گزیدهها
گزیدههای روشن
دردی را برای کسی سختتر از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم ندیده ام
ما رأيت الوجع على أحد أشد منه على رسول الله صلى الله عليه وسلم
خدا را شکر که بی گناه شد
أصبح بحمد الله بارئا
تو به خدا بعد از سه روز عبدالعصار و من به خدا می بینیم که رسول خدا صلی الله علیه و آله از این درد از دنیا می رود. من چهره های بنی عبدالمطلب را در هنگام مرگ می شناسم. ما را نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله ببر. اجازه بدهید از او درباره این موضوع بپرسیم. اگر در میان ما باشد آن را می دانیم و اگر در میان دیگران باشد آن را می دانیم پس به ما سفارش کرد.
أنت والله بعد ثلاث عبد العصار وإني والله لأرى رسول الله صلى الله عليه وسلم سوف يتوفى من وجعه هذا إني لأعرف وجوه بني عبد المطلب عند الموت اذهب بنا إلى رسول الله صلى الله عليه وسلم فلنسأله في من هذا الأمر إن كان فينا علمنا ذلك وإن كان في غيرنا علمناه فأوصى بنا
به خدا سوگند اگر از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم درخواست کردیم و او آن را دریغ کرد، مردم پس از او به او نمی دهند. و به خدا سوگند از رسول خدا صلی الله علیه و آله درخواست نمی کنم.
إنا والله لأن سألناها رسول الله صلى الله عليه وسلم فمنعناها لا يعطيناها الناس بعده وإني والله لا أسألها رسول الله صلى الله عليه وسلم
این سیواک را به من بده، عبدالرحمن
أعطني هذا السواك يا عبد الرحمن
آیا برای شما کتابی بنویسم که پس از آن هرگز گمراه نشوید؟
هل أم أكتب لكم كتابا لن تضلوا بعده
نزد من بیایید تا برای شما کتابی بنویسم که پس از آن هرگز گمراه نشوید
ائتوني أكتب لكم كتابا لن تضلوا بعده أبدا
برای من کتابی بیاور تا برایت کتابی بنویسم که پس از آن هرگز گمراه نشوی
ائتوني بكتاب أكتب لكم كتابا لن تضلوا بعده أبدا
مرا رها کن زیرا آنچه در آن هستم بهتر از آنچه تو مرا به سوی آن فرا می خوانی
دعوني فالذي أنا فيه خير مما تدعوني إلي
مشرکان را از جزيره العرب بيرون کن و هيئت هيئت را همان گونه که به آنها پاداش دادم پاداش ده.
أخرجوا المشركين من جزيرة العرب وأجيزوا الوفدة بنحو ما كنت أجيزهم
کتاب خدا را توصیه کرد
أوصى بكتاب الله
ای مردم از بشارت نبوت چیزی باقی نمانده مگر بینش صالحی که مسلمان برای خود می بیند یا می بیند. همانا من از تلاوت قرآن در حال رکوع و سجده نهی شده ام. در رکوع، پروردگار را در آن تسبیح گویید و در سجده، در دعای خود سخت کوشید، زیرا مسلم است که مستجاب خواهید شد.
أيها الناس إنه لم يبق من مبشرات النبوة إلا الرؤية الصالحة يراها المسلم أو ترى له ألا وإني نهيت أن أقرأ القرآن راكعا أو ساجدا فأما الركوع فعظّموا فيه الرب وأما السجود فاجتهدوا في الدعاء فقمن أن يستجاب لكم
ای عایشه من هنوز درد غذایی را که در خیبر خوردم احساس می کنم. این زمانی است که احساس می کنم آئورت من از آن سم متوقف شده است
يا عائشة ما أزال أجد ألم الطعام الذي أكلت بخيبر فهذا أوان وجدت انقطاع أبهري من ذلك السم
پدر و مادرم فدای رسول خدا باد. خودت را متهم نکن که من فقط به غذایی که با تو در خیبر خوردهام متهم میکنم
بأبي وأمي يا رسول الله ما تتهم بنفسك فإني لا أتهم إلا الطعام الذي أكل معك بخيبر
و من شخص دیگری را سرزنش نمی کنم. اکنون زمان توقف آئورت من است
وأنا لا أتهم غيره هذا أوان انقطاع أبهري
پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم در حالی که از درد جان باخت با من راه افتاد و من گریه کردم. سپس با من راه افتاد و به من گفت که من اولین نفر از خانواده او هستم که او را دنبال می کنم و من خندیدم.
