از مجموعهٔ داستان مادرمان حوا (مجموعه کامل شد) · درس 7 از 27

داستان مادرمان حوا | قسمت (7) | ای حوا درس بگیر

◉ 290 بازدید ⏱ 10:52 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 داستان مادرمان حوا
0:07 ای حوا
0:09 عبرت بگیر
0:12 الله تعالی فرمود
0:15 «پس شیطان آن دو را از آن بلغزانید»
0:18 «و آن دو را از آنچه در آن بودند بیرون آورد»
0:22 «و فرمود: فرود آیید، برخی‌تان دشمن برخی دیگرید»
0:27 و برای شما در زمین قرارگاهی است
0:30 «تا مدتی معین»
0:34 پس آدم از پروردگارش کلماتی را دریافت کرد
0:39 «پس توبه‌اش را پذیرفت»
0:43 همانا او توبه‌پذیر مهربان است
0:48 چون الله در قرآن کریم داستان‌ها را برای ما بازگو کرد
0:53 به ما فرمود
0:55 قطعاً در سرگذشت آنان برای خردمندان عبرتی بود
1:01 و این سخنی نبود که به دروغ ساخته شده باشد
1:05 بلکه تصدیق‌کنندهٔ آنچه پیش روی اوست
1:11 «و تفصیل هر چیز»
1:16 و هدایت و رحمتی برای گروهی که ایمان می‌آورند
1:28 پس یقین دانستیم که یادکرد داستان‌ها در قرآن عظیم
1:32 هدفش گرفتن عبرت است
1:35 و کسی که از داستان‌های قرآن عبرت می‌گیرد
1:39 به خرد رجحان‌دار توصیف می‌شود
1:42 و در راه هدایت گام برمی‌دارد
1:46 و از جانب الله مشمول رحمت است
1:49 نام درخت
1:51 در بررسی داستان مادرمان حوا، آنچه اهمیت دارد
1:55 گرفتن عبرت از داستان است
1:58 به‌جای مشغول شدن به شناخت آن درخت
2:02 ابن جریر طبری رحمه‌الله گفت
2:05 و سخن ما در این باره این است
2:08 که الله جل ثناؤه به بندگانش خبر داد
2:11 که آدم و همسرش از آن درخت خوردند
2:15 درختی که پروردگارشان ایشان را از خوردن آن بازداشته بود
2:19 پس خطایی که از آن نهی شده بودند واقع شد
2:23 با خوردن آنچه خوردند
2:26 پس از آنکه الله جل ثناؤه برای ایشان
2:29 عین درختی را که از خوردن آن نهی شده بودند بیان کرد
2:33 و با گفته‌اش به آن اشاره فرمود
2:36 و به این درخت نزدیک نشوید
2:39 و الله جل ثناؤه برای بندگانش
2:42 مخاطبان قرآن
2:45 هیچ دلیلی بر اینکه از کدام درختان بهشت
2:48 نهی‌اش از نزدیک شدن آدم به آن بود
2:51 نیاورده است، نه با نام آن را نص کرده
2:53 و نه با نشانه‌ای بر آن دلالت نموده است
2:56 و اگر الله را در آن علمی بود
2:58 که از کدام‌یک رضایتی داشت
3:01 از نصب دلیلی برای ایشان بر آن کوتاهی نمی‌کرد
3:05 که با آن به شناخت عینش برسند
3:09 تا با دانش خود به آن عمل کنند
3:11 همان‌گونه که در هر آنچه که به دانستنش رضایت دارد چنین کرده است
3:16 پس درست آن است که گفته شود
3:19 که الله جل ثناؤه
3:21 آدم و همسرش را از خوردن درختی
3:25 معین از درختان بهشت نهی کرد
3:27 نه از دیگر درختانش
3:30 پس ایشان با آنچه الله از آن نهی‌شان کرده بود مخالفت کردند
3:34 و از آن خوردند، چنان‌که الله جل ثناؤه ایشان را بدان توصیف کرد
3:39 و ما هیچ علمی نداریم که کدام درخت بود، به تعیین
3:44 زیرا الله برای بندگانش در قرآن دلیلی بر آن قرار نداده
3:49 و نه در سنت صحیح
