از مجموعهٔ من کی هستم (همراه با پاسخ ها) · درس 3 از 31

با صحابه و علما و بزرگان آشنا شوید | من کی هستم؟ | قسمت های (21) تا (30) با پاسخ جمع آوری شده است

◉ 463 بازدید ⏱ 44:37 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 توقف
0:03 و با صحابه و علما و بزرگان آشنا شو
0:11 یک معمای تازه: من کیستم؟
0:19 من از صحابه‌ام
0:21 پیش از آن‌که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به خانهٔ ارقم درآید، اسلام آوردم
0:27 و در مکه از ضعیفان بودم
0:30 من بردهٔ طفیل بن حارث بودم
0:33 او مرا شکنجه می‌کرد تا از دینم بازگردم، و من [بر آن] پایداری می‌کردم
0:38 چون ابوبکر صدیق (رضی‌الله‌عنه) مرا دید که از شکنجه رنج می‌برم
0:44 مرا خرید و آزاد کرد
0:47 پس از آن، آزادشده‌اش شدم و گوسفندانش را می‌چراندم
0:52 و چون پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) و یارش ابوبکر (رضی‌الله‌عنه) به مدینه هجرت کردند
1:01 سه شب در غار ثور پنهان شدند
1:05 تا مشرکان ردّ پای آن دو را گم کنند
1:08 من گوسفندان را برای آن دو به [سوی غار] می‌بردم
1:11 و برایشان شیر می‌دوشیدم
1:13 و چون عبدالله بن ابی‌بکر از نزد آن دو بیرون می‌رفت
1:17 با گوسفندان ردّ پایش را دنبال می‌کردم تا جای پاهایش را پنهان کنم
1:23 و چون [پیامبر] به سوی یثرب روان شد، همراه آن دو بیرون آمدم
1:28 و با همراهی آن دو به شرف هجرت رسیدم
1:32 در راه به خدمتشان مشغول بودم
1:35 و ابوبکر (رضی‌الله‌عنه) مرا پشت سر خود بر مرکبش سوار می‌کرد تا به مدینه رسیدیم
1:43 در غزوهٔ بدر و احد با پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) حضور داشتم
1:50 و در سال چهارم هجرت
1:53 حادثهٔ بئر معونه رخ داد
1:56 که در آن کافران پیمان‌شکنی کردند
1:58 و همهٔ ما را جز عمرو بن امیه (رضی‌الله‌عنه) کشتند
2:04 و کسی که مرا کشت، جبار بن سلمی بود
2:08 که نیزه‌اش را از پشت به من زد
2:11 و نیزه از بدنم گذشت
2:13 گفتم: به پروردگار کعبه رستگار شدم
2:16 جبار گفت: به چه رستگار شد؟
2:20 گفتند: به بهشت رستگار شد
2:23 گفت: به خدا راست گفت
2:26 سپس [جبار] پس از آن اسلام آورد
2:28 و هنگام مرگم، فرشتگان مرا به آسمان بالا بردند
2:33 مردم مرا میان آسمان و زمین دیدند
2:36 سپس فرشتگان مرا بر زمین نهادند
2:40 آنان آمدند و پیکرم را جستجو کردند
2:43 و آن را نیافتند
2:45 گمان می‌کردند که فرشتگان مرا دفن کرده‌اند
2:49 پس من کیستم؟
3:10 پاسخ: عامر بن فهیره (رضی‌الله‌عنه)
3:23 توقف کن و با صحابه و علما و بزرگان آشنا شو
3:34 یک معمای دیگر: من کیستم؟
3:49 من از صحابه و علما و بزرگان‌ام
3:54 من از صحابه و علما و بزرگان‌ام
3:59 من کیستم؟
4:03 من از صحابه‌ام، سرور بنی مدلج
4:07 و یکی از اشراف قبیلهٔ کنانه‌ام
4:10 به قیافه‌شناسی و پی‌جویی ردّ پا شناخته شده‌ام
4:15 و به سبب سروری و شرفم در میان قومم
4:18 عرب مرا بزرگ می‌داشت
4:20 چون قریش خواستند برای جنگ بدر بیرون شوند
4:24 ترسیدند که بنی بکر از پشت سرشان به آنان حمله کنند
4:28 و میان قریش و بنی بکر در جاهلیت خونخواهی‌هایی بود
4:33 پس [قریش] به بازماندن از حرکت تمایل پیدا کردند
4:36 اما شیطان به صورت من برایشان نمایان شد
4:40 و به آنان گفت
4:41 من پناهندهٔ شمایم که بنی بکر از پشت سرتان چیزی ناخوشایند برایتان نیاورند
4:48 پس [قریش] به سوی قتلگاه‌هایشان در بدر بیرون رفتند
4:52 و چون پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
4:57 و یارش ابوبکر (رضی‌الله‌عنه) برای هجرت از مکه بیرون آمدند
5:02 قریش برای هر یک از آن دو خون‌بها قرار داد
5:07 برای کسی که آن دو را بکشد یا اسیر کند
5:09 در حالی که من در مجلسی از مجالس قوم خود، بنی مدلج، نشسته بودم
5:15 ناگاه مردی از ایشان آمد
5:18 تا بر سرمان ایستاد و گفت
5:21 همین اکنون در ساحل چند سیاهی دیدم
5:25 گمانم محمد و یارانش هستند
5:28 دانستم که خودشان‌اند
5:30 گفتم: آنان نیستند
5:33 بلکه فلان و فلان را دیدی
5:37 [برای دیدن] به راه افتید
5:39 سپس ساعتی در مجلس ماندم
