از مجموعهٔ داستان مادرمان حوا (مجموعه کامل شد)
· درس 7 از 27
داستان مادرمان حوا | قسمت (7) | ای حوا درس بگیر
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:03
داستان مادرمان حوا
0:07
ای حوا
0:09
عبرت بگیر
0:12
الله تعالی فرمود
0:15
«پس شیطان آن دو را از آن بلغزانید»
0:18
«و آن دو را از آنچه در آن بودند بیرون آورد»
0:22
«و فرمود: فرود آیید، برخیتان دشمن برخی دیگرید»
0:27
و برای شما در زمین قرارگاهی است
0:30
«تا مدتی معین»
0:34
پس آدم از پروردگارش کلماتی را دریافت کرد
0:39
«پس توبهاش را پذیرفت»
0:43
همانا او توبهپذیر مهربان است
0:48
چون الله در قرآن کریم داستانها را برای ما بازگو کرد
0:53
به ما فرمود
0:55
قطعاً در سرگذشت آنان برای خردمندان عبرتی بود
1:01
و این سخنی نبود که به دروغ ساخته شده باشد
1:05
بلکه تصدیقکنندهٔ آنچه پیش روی اوست
1:11
«و تفصیل هر چیز»
1:16
و هدایت و رحمتی برای گروهی که ایمان میآورند
1:28
پس یقین دانستیم که یادکرد داستانها در قرآن عظیم
1:32
هدفش گرفتن عبرت است
1:35
و کسی که از داستانهای قرآن عبرت میگیرد
1:39
به خرد رجحاندار توصیف میشود
1:42
و در راه هدایت گام برمیدارد
1:46
و از جانب الله مشمول رحمت است
1:49
نام درخت
1:51
در بررسی داستان مادرمان حوا، آنچه اهمیت دارد
1:55
گرفتن عبرت از داستان است
1:58
بهجای مشغول شدن به شناخت آن درخت
2:02
ابن جریر طبری رحمهالله گفت
2:05
و سخن ما در این باره این است
2:08
که الله جل ثناؤه به بندگانش خبر داد
2:11
که آدم و همسرش از آن درخت خوردند
2:15
درختی که پروردگارشان ایشان را از خوردن آن بازداشته بود
2:19
پس خطایی که از آن نهی شده بودند واقع شد
2:23
با خوردن آنچه خوردند
2:26
پس از آنکه الله جل ثناؤه برای ایشان
2:29
عین درختی را که از خوردن آن نهی شده بودند بیان کرد
2:33
و با گفتهاش به آن اشاره فرمود
2:36
و به این درخت نزدیک نشوید
2:39
و الله جل ثناؤه برای بندگانش
2:42
مخاطبان قرآن
2:45
هیچ دلیلی بر اینکه از کدام درختان بهشت
2:48
نهیاش از نزدیک شدن آدم به آن بود
2:51
نیاورده است، نه با نام آن را نص کرده
2:53
و نه با نشانهای بر آن دلالت نموده است
2:56
و اگر الله را در آن علمی بود
2:58
که از کدامیک رضایتی داشت
3:01
از نصب دلیلی برای ایشان بر آن کوتاهی نمیکرد
3:05
که با آن به شناخت عینش برسند
3:09
تا با دانش خود به آن عمل کنند
3:11
همانگونه که در هر آنچه که به دانستنش رضایت دارد چنین کرده است
3:16
پس درست آن است که گفته شود
3:19
که الله جل ثناؤه
3:21
آدم و همسرش را از خوردن درختی
3:25
معین از درختان بهشت نهی کرد
3:27
نه از دیگر درختانش
3:30
پس ایشان با آنچه الله از آن نهیشان کرده بود مخالفت کردند
3:34
و از آن خوردند، چنانکه الله جل ثناؤه ایشان را بدان توصیف کرد
3:39
و ما هیچ علمی نداریم که کدام درخت بود، به تعیین
3:44
زیرا الله برای بندگانش در قرآن دلیلی بر آن قرار نداده
3:49
و نه در سنت صحیح
3:51
پس چگونه بدان دست یابیم
