از مجموعهٔ داستان مادرمان حوا (مجموعه کامل شد) · درس 17 از 27

داستان مادرمان حوا | قسمت (17) | حوا و زیبایی لباس

◉ 183 بازدید ⏱ 9:52 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 داستان مادرمان حوا
0:08 حوا و زیبایی پوشش
0:13 ای حوا
0:14 هدف از پوشیدن لباس چیست؟
0:18 و چه زمانی بر آنچه می‌پوشیم حکم می‌کنیم؟
0:20 که لباسی زیباست
0:23 می‌توانیم، ای حوا،
0:25 پاسخ را از آیات قرآنی بدانیم
0:28 که درباره پوشش سخن گفته‌اند
0:31 از آن جمله است فرموده تعالی:
0:34 «پس چون از آن درخت چشیدند،
0:36 شرمگاه‌هایشان بر آنان آشکار شد
0:39 و شروع کردند به چسباندن بر خود
0:42 و شروع کردند به چسباندن بر خود
0:45 از برگ‌های بهشت»
0:49 و تعالی فرمود:
0:51 «و الله برای شما
0:54 از آنچه آفریده، سایه‌هایی قرار داد
0:56 و برای شما از کوه‌ها پناهگاه‌هایی قرار داد.
1:00 و برای شما قرار داد
1:02 و جامه‌هایی که شما را از گرما نگه دارد
1:05 و جامه‌هایی که شما را از جنگ‌تان نگه دارد
1:09 این‌گونه نعمت خود را بر شما کامل می‌گرداند.
1:13 باشد که تسلیم شوید»
1:16 و عزّ و جلّ فرمود:
1:18 «و به زنان مؤمن بگو
1:21 که دیدگان خود را فروبندند
1:24 و دامان خود را حفظ کنند
1:27 و دامان خود را حفظ کنند
1:31 و دامان خود را حفظ کنند
1:34 و زینت خود را آشکار نکنند
1:37 مگر آنچه از آن (زینت) آشکار است.
1:40 و روسری‌های خود را بر گریبان‌هایشان بیندازند
1:43 بر گریبان‌هایشان
1:46 و زینت خود را آشکار نکنند
1:49 مگر برای شوهرانشان
1:52 یا پدرانشان
1:55 یا پدرانشان
1:58 یا پدران شوهرانشان
2:03 یا پسرانشان
2:09 یا پسران شوهرانشان
2:15 یا برادرانشان
2:19 یا پسران برادرانشان
2:23 یا پسران خواهرانشان
2:26 یا بر پسران خواهرانشان، یا بر زنانشان، یا بر آنچه دست‌هایشان مالک آن است، یا بر مردان سفیه و بی‌نیاز از زن که به‌دنبال آنان هستند،
2:49 یا بر کودکانی که بر عورت‌های زنان آگاه نیستند؛ و پاهای خود را به‌گونه‌ای نزنند که زینت پنهانشان آشکار شود. و ای مؤمنان، همگی به سوی الله توبه کنید، باشد که رستگار شوید.
3:17 پس از این آیات درمی‌یابیم که مقصود از لباس، پوشاندن عورت و نگاه داشتن از گرما و سرما، و پنهان داشتن زینت از مردان است، و لباس زینت و زیبایی است که مردم آن را برمی‌گزینند.
3:34 طاهر بن عاشور، رحمه‌الله، گفته است: و گفته او «و شروع کردند به چسباندن بر خود از برگ‌های بهشت»، حکایت آغاز کار انسان برای پوشاندن نقص‌هایش است، و برای پرهیز از آنچه ناخوشایند است و بهتر کردن حالش به آنچه خیالش به او می‌نمایاند.
3:58 این نخستین جلوه از جلوه‌های تمدن است که الله در عقل دو اصل بشر آفرید، زیرا چون به شرمگاه‌هایشان آگاه شدند، به هر دو معنا، برخی از اجزای آن یعنی عورت را شناختند و در جان ایشان احساس زشتی آشکار شدن آن پدید آمد.
4:19 پس شروع کردند به پوشاندن آن از دیدگانشان، از روی زشت‌شماری و کراهت. و چون این را به الهام فطری دریافتند، بی‌آنکه کسی به آنان تلقین کند یا آموزشی به آنان بیاموزد، در جان مردم استقرار یافت که آشکار شدن عورت در فطرت زشت است و پوشاندن آن لازم است.
4:43 و چون مقصود از لباس، پوشاندن عورت است، عورت مرد با عورت زن تفاوت دارد؛ از این رو تفاوت میان لباس مردان و زنان به آنچه برای مردان مناسب است و آنچه برای زنان مناسب است بازمی‌گردد، و این با آنچه مردان به آن فرمان داده شده‌اند و آنچه زنان به آن فرمان داده شده‌اند هماهنگ است.