5:42 آنگاه برخاستم و به خانه‌ام رفتم
5:45 به کنیزم فرمان دادم که اسبم را از پشت خانه بیرون ببرد
5:49 و آن را برایم نگه دارد
5:51 نیزه‌ام را برداشتم
5:54 از پشت خانه بیرون رفتم
5:57 تا به اسبم رسیدم و سوارش شدم
6:00 و حرکت کردم تا به آنان نزدیک شدم
6:03 اسبم لغزید
6:05 از آن به زمین افتادم
6:07 برخاستم و دستم را به سوی ترکشم بردم
6:11 تیرهای قرعه را از آن بیرون آوردم
6:14 با آن‌ها قرعه زدم که آیا به آنان زیان می‌رسانم یا نه
6:18 همان [چیزی] بیرون آمد که دوست نداشتم
6:20 سوار اسبم شدم و تیرهای قرعه را نادیده گرفتم
6:23 به آنان نزدیک شدم
6:25 تا آنکه قرائت رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را شنیدم
6:30 و او توجهی نمی‌کرد
6:32 و ابوبکر بسیار به اطراف می‌نگریست
6:35 در این هنگام دو دست اسبم در زمین فرو رفت
6:39 تا آنجا که به زانوهایش رسید
6:41 از آن به زمین افتادم
6:43 سپس آن را راندم
6:45 [اسب] برخاست، اما نزدیک بود دست‌هایش را بیرون نیاورد
6:49 چون راست ایستاد
6:51 ناگاه از جای سم‌های دست‌هایش گرد و غباری درخشان در آسمان برخاست
6:55 مانند دود
6:57 پس با تیرهای قرعه قرعه‌کشی کردم
6:59 پس آنچه را ناخوش می‌داشتم بیرون آمد
7:02 پس آنان را به امان فرا خواندم
7:04 پس ایستادند
7:06 و اسبم را سوار شدم تا نزدشان آمدم
7:09 و در دلم افتاد، هنگامی که آنچه را دیدم از بازداشته شدن از ایشان [دیدم]
7:14 که امر رسول الله صلی الله علیه وسلم آشکار خواهد شد
7:19 پس به او گفتم
7:20 که قوم تو در گودالی [قرار] داده‌اند
7:24 و خبرهای آنچه را مردم درباره‌شان می‌خواهند به ایشان خبر دادم
7:28 و توشه و کالا را بر ایشان عرضه کردم
7:31 پس چیزی از من نگرفتند
7:34 و از من نپرسیدند
7:36 مگر اینکه گفت
7:38 ما را پنهان دار
7:40 پس از او خواستم که برایم نامه امان بنویسد
7:43 پس عامر بن فهیره را فرمان داد
7:45 پس برایم در تکه‌ای از چرم نوشت
7:49 سپس رسول الله صلی الله علیه وسلم رفت
7:55 پس چون الله مکه را بر پیامبرش گشود
7:58 و از حنین و طائف فارغ شد
8:01 با نامه‌ام بیرون شدم تا به او برسم
8:04 تا آنکه به او نزدیک شدم
8:06 و او بر شترش بود
8:08 پس نامه را با دستم بلند کردم
8:11 سپس گفتم: ای رسول الله
8:13 این نامه تو برای من است
8:16 پس رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود
8:19 این روز وفا و نیکی است
8:22 پس به او نزدیک شدم و مسلمان شدم
8:25 پس من کیستم
8:27 [پیرو] پیامبر است، آنگاه که سعی کند، و بتازد
8:42 پاسخ
8:46 سراقه بن مالک رضی‌الله‌عنه
8:49 کوچ کردند و در قلب پرسشی افکندند
8:54 آیا مانندشان ستاره‌ای است که بالا رفته و تلالو کرده است؟
9:00 زندگی را با کردارشان پر از افتخار کردند
9:05 و دنیای مردمان با آنان به ناز و زیبایی آراسته شد
9:10 توقف کن
9:21 و با صحابه و دانشمندان و بزرگان آشنا شو
9:25 بهترین و الگوی [آنان]
9:29 نیای من را بستاب
9:32 من کیستم؟
9:37 من از اصحاب پیامبر صلی الله علیه وسلم هستم
9:41 از صداء
9:43 و صداء قبیله‌ای از یمن از ناحیه بیضاء است
9:48 دانستم که پیامبر صلی الله علیه وسلم
9:51 لشکری به سوی ما فرستاده است
9:54 پس به سوی او شتافتم
9:56 و با او بر اسلام بیعت کردم
9:58 و گفتم: ای رسول الله
10:01 لشکر را بازگردان، و من برای تو به اسلام آوردن قومم
10:05 و فرمانبرداری‌شان [را ضامن هستم]
10:07 پس او را بازگرداند و برایشان نامه‌ای نوشتم
10:10 پس مسلمانان نزد پیامبر صلی الله علیه وسلم آمدند
10:15 پس رسول الله صلی الله علیه وسلم به من فرمود
10:19 ای برادر صداء
10:21 همانا تو در قومت اطاعت‌شده هستی
10:24 پس گفتم
10:25 بلکه الله است
10:27 که آنان را به اسلام هدایت کرد
10:29 پس صلی الله علیه وسلم فرمود
10:33 آیا تو را بر ایشان امیر نگردانم؟
10:36 گفتم: آری ای رسول الله
10:39 پس برایم نامه‌ای نوشت که در آن مرا امر کرد
10:43 پس گفتم
10:44 ای رسول الله
10:46 از صدقات آنان چیزی به من بده
10:49 فرمود: آری
10:51 پس نامه دیگری برایم نوشت