3:54
و گفته شده است
3:55
درخت گندم بود
3:58
و گفته شده است
3:59
درخت انگور بود
4:01
و گفته شده است
4:02
درخت انجیر بود
4:05
و ممکن است یکی از آنها باشد
4:09
و این دانشی است
4:10
که اگر دانسته شود، دانستنش برای دانشمند سودی ندارد
4:14
و اگر کسی آن را نداند
4:16
نادانیاش به آن زیانی به او نمیرساند
4:19
و در این، تربیتی برای زن است
4:22
که در جستوجوی آنچه سودی ندارد فرو نرود
4:25
که خود را مشغول کند و دیگران را مشغول سازد
4:28
و وقتش را در جدلی بیحاصل تلف کند
4:33
شیطان دشمن توست و دشمن همسرت
4:37
الله تعالی فرمود
4:38
«پس شیطان آن دو را از آن بلغزانید»
4:41
«و آن دو را از آنچه در آن بودند بیرون آورد»
4:45
آیه اشاره دارد که شیطان آدم و حوا را فریفت
4:50
و ایشان را به مخالفت با فرمان الله واداشت
4:54
و در این فایدهای برای زن و شوهر است
4:56
که از فریب شیطان نسبت به هر دوی ایشان برحذر باشند
5:01
پس اگر یکی از آن دو گناهی کند
5:03
دیگری را سرزنش نکند
5:07
دکتر عبدالعزیز طریفی گفت
5:10
الله سبحانه به ما خبر میدهد
5:13
که ابلیس آدم و حوا را وسوسه کرد
5:16
تا از درختی که الله ایشان را از خوردن آن نهی کرده بود بخورند
5:21
پس از آن خوردند
5:23
و الله آنچه را آن دو کردند «لغزش» از بهشت نامید
5:27
و سببی برای بیرون رانده شدن از آن
5:30
پس خطا از سوی زن و شوهر واقع شد
5:33
و کیفر نیز بر هر دو همچنین بود
5:38
اگر تو گناه کردی، به توبه بشتاب
5:41
همانگونه که مادرت حوا چنین کرد
5:44
از مهمترین عبرتهایی که از این داستان میآموزیم
5:48
این است که بلافاصله پس از گناه به توبه بشتابیم
5:52
همانگونه که پدرمان آدم و مادرمان حوّا چنین کردند
5:56
ابن تیمیه رحمهالله فرموده است
5:59
که الله سبحانه و تعالی فرموده است
6:03
پس آدم از پروردگارش کلماتی را دریافت کرد
6:06
«پس [الله] توبهاش را پذیرفت»
6:08
همانا او توبهپذیر مهربان است
6:12
«گفتیم: همگی از آن [بهشت] فرود آیید»
6:15
پس خبر داد که [الله] توبهاش را پذیرفت
6:17
بهواسطهٔ آن کلماتی که از او دریافت کرده بود
6:21
و الله تعالی فرموده است
6:23
«گفتند: پروردگارا، ما به خویشتن ستم کردیم»
6:27
«و آیه»
6:28
پس خبر داد که [الله] به ایشان فرمان فرود آمدن داد
6:31
بلافاصله پس از این کلمات
6:33
و خبر داد که [الله] توبهاش را پذیرفت
6:35
بلافاصله پس از کلمات
6:37
و او را به فرود آمدن امر کرد
6:39
پس امر او به فرود آمدن
6:41
بلافاصله پس از کلماتی بود که از او دریافت کرده بود
6:44
و آنها سخن آن دو بود
6:46
«گفتند: پروردگارا، ما به خویشتن ستم کردیم»
6:50
و اگر ما را نبخشی و بر ما رحم نکنی
6:53
«قطعاً از زیانکاران خواهیم بود»
6:56
یا کلماتی همانند این کلمات
6:59
این را گروه بسیاری از مفسّران یادآور شدهاند
7:04
و کسی که گفته است کلماتی که [آدم] از پروردگارش دریافت کرد غیر از اینهاست
7:09
دلیلی در مخالفت با ظاهر قرآن نداشته است
7:14
