از مجموعهٔ داستان مادرمان حوا (مجموعه کامل شد) · درس 6 از 27

داستان مادرمان حوا | قسمت (6) | ویژگی های حوا در دخترانش

◉ 529 بازدید ⏱ 12:01 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 داستان مادرمان حوا
0:08 ویژگی‌های حوا در دخترانش
0:12 الله تعالی می‌فرماید
0:14 «پس شیطان آن دو را از آن‌جا لغزاند»
0:18 «و آن دو را از آنچه در آن بودند بیرون آورد»
0:22 «و گفتیم: فرود آیید، که برخی از شما دشمن برخی دیگرید»
0:27 و برای شما در زمین قرارگاهی است
0:30 «و بهره‌مند شدن تا هنگامی معین»
0:34 پس آدم از پروردگارش کلماتی دریافت کرد
0:40 «پس توبه‌اش را پذیرفت»
0:43 همانا او توبه‌پذیر مهربان است
0:48 همانا شناخت سرشت حوا
0:51 از راه متن شرعی
0:53 یعنی قرآن و سنت
0:55 برای مرد آسان می‌کند که شیوه‌ی برخورد با او را بشناسد
1:00 و رفتارهای او را درک کند
1:02 و سرچشمه‌ی این رفتارها را
1:05 و عذر خواستن برای او را
1:07 و چگونه راهنمایی درست را به او بدهد
1:10 و سعادت مرد با حوا محقق نمی‌شود
1:15 جز آن‌که سرشت او را بداند
1:17 پس او را بیش از توانش تکلیف نکند
1:20 و چیزی را از او نخواهد که با این سرشت مخالف باشد
1:24 و خانواده‌ی پدرمان آدم با مادرمان حوا
1:28 در آغاز سوره‌ی بقره ذکر نشده است
1:31 مگر به حکمتی که خواسته شده ما آن را دریابیم
1:35 و به مقتضای آن عمل کنیم
1:37 همانا پدرمان آدم و مادرمان حوا
1:41 وقتی از آن درخت خوردند، به وسوسه‌ی شیطان برای آن دو
1:45 آدم از این موقعیت سوءاستفاده نکرد
1:47 و تقصیر را تنها بر گردن حوا نیفکند
1:51 و خود را از خطا مبرّا نشمرد
1:53 بلکه به اصلاح خطا روی آورد
1:56 با توبه و بازگشت به سوی الله عزّوجلّ
2:00 همانا خردمند، چون به یاد الله افتد، یاد می‌کند و توبه می‌کند
2:05 و برای خود خطا را توجیه نمی‌کند
2:07 و این همان کاری است که آدم و حوا انجام دادند
2:11 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
2:13 موضع حوا را برای ما بیان کرده است
2:15 در خوردن از آن درخت
2:17 و تأثیر این موضع بر دختران او پس از وی در طول زمان
2:22 طاهر بن عاشور رحمه‌الله گفته است
2:26 و سخن او: «برخی از شما دشمن برخی دیگرید»
2:29 ممکن است مراد از «برخی» بعضی از انواع باشد
2:33 یعنی دشمنی میان انس و جن
2:35 اگر ضمیر در «فرود آیید» به آدم و همسرش و ابلیس برگردد
2:41 و ممکن است مراد دشمنی بعضی افراد نوع بشر باشد
2:45 اگر ضمیر «فرود آیید» به آدم و حوا برگردد
2:49 در این صورت این سخن آگاهی دادن به آن دو است
2:51 از یکی از آثار عملشان
2:54 که در فرزندانشان به میراث می‌رسد
2:56 و از این روست که آغاز ظهور آثار اختلاف در سرشت آن دو پدید آمد
3:01 چنان‌که نافرمانی آن دو در خودشان و در جان فرزندانشان به میراث می‌ماند
3:05 و جان‌های نسل ایشان
3:07 انگیزه‌ی فریب و نیرنگ را پدید می‌آورد
3:10 بر مبنای سخن خداوند تعالی
3:13 همانا از همسرانتان و فرزندانتان برای شما دشمنی هست
3:17 زیرا اخلاق به میراث می‌رسد
3:20 و چرا نرسد؟
3:21 زیرا این‌ها از راه بسیار همراهی و همنشینی سرایت می‌کنند
3:26 و ابوتمام گفته است
3:28 «مرا با بردباری عاجز کن، که بزرگی‌ها هم سرایت می‌کنند»
3:33 و وجه تناسب میان این اثر
3:36 و میان آنچه از آن ناشی شده
3:38 یعنی خوردن از درخت
3:40 این است که خوردن از درخت مخالفت با فرمان الله تعالی بود
3:45 و ردّ کردن آن
3:47 و بدگمانی به سودی که از آن حاصل می‌شود
3:50 طمع و حرص بر جلب منفعت برای خود را برانگیخت
