.
11:13 و الله پاکیزگان را دوست دارد.»
11:18 پس از آنکه رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم از نزد من کوچ کرد، مدت زیادی درنگ نکردم،
11:26 زیرا مرگ به سرعت مرا دریافت.
11:29 از این رو در هیچ‌یک از غزوات با مسلمانان حاضر نشدم،
11:33 زیرا وفات من پیش از غزوه بدر بود.
11:37 و من نخستین کسی از انصار بودم که در مدینه درگذشت
11:41 پس از هجرت پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم به آنجا.
11:46 من کیستم؟
11:48 پاسخ: کلثوم بن هدم رضی‌الله‌عنه
11:57 توقف کنید و با صحابه و علما و بزرگان آشنا شوید.
12:10 چالش جدید: من کیستم؟
12:18 من صحابیه‌ای از زنان انصارم،
12:23 از قبیله قزرج و نجار.
12:26 زودهنگام اسلام آوردم،
12:28 و در بیعت عقبه با پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم بیعت کردم.
12:33 و با ایشان در بسیاری از غزوات حاضر شدم.
12:36 در احد، جولان‌ها و حملات (شجاعانه‌ای) داشتم.
12:40 همچنین در غزوه بنی قریظه حضور داشتم،
12:43 و در فتح خیبر و حدیبیه.
12:46 و با اصحاب شجره بیعت کردم،
12:49 و در عمره قضا حاضر بودم،
12:51 و در فتح مکه و حنین.
12:53 و در جنگ‌های ارتداد شرکت کردم
12:56 تا اینکه مرگ من در آغاز دوران خلیفه راشد فرا رسید
13:01 عمر بن الخطاب رضی‌الله‌عنه
13:04 یک روز به نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمدم.
13:10 گفتم: ای رسول الله (ﷺ)
13:13 همه‌چیز را برای مردان می‌بینم
13:16 و نمی‌بینم که زنان یاد کرده شوند
13:19 پس الله این آیه را نازل فرمود
13:22 همانا مسلمانان و مسلمانان زن و مؤمنان و مؤمنان زن،
13:29 و فرمانبرداران و فرمانبرداران زن
13:32 و راستگویان و راستگویان زن
13:35 و شکیبایان و شکیبایان‌ زن
13:38 و خاشعان
13:41 و شکیبایان و شکیبا‌زنان
13:44 و فروتنان و فروتنان زن
13:47 و صدقه‌دهندگان مرد و صدقه‌دهندگان زن
13:50 و روزه‌داران
13:53 و روزه‌داران
13:56 و روزه‌داران
14:01 و روزه‌داران و زنان روزه‌دار، و نگاهدارندگان شرمگاه خود و نگاهدارندگان زن، و یادکنندگان بسیار الله و یادکنندگان زن، الله برای ایشان آمرزش و پاداشی بزرگ آماده کرده است.
14:28 وقتی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از کار مسیلمه و ادعای نبوتش آگاه شد، دو پسر حبیب بن زید را به سوی او فرستاد.
14:39 هنگامی که مسیلمه با او روبه‌رو شد، به او خیانت کرد و او را اسیر ساخت و بدنش را تکه‌تکه کرد تا جان داد.
14:50 وقتی خبر کشته شدن پسرم حبیب به دست مسیلمه به من رسید، صبر کردم و «إنا لله و إنا إلیه راجعون» گفتم، سپس گفتم: برای چنین روزی او را آماده کرده بودم و پاداش او را نزد الله می‌جویم.
15:04 و پس از وفات پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)، برخی از قبایل از اسلام برگشتند و خلیفه ابوبکر صدیق (رضی‌الله‌عنه) تصمیم گرفت با آنان بجنگد.
15:17 و در واقع میان ایشان در بیشتر نقاط شبه‌جزیره‌ٔ عربستان نبردهایی درگرفت که به جنگ‌های ردّه معروف شد
15:26 و به لشکر خالد بن ولید رضی‌الله‌عنه که برای نبرد با مسیلمه، قاتل دو پسرم حبیب، بیرون رفته بود، پیوستم و در جنگ یمامه با من پسر دیگرم عبدالله بن زید هم شرکت کرد.