سارني النبي صلى الله عليه وسلم أنه يقبض في وجعه الذي توفي فيه فبكيت ثم سارني فأخبرني أني أول أهله يتبعه فضحكت
و اما آنچه در ادامه میآید، تعداد مردم زیاد میشود و هواداران کم هستند، تا اینکه برای مردم مانند نمک در غذا باشند. پس هر کس از شما چیزی به او سپرده شود که به بعضی از مردم ضرر می رساند و به بعضی دیگر سود می رساند، خیر آنها را بپذیرد و بدی آنها را نادیده بگیرد.
أما بعد فإن الناس يكثرون ويقل الأنصار حتى يكونوا في الناس بمنزلة الملح في الطعام فمن ولي منكم شيئا يضر فيه قوما وينفع فيه آخرين فليقبل عن محسنهم ويتجاوز عن مسيئهم
مردمی که به همراهی و مال او به من اعتماد کردند، ابوبکر بودند و اگر غیر از پروردگارم دوستی می گرفتم، ابوبکر را می گرفتم، اما برادری و محبت اسلام در مسجد جز درب ابوبکر دری باقی نمی گذارد.
إن أمن الناس علي في صحبته وماله أبو بكر ولو كنت متخذا خليلا غير ربي لاتخذت أبا بكر ولكن أخوة الإسلام ومودته لا يبقين في المسجد باب إلا باب أبي بكر
اگر دوستی می گرفتم، ابوبکر را می گرفتم
لو كنت متخذا خليلا لاتخذت أبا بكر
من حاضر نیستم به میان شما بروم و اگر دیدید که اجازه می دهیم با عایشه باشم، این کار را خواهید کرد.
إني لا أستقيع أن أدور بينكن فإن رأيتنا أن تأذن لي فأكون عند عائشة فعلتن
وقتی رسول خدا صلی الله علیه و آله شکایت می کرد، جن گیر را برای خود می خواند و دماغش را می کشید. گفت: چون دردش شدید شد، آن را بر او می خواندم و با دست راستش مسح می کردم، به امید برکت.
إن رسول الله صلى الله عليه وسلم كان إذا اشتكى يقرأ على نفسه بالمعوذات وينفث قالت فلم اشتد وجعه كنت أقرأ عليه وأمسح عليه بيمينه رجاء بركتها
هفت پوست آب را که شیرین نشده است برای من بفرست تا آنها را به مردم بسپارم
هريقوا علي من سبع قراب لم تحلى الأوكية هن لعلي أعهد إلى الناس
باشد که مردمی که به آنها مبتلا شده اید. آزمایش ها مانند نواری از یک شب تاریک از راه رسیده اند که آخرین آن آغاز را دنبال می کند. آخرت بدتر از اولی است. اى ابومويهبه، كليدهاى خزائن دنيا و جاودانگى در آن و سپس بهشت به من داده شد، پس بين آن و ملاقات با پروردگارم و بهشت، اختيارى به من داده شد.
ليهنلكم ما أصبحتم فيه مما أصبح فيه الناس أقبلت الفتن كقطاع الليل المظلم يتبع آخرها أولها الآخرة شر من الأولى يا أبا مويهبة إني قد أعطيت مفاتيح خزائن الدنيا والخلد فيها ثم الجنة فخيرت بين ذلك وبين لقاء ربي والجنة
به خدا سوگند ابا مویحیبه، من دیدار پروردگارم و بهشت را برگزیده ام
والله يا أبا مويهبة لقد اخترت لقاء ربي والجنة
ای رسول خدا، پدر و مادرم فدای تو باد، پس کلید گنج های دنیا و جاودانگی در آن و سپس بهشت را بگیر.
يا رسول الله بأبي أنت وأمي فخذ مفاتيح خزائن الدنيا والخلد فيها ثم الجنة
ای معاذ ممکن است بعد از این سال مرا ملاقات نکنی یا از کنار این مسجد یا قبر من بگذری
يا معاذ إنك عسى ألا تلقاني بعد عامي هذا أو لعلك تمر بمسجدي هذا أو قبري
سوگند به کسی که جان محمد در دست اوست، روزی بر یکی از شما می آید و مرا نمی بیند، و چون مرا می بیند، نزد او از اهل بیت و مالش نزد آنان محبوب تر است.
والذي نفس محمد بيده ليأتين على أحدكم يوم ولا يراني ثم لأن يراني أحب إليه من أهله وماله معهم
هدف حدیث ترغیب آنان به حضور در محفل شریفش رضی الله عنه است.
