از مجموعهٔ من کی هستم (همراه با پاسخ ها)
· درس 3 از 31
با صحابه و علما و بزرگان آشنا شوید | من کی هستم؟ | قسمت های (21) تا (30) با پاسخ جمع آوری شده است
صوت ترجمهشده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش میشود. متن زیر بهطور کامل ترجمه شده است.
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
توقف
0:03
و با صحابه و علما و بزرگان آشنا شو
0:11
یک معمای تازه: من کیستم؟
0:19
من از صحابهام
0:21
پیش از آنکه پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) به خانهٔ ارقم درآید، اسلام آوردم
0:27
و در مکه از ضعیفان بودم
0:30
من بردهٔ طفیل بن حارث بودم
0:33
او مرا شکنجه میکرد تا از دینم بازگردم، و من [بر آن] پایداری میکردم
0:38
چون ابوبکر صدیق (رضیاللهعنه) مرا دید که از شکنجه رنج میبرم
0:44
مرا خرید و آزاد کرد
0:47
پس از آن، آزادشدهاش شدم و گوسفندانش را میچراندم
0:52
و چون پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) و یارش ابوبکر (رضیاللهعنه) به مدینه هجرت کردند
1:01
سه شب در غار ثور پنهان شدند
1:05
تا مشرکان ردّ پای آن دو را گم کنند
1:08
من گوسفندان را برای آن دو به [سوی غار] میبردم
1:11
و برایشان شیر میدوشیدم
1:13
و چون عبدالله بن ابیبکر از نزد آن دو بیرون میرفت
1:17
با گوسفندان ردّ پایش را دنبال میکردم تا جای پاهایش را پنهان کنم
1:23
و چون [پیامبر] به سوی یثرب روان شد، همراه آن دو بیرون آمدم
1:28
و با همراهی آن دو به شرف هجرت رسیدم
1:32
در راه به خدمتشان مشغول بودم
1:35
و ابوبکر (رضیاللهعنه) مرا پشت سر خود بر مرکبش سوار میکرد تا به مدینه رسیدیم
1:43
در غزوهٔ بدر و احد با پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) حضور داشتم
1:50
و در سال چهارم هجرت
1:53
حادثهٔ بئر معونه رخ داد
1:56
که در آن کافران پیمانشکنی کردند
1:58
و همهٔ ما را جز عمرو بن امیه (رضیاللهعنه) کشتند
2:04
و کسی که مرا کشت، جبار بن سلمی بود
2:08
که نیزهاش را از پشت به من زد
2:11
و نیزه از بدنم گذشت
2:13
گفتم: به پروردگار کعبه رستگار شدم
2:16
جبار گفت: به چه رستگار شد؟
2:20
گفتند: به بهشت رستگار شد
2:23
گفت: به خدا راست گفت
2:26
سپس [جبار] پس از آن اسلام آورد
2:28
و هنگام مرگم، فرشتگان مرا به آسمان بالا بردند
2:33
مردم مرا میان آسمان و زمین دیدند
2:36
سپس فرشتگان مرا بر زمین نهادند
2:40
آنان آمدند و پیکرم را جستجو کردند
2:43
و آن را نیافتند
2:45
گمان میکردند که فرشتگان مرا دفن کردهاند
2:49
پس من کیستم؟
3:10
پاسخ: عامر بن فهیره (رضیاللهعنه)
3:23
توقف کن و با صحابه و علما و بزرگان آشنا شو
3:34
یک معمای دیگر: من کیستم؟
3:49
من از صحابه و علما و بزرگانام
3:54
من از صحابه و علما و بزرگانام
3:59
من کیستم؟
4:03
من از صحابهام، سرور بنی مدلج
4:07
و یکی از اشراف قبیلهٔ کنانهام
4:10
به قیافهشناسی و پیجویی ردّ پا شناخته شدهام
4:15
و به سبب سروری و شرفم در میان قومم
4:18
عرب مرا بزرگ میداشت
4:20
چون قریش خواستند برای جنگ بدر بیرون شوند
4:24
ترسیدند که بنی بکر از پشت سرشان به آنان حمله کنند
4:28
و میان قریش و بنی بکر در جاهلیت خونخواهیهایی بود
4:33
پس [قریش] به بازماندن از حرکت تمایل پیدا کردند
4:36
اما شیطان به صورت من برایشان نمایان شد
4:40
و به آنان گفت
4:41
من پناهندهٔ شمایم که بنی بکر از پشت سرتان چیزی ناخوشایند برایتان نیاورند
4:48
پس [قریش] به سوی قتلگاههایشان در بدر بیرون رفتند
4:52
و چون پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
4:57
و یارش ابوبکر (رضیاللهعنه) برای هجرت از مکه بیرون آمدند
5:02
قریش برای هر یک از آن دو خونبها قرار داد
5:07
برای کسی که آن دو را بکشد یا اسیر کند
5:09
در حالی که من در مجلسی از مجالس قوم خود، بنی مدلج، نشسته بودم
5:15
ناگاه مردی از ایشان آمد
5:18
تا بر سرمان ایستاد و گفت
5:21
همین اکنون در ساحل چند سیاهی دیدم
5:25
گمانم محمد و یارانش هستند
5:28
دانستم که خودشاناند
5:30
گفتم: آنان نیستند
5:33
بلکه فلان و فلان را دیدی
5:37
[برای دیدن] به راه افتید
5:39
سپس ساعتی در مجلس ماندم
5:42
