داستان مریم سلام الله علیها | قسمت (17) | و چشمانت را آرام کن مریم

◉ 392 بازدید ⏱ 14:36 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم؛ داستان مریم دختر عمران علیها السلام
0:10 «و چشمت را روشن دار ای مریم»
0:19 پس از آنکه مریم (علیها‌السلام) عیسی (علیه‌السلام) را به دنیا آورد
0:24 ترس‌ها بیش‌تر بر او چیره می‌شد
0:27 و از همین رو هنگام زایمان گفت
0:30 ای کاش پیش از این مرده بودم و کاملاً فراموش‌شده می‌بودم.
0:36 این ترس‌ها
0:38 در این‌که چگونه با قوم خود روبه‌رو شد، متمرکز است.
0:42 به آنان چه خواهی گفت؟
0:44 و با آن چه گمانی خواهند داشت؟
0:47 این رویارویی
0:49 به آرامش روحی نیاز دارد
0:51 تا بدانی چه بگویی و چگونه رفتار کنی
0:56 همان‌طور که به نیروی روانی نیاز داری
0:59 آن‌ها گمان‌های خود را با آن می‌مکند
1:01 هر گمانی که این‌ها باشد
1:04 و آنچه از آن انتظار نمی‌رود که گمان‌هایی نیکو باشد
1:08 و سخنان آزاردهندهٔ آنان را که ممکن است متوجّه او شود، در خود فرو می‌برد
1:13 از این رو، ناچار باید مریم (علیها السلام) باشد
1:16 مطمئنة عند مواجهة قومها
1:20 فمریم (علیه‌السلام)
1:22 به دو چیز نیاز دارد تا دلش آرام گیرد
1:26 و در برابر قومش خویشتن‌داری می‌کند
1:29 اول
1:31 آسایش جسمی پس از زایمان
1:34 زیرا بدن، هنگامی که خسته باشد،
1:37 برایش دشوار بود که فکر کند و تمرکز داشته باشد.
1:40 زن پس از زایمان به چیزی نیاز دارد که بدنش را تقویت کند
1:45 تا سلامتی‌اش به آن بازگردد
1:47 و توانایی تو در تفکر و تمرکز بر آنچه می‌گویی و انجام می‌دهی تقویت می‌شود
1:52 از این رو به او گفت
1:54 و تنهٔ درخت خرما را به سوی خود تکان ده، تا رطب تازهٔ چیده‌شده بر تو فروریزد.
2:01 پس بخور و بنوش و چشمت روشن باد.
2:05 ابن جریر طبری رحمه‌الله گفته است
2:08 خداوند متعال یاد او بلند باد می‌فرماید
2:10 و از خرمای تازه‌ای که بر تو فرو می‌ریزد، بخور.
2:14 و از آبی که پروردگارت زیر پایت قرار داده بنوش
2:19 از گرسنگی و تشنگی نمی‌ترسی
2:22 و چشمانش روشن شود
2:24 و [به او] می‌گوید: خوش باش و دلت آرام باشد، و به زایش تو برای من شاد باش و غمگین مباش.
2:31 و«العین» منصوب است، زیرا همان است که به قرار (آرامش و استقرار) توصیف شده است.
2:36 و همانا معنای سخن
2:38 و چشمت به فرزندت روشن شود
2:41 ابوزهره رحمه‌الله گفته است
2:44 پس بخور و بنوش و چشمت روشن باد.
2:47 «پس از خرمای تازه‌چیده‌شده بخور»
2:49 و از جویبار پنهان بنوش
2:52 و چشمت به آنچه الله سبحانه و تعالی از پسری پاک به تو بخشیده روشن باد
2:58 و آرامش چشم، سکون آن است.
3:01 و همانا انسان در میان همسالانش و از ترس او
3:04 چشمش می‌چرخد و ثابت نمی‌ماند
3:06 و ما به آرامش چشم از سکون و اطمینان (دست یافتیم)
3:11 آرامش چشم، آرامش نفس را اعلام می‌کند
3:14 و کار به تصمیم چشم است
3:16 و اگر زیر سلطه‌ی اراده نباشد
3:19 امر به اطمینان نفس و دور کردن وسوسه‌های ترسناک
3:24 و اینکه انتظار بدی نداشته باشی
3:26 زیرا الله با او است
3:29 و خوارقی که دلالت می‌کند بر این‌که او سبحانه و تعالی با آن است، برپا شد.
3:34 و هر که الله با او باشد
3:37 باید آرام و خاطرجمع باشد، با چشمانی روشن و جانی آسوده.
