از مجموعهٔ داستان مادرمان حوا (مجموعه کامل شد) · درس 18 از 27

داستان مادرمان حوا | قسمت (18) | پروردگارا ما به خود ستم کردیم

◉ 156 بازدید ⏱ 10:54 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 داستان مادرمان حوّا
0:08 «پروردگارا، ما به خویشتن ستم کردیم»
0:13 ای حوّا!
0:14 همه‌ی مردم گناه می‌کنند و خطا می‌ورزند
0:17 اما خوشبخت کسی است که چون گناه کند، توبه کند
0:20 و به سوی الله بازگردد
0:23 و داستان مادرمان حوّا به ما آموخت
0:26 ادب اعتراف به گناه را
0:28 و طلب آمرزش از الله عزّ و جلّ را
0:31 «الغفور الرحیم»
0:34 پس خداوند متعال درباره‌ی او و درباره‌ی پدرمان آدم فرمود
0:37 هنگامی که فریبکاری ابلیس را بر آن دو دریافتند
0:41 گفتند: «پروردگارا، ما به خویشتن ستم کردیم
0:44 انفسنا و اگر نیامرزی
0:47 قطعاً
0:50 از زیانکاران خواهیم بود»
0:54 ابن جریر طبری رحمه‌الله گفت
0:57 این خبری است از سوی الله جلّ ثناؤه
1:00 درباره‌ی آدم و حوّا در پاسخی که به او دادند
1:04 و اعتراف آن دو بر خویشتن به گناه
1:08 و درخواست آن دو از او برای آمرزش و رحمت
1:12 برخلاف پاسخ ابلیس ملعون به او
1:15 و معنای سخن او
1:17 گفتند: پروردگارا، ما به خود ستم کردیم
1:21 آدم و حوّا به پروردگارشان گفتند
1:24 ای پروردگار ما، ما با خود کردیم
1:27 از بدی رساندن به خویشتن با نافرمانی تو
1:29 و مخالفت با فرمان تو
1:31 و با اطاعت از دشمنمان و دشمن تو
1:34 در آنچه برای ما روا نبود که از او پیروی کنیم
1:37 یعنی خوردن از درختی که ما را از آن بازداشتی
1:40 از خوردن آن
1:42 و «اگر ما را نبخشی» یعنی
1:45 اگر تو گناهمان را بر ما پوشیده نداری
1:48 و آن را بر ما نپوشانی
1:50 و رسوایی ما را به سبب آن رها نکنی، با کیفرت
1:53 که ما را به آن کیفر دهی و بر ما رحم کنی
1:55 به مهربانی‌ات بر ما و رها کردنت ما را به خاطر آن
1:59 «قطعاً از زیانکاران خواهیم بود»
2:02 یعنی قطعاً از هلاک‌شدگان خواهیم بود
2:06 و این است آنچه از ما خواسته شده است ای حوّا
2:09 آمرزش‌خواهی پس از گناه
2:11 و بازگشت به سوی الله
2:13 و ناامید نشدن از رحمت الله
2:16 هر اندازه گناهان بزرگ باشد
2:18 سعدی رحمه‌الله گفت
2:21 آن دو به گناه اعتراف کردند
2:23 و از الله آمرزش او را خواستند
2:25 پس گفتند
2:27 «پروردگارا، ما به خویشتن ستم کردیم»
2:30 و اگر ما را نیامرزی و به ما رحم نکنی
2:32 «قطعاً از زیانکاران خواهیم بود»
2:36 یعنی ما گناهی را که از آن بازداشته شده بودیم مرتکب شدیم
2:39 و با ارتکاب گناه به خویشتن زیان رساندیم
2:43 و سبب زیان را فراهم کردیم
2:45 اگر ما را نیامرزی
2:47 با محو اثر گناه و کیفر آن
2:50 و بر ما رحم کنی با پذیرش توبه
2:52 و با عافیت دادن از امثال این خطاها
2:56 پس الله آن را برای آن دو بخشید
2:59 و ابوزهره رحمه‌الله گفت
3:02 این احساس عمیق به ستم بر خویشتن
3:06 همراه با زاری به سوی الله متعال بود
3:09 که آن دو را ببخشد و بر آن دو رحم کند
3:12 و از این رو گفتند
3:14 و اگر ما را نیامرزی و به ما رحم نکنی
3:17 «قطعاً از زیانکاران خواهیم بود»
3:20 آن دو از الله متعال آمرزش می‌خواهند
3:23 و به آن اکتفا نمی‌کنند
3:25 بلکه همراه با آمرزش، طلب می‌کنند
3:27 که الله آنان را به رحمت خود فراگیرد، و اکتفا نمی‌کنند
3:30 و اگر آمرزش و رحمت نباشد
3:33 قطعاً از زیانکاران خواهند بود
3:36 کسانی که با ستم بر خویشتن، خود را زیان زده‌اند
3:40 و آمرزش و رحمت الله متعال را از دست داده‌اند
3:43 و این همان زیان آشکار است
3:48 ای حوّا!