10:53 و این در برخی از سفرهایش بود
10:56 پس رسول الله صلی الله علیه وسلم در منزلی فرود آمد
11:01 پس اهل آن منزل نزد او آمدند
11:04 از کارگزارشان شکایت می‌کردند
11:06 و می‌گفتند
11:08 به سبب چیزی که میان ما و قومش در جاهلیت بود، ما را گرفته است
11:14 پس صلی الله علیه وسلم فرمود
11:17 در امارت برای مرد مؤمن خیری نیست
11:21 سپس دیگری نزدش آمد و گفت
11:23 ای رسول الله
11:25 به من [چیزی] بده
11:27 پس صلی الله علیه وسلم فرمود
11:30 کسی که از مردم از پشت بی‌نیازی بخواهد
11:33 همانا آن خود دردسر سر است
11:36 و بیماری شکم
11:38 سپس رسول الله صلی الله علیه وسلم
11:44 از اول شب حرکت کرد
11:46 پس ملازم او شدم و نزدیک او بودم
11:49 تا آنکه جز من کسی با او نماند
11:53 پس چون وقت نماز صبح رسید
11:56 بلال رضی‌الله‌عنه تأخیر کرد
11:59 پس رسول الله صلی الله علیه وسلم به من فرمان داد
12:03 پس اذان گفتم
12:05 پس چون وقت نماز فرا رسید
12:07 بلال خواست اقامه گوید
12:10 پس رسول الله صلی الله علیه وسلم به او فرمود
12:14 همانا برادر صداء اذان گفته است
12:17 و هر کس اذان گوید، او اقامه می‌گوید
12:20 پس نماز را اقامه کردم
12:22 پس چون پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نماز را به پایان رساند
12:26 دو کتاب را نزد ایشان آوردم
12:29 و گفتم: ای رسول الله
12:31 مرا از این [کار] معاف بدار
12:34 ایشان از علت آن پرسیدند
12:36 گفتم: چون از شما شنیدم که دربارهٔ امارت [چنین] می‌فرمایید،
12:39 و [نیز] دربارهٔ درخواست کردن از مردم بی‌آنکه نیازی باشد،
12:43 پس مرا معاف فرمودند
12:45 و فرمودند:
12:46 کسی را به من نشان ده که او را بر شما امیر گردانم
12:50 پس مردی از هیئت‌هایی را که نزد ایشان آمده بودند به ایشان معرفی کردم
12:54 و او را بر آنان امیر گردانیدند
12:58 سپس گفتم: ای رسول الله
13:00 ما را چاهی است
13:02 هنگامی که زمستان باشد
13:04 آبش ما را کفایت می‌کند
13:06 و همگی بر سر آن گرد می‌آییم
13:08 و چون تابستان شود
13:10 آبش کم می‌شود
13:12 و ما در آب‌های اطراف خود پراکنده می‌شویم
13:15 و اکنون که اسلام آورده‌ایم
13:18 و همهٔ اطرافیان ما دشمنند
13:21 پس برای چاه ما نزد الله دعا فرمایید
13:24 تا آبش ما را کفایت کند
13:26 و ما گرد آن جمع شویم و پراکنده نگردیم
13:29 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) دعا فرمودند
13:32 با هفت سنگریزه
13:34 آنها را به دست خود نهادند و در آنها دعا فرمودند
13:37 سپس فرمودند:
13:39 این سنگریزه‌ها را ببرید
13:42 و چون به چاه رسیدید
13:44 آنها را یکی یکی در آن بیندازید
13:47 و الله را یاد کنید
13:49 پس آنچه را ایشان به ما فرمودند انجام دادیم
13:52 و پس از آن دیگر نتوانستیم
13:54 به ته چاه بنگریم
13:56 از بس آبش فراوان بود
13:59 من کیستم؟
14:03 [جواب]: خیر القفان و مثال
14:08 [که] پیرو رسول است آنگاه که [به سوی او] می‌شتابد
14:11 تا این [آب] را بنوشانند
14:18 پاسخ: زیاد بن الحارث الصدائی
14:22 رضی‌الله‌عنه
14:24 کوچ کردند و در تاریکی پرسشی افکندند:
14:29 آیا همانند آنان ستاره‌ای در آسمان و تپه‌ها [درخشیده] است؟
14:34 زندگی را با افتخار به کردارشان پر کردند
14:39 و دنیای مردمان به آنان آراسته گشت، آری [آراسته گشت]
14:44 توقف کن
14:53 و با صحابه و دانشمندان و بزرگان آشنا شو
14:57 بهترین قرن‌ها از جهت مواقف و الگو بودن
15:01 [این را] جدّی [بگو]
15:03 من کیستم؟
15:05 من از جوانان صحابه‌ام
15:11 از انصارم
15:13 به دست مصعب بن عمیر رضی‌الله‌عنه اسلام آوردم
15:17 و در بدر و احد و همهٔ میدان‌ها همراه پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) حضور داشتم
15:24 و در روز حنین از جمع اندکی بودم که با ایشان ثبات ورزیدند
15:29 روزی بر رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) گذشتم
15:35 در حالی که جبرئیل (علیه‌السلام) همراه ایشان بود
15:38 بر آن دو سلام کردم و گذشتم
15:41 سپس جبرئیل بازگشت
15:43 و چون بازگشتم
