داستان مریم سلام الله علیها | قسمت (14) | ولادت حضرت عیسی بن مریم سلام الله علیها

◉ 335 بازدید ⏱ 11:27 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 به نام الله بخشاینده‌ی مهربان
0:04 داستان مریم دختر عمران
0:08 علیها السلام
0:13 ولادت عیسی پسر مریم
0:15 مریم علیها السلام مراحل بارداری را گذراند
0:23 که هر زنی از آن می‌گذرد
0:26 و دردهای بارداری را با دگرگونی‌های شناخته‌شده‌اش نزد زنان تجربه کرد
0:31 و مریم علیها السلام چنین بود
0:38 تا کسی از بارداری او آگاه نشود
0:40 خداوند متعال فرموده است
0:42 پس او را باردار شد و با آن (حمل) به مکانی دورافتاده کناره گرفت.
0:47 ابن جریر رحمه الله فرموده است
0:50 می‌گوید
0:51 پس با آنچه باردار شده بود، که عیسی بود، کناره گرفت
0:55 و از مردم به مکانی دورافتاده کناره‌گیری کرد
0:59 می‌گوید
1:00 مکانی دور و دورافتاده از مردم
1:04 از مردم دوری گزید تا پیش از زایمان با آنان رویارو نشود
1:10 زیرا مردم حقیقت این بارداری را نمی‌دانستند
1:14 و اینکه این نشانه‌ای از نشانه‌های الله است
1:17 تا زایمان کند، سپس الله در کار حکم کند
1:21 او به سخن الله ایمان آورد و آن را تصدیق کرد
1:25 ناگزیر الله در کار او با مردم حکم خواهد کرد
1:29 و این دلیل حکمت او در برخورد با این رویداد بزرگ و دشوار است
1:35 و در این، عبرتی برای هر زنی است
1:38 که در رویارویی با مردم برای حوادثی که در آن‌ها اختیاری ندارد شتاب نکند
1:45 به ویژه آنچه به زندگی زناشویی‌اش مربوط است
1:49 شاید الله امری پیش آورد که به ذهنش خطور نکرده باشد
1:54 و مثالش طلاق است
1:56 زنی ممکن است طلاق داده شود در حالی که به آن راضی نیست
2:00 پس در پخش خبر میان مردم شتاب نکند
2:04 به ویژه میان کسانی که این موضوع به آنان مربوط نیست
2:07 که میان مردم شایع شود که او طلاق‌گرفته است
2:11 و این ممکن است او را از نظر روانی آزار دهد
2:14 و به سبب سخن مردم رنج ببرد
2:17 سپس الله برای او امر دیگری پدید آورد
2:20 و به سوی همسرش بازمی‌گردد
2:22 خداوند متعال فرموده است
2:24 ای پیامبر
2:28 هرگاه زنان را طلاق دادید
2:32 پس ایشان را در زمان عده‌شان طلاق دهید
2:37 و عده را حساب کنید
2:39 و از الله، پروردگارتان، پروا کنید
2:42 آنان را از خانه‌هایشان بیرون مکنید.
2:47 و بیرون نروند
2:50 و بیرون نروند
2:54 مگر آنکه مرتکب کار زشت آشکاری شوند.
2:59 و این‌ها حدود الله است
3:02 و هر کس از حدود الله تجاوز کند،
3:05 پس به خویشتن ستم کرده است
3:08 نمی‌دانی، شاید الله
3:11 بعد از آن امری پدید آورد.
3:14 و این آیه امید می‌بخشد
3:17 به هر زن طلاق‌داده‌شده‌ای
3:19 که به زندگی زناشویی‌اش بهتر از گذشته بازگردد
3:24 پس ای خواهر گرامی شتاب نکن
3:26 در رویارویی با مردم
3:28 با مسائل خصوصی‌ات
3:30 تا مبادا غم‌هایت را بر غمت بیفزایند
3:34 مریم از مردم کناره گرفت
3:36 و بسیار از آنان دور شد
3:38 چون هنگام زایمان نزدیک شد
3:41 همان‌گونه که الله متعال فرموده است
3:43 پس او را باردار شد و با آن (حمل) به مکانی دورافتاده کناره گرفت.
3:48 شنقیطی رحمه الله فرموده است
3:51 و این مکان دورافتاده
3:53 را الله متعال
3:55 در جای دیگری چنین توصیف کرده است
3:58 و پسر مریم و مادرش را نشانه‌ای (برای جهانیان) قرار دادیم.
4:01 و آن دو را به تپه‌ای بلند و دارای آرامش و آب روان پناه دادیم.