3:49 با الفاظ مناسب دعایت، با پروردگارت سخن بگو
3:54 پس در دعای مادرمان حوّا تأمل کن با گفتن او
3:58 «ربنا»
4:00 و نگفت «یا الله»
4:02 پس تفاوت چیست؟
4:04 و چه وقت می‌گوییم «یا رب»؟
4:06 و چه وقت می‌گوییم «یا الله»؟
4:09 ابن تیمیه رحمه‌الله گفت
4:12 الإله همان معبودی است که سزاوار پرستش است
4:16 و الرب همان کسی است که بنده‌اش را پرورش می‌دهد و تدبیر او می‌کند
4:21 از این رو عبادت به نام «الله» وابسته است
4:26 و درخواست به نام «الرب» وابسته است
4:30 زیرا عبادت، غایتی است که آفرینش مخلوقات برای آن است
4:34 و الوهیت، غایت است
4:37 و ربوبیت، آفرینش مخلوقات و اراده‌ی آنان را دربردارد
4:41 پس آغاز حال آنان را در بر دارد
4:45 و نمازگزار چون می‌گوید
4:47 تنها تو را می‌پرستیم و تنها از تو یاری می‌جوییم
4:51 پس با آنچه مقصود است، که غایت است، آغاز کرده
4:54 بر وسیله‌ای که آغاز است
4:57 پس عبادت، غایت مقصود است
5:00 و یاری‌جویی، وسیله‌ای برای آن است
5:03 این حکمت است و این سبب آن.
5:06 مؤمن ابتدا قصد عبادت الله را می‌کند
5:10 و او می‌داند که این امر جز با یاری او حاصل نمی‌شود
5:14 میگوید
5:15 تنها تو را می‌پرستیم و تنها از تو یاری می‌جوییم
5:20 از آنجا که عبادت به نام الله تعالی وابسته است
5:24 اذکار مشروع با همین نام آمده‌اند.
5:28 مانند کلمات اذان
5:30 الله اکبر، الله اکبر
5:34 و همچنین شهادتین
5:36 شهادت می‌دهم که هیچ معبودی جز الله نیست
5:39 گواهی می‌دهم که محمد رسول الله (ﷺ) است.
5:42 و همچنین تشهد
5:44 تحیات از آنِ الله است
5:47 و همچون تسبیح و تحمید و تهلیل و تکبیر
5:51 سبحان الله
5:53 و سپاس از آنِ الله است.
5:55 «لا إله إلا الله» — هیچ معبودی جز الله نیست.
5:57 الله اکبر
5:59 و اما سؤال
6:01 و بسیار اتفاق می‌افتد که (آن را) به نام «الرب» پاسخ می‌دهد.
6:04 مانند گفتار آدم و حوّا
6:06 پروردگارا، ما به خویشتن ستم کردیم
6:09 و اگر ما را نیامرزی و به ما رحم نکنی
6:11 قطعاً از زیانکاران خواهیم بود.
6:14 و سخن نوح
6:16 پروردگارا، من به تو پناه می‌برم از اینکه چیزی را از تو بخواهم که به آن علمی ندارم
6:22 و سخن موسی
6:23 پروردگارا، من به خود ستم کردم، پس مرا بیامرز
6:27 و سخن خلیل
6:29 پروردگارا، من برخی از فرزندانم را در وادی بی‌کشت و زرع، نزد خانهٔ حرمت‌دارِ تو ساکن کردم
6:37 پروردگارا، تا نماز را برپا دارند
6:40 آیه
6:42 و سخن (خداوند) با اسماعیل (علیه‌السلام)
6:44 پروردگارا، از ما بپذیر، که تو شنوای داناهستی
6:50 و همچنین سخن کسانی که گفتند
6:53 پروردگارا، در دنیا به ما نیکی عطا کن و در آخرت هم نیکی
6:58 و ما را از عذاب آتش نگه دار
7:01 و مانند این بسیار است
7:03 از مالک نقل شده که گفت
7:07 مکروه است برای مرد که در دعای خود بگوید
7:10 ای آقای من، ای آقای من
7:13 ای حنّان، ای حنّان
7:15 اما [انسان] با آنچه پیامبران دعا کردند، دعا می‌کند.
