داستان مریم سلام الله علیها | قسمت (15) | ناراحت نباش مریم

◉ 352 بازدید ⏱ 9:03 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 به نام الله بخشنده مهربان
0:04 داستان مریم دختر عِمران
0:07 علیها السلام
0:10 غمگین مشو ای مریم
0:15 همانا عنایت الله به مریم
0:21 به انتخاب محلّ زایمان محدود نشد
0:25 بلکه از هر سو او را دربر گرفته بود
0:28 پس آنگاه که مریم گفت
0:31 ای کاش پیش از این مرده بودم
0:33 و فراموش‌شده‌ای فراموش‌شده می‌بودم
0:37 الله سخنی را که مرا دلداری دهد برمن جاری کند
0:40 پس کسی از زیر پای او او را ندا داد
0:42 غمگین مباش
0:44 پروردگارت زیر پای تو جویباری قرار داده است.
0:48 ابن جریر طبری رحمه الله گفت
0:51 و به نظر ما درست‌ترین دو قول در این باره
0:53 گفته کسی است که گفت
0:55 آن‌که او را ندا داد پسرش عیسی بود
0:59 و این به سبب آن است که ضمیرِ بازگشت به نزدیک‌ترین مرجع
1:01 از آن است که به جبرئیل بازگردد
1:04 پس بازگرداندن آن به آنچه نزدیک‌تر است
1:07 از بازگرداندن آن به آنچه دورتر است، سزاوارتر است
1:11 و شنقیطی رحمه الله گفت
1:14 به نظر من روشن‌ترین دو قول
1:16 آن است که آن‌که او را ندا داد پسرش عیسی بود
1:20 و بر این امر دو قرینه دلالت دارد
1:23 نخست
1:24 آن‌که ضمیر به نزدیک‌ترین مذکور بازمی‌گردد
1:28 مگر با دلیلی که از آن بازدارد
1:30 که بازگشت به آن واجب است
1:33 و نزدیک‌ترین مذکور در آیه
1:35 عیسی است نه جبرئیل
1:37 زیرا الله فرموده است
1:39 «پس او را حمل کرد»
1:40 یعنی عیسی را
1:42 «پس با او به جایی دوردست رفت»
1:44 یعنی با عیسی
1:46 سپس پس از آن فرموده است
1:48 «پس او را ندا داد»
1:49 و آنچه از سیاق کلام آشکار و متبادر است
1:52 این است که مقصود عیسی است
1:54 و قرینه دوم
1:56 آن است که چون او را نزد قومش آورد و حمل می‌کرد
2:00 و آنان به او گفتند آنچه گفتند
2:02 به عیسی اشاره کرد تا با او سخن گویند
2:05 چنان‌که خداوند متعال دربارهٔ او فرموده است
2:08 «پس به او اشاره کرد»
2:10 گفتند: چگونه با کسی سخن بگوییم که در گهواره کودکی است؟
2:15 و اشارهٔ او به وی برای سخن گفتن با او
2:18 قرینه‌ای است بر آن‌که پیش از آن دانسته بود
2:21 که او سخن می‌گوید
2:22 از راه خرق عادت
2:24 به سبب ندای او به وی هنگامی که زاییده شد
2:28 و گروهی دیگر از علما
2:30 بر آن رفته‌اند که آن‌که او را ندا داد جبرئیل علیه السلام بود
2:35 و هر کدام از دو قول که درست باشد
2:38 عبرت آن حادثه همان مقصود ما از داستان است
2:42 پس کسی که از زیر پای او ندایش داد، او را از غم بازداشت
2:46 و غم
2:47 عبارت است از آنچه بر اثر وقوع امر ناخوشایندی
2:51 یا از دست رفتن چیز محبوبی در گذشته پدید می‌آید
2:54 و غم مریم از نوع نخست است
2:57 یعنی ترسش از آنچه درباره‌اش گفته خواهد شد
2:59 هنگامی که با قومش روبه‌رو شود
3:01 در حالی که فرزندش را حمل می‌کند
3:04 اما
3:05 چرا او را از غم بازداشت
3:08 و آیا توان آن را داشت که غم نخورد؟
3:11 وضع روانی که مریم علیها السلام در آن بود
3:15 امر سهلی نبود
3:18 با این همه او را از غم بازداشت
3:21 که این بدان معناست که زن می‌تواند از اندوه‌هایی که بر او عارض می‌شود عبور کند
3:27 به سبب دردهایی که در زندگی با آن‌ها روبه‌رو می‌شود
3:31 زیرا اگر او توان عبور از مرحلهٔ اندوه را نداشت
3:36 به آن امر نمی‌کرد
3:38 با آنکه غم امری طبیعی است که در نفس پدید می‌آید
3:42 اما می‌توان آن را درمان کرد
3:45 محمد رشید رضا رحمه الله گفت
3:48 اگر گفته شود
3:50 غم دردی طبیعی است که هنگام از دست دادن چیزی که انسان دوست دارد برای او عارض می‌شود
3:55 و امری اختیاری نیست
3:58 پس چگونه خداوند متعال از آن نهی کرده است؟
4:01 پاسخ می‌دهیم
4:02 نهی از غم
4:04 مقصود نهی از لوازم آن است که بسیاری از مردم با اختیار خود انجام می‌دهند
4:10 پس آن لوازم محرّک آن درد می‌شوند
4:14 و آن را تازه نگه می‌دارند و زمان تسلی را دور می‌کنند
4:18 و امر به ضد آن، پرداختن به کارهایی است که نفس را مشغول می‌کند
4:23 و آن را از یاد و اندیشه در آنچه به سبب آن غمگین شده بازمی‌دارد
4:27 به امید پاداش و خشنودی از جانب الله متعال
4:31 و این کارها گاه بدنی و روانی‌اند
4:35 و گاه تنها روانی‌اند
4:37 یا تنها بدنی‌اند
4:40 و تکیه کردن بر غم
4:42 ممکن است به اموری دیگر بینجامد که در آن‌ها از حدود الله عز وجل تجاوز می‌شود
4:48 و بازماندن از عمل صالح
4:51 و مشغول شدن فکر به انتظارات بد که بر دل چیره می‌شود
4:56 و بر غم می‌افزاید
4:58 و این موجب می‌شود که اندیشه برای یافتن راه رهایی از دردی که زن غمگین در آن زندگی می‌کند متوقف شود
5:05 و از این رو شریعت هرگز غم را ستایش نکرده است
5:09 بلکه آن را (به‌صراحت) نهی کرده است.