15:41 در سخت‌ترین نبردهای جنگ‌های ردّه شرکت کردم و در آن نبرد‌ها امتحان نیکویی دادم؛ در همان نبرد یازده زخم به من رسید و دستم قطع شد، اما به آن اهمیتی ندادم.
15:55 و به سوی جایگاه مسیلمه رفتم، دیدم که پسرم عبدالله پیش از من به او رسیده بود و پس از آن‌که وحشی رضی‌الله‌عنه او را زده بود، کار او را تمام کرد.
16:07 به او گفتم: آیا کافر را کشتی و انتقام برادرت را گرفتی؟ گفت: آری. پس برای الله سجده شکر کردم. پس من کیستم؟
16:20 پاسخ: ام عماره نسیبه بنت کعب انصاریه رضی‌الله‌عنها
16:34 توقف و آشنایی با صحابه و علما و اعلام؛ حدّ جدید: من کیستم؟
16:54 من از صحابیات و از زنان مؤمنه‌ی پیشگام هستم؛ با جعفر بن ابی‌طالب رضی‌الله‌عنه، پسرعموی رسول الله (ﷺ)، ازدواج کردم.
17:08 وقتی همسرم به حبشه هجرت کرد و در سرزمین نجاشی اقامت گزید، من هم با او هجرت کردم و در سرزمین حبشه با او ماندم؛ او را یاری می‌دادم، بارش را سبک می‌کردم و با او رنج‌های غربت را تحمل می‌کردم.
17:24 و چون به مدینه بازگشتیم — و این در اثنای فتح خیبر بود — پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از آمدن ما شادمان شد.
17:34 همسرم، جعفر بن ابی طالب رضی‌الله‌عنه، در روز مؤته بیرون رفت و جنگید تا اینکه شهید شد.
17:43 خبر به پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) رسید و ایشان برای درگذشت او اندوهگین شدند، سپس به خانه‌ی ما آمدند، در حالی که من کارم را انجام داده بودم و خمیرم را ورز داده بودم.
17:56 و (من) فرزندان ـ‌ام‌ـ... را شستم و چربی‌شان را زدودم و پاکیزه‌شان کردم؛ پس رسول الله (ﷺ) فرمود: «فرزندان جعفر را نزد من بیاور»، و من آنان را نزد او آوردم.
18:08 او را بوییدند و چشمانش اشک‌آلود شد. گفتم: ای رسول الله (ﷺ)، پدر و مادرم فدایت باد، چه چیز شما را می‌گریاند؟ آیا خبری از جعفر و یارانش به شما رسیده است؟
18:20 گفت: آری، امروز [آن مصیبت] به من رسید؛ پس برخاستم و فریاد زدم، و زنان نزد من گرد آمدند، و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به خانهٔ خود بازگشت.
18:34 فرمود: از خانواده‌ی جعفر غافل نشوید؛ برای آنان غذایی تهیه کنید، زیرا چیزی به آنان رسیده که ایشان را مشغول کرده است.
18:44 روزی به دیدار ام‌المؤمنین حفصه رضی‌الله‌عنها رفتم که ناگهان عمر رضی‌الله‌عنه وارد شد و گفت: این کیست؟
18:55 حفصه به او خبر داد، پس فرمود: «این (زن) حبشی است، این (زن) بحری است!» من گفتم: «آری». پس فرمود: «ما با هجرت بر شما پیشی گرفتیم، پس ما به پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از شما سزاوارتریم.»
19:14 خشمگین شدم و گفتم: نه، به الله سوگند! شما با رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بودید؛ گرسنه‌تان را سیر می‌کرد و نادانتان را آموزش می‌داد.
19:25 و ما در خانه‌ی دوری و دشمنی در حبشه بودیم، و این (همه) در راه الله و در راه رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بود.
19:36 به الله سوگند، نه غذایی می‌خورم و نه نوشیدنی می‌نوشم تا آنچه را که به پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) گفته‌ام یادآوری کنم و از او بپرسم.