4:08 الله برای او مکانی پربرکت برگزید
4:12 که با وضعیت آینده‌اش سازگار باشد
4:14 از زایمان و نفاس
4:16 ابن جریر طبری رحمه الله فرموده است
4:19 و سخن او: و آن دو را به بلندی جای دادیم
4:24 یعنی: آن دو را در کنار هم قرار دادیم و به بلندی منتقل کردیم
4:29 گفته می‌شود: فلانی به فلان جا پناه برد
4:33 پس او به آن پناه می‌برد
4:35 هرگاه به آن‌جا رسید
4:37 و بر وزن افعلته
4:39 پس او پناه می‌دهد
4:41 و سخن او: به بلندی
4:43 یعنی به مکانی بلند از زمین نسبت به اطرافش
4:48 ابن کثیر رحمه الله فرموده است
4:51 ضحاک از ابن عباس نقل کرده است
4:54 ربوه همان مکان بلند زمین است
4:58 و بهترین جایی است که گیاه در آن می‌روید
5:01 ابن عطیه رحمه الله فرموده است
5:04 و معنای آیه این است
5:06 که آن از سرزمین‌هایی است که ویژگی‌هایش کامل است
5:10 پس شایسته است که در آن استقرار یابند
5:13 و ممکن است که در مکان‌هایی که آبشان چاه‌هاست، در کمال استقرار یابند
5:16 در مکان‌هایی که آبشان چاه‌هاست
5:19 پس بیان شده که آب این بلندی
5:23 به صورت چشمه‌ای جاری بر روی زمین دیده می‌شود
5:27 ابن عباس این را گفته است
5:29 و این کمال کمال است
5:31 و معین، چشمه‌ی جاری آشکار است
5:35 و «فالمی» مزیدتی است
5:38 و آن است که جریان آن را می‌بیند
5:40 مانند چاه و مانند آن
5:42 انتخاب الله و توفیق او برای آن
5:45 در جایگاه ولادت
5:47 آیه‌ای که نشان می‌دهد که
5:49 توفیق و عنایت ربانی
5:52 همراهی با او حتی پس از زایمان
5:55 و رویارویی با مردم
5:57 سپس دردهای زایمان آغاز شد
6:00 و او در این مکان دور از مردم
6:03 تنها بود و یاوری در زایمان نداشت
6:07 و از دردهای زایمان نمی‌شناسد
6:10 و هراس‌های آن پیش از آن
6:12 و نه اینکه چگونه رفتار کند
6:14 به تنه یک درخت خرما تکیه دادم.
6:17 در آن تپه‌ی بلند
6:19 الله سبحانه و تعالی در توصیف حال آن (زن/آن حالت) فرمود:
6:21 و درد زایمان او را به سوی تنه درخت خرما کشاند
6:24 به تنه درخت خرما
6:26 ابن کثیر رحمه‌الله گفت
6:29 پس او را ناچار کند
6:31 و درد زایمان او را به کنار درخت خرما کشانید.
6:33 به تنه درخت خرما
6:36 هر زن
6:38 تجربه‌ی زایمان را داشتم
6:40 آلام زایمان (طلق) را می‌شناسی
6:42 اما آنچه بر او گذشت
6:44 حضرت مریم (علیها السلام)
6:46 سخت‌تر از آنچه او گذراند
6:48 هر زن
6:50 بله، دردهای زایمان (طلق) متفاوت است.
6:52 میان یک آیینه و آیینهٔ دیگر
6:54 اما آنان در آن شریک‌اند
6:56 در شادی پس از ولادت
6:58 به نوزاد
7:00 دردهای زایمان را فراموش می‌کند
7:02 جز مریم علیه‌السلام
7:04 او رنج می‌برد
7:06 آلام روانی
7:08 گرد آمده‌اند بر آن
7:10 همراه با دردهای زایمان
7:12 تولد بدون ازدواج
7:14 و تاریخ لأسرة
7:16 همه‌شان اهل
7:18 برگزیدگی از جانب الله و خیر و صلاح
7:20 و بسیاری از پیامبران
7:22 همسایگی
7:24 بیت‌المقدس
7:26 پس چگونه با مردم روبه‌رو خواهی شد؟
7:28 و به آنها چه خواهی گفت؟
7:30 و چگونه
7:32 تصدیقش می‌کنند
7:34 و این [سخن] تو را بر این دردها راهنمایی می‌کند
7:36 قولها
7:38 ای کاش پیش از این مرده بودم.
7:40 و من فراموش‌شده بودم.
7:42 منسیا
7:44 ابن جریر طبری گفت
7:46 رحمه‌الله
7:48 او گفت که آن را گفته است.
7:50 در حال طلاق
7:52 حیا از مردم
7:54 ابن کثیر گفت
7:56 رحمه‌الله
7:58 و فرمودهٔ سبحانه و تعالی که خبر می‌دهد از او (مریم)
8:00 گفت: ای کاش پیش از این مرده بودم.