آنگاه برخاستم و به خانهام رفتم
5:45
به کنیزم فرمان دادم که اسبم را از پشت خانه بیرون ببرد
5:49
و آن را برایم نگه دارد
5:51
نیزهام را برداشتم
5:54
از پشت خانه بیرون رفتم
5:57
تا به اسبم رسیدم و سوارش شدم
6:00
و حرکت کردم تا به آنان نزدیک شدم
6:03
اسبم لغزید
6:05
از آن به زمین افتادم
6:07
برخاستم و دستم را به سوی ترکشم بردم
6:11
تیرهای قرعه را از آن بیرون آوردم
6:14
با آنها قرعه زدم که آیا به آنان زیان میرسانم یا نه
6:18
همان [چیزی] بیرون آمد که دوست نداشتم
6:20
سوار اسبم شدم و تیرهای قرعه را نادیده گرفتم
6:23
به آنان نزدیک شدم
6:25
تا آنکه قرائت رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) را شنیدم
6:30
و او توجهی نمیکرد
6:32
و ابوبکر بسیار به اطراف مینگریست
6:35
در این هنگام دو دست اسبم در زمین فرو رفت
6:39
تا آنجا که به زانوهایش رسید
6:41
از آن به زمین افتادم
6:43
سپس آن را راندم
6:45
[اسب] برخاست، اما نزدیک بود دستهایش را بیرون نیاورد
6:49
چون راست ایستاد
6:51
ناگاه از جای سمهای دستهایش گرد و غباری درخشان در آسمان برخاست
6:55
مانند دود
6:57
پس با تیرهای قرعه قرعهکشی کردم
6:59
پس آنچه را ناخوش میداشتم بیرون آمد
7:02
پس آنان را به امان فرا خواندم
7:04
پس ایستادند
7:06
و اسبم را سوار شدم تا نزدشان آمدم
7:09
و در دلم افتاد، هنگامی که آنچه را دیدم از بازداشته شدن از ایشان [دیدم]
7:14
که امر رسول الله صلی الله علیه وسلم آشکار خواهد شد
7:19
پس به او گفتم
7:20
که قوم تو در گودالی [قرار] دادهاند
7:24
و خبرهای آنچه را مردم دربارهشان میخواهند به ایشان خبر دادم
7:28
و توشه و کالا را بر ایشان عرضه کردم
7:31
پس چیزی از من نگرفتند
7:34
و از من نپرسیدند
7:36
مگر اینکه گفت
7:38
ما را پنهان دار
7:40
پس از او خواستم که برایم نامه امان بنویسد
7:43
پس عامر بن فهیره را فرمان داد
7:45
پس برایم در تکهای از چرم نوشت
7:49
سپس رسول الله صلی الله علیه وسلم رفت
7:55
پس چون الله مکه را بر پیامبرش گشود
7:58
و از حنین و طائف فارغ شد
8:01
با نامهام بیرون شدم تا به او برسم
8:04
تا آنکه به او نزدیک شدم
8:06
و او بر شترش بود
8:08
پس نامه را با دستم بلند کردم
8:11
سپس گفتم: ای رسول الله
8:13
این نامه تو برای من است
8:16
پس رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود
8:19
این روز وفا و نیکی است
8:22
پس به او نزدیک شدم و مسلمان شدم
8:25
پس من کیستم
8:27
[پیرو] پیامبر است، آنگاه که سعی کند، و بتازد
8:42
پاسخ
8:46
سراقه بن مالک رضیاللهعنه
8:49
کوچ کردند و در قلب پرسشی افکندند
8:54
آیا مانندشان ستارهای است که بالا رفته و تلالو کرده است؟
9:00
زندگی را با کردارشان پر از افتخار کردند
9:05
و دنیای مردمان با آنان به ناز و زیبایی آراسته شد
9:10
توقف کن
9:21
و با صحابه و دانشمندان و بزرگان آشنا شو
9:25
بهترین و الگوی [آنان]
9:29
نیای من را بستاب
9:32
من کیستم؟
9:37
من از اصحاب پیامبر صلی الله علیه وسلم هستم
9:41
از صداء
9:43
و صداء قبیلهای از یمن از ناحیه بیضاء است
9:48
دانستم که پیامبر صلی الله علیه وسلم
9:51
لشکری به سوی ما فرستاده است
9:54
پس به سوی او شتافتم
9:56
و با او بر اسلام بیعت کردم
9:58
و گفتم: ای رسول الله
10:01
لشکر را بازگردان، و من برای تو به اسلام آوردن قومم
10:05
و فرمانبرداریشان [را ضامن هستم]
10:07
پس او را بازگرداند و برایشان نامهای نوشتم
10:10
پس مسلمانان نزد پیامبر صلی الله علیه وسلم آمدند
10:15
پس رسول الله صلی الله علیه وسلم به من فرمود
10:19
ای برادر صداء
10:21
همانا تو در قومت اطاعتشده هستی
10:24
پس گفتم
10:25
بلکه الله است
10:27
که آنان را به اسلام هدایت کرد
10:29
پس صلی الله علیه وسلم فرمود
10:33
آیا تو را بر ایشان امیر نگردانم؟
10:36
گفتم: آری ای رسول الله
10:39
پس برایم نامهای نوشت که در آن مرا امر کرد
10:43
پس گفتم
10:44
ای رسول الله
10:46
از صدقات آنان چیزی به من بده
10:49
فرمود: آری
10:51
پس نامه دیگری برایم نوشت
10:53
و این در برخی از سفرهایش بود
10:56
پس رسول الله صلی الله علیه وسلم در منزلی فرود آمد
11:01