19:47 به الله سوگند که دروغ نمی‌گویم و چیزی بر آن نمی‌افزایم؛ پس چون پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمد، گفتم: ای پیامبر خدا، عمر چنین و چنان گفته است.
20:01 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود: «او نسبت به من از شما سزاوارتر نیست؛ برای او و یارانش یک هجرت است، و برای شما، ای اهل کشتی، دو هجرت است.»
20:14 و من از این موضوع خوشحال شدم؛ و ابوموسی و اهل کشتی (از مهاجرین حبشه) دسته‌دسته نزد من می‌آمدند و دربارهٔ همین حدیث از من می‌پرسیدند.
20:24 هیچ چیزی در دنیا نیست که ما بیش از آن شاد شویم و در نفس‌های خود بزرگ‌تر از آنچه پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به ما فرموده نمی‌یابیم؛ پس من کیستم؟
20:36 پاسخ: اسماء بنت عمیس رضی‌الله‌عنها، که (دربارهٔ او) توقف کرد و او را از میان صحابه و علما و بزرگان شناخت؛ حدّ جدید. «من کیستم؟»
21:07 من از جوانان صحابه‌ام و پسرعموی رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) و شبیه‌ترین مردم به او؛ مادرم ام‌الفضل است.
21:21 لبابه بنت حارث هلالیه، و او نخستین زنی بود که پس از خدیجه رضی‌الله‌عنها اسلام آورد، در خواب دید که مادرم می‌گوید: گویا در خانه‌مان
21:33 یکی از اعضای [بدن] رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) [را گزیدم]، پس از آن بی‌تاب شدم؛ آنگاه نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمدم و این ماجرا را برای ایشان بازگو کردم.
21:45 پس فرمود: «خیر، فاطمه پسری خواهد زایید و تو شیر پسرت را به او بده»؛ پس فاطمه رضی‌الله‌عنها حسن را به دنیا آورد
21:57 مادرم به او شیر داد و او را شیر داد، پس من برادر رضاعی حسن بن علی هستم. روزی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) مرا پشت سر خود سوار کرد.
22:11 من با عبدالله بن جعفر بازی می‌کردم که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از کنار یک چهارپا گذشت و به ابن جعفر اشاره کرد.
22:22 و فرمود: این را نزد من بیاورید و آن را پیش روی او قرار دهید. سپس به من اشاره کرد و فرمود: این را نزد من بیاورید و مرا پشت سر او قرار دهید.
22:35 رسول الله (ﷺ) روز فتح مکه، در سال هشتم هجرت، وارد مکه شد، در حالی که مرا جلوی خود بر مرکب سوار کرده بود.
22:46 و برادرم فضل پشت سر او بود، و رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) مرا با برادرانم جمع می‌کرد، پس دست‌هایش را باز می‌کرد و آن‌ها را دراز می‌کرد و می‌فرمود
22:57 هرکس زودتر به سوی او برسد، برای او فلان و فلان (پاداش) است؛ پس ما برای رسیدن به آغوش پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) با یکدیگر مسابقه می‌دادیم.
23:08 و از جمله افتخارات الهی من این است که من از همه مردم، آخرین کسی بودم که با رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) عهد و ارتباط داشتم، چرا که در غسل و تدفین آن حضرت شرکت کردم.
23:20 من بیشتر از همه در قبرش فرود آمده بودم، و آخرین کسی بودم که از آن بالا آمد؛ پس من آخرین کسی هستم که در دنیا از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) جدا شد؛ پس من کیستم؟
23:34 پاسخ: قثم ابن عباس رضی‌الله‌عنهما
23:46 توقف و آشنایی با صحابه و علما و بزرگان؛ تحدی تازه: من کیستم؟
24:07 من از صحابه‌ام؛ انصاری‌ام از بنی خزرج، و از شاعران پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) هستم و یکی از نقبای انصار.
24:18 دوازده نفر در بیعت عقبه؛ او زودهنگام در مدینه پس از آمدن مُصعب بن عُمیر رضی‌الله‌عنه اسلام آورد
24:28 و من همواره در پیشی گرفتن به سوی خیر و فضیلت می‌کوشیدم، و بر جهاد و روزه در راه الله حریص بودم.