5:11 شریعت، طبیعت بشری را در تأثرش از دردها و اندوه‌هایش رعایت کرده است.
5:18 پس به زن اجازه داده شده که بر مرده‌ای از خویشاوندانش تنها سه روز سوگ بدارد.
5:25 تا پس از آن به زندگی عادی خود بازگردد،
5:28 و آنچه را که از نظر شرعی بر او واجب است، انجام دهد.
5:32 و خالی کردن دل از اندوهی که مانع کار شایسته می‌شود.
5:37 و بسیاری از اندوه‌هایی که زن به آن مبتلا می‌شود،
5:41 می‌تواند با نگریستن به جنبه‌های روشن پیرامونش از آن بگذرد،
5:46 از آنچه الله برای او ارزانی داشته است.
5:49 الله تعالی می‌فرماید:
5:51 پس از زیر پای او ندا داد که غمگین مباش.
5:55 پروردگارت زیر پای تو جویباری قرار داده است.
5:59 بی‌گمان آن کس که از زیر پای او ندایش داد و او را از اندوه بازداشت،
6:03 توجه او را به نعمت‌های الله بر وی جلب کرد.
6:07 پس به او گفت:
6:09 پروردگارت زیر پای تو جویباری قرار داده است.
6:12 طاهر بن عاشور رحمه‌الله فرموده است:
6:15 یعنی حال تو حالی است که سزاوار شادمانی است نه اندوه،
6:21 به سبب کرامت الهی که در آن است.
6:24 و از این کرامت الهی برای مریم است
6:28 این نهری که در پیش روی او جاری است.
6:32 شنقیطی رحمه‌الله فرموده است:
6:35 به نظر من راجح‌ترین دو قول این است
6:37 که «سری» در آیه همان نهر کوچک است.
6:41 و دلیل بر این امر دو چیز است.
6:44 یکی از آنها قرینه‌ای از قرآن است:
6:48 پس فرموده تعالی:
6:50 «پس بخور و بنوش»
6:51 قرینه‌ای است بر اینکه آن خوراکی و نوشیدنی
6:55 همان چیزی است که پیش‌تر در گفتار [الهی] منت آن گذاشته شده است:
6:59 پروردگارت زیر پای تو جویباری قرار داده است.
7:02 و فرموده: «خرمای تازه بر تو فرو می‌ریزد.»
7:07 و همچنین فرموده تعالی:
7:10 و آن دو را به تپه‌ای بلند با قرارگاه و چشمه‌ای جاری پناه دادیم.
7:15 زیرا «معین» آب جاری است،
7:18 و ظاهر آن است که آن همان جویباری است که با «سری» از آن تعبیر شده است
7:22 در این آیه.
7:24 و الله تعالی داناتر است.
7:27 و در این نکته‌ای ظریف،
7:29 اشاره‌ای است به هر زنی که به اندوه مبتلا می‌شود،
7:33 که به نعمت‌های الهی که او را فراگرفته توجه کند،
7:36 در همان مصیبتی که او را اندوهگین کرده است.
7:40 زیرا بسیاری از ما به سفیدی
7:43 در میان سیاهی‌ای که بر او فرود آمده توجه نمی‌کند.
7:46 همانا اشاره ابتدا به وجود آب
7:49 پیرامون مریم علیهاالسلام است،
7:51 بلکه در پیش روی اوست،
7:53 اشاره‌ای به اهمیت آب برای اوست،
7:57 و اینکه این اهمیت منحصر به نوشیدن از آن نیست.
8:02 نیاز مردم به آب
8:04 بسیار بیشتر از نیاز آنان به غذاست،
8:08 به‌ویژه در وضعیتی همچون وضعیت مریم علیهاالسلام،
8:12 که او در حالت نفاس پس از زایمان است،
8:15 و پیوسته نیازمند شستن خود با آب است.
8:19 و همچنین نیازمند شستن نوزادش با آب است،
8:24 چنان‌که برای نوشیدن و سیراب کردن جانش به آن نیاز دارد،
8:28 و برای خنک کردن خود و نوزادش از گرمای خورشید.
8:33 و دیگر نیازهای مردم به آب.
8:37 و این تنها نعمتی نیست که [آیه] به آن اشاره کرده است
8:41 از آن کس که از زیر پای او ندایش داد.
8:44 بلکه با مهم‌ترین آنها آغاز کرده است،
8:46 سپس نعمت‌های دیگری را به دنبال آن آورده است.
8:50 در دیداری دیگر، إن‌شاءالله، ادامه می‌دهیم.
8:53 و ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است.