و ابن ابی الدنیا در کتاب التوبه یادآور شده است
7:17
که در این کلمات چیزهای بسیاری وجود دارد
7:20
که همگی بر آنچه الله در کتابش یادآور شده دور میزند
7:24
از گفتار آدم و حوّا
7:27
«پروردگارا، ما به خویشتن ستم کردیم»
7:30
و اگر ما را نبخشی و بر ما رحم نکنی
7:32
«قطعاً از زیانکاران خواهیم بود»
7:35
و نیز، گفتار آن دو
7:38
«ما به خویشتن ستم کردیم»
7:40
و اگر ما را نبخشی و بر ما رحم نکنی
7:43
در بردارندهٔ اقرار و طلب آمرزش است
7:46
و کسی که پایینتر از آدم است
7:49
هرگاه به گناهش اقرار کند
7:51
و از آن طلب آمرزش نماید
7:53
آمرزیده میشود
7:54
چنانکه در دو کتاب صحیح [آمده است]
7:56
که پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
7:59
به عایشه فرمود
8:01
«اگر به گناهی آلوده شدی»
8:03
«پس از الله طلب آمرزش کن و به سوی او توبه نما»
8:06
زیرا بنده چون به گناهش اعتراف کند
8:09
و توبه نماید
8:10
الله توبهاش را میپذیرد
8:12
و الله تعالی فرموده است
8:14
«و هر که کار بدی کند»
8:16
یا به خویشتن ستم کند، سپس از الله طلب آمرزش کند
8:20
الله را آمرزنده و مهربان خواهد یافت
8:23
و هنگامی که آمرزش با توبه حاصل شود
8:26
مقصود از آن حاصل میشود، نه با غیر آن
8:30
و در صحیح از عمرو بن عاص ثابت شده است
8:33
که پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
8:36
به او فرمود
8:38
«ای عمرو»
8:39
«آیا ندانستی که اسلام»
8:41
«آنچه را پیش از آن بوده فرو میریزد»
8:43
«و توبه آنچه را پیش از آن بوده فرو میریزد»
8:47
و همچنین آیهای که در آل عمران است
8:51
و کسانی که چون کار زشتی کنند
8:56
«یا به خویشتن ستم کنند،»
8:58
«الله را یاد کنند»
9:02
الله را یاد کنند و برای گناهانشان طلب آمرزش نمایند
9:06
«پس برای گناهانشان طلب آمرزش کردند»
9:09
و جز الله چه کسی گناهان را میآمرزد
9:13
و جز الله چه کسی گناهان را میآمرزد
9:17
و آنچه را انجام دادهاند، آگاهانه تکرار نمیکنند
9:20
«و آنان [به زشتی آن] آگاهند»
9:23
و ابن کثیر رحمهالله فرموده است
9:27
و فخر الدین [رازی] فرموده است
9:29
بدان که در این آیات
9:32
هشداری بزرگ از هر معصیت از جهات گوناگون است
9:36
نخست
9:38
آنکه کسی که آنچه بر آدم گذشت را تصوّر کند
9:42
به سبب اقدام او بر این لغزش کوچک
9:46
از معصیتها بسیار هراسان خواهد بود
9:50
شاعر گفته است
9:52
ای کسی که با چشمی خفته به [امور] مینگری
9:55
و ناظر امری هستی که غیر از ناظر آن است
9:59
گناهان به گناهان میرسد و امید میداری
10:03
پلّههای بهشت و دستیابی به پیروزی عابد را
10:07
آیا فراموش کردی پروردگارت را، هنگامی که آدم را
10:10
با یک گناه از آن [بهشت] به دنیا بیرون کرد؟
10:14
پس عبرتی که حوّا باید
10:18
خود را به آن مشغول دارد
10:20
خطر گناه است
10:22
هرچند در نظرش کوچک باشد
10:25
در دیداری آینده، انشاءالله ادامه میدهیم
10:29
و ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است
10:32
داستان مادرمان حوّا