از مجموعهٔ داستان مادرمان حوا (مجموعه کامل شد)
· درس 22 از 27
داستان مادرمان حوا | قسمت (22) | ای حوا تو را به بدبختی دعوت می کنند
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:03
داستان مادرمان حوّا
0:08
ای حوّا
0:09
آنان تو را به سوی شقاوت فرا میخوانند
0:14
ای حوّا
0:16
تو در نعمتی بزرگ زندگی میکنی
0:19
هنگامی که به شریعت پروردگار جهانیان چنگ میزنی
0:23
نعمتی بزرگ
0:25
که همان بهشت دنیاست
0:27
و پاداش آن بهشت آخرت است
0:30
پس تو با هدایت و پایداریات بر حق
0:34
در دو بهشت زندگی میکنی
0:36
بهشت نخست، آن است که دلت بیش از هر چیز آن را احساس میکند
0:40
و جانت از آن شاد میگردد
0:42
هرچند بدنت رنج ببیند
0:44
و بهشت دوم، نعمتی است که توصیف نمیشود و پایان نمیپذیرد
0:49
و جز کسی که به حق، بهشت نخست را زیسته باشد، از آن بهره نمیبرد
0:54
با پایداری و آرامش
0:57
اما نعمتی که تو در آن به سر میبری
1:01
دشمنانت را که در شقاوت روانی زندگی میکنند خوش نمیآید
1:06
و کسانی را که معنای خوشبختی را نمیشناسند
1:09
و معنای زیبایی زیستن با خداوند رحمان را درک نمیکنند
1:13
آنان که برای الله سجده نمیکنند
1:16
و خویشتن را در برابر فرمانهای الله فروتن نمیسازند
1:19
بندگان هوای نفس و شیطاناند
1:22
از این رو، نعمتی که تو در آنی، آنان را آزرده میسازد
1:26
و پاکدامنیای که تو از آن بهرهمندی، خشمشان را برمیانگیزد
1:30
پس در پی نابودی زندگی تو خواهند کوشید
1:33
و خوشبختیات را پایان خواهند داد
1:35
با افکندن تو در شقاوت
1:37
با دروغها و فریبکاریهایشان
1:40
و دگرگون ساختن حقایق
1:42
همانگونه که بزرگشان ابلیس چنین کرد
1:46
خداوند متعال فرموده است
1:47
پس گفتیم: ای آدم، این (ابلیس) دشمن توست و دشمن همسرت.
1:55
مبادا شما دو نفر را از بهشت بیرون کند.
2:00
که آنگاه به رنج میافتی
2:01
همانا برای تو (این است) که در آن گرسنه نمیشوی و برهنه نمیمانی.
2:07
و اینکه در آن تشنه نمیشوی و آفتابزده نمیگردی.
2:12
پس شیطان او را وسوسه کرد
2:15
(ابلیس) گفت: ای آدم، آیا تو را به درخت جاودانگی راهنمایی کنم؟
2:20
و فرمانروایی که کهنه نمیشود؟
2:23
طاهر بن عاشور رحمهالله گفته است
2:27
پس [خداوند] با یاد کردن از آنچه دشمنی [شیطان] به آدم مربوط است آغاز فرمود
2:31
زیرا آدم است که دشمنی شیطان را به سبب حسادتش پدید آورد
2:36
سپس به یاد کردن همسرش پرداخت
2:38
چرا که دشمنی او با حوّا تابع دشمنیاش با همسرش آدم است
2:44
و دشمنی او با هر دوی ایشان مرتبط بود
2:48
زیرا علت دشمنی یکی است
2:51
و آن حسادت او نسبت به آن دو است بر آنچه الله از علم اسماء به ایشان بخشیده بود
2:56
که نشانهٔ اندیشهای است که به هدایت میرساند
3:00
و نشانهٔ بیان ضمیر است که به ارشاد منجر میشود
3:05
و همهٔ اینها عمل شیطان را باطل میسازد
3:09
و بر او دشوار میآید که آن دو و فرزندانشان را فریفته سازد
3:14
و از آنجا که شیطان خویشتن را سزاوارتر به برتری بر آدم میدید
3:19
پس چون فرمان یافت که بر آدم سجده کند، خشمگین شد
3:24
آری ای حوّا
3:26
این همان حسدی است که دلهایشان را پاره کرده است
3:30
و از رحمت الله عزوجل بر تو آن است که دشمنت را به تو شناساند
3:34
تا فریب او را نخوری
3:37
و در دامش نیفتی، در حالی که نمیفهمی
3:41
سید قطب رحمهالله گفته است
3:44
و این، مراقبت و عنایت خداوند بود
3:48
که آدم را به دشمنش آگاه سازد و از فریب او برحذر دارد
3:52
پس از سرکشی و نافرمانیاش
3:55
و از سجده نکردن بر آدم، چنانکه پروردگارش فرمانش داده بود
4:00
ای حوّا، آنان
4:02