24:35 و اگر ما در سفر، در روزی گرم، همراه رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بودیم
24:42 و در میان آن قوم هیچ‌کس روزه‌دار نبود، جز رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) و من
24:49 و من بر مجالس ذکر حریص بودم؛ بسا می‌دیدم مردی از اصحاب پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را
24:58 پس به او می‌گویم: بیا با هم ایمان بیاوریم، ساعتی که دوستدار اهل ایمان بودم و دشمنی و کینه‌ام نسبت به اهل کفر بسیار شدید بود.
25:10 در راه الله، سرزنش هیچ سرزنش‌کننده‌ای مرا باز ندارد
25:13 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) مرا به فرماندهی سریه‌ای متشکل از سی مرد فرستاد تا ابن رزام یهودی، اسیر خیبر، را بکشم.
25:24 پس به سوی او بیرون رفتم و او را کشتم، و پیروزمندانه به سوی مدینه بازگشتم.
25:30 و من پیش روی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در عمره‌ی قضاء، آن‌گاه که ایشان برای عمره وارد مکه شد، راه می‌رفتم
25:39 گفتم: راه او را بگذارید برای پسران کافران؛ امروز شما را بر تنزیل او خواهیم زد، زدنی که سر را از جایگاهش جدا کند، و دوست را از دوستش غافل سازد.
25:53 عمر رضی‌الله‌عنه به من گفت: «در حرم الله و در پیش روی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) شعر می‌گویی؟»
26:03 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود: «ای عمر، او را رها کن؛ به آن کس که جانم در دست اوست سوگند، سخن او بر آنان سخت‌تر از اصابت تیر است.»
26:15 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) مرا برگزید تا سومین فرمانده مسلمانان در لشکر موته باشم؛ لشکری که شمارش آن از سه هزار جنگجو فراتر نمی‌رفت.
26:30 ما برای رویارویی با رومیان حرکت کردیم، و چون به سرزمین عجم نزدیک شدیم، خبرها به ما رسید که دشمن سپاهی آماده کرده که شمارش دویست هزار جنگجو از رومیان و غسّانیان است.
26:45 لشکر اسلام توقف کرد و آنان به مشورت با یکدیگر پرداختند؛ پس مسلمانان را تشویق کردم و به ایشان گفتم: ای قوم، به خدا سوگند، آنچه را که شما ناخوشایند می‌دانید، همان چیزی است که برای آن بیرون آمده‌اید، یعنی شهادت.
27:02 لشکر به حرکت درآمد و برای جنگ پیش رفتند
27:06 وقتی دو لشکر با هم روبه‌رو شدند و نبرد آغاز شد، پس از لحظاتی فرمانده نخست، زید بن حارثه (رضی‌الله‌عنه) به شهادت رسید، سپس فرمانده دوم، جعفر بن ابی‌طالب (رضی‌الله‌عنه) نیز کشته شد
27:23 پرچم به من منتقل شد، پس اندکی در دل تردید کردم، سپس او را خطاب کردم و شعر خواندم.
27:31 ای نفس! سوگند می‌خورم که یا به میل و رغبت فرود آیی یا به ناچار و با کراهت، زیرا تو همواره آرام بوده‌ای؛ مرا چه شده که بهشت را ناخوش می‌داری؟
27:44 آیا تو جز نطفه‌ای در مشکی کهنه نیستی؟ که مردم را فراخوانده و فریاد و ناله‌شان را بلند کرده‌ای؟
27:51 و گفتم نیز ای نفس، اگر نمی‌کشی (یا: اگر خود را به کشتن ندهی) خواهی مرد؛ این همان جام مرگ است که با آن روبه‌رو شدی، و آنچه آرزو داشتی نبود، زیرا (آنچه باید) به تو داده شد.
28:03 اگر تو هم مانند آن دو عمل کنی، هدایت یافته‌ای؛ و اگر واپس بمانی، بدبخت شده‌ای. سپس با آن قوم روبه‌رو جنگیدی، پیش‌رو و بی‌آنکه پشت کنی، تا کشته شدی.