3:55 یعنی جاودانگی در بهشت و تصاحب نعمت‌های آن
3:59 همراه با بدگمانی به آن که آن دو را از خوردن آن نهی کرد
4:04 و آگاه ساختن او آن دو را که اگر از آن بخورند
4:08 به خود ستم کرده‌اند
4:10 بنا بر سخن ابلیس به آن دو
4:12 پروردگارتان شما را از این درخت باز نداشته است
4:16 مگر آن‌که فرشته شوید یا از جاودانان گردید»
4:21 همچنین دشمنی افراد بشر
4:25 با آنچه بر الفت و انس و یگانگی سرشته شده‌اند
4:29 از جهت خواستن رها کردن آن الفت و یگانگی است
4:33 به سبب جلب منفعت برای نفس
4:36 و بی‌اعتنایی به منفعت دیگری
4:38 پس بی‌تردید میان آن خاطره که آن دو را به خوردن از درخت برانگیخت
4:44 و میان اثری که در جان آن دو باقی ماند
4:48 و آنچه به نسل ایشان به میراث خواهد رسید
4:51 فرزندان با عقل‌هایی سرشته می‌شوند که بر همان خوی آماده‌اند
4:57 که بر عقل پدر و مادرشان عارض شد
5:00 و شکی نیست که آن خوی، که به برتری دادن نفس بر خیر و بدگمانی به دیگران بازمی‌گردد
5:05 و بدگمانی به غیر
5:07 سرچشمه‌ی همه‌ی دشمنی‌هاست
5:10 زیرا کسی با دیگری دشمنی نمی‌ورزد مگر به اعتقاد رقابت در منفعت
5:16 یا بدگمانی به او در زیان
5:19 و در این اشاره‌ای است به مسئله‌ای اخلاقی
5:24 و آن این‌که اصل اخلاق، نیک و بدش
5:28 همان خاطرات خوب و بد است
5:31 سپس خاطره اگر به فعلی منجر شود، به خُلق بدل می‌گردد
5:37 و اگر صاحبش با آن مقابله کند و آن را انجام ندهد
5:40 آن مقاومت سبب محو شدن آن خاطره می‌شود
5:45 و از همین رو شریعت از اندیشیدن به گناهان برحذر داشته است
5:50 و پاداش ترک آنچه از گناهان به آن اندیشیده شده، یک حسنه است
5:55 و به خاطرات نیک فرمان داده شدم
5:57 پس پاداش صرف قصد کار نیک، یک حسنه است.
6:01 اگرچه آن را انجام نداده باشد
6:03 و عمل به آن (ایده/نیت) همّت، ده حسنه (پاداش نیک) است
6:08 همان‌گونه که در حدیث صحیح آمده است
6:10 هرکس قصد کار نیکی کند ولی آن را انجام ندهد
6:14 الله آن را نزد خود به‌عنوان یک حسنهٔ کامل ثبت می‌کند
6:17 و سپس فرمود: «و کسی که قصد گناهی کند و آن را انجام دهد»
6:22 برای او یک گناه ثبت می‌شود.
6:25 روایت شده توسط بخاری
6:27 و (الله) بخشش (از) سخن نفس (گناه‌های اندیشه‌ای) را (مایهٔ آمرزش) قرار داده است
6:30 منت و عطایی از جانب الله سبحانه و تعالی و آمرزش
6:33 در حدیثی
6:35 الله از امت من درگذشت که آنچه را که نفس‌هایشان با آن سخن می‌گویند (در دل‌هایشان می‌گذرد)
6:41 روایت‌شده توسط بخاری
6:43 و بر این معنا، آنچه طاهر بن عاشور یاد کرده، گواهی می‌دهد.
6:47 آنچه در حدیث پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمده است
6:51 درباره فراموشی آدم و درباره (ماجرای) حوّا
6:55 از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت
6:59 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
7:02 هنگامی که الله آدم را آفرید
7:05 مسح پشتش
7:07 از پشتش هر جانی فرو افتاد
7:09 او آفریننده آن است، از نسل او.
7:12 تا روز قیامت
7:14 و میان چشمان هر یک از ایشان نهاد
7:17 و درخشان از نور
7:19 سپس آن‌ها را بر آدم عرضه کرد
7:22 گفت: پروردگارا، اینان کیانند؟
7:26 گفت: «اینان فرزندانِ تو هستند».
7:29 او مردی از میان آنان را دید
7:31 او از درخشش میان دو چشمانش خوشش آمد.
7:34 فرمود: پروردگارا، این کیست؟
7:38 فرمود: این مردی است از آخرین امت‌ها از نسل تو.
7:43 به او داوود گفته می‌شود
7:46 پروردگارم فرمود: عمرش را چقدر قرار دادی؟
7:49 گفت: شصت سال
7:52 گفت: پروردگارا، چهل سال از عمرم بیفزای.