پس اهل آن منزل نزد او آمدند
11:04
از کارگزارشان شکایت میکردند
11:06
و میگفتند
11:08
به سبب چیزی که میان ما و قومش در جاهلیت بود، ما را گرفته است
11:14
پس صلی الله علیه وسلم فرمود
11:17
در امارت برای مرد مؤمن خیری نیست
11:21
سپس دیگری نزدش آمد و گفت
11:23
ای رسول الله
11:25
به من [چیزی] بده
11:27
پس صلی الله علیه وسلم فرمود
11:30
کسی که از مردم از پشت بینیازی بخواهد
11:33
همانا آن خود دردسر سر است
11:36
و بیماری شکم
11:38
سپس رسول الله صلی الله علیه وسلم
11:44
از اول شب حرکت کرد
11:46
پس ملازم او شدم و نزدیک او بودم
11:49
تا آنکه جز من کسی با او نماند
11:53
پس چون وقت نماز صبح رسید
11:56
بلال رضیاللهعنه تأخیر کرد
11:59
پس رسول الله صلی الله علیه وسلم به من فرمان داد
12:03
پس اذان گفتم
12:05
پس چون وقت نماز فرا رسید
12:07
بلال خواست اقامه گوید
12:10
پس رسول الله صلی الله علیه وسلم به او فرمود
12:14
همانا برادر صداء اذان گفته است
12:17
و هر کس اذان گوید، او اقامه میگوید
12:20
پس نماز را اقامه کردم
12:22
پس چون پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) نماز را به پایان رساند
12:26
دو کتاب را نزد ایشان آوردم
12:29
و گفتم: ای رسول الله
12:31
مرا از این [کار] معاف بدار
12:34
ایشان از علت آن پرسیدند
12:36
گفتم: چون از شما شنیدم که دربارهٔ امارت [چنین] میفرمایید،
12:39
و [نیز] دربارهٔ درخواست کردن از مردم بیآنکه نیازی باشد،
12:43
پس مرا معاف فرمودند
12:45
و فرمودند:
12:46
کسی را به من نشان ده که او را بر شما امیر گردانم
12:50
پس مردی از هیئتهایی را که نزد ایشان آمده بودند به ایشان معرفی کردم
12:54
و او را بر آنان امیر گردانیدند
12:58
سپس گفتم: ای رسول الله
13:00
ما را چاهی است
13:02
هنگامی که زمستان باشد
13:04
آبش ما را کفایت میکند
13:06
و همگی بر سر آن گرد میآییم
13:08
و چون تابستان شود
13:10
آبش کم میشود
13:12
و ما در آبهای اطراف خود پراکنده میشویم
13:15
و اکنون که اسلام آوردهایم
13:18
و همهٔ اطرافیان ما دشمنند
13:21
پس برای چاه ما نزد الله دعا فرمایید
13:24
تا آبش ما را کفایت کند
13:26
و ما گرد آن جمع شویم و پراکنده نگردیم
13:29
پس پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) دعا فرمودند
13:32
با هفت سنگریزه
13:34
آنها را به دست خود نهادند و در آنها دعا فرمودند
13:37
سپس فرمودند:
13:39
این سنگریزهها را ببرید
13:42
و چون به چاه رسیدید
13:44
آنها را یکی یکی در آن بیندازید
13:47
و الله را یاد کنید
13:49
پس آنچه را ایشان به ما فرمودند انجام دادیم
13:52
و پس از آن دیگر نتوانستیم
13:54
به ته چاه بنگریم
13:56
از بس آبش فراوان بود
13:59
من کیستم؟
14:03
[جواب]: خیر القفان و مثال
14:08
[که] پیرو رسول است آنگاه که [به سوی او] میشتابد
14:11
تا این [آب] را بنوشانند
14:18
پاسخ: زیاد بن الحارث الصدائی
14:22
رضیاللهعنه
14:24
کوچ کردند و در تاریکی پرسشی افکندند:
14:29
آیا همانند آنان ستارهای در آسمان و تپهها [درخشیده] است؟
14:34
زندگی را با افتخار به کردارشان پر کردند
14:39
و دنیای مردمان به آنان آراسته گشت، آری [آراسته گشت]
14:44
توقف کن
14:53
و با صحابه و دانشمندان و بزرگان آشنا شو
14:57
بهترین قرنها از جهت مواقف و الگو بودن
15:01
[این را] جدّی [بگو]
15:03
من کیستم؟
15:05
من از جوانان صحابهام
15:11
از انصارم
15:13
به دست مصعب بن عمیر رضیاللهعنه اسلام آوردم
15:17
و در بدر و احد و همهٔ میدانها همراه پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) حضور داشتم
15:24
و در روز حنین از جمع اندکی بودم که با ایشان ثبات ورزیدند
15:29
روزی بر رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) گذشتم
15:35
در حالی که جبرئیل (علیهالسلام) همراه ایشان بود
15:38
بر آن دو سلام کردم و گذشتم
15:41
سپس جبرئیل بازگشت
15:43
و چون بازگشتم
15:45
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) به من فرمودند:
15:49
آیا آن کسی را که همراه من بود دیدی؟
15:52
گفتم: بله
15:54
فرمودند: آن جبرئیل بود
15:57
و او بر تو سلام رساند
16:01