15:45 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به من فرمودند:
15:49 آیا آن کسی را که همراه من بود دیدی؟
15:52 گفتم: بله
15:54 فرمودند: آن جبرئیل بود
15:57 و او بر تو سلام رساند
16:01 و منزل‌های من نزدیک منزل‌های پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بود
16:07 و هرگاه پیامبر (علیه‌الصلاة‌والسلام) ازدواج می‌کرد
16:12 من یکی از منزل‌های خود را به او واگذار می‌کردم
16:15 تا آنکه پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به من فرمود:
16:19 از اینکه منزل‌هایت را برای ما ترک می‌کنی شرم کرده‌ام
16:25 و در پایان عمرم بینایی‌ام از دست رفت
16:30 از محل نمازم تا در خانه‌ام ریسمانی بستم
16:35 و نزد خود زنبیلی گذاشتم که در آن خرما و چیزهای دیگر بود
16:40 هرگاه بینوایی بر من سلام می‌کرد
16:43 از آن خرما برمی‌داشت
16:45 سپس با راهنمایی ریسمان راه می‌رفتم
16:47 تا به در خانه برسم
16:50 و آن را به بینوا می‌دادم
16:53 خانواده‌ام می‌گفتند:
16:55 ما تو را کفایت می‌کنیم و صدقه‌ات را به بینوا می‌رسانیم
17:00 اما من از این کار خودداری می‌کردم و می‌گفتم:
17:03 من بر دست‌یابی به خیر و اجر همهٔ آن حریصم
17:08 و همچنین نسبت به مادرم بسیار نیکوکار بودم
17:13 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) صدای مرا شنیده بودند
17:17 در حالی که در بهشت قرآن می‌خواندم
17:20 پس فرمودند:
17:22 نیکی چنین است
17:24 نیکی چنین است
17:26 من کیستم؟
17:45 پاسخ:
17:48 حارثة بن النعمان رضی‌الله‌عنه
17:51 کوچ کردند و در تاریکی پرسشی افکندند:
17:56 آیا همانند آنان ستاره‌ای در آسمان و تپه‌ها [درخشیده] است؟
18:01 زندگی را با افتخار به کردارشان پر کردند
18:06 و دنیای مردمان به آنان آراسته گشت، آری [آراسته گشت]
18:12 توقف کن و با صحابه و دانشمندان و بزرگان آشنا شو
18:22 [این را] جدّی [بگو]: من کیستم؟
18:31 من از کوچک‌ترین صحابه‌ام
18:36 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) هنگامی که نُه ساله بودم از دنیا رفت.
18:42 من از بزرگان و بخشندگان قریش بودم
18:46 و از فصیح‌زبانان ستوده‌شده‌یشان.
18:49 جدّ من در قریش رئیس بود
18:52 که به او «ذتاج» می‌گفتند
18:55 زیرا هرگاه عمامه می‌بست،
18:57 آن روز هیچ‌کس
19:00 به‌جز عمامهٔ او، به‌احترام او عمامه نمی‌بست.
19:03 و پدرم از سروران قریش بود
19:07 و از بزرگان آن.
19:10 او در جنگ بدر با مشرکان نبرد کرد
19:13 و کافری را کشت.
19:15 پس در خانهٔ عثمان بن عفان رضی‌الله‌عنه پرورش یافتم،
19:20 و از او بخشندگی را آموختم
19:22 و دین را از او فراگرفتم.
19:25 من خوش‌رفتار بودم
19:28 و پاک‌سرشت،
19:30 بسیار بخشنده،
19:32 تا آنجا که به «گرامی‌ترین عرب» شناخته شدم.
19:35 چنان بود که بسیار اوقات یاران خود را در روز جمعه گرد می‌آوردم
19:40 و به آنان خوراک می‌دادم و جامه‌های فاخر می‌پوشاندم،
19:43 و به خانه‌هایشان هدایا و تحفه‌ها می‌فرستادم.
19:48 و کیسه‌های زر را می‌بستم
19:50 و آن‌ها را پیش روی نمازگزاران و نیازمندان در مسجد می‌نهادم.
19:56 روزی در یکی از راه‌های مدینه آب خواستم،
20:02 مردی از خانهٔ خود برایم آب آورد و نوشیدم.
20:06 سپس دیدم آن مرد خانهٔ خود را برای فروش عرضه کرده است.
20:11 از او پرسیدم: چرا خانهٔ خود را می‌فروشی؟
20:14 گفت:
20:16 چهار هزار دینار بدهکارم.
20:20 پس نزد طلبکارش فرستادم و گفتم:
20:23 آن (بدهی) بر عهدهٔ من است.
20:25 و به صاحب خانه گفتم:
20:28 از خانهٔ خود بهره‌مند باش.
20:32 و من از همهٔ مردم، ریش‌م بیشتر به رسول الله (ﷺ) شباهت داشت.
20:38 و من در شمار دوازده مردی بودم
20:41 که قرآن را استخراج و تعلیم و کتابت می‌کردند،
20:47 آنگاه که عثمان بن عفان رضی‌الله‌عنه مرا در میان کاتبان مصاحف برگزید،
20:53 و زبان عربی قرآن بر زبان من استوار گردید،
20:58 زیرا لهجهٔ من از همه به لهجهٔ رسول الله (ﷺ) نزدیک‌تر بود.
21:04 پس من کیستم؟
21:06 پاسخ آن را سعید بن العاص رضی‌الله‌عنه داد:
21:45 ایستاد و با صحابه و علما و بزرگان آشنا شد.