28:15 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در مدینه، خبر شهادت من و یارم را به اصحاب خود اعلام کرد، در حالی که چشمانش اشک می‌ریخت؛ پس من کیستم؟
28:29 پاسخ عبدالله بن رواحه رضی‌الله‌عنه
28:38 توقف و آشنایی با صحابه و علما و اعلام؛ تحدی تازه: من کیستم؟
28:59 من از بزرگان صحابه و از ده نفری هستم که به بهشت مژده داده شده‌اند؛ به دست ابوبکر صدیق رضی‌الله‌عنه اسلام آوردم.
29:09 دو هجرت را انجام دادم و همه غزوه‌ها را همراه پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) حاضر بودم.
29:16 در روز احد، بیست زخم بر من وارد شد که برخی از آن‌ها در پای من بود؛ و از همین‌رو لنگ شدم.
29:25 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) مرا به فرماندهی یک سریه به سوی دومة الجندل اعزام فرمود.
29:31 و مرا سفارش کرد که اگر الله بر ما پیروزی دهد، با دختر پادشاهشان ازدواج کنم، و من چنین کردم.
29:38 در غزوه تبوک، روزی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در خلوت (برای قضای حاجت) مدتی تأخیر کرد.
29:45 و ترسیدیم که وقت نماز صبح فوت شود؛ پس نماز را اقامه کردیم و صحابه مرا برای امامت نماز به جلو قرار دادند.
29:53 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمد در حالی که ما نماز می‌خواندیم، و پشت سر من به‌عنوان مأموم نماز خواند.
30:00 و با ما رکعت دوم را درک کرد، سپس پس از آنکه ما از نماز فارغ شدیم برخاست و آنچه بر عهده‌اش بود را قضا کرد.
30:08 و پس از نماز به ما فرمود: «درست گفتید.»
30:12 هنگامی که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به مدینه آمد، میان مهاجرین و انصار پیمان برادری بست.
30:20 پس میان من و سعد بن ربیع رضی‌الله‌عنه پیمان برادری بست.
30:25 سعد به من گفت: «من از انصار ثروتمندترینم.
30:29 مالم را میان من و تو به دو نیمه تقسیم می‌کنم.
30:33 و من دو همسر دارم؛ بنگر کدام‌یک در نظرت پسندیده‌تر است تا او را برایت طلاق دهم.»
30:39 به او گفتم: «الله در خانواده و مالت برکت دهد؛ تنها بازار مدینه را به من نشان بده.»
30:47 پس به بازار رفتم و تجارت کردم و مقداری سود از پنیر خشک و روغن به دست آوردم و کمی مال گرد آوردم.
30:55 سپس با زنی از انصار ازدواج کردم.
30:59 و در حالی که اثر زردی (خلوق یا عطر زعفرانی) بر من بود، نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمدم.
31:05 به من فرمود: «چه خبر است؟» گفتم: «ای رسول الله، با زنی از انصار ازدواج کرده‌ام.»
31:13 فرمود: «مهریه‌اش را چقدر قرار دادی؟» گفتم: «هم‌وزن یک هسته (نوات) از طلا.»
31:19 فرمود: «الله برایت برکت دهد؛ ولیمه بده، ولو با یک گوسفند.»
31:25 پس از آن، اگر مرا می‌دیدی، هنگامی که سنگی را برمی‌داشتم،
31:29 امید داشتم که زیر آن طلا یا نقره بیابم،
31:33 به برکت دعای پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم).
31:37 تا آنجا که از ثروتمندان مسلمانان شدم.
31:41 من پاکدامن و بخشنده بودم، بسیار در راه الله انفاق می‌کردم، فروتن و زاهد بودم.
31:49 میان بردگانم راه می‌رفتم و در میان آنان (از فرط فروتنی) شناخته نمی‌شدم.
31:54 روزی صدای بلندی را شنیدم که مدینه از آن به لرزه درآمد. ام‌المؤمنین عایشه رضی‌الله‌عنها آن را شنید.
32:02 فرمود: «این چیست؟» گفتند: «کاروانی است که از شام آمده است.»