و منزلهای من نزدیک منزلهای پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) بود
16:07
و هرگاه پیامبر (علیهالصلاةوالسلام) ازدواج میکرد
16:12
من یکی از منزلهای خود را به او واگذار میکردم
16:15
تا آنکه پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) به من فرمود:
16:19
از اینکه منزلهایت را برای ما ترک میکنی شرم کردهام
16:25
و در پایان عمرم بیناییام از دست رفت
16:30
از محل نمازم تا در خانهام ریسمانی بستم
16:35
و نزد خود زنبیلی گذاشتم که در آن خرما و چیزهای دیگر بود
16:40
هرگاه بینوایی بر من سلام میکرد
16:43
از آن خرما برمیداشت
16:45
سپس با راهنمایی ریسمان راه میرفتم
16:47
تا به در خانه برسم
16:50
و آن را به بینوا میدادم
16:53
خانوادهام میگفتند:
16:55
ما تو را کفایت میکنیم و صدقهات را به بینوا میرسانیم
17:00
اما من از این کار خودداری میکردم و میگفتم:
17:03
من بر دستیابی به خیر و اجر همهٔ آن حریصم
17:08
و همچنین نسبت به مادرم بسیار نیکوکار بودم
17:13
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) صدای مرا شنیده بودند
17:17
در حالی که در بهشت قرآن میخواندم
17:20
پس فرمودند:
17:22
نیکی چنین است
17:24
نیکی چنین است
17:26
من کیستم؟
17:45
پاسخ:
17:48
حارثة بن النعمان رضیاللهعنه
17:51
کوچ کردند و در تاریکی پرسشی افکندند:
17:56
آیا همانند آنان ستارهای در آسمان و تپهها [درخشیده] است؟
18:01
زندگی را با افتخار به کردارشان پر کردند
18:06
و دنیای مردمان به آنان آراسته گشت، آری [آراسته گشت]
18:12
توقف کن و با صحابه و دانشمندان و بزرگان آشنا شو
18:22
[این را] جدّی [بگو]: من کیستم؟
18:31
من از کوچکترین صحابهام
18:36
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) هنگامی که نُه ساله بودم از دنیا رفت.
18:42
من از بزرگان و بخشندگان قریش بودم
18:46
و از فصیحزبانان ستودهشدهیشان.
18:49
جدّ من در قریش رئیس بود
18:52
که به او «ذتاج» میگفتند
18:55
زیرا هرگاه عمامه میبست،
18:57
آن روز هیچکس
19:00
بهجز عمامهٔ او، بهاحترام او عمامه نمیبست.
19:03
و پدرم از سروران قریش بود
19:07
و از بزرگان آن.
19:10
او در جنگ بدر با مشرکان نبرد کرد
19:13
و کافری را کشت.
19:15
پس در خانهٔ عثمان بن عفان رضیاللهعنه پرورش یافتم،
19:20
و از او بخشندگی را آموختم
19:22
و دین را از او فراگرفتم.
19:25
من خوشرفتار بودم
19:28
و پاکسرشت،
19:30
بسیار بخشنده،
19:32
تا آنجا که به «گرامیترین عرب» شناخته شدم.
19:35
چنان بود که بسیار اوقات یاران خود را در روز جمعه گرد میآوردم
19:40
و به آنان خوراک میدادم و جامههای فاخر میپوشاندم،
19:43
و به خانههایشان هدایا و تحفهها میفرستادم.
19:48
و کیسههای زر را میبستم
19:50
و آنها را پیش روی نمازگزاران و نیازمندان در مسجد مینهادم.
19:56
روزی در یکی از راههای مدینه آب خواستم،
20:02
مردی از خانهٔ خود برایم آب آورد و نوشیدم.
20:06
سپس دیدم آن مرد خانهٔ خود را برای فروش عرضه کرده است.
20:11
از او پرسیدم: چرا خانهٔ خود را میفروشی؟
20:14
گفت:
20:16
چهار هزار دینار بدهکارم.
20:20
پس نزد طلبکارش فرستادم و گفتم:
20:23
آن (بدهی) بر عهدهٔ من است.
20:25
و به صاحب خانه گفتم:
20:28
از خانهٔ خود بهرهمند باش.
20:32
و من از همهٔ مردم، ریشم بیشتر به رسول الله (ﷺ) شباهت داشت.
20:38
و من در شمار دوازده مردی بودم
20:41
که قرآن را استخراج و تعلیم و کتابت میکردند،
20:47
آنگاه که عثمان بن عفان رضیاللهعنه مرا در میان کاتبان مصاحف برگزید،
20:53
و زبان عربی قرآن بر زبان من استوار گردید،
20:58
زیرا لهجهٔ من از همه به لهجهٔ رسول الله (ﷺ) نزدیکتر بود.
21:04
پس من کیستم؟
21:06
پاسخ آن را سعید بن العاص رضیاللهعنه داد:
21:45
ایستاد و با صحابه و علما و بزرگان آشنا شد.
22:07
جدّم را ستایش کرد: من کیستم؟
22:14
من از دلاوران صحابه و بیشترین کشندگان پیش از اسلام بودم،
22:22
به جنگاوری و پیشتازی شهرت یافتم،
22:25
و در میان عرب به سختی و سرکوب شناخته شدم.
22:29
ابوسفیان، مردی عرببادیهنشین را به مدینه فرستاد
22:33
تا پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) را ترور کند.