3:51 پس چگونه بدان دست یابیم
3:54 و گفته شده است
3:55 درخت گندم بود
3:58 و گفته شده است
3:59 درخت انگور بود
4:01 و گفته شده است
4:02 درخت انجیر بود
4:05 و ممکن است یکی از آن‌ها باشد
4:09 و این دانشی است
4:10 که اگر دانسته شود، دانستنش برای دانشمند سودی ندارد
4:14 و اگر کسی آن را نداند
4:16 نادانی‌اش به آن زیانی به او نمی‌رساند
4:19 و در این، تربیتی برای زن است
4:22 که در جست‌وجوی آنچه سودی ندارد فرو نرود
4:25 که خود را مشغول کند و دیگران را مشغول سازد
4:28 و وقتش را در جدلی بی‌حاصل تلف کند
4:33 شیطان دشمن توست و دشمن همسرت
4:37 الله تعالی فرمود
4:38 «پس شیطان آن دو را از آن بلغزانید»
4:41 «و آن دو را از آنچه در آن بودند بیرون آورد»
4:45 آیه اشاره دارد که شیطان آدم و حوا را فریفت
4:50 و ایشان را به مخالفت با فرمان الله واداشت
4:54 و در این فایده‌ای برای زن و شوهر است
4:56 که از فریب شیطان نسبت به هر دوی ایشان برحذر باشند
5:01 پس اگر یکی از آن دو گناهی کند
5:03 دیگری را سرزنش نکند
5:07 دکتر عبدالعزیز طریفی گفت
5:10 الله سبحانه به ما خبر می‌دهد
5:13 که ابلیس آدم و حوا را وسوسه کرد
5:16 تا از درختی که الله ایشان را از خوردن آن نهی کرده بود بخورند
5:21 پس از آن خوردند
5:23 و الله آنچه را آن دو کردند «لغزش» از بهشت نامید
5:27 و سببی برای بیرون رانده شدن از آن
5:30 پس خطا از سوی زن و شوهر واقع شد
5:33 و کیفر نیز بر هر دو همچنین بود
5:38 اگر تو گناه کردی، به توبه بشتاب
5:41 همان‌گونه که مادرت حوا چنین کرد
5:44 از مهم‌ترین عبرت‌هایی که از این داستان می‌آموزیم
5:48 این است که بلافاصله پس از گناه به توبه بشتابیم
5:52 همان‌گونه که پدرمان آدم و مادرمان حوّا چنین کردند
5:56 ابن تیمیه رحمه‌الله فرموده است
5:59 که الله سبحانه و تعالی فرموده است
6:03 پس آدم از پروردگارش کلماتی را دریافت کرد
6:06 «پس [الله] توبه‌اش را پذیرفت»
6:08 همانا او توبه‌پذیر مهربان است
6:12 «گفتیم: همگی از آن [بهشت] فرود آیید»
6:15 پس خبر داد که [الله] توبه‌اش را پذیرفت
6:17 به‌واسطهٔ آن کلماتی که از او دریافت کرده بود
6:21 و الله تعالی فرموده است
6:23 «گفتند: پروردگارا، ما به خویشتن ستم کردیم»
6:27 «و آیه»
6:28 پس خبر داد که [الله] به ایشان فرمان فرود آمدن داد
6:31 بلافاصله پس از این کلمات
6:33 و خبر داد که [الله] توبه‌اش را پذیرفت
6:35 بلافاصله پس از کلمات
6:37 و او را به فرود آمدن امر کرد
6:39 پس امر او به فرود آمدن
6:41 بلافاصله پس از کلماتی بود که از او دریافت کرده بود
6:44 و آن‌ها سخن آن دو بود
6:46 «گفتند: پروردگارا، ما به خویشتن ستم کردیم»
6:50 و اگر ما را نبخشی و بر ما رحم نکنی
6:53 «قطعاً از زیانکاران خواهیم بود»
6:56 یا کلماتی همانند این کلمات
6:59 این را گروه بسیاری از مفسّران یادآور شده‌اند
7:04 و کسی که گفته است کلماتی که [آدم] از پروردگارش دریافت کرد غیر از این‌هاست
7:09 دلیلی در مخالفت با ظاهر قرآن نداشته است