32:08 هفتصد شتر بارگیری‌شده با غذا و انواع کالاهای خوب.
32:13 پرسید: «این‌ها از آنِ کیست؟» به او خبر دادند که از آنِ من است.
32:17 فرمود: «هان، من از رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) شنیدم که می‌فرمود:
32:24 او را می‌بینم که با سرین‌هایش (خزان) وارد بهشت می‌شود.»
32:28 چون این خبر به من رسید، نزد او رفتم و پرسیدم.
32:32 آنچه شنیده بود برایم بازگو کرد. پس به او گفتم:
32:37 «من تو را گواه می‌گیرم که این کاروان با تمام بارهایش، در راه الله عزّوجل صدقه است.»
32:44 روزی روزه بودم که به هنگام افطار، غذاهای لذیذ و خوشمزه‌ای برایم آوردند.
32:52 گریستم و گفتم: «مصعب بن عمیر کشته شد و او از من بهتر بود،
32:57 او در یک پارچه کفن شد؛ اگر سرش را می‌پوشاندند پاهایش نمایان می‌شد،
33:02 و اگر پاهایش را می‌پوشاندند سرش آشکار می‌گشت.
33:05 و حمزه کشته شد و او از من بهتر بود،
33:09 و چیزی برای کفن کردنش یافت نشد جز یک پارچه.
33:13 سپس از دنیا به ما داده شد آنچه داده شد،
33:17 و بیم دارم که نیکی‌های ما در همین دنیا پاداش ما باشد.»
33:21 سپس آن‌قدر گریستم تا غذا را ترک کردم.
33:26 پس از وفات پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نسبت به ام‌المؤمنین نیکوکار بودم،
33:33 با مال و مراقبت از آنان دیدارشان می‌کردم.
33:36 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به همسرانش فرموده بود:
33:41 «پس از من جز راستگویان و شکیبایان بر شما مهربانی نخواهد کرد.»
33:46 و عایشه رضی‌الله‌عنها برایم دعا می‌کرد و می‌گفت:
33:50 «الله تو را از سلسبیل بهشت سیراب کند.»
33:54 و هنگامی که مرگ به سراغم آمد،
33:56 برای هر مردی از کسانی که از اهل بدر باقی مانده بودند وصیت کردم
34:00 که چهارصد دینار داده شود، و آنان صد نفر بودند.
34:04 و برای هر زنی از ام‌المؤمنین نیز مال فراوانی وصیت کردم.
34:10 پس من کیستم؟
34:12 پاسخ: عبدالرحمن بن عوف رضی‌الله‌عنه.
34:22 توقف کنید و با صحابه و علما و بزرگان آشنا شوید.
34:34 چالش جدید: من کیستم؟
34:45 من از اصحاب رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) هستم،
34:49 از قبیله بجیله.
34:52 با پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در مدینه اقامت داشتم
34:56 و دلم به محبت قرآن و محبت اهل قرآن پیوسته بود.
35:02 و ما را دیدم که نوجوانانی بودیم همراه رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)،
35:08 و نزدیک به سن بلوغ بودیم.
35:11 پس ایمان را پیش از آنکه قرآن را بیاموزیم فراگرفتیم،
35:16 سپس قرآن را آموختیم و به واسطه آن ایمانمان افزون شد.
35:21 و پس از وفات پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
35:25 به کوفه و سپس به بصره منتقل شدم
35:29 و مردم را قرآن آموختم.
35:32 من با کتاب الله زندگی می‌کردم
35:35 و اطرافیانم را به آن سفارش می‌کردم.
35:39 روزی گروهی از اهل شهرها (نزد من آمدند)،
35:42 و چون از نزدشان بیرون آمدم، به من گفتند: «ما را سفارش کن.»
35:47 به آنان گفتم: «شما را به تقوای الله سفارش می‌کنم
35:51 و شما را به قرآن سفارش می‌کنم،
35:54 زیرا آن در شب تاریک نور است و در روز راهنما.»
35:59 پس به آن عمل کردند با آنچه از تلاش و تنگدستی بر آنان بود.
36:03 و اگر بلایی پیش آمد، مال خود را فدای دینت کن، نه دینت را فدای مالت.