مقصود الحديث حثهم على ملازمة مجلسه الكريم صلى الله عليه وسلم
بنده ای خدا به او حق داد که گل دنیا را به او بدهد و داشته باشد پس آنچه را که داشت انتخاب کرد.
عبد خيره الله بين أن يؤتيه زهرة الدنيا وبين ما عنده فاختار ما عنده
ما شما را با پدران و مادران خود پاداش می دهیم
فديناك بآبائنا وأمهاتنا
گویی ابوبکر نمادی را که پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم به آن اشاره کرده بود، در هنگام بیماری مرگش درک کرد و از او احساس کرد که روحش را می خواهد، گریه کرد.
وكأن أبا بكر فهم الرمز الذي أشار به النبي صلى الله عليه وسلم من قرينة ذكره لذلك في مرض موته فاستشعر منه أنه أراد نفسه فلذلك بكى
این کار را زنانی انجام می دادند که از این مردم آمده بودند و به سرزمین حبشه مراجعه می کردند
هذا فعل نساء جئن من هؤلاء وأشار إلى أرض الحبشة
این بیماری است که خدا به من نمی رساند. کسى جز التد در خانه نخواهد ماند
إن ذلك لداء ما كان الله ليقذفني به لا يبقين في البيت أحد إلا التد
خدایا منزه و ستایش تو از تو طلب مغفرت و توبه برای تو دارم
سبحانك اللهم وبحمدك
أستغفرك وأتوب إليك
جبرئیل هر سال با من درباره قرآن بحث می کرد او دو بار در سال با من مخالفت کرد تا وقتم نرسد او را نمی بینم
أن جبريلا كان يعارضني بالقرآن كل سنة
وإنه عارضني العام مرتين
ولا أراه إلا حضر أجلي
شاید بعد از امسال نبینمت
لعلي لا أراكم بعد عامي هذا
من برای رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم سوگواری کردم که نازل شد
نعيت لرسول الله صلى الله عليه وسلم نفسه حين أنزلت
پس از سلطان سلیمان امنیت خواستند و کشور را به او سپردند به شرطی که زن و بچه و پول خود را بیرون بیاورند و به هر کجا می خواهند بروند و هیچ یک از سربازان به آنها حمله نکنند. سلطان پس از آن که وزرا امنیت خود را از دست دادند، پاسخ آنها را داد، زیرا آنها سقوط قدرت کفر بودند و اگر با این گنج ها نجات پیدا می کردند، می توانستند خود را با آنها تقویت کنند.
فطلبوا من السلطان سليمان الأمان وسلموا له البلاد على شرط أن يخرجوا نساءهم وأولادهم وأموالهم ويتوجهوا حيث شاءوا ولا يتعرض لهم أحد من الجند فأجابهم السلطان إلى ذلك بعد أن هاهو الوزراء عن أمانهم لأنهم سقوط قوة الكفر ولأنهم إذا نجوا بهذه الخزائن أمكنهم التقوي بها
سفیان ثوری، ابوداوود طیالیسی، یونس بن محمد المعادب، محمد بن یونس الکودیمی و ابوعبدالله بن منده او را به عنوان شیوخ متعدد توصیف کرده اند.
وقد وصف بالإكثار من الشيوخ سفيان الثوري وأبو داوود الطيالسي ويونس بن محمد المؤدب ومحمد بن يونس الكديمي وأبو عبد الله بن مندة
حدود شش هزار شیخ نوشتم
كتبت عن ستة آلاف شيخ
درس بزرگی بود
كان درسا جليلا
چگونه مردی را که قرآن و سنت می داند معرفی نکنم؟
كيف لا أقدم رجلا عارفا بالكتاب والسنة
او در علم قرائت در سراسر جهان بی نظیر بود و آن را در بسیاری از کشورها گسترش داد و این بزرگ ترین هنر او و والاترین هنر او بود که گویی خداوند او را به همین دلیل آفریده است، از این رو او را به این هنر اختصاص داده است، زیرا میراثی که از خود به جای گذاشته است ستون کسانی شد که پس از او در این دانش بزرگ آمده اند.
وقد تفرد بعلم القراءات في جميع الدنيا ونشره في كثير من البلاد وكان أعظم فنونه وأجل ما عنده وكأن الله خلقه لذلك فخصه بهذا الفن إذ صار ما خلفه من تراث هو عمدة من جاء بعده في هذا العلم الشريف
خداوند حق را می داند و اگر صحت این گوهر را دوستی صادر کرده باشد، از جمله کسانی است که خداوند آگاهانه گمراه کرده است.