به چهرهٔ خیرخواهی برایت و دفاع از حقوقت نزد تو میآیند
4:07
و جستوجوی آزادیات را بهانه میکنند
4:09
حال آنکه در حقیقت دروغگویانی حسودند
4:13
راه بزرگشان ابلیس را میپیمایند
4:16
همان که فساد در زمین و دگرگون ساختن حقایق را به ایشان آموخت
4:19
و دگرگون ساختن حقایق
4:22
(ابلیس) گفت: ای آدم، آیا تو را به درخت جاودانگی و پادشاهی که کهنه نمیشود راهنمایی کنم؟
4:28
سعدی رحمهالله گفته است
4:31
پس به صورت یک پندهندهٔ خیرخواه نزد او آمد
4:34
و با سخنانی نرم با او رفتار کرد
4:36
پس آدم فریفتهاش شد
4:38
و از آن درخت خورد
4:40
پس [پشیمانی] بر دستهایشان افتاد
4:43
و لباسشان از تنشان فرو افتاد
4:45
و نافرمانیشان آشکار شد
4:47
و عورت یکدیگر برایشان نمایان گشت
4:50
پس از آنکه پوشیده بودند
4:53
و شروع کردند به چسباندن برگهای درختان بهشت بر خود تا بدین وسیله خویشتن را بپوشانند
5:00
و از شرم آنچه خداوند بدان داناتر است به ایشان رسید
5:05
و الله عزوجل
5:07
پدرمان آدم و مادرمان حوّا را از فرمانبرداری شیطان که به شقاوت میانجامد برحذر داشت
5:14
پس فرمود
5:15
همانا این (ابلیس) دشمن توست و دشمن همسرت.
5:18
مبادا شما دو نفر را از بهشت بیرون کند، که به رنج میافتی.
5:23
سپس الله عزوجل بیان فرمود که آن شقاوتی که به ایشان خواهد رسید چیست
5:29
اگر از بهشت بیرون شوند
5:31
پس فرمود
5:33
همانا برای تو (این است) که در آن گرسنه نمیشوی و برهنه نمیمانی.
5:37
و تشنه نشوی و در آفتاب نسوزی
5:41
طاهر بن عاشور رحمهالله گفته است
5:44
و جملهٔ «همانا برای تو است که در آن گرسنه نشوی و برهنه نمانی»
5:49
بیان علت شقاوتی است که بر خروج از بهشت، که از آن نهی شده بود، مترتب میشود
5:55
زیرا چون در بهشت از رفاه زندگی برخوردار بود
6:00
امکانات زندگی از خوراک و پوشاک و نوشیدنی و هوای معتدل و مناسب با حال و طبع.
6:06
خروج از آن (بهشت) مستلزم از دست رفتن همهٔ آن بود.
6:10
و شنقیطی رحمهالله گفته است:
6:13
در سخن او درباره این آیهٔ کریمه،
6:16
«فتشقی» (تا رنج بکشی)؛
6:18
یعنی در طلب معاش با تلاش و کسب به رنج بیفتی.
6:23
اما تو، ای حوا، بیندیش:
6:26
الله عزوجل رنج و سختی را فقط به آدم نسبت داده است،
6:31
و آن را به حوا نسبت نداده است.
6:33
پس راز این کار چیست؟
6:36
طاهر بن عاشور رحمهالله گفته است:
6:39
نسبت دادن پیامدِ رنج به آدم بهویژه، نه به همسرش، از باب ایجاز است،
6:46
زیرا رنج یکی از دو همسر، مستلزم رنج دیگری است،
6:50
چون این دو در هستی با یکدیگر پیوستهاند؛
6:52
و در این اشاره است که رنج مرد، اصلِ رنج زن است.
6:57
همچنین، آنچه در دنیا از آدم خواسته شده این است که
7:01
برای حوا تلاش کند،
7:03
و خوراک و پوشاک و نوشیدنی و مسکن او را فراهم سازد.
7:09
ای حوا، همانا الله
7:11
تو را گرامی داشت و منزلتت را بالا برد،
7:14
بدینسان که بر آدم واجب کرد که بر تو خرج کند و برای تو تلاش کند و رنج ببرد.
7:20
و تو در خانهات عزیز و گرامی هستی.
7:24
اما این وضعیت دشمنانت را خوش نمیآید،
7:27
پس میکوشند تو را از خانهات بیرون برانند تا در دنیای آنان به رنج بیفتی،
7:32
سپس رسیدن به تو برایشان آسان شود.
7:36
پس به خواستههایشان پاسخ مده،
7:38
و از بهشتت به دوزخ آنان بیرون مرو.
7:42
و نیز شرایط زندگی تو را ناچار کند که برای تلاش و جستن روزی بیرون روی،
7:47
پس از کرامت و بزرگی و دینت بیرون مرو،
7:51
زیرا آنچه نزد الله است، با نافرمانی الله به دست نمیآید.
7:56
در دیداری دیگر، اگر الله بخواهد، ادامه میدهیم.
7:59
و ستایش از آنِ الله، پروردگار جهانیان است.
8:05
داستان مادرمان حوا.