3:42 او را به سه کار راهنمایی کرد تا امر اول محقق شود
3:47 و آن آسایش بدن است
3:49 و آن
3:50 اولاً
3:51 خوردن از خرماهای تازه‌ای که پس از تکان دادن درخت خرما از آن فرو می‌ریزد
3:57 برخی از علما از این آیه چنین برداشت کرده‌اند
4:00 بهترین چیزی که انسان به نفس خود می‌خوراند
4:03 خرما‌ی تازه
4:04 گفتند
4:06 اگر چیزی برای زن نفساء بهتر از خرما بود،
4:09 خداوند در هنگام زایمان (نفاس) مریم، برای او (خرما) عیسی را غذا داد
4:14 طاهر بن عاشور رحمه‌الله گفت
4:17 و خرما‌ی تازه (رطب)
4:19 خرما که هنوز کاملاً خشک نشده است
4:21 و جن
4:23 فعیل به معنای مفعول
4:25 ای مجتنی
4:27 این کنایه از نزدیکی زمان سقوط اوست.
4:30 از تازگی و طراوت آن
4:32 و از خرمای تازه‌ای که پیش‌تر پنهان شده بود، نبود
4:35 زیرا خرمای تر هرچه تازه‌تر از نخلش چیده شده باشد
4:39 خوش‌طعم‌ترین خوراکی او بود
4:42 ثانیاً
4:43 نوشیدن از آب گوارا
4:46 و معین
4:47 هر آب پاکِ زلال
4:50 ثالثاً
4:52 شادی و سرور به مولود
4:55 سعدی رحمه‌الله فرمود
4:57 پس این آرامش او از جهت سلامت از دردِ زایمان است.
5:02 و دستیابی به خوراک و نوشیدنی گوارا
5:06 دومین موضوعی که مریم برای آرام کردن جان خود بدان نیاز دارد
5:11 این همان سخن و حجتی است که با آن با قوم خود روبه‌رو خواهی شد.
5:16 شاید ذهن مریم علیها‌السلام مشغول اندیشیدن به این بوده که به قوم خود چه خواهد گفت
5:23 و آنگاه راهنمایی‌ای به سویش آمد که برخلاف آنچه در دلش می‌گذشت و ذهنش را مشغول کرده بود
5:29 به او راهنمایی شد که خاموش باشد و سخن نگوید
5:33 بلکه الله را با خاموشی از سخن گفتن با انسان‌ها عبادت می‌کنی
5:38 به او گفت
5:40 پس اگر از آدمیان کسی را دیدی،
5:44 بگو: «من برای خداوند رحمان روزه‌ای نذر کرده‌ام.»
5:47 پس امروز با هیچ انسانی سخن نخواهم گفت.
5:52 ابن جریر طبری رحمه‌الله گفته است:
5:55 می‌گوید:
5:56 «اگر از آدمیان کسی را دیدی که با تو سخن گفت یا درباره‌ی چیزی از کار تو و کار فرزندت پرسید»
6:03 «و درباره‌ی چگونگی تولدت»
6:06 بگو: «من برای خداوند رحمان روزه‌ای نذر کرده‌ام.»
6:10 می‌گوید:
6:11 «بگو من بر خود واجب کرده‌ام که برای الله سکوت کنم؛ امروز با هیچ یک از فرزندان آدم سخن نگویم»
6:20 ابن کثیر رحمه‌الله گفته است:
6:23 و سخن او تعالی:
6:24 پس اگر از آدمیان کسی را دیدی،
6:28 یعنی هر کسی را که دیدی
6:31 بگو: «من برای خداوند رحمان روزه‌ای نذر کرده‌ام.»
6:35 پس امروز با هیچ انسانی سخن نخواهم گفت.
6:38 مقصود از این سخن
6:40 و اشاره به آن با این عبارت است
6:43 نه آنکه مقصود، سخن لفظی باشد،
6:46 تا با آن منافات نداشته باشد
6:48 پس امروز با هیچ انسانی سخن نخواهم گفت.
6:51 انس بن مالک در تفسیر این سخن گفته است:
6:54 که من برای خداوند رحمان روزه‌ای نذر کرده‌ام.
6:57 گفت:
6:58 یعنی سکوت
7:00 ابن عباس و ضحاک نیز همین را گفته‌اند.
7:03 و در روایتی از انس آمده است:
7:05 «روزه و سکوت»
7:07 قتاده و دیگران نیز همین را گفته‌اند.
7:11 و مقصود این است:
7:12 که ایشان در شریعت خود، هرگاه روزه می‌گرفتند،
7:15 خوردن و سخن گفتن بر ایشان حرام بود.
7:19 سدی و قتاده و عبدالرحمن بن زید بر این امر تصریح کرده‌اند.