22:07 جدّم را ستایش کرد: من کیستم؟
22:14 من از دلاوران صحابه و بیشترین کشندگان پیش از اسلام بودم،
22:22 به جنگاوری و پیشتازی شهرت یافتم،
22:25 و در میان عرب به سختی و سرکوب شناخته شدم.
22:29 ابوسفیان، مردی عرب‌بادیه‌نشین را به مدینه فرستاد
22:33 تا پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را ترور کند.
22:37 الله پیامبرش را نجات داد و آن عرب بادیه‌نشین اسلام آورد،
22:41 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) او را رها کرد تا به راه خود برود.
22:46 سپس به من و به سلمة بن أسلم فرمود:
22:50 بیرون روید تا نزد ابوسفیان بن حرب در مکه بروید،
22:55 و اگر از او غفلتی یافتید، او را بکشید.
22:59 من و یارم بیرون رفتیم تا به جایی نزدیک مکه رسیدیم،
23:05 شترانمان را بستیم و شبانه به مکه درآمدیم.
23:10 مردی ما را دید، مرا شناخت و به اهل مکه خبر داد،
23:15 و گفت: این‌ها برای خیر نیامده‌اند.
23:19 مردم برای جست‌وجوی ما گرد آمدند.
23:22 من و یارم گریختیم تا به غاری در کوه پناه بردیم.
23:28 آنان در کوه به جست‌وجوی ما آمدند، اما ما را نیافتند.
23:33 چون فردا شد، یکی از مشرکان آمد
23:37 تا برای اسبش نزدیک غار علف بچیند.
23:41 من بیرون رفتم و او را نیزه زدم و به غار بازگشتم.
23:45 دو شب در همان جا ماندیم، سپس بیرون آمدیم.
23:50 یارم گفت: آیا میل داری خبیب بن عدی رضی‌الله‌عنه را پایین بیاوریم؟
23:57 گفتم: او کجاست؟
24:00 گفت: آن‌جاست، به دار آویخته شده و نگهبانان گردش‌اند.
24:04 گفتم: مهلتم ده و از من دور شو،
24:08 اگر ترسیدی، برو و بر شترت سوار شو.
24:13 و (من) نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمدم و خبر را به ایشان دادم.
24:18 و مرا واگذار، که من راه مدینه را می‌دانم.
24:24 سپس به سوی خبیب رضی‌الله‌عنه رفتم،
24:27 او مرده و بر چوب دار آویخته بود،
24:30 و نگهبانان گردش خوابیده بودند.
24:33 او را بر پشت خود نهادم.
24:36 چون اندکی از آنان دور شدم،
24:39 بیدار شدند و در پی من بیرون آمدند.
24:43 خبیب را بر زمین نهادم و چوب دار را از او برداشتم،
24:47 سپس خاک بر او ریختم و راه صفراء را در پیش گرفتم.
24:52 مشرکان از رسیدن به من ناتوان ماندند و بازگشتند.
24:57 رفتم تا به جایی رسیدم که به آن «غمیم» می‌گویند،
25:02 وارد غاری شدم، با کمانم و تیرها و خنجرم.
25:07 در حالی که در آن بودم،
25:09 مردی از بنی بکر آمد،
25:12 وارد غار شد و گفت: این مرد کیست؟
25:16 گفتم: مردی از بنی بکر.
25:19 گفت: من نیز از بنی بکرم.
25:23 سپس تکیه داد و با صدای بلند آواز خواند و گفت:
25:28 تا زنده‌ام، مسلمان نیستم،
25:31 و دین مسلمانان را نمی‌پذیرم.
25:35 با خود گفتم:
25:37 به الله سوگند که امیدوارم تو را بکشم.
25:40 چون خوابید، به سوی او رفتم و او را کشتم.
25:44 سپس بیرون آمدم،
25:46 چون به مدینه نزدیک شدم،
25:49 ناگاه با دو مرد روبه‌رو شدم
25:51 که قریش آن دو را برای جاسوسی خبرها فرستاده بود.
25:55 به آن دو گفتم: تسلیم شوید.
25:58 یکی از آن دو سرباز زد.
26:00 فرمیته و کشتمش.
26:02 وقتی آن دیگری این را دید، تسلیم شد.
26:06 او را محکم بستم.
26:09 سپس او را نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آوردم.
26:13 و ماجرای خودم را برایش گفتم.
26:15 پیامبر (ﷺ) خندید.
26:19 و برایم خیر و برکت دعا کرد.
26:21 (و او پرسید:) من کیستم؟
26:24 (پاسخ داد:) بهترین قفان و ماثا (شخص).
26:29 ... پیرو رسول است، هرگاه تلاش کند یا آب بنوشاند.
26:38 گوینده این ابیات، عمر بن امیه ضمری رضی‌الله‌عنه است.
26:45 رفتند و در دل پرسشی افکندند،
26:51 که آیا همانندشان ستاره‌ای است که بلند شده و تپه‌ها را روشن کرده است؟
26:56 زندگی را با کارهایشان پر کردند و به آن افتخار نمودند،
27:01 و دنیای مردم به وجودشان آراسته شد.
27:06 (توقف)
27:14 و (در ادامه) با صحابه و علما و بزرگان آشنا می‌شویم.
27:23 (تحدی جدید)
27:25 من کیستم؟
27:27 من از اصحاب رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) هستم.
27:34 از اهل یمن.
27:36 در سال هفتم هجرت اسلام آوردم.
27:39 و همراه پیامبر (ﷺ) ماندگار شدم.
27:43 با او در خانه‌های همسرانش می‌گشتم و به او خدمت می‌کردم.
27:47 و همراهش جهاد و حج می‌کردم.