والله أعلم بالحقيقة واذا صحى صدور تلك الكريمة عن صاحب فهو ممن أضله الله على علم
قرآن، شاطبیطین، مختصار بن حاجب الفریعی و التصیل را در نحو حفظ کرد و آن را نزد ابوعبدالله محمد بن عبدالله الجیانی و ابوالقاسم محمد بن القصیر آموخت و التحثیب و ابوسعید و جُوَد و جَوَد و جَوْدِی و بَرَسَعِیدَ و جُوَدَیْس و التهذیب را خواند. به مجلس قاضی جامعه ابوعبدالله محمد بن عبدالسلام رفت و از آن بهره برد و بر او و اباعبدالله الوادی یاشی. حديث را شنيد و به خط خود نوشت كه صحيح بخاري را به قول ابوالبركة بلقيني و بعضي از آن را با تأييد و صحيح مسلم بر الوادي يشي شنيدم و آن را گرفت. هفت خوان به صورت فردی و جمعی. بلکه برای یعقوب از اباعبدالله محمد بن سعد بن نازلین انصاری نیز خطمه خواند و شطیبیه و عربی را از پدرش اباعبدالله محمد بن العربی حصاری، اباعبدالله بن بحر، مقری، اباعبدالله محمد بن عبدالله، محمد بن عبد الشریف و عربی نشان داد. لعظیم العلاء اباعبدالله الاشبیلی و او از آن بهره برد. او نیز از ابومحمد عبدالمحیمین الحضرمی و اباعبدالله محمد بن ابراهیم آل ابو گرفت. همان که در مراکش و دیگران معقول را تعلیم می داد و به ادبیات و مسائل کتابت و خوشنویسی توجه داشت. او آن را از پدر و دیگران گرفت و در همه آن مهارت داشت. معالقلات، حماس الاعلام، اشعار حبیب بن اوس، قطعه ای از شعر المتنبی و وات الزند معری را حفظ کرد.
وحفظ القرآن والشاطبيتين ومختصر ابن الحاجب الفرعي والتسهيل في النحو وتفقه بأبي عبد الله محمد بن عبد الله الجياني وأبي القاسم محمد بن القصير وقرأ عليه التهذيب لأبي سعيد البراذعي وعليه تفقه وانتاب مجلس قاضي الجماعة أبي عبد الله محمد بن عبد السلام واستفاد منه وعليه وعلى أبي عبد الله الوادي ياشي سمع الحديث وكتب بخطه أنه سمع صحيح البخاري على أبي البركات البلقيني وبعضه بالإجازة والموضع على ابن عبد السلام وصحيح مسلم على الوادي ياشي وأخذ القراءات السبعة إفرادا وجمعا بل قرأ ختمة أيضا ليعقوب عن المكتب أبي عبد الله محمد بن سعد بن نزالن الأنصاري وعرض عليه الشاطبيتين والعربية عن والده وأبي عبد الله محمد بن العربي الحصاري وأبي عبد الله بن بحر والمقري أبي عبد الله محمد بن الشواس الزواوي وأبي عبد الله بن القصار ولازم العلاء أبا عبد الله الإشبيلي وانتفع به وكذا أخذ عن أبي محمد عبد المهيمين الحضرمي وأبي عبد الله محمد بن إبراهيم الأبو اللي شيخ المعقول بالمغرب وآخرين واعتنى بالأدب وأمور الكتابة والخط وأخذ ذلك عن أبيه وغيره ومهر في جميعه وحفظ المعلقات وحماسة الأعلم وشعر حبيب بن أوس وقطعة من شعر المتنبي وسقط الزند للمعري
او به خادمان سلطنتی وابسته شد و مأموریت یافت که از طرف حاکم تونس، محقق را بنویسد. سپس در سال 53 به فاس رفت و به دست سلطان آن ابوعنان افتاد. سپس حدود دو سال مورد معاینه و دستگیری قرار گرفت. سپس مأمور شد تا راز را برای ابو سالم، برادر ابوعنان بنویسد و به شکایات نیز رسیدگی کند. سپس وارد اندلس شد و در اوایل بهار ربیع الاول سال شصت و چهارم به غرناطه آمد. سلطانش ابن الاحمر در بدو ورود با او ملاقات کرد و او را در میان اهل شورای خود سازمان داد و فرستاده او نزد فرانکهای بزرگ در سویل بود. پس