36:08 و اگر بلا از حد گذشت، مال و جان خود را فدای دینت کن.
36:13 زیرا زیان‌دیده کسی است که دینش را تباه کرد،
36:16 و غارت‌شده کسی است که دینش را از دست داد،
36:19 و بدانید که پس از بهشت فقری نیست
36:23 و پس از دوزخ بی‌نیازی نیست.
36:26 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) برایمان خبر داد
36:30 از مردی از امت‌های پیش از ما:
36:33 زخمی (غده‌ای چرکین) در دستش برآمد،
36:36 و چون درد آزارش داد، چاقویی برداشت
36:39 و دستش را بُرید،
36:41 و خونش جاری شد
36:43 و بند نیامد تا مُرد.
36:46 پس الله تعالی فرمود:
36:48 «بنده‌ام با جان خود بر من پیشی گرفت؛
36:51 بهشت را بر او حرام کردم.»
36:54 پس من همواره این حدیث را بازگو می‌کردم
36:57 و از کشتن خود از سر ناشکیبایی در برابر مصیبت‌ها برحذر می‌داشتم.
37:02 پس من کیستم؟
37:09 پاسخ: جندب بن عبدالله بجلی
37:13 رضی‌الله‌عنه.
37:15 توقف کنید
37:23 و با صحابه و علما و بزرگان آشنا شوید.
37:31 چالش جدید: من کیستم؟
37:35 من از صحابه از انصار هستم،
37:41 و از شاعران پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم).
37:45 از دیرباز اسلام آوردم
37:47 و در بیعت عقبه حاضر بودم.
37:50 شعرم را در دفاع از رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) و اسلام قرار دادم.
37:56 در همه غزوات شرکت کردم.
37:59 مگر با بدری
38:00 در جایی که (او) بر ما در بیرون‌رفتن (از خانه/سفر) تأکید و الزام نکرده بود
38:03 در غزوه‌ی احد
38:05 من اولین کسی بودم که جای پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را شناخت.
38:09 پس از شایعه‌ی کشته‌شدنش
38:11 و (مردم را) به آن بشارت دادم
38:13 و در دفاع از او نبردی سخت کردم
38:16 تا آنجا که هفده زخم برداشت.
38:19 و نزدیک بود بمیرم
38:22 من یکی از آن سه نفری بودم که از غزوه تبوک بازپس گذاشته شدند
38:27 و الله توبهٔ ایشان را پذیرفت
38:30 و تأخیر من از آن (حضور) جز به سبب تسویف (امروز و فردا کردن) نبود.
38:34 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به ما خبر داد
38:38 درباره‌ی تصمیم او برای خروج به سوی تبوک
38:41 و در آن هنگام در آسایش از کارم و گشایش از مالم بودم
38:46 گفتم: اگر فردا طلاق بگیرم، جهازم را می‌خرم.
38:50 و به باغم داخل می‌شوم
38:52 با گوارایی میوه‌ها و سایه‌های فراوان مشغول می‌شوم
38:56 تا آن‌که روز (آن) به پایان برسد
38:58 و از وسایلم چیزی همراه نیاوردم
39:01 و همواره آن را این‌گونه به تأخیر می‌انداختم
39:04 تا این‌که مردم بیرون آمدند
39:06 گفتم: فردا تجهیزاتم را می‌خرم، سپس به آن‌ها ملحق می‌شوم.
39:10 آن‌قدر در آن حال بودم تا لشکر دور شد
39:15 هنگامی که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به مدینه بازگشت
39:20 منافقان نزد او آمدند و عذرخواهی می‌کردند.
39:23 او عذر ایشان را می‌پذیرد و کارشان را به الله تعالی وا می‌گذارد
39:28 وقتی نزد او آمدم
39:30 او را دید و لبخند زد؛ لبخندی همراه با خشم
39:33 و فرمود: «چه چیز تو را بازداشت؟»
39:36 به الله قسم، اگر پیش روی کسی جز تو می‌نشستم...