7:22 (ب) عبدالرحمن بن زید
7:24 ابواسحاق گفته است:
7:26 از حارثه روایت کرده که گفت:
7:28 نزد ابن مسعود بودم
7:31 که دو مرد آمدند؛
7:32 یکی سلام کرد و دیگری سلام نکرد.
7:36 پس [ابن مسعود] گفت:
7:37 «کارت چیست؟»
7:39 یاران او گفتند:
7:41 «سوگند خورده که امروز با مردم سخن نگوید.»
7:44 پس عبدالله بن مسعود گفت:
7:47 «با مردم سخن بگو و بر ایشان سلام کن،
7:50 زیرا این [سکوت] بانویی است
7:51 که دانسته که هیچ کس او را تصدیق نمی‌کند
7:54 که از غیر شوهر باردار شده است؛
7:57 یعنی مریم علیها السلام،
8:00 تا برای او عذری باشد هنگامی که پرسیده شود.»
8:03 ابن ابی حاتم و ابن جریر آن را روایت کرده‌اند.
8:07 ابن قیم رحمه‌الله گفته است:
8:10 و به‌راستی، او به این امر مأمور شد
8:12 تا درباره‌ی فرزندش پرسش نشود.
8:15 سعدی رحمه‌الله گفته است:
8:17 و اما از جهت سخن گفتن مردم [با او]،
8:20 پس به او دستور داده شد که هرگاه کسی از آدمیان را دید،
8:24 به اشاره بگوید:
8:27 که من برای خداوند رحمان روزه‌ای نذر کرده‌ام.
8:31 یعنی سکوت.
8:32 پس امروز با هیچ انسانی سخن نخواهم گفت.
8:36 یعنی با ایشان به سخن گفتن خطاب نکن،
8:39 تا از گفته‌ها و سخنان ایشان آسوده شوی.
8:43 و نزد ایشان معروف بود
8:44 که سکوت از عبادات مشروع است.
8:48 و اینکه او را به خطاب کردن ایشان مأمور نکردند
8:50 در نفی آن [اتهام] از خویش،
8:53 زیرا مردم او را تصدیق نمی‌کنند
8:55 و در آن فایده‌ای نیست.
8:58 و تا تبرئه‌ی او
8:59 به سخن گفتن عیسی در گهواره [صورت گیرد]
9:01 بزرگ‌ترین گواه بر پاکدامنی او باشد.
9:05 زیرا آوردن فرزند توسط زنی بدون شوهر،
9:08 و ادعای او که [فرزند] از کسی نیست،
9:11 از بزرگ‌ترین ادعاهاست
9:13 که اگر گروهی از گواهان نیز اقامه شوند
9:16 آن را باور نمی‌کنند.
9:19 پس نشانه‌ی این امر خارق‌العاده‌ی عادت را
9:21 امری از همان جنس قرار داد،
9:23 و آن سخن گفتن عیسی در کودکی بسیار خردسالی است.
9:28 و در این ماجرایی که برای مریم علیه السلام رخ داد
9:32 عبرتی است برای هر کسی که بکوشد
9:34 در حل مشکلات اجتماعی یا خانوادگی
9:38 از این گام‌های عملی بهره ببرد.
9:42 زیرا صاحب مشکل غالباً اندیشه‌اش
9:46 تحت سلطه‌ی پیامدهای بد مشکل است،
9:49 و دیدن راه حل برایش دشوار می‌شود،
9:52 پس به کسی نیاز دارد که راه را به او بنمایاند.
9:56 از این رو، بر کسی که در اصلاح می‌کوشد لازم است
9:59 که نخست او را از نگرش بدبینانه به مشکلش بیرون آورد
10:03 به سوی گستردگی رحمت الله به بندگانش و لطف او نسبت به ایشان،
10:08 با بصیرت دادن به او نسبت به الطاف الله عزوجل در حق او
10:12 و نعمت‌های او در همان مشکل.
10:15 سپس او را مستقیماً به الله پیوند دهد
10:18 از طریق آموزش دادن دعای بزرگ
10:21 برای زدودن اندوه و غم،
10:23 تا الله آنچه از اندوه و غم به او رسیده را بزداید
10:28 و نگریستن به حقیقت مشکلش برایش آسان شود،
10:31 همان مشکلی که سینه‌اش را از غم و اندوه پر کرده است.
10:35 از ابن مسعود رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
10:39 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود:
10:42 هیچ بنده‌ای هرگز نگفته است
10:44 هرگاه اندوه یا غمی به او رسد
10:48 «خدایا، من بنده‌ات و پسر بنده‌ات و پسر کنیزت هستم،
10:52 پیشانی‌ام در دست توست،
10:54 حکم تو در من جاری است،
10:56 داوری تو در حق من عادلانه است.