او را تجلیل کرد، او را تکریم کرد، حملش کرد و کاری را که به او دستور داده بود انجام داد. سپس در سال 66 به بجایا رفت و صاحب آن برای مدتی مدیریت پادشاهی خود را به او تفویض کرد. سپس با احضار صاحب آن به تلمسان نقل مکان کرد و مدتی در دره عرب اقامت گزید. سپس از بسکره به فاس رفت و در راه غارت کرد. صاحبش قبل از رسیدنش فوت کرد. با این حال، دو سال در آنجا ماند، سپس به اندلس رفت، سپس به تلمسان بازگشت و چهار سال در آنجا ماند. سپس در رجب سال 80 به تونس سفر کرد و در ماه رمضان در آنجا اقامت گزید و اجازه اقامه حج را خواست و به او اجازه دادند. از دریا به اسکندریه رفت و در ذی القعده سال هشتاد و چهار به سرزمین مصر آمد و به حج پرداخت. سپس به آن جا بازگشت و اهل آن او را ملاقات کردند و او را تکریم کردند و به او رفتند و رفت و آمد داشتند. بلکه مدتی برای قاریان در مسجد الازهر صادر می شد. او نزد تنبوغ الجبانی ماند، بنابراین ما از او مراقبت کردیم تا اینکه الظاهر برق تصمیم گرفت به او القمهیه را در مصر بیاموزد. سپس مالکیان در سال 86 شب را در سرزمین مصر در جمادات آخرت به سر بردند و برای مردم خود را مبدل کردند به طوری که هیچ یک از قضات برای او قیام نکردند. وقتی برای استقبال از او وارد شدند، همراه با عذرخواهی از کسانی که به طور کلی او را مقصر می دانستند، بسیاری از سرشناسان امضاء کنندگان و شاهدان را کشت و شروع به تنبیه با سیلی زدن به او کرد و او را «هلنده» خطاب کرد. اگر بر کسی قهر میکرد، میگفت مجازاتش کن، سیلی میخورد تا گردنش سرخ شود.
وتعلق بالخدم السلطانية وولي كتابة العلامة عن صاحب تونس ثم توجه في سنة 53 إلى فاس فوقع بين يدي سلطانها أبي عنان ثم امتحنا واعتقل نحو عامين ثم ولي كتابة السر لأبي سالم أخي أبي عنان وكذا النظر في المظالم ثم دخل الأندلس فقدم غرناطة في أوائل ربيع الأول سنة أربع وستين وتلقاه سلطانه ابن الأحمر عند قدومه ونظمه في أهل مجلسه وكان رسوله إلى عظيم الفرنج بأشبيلية فعظمه وأكرمه وحمله وقام بالأمر الذي ندب إليه ثم توجه في سنة 66 إلى بجاية ففوض إليه صاحبها تدبير مملكته مدة ثم نزح إلى تلمسان باستدعاء صاحبها وأقام بواد العرب مدة ثم توجه من بسكرة إلى فاس فنهب في الطريق ومات صاحبها قبل قدومه ومع ذلك أقام بها قدر سنتين ثم توجه إلى الأندلس ثم رجع إلى تلمسان فأقام بها أربعة أعوام ثم ارتحل في رجب سنة 80 إلى تونس فأقام بها من شعبانها إلى أن استأذن في الحج فأذن له فاجتاز البحر إلى إسكندرية ثم قدمت ديار المصرية في ذي القعدة سنة أربع وثمانين فحج ثم عاد إليها وتلقاه أهلها وأكرموه وأكثروا ملازمته والتردد إليه بل تصدر للإقراء بجامع الأزهر مدة ولازم الطنبغ الجوباني فاعتنا به إلى أن قرره الظاهر برق في تدريس القمحية بمصر ثم قضاء المالكية بالديار المصرية في جماد الآخرة سنة 86 فتنكر للناس بحيث لم يقم لأحد من القضاة لما دخلوا للسلام عليه مع اعتذاره لمن عتبه عليه في الجملة وفتك في كثير من أعيان الموقعين والشهود وصار يعزر بالصفع ويسميه الزج فإذا غضب على إنسان قال زجوه فيصفع حتى تحمر رقبته
ما برنامه قضات را بزرگترین مناصب میدانستیم، اما وقتی این مرد آن را به دست گرفت، آن را برعکس میشمردیم.