8:02 و من فراموش‌شده بودم
8:04 فراموش‌شده
8:06 در این (حدیث) دلیلی است بر جواز
8:08 آرزوی مرگ هنگام فتنه
8:10 زیرا او شناخت
8:12 آن‌ها [به‌زودی] آزموده و امتحان خواهند شد
8:14 بدین نوزاد
8:16 کسی که مردم را به دوش نمی‌کشد
8:18 کار او در آن بر درستی و استواری است.
8:20 و آن را تصدیق نمی‌کنند در
8:22 خبرها
8:24 و پس از آنکه نزد آنان عابده بود
8:26 ناسکه
8:28 گفت
8:30 ای کاش پیش از این مرده بودم.
8:32 پیش از این
8:34 حال
8:36 و من فراموش‌شده بودم
8:38 منسیا
8:40 من را نیافریده است
8:42 و چیزی نیاورده‌ام (یا: «چیزی نکرده‌ام»)
8:44 ابن عباس گفت
8:46 و سدّی گفت
8:48 گفت در حالی که طلاق می‌داد
8:50 از ریسمان حیاء
8:52 از مردم
8:54 ای کاش پیش از این مرده بودم.
8:56 این اندوه (کرب) که
8:58 من در آن هستم و اندوه
9:00 در بابِ ولادتِ نوزاد
9:02 بدون شوهر
9:04 شنقیطی رحمه‌الله گفت
9:06 و سخن او در این (آیه/موضع) —
9:08 آیهٔ کریمه درباره‌اش
9:10 و من فراموش‌شده بودم.
9:12 منسیاً
9:14 «نسی» و «نسیّ» (
9:16 به کسر و به فتح)
9:18 آن است که سزاوار است دور انداخته شود
9:20 و به سبب بی‌ارزشی‌اش فراموش می‌شود
9:22 مانند پارچهٔ پاکیزگی زنان (در حیض)
9:24 مانند چوب‌دستی و چوب‌دستی‌ها
9:26 و مانند این‌ها
9:28 و از سخن عرب است که چون کوچ می‌کنند
9:30 از خانه، می‌گویند:
9:32 «آثار خانه‌هایشان را نگاه کنید»
9:34 جمع «نسی» است،
9:36 یعنی آن چیزهای حقیر و بی‌ارزشی که
9:38 شایستهٔ آن است که رها شوند و فراموش گردند،
9:40 مانند چوب‌دستی و میخ‌چوب
9:42 و مانند این‌ها.
9:44 پس سخن (مریم) که می‌گوید:
9:46 «و کاش پیش از این مرده بودم و کاملاً فراموش شده بودم»،
9:48 یعنی چیزی بی‌ارزش و حقیر،
9:50 که سزاوار است رها شود.
9:52 و سخن او:
9:54 «منسیاً»
9:56 یعنی آن چیز،
9:58 آن بی‌ارزش که عادتش این است
10:00 که رها و فراموش شود،
10:02 و به‌راستی فراموش و دور انداخته شده باشد،
10:04 و در آن، فراموشی‌ای یافت شود
10:06 که سزاوار آن است.
10:08 آیا اکنون تصور کرده‌اید
10:10 ای خواهر گرامی، بزرگی
10:12 آزمونی را که مریم، علیها السلام، از سر گذراند،
10:14 (آزمونی که) مریم علیها السلام از سر گذراند،
10:16 تا جایی که آرزوی مرگ کرد؟
10:18 آیا درجهٔ
10:20 پاک‌دامنی را در جان مریم دریافته‌اید،
10:22 تا آنجا که آنچه را گفت، گفت؟
10:24 همانا زن پاک‌دامن
10:26 آرزوی مرگ می‌کند
10:28 از آنکه پاک‌دامنی‌اش خدشه‌دار شود.
10:30 همانا عفاف، خویی است
10:32 که والاترین اخلاق است
10:34 برای زن، و به آن بازمی‌گردد
10:36 بسیاری از اخلاق او،
10:38 و با آن پیوندی دارد
10:40 استوار که هرگز از آن جدا نمی‌شود
10:42 هرگز.
10:44 همانا عفاف زن
10:46 در پوشش او نمایان می‌شود
10:49 و در راه رفتن و سخن گفتن او،
10:51 و در نگاه‌ها و آرایش او،
10:53 و در قرار گرفتنش در خانه‌اش،
10:55 و دوری‌اش
10:57 از آمیزش با مردان
10:59 در همهٔ میدان‌های زندگی.
11:01 همانا عفاف
11:03 جوهر زندگی زن است،
11:05 و هرگاه خدشه‌دار شود،
11:07 جوهر فرو می‌افتد
11:09 و پیکری بی‌روح باقی می‌ماند
11:11 و بی‌طراوت.
11:14 در دیدار آینده ادامه می‌دهیم
11:16 ان شاء الله.
11:18 و ستایش از آن الله، پروردگار جهانیان است.