27:49 و پشت سرش نماز می‌خواندم.
27:51 تا اینکه از همه مردم به حدیث او داناتر شدم.
27:55 و بینوایی بودم که
27:57 از اصحاب رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بودم،
28:01 (و تنها) به اندازه سیری شکم (غذا می‌یافتم).
28:03 روزی ما را حدیث گفت و فرمود:
28:06 «هر که لباس خود را بگستراند تا سخنم را تمام کنم،
28:11 سپس آن را جمع کند،
28:13 هرگز چیزی را که از من شنیده فراموش نخواهد کرد.»
28:17 گفتم:
28:18 «من هستم، ای رسول الله!»
28:20 و لباسم را گستردم.
28:22 سوگند به آن که تو را به حق برانگیخت،
28:25 هرگز چیزی را که از او شنیدم فراموش نکردم.
28:29 و همانا وقت خود را
28:32 با فقرای اهل صفه می‌گذراندم.
28:35 و از گرسنگی میان قبر (پیامبر) و منبر بیهوش می‌شدم،
28:39 تا جایی که مردم می‌گفتند: دیوانه است.
28:43 و نیازم به جایی رسید
28:46 که به زمین تکیه می‌دادم،
28:49 و اگر گرسنگی شدید بود، سنگی را بر شکم خود می‌بستم.
28:54 و روزی بر سر راه مردم نشسته بودم
28:57 که ابوبکر رضی‌الله‌عنه از کنارم گذشت.
29:00 از او دربارهٔ آیه‌ای از کتاب الله پرسیدم،
29:04 و نمی‌پرسیدم مگر آنکه مرا به غذا دعوت کند،
29:08 اما پاسخ داد و به نیازم توجه نکرد.
29:12 سپس عمر رضی‌الله‌عنه گذشت،
29:15 از او پرسیدم،
29:16 پاسخ داد و همان کار را کرد (یعنی مرا به غذا دعوت نکرد).
29:20 تا اینکه رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از کنارم گذشت
29:25 و آثار گرسنگی را در چهره‌ام دریافت،
29:28 مرا صدا زد و من گفتم:
29:30 «لبیک، ای رسول الله!»
29:33 با او وارد خانه شدم.
29:35 در ظرفی شیر یافت،
29:38 و به خانواده‌اش فرمود:
29:40 «این از کجاست؟»
29:42 گفتند:
29:43 «فلانی آن را برای شما فرستاده است.»
29:46 به من فرمود:
29:48 «نزد اهل صفه برو و آنان را بخوان.»
29:52 در دلم ناامیدی افتاد،
29:54 زیرا امید داشتم از این شیر جرعه‌ای بنوشم و نیرو بگیرم،
29:58 اما گفتم:
30:00 «این شیر در میان اهل صفه چه کار می‌کند؟!»
30:04 ولی اطاعت از الله و رسولش ناگزیر بود،
30:10 پس نزد آنان رفتم،
30:12 و آنان با شتاب اجابت کردند.
30:14 چون نشستند،
30:16 پیامبر (ﷺ) به من فرمود:
30:19 «ظرف را بگیر و به آنان شیر بده.»
30:22 پس به هر مردی می‌دادم،
30:24 او می‌نوشید تا سیراب شود،
30:27 سپس به دیگری می‌دادم،
30:29 او می‌نوشید تا سیراب شود،
30:32 تا آنکه به همه‌شان رسیدم.
30:35 سپس ظرف را به رسول الله (ﷺ) دادم،
30:40 ایشان سرش را به سوی من بلند کرد و با لبخند فرمود:
30:44 «فقط من و تو باقی ماندیم.»
30:46 گفتم: «راست فرمودی، ای رسول الله!»
30:49 فرمود:
30:51 «بنوش.»
30:52 نوشیدم.
30:53 فرمود:
30:55 «بنوش.»
30:56 نوشیدم.
30:57 و همچنان می‌فرمود:
30:59 «بنوش.»
31:00 و من می‌نوشیدم،
31:01 تا آنکه گفتم:
31:03 «سوگند به آن که تو را به حق برانگیخت،
31:05 دیگر جایی برای آن نمی‌یابم.»
31:08 پس ظرف را از من گرفت
31:10 و نام الله را برد
31:12 و از باقیمانده نوشید.
31:14 در خانه‌ام تمام شب را به عبادت زنده می‌داشتم
31:19 شب را به سه بخش تقسیم می‌کردم،
31:22 یک بخش برای خودم،
31:24 یک بخش برای همسرم،
31:26 و یک بخش برای خادمم.
31:28 پیش از آنکه بخوابم، وتر می‌خواندم
31:31 و هر ماه سه روز روزه می‌گرفتم،
31:35 و نماز چاشت می‌خواندم،
31:37 به پیروی از سفارش دوستم، صلی‌الله‌علیه‌وسلم.
31:41 و در هر روز دوازده هزار تسبیح می‌گفتم.
31:45 پس من کیستم؟
32:01 پاسخ این است:
32:03 ابوهریره،
32:05 عبدالرحمن بن صخر دوسی
32:08 رضی‌الله‌عنه.
32:20 زندگی را پر کردند،
32:22 و به کردارشان مباهات نمودند،
32:25 و دنیای مردم به وجود ایشان شکوفا شد.
32:29 دلام (ترجمه ناممکن؛ ابیات بی‌معنا از ASR)
32:42 بهترین قرن‌ها،
32:44 در مواضع و الگو بودن.
32:53 من از صحابه‌ام،
32:55 فرمانروای کندا
32:56 و سرور مطاع آن.