22:37
الله پیامبرش را نجات داد و آن عرب بادیهنشین اسلام آورد،
22:41
و پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) او را رها کرد تا به راه خود برود.
22:46
سپس به من و به سلمة بن أسلم فرمود:
22:50
بیرون روید تا نزد ابوسفیان بن حرب در مکه بروید،
22:55
و اگر از او غفلتی یافتید، او را بکشید.
22:59
من و یارم بیرون رفتیم تا به جایی نزدیک مکه رسیدیم،
23:05
شترانمان را بستیم و شبانه به مکه درآمدیم.
23:10
مردی ما را دید، مرا شناخت و به اهل مکه خبر داد،
23:15
و گفت: اینها برای خیر نیامدهاند.
23:19
مردم برای جستوجوی ما گرد آمدند.
23:22
من و یارم گریختیم تا به غاری در کوه پناه بردیم.
23:28
آنان در کوه به جستوجوی ما آمدند، اما ما را نیافتند.
23:33
چون فردا شد، یکی از مشرکان آمد
23:37
تا برای اسبش نزدیک غار علف بچیند.
23:41
من بیرون رفتم و او را نیزه زدم و به غار بازگشتم.
23:45
دو شب در همان جا ماندیم، سپس بیرون آمدیم.
23:50
یارم گفت: آیا میل داری خبیب بن عدی رضیاللهعنه را پایین بیاوریم؟
23:57
گفتم: او کجاست؟
24:00
گفت: آنجاست، به دار آویخته شده و نگهبانان گردشاند.
24:04
گفتم: مهلتم ده و از من دور شو،
24:08
اگر ترسیدی، برو و بر شترت سوار شو.
24:13
و (من) نزد رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) آمدم و خبر را به ایشان دادم.
24:18
و مرا واگذار، که من راه مدینه را میدانم.
24:24
سپس به سوی خبیب رضیاللهعنه رفتم،
24:27
او مرده و بر چوب دار آویخته بود،
24:30
و نگهبانان گردش خوابیده بودند.
24:33
او را بر پشت خود نهادم.
24:36
چون اندکی از آنان دور شدم،
24:39
بیدار شدند و در پی من بیرون آمدند.
24:43
خبیب را بر زمین نهادم و چوب دار را از او برداشتم،
24:47
سپس خاک بر او ریختم و راه صفراء را در پیش گرفتم.
24:52
مشرکان از رسیدن به من ناتوان ماندند و بازگشتند.
24:57
رفتم تا به جایی رسیدم که به آن «غمیم» میگویند،
25:02
وارد غاری شدم، با کمانم و تیرها و خنجرم.
25:07
در حالی که در آن بودم،
25:09
مردی از بنی بکر آمد،
25:12
وارد غار شد و گفت: این مرد کیست؟
25:16
گفتم: مردی از بنی بکر.
25:19
گفت: من نیز از بنی بکرم.
25:23
سپس تکیه داد و با صدای بلند آواز خواند و گفت:
25:28
تا زندهام، مسلمان نیستم،
25:31
و دین مسلمانان را نمیپذیرم.
25:35
با خود گفتم:
25:37
به الله سوگند که امیدوارم تو را بکشم.
25:40
چون خوابید، به سوی او رفتم و او را کشتم.
25:44
سپس بیرون آمدم،
25:46
چون به مدینه نزدیک شدم،
25:49
ناگاه با دو مرد روبهرو شدم
25:51
که قریش آن دو را برای جاسوسی خبرها فرستاده بود.
25:55
به آن دو گفتم: تسلیم شوید.
25:58
یکی از آن دو سرباز زد.
26:00
فرمیته و کشتمش.
26:02
وقتی آن دیگری این را دید، تسلیم شد.
26:06
او را محکم بستم.
26:09
سپس او را نزد پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) آوردم.
26:13
و ماجرای خودم را برایش گفتم.
26:15
پیامبر (ﷺ) خندید.
26:19
و برایم خیر و برکت دعا کرد.
26:21
(و او پرسید:) من کیستم؟
26:24
(پاسخ داد:) بهترین قفان و ماثا (شخص).
26:29
... پیرو رسول است، هرگاه تلاش کند یا آب بنوشاند.
26:38
گوینده این ابیات، عمر بن امیه ضمری رضیاللهعنه است.
26:45
رفتند و در دل پرسشی افکندند،
26:51
که آیا همانندشان ستارهای است که بلند شده و تپهها را روشن کرده است؟
26:56
زندگی را با کارهایشان پر کردند و به آن افتخار نمودند،
27:01
و دنیای مردم به وجودشان آراسته شد.
27:06
(توقف)
27:14
و (در ادامه) با صحابه و علما و بزرگان آشنا میشویم.
27:23
(تحدی جدید)
27:25
من کیستم؟
27:27
من از اصحاب رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) هستم.
27:34
از اهل یمن.
27:36
در سال هفتم هجرت اسلام آوردم.
27:39
و همراه پیامبر (ﷺ) ماندگار شدم.
27:43
با او در خانههای همسرانش میگشتم و به او خدمت میکردم.
27:47
و همراهش جهاد و حج میکردم.
27:49
و پشت سرش نماز میخواندم.
27:51
تا اینکه از همه مردم به حدیث او داناتر شدم.
27:55
و بینوایی بودم که
27:57
از اصحاب رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) بودم،
28:01
(و تنها) به اندازه سیری شکم (غذا مییافتم).