5:06 پس زنان به پوشیدگی و پنهان بودن فرمان داده شده‌اند، نه به خودنمایی و آشکار بودن.
5:13 ای حوا، اگر مقصود از لباس این است، پس شرایط لازم در لباسی که پوشاندن عورت در برابر مردان را برای تو محقق کند چیست؟
5:27 در اینجا از همه شرایط سخن نمی‌گویم، بلکه یک شرط از شرایط لباس را برایت یادآور می‌شوم، و تو باید در بقیه شرایط در کتاب‌های تخصصی بیندیشی.
5:40 عبدالکریم زیدان، رحمه‌الله، گفته است: هدف از لباس پوشاندن و پوشیده داشتن بدن زن از دیدگان مردان بیگانه است، برای جلوگیری از فتنه و فساد.
5:52 و شکی نیست که لباسی که این هدف را محقق نکند، زیرا اندام زن را توصیف می‌کند و حجم آن و اعضایش را آشکار می‌سازد،
6:02 در حقیقت پوشاننده بدن و مانع دیدن آن از سوی بیگانگان و جلوگیری‌کننده از فتنه و برانگیختن شهوت و وقوع فساد نخواهد بود.
6:15 و به همین سبب، نهی شرعی از لباس تنگ برای زن آمده است، و شرط شده که لباس گشاد و فراخ باشد، تا هیچ بخشی از بدن او را توصیف نکند و حجمش را معلوم نسازد و آن را برای بینندگان آشکار نکند.
6:33 و این امر در حدیث اسامه بن زید، رضی‌الله‌عنه، به صراحت آمده است.
6:40 گفت: رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) جامه‌ای قبطی و ضخیم به من پوشاند که دحیهٔ کلبی به او هدیه داده بود، و من آن را به همسرم پوشاندم.
6:53 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود: چرا قبطی را نمی‌پوشی؟ گفتم: ای رسول الله، آن را به همسرم پوشاندم.
7:04 فرمود: به او بگو زیر آن غلاله‌ای قرار دهد، زیرا می‌ترسم حجم استخوان‌هایش را توصیف کند. این حدیث را بیهقی روایت کرده است.
7:15 و غلاله، پارچه‌ای است که زیر لباس قرار می‌گیرد و آن را پوشش زیری می‌نامند. پس آنچه پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از آن بیم داشت، هنگامی که قبطی پوشیده شود، همان است.
7:30 تنها توصیف حجم استخوان‌هاست، نه توصیف پوست. دکتر عبدالکریم زیدان، رحمه‌الله، گفته است:
7:38 این نصی صریح است بر اینکه خطر این جامهٔ قبطی آن است که حجم بدن و اعضای آن را نشان می‌دهد، نه آنکه رنگ آن را آشکار می‌کند، چنان‌که در لباس‌های نازک چنین است.
7:52 پس گذاشتن غلاله زیر لباس برای جلوگیری از آشکار شدن حجم اعضای زن، امری شرعی است که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در این حدیث بدان فرمان داده است،
8:04 تا زن پوشیدگی کامل را که بدان فرمان داده شده محقق کند. و جامه‌هایی که بدن را توصیف می‌کنند همان‌هایی‌اند که به آن می‌چسبند یا از شدت تنگی حجم اعضایش را نشان می‌دهند،
8:17 یا اینکه زن لباس گشاد می‌پوشد و سپس آن را هنگام راه رفتن به خود می‌کشد و در نتیجه حجم استخوان‌هایش توصیف می‌شود.
8:26 ای حوا، لباس زیبا خواسته‌ی تو و همانندان تو از دختران حواست.
8:35 اما زیبایی حقیقی در لباس، از طریق پایبندی تو به شرایط لباسی که شرع حنیف مقرر کرده آشکار می‌شود.
8:45 پوشش تو در برابر زنان شرایط خاصی دارد و پوشش تو در برابر مردان شرایط خاصی دارد.
8:56 و زیبایی در رعایت این شرایط است. پس اگر لباسی بپوشی که اندامت را در برابر مردان نمایان کند، این مخالف شرع حنیف است.
9:08 و اگر در برابر زنان خود را برهنه کنی، چنان‌که بسیاری در عروسی‌ها چنین می‌کنند، این نیز مخالف شرع حنیف است.
9:18 پس تو پوشش خود را در برابر مردان و در برابر زنان چگونه می‌بینی؟ در دیداری دیگر، إن شاء الله، ادامه خواهیم داد. والحمد لله رب العالمین.
9:30 داستان مادرمان حوا