7:14 و ابن ابی الدنیا در کتاب التوبه یادآور شده است
7:17 که در این کلمات چیزهای بسیاری وجود دارد
7:20 که همگی بر آنچه الله در کتابش یادآور شده دور می‌زند
7:24 از گفتار آدم و حوّا
7:27 «پروردگارا، ما به خویشتن ستم کردیم»
7:30 و اگر ما را نبخشی و بر ما رحم نکنی
7:32 «قطعاً از زیانکاران خواهیم بود»
7:35 و نیز، گفتار آن دو
7:38 «ما به خویشتن ستم کردیم»
7:40 و اگر ما را نبخشی و بر ما رحم نکنی
7:43 در بردارندهٔ اقرار و طلب آمرزش است
7:46 و کسی که پایین‌تر از آدم است
7:49 هرگاه به گناهش اقرار کند
7:51 و از آن طلب آمرزش نماید
7:53 آمرزیده می‌شود
7:54 چنان‌که در دو کتاب صحیح [آمده است]
7:56 که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
7:59 به عایشه فرمود
8:01 «اگر به گناهی آلوده شدی»
8:03 «پس از الله طلب آمرزش کن و به سوی او توبه نما»
8:06 زیرا بنده چون به گناهش اعتراف کند
8:09 و توبه نماید
8:10 الله توبه‌اش را می‌پذیرد
8:12 و الله تعالی فرموده است
8:14 «و هر که کار بدی کند»
8:16 یا به خویشتن ستم کند، سپس از الله طلب آمرزش کند
8:20 الله را آمرزنده و مهربان خواهد یافت
8:23 و هنگامی که آمرزش با توبه حاصل شود
8:26 مقصود از آن حاصل می‌شود، نه با غیر آن
8:30 و در صحیح از عمرو بن عاص ثابت شده است
8:33 که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
8:36 به او فرمود
8:38 «ای عمرو»
8:39 «آیا ندانستی که اسلام»
8:41 «آنچه را پیش از آن بوده فرو می‌ریزد»
8:43 «و توبه آنچه را پیش از آن بوده فرو می‌ریزد»
8:47 و همچنین آیه‌ای که در آل عمران است
8:51 و کسانی که چون کار زشتی کنند
8:56 «یا به خویشتن ستم کنند،»
8:58 «الله را یاد کنند»
9:02 الله را یاد کنند و برای گناهانشان طلب آمرزش نمایند
9:06 «پس برای گناهانشان طلب آمرزش کردند»
9:09 و جز الله چه کسی گناهان را می‌آمرزد
9:13 و جز الله چه کسی گناهان را می‌آمرزد
9:17 و آنچه را انجام داده‌اند، آگاهانه تکرار نمی‌کنند
9:20 «و آنان [به زشتی آن] آگاهند»
9:23 و ابن کثیر رحمه‌الله فرموده است
9:27 و فخر الدین [رازی] فرموده است
9:29 بدان که در این آیات
9:32 هشداری بزرگ از هر معصیت از جهات گوناگون است
9:36 نخست
9:38 آنکه کسی که آنچه بر آدم گذشت را تصوّر کند
9:42 به سبب اقدام او بر این لغزش کوچک
9:46 از معصیت‌ها بسیار هراسان خواهد بود
9:50 شاعر گفته است
9:52 ای کسی که با چشمی خفته به [امور] می‌نگری
9:55 و ناظر امری هستی که غیر از ناظر آن است
9:59 گناهان به گناهان می‌رسد و امید می‌داری
10:03 پلّه‌های بهشت و دستیابی به پیروزی عابد را
10:07 آیا فراموش کردی پروردگارت را، هنگامی که آدم را
10:10 با یک گناه از آن [بهشت] به دنیا بیرون کرد؟
10:14 پس عبرتی که حوّا باید
10:18 خود را به آن مشغول دارد
10:20 خطر گناه است
10:22 هرچند در نظرش کوچک باشد
10:25 در دیداری آینده، ان‌شاءالله ادامه می‌دهیم
10:29 و ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است
10:32 داستان مادرمان حوّا