28:03
روزی ما را حدیث گفت و فرمود:
28:06
«هر که لباس خود را بگستراند تا سخنم را تمام کنم،
28:11
سپس آن را جمع کند،
28:13
هرگز چیزی را که از من شنیده فراموش نخواهد کرد.»
28:17
گفتم:
28:18
«من هستم، ای رسول الله!»
28:20
و لباسم را گستردم.
28:22
سوگند به آن که تو را به حق برانگیخت،
28:25
هرگز چیزی را که از او شنیدم فراموش نکردم.
28:29
و همانا وقت خود را
28:32
با فقرای اهل صفه میگذراندم.
28:35
و از گرسنگی میان قبر (پیامبر) و منبر بیهوش میشدم،
28:39
تا جایی که مردم میگفتند: دیوانه است.
28:43
و نیازم به جایی رسید
28:46
که به زمین تکیه میدادم،
28:49
و اگر گرسنگی شدید بود، سنگی را بر شکم خود میبستم.
28:54
و روزی بر سر راه مردم نشسته بودم
28:57
که ابوبکر رضیاللهعنه از کنارم گذشت.
29:00
از او دربارهٔ آیهای از کتاب الله پرسیدم،
29:04
و نمیپرسیدم مگر آنکه مرا به غذا دعوت کند،
29:08
اما پاسخ داد و به نیازم توجه نکرد.
29:12
سپس عمر رضیاللهعنه گذشت،
29:15
از او پرسیدم،
29:16
پاسخ داد و همان کار را کرد (یعنی مرا به غذا دعوت نکرد).
29:20
تا اینکه رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) از کنارم گذشت
29:25
و آثار گرسنگی را در چهرهام دریافت،
29:28
مرا صدا زد و من گفتم:
29:30
«لبیک، ای رسول الله!»
29:33
با او وارد خانه شدم.
29:35
در ظرفی شیر یافت،
29:38
و به خانوادهاش فرمود:
29:40
«این از کجاست؟»
29:42
گفتند:
29:43
«فلانی آن را برای شما فرستاده است.»
29:46
به من فرمود:
29:48
«نزد اهل صفه برو و آنان را بخوان.»
29:52
در دلم ناامیدی افتاد،
29:54
زیرا امید داشتم از این شیر جرعهای بنوشم و نیرو بگیرم،
29:58
اما گفتم:
30:00
«این شیر در میان اهل صفه چه کار میکند؟!»
30:04
ولی اطاعت از الله و رسولش ناگزیر بود،
30:10
پس نزد آنان رفتم،
30:12
و آنان با شتاب اجابت کردند.
30:14
چون نشستند،
30:16
پیامبر (ﷺ) به من فرمود:
30:19
«ظرف را بگیر و به آنان شیر بده.»
30:22
پس به هر مردی میدادم،
30:24
او مینوشید تا سیراب شود،
30:27
سپس به دیگری میدادم،
30:29
او مینوشید تا سیراب شود،
30:32
تا آنکه به همهشان رسیدم.
30:35
سپس ظرف را به رسول الله (ﷺ) دادم،
30:40
ایشان سرش را به سوی من بلند کرد و با لبخند فرمود:
30:44
«فقط من و تو باقی ماندیم.»
30:46
گفتم: «راست فرمودی، ای رسول الله!»
30:49
فرمود:
30:51
«بنوش.»
30:52
نوشیدم.
30:53
فرمود:
30:55
«بنوش.»
30:56
نوشیدم.
30:57
و همچنان میفرمود:
30:59
«بنوش.»
31:00
و من مینوشیدم،
31:01
تا آنکه گفتم:
31:03
«سوگند به آن که تو را به حق برانگیخت،
31:05
دیگر جایی برای آن نمییابم.»
31:08
پس ظرف را از من گرفت
31:10
و نام الله را برد
31:12
و از باقیمانده نوشید.
31:14
در خانهام تمام شب را به عبادت زنده میداشتم
31:19
شب را به سه بخش تقسیم میکردم،
31:22
یک بخش برای خودم،
31:24
یک بخش برای همسرم،
31:26
و یک بخش برای خادمم.
31:28
پیش از آنکه بخوابم، وتر میخواندم
31:31
و هر ماه سه روز روزه میگرفتم،
31:35
و نماز چاشت میخواندم،
31:37
به پیروی از سفارش دوستم، صلیاللهعلیهوسلم.
31:41
و در هر روز دوازده هزار تسبیح میگفتم.
31:45
پس من کیستم؟
32:01
پاسخ این است:
32:03
ابوهریره،
32:05
عبدالرحمن بن صخر دوسی
32:08
رضیاللهعنه.
32:20
زندگی را پر کردند،
32:22
و به کردارشان مباهات نمودند،
32:25
و دنیای مردم به وجود ایشان شکوفا شد.
32:29
دلام (ترجمه ناممکن؛ ابیات بیمعنا از ASR)
32:42
بهترین قرنها،
32:44
در مواضع و الگو بودن.
32:53
من از صحابهام،
32:55
فرمانروای کندا
32:56
و سرور مطاع آن.
32:58
در میان قوم خود، بزرگوار و عظیم بودم،
33:02
بخشنده و دلیر،
33:05
و از صاحبان رأی و دلاوری بودم،
33:08
و به هیبت توصیف میشدم.