كنا نعد خطة القضاة أعظم المناصب فلما وليها هذا عددناها بالضد من ذلك
او تاریخ بزرگی را در هفت جلد بزرگ نوشت که در آن فصاحت و نبوغ خود را به نمایش گذاشت
وقد صنف تاريخا كبيرا في سبع مجلدات ضخمة أبان فيها عن فصاحة وبراعة
او تألیفات دیگری غیر از نثر و منظوم دارد که مانند سحر و جادو است، تاریخ عظیمی که با درس تاریخ پادشاهان و ملل و بربرها ترجمه شده است، که پیش زمینه آن همه علوم است و زبانهای زبان کلاسیک از برهانشان روشن است، پس نه تکان می خورد و نه معلق می ماند، و به جان من، تنها یکی از آثاری است که الاغانی بر خلاف عناوین آنها می باشد. به نام الاغانی و در آن از همه چیز است و تاریخ به خطیب که آن را تاریخ بغداد که تاریخ جهان است و حلیة الاولیاء ابونعیم که آن را حلیة الاولیاء نامیده است. این شامل بسیاری از چیزها است
وله من المؤلفات غير الإنشاءات النثرية والشعرية التي هي كالسحر التاريخ العظيم المترجم بالعبر في تاريخ الملوك والأمم والبربر حوت مقدمته جميع العلوم وجلت عن محجتها ألسنة الفصحى فلا تروح ولا تحوم ولعمري إن هو إلا من المصنفات التي سارت ألقابها بخلاف مضمونها كالأغاني للأصبهاني سماه الأغاني وفيه من كل شي والتاريخ للخطيب سماه تاريخ بغداد وهو تاريخ العالم وحلية الأولياء لأبي نعيم سماه حلية الأولياء وفيه أشياء جمة كثيرة
در این رویداد مغلوب تاتارها خواهید شد. شاهزادگان به او خواهند گفت: انشاءالله بگو. او می گوید: «انشاءالله» به عنوان تحقیق، نه اظهار نظر.
إنكم في هذه الكرة منصورون على التتار فيقول له الأمراء قل إن شاء الله فيقول إن شاء الله تحقيقا لا تعليقا
یعنی هر کس به همان عذابش عذاب شود و سپس بر او تجاوز کند، خداوند او را پیروز خواهد کرد. همانا خداوند آمرزنده و آمرزنده است
ذلك ومن عاقب بمثل ما عوقب به ثم بغي عليه لينصرنه الله إن الله لعفو غفور
اینان از نوع خوارج هستند و بر این باورند که سزاوارترند و اینان ادعا می کنند که سزاوارتر از مسلمانان به اقامه حق هستند و گناهان و ظلم هایی را که سرخ دست هستند مسلمانان را سرزنش می کنند، در حالی که با چیزی که چندین برابر آن است سرخوش هستند.
هؤلاء من جنس الخوارج ورأوا أنهم أحق بالأمر وهؤلاء يزعمون أنهم أحق بإقامة الحق من المسلمين ويعيبون على المسلمين ما هم متلبسون من المعاصي والظلم وهم متلبسون بما هو أعظم منه بأضعاف مضاعفة
اگر مرا از آن طرف با قرآن بر سرم دیدی، مرا بکش
إذا رأيتموني من ذلك الجانب وعلى رأسي مصحف فاقتلوني
پروردگارت از ناامیدی بندگانش و نزدیکی عنایتش در شگفت است. او همیشه ناامیدانه به شما نگاه می کند و با علم به اینکه آرامش شما نزدیک است به خنده ادامه می دهد.
عجب ربك من قنوط عباده وقرب غياره ينظر إليكم أزلين قنطين فيظل يضحك يعلم أن فرجكم قريب
شما یک سرباز از لشکر من را کشتید و من دیه او را صد هزار دینار می خواهم
أنتم قتلتم جنديا من جيشي وأريد ديته مائة ألف دينار
مسیحیانی را که در آنجا کشته شدند، شمارش کردند و تعداد آنها بیش از چهل هزار نفر بود
وحصروا من قتل فيها من النصارا فكانوا فوق الأربعين ألفا
خوار کننده برای مؤمنان، عزیز برای کافران
أذلة على المؤمنين أعزة على الكافرين
سه بار اسلام آورد
وا إسلاماه ثلاث مرات
شعر خشم را فرو می نشاند، آتش را خاموش می کند، مردم را آگاه می کند و گدا را آرام می کند.
الشعر يسكن به الغيظ وتطفأ به النائرة ويتبلغ القوم ويعطى به السائل
شعر بیاموزید، زیرا فضیلت هایی دارد که شما به دنبال آن هستید
تعلم الشعر ففيه محاسن تبتغى