32:58 در میان قوم خود، بزرگوار و عظیم بودم،
33:02 بخشنده و دلیر،
33:05 و از صاحبان رأی و دلاوری بودم،
33:08 و به هیبت توصیف می‌شدم.
33:10 بر رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم وارد شدم
33:15 با هشتاد سوار از کندا،
33:18 و هیچ هیئتی با این بزرگی و این انبوهی نیامده بود،
33:23 و این برای اثبات عزت و قدرت ما بود،
33:27 و هیئتی بود که با جایگاه پادشاهان سازگار است.
33:31 پس بر او در مسجدش وارد شدیم،
33:34 و موهای سرمان را شانه زده و سرمه کشیده بودیم،
33:37 و بهترین لباس‌ها را که با ابریشم پوشیده شده بود پوشیده بودیم،
33:42 و چشم مردم را خیره کردیم.
33:45 پس رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود:
33:49 آیا اسلام نیاورده‌اید؟
33:51 گفتیم: چرا، ای رسول الله.
33:54 فرمود: پس این ابریشم بر گردنتان چیست؟
33:58 آن را پاره کردیم و کندیم و انداختیم.
34:02 و پس از وفات پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم،
34:07 من با گروهی از کندا از اسلام برگشتم،
34:12 پس محاصره شدیم و با امان گرفته شدیم.
34:15 چون به‌عنوان اسیر بر ابوبکر رضی‌الله‌عنه وارد شدم،
34:20 مرا دوباره به اسلام فروخت،
34:23 و بند از دست و پایم برداشت،
34:26 و از او خواستم که خواهرش را به ازدواجم درآورد،
34:29 و چنین کرد.
34:31 پس شمشیرم را برداشتم و به بازار شتران رفتم،
34:35 و هیچ ماده‌شتر یا شتری را ندیدم جز آنکه پی‌اش را بریدم،
34:40 پس مردم فریاد زدند: او کافر شد، او مرتد شد!
34:45 شمشیرم را انداختم و گفتم: به خدا کافر نشده‌ام،
34:50 بلکه این مرد خواهرش را به ازدواجم درآورده است،
34:54 و اگر در سرزمین خودمان بودیم، این ولیمه‌ای غیر از این برای ما بود،
35:00 ای مردم مدینه، قربانی کنید و بخورید،
35:04 و ای صاحبان شتر، بیایید و بهایش را بگیرید.
35:10 و روزی جنازه‌ای را مشاهده کردم
35:13 که جریر بن عبدالله بجلی رضی‌الله‌عنه در آن بود،
35:18 و مردم مرا برای خواندن نماز بر آن جلو انداختند،
35:21 پس بازگشتم و جریر را جلو انداختم،
35:24 و به مردم گفتم: اگر من روزی مرتد شدم،
35:29 این (جریر) مرتد نشده است.
35:34 در فتوحات اسلامی در عهد خلفای راشدین شرکت کردم،
35:40 و روزی در یرموک چشمم آسیب دید،
35:43 و پس از کشته شدن علی بن ابی‌طالب رضی‌الله‌عنه درگذشتم،
35:49 و بر من نماز خواند شوهر دخترم، حسن بن علی رضی‌الله‌عنهما.
35:56 پس من کیستم؟
36:14 پاسخ: اشعث بن قیس کندی رضی‌الله‌عنه.
36:22 در میان ظمیر پرسشی افکندند:
36:26 آیا مانند ایشان ستاره‌ای است که بلند و درخشان شده باشد؟
36:31 زندگی را پر کردند و به کردارشان مباهات نمودند،
36:36 و دنیای مردم به وجود ایشان آراسته شد.
36:41 درنگ کن و با صحابه و علما و بزرگان آشنا شو،
36:55 (با) جدّم بگو: من کیستم؟
37:02 من سبط رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم و ریحانه اویم،
37:10 و من سرور جوانان اهل بهشتم،
37:14 و از شبیه‌ترین مردم به پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم هستم.
37:19 و پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم مرا بسیار دوست می‌داشت،
37:24 و مردم را به محبت من سفارش می‌فرمود،
37:27 که یک‌بار، در حالی که من در پیش رویش بودم، فرمود:
37:31 خدایا، من او را دوست دارم، پس تو نیز او را دوست بدار و هر که را او دوست دارد دوست بدار.
37:37 و یک‌بار خرمایی از خرماهای صدقه برداشتم
37:43 و آن را در دهانم نهادم،
37:45 پس رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم به من فرمود:
37:49 کخ کخ، آن را بیفکن،
37:53 آیا نمی‌دانی که ما صدقه نمی‌خوریم؟
37:56 و پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم مرا با خود به مسجد می‌برد،
38:02 پس من بر پشتش سوار می‌شدم در حالی که او سجده می‌کرد،
38:05 یا نزد او می‌آمدم در حالی که رکوع می‌کرد،
38:08 پس میان پاهایم را برایم باز می‌کرد،
38:10 تا از سوی دیگر بیرون بیایم.
38:14 و یک‌بار
38:16 مرا (از پشت) فرود آورد، صلی‌الله‌علیه‌وسلم،
38:19 سپس تکبیر گفت و نماز را آغاز کرد،
38:22 و من بر پشتش سوار شدم در حالی که سجده می‌کرد،
38:25 پس سجده را طولانی کرد،
38:27 و چون نمازش را به پایان برد،
38:29 گفتند: ای رسول الله، تو سجده را طولانی کردی!
38:34 او گفت: این پسرم مرا آرام می‌کند.