33:10
بر رسول الله صلیاللهعلیهوسلم وارد شدم
33:15
با هشتاد سوار از کندا،
33:18
و هیچ هیئتی با این بزرگی و این انبوهی نیامده بود،
33:23
و این برای اثبات عزت و قدرت ما بود،
33:27
و هیئتی بود که با جایگاه پادشاهان سازگار است.
33:31
پس بر او در مسجدش وارد شدیم،
33:34
و موهای سرمان را شانه زده و سرمه کشیده بودیم،
33:37
و بهترین لباسها را که با ابریشم پوشیده شده بود پوشیده بودیم،
33:42
و چشم مردم را خیره کردیم.
33:45
پس رسول الله صلیاللهعلیهوسلم فرمود:
33:49
آیا اسلام نیاوردهاید؟
33:51
گفتیم: چرا، ای رسول الله.
33:54
فرمود: پس این ابریشم بر گردنتان چیست؟
33:58
آن را پاره کردیم و کندیم و انداختیم.
34:02
و پس از وفات پیامبر صلیاللهعلیهوسلم،
34:07
من با گروهی از کندا از اسلام برگشتم،
34:12
پس محاصره شدیم و با امان گرفته شدیم.
34:15
چون بهعنوان اسیر بر ابوبکر رضیاللهعنه وارد شدم،
34:20
مرا دوباره به اسلام فروخت،
34:23
و بند از دست و پایم برداشت،
34:26
و از او خواستم که خواهرش را به ازدواجم درآورد،
34:29
و چنین کرد.
34:31
پس شمشیرم را برداشتم و به بازار شتران رفتم،
34:35
و هیچ مادهشتر یا شتری را ندیدم جز آنکه پیاش را بریدم،
34:40
پس مردم فریاد زدند: او کافر شد، او مرتد شد!
34:45
شمشیرم را انداختم و گفتم: به خدا کافر نشدهام،
34:50
بلکه این مرد خواهرش را به ازدواجم درآورده است،
34:54
و اگر در سرزمین خودمان بودیم، این ولیمهای غیر از این برای ما بود،
35:00
ای مردم مدینه، قربانی کنید و بخورید،
35:04
و ای صاحبان شتر، بیایید و بهایش را بگیرید.
35:10
و روزی جنازهای را مشاهده کردم
35:13
که جریر بن عبدالله بجلی رضیاللهعنه در آن بود،
35:18
و مردم مرا برای خواندن نماز بر آن جلو انداختند،
35:21
پس بازگشتم و جریر را جلو انداختم،
35:24
و به مردم گفتم: اگر من روزی مرتد شدم،
35:29
این (جریر) مرتد نشده است.
35:34
در فتوحات اسلامی در عهد خلفای راشدین شرکت کردم،
35:40
و روزی در یرموک چشمم آسیب دید،
35:43
و پس از کشته شدن علی بن ابیطالب رضیاللهعنه درگذشتم،
35:49
و بر من نماز خواند شوهر دخترم، حسن بن علی رضیاللهعنهما.
35:56
پس من کیستم؟
36:14
پاسخ: اشعث بن قیس کندی رضیاللهعنه.
36:22
در میان ظمیر پرسشی افکندند:
36:26
آیا مانند ایشان ستارهای است که بلند و درخشان شده باشد؟
36:31
زندگی را پر کردند و به کردارشان مباهات نمودند،
36:36
و دنیای مردم به وجود ایشان آراسته شد.
36:41
درنگ کن و با صحابه و علما و بزرگان آشنا شو،
36:55
(با) جدّم بگو: من کیستم؟
37:02
من سبط رسول الله صلیاللهعلیهوسلم و ریحانه اویم،
37:10
و من سرور جوانان اهل بهشتم،
37:14
و از شبیهترین مردم به پیامبر صلیاللهعلیهوسلم هستم.
37:19
و پیامبر صلیاللهعلیهوسلم مرا بسیار دوست میداشت،
37:24
و مردم را به محبت من سفارش میفرمود،
37:27
که یکبار، در حالی که من در پیش رویش بودم، فرمود:
37:31
خدایا، من او را دوست دارم، پس تو نیز او را دوست بدار و هر که را او دوست دارد دوست بدار.
37:37
و یکبار خرمایی از خرماهای صدقه برداشتم
37:43
و آن را در دهانم نهادم،
37:45
پس رسول الله صلیاللهعلیهوسلم به من فرمود:
37:49
کخ کخ، آن را بیفکن،
37:53
آیا نمیدانی که ما صدقه نمیخوریم؟
37:56
و پیامبر صلیاللهعلیهوسلم مرا با خود به مسجد میبرد،
38:02
پس من بر پشتش سوار میشدم در حالی که او سجده میکرد،
38:05
یا نزد او میآمدم در حالی که رکوع میکرد،
38:08
پس میان پاهایم را برایم باز میکرد،
38:10
تا از سوی دیگر بیرون بیایم.
38:14
و یکبار
38:16
مرا (از پشت) فرود آورد، صلیاللهعلیهوسلم،
38:19
سپس تکبیر گفت و نماز را آغاز کرد،
38:22
و من بر پشتش سوار شدم در حالی که سجده میکرد،
38:25
پس سجده را طولانی کرد،
38:27
و چون نمازش را به پایان برد،
38:29
گفتند: ای رسول الله، تو سجده را طولانی کردی!
38:34
او گفت: این پسرم مرا آرام میکند.
38:38
پس خوش نداشتم که او را از برآوردن حاجتش باز دارم تا آنکه نیازش را برآورده کند.