39:41 از خشم او بر من با عذری بیرون می‌آمدم
39:44 به‌راستی به تو توانایی جدال داده شده است
39:46 اما من (کار را) به تعویق انداختم، ای رسول الله (ﷺ)
39:49 تا آن‌که به گناه آلوده شوی
39:52 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
39:55 اما این یکی راست گفته است.
39:58 برخیز تا الله در حق تو حکم کند
40:01 برخاستم
40:03 سپس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
40:06 مردم را از سخن گفتن با من بازداشت.
40:08 به بازار بیرون می‌رفتم
40:10 هیچ‌کس با من سخن نگوید
40:13 و مردم نسبت به من ناشناس شدند
40:15 حتی ما هم بالذین أعرف → حتی آنها از کسانی نیستند که من می‌شناسم
40:18 و زمین با همه وسعتش بر من تنگ شد
40:21 و من به مسجد می‌آمدم
40:23 پس داخل می‌شوم و در آن نماز می‌گزارم
40:25 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمد
40:28 پس بر او سلام کرد
40:30 پس به چهرهٔ او می‌نگرم و می‌گویم
40:33 آیا لب‌هایش را برای پاسخ دادن به سلام حرکت داد؟
40:36 روزی
40:38 و در حالی که در بازار می‌گشتم
40:41 ناگهان مردی مسیحی نزد من آمد و نامه‌ای از جانب پادشاه غسان برایم آورد.
40:45 و در آن
40:47 اما بعد
40:49 زیرا به من خبر رسیده که دوستت به تو ستم کرده و تو را از خود دور کرده است.
40:53 و تو خانهٔ تباهی و خواری نیستی.
40:56 پس به ما بپیوند، تو را همراهی می‌کنیم.
40:59 گفتم: و این نیز از بلاست.
41:02 تنور را برای او برافروختم و او را سوزاندم
41:06 و به همین حالِ خود پنجاه شب ماندم.
41:10 سپس الله توبه‌اش را بر او نازل کرد.
41:14 پس به سوی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) روانه شدم
41:18 و ناگهان دید که او در مسجد نشسته و مسلمانان پیرامونش را گرفته‌اند.
41:22 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به من فرمود:
41:25 به خیرِ روزی که بر تو آمده است، مژده باد.
41:29 گفتم: ای پیامبر الله (ﷺ)
41:32 از جمله توبه‌ام این است که جز راست نگویم.
41:36 و اینکه از تمام مالم دست بکشم
41:40 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
41:43 مقداری از مالت را برای خودت نگه دار
41:46 این برای تو بهتر است
41:49 گفتم: «پس من تیر خود را که در خیبر است نگه می‌دارم»
41:53 روزی به پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) گفتم
41:58 ای رسول الله (ﷺ)
42:01 الله درباره شاعران آنچه نازل کرده نازل کرده است
42:04 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
42:07 مجاهد واقعی کسی است که با شمشیرش و با زبانش جهاد می‌کند.
42:11 سوگند به آن‌که جانم در دست اوست
42:14 برای تو است آنچه به ایشان پرتاب می‌کنی، همچون پرتاب تیرها.
42:17 قبیله دوس اسلام آوردند
42:20 از ترس خانه‌ای که گفتم
42:23 از تهامه، هر شکّی را برطرف کردیم.
42:26 و خیبر، سپس شمشیرها را برافراشتیم
42:29 اگرچه آن را خیرتر می‌دانیم، اما اگر [زبان به سخن] گشاید…
42:32 اگر آنان را می‌گفتند، بُرّندگانِ آنها [بر او] دوسا یا ثقیفا [را می‌شوریدند].
42:35 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به من فرمود
42:39 پروردگارت تو را فراموش نکرده است
42:42 و پروردگار تو فراموشکار نبوده است.
42:45 یک خانه گفتم
42:47 گفتم: و آن چیست؟
42:50 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
42:53 ای ابوبکر، آن را بسرا (برایم بخوان).
42:56 ابوبکر گفت
42:59 قریش (سَخینه) گمان برد که [آنان] بر پروردگارشان چیره خواهند شد.
43:03 پس من کیستم؟
43:11 جواب کعب بن مالک انصاری
43:14 رضی‌الله‌عنه