10:59 از تو می‌خواهم به هر نامی که از آنِ توست،
11:01 که خودت را به آن نامیده‌ای،
11:03 یا در کتابت نازل کرده‌ای،
11:06 یا به یکی از آفریدگانت آموخته‌ای،
11:09 یا آن را در علم غیب نزد خود پنهان داشته‌ای،
11:13 که قرآن را بهار دلم قرار دهی،
11:16 و نور دیده‌ام،
11:18 و زدایندهٔ اندوهم،
11:20 و برطرف‌کنندهٔ غمم.»
11:22 جز این نیست که الله غم او را برطرف می‌کند و به جای اندوهش شادی می‌دهد.
11:27 گفتند: ای رسول الله،
11:29 آیا سزاوار است که ما این کلمات را فرا گیریم؟
11:33 فرمود: آری،
11:35 سزاوار است کسی که آنها را شنید، آنها را فرا گیرد.
11:40 روایت ابن حبان.
11:42 و صاحب مشکل، آن که غمگین است،
11:45 اغلب از خوراک روی می‌گرداند و میلی به آن ندارد،
11:49 به سبب شدت اندیشه و اندوهی که بر جانش چیره شده است.
11:54 پس بدنش ضعیف می‌شود و اندیشه‌اش نیز سست می‌گردد.
11:58 از این رو، بر کسی که برای اصلاح می‌کوشد،
12:01 لازم است که صاحب مشکل را به وضع طبیعی‌اش بازگرداند،
12:05 تا جانش آرام گیرد و بخورد،
12:08 و بتواند بیندیشد و با راه‌حلی که پیش رویش نهاده می‌شود، همراهی کند.
12:13 و سنت نبوی به نوعی از خوراک راهنمایی کرده است
12:18 که در حالت‌های اندوه بسیار سودمند است.
12:22 از عایشه رضی‌الله‌عنها روایت است
12:25 که هرگاه یکی از خانواده‌اش می‌مرد،
12:29 زنان برای آن کار گرد می‌آمدند.
12:31 سپس پراکنده می‌شدند، جز خانواده و نزدیکانش.
12:36 او دستور می‌داد دیگی از تلبینه آماده کنند و پخته شود.
12:40 سپس ثرید ساخته می‌شد.
12:42 آنگاه تلبینه بر آن ریخته می‌شد.
12:44 سپس می‌گفت:
12:46 «همه از آن بخورید،
12:48 زیرا از رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم شنیدم که می‌فرمود:
12:53 تلبینه، دل بیمار را آسوده می‌سازد
12:56 و اندکی از اندوه را می‌برد.»
12:59 روایت بخاری.
13:01 ابن الملقن رحمه‌الله گفته است:
13:04 تلبینه آبگوشتی است از آرد و سبوس.
13:09 و معنای «مجمّة»
13:11 آرامش‌بخش است و غم را از او دور می‌کند.
13:15 و ابوالعباس قرطبی رحمه‌الله گفته است:
13:18 معنای آن این است که تقویت می‌کند و نشاط می‌آورد،
13:22 زیرا غذایی است که لطافت دارد
13:26 و خوردنش برای بیمار آسان است.
13:28 وقتی بیمار آن را مصرف کند،
13:31 حرارت گرسنگی از او دفع می‌شود
13:34 و نیروی غذایی بی‌آنکه رنجی به او برسد، برایش حاصل می‌گردد.
13:39 پس اندکی از آنچه داشت آرام می‌گیرد و نشاط می‌یابد،
13:43 و تنگی و اندوهی که به سبب بیماری می‌یافت، از او می‌رود.
13:48 و عایشه رضی‌الله‌عنها آن را برای خانواده‌های میت تهیه می‌کرد
13:53 و در آن ثرید می‌ریخت،
13:55 زیرا اندوه، اهل میت را از خوراک بازمی‌داشت
13:59 و حرارت درونشان از گرسنگی و غم شدت می‌یافت.
14:03 پس چون تلبینه به آنان خورانده می‌شد،
14:06 حرارت گرسنگی از ایشان فرو می‌نشست
14:09 و اندکی از آنچه در آن بودند سبک می‌گشت.
14:13 از خداوند می‌خواهم که اندوه‌ها و غم‌های ما را برطرف کند،
14:17 و به جای آنها شادی و سرور،
14:20 و عافیت در دنیا و آخرت به ما عطا فرماید.
14:24 در دیداری دیگر، إن شاء الله، ادامه خواهیم داد.
14:27 ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است.