38:43
و روزی به مسجد وارد شدم،
38:45
و جدّم پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) خطبه میخواند.
38:49
پس چون مرا دید،
38:51
از منبر فرود آمد و مرا با خود بر منبر برد،
38:54
و فرمود: این پسرم سرور است،
38:58
و الله بهوسیلهٔ او میان دو گروه از مسلمانان صلح برقرار میکند.
39:04
و رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) به من آموخت
39:07
کلماتی را که در وتر میگویم:
39:11
«اللهم اهدنی فیمن هدیت،
39:14
و عافنی فیمن عافیت،
39:17
و تولّنی فیمن تولّیت،
39:20
و بارک لی فیما أعطیت،
39:23
و قنی شر ما قضیت،
39:26
إنک تقضی و لا یُقضی علیک،
39:30
و إنه لا یذلّ من والیت،
39:33
و لا یعزّ من عادیت،
39:35
تبارکت ربنا و تعالیت.»
39:39
و من پانزده بار حج گزاردم،
39:43
و در بیشتر آنها پیاده حج میکردم،
39:47
و مرکبهای سواری پیش روی من (همراه من) بودند.
39:51
پس من کیستم؟
39:54
(من) خیر و بخشش (هستم)،
40:00
و پیرو رسول است آنگاه که سعی (در کار خیر) کند؛
40:04
(مردم) مرا آب زندگی مینوشانیدند.
40:08
پاسخ:
40:10
حسن بن علی بن ابی طالب
40:13
رضیاللهعنهما.
40:15
رفتند و در دلها پرسشی افکندند:
40:20
آیا مانندشان ستارهای است که بلند و درخشان شده باشد؟
40:25
زندگی را با کارهایشان پر از مفاخره کردند،
40:30
و دنیای مردم بهواسطهٔ ایشان زیبا و آراسته شد.
40:35
توقف.
40:42
و با صحابه و دانشمندان و بزرگان آشنا شو،
40:47
(که) بهترین قرنها از جهت مواضع و الگو بودن (هستند).
40:51
تأمل کن که من کیستم؟
40:55
من از صحابهام،
41:00
از سروران انصارم،
41:02
و پدرم رأس منافقین بود.
41:05
او را والد حباب نامید،
41:08
و پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) نام مرا تغییر داد.
41:12
من همراه پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) در همهٔ میدانها حضور داشتم،
41:18
و در احد دندان پیشین من افتاد،
41:21
و رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) به من دستور داد که دندانی از طلا بگیرم.
41:28
و در غزوهٔ مریسیع،
41:32
وقتی ما به سوی مدینه بازمیگشتیم،
41:34
پدرم گفت:
41:36
«به خدا سوگند اگر به مدینه بازگردیم،
41:39
قطعاً عزیزترین (آنها) ذلیلترین را از آن بیرون خواهد کرد.»
41:43
و مقصودش از «عزیزترین» خودش بود،
41:46
و از «ذلیلترین» پیامبر ما و محبوب ما محمد (صلیاللهعلیهوسلم) را اراده کرده بود.
41:52
چون این سخن به رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) رسید،
41:57
عمر رضیاللهعنه گفت:
42:00
«ای رسول الله، مرا رها کن تا گردن این منافق را بزنم.»
42:05
پس (پیامبر) صلیاللهعلیهوسلم فرمود:
42:08
«نه، تا مبادا گفته شود که محمد اصحابش را میکشد.»
42:13
و چون سخن پدرم را شنیدم،
42:16
نزد رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) آمدم و گفتم:
42:21
«ای رسول الله،
42:23
به من خبر رسیده که تو میخواهی پدرم را بکشی.
42:26
اگر ناچار به انجام آن هستی،
42:29
به من فرمان ده،
42:31
که سرش را نزد تو بیاورم.»
42:35
پس (پیامبر) صلیاللهعلیهوسلم فرمود:
42:38
«نه، بلکه با او مدارا میکنیم.»
42:41
و چون به مدینه رسیدیم،
42:43
بر دروازهٔ آن ایستادم در حالی که شمشیرم را در برابر پدرم کشیده بودم،
42:49
و او را از ورود به مدینه بازداشتم،
42:52
تا آنکه رسول (صلیاللهعلیهوسلم) به او اجازه دهد.
42:56
و به او گفتم:
42:57
«رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) است که عزیز است،
43:02
و تو ای پدر،
43:04
تو ذلیلی.»
43:06
پس او داخل مدینه نشد تا آنکه پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) به او اجازه داد.
43:12
و در سال نهم هجرت،
43:16
پدرم درگذشت،
43:18
و پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) پیراهن خود را بر او پوشانید،
43:22
و بر او نماز گزارد،
43:24
و به احترام من برای او طلب مغفرت کرد.
43:27
پس الله این آیهٔ خود را نازل کرد:
43:30
و بر هیچیک از آنان که مرد نماز نگزار و بر گورش نایست.
43:38
پس من کیستم؟
43:56
پاسخ:
43:57
عبدالله بن عبدالله بن ابی بن سلول
44:01
رضیاللهعنه.
44:03
رفتند و در دلها پرسشی افکندند:
44:08
آیا مانندشان ستارهای است که بلند و درخشان شده باشد؟
44:13
زندگی را با کارهایشان پر از مفاخره کردند،
44:18
و دنیای مردم بهواسطهٔ ایشان زیبا و آراسته شد.