38:38 پس خوش نداشتم که او را از برآوردن حاجتش باز دارم تا آنکه نیازش را برآورده کند.
38:43 و روزی به مسجد وارد شدم،
38:45 و جدّم پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) خطبه می‌خواند.
38:49 پس چون مرا دید،
38:51 از منبر فرود آمد و مرا با خود بر منبر برد،
38:54 و فرمود: این پسرم سرور است،
38:58 و الله به‌وسیلهٔ او میان دو گروه از مسلمانان صلح برقرار می‌کند.
39:04 و رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به من آموخت
39:07 کلماتی را که در وتر می‌گویم:
39:11 «اللهم اهدنی فیمن هدیت،
39:14 و عافنی فیمن عافیت،
39:17 و تولّنی فیمن تولّیت،
39:20 و بارک لی فیما أعطیت،
39:23 و قنی شر ما قضیت،
39:26 إنک تقضی و لا یُقضی علیک،
39:30 و إنه لا یذلّ من والیت،
39:33 و لا یعزّ من عادیت،
39:35 تبارکت ربنا و تعالیت.»
39:39 و من پانزده بار حج گزاردم،
39:43 و در بیشتر آنها پیاده حج می‌کردم،
39:47 و مرکب‌های سواری پیش روی من (همراه من) بودند.
39:51 پس من کیستم؟
39:54 (من) خیر و بخشش (هستم)،
40:00 و پیرو رسول است آنگاه که سعی (در کار خیر) کند؛
40:04 (مردم) مرا آب زندگی می‌نوشانیدند.
40:08 پاسخ:
40:10 حسن بن علی بن ابی طالب
40:13 رضی‌الله‌عنهما.
40:15 رفتند و در دل‌ها پرسشی افکندند:
40:20 آیا مانندشان ستاره‌ای است که بلند و درخشان شده باشد؟
40:25 زندگی را با کارهایشان پر از مفاخره کردند،
40:30 و دنیای مردم به‌واسطهٔ ایشان زیبا و آراسته شد.
40:35 توقف.
40:42 و با صحابه و دانشمندان و بزرگان آشنا شو،
40:47 (که) بهترین قرن‌ها از جهت مواضع و الگو بودن (هستند).
40:51 تأمل کن که من کیستم؟
40:55 من از صحابه‌ام،
41:00 از سروران انصارم،
41:02 و پدرم رأس منافقین بود.
41:05 او را والد حباب نامید،
41:08 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نام مرا تغییر داد.
41:12 من همراه پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در همهٔ میدان‌ها حضور داشتم،
41:18 و در احد دندان پیشین من افتاد،
41:21 و رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به من دستور داد که دندانی از طلا بگیرم.
41:28 و در غزوهٔ مریسیع،
41:32 وقتی ما به سوی مدینه بازمی‌گشتیم،
41:34 پدرم گفت:
41:36 «به خدا سوگند اگر به مدینه بازگردیم،
41:39 قطعاً عزیزترین (آنها) ذلیل‌ترین را از آن بیرون خواهد کرد.»
41:43 و مقصودش از «عزیزترین» خودش بود،
41:46 و از «ذلیل‌ترین» پیامبر ما و محبوب ما محمد (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را اراده کرده بود.
41:52 چون این سخن به رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) رسید،
41:57 عمر رضی‌الله‌عنه گفت:
42:00 «ای رسول الله، مرا رها کن تا گردن این منافق را بزنم.»
42:05 پس (پیامبر) صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود:
42:08 «نه، تا مبادا گفته شود که محمد اصحابش را می‌کشد.»
42:13 و چون سخن پدرم را شنیدم،
42:16 نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمدم و گفتم:
42:21 «ای رسول الله،
42:23 به من خبر رسیده که تو می‌خواهی پدرم را بکشی.
42:26 اگر ناچار به انجام آن هستی،
42:29 به من فرمان ده،
42:31 که سرش را نزد تو بیاورم.»
42:35 پس (پیامبر) صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود:
42:38 «نه، بلکه با او مدارا می‌کنیم.»
42:41 و چون به مدینه رسیدیم،
42:43 بر دروازهٔ آن ایستادم در حالی که شمشیرم را در برابر پدرم کشیده بودم،
42:49 و او را از ورود به مدینه بازداشتم،
42:52 تا آنکه رسول (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به او اجازه دهد.
42:56 و به او گفتم:
42:57 «رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) است که عزیز است،
43:02 و تو ای پدر،
43:04 تو ذلیلی.»
43:06 پس او داخل مدینه نشد تا آنکه پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به او اجازه داد.
43:12 و در سال نهم هجرت،
43:16 پدرم درگذشت،
43:18 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) پیراهن خود را بر او پوشانید،
43:22 و بر او نماز گزارد،
43:24 و به احترام من برای او طلب مغفرت کرد.
43:27 پس الله این آیهٔ خود را نازل کرد:
43:30 و بر هیچ‌یک از آنان که مرد نماز نگزار و بر گورش نایست.
43:38 پس من کیستم؟
43:56 پاسخ:
43:57 عبدالله بن عبدالله بن ابی بن سلول
44:01 رضی‌الله‌عنه.
44:03 رفتند و در دل‌ها پرسشی افکندند:
44:08 آیا مانندشان ستاره‌ای است که بلند و درخشان شده باشد؟
44:13 زندگی را با کارهایشان پر از مفاخره کردند،
44:18 و دنیای مردم به‌واسطهٔ ایشان زیبا و آراسته شد.