7:19 پروردگارا، پروردگارا
7:22 و خداوند سبحانه و تعالی درباره اولوالالباب فرموده است
7:25 کسانی که الله را ایستاده و نشسته و بر پهلوهای خود یاد می‌کنند
7:30 و در آفرینش آسمان‌ها و زمین می‌اندیشند
7:34 پروردگارا، این را بیهوده نیافریده‌ای، تو منزهی
7:39 ما را از عذاب آتش نگاه دار
7:42 آیات
7:43 هنگامی که قصد درخواست (سؤال) از الله به دل بنده پیشی گیرد
7:47 شایسته است که انسان پروردگار را با نام او بخواند.
7:50 و اگر به نام الله از او بخواهد
7:52 زیرا در آن نام «الرب» آمده است
7:54 نیکو بود
7:56 اما اگر قصد عبادت به قلبش خطور کند
8:00 نام الله به آن سزاوارتر است.
8:03 هرگاه (خطیب یا گوینده) با ستایش آغاز کند، نام الله را یاد می‌کند.
8:06 و هنگامی که قصد دعا کند
8:08 دعا به نام پروردگار
8:10 و از همین رو یونس گفت
8:13 هیچ معبودی جز تو نیست، تو منزهی
8:16 که من از ستمکاران بودم
8:20 و آدم گفت
8:21 «پروردگارا! ما به خودمان ستم کردیم»
8:24 و اگر ما را نیامرزی و به ما رحم نکنی، قطعاً از زیانکاران خواهیم بود
8:30 یونس (علیه‌السلام) خشمگین رفت
8:34 و خداوند سبحانه و تعالی فرموده است
8:36 پس برای حکم پروردگارت صبر کن و مانند صاحب ماهی مباش
8:40 و الله سبحانه و تعالی فرموده است
8:42 پس ماهی او را بلعید، در حالی که او سزاوار سرزنش بود
8:45 و آنچه مورد سرزنش است را انجام داد
8:48 متناسب با حالش
8:50 اینکه (انسان) با ستایش پروردگارش آغاز کند
8:53 و اعتراف به این‌که معبودی جز او نیست
8:57 او همان کسی است که سزاوار است تنها او پرستش شود، نه غیر او.
9:00 پس از هوای نفس اطاعت نشود
9:03 پیروی از هوای نفس، عبادت الله به‌تنهایی را سست می‌کند.
9:07 و اما آدم علیه‌السلام
9:10 او ابتدا به گناه خود اعتراف کرد
9:12 گفتند: ما به خود ستم کردیم
9:16 و نزد آدم کسی نبود که با او در خواست و اراده منازعه کند.
9:19 آنچه الله بدان فرمان داده است
9:21 آنچه با الوهیت در تعارض است
9:24 بلکه گمان کرد که شیطان راست گفته است.
9:26 او برای آن دو سوگند خورد که من واقعاً از خیرخواهان شما هستم.
9:30 او آن دو را با فریب و غرور به (پایین) کشاند.
9:33 شیطان ایشان را فریب داد و خیرخواهی خود را به آنان نشان داد.
9:36 و (او) در پذیرفتن فریب‌کاری و نیرنگ او و آنچه از خیرخواهی‌اش نشان داد، (چنین شد).
9:41 حال آن دو مناسب با گفتارشان
9:44 «پروردگارا! ما به خویشتن ستم کردیم»
9:47 به‌سبب کوتاهی‌ای که رخ داده بود
9:49 نه به‌خاطر خود او و نه برای بهره‌ای که با الوهیت (الله) در تزاحم باشد
9:54 و آنان نیازمند آن بودند که پروردگاری ایشان را پرورش دهد.
9:58 تکمیل علم و قصد آن دو
10:01 تا فریب چنین چیزی را نخورد
10:04 آن دو به نیاز خود به الله، پروردگارشان، گواهی می‌دهند.
10:08 همان کسی که جز او حاجت آن دو را برآورده نمی‌کند.
10:12 پس می‌گوید: ای حوّا
10:14 پروردگارا، مرا بیامرز
10:16 پروردگارا، مرا بیامرز
10:18 امید است که الله تو را بیامرزد، پس از رستگاران خواهی بود
10:24 در دیداری دیگر، إن شاءالله، ادامه می‌دهیم
10:27 و ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است
10:32 داستان مادرمان حوا