7:58 چون عمر آدم به پایان رسید
8:00 فرشتهٔ مرگ نزد او آمد
8:02 آیا از عمرم چهل سال باقی نمانده است؟
8:06 گفت: «آیا آن را به پسرت داوود نداده‌ای؟»
8:10 گفت: پس آدم انکار کرد
8:13 ذریّه‌اش انکار کردند
8:15 و آدم فراموش کرد
8:17 فراموش کرد ذریه‌اش را
8:19 و آدم خطا کرد
8:20 ذریه‌اش دچار خطا شد
8:22 روایت کرده است ترمذی
8:24 این (درباره) آدم است
8:27 اما حدیث حوا
8:29 از ابوهریره رضی‌الله‌عنه
8:32 گفت
8:34 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
8:36 اگر بنی‌اسرائیل نبودند
8:38 گوشت خوک خورده نشد
8:40 اگر حوّا نبود
8:42 هرگز زنی به همسرش خیانت نکرد، هرچند روزگار بگذرد.
8:44 روایت کرده است بخاری
8:46 قاضی عیاض گفته است
8:48 رحمه‌الله
8:50 گفتهٔ او
8:52 و اگر حوّا نبود
8:54 زنی به همسرش خیانت نکرد
8:56 یعنی او مادرش است
8:58 و آن‌ها را به زایمان مانند کردم
9:00 و کندن رگ (ونزع العرق)
9:02 درباره آنچه برای او در داستان درخت رخ داد
9:04 با ابلیس
9:06 ابن جوزی گفته است
9:08 رحمه الله
9:10 و اما خیانت حوا به همسرش
9:12 زیرا آن (کار) در ترک (کردن) بود
9:14 اندرز در باب آن درخت
9:16 نه در غیر آن
9:18 مقصود این است که بنی‌اسرائیل
9:20 زمانی که (پیامبر ﷺ) از ذخیره کردن (گوشت قربانی) نهی فرمود
9:22 پس مخالفت کردند، پس گوشت فاسد شد.
9:24 و حال (او/آنان) دگرگون شد
9:26 در آن، نزد هر ذخیره‌ای
9:28 و چون حوّا (در امانت الهی) خیانت کرد
9:30 همسرش
9:32 حال [ایشان] در [میان] دخترانش دگرگون شد.
9:34 طیبی گفت
9:36 رحمه الله
9:38 اگر حوا به آدم خیانت نمی‌کرد
9:40 با اغوای او
9:42 و تحریض او بر مخالفت
9:44 دستور خوردن از درخت
9:46 و این سنت را دارد
9:48 وقتی که از آن راه رفتی
9:50 زنی همراه شوهرش
9:52 ابن حجر گفت
9:54 رحمه‌الله
9:56 هیچ زنی به شوهرش خیانت نکرد
9:58 در اینجا اشاره‌ای است به
10:00 آنچه از حوّا سر زد
10:02 در آراستن آن برای آدم
10:04 خوردن از درخت
10:06 تا اینکه در آن (کار) افتاد.
10:08 معنای خیانت او این است
10:10 که آنچه را که شیطان برایش آراسته کرد، پذیرفت
10:12 شیطان تا آن‌جا آن را برایش زینت داد
10:14 که برای آدم (چنین کرد)
10:16 و چون او مادر فرزندان آدم بود،
10:18 آن‌ها را به زاییدن تشبیه کرد
10:20 و رگ (ریشه) را کشید
10:22 پس به ندرت زنی
10:24 از خیانت شوهرش سالم می‌ماند
10:26 چه با کار و چه با گفتار
10:28 و مقصود از خیانت در این‌جا
10:30 ارتکاب فحشاء نیست
10:32 حاشا و کلا
10:34 بلکه
10:36 آن‌گاه که به شهوت نفس تمایل یافت،
10:38 از خوردن درخت (ممنوع)
10:40 و آن را برای آدم زینت داد،
10:42 این را خیانت به او شمرد
10:44 اما کسانی که
10:46 پس از او از زنان آمدند،
10:48 خیانت هر یک
10:50 از ایشان به اندازهٔ خودش است
10:52 نزدیک به این، حدیث
10:54 انکار آدم است
10:56 که فرزندانش انکار کردند
10:59 و در این حدیث
11:01 اشاره‌ای است به تسلی دادن مردان
11:03 در آنچه از زنانشان برایشان پیش می‌آید
11:05 به سبب آنچه
11:07 از مادر بزرگشان رخ داد
11:09 و این‌که آن از سرشت ایشان است
11:11 پس در سرزنش نباید افراط کرد
11:13 نسبت به کسی که از او چیزی سر زده
11:15 بی‌آن‌که قصدش باشد
11:17 یا به‌صورت نادر
11:19 و زنان را شایسته است
11:21 که به این پند گیرند
11:23 و در پرداختن به این نوع (کارها) زیاده‌روی نکنند
11:25 بلکه خویشتن را مهار کنند
11:27 و با هوای نفس خود مجاهدت ورزند
11:29 و یاری از الله است
11:31 در دیداری آینده ادامه می‌دهیم
11:33 ان‌شاءالله
11:35 و الحمدلله
11:37 رب العالمین
11:40 داستان مادرمان حوا
11:42 داستان مادرمان حوا